-Stój! -Oddaj!
-Przestań uciekać. -Załóż to z powrotem!
-Skąd to masz? -Nie ruszaj się.
-Odejdź! -Jeśli nie oddasz tego teraz...
Ciociu Mickey, otwórz! Szybko!
Nie! Mickey nie ma w domu.
-Zabiję cię! -Pomocy
-Już nie żyjesz! -Nie...
Ben, co? Nic ci nie jest?
-Nic ci nie jest? -Ben, chodź...
Co do...
-Co tu się dzieje? -Jesz z toalety?
Nie, nie jem z toalety. Jem na sedesie.
To dobrze, bo można się rozchorować.
Dziękuję za przypomnienie, Alba.
Chciałam odpocząć od was. To moje ostatnie sanktuarium.
Raczej było. Co się dzieje?
Ben ukradł diamenty.
Potrzebuję ich do modelu.
Słuchawki są do słuchania, a nie do „satelitów”
w kiepskim modelu.
Kazali znaleźć przedmioty w domu.
Znalazłeś zapalniczkę.
Ben, czekaj.
-Skąd to masz? -Z szafy taty.
To nie są zabawki. Nie można się tym bawić.
Dlaczego? Co to jest?
Są znakiem, oto czym są.
A gdy wszechświat daje ci znak, nie możesz go zignorować.
Dobrze.
Nowy plan. Zamierzam zrobić sobie od was prawdziwą przerwę.
A gdybyście mnie potrzebowali...
Po prostu nie.
Dokąd się wybierasz?
Idę do kasyna.
Przekazuję pałeczkę Albie.
Jaką pałeczkę?
To metafora. Ty dowodzisz, kiedy mnie nie będzie.
Będę trzymać pałeczkę...
A musisz ją trzymać, żeby być...
-Mówisz o pałeczce. -Tak.
-Powinnam coś trzymać. -Masz.
To wygląda jak pałeczka.
-OK. -Super.
Mój projekt ma być gotowy na jutro.
Nie przejmuj się. Jutro o tej porze,
ten układ słoneczny będzie całą galaktyką.
Dobra, słyszeliście. Teraz ja tu rządzę.
To młynek do pieprzu. Nic nie daje.
Zmienia wszystko, Sabrina.
Co to za młynek?
Miki mi go dała. Na znak, że ja tu rządzę.
Co? Czemu ty go dostałaś?
Żeby było jasne, mówimy tu o młynku.
Do mielenia pieprzu.
Tak, i nie podoba mi się ten cały układ.
-Gdzie jest Mickey? -Gra w kasynie.
Kasynie? Postradaliście zmysły?
Ta kobieta jest uzależniona od hazardu.
Raz wciągnęła garść tabletek i grała w pai gow przez tydzień.
Jedźmy, zanim sięgnie dna i sprzeda swoje jajniki.
Dobrze, ty pojedziesz.
Nie mogę, mam zakaz wstępu do kasyn w Nowej Anglii.
Nie mogę iść. Nie wezmę Bena do kasyna.
Zostaw go.
To dobry pomysł. Przypilnuję go.
Daj mi młynek, zajmę się tym.
Zostawię go Sabrinie.
Oburzające. Znowu mnie pomijają?
To młynek. Nic nie znaczy.
-To daj mi go. -Nie.
Sam bym się wysilił,
ale walczycie o młynek i pracę opiekunki do dziecka,
więc pozwolę wam na to.
Pokaż pieniądze. Dużo pieniędzy.
-Jestem potworem pieniężnym. -Proszę pani.
Proszę szybciej.
Proszę mi nie przerywać. Teraz muszę zacząć od początku.
Pokaż mi pieniądze. Duże pieniądze. Maszyna do pieniędzy.
Gwiazdy. Bycie bogatym, helikopter.
Siedem.
Odłóż to, dość. Koniec zabawy. Chodźmy.
Alba? Czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Ratuję cię. Jimmy mówił, że jesteś hazardzistką.
Nie jestem. Wyrzucam z siebie złe emocje.
Model Bena wygląda gorzej niż wcześniej.
-Siedem. -Tak.
Jestem kilka planet na minusie.
Dobra passa jest za rogiem.
Chcesz zagrać?
Nie wiem.
Boisz się wielkiego, złego kasyna? Przeraża cię?
Zasługujesz na przerwę.
Cóż...
Zagramy kilka rund, a potem pójdziemy.
Oczywiście, myślisz, że zostanę całe popołudnie z tymi zwierzętami?
-Mam je wziąć? -Jesteś szalony?
Nie po tej stronie. Jest pechowa. Idź na prawo.
Dobrze.
Patrzcie. Nowy gracz, gorące kostki.
Sabrina?
Co robisz?
Nic. Ja tylko...
Czemu masz smycz?
Sabrina mnie przywiązała, żebym nie wpadł w kłopoty,
gdy ona jest na zakupach.
Związała cię jak psa, a ja nie nadaję się na szefa?
Muszę zdobyć ten młynek. Damy jej nauczkę?
Muszę kupę.
Zrobimy obie rzeczy.
To niedorzeczne.
-Gotowy? -Tak.
Oto zasady gry.
Zostaniesz tutaj, a jeśli Sabrina lub Chip cię zawołają,
nie ruszysz się z miejsca.
Dobrze? Zostań tutaj.
-Nie pokazuj się. -A kiedy wyjdę?
Kiedy będę miał młynek. Tam, gdzie jego miejsce.
Możesz założyć mi smycz?
-Dlaczego? -Lubię ją.
Ja też.
Mickey mniej ją lubi, ale pracuję nad tym.
Sprawdzę, co u ciebie, wieczorem.
W międzyczasie wejdź do koszyka.
Tak.
Dobra.
Pa, Jimmy!
Ale zabawa.
Potrzebuje siódemki lub jedenastki.
Lepiej dwójkę, trójkę lub 12, ale spokojnie.
Grasz przeciw mnie?
Mam w szklance 4 kostki lodu, a nie 3.
Idzie zła passa...
-Dalej! -Zwycięska jedenastka.
Cholera!
Nie mam szczęścia w głupiej grze.
Wszystko w porządku?
Tak, nic mi nie jest!
Od kiedy jesteś strażnikiem? Przepraszam.
Lepiej, funkcjonariuszu Chuckles?
Dobra, chodźmy.
Chcesz iść? Wygrałaś znowu.
Gratuluję, proszę pani. Niezły łup.
Dzięki. Miałam szczęście.
W imieniu kasyna proponujemy pokój.
Dziękujemy za wspólną zabawę.
-To bardzo miłe. -Tak.
-Naprawdę musimy już iść. -Co? Co ty...
Odrzucasz darmowy pokój?
Cóż...
Alba, pieniądze cię zmieniły.
Denerwujesz mnie.
O czym my rozmawiamy? Oferują ci darmowy pokój w hotelu.
Gdzie nie będzie dzieci, które nam przeszkadzają.
Będzie obsługa.
Cholera, masz rację.
Załóżmy szlafroki i nie przejmujmy się niczym.
Dobrze.
-Zróbmy to. -Dobra.
-Dobra decyzja.
Proszę nas zaprowadzić.
-Proszę za mną. -Dobrze.
-Pomogę.
-Masz pełne ręce. -Co? Nie.
To są te drogie... Mickey!
Mickey!
No dalej.
Ben...
Niedobrze.
Chip.
Widziałeś Bena?
Nie. Cieszę się wolnością, jaką daje mi brak młynka.
-Mógł się zgubić. -To znaczy, że go zgubiłeś.
-Nie wiem. Zerwał się ze smyczy. -Przywiązałaś go?
-Jesteśmy na Florydzie? -Musiałam wyjść.
-Miałam go zostawić z Jimmym? -Zdecydowanie nie.
Pomóż mi go znaleźć.
Ten młynek to szaleństwo.
To przyprawa drugiej kategorii,
a wy szalejecie, jak przy mieczu króla Artura.
Mimo to nie chciałbym, żeby Jimmy go dostał.
On mnie wkurza.
Dobra. Wchodzę w to.
-Tak. -Rety.
-Ładnie. -Będzie super.
Zajrzyjmy do minibarku.
Zadzwonię kontrolnie do dzieci.
-Co? -Czy dają radę.
Nie sprawdzaj. Mamy tu odpocząć.
Oni są przeciwieństwem relaksu. Oddaj mi torbę.
-Dlaczego? -No dalej. Bo...
Ty i ja odcinamy się od sieci.
Zaufaj mi, tak będzie lepiej.
Zasłużyłyśmy.
Dzieciom nic nie będzie.
Ben?
Ben...
Mickey!
Rozdający pokazuje damę.
Chodź, idziemy. Koniec zabawy.
Nie teraz, dobrze? Robię tu coś.
-23. Walet. -Cholera.
-Słodka 16. Dawaj. -24. Walet.
-Trzecia baza. -Walet.
-Król. Dawaj. -25. Walet.
Kilka dziewiątek.
-14. -Trafiony.
-Walet. -Dobra. Jeszcze jedno.
-Dawaj. -Dziewiętnaście.
-Pas. -Dwadzieścia.
-Sukinsyn! -Proszę pani.
Widzisz, co zrobiłaś?
Przyszłaś tutaj i stanęłaś po mojej lewej stronie?
Miałam wszystko, a teraz straciłam!
Przepraszam, że straciłaś wszystkie moje pieniądze!
Idziemy! Straciłaś kontrolę.
Straciłam kontrolę? Ty głupia idiotko.
Ty straciłaś kontrolę! Ja się kontrolowałam!
Odejdź ode mnie!
Tak teraz będzie?
-Odejdź! -Dobra!
Nie zostawiasz mi wyboru.
Ty... OK...
Przepraszam.
Mój błąd. Nie panikujmy.
Potrzebuję pomocy.
-W czym problem? -Ona...
Jest uzależniona od hazardu i nie chce wyjść.
Jeśli jej nie powstrzymamy, będzie wciąż przegrywać
dopóki nic jej nie zostanie.
W porządku. Proszę ze mną.
Chwila, wyrzucasz mnie?
-Mamy prawo -Ale ja...
odmówić obsługi.
-Ale... -Nic jej nie będzie.
VALET PARKING
-Ale ja... -Dzięki za grę.
BENJAMIN
Nie ma go w domku na drzewie. Znalazłaś go?
Tak, szukam pod łóżkiem, bo go znalazłem, idioto.
Benny!
Cholera, to Jimmy. Co robimy?
Gramy na zwłokę.
O, księżniczka pieprzu i jej słony troll.
Jest Ben? Muszę z nim porozmawiać.
Tak, jest. Ale drzemie.
Dobra. Obudzę go.
To zły pomysł.
Ostatnio, gdy go budziliśmy... dostał psychozy.
To jest bardzo ważne.
-Co jest tak ważne? -To sprawa osobista.
Gadasz o czymś osobistym z siedmiolatkiem?
To bardzo osobiste. Odsuń się.
-Nie. -Nie.
Dobrze.
-Jimmy. Nie. -Stój. Jimmy!
Nie...
Tak.
Nie masz pojęcia, gdzie on jest?
Jest w pobliżu.
A ty nazywasz mnie nieodpowiedzialnym.
Młynek ponad bezpieczeństwo brata?
Wiesz, ile ludzie w internecie płacą za takie dziecko?
Nie.
Oczywiście, ja też nie.
To fantastyczny dzieciak, więc raczej sporo.
Nie zasługujesz.
Teraz wszystko się zmieni.
Przepraszam.
Dalej, czarne. Lecimy.
Mama potrzebuje czarnego. Czarny...
Czarne życie ma znaczenie.
Czarny. Daj mi czarny.
Czarna mama. Czarna...
Czerwona siódemka.
Dobrze.
Wszystko zmierza do tego.
Mickey, dasz radę.
Osiągnęłaś więcej, mając mniej.
Hej!
Nie!
-Tam jest mój żeton! -Przepraszam?
Odkurzacz wessał żeton.
-Wykonuję swoją pracę. -Tak jak wszyscy.
Otwórz worek, oddaj mi żeton i wrócę do gry.
-Problem? -Tak.
Odkurzacz zjadł mój chips.
Pani i tak by go nie zjadła.
Panuje tu duży ruch pieszy.
Nie, nie ten rodzaj chipsa.
Czemu wszyscy myślą, że jem z toalet i podłóg?
Chips, żeton z kasyna.
O jakiej kwocie mówimy?
Pięciodolarówka.
GARRETT
Może wygra coś pani przy jednym z naszych stołów.
Byłoby miło?
Musiałbym być magikiem, to był mój ostatni żeton.
Jeśli nie ma pani pieniędzy, nie ma powodu, by pani tu była.
Nigdzie się nie wybieram
póki żetonożerny dżokej nie zrobi z tym porządku.
Jared.
Wymawia się „Garrett”.
Zamknij się. Nie mów do mnie.
-Jestem damą. -Ochrona, kanał siódmy.
Wzywasz kawalerię? No dobra... To przesada!
Wszystko w porządku.
Sama znajdę drzwi
W sposób pełen gracji i klasy. Warto robić notatki.
Przywrócono porządek.
Ben.
No dobra.
Zabawa w chowanego. Szukam. No dalej, stary.
No to...
Ben.
Jimmy.
Nie jesteś liderem.
Dzieciakowi było lepiej na smyczy niż z tobą.
Spuściłeś go ze smyczy?
To skomplikowane. Byłem tam, ale...
Tak zrobiłem to.
Od początku powinienem mieć młynek, bo
-Jimmy. -...nie byłoby tego.
Gdzie jest Ben?
-Nie wiem. Zgubiliśmy go. -Nie, Jimmy, ty go zgubiłeś.
Miałam go związanego i zdrowego.
-To nie tak. -Związałaś go
jak psa w parku, którego kopią dzieci...
Kto to lubi?.
-Dość! -...z igłą w ramieniu.
Stop! To szaleństwo. Słyszycie siebie?
Jako nowy przywódca, mam kwalifikacje...
Koniec z liderami, dobrze?
Ten mały człowiek jest tam, Bóg wie gdzie,
robiąc Bóg wie co, a ja nie będę miał...
Wpadasz w spiralę.
-Tak. -Wystarczy już tego młynka.
Wymyślimy plan i znajdźmy Bena.
-Dobrze? -Tak.
Ale ja dostałem...
Chip.
Dobra.
Musimy go znaleźć.
Tak szybko, jak się da.
Czy ten autobus jedzie do kasyna River Sun?
Masz bilet?
Mam to.
Już masz.
STAMFORD
NIECZYNNE
-Dziękuję, że tu jesteś. -Nie z wyboru.
Ukradłaś mi torebkę z kluczami.
Tak
Pewnie przepadły...
Na zawsze.
Zdaję sobie sprawę, że zrobiłam dzisiaj kilka głupot,
ale potrzebowałam przerwy.
Dzieci są cały czas w pobliżu i nic, co zrobię, nie jest wystarczająco dobre.
Czułam, że wszechświat daje mi znak.
Teraz widzę, że
mam problem z hazardem.
Też to widzę.
Wybaczysz mi?
Może.
Tylko ten jeden raz.
Dobrze.
Chodźmy do domu.
-Benito. Co ty... -Ben?
-Co ty tu robisz? -Wszechświat dał mi znak.
To nie ulega wątpliwości.
Nie.
Przed chwilą obiecałaś.
Wiem, ale to było wcześniej. Teraz wszystko się zmieniło
ponieważ... to jest ta rzecz.
Musisz dokonać wyboru: my albo kasyno.
No co ty.
W porządku.
Zobaczymy się w domu, bo szykuje się niezła gra.
Mickey!
Jimmy, zadzwońmy na policję.
-Nie! -Czemu nie?
Bo nie wierzę policji.
Co?
Tracimy cenny czas, a Ben wciąż tam jest.
Masz rację.
Skończyłem z wami, głupki, i idę go poszukać.
Zabieram ze sobą młynek.
Jimmy!
Zostawcie mnie.
-Puść go, Jimmy. -Nie, to moje.
Przestańcie. Tylko ja jestem godzien jego mocy.
No co wy.
Hańba.
Chodź Benito.
Chwila. Gdzie jest Mickey?
Mickey nie dała rady.
Chodź.
Przynajmniej znaleźliśmy Bena.
I jeszcze króliczek.
-I przewlekamy... -Hej, Benito, patrz.
Jest szansa naprawić pierwszą wersję?
Kolego, jest większa szansa,
że leży w śmietniku obok twojej ciotki.
Pobudka, wstajemy, dzyń-dzyńi! Chodźcie!
Yeah!
-Mój Boże. -Cześć, Jimmy.
-Ciocia Mickey? -Tak jest, kolego.
-Skąd ta limuzyna? -A to?
To tylko podziękowanie za grę.
Cholera. Naprawdę wygrałaś?
Dużo wygrałam, Alba.
Złapałam taką passę, że omal nie spłonęłam na miejscu.
Podwieźć kogoś do szkoły?
-Tak. -Jasne.
Dobra.
Super!
Ciociu Miki, to niesamowite.
Podoba ci się?
Przykro mi, że zniszczyłam twój model
i pomyślałam, że zrobię ci nowy.
Co masz dla nas?
Nic. Dlaczego? Masz coś dla mnie?
-Nie. -To o czym mówimy?
Nie wiem, czy to zmieści się to w klasie Bena.
W takim razie zaprosimy dzieci na zewnątrz.
Gwarantuję, że to lepsze od znalezionych przedmiotów
ponieważ ty znalazłeś limuzynę.
-To najfajniejszy model w historii. -Całkiem niezły.
Nie bardzo rozumiem,
co wyniosą z tej lekcji.
Że hazard był dobry?
To niezbyt dobrze.
Może żeby się nigdy nie poddawać.
Albo grać, aż się wygra?
Wygląda na to, że nie powinna była wygrać.
Ale wygrałam.
Wygrałam, więc
może lekcja jest taka, że nie ma żadnej lekcji.
Takie jest życie.
Wiecie? Po prostu...
Tak się dzieje.
Tak, to prawda.