Bir daha üstünden geçelim. Diyorsun ki...
Jimmy düşerse...
İmkânsız.
...bir ay köpek kasesinden yiyeceksin.
-Evet. -Bir de bahçede uyuyacaksın.
Bahçede uyumayacağım. Anlaşma çoktan bitti.
-Kaybederseniz... -Olacak o zaten.
...her gün 22.00'da ışıkları kapatıp yatağa gireceksiniz.
Bu başarılamaz.
-Sana yararı ne? -Övünme hakkı.
Bu adamın kafasına levyeyle vurulduğunu gördüm.
Levyeyle vuran sendin.
Bu adamın kafasına levyeyle vurdum, bir şey olmadı.
Ligdeki en kalın kafatası bende.
-Ne ligi? -Neden gelip öğrenmiyorsun?
Bana iyi geceler öpücüğü ver.
Gördün mü?
-Elin karıncalandı değil mi? -Evet.
-Dişlerini fırçala. Sıradaki! -Selam tatlım.
Manikürünü bozmasaydın.
-Futbol oynamalısın. -Sürpriz unsurunu severim.
İyi geceler. Ben, sıra sende.
En çok sana inanıyorum. Odaklan.
-En sert şekilde. -Amanın.
Bizim hatamız.
-Açıklamamak bizim hatamız. -Evet.
Senin hatan yok. Daha küçüksün sen.
-Sana kızmadı tamam mı? -Sana hiç kızmadım.
Odana git. Seni yatıracağım birazdan.
-İyi geceler. -İyi geceler Ben.
-Onu beklemiyordum. İyi misin? -İyiyim. Hadi ama.
-Soktu mu? Tamam. -Her neyse. Biliyorsun işte.
-Yatırmaya yardım ettiğin için sağ ol. -Evet. Tekrar bir aile
gibi olmak çok eğlenceliydi, çünkü ben çocukken, biz sadece...
Kafatası o kadar da kalın değilmiş.
-Başardın! -İyiyim ben.
Namağlup.
Tamam, kandırdın beni.
Eğlenceli bir oyundu.
Tanrım, soyuluyoruz.
Hareket etme!
Tamam, sakin ol.
Ellerini kaldır.
-Yukarı! -Yukarıdalar zaten!
Şimdi iyi geceler de.
Tanrım, yakaladım onu!
Çocuklar! Çabuk gelin! Onu yakaladım!
-Neler oluyor? -İyi misin?
Bir hırsız gördüm.
Ne yapacağımı bilemedim, ben de kıçını vurdum!
Pekâlâ.
Evet. Alo? Biri vuruldu.
2400 Radcliffe Caddesi. Tidewind'in köşesinde ve...
Beni vurdun!
-Neyin var senin? -Baba?
-Christopher? -Baba?
Şaka yapıyordum üzgünüm, silahlar kötüdür görüşürüz.
Ateş etmeyin!
-Anneciğim? -Anne?
-Chip vurdu! Kendi oğlum beni vurdu! -İstemeden oldu!
Aman Tanrım. Cesur oluyordum! Babamı vurdum
Sorun yok. Barut çok eskiymiş
-Sadece derisi atmıştır. -Annem yaşıyor!
Tamam çok sıkma balım.
Neler oluyor?
Herkes sussun. Polisler geliyor,
hapse girmek istemiyorsanız beni dinleyin.
Kardeşini odasına götür. Alba, git Christopher ve Kaniş'i sakla.
Tamam, Kaniş.
Polise ne olacak?
Ateşli silah kurbanı bekliyorlar.
Biz de onlara vereceğiz.
Yapacak mısın bunu?
Evet, sadece arkası dönük birini vurması zor.
Böyle öğrenmedim ben.
Mickey? Bu adam seni...
-...arabayla ezdi. -Biliyorum, çok kötü hissetmişti.
-İki kez yaptı. -Yaptı, değil mi?
Kıçından vuracağım onu. Komik olduğunu düşünecek.
-Harika. -Üzgünüm Jimbo.
Biliyorum.
Buradayım.
-Mick. -Biliyorum.
Dikkatini ver. Chris ve Kaniş burada.
Polisler yolda ve bir ateşli silah kurbanı bekliyorlar.
Kıçımdan mı vurdun beni?
Evet, onlara Chip'in seni
yanlışlıkla vurduğunu söyleyeceksin.
Öyle sanın siz! Benim çıkarım ne?
Ne istiyorsun?
İlişkimizin bir adı olsun istiyorum.
Hadi ama!
Bu çok ayrı bir muhabbet ama.
Az önce vurdun beni!
Bunun dışında her şeyi veririm tamam mı?
İşleri hızlandırmalıyız.
-Tamam. -Pekâlâ, tamam.
-Yastık istiyorum o zaman. -Yastık mı istiyorsun?
Çünkü kıvrılmış havluda uyumaktan sıkıldım.
Tamam, merak etme. Yastığını alacağım.
-Evet, tamam. -Evet.
Nefes alınca çok yanıyor.
-Kimse ölmediği için şanslısınız. -Kesinlikle, çok şanslıyız.
Silahlar tehlikelidir evlat.
Evet. Sağ olun Memur Bey.
-Çok üzgünüz. -Tamam.
-Teşekkürler. -Pekâlâ.
-İyi geceler. -Evet.
Pekâlâ, kıyı temiz.
Evet.
Hepiniz iyi gözüküyorsunuz.
-Neler oluyor? -Neredeydiniz?
-Neden aramadınız? -Tamam!
Sizi aylardır görmedim ve tek istediğim medeni
bir aile gibi oturup, her şeyi size anlatmak.
Tamam mı? Alba, biraz yemek hazırla lütfen.
Durum şu ki, Alba artık onu yapmıyor.
-Neyi? -Hiçbir şeyi!
Aileden biriymiş gibi geziniyor.
Bu sana kalmış.
İşini yap, ya da kapı orada.
Gitmişken kilerden Bordeaux da al.
Bordeaux'ya olan şeyi söyleyeyim.
İçtim onu.
O üniformayı giymesi için zorlaman gerekli miydi?
Onu hiçbir şey yapmaya zorlamadım. Onu seviyor.
Alba bir dilim daha leziz...
Ona başka bir şey yedirme.
Babanız tarihte koşarak kilo alan tek kişi olmalı.
Koşmak derken, evinize gecenin bir yarısı
Jason Bourne gibi daldığınız kısma neden atlamıyoruz acaba?
Evet, dediğim gibi, Montreal'daki önermeyeceğim otelde
dikkat çekmemeye çalışıyorduk.
Bir gün eve döndüğümüzde lobi polisle kaynıyordu.
Sanırım annenizin tiz sesini takip ettiler.
Büyüleyici. Siz Kanada'da tatil yaparken
ben, cehennem kapılarını koruyordum.
Yazık sana. Sen köşkümüzü biz yokken sıcak tutarken
biz de göçebe hayatı yaşıyorduk, bir çift şey gibi...
Suçlu?
Hayır. Kendi hatalarını bende arama.
Öyle mi? Peki, kusura bakma. Ne demeliyiz?
Bilmiyorum? Yanlış yere suçlanmış? Evet, bu doğru. Biz masumuz.
Evde de bunu kanıtlayacak dosyalarımız var.
Biliyordum! Size söylemiştim!
Bakın, ben onlara söylemiştim, ama onlar bir avuç aptal.
Chip, sence polis onları nasıl buldu?
Onu geçtik. Önemli olan evde ve güvende olmaları.
Bu sefer eve döndünüz mü yani?
Adımız temizlemek için uzun bir yolumuz var ama evet,
sanırım döndük.
Ben, balım, yüzünü mıncıklamayı kes. Annenin midesi bulanıyor.
Gerilme işareti o. Şaşkına döndüğü zaman onu yapıyor.
-Al bakalım. -Ne? O bir...
Ateşe bak bakalım.
Ateşe bayılıyor.
Bu harika.
Peki neden benim kaşmir boğazlımı giyiyor?
Çünkü ne isterse onu giydiriyorum.
Korkunç bir ebeveynsin, Mackenzie. Geride tatlı bir oğlan bırakıyorum
döndüğümde kundakçı bir kıza dönüşüyor.
Bu arada, başka sürpriz var mı? Piercing? Dövme?
Üzgünüm, bana bir kullanma kılavuzu bırakmadın.
-Eminim okurdun. -En azından buradaydı.
Tanrım, 17 yıldır buradaydım Sabrina. Birkaç ay kaçırdığım için üzgünüm.
Kendini yıpratma. Sonsuza dek çocuk kalırlar zaten.
Bak ne diyeceğim, bugün uzun bir gün oldu.
Eğer beni eleştirmeniz bittiyse,
ben yatağıma gideceğim, tamam mı?
Bunu yarın bitirebiliriz.
Sorun var mı?
Sanırım yok.
Tereyağı nerede?
-Ne oluyor... -Günaydın.
Neden kelepçeliyim.
Kurban benim.
Birkaç aranmanız çıktı.
Rhode Island, New Hampshire, Massachusetts.
Biliyor musun, New Hampshire'ı cevap vererek onurlandırmayacağım.
Yargıç ırkçının tekiydi.
Kamuya açık alanda idrar yapıp mahkemeye gelmediğin yazıyor.
Ne?
Evet. New Hampshire'daki o.
Hepsi biraz karıştı da, çünkü...
-Karşımda ne var? -En azından otuz gün.
"On üç" mü dedin "otuz" mu?
"Otuz" dedim.
Hadi ama.
Kamu hizmeti yaparım.
Kimsenin bilmediği işleri yapmamı ister misin?
Saman altından su yürütürüm.
Pekâlâ.
Belki de sana büyük balığı veririm
sen de küçük balığı çocuk havuzuna atarsın.
Bak aptal, bunun ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Sana Chris ve Pamela Pemberton'ı verebilirim.
Onlar kim bilmiyorum.
Büyük problemler.
Bilinen firariler, tamam mı?
Gazete okuyor musun... Acaba neden sana anlatıyorum ki?
Bana yetkisi olan birini çağır. Onlar bilir.
Seninle işim bitti.
Selam. Neler oluyor?
Yatağımız, ne yazık ki evsiz kavgasına uğramış gibiydi.
Evet. Psikozlu çocuklarınıza teşekkür edin.
Bunu yarın halledebilir miyiz? Vuruldum ya, yorgun hissediyorum.
Eminim, ama burası benim odam.
Aslında benim odam.
Evet. Hepsi benim odam.
Bu, çocuklar benden yana olduğu için mi?
-Eminim bir şey demek... -Hayır.
Onunla hiç alakası yok.
Tamam mı? Artık git lütfen.
Selam. Neden hâlâ uyanıksınız?
Yorgun değilim.
Babamı vurduğum için hâlâ enerji doluyum.
Evet, eminim.
Dinleyin, orada arkamı kolladığınız için çok teşekkür ederim.
Benim için önemliydi.
Seninle alakası yoktu. Sadece onları incitmek istedim.
Evet.
Evet, açıkça belli.
Ailenizle yaşadığınız şeyler, biraz çılgınca değil mi?
Konuşmak isterseniz, buradayım.
Hayır, ben iyiyim. Sağ ol.
Zor kısım bitti. Annem ve babam döndüğüne göre,
her şey olduğu hâle dönebilir.
Sen gelmeden önceli hâline.
Evet, anlıyorum.
Peki.
Ben gideyim.
Ben sadece...
Ben gideyim.
Anne yoruldu, tamam mı?
Sadece uyu, sabah cevap vereceğim.
Selam.
Burada olduğunu bilmiyordum. Ben'i yatırmaya gelmiştim.
Çok düşüncelisin, sanırım ben halledebilirim.
Evet, tabii ki. Ama bilmen gereken bir rutin var.
Dolaptaki yaratıkları öldürerek başlıyor.
Pekâlâ, bu bariz bir ilk adım.
Endişelenecek bir şey yoktur, ama kontrol etmekte bir sakınca yok.
Değil mi Ben?
Ben!
Kocaman bir yaratık! Ne yapmalıyım.
Pis bağırsaklarını çıkar onun!
-Çık Ben'in... Hayır. -Öldür onu! Boğazını kes!
Yakala onu! Öldür!
-Gözlerini oy! -Yaratığı öldürüyorum!
-Yüzüne vur! -Bu yeterli.
Çok eğlenceli! Yeterli.
-Biraz konuşabilir miyiz? -Evet?
-Evet. -Tamam, İyi geceler.
İyi geceler.
Geri çekil.
Benim çocuğum. Benim yatak odam.
Benim hizmetçim.
Her şey benim. Anladın mı?
Ciddi misin? Bu çocukların bana neler yaşattığı hakkında bir fikrin var mı?
Henüz ödememi de yapmadın zaten.
Tamam. Bu yüzden miydi? Peki.
Pekâlâ, teyzeleri olduğun için ne kadar istiyorsun?
Yaptığım onca şey için bana ne kadar borçlandığın mı?
Çünkü buna paha biçemezsin.
-Otuz bin dolar iyi mi? -Evet. Yeterli.
Gayet yeterli. Evet.
"Otuz" dedin, "on üç" değil.
Çünkü ben "otuz" duydum. Bağlayıcıydı.
Evet. Al bakalım. İstediğin her şeyi aldın.
Mutlu musun?
Bay Shepherd. Ben dedektif Hurley.
Pemberton'lar hakkında bilgin olduğunu duydum?
Peki, yavaştan alalım Serpico.
Olabilir, olmaya da bilir.
Ne istiyorsun?
Başlangıç olarak, hiç yatmak istemiyorum.
Yapabiliriz. Konuşmaya başla.
Henüz bitmedi.
Gelecek sezon, Fenway'de ilk atışı yapmak istiyorum.
Ben de ağladığımda gülmeyen bir eş istiyorum. Küçük düşün.
Tamam, hamburger istiyorum.
Buradaki yemek berbat.
Bu salağa bir hamburger getirin.
Herhangi biri değil.
Kuzey Sokağı'ndaki Randy's'den.
-Bir dilim de turta. -Turta satmıyorlar.
O zaman iki yerde duracaksın.
Turta da al.
İşte buradasın. Peki, planımız nedir?
Ne planı?
Christopher ve Kaniş'den kurtulma.
Uyuşturalım mı? Trenin önüne mi atalım?
-O da ne? -Kloroform.
İnternette tarifini buldum.
Hayır. Kimseyi bayıltmıyoruz. Gidiyorum ben.
Nereye gidiyorsun?
Bilmiyorum. İşte özgürlüğün güzel yanı.
Etrafta dolaşıp, ne istersen yapıyorsun.
Ne kadar da kolay.
Pekâlâ, kaç bakalım küçük misk sıçanı.
Ne yapıyorsun?
Hiçbir şey yapmıyorum.
Az önce, o kumaşı kloroforma batırdın.
-Hayır, batırmadım. -Alba, onunla gelme bana.
-Ne? Hareket bile etmiyorum. -Bariz bir şekilde geliyorsun.
-Bunu sen istedin. -Hayır, dur!
-Gel buraya! Al işte!
-Al! -Hadi ama! Bırak!
-Uyu bakalım! -Alba, bırak beni! Dur!
Hadi ama! Onu yapmam ne kadar sürdü biliyor musun?
Ne yapacaktın ki? Her gün kloroform mu koklatacaktın?
Yapılması gerekeni yapacaktım.
Ben pes etmem.
Görüşürüz, misk sıçanı.
Görüşürüz dostum.
Pekâlâ, yeter.
Yemeğini, biranı ve Wu-Tang kafa bandını getirdik.
Konuşma zamanı geldi.
Çocuklar, gerçekten anlatmak istiyorum
ama ihtiyacım olan bir şey var.
Hayır.
Artık yok.
Bu sonuncu.
Sonra ötecek misin?
Ariana Grande gibi hem de.
Pekâlâ. Nedir o?
Memur Strassner'ın eşinin bikinili fotoğrafını istiyorum.
Sevimli mi oluyorsun?
Bana elini sürersen tüm departmanı dava ederim.
Ne olacak beyler?
-Ne? Ne yapıyorsunuz? -Mackenzie.
-Selam. -Ne yapıyorsunuz?
-Ne? -Sadece avukatımızla görüşeceğiz.
Evet.
Aman Tanrım, yine kaçıyorsunuz.
-Masumsunuz sanıyordum. -Aptal olma.
Masum insanlar kendi evine gizlice girip çıkmaz.
Paraya ihtiyacımız vardı.
-Nereye? -Küba'ya gidiyorum.
-Kaniş de cehenneme. -Peki...
Bu yüzden mi çek yazdın? Çocuklarını üzerime yıkmak için.
İyi olacaklar. Üç yaşamları için yeterli paraları var.
Bu yeterli değil.
Size çocuklarınız hakkında bir şey söyleyeyim, onlar harikalar.
Biraz abartmış olabilirim.
Çoğunlukla kâbus gibiler ama ailesi olarak siz varsınız bu yüzden,
harika bir iş çıkarıyorlar derim.
-Bu kadar seviyorsan al onları. -Ne?
-Hızlandır biraz. -Al.
Çocuklarınızı öylece alamam. Böyle olmaz.
Bir milyon dolara ne dersin?
Kesinlikle deneyebilirim.
-Eminim yaparsın. -Elimden geleni yaparım.
Açın kapıyı. FBI.
-Tanrım. -Nasıl buldular?
Ben aradım.
Ben, Alba.
-İçeridesiniz, biliyoruz! -Neden?
Neden mi?
Nedenini bilmek istiyorlarmış, Mickey. Çünkü sizi sevmiyorum, nedeni bu.
Bu ev, artık Mickey ve bana ait.
-Planlarımız var, büyük planlar. -Ne?
-Siz de yoksunuz... -Ne? Alba!
Zaten gidiyorlardı.
Bunu bilmiyordum.
-Biz federaliz! -Kesinlikle kovuldun Alba.
-Eşyalarını topla. -Kaniş, gitmeliyiz.
Toz ol bu evden.
Seni getirdiğim gibi gönderirim!
Tamam, gidelim. Hadi.
-Son uyarı! -Kapıyı kıracağız.
Evet. Bu asla vazgeçemeyeceğim bir şey.
Ama bikini ayrımını yaptım sanıyordum.
-O bir bikini. -Örgü bu.
-İç gösteriyor işte. -Takılıysa tek parçadır.
Ben Hurley.
Yanık izine bir bak.
Derhâl. Teşekkürler.
Pemberton'lar evlerindeymiş.
-Ne? -Gitmem gerek.
Hayır, dur! Bekle Hurley. Benim tüyomdu o.
Sana tam söyleyecektim, tamam mı?
Pekâlâ. Sanırım işimiz bitti...
Hayır, o benim.
Onu hak ettim, tamam mı?
Sadece... Ne yapıyorsun?
Ne yapıyor o... Ne...
Ne yapıyorsun sen?
Hayır, lütfen yapma!
Tamam, yol burada.
-Evet, liman da bu tarafta. -Ne?
Yokuş aşağı olduğu için orayı diyorsun.
Vuruldum, seni suratsız sürtük.
Bak ne diyeceğim? Bıktım ben.
Al. Kendi payın.
Senin durmayan çığlıklarını dinleyeceğime
kurşun yağmuruna tutulurum.
-Yalan söylediğin çok belli. -Sen, 20 yıl önce iyiydin.
Chip senden değil.
Ne?
-Evet. -Ne?
Beni duydun.
Tanrım!
-Tutuklusunuz! -FBI! Yerde kalın!
Direnmeyin!
Tamam.
Pekâlâ.
Bilmeniz gereken,
-ailenizin sizi çok sevdiği. -Evet.
Bunu belirttiler, bir de
sizin hakkınızda gurur duydukları bir şeylerden bahsettiler.
Evet. Birçok şey.
Yaptığınız şeylerden...
Yalan söylemene gerek yok. Sizi duyduk.
Öyle mi?
Yüksek sesle konuşuyordunuz.
Peki.
Bu değdi işte, bilirsiniz...
Ne yapıyorsun?
Ciddi misin?
Sana sarılacaktım.
Hayır, artık yapmak istemiyorum.
Bana sarılacağını nereden bilebilirdim?
-Sarılabildiğini bilmiyordum. -Çok belliydi.
-Saldıracaksın sandım. -Unut gitsin.
-O anı geçtik. -Üzgünüm.
-Artık yapmak istemiyorum. -Tamam. Yarın deneriz.
Bir daha asla denemeyeceğiz.
Peki. Gidip kardeşinize söylemeliyim.
Seninle geleceğiz.
Pekâlâ.
Aman Tanrım!
-Ne yaptın sen? -Ateş zarif.
Hayır! Gel, hadi.
Git! Çıkın buradan.
Çok güzel.
Tamam. Sorun yok.
Çocuklar, sorun yok.
Sorun yok. Bir milyon dolarım...
Hayır.