Powtórzmy to jeszcze raz. Mówisz, że...
-Jak Jimmy padnie. -Nic z tego.
Będzie jadł z miski psa przez miesiąc.
-Tak. -A ty musisz spać na podwórku.
Nic z tego. Warunki są uzgodnione.
-Jak polegniecie, -Polegną.
Gasicie światło i śpicie o 22:00 przez miesiąc.
Nie uda wam się.
-Co na tym zyskasz? -Dumę.
Widziałam, jak ten gość oberwał łomem w głowę.
Ty mnie uderzyłaś.
Walnęłam go w głowę łomem i nic.
Najgrubsza czaszka w lidze.
-Jakiej lidze? -Sprawdź.
Daj mi buziaka na dobranoc.
Widzisz to?
-Szczypie cię ręka? -Tak.
-Umyj zęby. Następny! -Cześć, kochanie.
Uważaj na paznokcie.
-Powinnaś grać w nogę. -Lubię element zaskoczenia.
Słodkich snów. Ben, teraz ty.
Wierzę w ciebie. Skup się.
-Tak mocno, jak tylko potrafisz. -O kurczę.
Nasz błąd.
-To nasza wina, nie wyjaśniliśmy... -Tak.
To nie twoja wina, jesteś mały.
-On nie jest zły. -Nie jestem zły.
Idź do pokoju. Przyjdę cię utulić.
-Dobranoc. -Dobranoc, Ben.
-Nie spodziewałem się tego. -Tak. Chodź.
-Boli? -Nieważne. Po prostu... no wiesz.
-Dzięki za pomoc przy dzieciach. -Świetna zabawa.
Być częścią normalnej rodziny. Gdy byłem mały, było po prostu...
Jego czaszka nie jest taka gruba.
-Udało ci się! -Nic mi nie jest.
Niepokonany.
Dobra, masz mnie.
Fajna zabawa.
Boże, okradają nas.
Stój!
Tylko spokojnie.
Ręce do góry.
-W górę! -Są w górze!
Powiedz dobranoc.
Jasna cholera, mam go!
Chodźcie szybko! Mam go!
-Co się dzieje? -Nic ci nie jest?
Zobaczyłem włamywacza.
Nie wiedziałem, co zrobić. Dowaliłem mu!
W porządku.
Halo? Ktoś został postrzelony.
2400 Radcliffe Drive. Róg Tidewind i...
Postrzeliłeś mnie!
-Co się z tobą dzieje, do cholery? -Tata?
-Christopher? -Tata
Nieważne. To żart. Sorki. Broń jest zła.
Nie strzelajcie!
-Mamusia? -Mama?
-Mój syn mnie postrzelił! -Nie chciałem!
Byłem odważny! Postrzeliłem tatę!
To nic. Proch jest bardzo stary.
-Pękła skóra. -Mamusia żyje!
Nie tak mocno, Ben.
-Co jest? -Czemu...
Wszyscy cicho. Gliny tu jadą,
jak nie chcesz iść do paki, to słuchaj.
Weź brata do pokoju. Alba, ukryj Christophera i Poodle.
Tak. Poodle.
A policja?
Oczekują ofiary postrzału.
A my im ją damy.
Zrobisz to, czy co?
Trudno jest strzelić komuś w plecy.
Inaczej mnie wychowano.
Ten człowiek cię uderzył...
-Potrącił cię samochodem. -Było mu przykro.
-Zrobił to dwa razy. Tak. -Tak zrobił.
Strzelę mu w tyłek. Uzna, że to zabawne.
-Super. -Sorki, Jimbo.
Wiem.
Jestem tutaj.
-Mick. -Wiem.
Słuchaj. Chris i Poodle tu są.
Policja tu jedzie, oczekują ofiary postrzału.
I strzeliłaś mi w tyłek?
Tak. Słuchaj, powiesz im, że
-Chip cię postrzelił. -Tak...
Do diabła. Co ja z tego będę miał?
Czego chcesz?
Chcę przypieczętować nasz związek.
No co ty!
To temat na inną rozmowę.
Postrzeliłaś mnie!
Dam ci wszystko inne.
Pospiesz się.
-Dobrze. -W porządku! Dobra.
-Chcę poduszkę. -Chcesz poduszkę?
Bo mam dość spania na zwiniętym ręczniku.
Przyniosę ci poduszkę.
-Tak? Dobrze. -Tak.
Piecze, gdy oddycham.
-Masz szczęście, że nikt nie zginął. -Tak. Wiemy.
Broń jest bardzo niebezpieczna.
Dziękujemy panu.
-Bardzo przepraszamy za to. -Dobrze.
-Dzięki. -Jasne.
-Dobranoc. -Tak.
Dobrze, jest czysto.
Cóż...
Świetnie wyglądacie.
-Co się dzieje? -Gdzie byłaś?
-Czemu nie dzwoniliście? -Dobrze!
Nie widziałam was od miesięcy i chciałabym po prostu
usiąść jak cywilizowana rodzina i wszystko wyjaśnić.
Alba, przygotuj coś do jedzenia, proszę.
Cóż, Alba już tego nie robi.
-Czego nie robi? -Niczego!
Jest z nami, jako członek rodziny.
Cóż, twój wybór.
Rób swoją robotę, albo wylecisz.
Przynieś wino z piwnicy.
Z winem sprawa wygląda następująco.
Wypiłam.
Musiałaś ją zmusić do włożenia mundurka?
Nie zmuszałam jej. Ona to lubi.
Mógłbym dostać jeszcze jeden kawałek...
Nie podawaj mu nic.
Twój ojciec przybiera na wadze nawet podczas biegania.
Skoro o tym mowa, przejdź do tego,
jak w środku nocy udało wam się zakraść do własnego domu?
Jak już mówiłam, przyczailiśmy się
w hotelu w Montrealu, ale nie polecam go.
Pewnego dnia wróciliśmy, a w holu roiło się od policjantów.
Pewnie wytropili krzykliwy głos waszej matki.
Fascynujące. Cóż, podczas waszych wakacji w Kanadzie,
strzegłam tu bram piekła.
Biedactwo. Tak mi przykro, że musiałaś ogrzewać naszą rezydencję,
gdy my żyliśmy na walizkach jak para brudasów...
Kryminalistów?
Czyżby przyganiał kocioł garnkowi?
Tak? Cóż. To jak się widzisz?
Nie wiem. Niesłusznie oskarżonych? Tak, to prawda. Jesteśmy niewinni.
Mamy dokumenty, które to potwierdzą.
Wiedziałem! Mówiłem wam!
Mówiłem im, ale to banda głupich idiotów.
Chip, jak myślisz, jak policja ich znalazła?
To już za nami. Ważniejsze jest to, że są w domu i są bezpieczni.
Czyli wrócili do domu na dobre?
Przed nami długa droga, aby oczyścić nasze imię, ale tak,
przypuszczam, że tak.
Ben, kochanie, nie dłub przy twarzy. Obrzydzasz mamę.
To nerwowe. Robi tak, gdy czuje się przytłoczony.
-Proszę. -Co? To jest...
Wpatruj się w ogień.
Kocha ogień.
Wspaniale.
Dlaczego ma na sobie mój kaszmirowy golf?
Bo pozwalam mu nosić, co chce.
Świetne wychowanie, Mackenzie. Zostawiam słodkiego syna
i wracam do córki piromanki.
Jakieś inne niespodzianki? Kolczyki? Tatuaże?
Przykro mi, nie zostawiłaś instrukcji obsługi.
-Jakbyś coś czytała. -Ale ona tu była.
Ja byłam przez 17 lat. Przepraszam, jeśli przegapiłem kilka miesięcy.
Nie zadręczaj się. Oni zawsze będą dziećmi.
Wiecie co, to był bardzo długi dzień.
Jeśli skończyliście mnie krytykować,
to położę się do łóżka, OK?
Możemy dokończyć to jutro.
W porządku?
Tak myślę.
Gdzie masło?
-Co do... -Dzień dobry.
Dlaczego jestem skuty?
Jestem ofiarą.
Masz też zaległe nakazy aresztowania.
Rhode Island, New Hampshire, Massachusetts.
Nie wybieram się do New Hampshire.
Sędzia jest rasistą.
Sikanie w miejscu publicznym i brak stawiennictwa.
Co?
Tak. Ach, to New Hampshire.
To było... Wszystko mi się miesza, bo...
-Co mnie czeka? -Co najmniej 30 dni.
Usłyszałem „13” czy „30”?
Powiedziałem „30”.
Serio?
Może prace społeczne.
Coś, czego nikt inny nie chce?
Obsługa pieca w schronisku dla psów?
OK.
A może złapię ci dużą rybę?
I wrzucisz małą rybkę z powrotem do basenu dla dzieci.
Słuchaj, kretynie, nie wiem, co to znaczy.
Mogę ci załatwić Chrisa i Pamelę Pembertonów.
Nie znam ich.
To poważna sprawa.
To znani zbiegowie.
Czytasz gazety? Po co ja w ogóle z tobą rozmawiam?
Zadzwoń do kogoś. Oni będą wiedzieć.
Skończyłem z tobą.
Co się dzieje?
Niestety, nasz pokój wygląda jak pobojowisko.
Podziękuj swoim dzieciom psychopatom.
Możemy pogadać jutro? Zostałem postrzelony. Jestem zmęczony.
Tak, pewnie. Ale to jest mój pokój, więc...
Właściwie to mój pokój.
Wszystkie pokoje są moje.
Bo dzieci się za mną wstawiły?
-Nie chodziło o... -Nie.
Zupełnie nie.
Jasne? A teraz, proszę, wyjdź.
Czemu nie śpicie?
Nie chcę spać.
Jestem trochę nakręcony po postrzeleniu ojca.
No pewnie.
Chciałam podziękować za to, że mnie wspieracie.
To dla mnie ważne.
Nie chodziło o ciebie. Chciałam ich zranić.
Tak.
Oczywiście.
Szaleństwo, co się dzieje z waszymi rodzicami.
Jak chcecie pogadać, jestem tutaj.
Nie trzeba. Dzięki.
Trudne czasy za nami. Teraz, gdy wrócili,
wszystko może wrócić do dawnego stanu.
Wiesz, zanim się pojawiłaś.
Tak, rozumiem.
Jasne.
Pójdę.
Po prostu...
Po prostu pójdę.
Mamusia jest zmęczona.
Idź spać, a ja odpowiem rano, dobrze?
Hej.
Nie wiedziałam, że jesteś. Chciałam utulić Bena.
Miło z twojej strony, ale poradzę sobie.
Powinnaś wiedzieć, że teraz jest całą procedura.
Zacznij od zabicia potworów z szafy.
To jest pierwszy krok.
Na pewno nie ma się czym przejmować, ale sprawdzimy.
Racja, Ben?
Ben!
Ogromny potwór! Co mam zrobić?
Wypruć mu brudne flaki!
-Wynoś się. -Zabij go! Poderżnij mu gardło!
Złap go! Zabij go!
-Wydłub mu oczy! -Zabijam potwora!
-Uderz go! -Wystarczy.
Tyle zabawy! Wystarczy.
-Możemy porozmawiać? -Tak?
-Tak. -Gotowe. Dobranoc.
Dobranoc.
Odczep się.
Moje dziecko. Moja sypialnia.
Moja służąca.
Moje wszystko. Rozumiesz?
Mówisz poważnie? Masz pojęcie, przez co przeszłam?
Tak przy okazji, nie zapłaciłaś mi.
Czyli o to chodzi? Dobrze.
Dobra, ile chcesz za bycie ich ciocią?
Czyli ile jesteś mi winna za to, co zrobiłam?
Nie sądzę, żebym mogła to wszystko wycenić.
-Jak brzmi 30 000 dolców? -Dobrze. To uczciwa zapłata.
Brzmi uczciwie.
Powiedziałaś „30”, a nie „13”?
Bo ja słyszałam „30”. A to jest wiążące.
Proszę bardzo. Masz wszystko, czego chciałaś.
Zadowolona?
Panie Shepherd. Jestem detektyw Hurley.
Podobno ma pan wieści o Pembertonach.
Chwileczkę, Serpico.
Mam, a może nie.
Czego chcesz?
Po pierwsze, żadnej odsiadki.
Zrobi się. Zacznij mówić.
To nie koniec.
Rzucę pierwszą piłkę na Fenway w przyszłym sezonie.
Ja chcę żonę, która nie śmieje się, gdy ja płaczę. Coś innego.
Dobrze. Chcę hamburgera.
Żarcie tu jest do bani.
Przynieś temu idiocie burgera.
Nie dowolnego hamburgera.
Ma być od Randy'ego z North Street.
-I kawałek ciasta. -Oni nie mają ciasta.
To zrobisz dwa przystanki.
Przynieś ciasto.
Jesteś. To jaki jest plan?
Jaki plan?
Usunięcia Christophera i Poodle.
Narkotyki? Wrzucimy ich do pociągu?
-Co to jest? -Chloroform.
Znalazłem przepis w internecie.
Nikt nikogo nie odurzy. Odchodzę.
Dokąd się wybierasz?
Nie wiem. To jest piękne w wolności.
Można iść i robić, co się chce.
Jakie to proste.
Uciekaj, mały piżmaku.
Co robisz?
Ja nic nie robię.
Nasączyłaś szmatkę chloroformem.
-Nie zrobiłam tego. -Nie podchodź z tym.
-Co? Nie ruszam się. -Idziesz w moją stronę.
-Sama tego chciałaś. -Nie.
Chodź! Wąchaj!
-Wąchaj! -No dalej! Puszczaj!
-Idź spać! -Alba, zostaw mnie! Przestań!
No nie! Wiesz, ile czasu to robiłam?
Co to ma być? Będziesz mnie odurzać codziennie?
Zrobię wszystko, co trzeba.
Nie poddam się.
Na razie, piżmaku.
Do zobaczenia, kolego.
Dobra, wystarczy.
Dostałeś żarcie, piwo i opaskę Wu-Tang.
Zacznij mówić.
Chcę wam powiedzieć, naprawdę,
ale najpierw będę coś potrzebował.
Nie.
Nic więcej.
Ostatnie.
I będziesz śpiewać?
Jak Adriana Grande.
Co to takiego?
Chcę zdjęcie żony funkcjonariusza Strassnera w bikini.
Próbujesz być zabawny?
Podnieś na mnie rękę, a pozwę cały wydział.
To jak będzie?
-Nic. Co ty... -Mackenzie.
-Cześć. -Co robicie?
-Co? -Idziemy na spotkanie z prawnikiem.
Tak...
O Boże, znowu uciekacie.
-Mieliście być niewinni. -Nie żartuj.
Niewinni nie zakradają się do własnego domu.
Potrzebujemy gotówki.
-Gdzie jedziecie? -Ja na Kubę.
-Ona do piekła. -Cóż.
Dlatego wypisałaś czek? Żebym zajęła się dziećmi?
Nic im nie będzie. Mają dość pieniędzy.
To nie wystarczy.
Powiem wam coś o waszych dzieciach, są wspaniałe.
Może lekko przesadziłam.
Czasami są koszmarem, ale mają was dwoje za rodziców,
więc świetnie sobie radzą.
-Jeśli tak bardzo je kochasz, weź je. -Co?
-Delikatniej. -Weź je.
Nie mogę wziąć waszych dzieci. To tak nie działa.
Może milion dolarów?
Mogę spróbować.
-Dasz radę. -Zrobię co w mojej mocy.
Proszę otworzyć. FBI.
-Boże. -Jak nas znaleźli?
Ja zadzwoniłam.
Alba.
-Wiemy, że jesteście! -Czemu?
Czemu?
On pyta dlaczego, Mickey. Bo was nie lubię, dlatego.
Ten dom jest teraz mój i Mickey.
-Mamy plany, wielkie plany. -Co?.
-Nie obejmują was... -Co? Alba!
Już wychodzili.
Tego nie wiedziałam.
-FBI! -Jesteś zwolniona, Alba.
-Pakuj się. -Musimy już iść.
Wynoś się z naszego domu.
Sprowadziłam cię i odeślę cię!
Dobrze. Chodźmy.
-Ostrzegam! -Wyważymy drzwi!
Takiej jazdy bym nie odpuścił.
ale wyraziłem się jasno w kwestii bikini.
-To jest bikini. -To siatka.
-Widać wszystko. -To strój jednoczęściowy.
Mówi Hurley.
Spójrz na opaleniznę.
Natychmiast. Dziękuję.
Pembertonowie są u siebie.
-Co? -Muszę iść.
Nie. Hurley, czekaj. To moja wskazówka.
Miałem ci to powiedzieć.
Cóż. Chyba skończyliśmy...
To moje.
Zasłużyłem na to.
Co robisz? Gdzie ty...
Co on robi... Co...
Co robisz?
Nie, proszę, nie...
Dobra, droga jest tam.
-A port jest w tamtą stronę. -Co?
Chcesz iść tędy, bo jest z górki.
Postrzelono mnie, ty suko.
Wiesz co? Mam dość.
-Weź swoją część. -Hej.
Wolę spłonąć w piekle
niż słuchać twoich pisków.
-Da się załatwić. -Popularna byłaś 20 lat temu.
Chip nie jest twój.
Co?
-Tak. -Co?
Słyszałeś.
Boże!
-Jesteście aresztowani! -FBI! Stać!
Nie stawiajcie oporu!
Dobrze.
Tak.
Pamiętajcie
-że rodzice was kochają. -Tak.
Wspomnieli o tym, a także...
Mówili o tym, że są bardzo dumni z waszych...
Różnych takich.
Osiągnięć...
Nie musicie kłamać. Słyszeliśmy was.
Naprawdę?
Mówiłaś głośno.
Jasne.
Jeśli to coś znaczy, to wiecie...
Co robisz?
Poważnie?
Przytulam cię.
Teraz już nie chcę.
Nie wiedziałam, że mnie przytulisz.
-Nie wiedziałam, że umiesz. -To było jasne.
-Szłaś na mnie. -Zapomnij o tym.
-Za późno. -Przykro mi.
-Nie chcę już tego robić. -Spróbujemy jutro.
Nigdy więcej nie spróbujemy.
Muszę powiedzieć o tym waszemu bratu.
Pójdziemy z tobą.
Dobrze.
Ja pierniczę!
-Co zrobiłeś? -Ogień oczyszcza.
Chodź.
Uciekajcie stąd.
Jest pięknie.
Dobrze.
Jest w porządku.
Nie ma sprawy. Mam milion... W...
No nie.