Ας τα πούμε άλλη μία φορά.
Λες ότι αν διώξουμε τον Τζίμι...
- Θα τρως ένα μήνα σαν το σκύλο; - Ναι.
Και θα κοιμάσαι στην αυλή.
'Οχι, τα είπαμε ήδη. Αν αποτύχετε...
Θα αποτύχουν.
Θα κοιμάστε στις 10 για ένα μήνα.
- Δε θα πετύχετε. - Εσύ τι χαίρεσαι;
'Εχει φάει λοστό στο κεφάλι.
Εσύ με χτύπησες με το λοστό.
- Δεν έπαθε κάτι. - 'Εχω ξερό κεφάλι.
- Τι θα πει αυτό; - 'Ελα να μάθεις.
'Ελα να μου δώσεις ένα φιλάκι.
Το βλέπετε αυτό;
Πονάει λίγο το χέρι σου, έτσι;
Καληνύχτα και πλύνε τα δόντια.
Γεια σου, γλυκιά μου. Μη χαλάσεις το μανικιούρ.
- Ποδόσφαιρο έπρεπε να παίζεις. - Καλός ο αιφνιδιασμός.
Καληνύχτα. Μπεν, σε σένα πιστεύω.
- Συγκεντρώσου. - Ρίξε όσο πιο δυνατά μπορείς.
Αμάν! Δικό μας είναι το λάθος.
Που δε σου εξηγήσαμε. Δε φταις.
Παραείσαι μικρός για να ξέρεις.
Δε θύμωσα. Καθόλου.
- 'Αντε να ξαπλώσεις κι έρχομαι. - Καληνύχτα.
Αυτό δεν το περίμενα. Καλά είσαι;
Ναι. Μια χαρά.
Πόνεσε, ε;
Σε ευχαριστώ που με βοηθάς.
'Ενιωσα ξανά ότι έχω οικογένεια...
...γιατί όταν ήμουν παιδί...
- Δεν έχει ξερό κεφάλι τελικά. - Τα κατάφερες!
Καλά είμαι.
Παραμένει αήττητος.
Εντάξει, με ξεγέλασες.
Πλάκα έχει αυτό.
Θεέ μου, μας ληστεύουν.
Ακίνητος! Μην κάνεις απότομες κινήσεις. Και τώρα ψηλά τα χέρια.
- Ψηλά! - Ψηλά είναι!
Και τώρα καληνύχτα.
Να πάρει, τον πέτυχα! Ελάτε γρήγορα, παιδιά! Τον πέτυχα!
- Είσαι καλά, Τσιπ; - Είδα έναν κλέφτη.
Δεν ήξερα τι να κάνω... και του την άναψα!
Ναι; Κάποιος πυροβολήθηκε. Η διεύθυνση είναι Ράντκλιφ Ντράιβ...
Μου έριξες! Τι διάολο σου συμβαίνει;
- Πατέρα; - Μπαμπάκα;
Πλάκα έκανα, τα όπλα είναι κακά.
- Μη ρίξετε. - Μαμάκα;
- Ο Τσιπ μου έριξε. Ο γιος μου! - Δεν το ήθελα! 'Εκανα το γενναίο!
- Θεέ μου, έριξα στον μπαμπά! - Το μπαρούτι είναι παλιό.
- Η μαμάκα ζει! - 'Οχι τόσο σφιχτά.
- Τι στην ευχή γίνεται; - Πάψτε όλοι, εντάξει;
Για να μη σας βρουν οι μπάτσοι. Τσιπ, πήγαινέ τον στο δωμάτιο του.
'Αλμπα, κρύψε τους.
Κι η αστυνομία; Θα περιμένει να δει θύμα πυροβολισμού.
Θα το έχει.
- Θα το κάνεις ή όχι; - Είναι δύσκολο να ρίξεις σε πλάτη.
- Δεν έχω μάθει έτσι. - Μίκι, αυτός σε χτύπησε.
- Με αμάξι. - Το ξέρω κι είχε τύψεις.
- Δυο φορές σε χτύπησε. - Θα τον πυροβολήσω στον πισινό.
Θα του φανεί αστείο. Λυπάμαι, Τζιμάκο.
Ξέρω, ξέρω. Εγώ είμαι εδώ.
- Μικ! - Δώσε βάση.
'Ηρθαν τα παιδιά κι οι μπάτσοι θέλουν να δουν θύμα.
Κι έτσι μου έριξες στον πισινό;
Ναι! Πες τους ότι σου έριξε ο Τσιπ κατά λάθος.
Δε σφάξανε! Τι έχω να κερδίσω;
Τι θες;
- Να ξεκαθαρίσω τι σχέση έχουμε. - 'Ελα τώρα!
- Αυτό χρειάζεται συζήτηση. - Μόλις μου έριξες!
- Το ξέρω. 'Ο,τι άλλο θες το δίνω. - Να τελειώνουμε.
- Εντάξει! - Καλά, τότε θέλω...
'Ενα μαξιλάρι. Κουράστηκα να κοιμάμαι με πετσέτα.
- Εντάξει, θα σου φέρω ένα. - Ναι;
'Οταν ανασαίνω καίει πολύ.
- Είσαι τυχερός που δεν πέθανε. - Πολύ όμως.
- Τα όπλα είναι πολύ επικίνδυνα. - Ευχαριστούμε. Λυπόμαστε πολύ.
- Εντάξει. - Ευχαριστούμε, καληνύχτα.
Εντάξει, το πεδίο είναι ελεύθερο.
Λοιπόν. Μια χαρά δείχνετε όλοι.
Μήνες έχω να σας δω, θα ήθελα να μιλήσουμε πολιτισμένα.
Θα σας τα εξηγήσουμε όλα, εντάξει; 'Αλμπα, μαγείρεψε, σε παρακαλώ.
- Δε θέλει να το κάνει πια. - Ποιο;
Δεν κάνει τίποτα. Τεμπελιάζει σαν να είναι μέλος μας.
Εσύ αποφασίζεις. 'Η θα κάνεις τη δουλειά σου ή φεύγεις.
- Και πιάσε κι ένα Μπορντό. - Με το Μπορντό υπάρχει θέμα.
Το ήπια.
- 'Ηταν ανάγκη να φορέσει στολή; - Δεν την ανάγκασα, της αρέσει.
- Μου βάζεις κι άλλο... - Μην του δώσεις τίποτα άλλο.
Είναι ο μόνος που πήρε κιλά όσο ήταν φυγάς.
Γιατί δε μας λες που μπήκατε σαν κλέφτες σπίτι σας μέσα στη νύχτα;
Κρυβόμασταν σε ξενοδοχείο στο Μόντρεαλ, αλλά δεν ήταν καλό.
Και μια μέρα που πήγαμε είδαμε το λόμπι του γεμάτο μπάτσους.
- Από τη φωνή της την εντόπισαν. - Συναρπαστικό.
'Οσο παραθερίζατε στον Καναδά φυλούσα τις πύλες της Κολάσεως.
Καημένη. Λυπάμαι που ζούσες στην έπαυλη όσο εμείς γυρίζαμε...
- Σαν βρώμικοι... - Εγκληματίες;
- Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. - Ναι;
- Εσύ τι θα σας έλεγες; - Αδίκως κατηγορουμένους;
Ακριβώς. Είμαστε αθώοι. Κι έχουμε αρχεία εδώ που το αποδεικνύουν.
Το ήξερα! Σας το είπα, παιδιά! Τους το έλεγα μα είναι ηλίθιοι.
- Πώς τους βρήκε η αστυνομία; - Πάνε αυτά.
Σημασία έχει ότι γύρισαν σπίτι κι είναι ασφαλείς.
Αυτό θα πει πως γυρίσατε για τα καλά;
Θα πάρει καιρό να καθαρίσουμε το όνομά μας, μα υποθέτω πως ναι.
Καλέ μου Μπεν, μην τραβάς το πρόσωπό σου, αηδιάζω.
Νευρικό είναι, το κάνει όταν τον καταβάλει κάτι.
Ορίστε, φιλαράκο. Κοίτα τη φλόγα. Τη λατρεύει.
Υπέροχα. Και γιατί φοράει το κασμιρένιο ζιβάγκο μου;
- Τον αφήνω να φορά ό,τι θέλει. - Ωραία γονιός είσαι, Μακένζι.
Γλυκό γιο άφησα, πυρομανή κόρη βρήκα. Καμιά άλλη αστεία έκπληξη;
Τρυπήματα; Τατουάζ;
- Λυπάμαι, δε μου άφησες οδηγίες. - Λες και θα τις διάβαζες.
- Εκείνη πάντως ήταν εδώ. - Κι εγώ για 17 χρόνια, Σαμπρίνα.
- Λυπάμαι αν έλειψα λίγους μήνες. - Ησύχασε, δε μεγαλώνουν.
Είχα τρομερά δύσκολη μέρα. Αν τελειώσατε με τις επικρίσεις σας...
...λέω να πάω στο κρεβάτι μου και θα το συνεχίσουμε αύριο.
Καλό δεν ακούγεται; Εγώ έτσι νομίζω.
Το βούτυρο πού είναι;
- Τι στην... - Καλημέρα.
Γιατί μου βάλατε χειροπέδες; Το θύμα είμαι εγώ.
Εκκρεμούν εντάλματα σε Ρόουντ 'Αιλαντ, Ν. Χάμσαΐρ, Μασαχουσέτη.
Απαξιώ να απαντήσω. Ο δικαστής στο Ν. Χάμσαΐρ είναι ρατσιστής.
Λέει ότι ούρησες δημοσίως και δεν πήγες στη δίκη.
Τι;
Ναι. Εκείνο το ένταλμα. Τα μπέρδεψα γιατί είχα...
- Τι ποινή θα φάω; - 30 μέρες τουλάχιστον.
- Τρεις είπες ή τριάντα; - Τριάντα είπα.
'Ελα τώρα. Θα κάνω κοινοτική εργασία. 'Ο,τι δε θέλει κανείς.
Θα αναλάβω τον κλίβανο στου μπόγια.
Καλά.
Τι λες να σου δώσω ένα λαυράκι για να απαλλάξεις τη μαριδίτσα;
Κοίτα, κόπανε, δεν ξέρω τι θα πει αυτό.
Μπορώ να σου "δώσω" τον Κρις και την Πάμελα Πέμπερτον.
Δεν τους ξέρω.
Είναι γνωστοί φυγάδες, εντάξει; Δε διαβάζεις την εφημερίδα;
Τι μιλάω σε σένα; Φέρε κάποιον αρμόδιο εδώ, εκείνος θα ξέρει.
Με σένα τελείωσα.
- Τι τρέχει; - Σαν να έγινε καυγάς είναι εδώ.
Ναι. Ευχαρίστησε γι' αυτό τα ψυχωτικά παιδιά σας.
Το συνεχίζουμε αύριο; 'Εφαγα σφαίρα κι είμαι πτώμα.
Είμαι σίγουρη, μα εδώ είναι το δωμάτιο μου.
Δικό μου είναι. Ναι, όλα τα δωμάτια μου ανήκουν.
Φταίει που πήραν το μέρος μου τα παιδιά;
'Οχι, δεν έχει να κάνει με αυτό.
Εντάξει; Και τώρα φύγε σε παρακαλώ.
Πώς κι είστε ακόμα ξύπνιοι, παιδιά;
- Δεν είμαι κουρασμένη. - Κι εγώ έριξα στον πατέρα μου.
Καταλαβαίνω.
'Ηθελα να σε ευχαριστήσω που με στήριξες πριν. Το εκτιμώ πολύ.
Δεν το έκανα για σένα, αλλά για να τους πληγώσω.
Ναι. Προφανώς.
Είναι τρελό αυτό με τους γονείς σας. Αν θέλετε να μου μιλήσετε.
- Δε χρειάζεται, ευχαριστώ. - Τα δύσκολα πέρασαν.
Τώρα που επέστρεψαν θα γίνουν όλα όπως ήταν πριν έρθεις εσύ.
Ναι, καταλαβαίνω.
Εντάξει. Εγώ να πηγαίνω.
Πηγαίνω.
Η μαμά είναι ψόφια. Κοιμήσου και σου λέω το πρωί. Εντάξει;
Δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ. Να τον βάλω για ύπνο ήρθα.
- Πολύ ευγενικό, μα μπορώ κι εγώ. - Να ξέρεις ότι έχει ιεροτελεστία.
- Σκοτώνω τέρατα στην ντουλάπα. - Είναι προφανές για πρώτο βήμα.
Δε θα υπάρχουν άλλα, μα δε βλάπτει να ελέγξω. 'Ετσι, Μπεν;
Μπεν! 'Ενα τεράστιο τέρας! Τι να κάνω;
- Βγάλ'του τα άντερα! - Φύγε από του Μπεν...
Σκότωσέ το! Κόψ'του το λαρύγγι! Πιάσ'το! Βγάλε του τα μάτια!
- Σκοτώνω το τέρας! - Χτύπα το στη μούρη!
Τι πλάκα! Αρκεί αυτό. Μπορώ να σου πω λίγο;
- Ναι. Είσαι εντάξει, όνειρα γλυκά. - Καληνύχτα.
Κοντά τα χέρια. 'Ολα μου ανήκουν. Το παιδί, το δωμάτιο, η υπηρεσία.
- Το κατάλαβες; - Σοβαρολογείς;
Ξέρεις τι έχω υποστεί από αυτά τα παιδιά; Δε με έχεις πληρώσει!
Εντάξει, περί αυτού πρόκειται; Πόσα θες που έκανες τη θεία τους;
Πόσα μου χρωστάς για όσα έκανα εννοείς; Δεν υπάρχει τιμή γι' αυτά.
- Τι λες για 30 χιλιάρικα; - Καλά. Είναι δίκαιο ποσό.
Πολύ δίκαιο. Τριάντα είπες κι όχι τρία, έτσι; Για τριάντα δέχτηκα.
Εντάξει. Ορίστε. Πήρες όλα όσα ήθελες. Είσαι ευχαριστημένη;
Κύριε Σέπερντ, ντετέκτιβ Χάρλι. Γνωρίζετε για τους Πέμπερτον;
Για ήρεμα, Σέρπικο. 'Ισως να γνωρίζω, ίσως να μη γνωρίζω.
- Τι θες; - Για αρχή να μην μπω φυλακή.
- Γίνεται. Ξεκίνα να μιλάς. - Δεν τελείωσα.
Και να ρίξω την πρώτη μπαλιά στο Φένγουεΐ του χρόνου.
Κι εγώ γυναίκα που δε γελά όταν κλαίω. Λογικεύσου.
Καλά, θέλω ένα χάμπουργκερ. Το φαγητό εδώ είναι απαίσιο.
- Φέρε ένα σε αυτόν τον ηλίθιο. - 'Οχι όποιο κι όποιο.
Από του Ράντι στη Νορθ Στριτ. Κι ένα κομμάτι πίτα.
- Δεν πουλάει πίτα. - Τότε θα κάνεις και δεύτερη στάση.
Φέρ'του την πίτα.
Εδώ είσαι; Τι λέει το σχέδιο;
- Ποιο σχέδιο; - Πώς θα τους ξεφορτωθούμε;
Με αναισθητικό; Θα τους πετάξουμε από τρένο;
- Τι είναι αυτό; - Χλωροφόρμιο.
- Βρήκα τη συνταγή στο ίντερνετ. - Ξέχνα το, φεύγω.
- Πού πας; - Δεν ξέρω, έτσι είναι η ελευθερία.
Απλώς περιφέρεσαι και κάνεις ό,τι θες εσύ.
Πολύ εύκολο είναι για σένα. Καλά, φύγε, μοσχοπόντικο.
- Τι κάνεις; - Δεν κάνω κάτι.
- 'Εριξες χλωροφόρμιο στο πανί. - Δεν έριξα.
- 'Αλμπα, μην πλησιάζεις με αυτό. - Τι; Δεν κινούμαι καν.
- Προς εμένα έρχεσαι. - Τα'θελες και τα'παθες.
'Ελα εδώ! Μύρισέ το! 'Ελα!
- 'Ελα! Κοιμήσου! - 'Ασε με, 'Αλμπα! Σταμάτα!
'Ελα τώρα! Ξέρεις πόση ώρα μου πήρε να το ετοιμάσω;
Τι θα έκανες; Θα μου έδινες χλωροφόρμιο κάθε μέρα;
Θα έκανα ό,τι ήταν αναγκαίο. Εγώ δεν τα παρατάω.
Τα λέμε, μοσχοπόντικο.
Τα λέμε, φιλαράκο.
Αρκετά. Σου φέραμε φαγητό, μπύρα και κορδέλα Τa.
Καιρός να αρχίσεις να μιλάς.
Παιδιά, θέλω να σας το πω, ειλικρινά, μα πρώτα θέλω κάτι.
- 'Οχι. Δεν έχει άλλα. - Το τελευταίο είναι.
- Μετά θα "τραγουδήσεις"; - Σαν την Αριάντα Γκράντε.
Εντάξει. Τι θες;
Τη γυναίκα του σε φωτογραφία, με μπικίνι.
- Χαριτωμένος το παίζεις; - Θα κάνω αγωγή σε όλο το τμήμα.
Λοιπόν; Τι θα γίνει, αγόρια;
- Τίποτα! - Μακένζι.
- Τι κάνετε; - Τι;
- Το δικηγόρο μας πάμε να δούμε. - Ναι.
Θεέ μου, πάλι πάτε να φύγετε. Νόμιζα ότι είστε αθώοι.
Μην είσαι ανόητη. Οι αθώοι δεν μπαινοβγαίνουν έτσι.
- Θέλαμε λεφτά γιατί χωρίζουμε. - Πού πάτε;
Εγώ στην Κούβα, αυτή στον διάολο.
Γι' αυτό κι η επιταγή; Για να μου αφήσετε ξανά τα παιδιά;
- Θα έχουν λεφτά για τρεις ζωές. - Δεν αρκεί, Κρίστοφερ.
Και μάθετε ότι τα παιδιά σας είναι υπέροχα.
'Ισως υπερβάλλω λίγο, μα με εσάς για γονείς μεγάλωσαν μια χαρά.
Αν τα αγαπάς τόσο γιατί δεν τα κρατάς εσύ;
- Ναι, πάρ'τα. - Δε γίνεται να τα πάρω έτσι απλά.
Με ένα εκατομμύριο δέχεσαι;
Μπορώ όμως να δοκιμάσω. Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
- Ανοίξτε! ηΜΒΙ! - Πώς μας βρήκαν;
Εγώ τους ειδοποίησα. Η 'Αλμπα.
- Τι; Γιατί; - Γιατί;
Ρωτά γιατί, Μίκι. Γιατί δε σας χωνεύω, εντάξει;
Το σπίτι ανήκει πια στις δυο μας κι έχουμε μεγάλα σχέδια.
'Αλμπα! 'Εφευγαν ούτως ή άλλως.
- Δεν το ήξερα. - Απολύεσαι, 'Αλμπα.
- Μάζεψέ τα και ξεκουμπίσου. - Να φύγουμε.
Εγώ σε έφερα, θα σε στείλω πίσω!
- Πάμε. - Θα σπάσουμε την πόρτα!
Ω, ναι! Τέτοιο πλάσμα δε θα το άφηνα με τίποτα.
- Αν κι είπα να φορά μπικίνι. - Μπικίνι φορά.
- Ολόσωμο είναι. - Με διάφανα τμήματα.
Αν είναι ενωμένα είναι ολόσωμο.
- Εδώ Χάρλι. - Κοίτα μαύρισμα.
Αμέσως. Ευχαριστώ. Οι Πέμπερτον είναι σπίτι τους.
- Τι; - Πρέπει να σπεύσω.
Στάσου, Χάρλι! Εγώ ήταν να σας δώσω την πληροφορία, έτσι;
Υποθέτω τελειώσαμε λοιπόν. 'Οχι. Δική μου είναι αυτή, την κέρδισα.
Τι κάνεις; Πού πας;
Τι κάνει αυτός;
Εσύ τι κάνεις; 'Οχι, σε παρακαλώ...
- Ο δρόμος είναι από εκεί. - Και το λιμάνι από εκεί.
- Επειδή είναι κατηφόρα το λες. - Σφαίρα έφαγα, ξινή σκύλα.
Ξέρεις κάτι; Τελείωσα. Πάρε το μερίδιό σου.
Κάλλιο να σκοτωθώ από σφαίρες παρά να στριγγλίζεις.
- 'Εχεις λίπος για προστασία. - Προ 20ετίας άξιζες.
Ο Τσιπ δεν είναι γιος σου.
- Τι; - Ναι.
Αυτό που είπα.
- Συλλαμβάνεστε! - ηΜΒΙ! Κάτω! Μην αντιστέκεστε!
Εντάξει. Εντάξει.
Να θυμάστε ότι οι γονείς σας σας αγαπούν.
Αυτό ανέφεραν κι είπαν επίσης πόσο υπερήφανοι ήταν για...
'Ενα σωρό πράγματα.
Τα επιτεύγματά σας.
Δε χρειάζεται να λες ψέματα. Ακούσαμε τι λέγατε.
- Ακούσατε; - Αφού φωνάζατε.
Εντάξει. 'Οπως και να έχει όμως ξέρετε...
Τι κάνεις;
Είσαι σοβαρή; Να σε αγκαλιάσω πήγαινα.
'Οχι, δε θέλω να το κάνω πια.
Πού να το ήξερα; Δεν ήξερα καν αν ξέρεις να το κάνεις.
- Φαινόταν τι θα έκανα. - Νόμιζα ότι μου όρμαγες.
'Ασ'το, εντάξει; Μου πέρασε. Δε θέλω να το κάνω πια.
- Δοκιμάζουμε αύριο. - Ποτέ ξανά.
Εντάξει. Πρέπει να πάω να το πω στον αδερφό σας.
Θα έρθουμε κι εμείς μαζί.
Εντάξει.
- Να πάρει! Τι έκανες; - Η φωτιά είναι απίθανη.
- 'Οχι, έλα εδώ. - Πάμε να φύγουμε από δω.
Είναι υπέροχη!
Δεν πειράζει, παιδιά. 'Εχω ένα εκατομμύριο δολάρια...
Ωχ, όχι!