Hé, oma.
Ik ben al naar de apotheek geweest.
Mm-hm. Ik ben op weg naar huis.
Ik-ik heb de extra sterke soort.
Ze hadden niet de soort voor rugpijn.
Nou, de... de extra sterke en de soort voor rugpijn
zijn hetzelfde spul.
Nee, ze... ze verkopen het alleen in twee verschillende doosjes.
Precies hetzelfde spul, oma.
Eh...
gewoon letterlijk, fysiek,
chemisch identiek.
Ja.
Om het leven interessant te maken. Ik weet niet waarom. Maar...
Ik-ik moet ervandoor, oma.
Omdat er hier mensen zijn,
en we een vaudeville act aan het worden zijn.
Ja. Goed, tot snel.
Pardon, weet u of de 118 al is geweest?
O, nee, die is te laat.
Alweer.
Bedankt.
Kan ik-kan ik je daarbij helpen?
Ja. Dank je.
Hallo?
Ik verwachtte uw telefoontje al.
Eh, nou... Ja, ogenblikje, alstublieft.
Ik neem de volgende wel.
Bedankt.
U begrijpt wel wat ik doe, toch?
Ik heb er alles aan gedaan om ervoor te zorgen
dat ik er nooit meer eentje zou doen.
Ik kreeg uw nummer aangeboden. Ik nam het aan.
Ik weet niet waarom ik het aannam.
Ik denk dat ik dacht dat het goed was, want er was geen kans
dat ik het ooit zou kunnen gebruiken.
Waarom zou u het niet kunnen gebruiken?
De man die ik wilde dat je zou bezoeken...
Ik dacht dat er een goede kans was
dat hij nooit meer zou worden gevonden.
Het is moeilijk om in deze wereld te verdwijnen.
U geeft deze man veel eer.
- Bent u hier goed in? - Sorry?
Bent u hier goed in?
Ik denk niet dat u mijn nummer zou hebben gekregen
als dat niet zo was.
Ik denk het ook niet, maar ik hoor het u graag zeggen.
Ja. Ik weet wat ik doe.
Wat gebeurt er?
O, we hebben de man gevonden.
- Heb je hem gevonden? Chase? - Ik denk het wel.
Een ouder echtpaar werd gisteren tegengehouden bij een wegversperring.
De echtgenoot had geen ID.
Hij kreeg geen rode vlag omdat hij niet alleen was.
Voldeed niet aan onze criteria, maar de baas vond het
in de stapel met lage prioriteit.
Heeft de baas dat eruit gehaald?
Ik weet niet zeker waarom dat je verbaast.
Ze geven les aan de academie
over de mentaliteit van voortvluchtigen.
De helft van de lezing gaat over hem.
De lokale afdeling heeft de politieagenten
opgespoord die de controle deden.
We hebben Chase's rijbewijsfoto naar Vermont gestuurd.
We wachten op bevestiging,
maar als het een match is, ondernemen we actie.
Hm.
Leuk dat je erbij bent vanmorgen.
Nou, niemand heeft me gebeld over een vroege start.
Is dat zo?
Ik hoorde dat je gisteren Agent Adams hebt aangesproken.
O, ik? Nee, nee, nooit gebeurd.
Noem je haar een leugenaar?
Ik gebruik dat woord niet graag.
Misschien was ze in de war.
Soms ben ik gewoon... Ik word nieuwsgierig.
Ik kan het niet helpen om vragen te stellen, dat is alles.
En wat had ze te zeggen op je vragen?
O, ze zei dat ik op moest rotten.
Ja.
Had waarschijnlijk moeten weten dat ik van haar geen antwoord
- zou krijgen, hm? - O, ik weet het niet.
Toen ik in jouw schoenen stond, stelde ik soms vragen
om een ​​antwoord te krijgen.
Soms stelde ik vragen om te zien
wat voor reactie het opleverde.
Soms stelde ik vragen
en liet ik de biljartballen een tijdje stuiteren
in de hoop dat een ervan naar iets interessants leidde.
Dat is grappig. Ik probeer erachter te komen
welke van de drie je nu met me doet.
Dat is leuk, nietwaar?
Je graaft rond in een zaak
die zo moeilijk te achterhalen is.
Net als je denkt dat je het hebt, keert het zich tegen je.
Wees heel voorzichtig met dit verhaal, meneer Waters.
Het bijt.
Het is hem. Beide agenten, beide bevestigd.
Marty, zeg tegen kapitein Leslie dat hij volledig groen licht heeft.
Het SWAT-team doet mee. Hoe lang duurt het voordat ze er zijn?
Twee uur, ongeveer. Details komen eraan.
Dat duurt te lang. Ze moeten er eerder zijn.
Laat iemand regelen dat de derde verdieping wordt geïnformeerd.
Laten we een klok op het scherm zetten.
Aankomst van SWAT's ter plaatse, alsjeblieft.
En ik was nog bang dat je niet wilde dat deze man gepakt werd.
Gefeliciteerd, meneer.
Ik ben blij dat ik het mis heb over u.
En Waters,
als je iets over mij wilt weten,
val dan mijn mensen niet lastig.
Heb wat ballen. Vraag het mij zelf.
Je denkt nog steeds dat ik degene ben waar je je zorgen over moet maken.
Kijk, misschien weet ik niet
in welk verhaal we nu zitten
of waarom we hier zijn of hoe het begon.
Maar misschien ben ik niet de enige.
Ik heb de wapens.
Eh... eh, waarschijnlijk heb ik ze.
Eh...
kan even duren, maar ik ben er
bijna zeker van dat ze onderweg zijn.
De Verenigde Staten van Amerika hebben het heel duidelijk gemaakt
voor iedereen die het wil horen
dat ze geen interesse hebben om mij te helpen.
Hoe komt het dat jij de enige bent
die ze niet lijkt te horen?
Het is mogelijk dat ik soms alleen hoor wat ik wil horen.
Waarom ben je hier?
Ik heb je verteld waarom ik hier ben. Ik heb me aangemeld om Russen te vermoorden.
Dit is de enige plek waar ze je dat laten doen.
Het is een groot land.
Dat kan je overal doen.
Waarom ben je hier?
Zolang de CIA je rivalen steunt,
zal het een zware strijd voor je zijn om bij te blijven.
Alle strijd is zwaar.
Daarom noemen ze het strijd.
Niet met mijn hulp.
Ik kan dingen voor je regelen
die je alleen niet kunt krijgen.
Ik kan je helpen om dingen te doen die je alleen niet kunt doen.
Niet voor lang.
Vroeg of laat zal de CIA daar een einde aan maken.
Ze hebben het al geprobeerd.
Ik ben hier tegen hun bevelen in.
En ik koop benodigdheden voor je zonder hun medeweten.
Waarom?
Ik vecht al twee generaties tegen de Russen.
Dit is het slagveld waar we ze uiteindelijk verslaan.
Degene die de genadeslag toebrengt, kan niet zomaar
een stroman zijn die de CIA denkt te kunnen beheersen.
Het moet iemand zijn die het moment waardig is.
Ik ben hier al langer dan je weet.
Ik hoor wat er over je wordt gefluisterd in de heuvels.
Jij bent degene die het zou moeten worden
als het stof hier eindelijk neerdaalt.
Wie is dat?
Je hoort gefluister in de heuvels.
Zij is degene die fluistert.
Als je hier bij ons wilt zijn...
zul je haar ook moeten overtuigen.
Mijn vrouw.
Er is een moment...
dat je weet dat ze alleen de
versie van jou zien die ze willen zien.
En dan is er nog een moment...
waarop ze beseffen dat ze fout zaten.
Er is daarbinnen ergens een andere versie van jou.
Is daar waarschijnlijk altijd geweest.
En je ziet gewoon dat het hen verwoest.
Ik bedoel, met mijn man
was het niet zo verwonderlijk.
Voordat ik iets tegen hem zei,...
vermoedde ik dat...
hij zou worstelen met een versie van een vrouw
die niet erg hard werkte...
om zijn ongemak te voorkomen.
Maar met mijn zoon...
Dat is het moeilijke deel.
Om te voelen dat je kind op die manier naar je kijkt.
Op welke manier?
Zoals iemand die...
de moeite niet waard is.
Mm.
Eh...
- Weet je... - Hoe laat is het?
- 8:27. - O, shit.
- Wat? - Ik moet naar de bank. Ze openen om 9 uur,
- en als ik er dan niet ben, is het... - O.
- krijg je niemand meer te spreken. - Eh...
Voordat je vertrekt, wil ik je iets vertellen.
Ja? Wat is er?
Eh,
Ik kreeg vanmorgen een bericht van mijn aannemer.
Eh, hij heeft wat dingen verschoven, en nu is hij klaar om te beginnen.
Het blijkt dat ik er moet zijn voordat hij begint, dus...
ik denk dat ik weg moet.
- O. - Ik zou het kunnen uitstellen,
- maar als ik het moment mis... - Nee, nee. Nee.
Ik begrijp 't.
Wil je meekomen?
- Wat, naar Montana? - Ja.
Je maakt geen grapje, toch?
Ik denk van niet.
Ik kan niet naar Montana. Ik...
Ik heb hier dingen te doen.
Nou...
ik heb me vermaakt gisteravond. En jij?
Ja. Ja, ik ook.
Ik weet het niet. Het voelde
meer als een begin dan als een einde.
Laten we het als volgt doen.
Eh, ik ga... Ik ga wat cafeïne halen,
en dan ga ik naar de bank
en twee uur lang tegen een vreemde schreeuwen,
en-en als dat allemaal gedaan is,
eh, komen we hier terug, maken we de lunchen klaar
en-en-en zullen we... en zullen we erover praten.
Ik-ik-ik zeg geen nee.
Ik bedoel, wie weet. Het kan leuk zijn voor een paar dagen.
Ik moet dit alleen nu afhandelen.
Dat kan niet.
- Wat kan niet? - Ja, ik...
Ik ben er niet meer als je over een paar uur terug komt.
Het spijt me, maar ik kan niet wachten.
- Kan dat niet? Waarom kan dat niet? - Nou, eh...
Waarom kan je niet wachten tot lunchtijd
​​om aan een reis te beginnen die drie dagen gaat duren?
Ja, nou, gisteravond...
zei je tegen die agent die ons tegenhield
dat ik je man was.
Waarom denk je dat je dat hebt gedaan?
Ik weet het niet.
Waarom, eh, waarom heb je tegen de politie gelogen?
En waarom had je het gevoel, weet je,
dat je mij tegen hen moest beschermen?
Ze waren op zoek naar jou.
Waarom zochten ze jou?
Welke nachtmerries je je nu ook inbeeldt,
begrijp alsjeblieft dat het dat niet is.
Dit... dit is een politiek iets.
Eh, ik vocht in een oorlog
die mijn land steunde, eh,
tegen vijanden die mijn land veroordeelde.
Ik deed dat...
Ik deed dat aan de verkeerde kant van een grens,
en dat had niet uit moeten maken.
Maar voor de mensen voor wie het belangrijk was,
was het heel belangrijk. eh...
Dit is allemaal oude geschiedenis, Zoë.
- Ben ik in gevaar? - Nee.
Als we eenmaal onderweg zijn, zal ik dit allemaal oplossen.
Loop ik gevaar door jou?
Nee, Zoë.
Nee, nee.
Shit.
Kijk, je kunt met mij meegaan
of je kunt
die deur uitlopen.
Het zal zijn alsof ik...
je weet wel, ik hier nooit geweest ben.
Alsof je hier nooit geweest bent.
Nou, weet je, je...
Ze zullen je misschien ondervragen, maar...
Je hebt niets verkeerd gedaan. Vertel ze gewoon de waarheid,
dat, je weet wel, ik tegen je gelogen heb en toen weg was.
Je hebt tegen me gelogen.
Ja.
Je hebt tegen me gelogen.
En dan blijf ik met de vragen zitten.
Hoe stom moet ik zijn geweest
om dit niet gezien te hebben?
Hoe verdomd eenzaam? Hoe verdomd triest?
Het is gemakkelijk voor jou om te zeggen dat er geen consequenties zijn.
Er zullen consequenties zijn.
Alleen zullen ze jou niet raken.
Ik moet deze opnemen. Het is mijn dochter.
Hoi.
Nee. Nee, ik ben nog hier.
Ja, ik ben niet weggegaan.
Ik weet 't. Ik weet dat de tijd kort is.
Eh...
Nou, omdat ik dan alleen had moeten vertrekken,
en ik wilde niet alleen weggaan.
In tegenstelling tot met haar samen.
O, je weet wel.
Denk daar even over na.
Ik denk dat je dat zelf kunt bedenken.
Waarom zou je dat willen doen?
Ze wil met je praten.
Kom alsjeblieft niet dichterbij.
Hallo?
Hallo, Zoë.
Mijn naam is Emily.
Ik weet hoe je je nu voelt.
Ik weet het omdat ik waarschijnlijk de enige andere persoon op Aarde ben
die het ook heeft gevoeld.
Op mijn 18e verjaardag
ging mijn vader met me samen zitten
en hij vertelde me
dat mijn wereld
niet was wat ik dacht dat het was.
Tot dan toe was het voetbal geweest, een beugel.
Je weet wel, zomerkamp.
Maar daarvoor, lang daarvoor,
lang voordat ik werd geboren,
was er oorlog geweest...
die heel slecht afliep
en een ontsnapping die mijn vader en mijn moeder dwong
onder valse namen onder te duiken.
Ik kon niet ademen.
Ik was zo bang voor hem.
Ik stelde me alle dingen voor die hij had gedaan,
het bloed aan zijn handen.
Maar ik denk dat de meest angstaanjagende gedachte die
ik had, was hoe ik iemand kon vertrouwen
die zoiets belangrijks voor mij verborgen
had gehouden als een naam.
En toen ging mijn moeder naast me zitten,
en ze nam mijn hand in de hare.
En ze zei...
"Een naam is maar een naam.
"Een geluid dat we maken in zijn aanwezigheid.
Een zuchtje lucht."
Wat zinvol is, is niet hoe we hem noemen.
Het is hoe hij ís.
Het goede dat hij deed. Het lijden dat hij verminderde.
De levens die hij heeft gered.
Zoveel levens.
Haar leven.
Hij heeft haar bevrijd...
zodat ik op een dag vrij zou zijn.
Een naam is maar een naam.
En als een nieuwe naam de prijs is die betaald moet worden
voor vrijheid, voor betekenis, voor doel,
voor het vinden van een plek in de wereld
om op te staan ​​en iets goeds te doen...
dan is dat een kleine prijs om te betalen.
Mijn vader beschermde mij.
Hij beschermde mijn moeder.
En ik hoor het in zijn stem. Hij wil jou beschermen.
Dat zal hij doen.
Als je dat wilt. Als je hem toelaat.
De tijd is kort, en ik moet gaan, en hij ook.
Dus ga. Of blijf.
Wat dan ook.
Ik wilde gewoon dat je wist
met wie je het pad hebt gekruist,
onder welke naam je hem ook kent.
Zorg dat je weg bent als ik terugkom.
Zoë. Zoë! Het is oké.
- Het is oké? Wat is oké? - Ja.
- We gaan... - Ik ga nergens heen met jou.
Er is nu geen tijd om ruzie te maken.
Je bent hier niet veilig.
Zoë.
- Ik ga naar de politie. - Ik weet niet
of je daar wel veilig bent.
Ik ben niet veilig bij de politie, maar bij jou wel?
Het is nu anders, Zoë.
Ik weet niet wie we kunnen vertrouwen.
Ga weg van mijn auto.
Ik kan je niet laten gaan.
Nee, ik moet nog drie mijl. Hé, 15 minuten.
Is de UAV al live?
Vier minuten.
O, hallo. Halve dag vrij vandaag?
- Ik moest een boodschap doen. - Ah.
- Wat voor soort boodschap? - Adams!
Dat soort.
Joe denkt dat ik vanmorgen naar de bioscoop ben geweest
of zoiets.
Ik denk niet dat er om 7.30 uur's ochtends films zijn.
Eigenlijk weet ik niet zeker of
er om 7.30 uur films draaien.
De laatste keer dat ik naar een film ging,
zocht ik de tijden op in de krant
en kocht een kaartje bij het loket,
contant.
Wat?
Eh, nee, ik was gewoon...
Ik herinnerde me net dat de laatste keer, eh,
dat ik een fim zag... dat was samen met Chip.
- Sorry. - Waarvoor?
Nee, ik heb gewoon zo mijn best gedaan om het niet ter sprake te brengen,
en dan doe ik het natuurlijk alsnog.
Denk je niet dat er niet over praten
het alleen maar erger maakt?
Maakt het zeker niet beter, toch?
Je bent niet meer in huis geweest sinds het gebeurd is.
Zodra we onszelf bevrijd hebben uit
wat dit alles in godsnaam is...
kunnen we dat misschien oplossen.
Ja.
Nog nieuws vanmorgen?
Ja. Sally Singleton en ik
aten bagels bij Abe's,
en ik vroeg haar naar onze vriend daar.
Ik zei haar dat ik dacht dat hij connecties moet hebben
met een hoge bobo om zo'n opdracht te krijgen.
- Porter of Brady. - Dat is wat ik zei.
- Weet je, is het mogelijk dat Myers... - Iedereen haat hem.
Hoe bedoel je, "iedereen"?
Letterlijk iedereen haat hem.
Je weet hoe een vierjarige een simpele vraag stelt,
en je geeft hem een antwoord,
en dan vraagt ie: "Waarom?"
En dan beantwoord je dat, en dan is het:
"Waarom? Waarom? Waarom? Waarom? Waarom?"
tot het punt waarop je
de essentie van de realiteit uitlegt?
- Ja. - Zo is hij.
Sally zei, en ik citeer,
"Hij is de meest nieuwsgierige
klootzak in de geschiedenis van de CIA."
Faraz Hamzad heeft zo veel invloed.
We volgen zijn draaiboek.
En dan krijgt een ongekwalificeerde bemoeial die niemand leuk vindt
de leiding over deze operatie?
Hoe is dat te rijmen?
Dat klopt niet.
U lijkt zich hier niet al te veel zorgen over te maken.
Nou, ik begrijp wel waarom jij dat zou doen.
Zo heb ik je het spel geleerd. Als een politieman.
- Hm. - Voor een agent,
is een puzzel iets dat moet worden opgelost.
Maar dat andere spel,
dat Chase en ik speelden toen we jong waren...
Dat spel dat ik begin te beseffen dat we weer aan het spelen zijn...
Dat spel heeft geen regels.
De puzzels ervan hebben geen oplossingen.
Ze leiden alleen maar naar andere puzzels.
Dat maakt dit spel zo interessant.
Het is niet voor bangeriken.
Maar het is een helse drug.
We hebben een probleem.
Een auto heeft de doellocatie verlaten.
Kunnen we inzoomen?
Wie zit erin?
Geen idee hoeveel personen.
SWAT is nog zeven minuten verwijderd.
Volg de auto.
Wacht even.
Boombedekking op de weg, moeilijk te zien.
- Shit. - Ik zal ops vragen om dichterbij te komen.
CIA.
Ben je hier om te helpen? Oké.
Wat ga je voor ons doen?
Nou, tactisch,
- kan ik leveren... - Mijn man is een briljante tacticus.
- Wat ga je voor ons doen? - Ik heb informatie
over de sterkte van Sovjeteenheden
die de CIA niet eens aan ISI geeft.
Wij weten ook meer over de sterkte
van hun eenheden dan ISI.
Wat ga je voor ons doen?
Er zijn vier kisten
met M21 sluipschuttersgeweren naar mij onderweg.
Zou je die misschien kunnen gebruiken?
Als je die wapens kunt leveren... Nadruk op "als"...
kun je misschien beginnen met het neerschieten van Russische
officieren vanaf 200 meter afstand.
Misschien kun je er een paar meer doden.
Misschien kun je zelfs een beetje chaos in hun gelederen veroorzaken.
Maar zo kun je onze problemen niet oplossen.
Onze problemen zijn veel gecompliceerder dan dat,
en ik zie niet in wat voor nut je voor ons zou kunnen hebben.
Duizend meter.
Wat?
Ik kan Russische officieren voor je neerschieten
op duizend meter afstand.
200 Meter is voor kinderen.
Wat is er aan de hand, Marty? Kom op.
- We hebben ogen nodig. - Ops, bel me terug.
Ops, wat is er net gebeurd?
- Mag ik even iets zeggen? - Ops, we hebben ogen nodig.
Wat is daar aan de hand?
Laat iemand SWAT voor me bellen.
O, nee, nee, nee, nee. Nee.
Hiervoor wil je hier niet zijn. Geloof me.
Okidoki.
Wil jij beginnen of moet ik?
Ik ben niet zeker wat je bedoelt.
Ja, dat is wat ik dacht.
Faraz Hamzad krijgt alles wat hij
wil van de Amerikaanse regering.
En als hij erachter komt dat de Amerikaanse regering
zijn man net weer kwijt is, gaan er koppen rollen.
Ik weet niet precies wat er daarbuiten is gebeurd,
maar nadat ik je zo duidelijk heb zien ingrijpen
en Chase helpen de eerste keer te ontsnappen,
durf ik een gokje te wagen
door aan te nemen dat vandaag geen toeval was.
Ik ga niet werkeloos toezien.
Ik meld dit in de keten omhoog.
Bel je vrouw. Bel je advocaat.
Jij zit diep in de problemen.
"Faraz Hamzad krijgt alles wat hij wil."
Wat?
Je bent de tweede die me dat deze week vertelt.
Dus?
Waarom zou iemand in Langley voor jou kiezen,
een ongekwalificeerde bemoeial zonder vrienden,
geen netwerk,
om een ​​operatie te leiden die zo belangrijk is?
Ik kon er tot nu toe nooit geen chocola van maken.
Niemand in Langley heeft jou gekozen.
Faraz Hamzad deed dat.
Hij heeft zelf om jou gevraagd.
Of tenminste iemand zoals jij.
Iemand die van de gebaande paden zou afwijken,
vragen zou stellen, dingen zou opgraven.
Ik dacht dat dit een wraakverhaal was.
Ik dacht dat Hamzad Chase levend wilde hebben,
zodat hij hem zelf kon doden.
Maar misschien wilde Faraz Hamzad
dat Chase levend werd afgeleverd,
ja, en wilde hij dat de meest nieuwsgierige klootzak
in de geschiedenis van de CIA de bezorging zou doen
omdat Faraz Hamzad vragen heeft
die hij beantwoord wil hebben.
Er is iets dat hij wil weten.
Zeg me dat ik het fout heb.
- Luister, als... - Doe geen moeite.
Ik heb het niet fout.
Maar wat voor soort vragen heeft hij?
Ik weet waar dit allemaal mee begon.
Het is lelijk, het is gevaarlijk, maar er is geen mysterie aan.
Wat weet jij?
30 Jaar geleden
heeft Dan Chase de vrouw van Faraz Hamzad gestolen
en ik heb hem daarbij geholpen.
Dat is het. Dat is het verhaal.
Daarom zijn we hier.
30 Jaar geleden
ontmoette een vrouw in de Hindu Kush een Amerikaan,
begon met hem te neuken,
zag een kans op een beter leven
en betere toegang tot een Walmart.
Dus verliet ze haar krijgsheer-echtgenoot
en volgde de Amerikaan terug naar huis.
En hier zijn we.
Maar waar hoopt Hamzad op,
dat hij haar na al die tijd zal vinden?
en, wat, haar gewoon wegwensen?
Ze is al jaren dood.
Of hij heeft serieus ruikende zouten
- of... - Stop ermee.
Dit brengt ons nergens.
We gaan de verkeerde kant op.
Dan Chase is geprofileerd als een echte gelovige.
Iemand die vecht voor goede doelen.
Een man die absoluut, koste wat kost,
moet geloven dat hij aan de goede kant staat
van welke strijd hij ook voert.
Zo'n man,
het soort vrouw dat hem zou volgen
over de halve aardbol,
maakt hun verhaal
een stuk ingewikkelder dan dat.
En als je gelijk hebt en
Hamzad zoekt hier antwoorden,
dan moeten we uitzoeken wat de vragen zijn.
En de enige manier om dat te doen is door het hem zelf te vragen.
Hem vragen... wie dan?
Hamzad.
Kom op.
Moet ik geloven dat je Hamzad geen bericht kunt sturen?
Dat kan ik niet. Waarom zou ik?
En wat is het alternatief...
Ga je terug daarheen en geef je toe dat je gefaald hebt?
Of je faalt niet
en wij drieën
geven Hamzad de antwoorden waarnaar hij op zoek is.
We stoppen de geest weer
in de fles en iedereen wint.
- Ja. - Het SWAT-team komt eraan.
Ze staan ​​op het punt het huis binnen te gaan.
Lokale politie zoekt naar de auto die ontsnapte,
maar het team maakt zich zorgen dat er misschien nog iemand
- in het huis is. - Waarom?
Er zit een kogelgat in een van de ramen.
Aanwijzing van een gevecht, misschien.
Ga, ga, ga!
Let op je zes!
Hij is goed.
Weet je, als we eerlijk zijn, kan ik me niet voorstellen dat zo'n man
ooit verantwoording zal moeten afleggen voor alles wat hij ooit heeft gedaan.
Zulke kerels doen dat gewoon nooit.
Jij, daarentegen...
als jij geheimen hebt,
als je dingen hebt die je niet openbaar wilt maken,
wees voorzichtig.
Want als hij me nog een keer naait,
Ik ga die dingen opgraven,
en ik ga ze gebruiken om jou verantwoordelijk te houden.
Delta Team één, veilig. Begrepen.
- Begrepen. - Veilig.
Alles veilig hier.
Wie hier ook waren, ze zijn nu weg.
Alfa één komt naar buiten.
Ik ga ons die ontmoeting bezorgen die je wilde.
Wees voorzichtig met wat je wenst.
Gewoon ademen, man.
Haal gewoon adem.
Vind je het erg als we met je meegaan?
Jouw Engels is goed.
- Dank je. - Universiteit in het buitenland?
Of Kaboel?
Ik ben niet wie je denkt dat ik ben.
Ik wil je man helpen deze oorlog te winnen.
Dat is alles. Er is hier geen verborgen agenda.
Geloof je me?
Toen ik zeven jaar oud was,
vertelden mijn ouders me dat we naar Ohio zouden verhuizen.
Zij waren professoren
en ze kregen daar een baan aan de universiteit.
Over een paar weken zou ik een klein meisje uit Columbus zijn.
Ik herinner me de pamfletten op het bureau van mijn vader.
De foto's van jonge mensen
zo vol hoop.
Ik kon uren naar ze staren.
Ik wilde hen zijn.
Toen kwam hier de staatsgreep.
En de plannen veranderden.
En de dingen werden donker.
De volgende Amerikanen die ik zag...
waren van de CIA
en werkten zo hard
om onze oorlog naar hun doel te buigen.
Toen realiseerde ik me dat er twee soorten Amerikanen zijn.
Het soort dat zo vastbesloten is om beter te worden,
dat er geen vooruitgang is waarvan zij denken dat die buiten hun bereik ligt.
En het andere soort,
de monsters die zo vastbesloten zijn gelijk te krijgen,
dat er geen geweld is waarvan zij denken dat dat ongerechtvaardigd is
om hun doelen veilig te stellen.
Tot ik weet wat voor soort jij bent,
ga ik van het ergste uit en bescherm mijn man ertegen.
Ik ben niet wie je denkt dat ik ben.
Ik ben geen monster.