On nie żyje, tato.
Kto?
Mój ojciec.
- Nie możesz tu zostać. - Muszę.
Niby dlaczego?
Bo to wszystko sprawka Morgana Bote’a.
Z kim rozmawia?
Z prawniczką Hamzada.
Chce się spotkać na lunch w przyszłym tygodniu.
- Morgan Bote nie żyje. - Na ziemię!
Nie zgodził się za pierwszym razem.
Godzinę później został zamordowany.
Musisz stamtąd uciekać.
Przechodzą przez tunele.
Muszą być blisko.
Cholera. Nie, czekaj!
Gdy go otworzyłem, pomyślałem, że może wysłał to przez pomyłkę.
Był naprawdę stary.
To jest Sulejman Pawłowicz.
A to moja była żona.
Adwokatka Hamzada jest bardzo spóźniona.
Na pewno nie przyjdzie.
Musimy ją znaleźć.
Gość, którego znalazłem, miał antidotum, ale zostało zniszczone.
- Otruto ją. - Co?
Coś przenosi się drogą powietrzną. Mnie też dopadło.
Jedyna szansa to pozwolić im mnie zabrać.
STARY CZŁOWIEK
Dobrze, że tu jesteś.
Czułam, że dotrzesz.
Jesteśmy tak blisko końca.
Blisko wyrównania rachunków.
Do zobaczenia wkrótce.
Johnny Kohler.
Dan Chase.
Henry Dixon.
I tak dalej.
Niektórych z was znałem.
Żaden nie powinien tu być.
A wszyscy musicie
zginąć.
Wiesz o tym.
Więc po co przyszedłeś?
Nie miałem dokąd pójść.
Twoja trucizna,
twoje antidotum.
Skąd pomysł, że chcę, byś je dostał?
Znasz mnie na tyle,
by wiedzieć, że nie chodziło tylko o to.
Mam coś do powiedzenia.
W porządku.
Środek działa powoli.
Choć pewnie już zmienia pracę mózgu.
Za kilka godzin całkiem ją zakłóci.
Jutro przed wschodem słońca nastąpi zgon.
Ale jest na to antidotum.
Oto ono.
Dostaniesz je, jeśli to, co powiesz,
będzie potężniejsze od zagrożenia, jakie reprezentujesz.
Kartel martwi się, że dopuściłem
amerykańskiego szpiega do swoich interesów.
By dołączyć do kartelu,
muszę wyeliminować zagrożenie.
Kazali mi się ciebie pozbyć.
Was obojga.
Henry’ego i Marcii Dixonów.
Nigdy nie lubiłam tych imion.
- Za kilka godzin... - Mama chyba też nie.
Mam się spotkać z górą, by to wyjaśnić.
Zawsze brzmiało jak imię kogoś innego.
Chciałbym móc ogłosić, że Dixonowie nie są już problemem.
Więc mam ciebie i plan, by wkrótce ją dopaść.
W tym problem.
Gdy do niej dotrzesz,
będzie już za późno.
Kim ona jest?
Nie jest Belour, tylko udaje twoją żonę.
Była jedyną powierniczką Morgana Bote’a w ostatnich tygodniach jego życia.
Jako jedna z nielicznych Amerykanek wie o kartelu.
Jej tożsamość nie ma znaczenia.
Liczy się to, co może zrobić.
Ona jest w stanie cię zniszczyć.
Może też rozwiązać wszystkie twoje problemy.
Ma wszelkie powody, by ci nie ufać, ale to nieważne.
Czyżby?
Masz go.
Uwolni cię i opuści gardę.
Wtedy go zabijesz.
I stracisz wszystko.
A ja będę wiedzieć, że mnie kochałeś.
POLICJA
Przepraszam.
Muszę porozmawiać z kimś, kto tu dowodzi.
Mogę w czymś pomóc?
Musicie mnie zamknąć.
Co się stało?
Byłam świadkiem morderstwa.
Ci, którzy to zrobili, mogą być niedaleko.
Potrzebuję ochrony.
- Skąd pani przyjechała? - Z okolicy.
To świeża sprawa.
Ofiara to Nina Kruger.
Dobrze. Zadzwonię do starszego posterunkowego.
Spisze oświadczenie...
Muszę porozmawiać z agentem CIA.
Wezwę starszego posterunkowego.
Proszę zadzwonić do ambasady
i poprosić o szefa placówki, a nie dyżurnego.
Będę rozmawiać tylko z nim.
Myślę, że to nie sprawa dla CIA.
Myli się pani.
Niby dlaczego?
Bo ludzie, którzy zabili Kruger, zabili też Morgana Bote’a.
Nie wiem, kto to.
Dowódca placówki wie.
Proszę mu powiedzieć, że widziałam oba morderstwa.
I żeby się pospieszył.
Pani godność?
Marcia Dixon.
Odłóż to, proszę.
Nie jadłaś jeszcze obiadu.
Twoja matka ci zabroniła.
Ale wiedziałaś, że się nie zgodzi. Po co ją pytałaś?
Jeśli zobaczy, że za to płacę, będę miała kłopoty.
Następnym razem zapytaj kogoś,
kto chce ci to dać.
Okej?
Kochanie, idź już.
Wyskoczyło mi spotkanie.
Pa, pa.
- Pa, mamo. - Pa.
Cześć.
Witaj, Marion.
Zastanawiałem się, kiedy mnie zauważysz.
Spostrzegłam cię godzinę temu.
Specjalnie byłeś taki niezdarny?
Czy zestarzałeś się szybciej ode mnie?
Jedno i drugie.
Jest w porządku.
Ale nie odchodź daleko.
- Musimy porozmawiać. - To właśnie robimy.
Nie chciałabyś rozmawiać o tym tu.
Liczy się czas.
Proszę.
Chodź za mną.
Przyjechał samochód z ambasady.
Coś się tu dzieje.
Nie wiem.
Czekaj na moją wiadomość.
Pani Dixon?
Cześć.
Jestem Pete. Miło mi.
Jesteś szefem placówki w ambasadzie USA, Pete?
Nie, ale to mnie potrzebujesz.
Obiecuję.
Kim jesteś?
Kimś, kto z odległości stu kilometrów, usłyszał:
„Znam nazwisko zabójcy Morgana Bote’a” i przybiegł.
Kawy?
Zanim coś powiem, proszę o gwarancję.
Czego?
Jakiej gwarancji ci trzeba?
Nietykalności.
Dla kogo?
Dla mnie.
W związku z czym?
Wszystkim, co zrobiłam,
dowiadując się tego, co wiem teraz.
Co zrobiłam, by stać się tym, kim jestem teraz.
Kim byłaś wcześniej?
Nikim ważnym.
Wszystko, co będzie dalej, ma zostać oddzielone od tego, co było wcześniej.
Mam swoje powody.
Możesz to zrobić?
Znałaś go?
Morgana Bote’a.
Tak.
Więc domyślasz się, jak wiadomość o jego morderstwie poruszyła społeczność.
Wielu niebezpiecznych ludzi
nie śpi i uważnie nasłuchuje, czekając na imię.
Zdradź mi je
i zniknę w ciemności.
A te potwory wrócą, by się zemścić. Nie spoczną, póki im się nie uda.
Rozumiesz, co mówię, Marcia?
Chyba tak, Pete.
Są dwa rodzaje świadków morderstw.
Niewinni i ci drudzy.
Potwory, o których mówię,
mogą być ciekawe, którym jesteś.
Załatwienie immunitetu wymaga kilku telefonów.
Ale dla takich jak ja nie ma żadnych pardonów.
Chcę powiedzieć,
że nie wiem, na czym ci zależy i dla kogo to robisz,
ale ty musisz być tego pewna.
Bo nie ma odwrotu.
Tak.
Przyszło mi to do głowy.
Wykonaj tyle telefonów, ile musisz.
Wtedy wszystko ci powiem.
Poda twoje imię i koniec.
Będziesz spał z jednym okiem otwartym do końca życia.
Które będzie krótkie.
Albo?
Wymieni...
inne imię,
a ono rozwiąże wszystkie twoje problemy.
Czyje imię?
Moje.
Powie, że były współpracownik
Morgana Bote’a
wrócił z martwych, bo ktoś porwał mu córkę.
Baba-khorkhore.
Potwór, którego stworzył Bote.
Przybył, by zemścić się na każdym, kto miał z tym coś wspólnego.
Dopadł Bote’a.
I Faraza Hamzada.
Przyszedł też po ciebie. Ale go uprzedziłeś.
Dlaczego miałaby to zrobić?
Bo w zamian dostanę antidotum,
worek pieniędzy i wolność dla nas obojga.
To wszystko?
Na pewno nie, prawda?
Mężczyźni, którzy ją zabrali, zdradzili jej sekret.
Że nie była jego córką.
- Co to znaczy? - Co robisz?
Była z Hamzadem,
kiedy twoi ludzie weszli i zaczęli strzelać.
Co to znaczy, że nie była twoją córką?
Córka Belour.
Była córką Faraza Hamzada?
Szukała odpowiedzi...
na temat swojego pochodzenia.
I tego, kim była.
Odpowiedzi na pytania, których nie mogła zadać.
Znalazła prawdę, a ty ją zabiłeś.
- Co robisz? - Czemu mi to mówisz?
Chcę odzyskać ciało.
Chcę się z nią pożegnać.
Pogrzebać ją we właściwym miejscu.
- Czemu mi to mówisz? - Co to ma znaczyć?
- Zrobiłem coś takiego... - Właściwe miejsce?
...i mam uwierzyć, że nie zżera cię gniew?
Miałeś go w garści! Co z tobą?
Gniew?
Składam się tylko z niego.
Chcesz ze mną igrać,
a przed skręceniem ci karku powstrzymuje mnie tylko wizja wolności.
Normalnie, grając ze mną w tę grę, niczego byś się nie spodziewał.
Ale nie dziś.
Nie.
Nie dzisiaj.
Dlaczego?
Obiecałem komuś,
że wyjdę stąd żywy.
Muszę.
Chcę dotrzymać słowa.
Tchórze chcą, tato.
Mężczyźni mają długi.
Czy nie tak mówiłeś?
Ja zabiję ciebie,
twoi ludzie mnie,
a złamię obietnicę.
Komu ją złożyłeś?
Mnie też coś obiecałeś.
Mojej żonie.
Ona nie żyje.
- Obiecałeś coś mamie. - Marcii Dixon.
Myślałem, że ona się nie liczy.
Dla mnie się liczy.
Ochrzcisz się mordercą mentora,
wyrzeczesz się zemsty na mężczyźnie, który rzekomo zamordował twoją córkę,
dla życia z tą kobietą?
Tak.
Daj mi telefon.
Powiem jej, który plan ma realizować, jeśli zrobisz to, o co proszę.
Mówiłeś, że zrobiłbyś dla mnie wszystko.
Przepraszam.
Ty pieprzony tchórzu.
Jebany tchórz.
Przepraszam.
Zadzwoń do żony.
Tu jesteś.
Miałem cię znaleźć.
Udało ci się.
Mogę usiąść?
To twoja ławka.
Chyba tak.
Posłuchaj, Zoe,
jak tylko zacząłem cię namawiać na ślub z moim synem, poczułem,
że przekroczyliśmy granicę,
od której pewnie chcesz się trzymać na dystans, więc...
Wyjdę za twojego syna.
Tylko...
potrzebowałam chwili.
A miałem przemowę.
Co jeśli się nie nadaję?
Boisz się, że go nie kochasz?
Nie pytaj mnie o to. To nie fair. Ja tylko...
Nie jestem pewna, czym jest miłość.
Oczywiście, że nie.
To słowo nic nie znaczy.
Jest pozbawioną treści fikcją.
Służy sprzedaży kartek z życzeniami, nakręca teatry muzyczne
i zmniejsza strach
przed otwarciem się na innych ludzi.
Życie jest ciężkie.
Wygoda ma wartość, zaufanie ma wartość.
Jeśli czekasz na jakiś magiczny znak,
zanim pozwolisz sobie związać się z kimś...
Możesz czekać bardzo,
bardzo długo.
Halo.
Jestem. Znalazłaś go?
Tak.
Czeka na zewnątrz.
W porządku?
Jestem tu.
Facet...
dzwoni, żeby kupić trochę czasu, jak mówiłeś.
Myślę, że się dogadamy.
Dobrze.
Kiedy wróci, wiesz, co powiedzieć, tak?
Tak.
Wiesz, co to będzie znaczyć?
Tak.
Facet groził mi życiem wypełnionym kłopotami.
Nie miał pojęcia, że przyszłam, wiedząc, ile to będzie kosztować.
Byłam już na to gotowa.
Czekaj, Zoe.
Zrywam umowę.
Ktoś wystąpił przeciwko mnie.
Nie mam czasu, by określić, czy należysz do spisku.
Więc założę, że tak jest, i podejmę odpowiednie działania.
Chodźmy.
Jest cały twój.
Nie znasz mnie...
ale ja znam cię od zawsze.
Od urodzenia.
Wydałeś rozkaz?
Tak, wyeliminujemy Dixon,
ale poniesiemy pewne straty.
Straciliśmy kontakt z Meshbaharem.
Poproszono mnie, bym wytłumaczył wszystko kartelowi.
Dziś straty nie są problemem.
Dawno temu
cała jednostka kapitana Pawłowicza została zmasakrowana w Meshbaharze.
Gdy wrócił do domu, odwiedził rodziny zamordowanych...
Powiedział im, że się nimi zajmie.
Zapewni przyszłość ich osieroconym dzieciom.
Byłem dzieckiem, gdy usłyszałem o Amerykaninie,
który zamordował mojego ojca.
Wypatroszył go jak zwierzę,
od brzucha aż po szyję.
Cieszę się, że tu jesteś.
Niezbyt pochlebne ujęcie.
Problemem nie jest twój wygląd.
- Chodziło mi o niego. - To nie żart.
To poważna sprawa.
- Harold, po co przyjechałeś? - Wiem o kartelu, Marion.
I o złożu Meshbahar.
Wiem, że maczasz w tym palce, a ja potrzebuję odpowiedzi.
Co chcesz wiedzieć?
Sulejman Pawłowicz wysłał najemników do Afganistanu
i wymordował wioskę pełną kobiet i dzieci.
Co cię z nim łączy?
Ten kartel miał sterroryzować amerykańską gospodarkę.
Jaki masz z tym związek?
Nie dlatego tu jesteś.
Do kurwy nędzy.
Proszę, powiedz mi, co tu robię.
Przykro mi z powodu Morgana Bote’a.
Wiem, ile dla ciebie znaczył.
Przyjechałeś, bo uważasz, że jesteś mu to winien.
Czy ja dobrze słyszę?
Próbuję złożyć kondolencje. Co innego niby robię?
Wiem, że Pawłowicz był zamieszany w ten zamach.
Jaki masz z tym związek?
Wiesz, że nie mam nic wspólnego z zabójstwem Bote’a.
- Skąd mam to wiedzieć? - Bo tak mówię.
Dlatego.
Nie zawsze się zgadzaliśmy.
Jego światopogląd był mylny, jego taktyka krótkowzroczna
i jego wartości są wypaczone.
A do tego, nigdy nie uważałam, że był dla ciebie szczególnie miły.
Gdybym zdecydowała się wyeliminować go z tych powodów,
przyzwoitość nakazałaby mi się przyznać. Ale tak nie było.
Nie jesteś mu nic winien.
Kończysz jego projekty?
To nie przywróci mu życia. Nie zmieni tego, co o tobie myślał.
Trzydzieści lat temu dałbym się nabrać na tę przynętę.
Pozwoliłbym ci atakować, samemu nie oddając ani strzału.
Kilka dni temu udawałbym głupiego,
czekając, aż popełnisz błąd.
Ale jestem już kurewsko zmęczony.
Moi przyjaciele mają kłopoty, świat wisi na włosku, a ja nie mam czasu na pierdoły.
Gadamy czy wolisz się pierdolić?
Chcesz pogadać?
Gadaj.
Partnerstwo ma wartość.
Może ci dużo dać i wiele cię nauczyć.
Ta rodzina może cię nauczyć wielu rzeczy.
Jakich?
Najpierw weź ślub. Starczy na to czasu.
Zoe?
Tak?
Harold Harper kazał mi sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Wygląda na to, że tak.
Owszem.
Świetnie.
Następna część odbędzie się szybko.
Harold mówi, że jesteś na bieżąco.
Idziesz?
Przecież mówię.
Nie mam stosunków z Sulejmanem Pawłowiczem...
- A zdjęcie? - Przynajmniej teraz.
- Czemu? - Nie potrzebuje mnie.
Dlatego.
Kontroluje złoże Meshbahar.
- Pomagałaś mu... - Pomagałam?
Wciągnęłam go w to.
Wydawał się dobrym partnerem z powodu siły i infrastruktury.
Ale Faraz Hamzad odrzucał nasze oferty.
Najwyraźniej zostało ustalone, że złoże Meshbahar
przysłuży się amerykańskim interesom.
Nie rozumiałam dlaczego, póki nie poprosiłeś o pomoc
w sprawie Angeli Adams. Nagle wszystko stało się jasne.
Potrzebował Amerykanów, by znaleźć córkę.
Uznałaś, że Johnny i ja osłabimy Hamzada.
Przestraszymy go.
A potem rozmyśli się i postanowi współpracować z Pekinem?
Mówisz tak, jakby to był zły plan.
Wiem, że długo się z nimi nie trzymałaś,
ale nadal tego nie pojmuję.
Urodziłam się tu. Może zmieniła się flaga...
W Hongkongu zmieniło się dużo więcej niż flaga.
- Na pewno o tym wiesz. - To mój dom.
Mam tu korzenie i to jest dla mnie najważniejsze.
Wiem, czego żąda chiński wywiad od byłego brytyjskiego szpiega,
zanim mu zaufa.
To miejsce kosztowało życie brytyjskich szpiegów, których przykrywki spaliłaś.
Im więcej racjonalizujesz, tym bardziej coś ukrywasz.
Odpowiedz na pytanie.
Co ty masz z tym wspólnego?
Chciałam osłabić Hamzada, ale nie tylko.
Czego jeszcze chciałaś?
Powiedziałam ci już.
Niby kiedy?
Gdy dzwoniłeś z Afganistanu, nie mówiłam, czego chcę?
Mówiłaś, że chcesz kolacji. Nie wciskaj mi kitu.
Chciałam zjeść kolację, ale nie tylko z tobą.
Co to znaczy?
Pawłowicz był dobrym partnerem pod kątem siły i infrastruktury.
Złoże Meshbahar można wydobywać latami, a nawet dekadami,
wciąż utrzymując je stabilne, ale do tego potrzebny jest inny partner.
Osoba powiązana z tamtejszymi ludźmi.
Potrzebny jest Hamzad.
Pomagałam ci uratować Parwanę Hamzad,
żebyś nas ze sobą poznał.
Co?
Kobieta związana ze Stanami. Relacje rodzinne z Pandższirem.
Szkolenie z kontrwywiadu od jednego z najlepszych na świecie.
A ile zna języków?
Czy tak trudno sobie wyobrazić,
jak bardzo byłaby wartościowa?
Miałem ci pomóc zrobić z Angeli chińskiego szpiega?
Harold, rząd, któremu poświęciłeś życie, zwrócił się przeciwko tobie.
Nazwał cię potworem.
Miałam nie myśleć, że będziesz otwarty na nowe pomysły?
Nikt nigdy nie był bardziej wdzięczny
za rozwód niż ja teraz.
I kto tu zmienia temat?
Angela była dla mnie jak córka.
Nie wiem, kim teraz jesteś,
ale nie dałbym ci się do niej zbliżyć.
Tak?
Halo?
Wiesz, czemu dzwonię?
Tęskniłeś za mną?
Co to było?
To był Sulejman Pawłowicz.
Mówiłaś, że nic was już nie łączy.
Bo nie łączy.
Więc, jak musi być przerażony, że wykonał ten telefon?
I czego tak się boi?
O takim końcu marzyłem.
Spojrzę ci w twarz, a ty doświadczysz tego, co on.
Mój ojciec nazywał się Leonid Fedotow.
Prawie go nie znałem. Był tylko duchem w koszmarach.
Błagał mnie, bym dotarł do tej chwili.
Bym zgładził potwora, który odebrał go rodzinie.
Nie ma żadnych problemów w Meshbaharze.
A jednak wszyscy dostajemy raporty świadczące o czymś odwrotnym.
Różnią się szczegółami, ale na miejscu była zaciekła walka.
Chce pan powiedzieć, że są błędne?
Jak mówiłem, w Meshbaharze nie ma problemu.
Lokalna milicja bez ostrzeżenia otworzyła ogień...
Te raporty też są nieprawdziwe?
Starcia z lokalnymi watażkami to norma.
Moi ludzie są do tego przeszkoleni.
Zapewniam was,
że sytuacja się ustabilizuje.
Może nawet już tak się stało.
Mam wiarygodne informacje sugerujące,
że stracił pan kontrolę nad tym miejscem.
Jeśli to prawda, ten, kto ją przejął,
może bardzo zaszkodzić tej jednostce.
Domyśla się pan, kto stoi za tym atakiem?
Napisy: Martyna Pustelnik