NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Obiekt z lewej.
Współrzędne określone. Obiekt drugi.
Współrzędne określone.
Obiekt pierwszy przejęty.
Strzelaj.
3468.
- 5401. - Nie żyje.
Potrzebujemy trzeciego.
- Zabiłby was. - Trzymajcie się planu.
Będziemy za wami.
- Co robicie? - Pora na obiad.
- Kto trzyma wartę? - Jasper.
- Wszystko gra. - Przeciwnie.
- A jeśli pojawią się podróżnicy? - Już się pojawili.
- Nie radzę. - Ręce do góry.
Protokoły zakazują zabijania.
Trzeci nie dotyczy frakcji.
Nie ryzykowałbym.
Rzucić broń.
Gdzie komputer kwantowy?
Tu go nie ma.
Unieszkodliwić.
- Co z nami zrobicie? - To decyzja dyrektora.
Nadpisze nas.
Też tak robicie.
Żeby ocalić przyszłość.
Jesteście żałośni.
Odczuwamy żal, współczucie i empatię.
Polubiłem lekcje angielskiego.
Zauważyłem.
Idziemy.
Ruchy.
Nie ruszaj się.
Dobrze.
Ciekawe, co znajdziemy.
- Nic. - Są całkiem nieźli.
- Dzięki. - Postarajcie się.
Możemy spróbować tortur.
Wykluczone.
Ukrywali się tak długo, że nie wiedzą, gdzie jest komputer.
I tak byśmy nie powiedzieli.
Dawajcie kamerę i kończcie.
Z chęcią.
Dyrektor ma względem nich plan.
Nic o tym nie wiem.
Bo jesteś jego częścią.
Ty, 3569 i 0115 macie stawić się na przesłuchaniu.
- Gdzie? - Jutro dostaniecie współrzędne.
Za sprzedaż domu.
I to za wyższą kwotę.
Jesteśmy bezdomni.
Przynajmniej ja.
Skończ się pakować.
Jak możesz pić mleko?
Wina nie mogę. Wapń wzmacnia kości.
Migdałowego nie tknęłaś.
Nie wygrasz wegańskiej bitwy,
gdy jestem w ciąży.
W porządku.
Powinniśmy odłożyć trochę pieniędzy na studia dla dziecka.
Studia?
Mamy jeszcze wiele lat.
Myśl o przyszłości.
Myślałem.
Za moją część kupię łódź.
Biorąc pod uwagę
twoje przygody z wodą, powinnam wykupić polisę na twoje życie.
Nie ukatrup mnie od razu.
Wrócisz dziś do domu?
Już mnie wyganiasz?
Nie.
Proszę, żebyś został.
Od wczoraj się nie ruszyłeś.
Chyba nie.
Znalazłeś coś?
Przemieszczali się.
Bezużyteczne dane.
A tu?
Do tych miejsc wracali.
Może tam jest komputer?
Być może był tam kiedyś.
W okolicy na pewno są kamery miejskie.
Zdobądź nagrania.
Gdyby frakcja zostawiła ślady,
dyrektor już dawno znalazłby komputer.
- Coś cię gryzie. - Oś czasu się zmieniła.
Moja wiedza o przyszłości jest przestarzała.
Trudno być na bieżąco.
Nie jesteś tylko encyklopedią.
Kto mi zgra bajki dla Jeffrey’a?
Pochlebiasz mi.
Kto mi stworzy muzyczną playlistę
i opowie o żółwiach?
Przepełnia mnie poczucie własnej wartości.
Stałeś się jednym z nas.
Zwykłym człowiekiem. To nic złego.
Wracam do pracy.
- Miłego dnia. - Idź na spacer.
Boże.
Nadrabiamy stracony czas.
Stracony?
- Nawet nie wiem, jaki dziś dzień. - Ja tak samo.
Będę w sądzie. Poza zasięgiem.
Zobaczymy się wieczorem?
Wystarczy za odpowiedź?
Grant.
Kocham cię.
A ja ciebie.
3468, współrzędne:
47.6050 północ,
122.3344 zachód.
Co ja tu robię?
Idziesz do szkoły?
Jeszcze nie.
Jest pan nowym sąsiadem?
Chyba tak.
Miłego dnia, sąsiadko.
- Co tu robisz? - A ty?
Spytał pierwszy.
Posłaniec dał mi współrzędne. Wystraszył mnie na śmierć.
Może to ich proces?
Nie potrwa długo.
Proszę wstać, sąd idzie.
Podróżnik 009.
Możecie nazywać mnie „Mówcą”.
Są ze mną 0017 i 0029.
Programiści.
Co tu robicie? Kto zajmuje się dyrektorem?
0027,
przybyliśmy tu na jego polecenie.
W przeciwieństwie do ciebie.
Więc o to chodzi?
0027,
jesteś oskarżona o spisek przeciwko dyrektorowi
i zakłócenie nadrzędnego planu.
Ładne. Dodasz do mojej playlisty?
Zostałem zdegradowany do funkcji DJ-a.
Puść coś wesołego.
Znalazłeś nagrania?
Wszystko wykasowali.
Sprawdzam numery seryjne broni.
Chwytam się brzytwy.
Gdy popełnią błąd, będziemy gotowi.
Zajedziesz do bazy?
Nie. Muszę odebrać Jeffrey’a od opiekunki,
zrobić zakupy
i pojechać z samochodem do mechanika.
Może zostanę mechanikiem?
- Przecież mieszkam w garażu. - Przestań.
Jesteś ważnym członkiem zespołu
i świetnym DJ-em.
Włącz coś.
3468, podejdź.
Opowiedz, jak poznałeś 0027.
Kilka miesięcy temu. Mój zespół miał powitać 0014.
Ellisa.
Grace przybyła w tym samym czasie. Twierdziła, że ma pomóc Marcy.
Kłamała, prawda?
Nie. Uratowałam jej życie.
Oskarżona nie przerywa.
A ty nie zadawaj naprowadzających pytań.
Mów dalej.
Okazało się, że przybyła zresetować dyrektora,
wykorzystując nowe współrzędne Marcy.
Wiedzieliście o tym?
W końcu nam powiedziała.
Wcześniej myśleliśmy, że ma ją ocalić.
- Zrobiłam to. - Jestem wdzięczny.
Nie ma za co.
Czy podejrzewaliście, że należy do frakcji?
W naszej przyszłości frakcja nie istniała.
Przez protokół numer dwa nie mieliśmy o niczym pojęcia.
- Kto go napisał? - Wiesz, że ja.
0027, nie przerywaj.
Zespoły w XXI nie powinny wiedzieć o każdej zmianie,
bo spadłaby wtedy liczba wykonanych misji.
Miałaś się nie odzywać.
Podróżnicy baliby się o bliskich,
których musieli zostawić.
- Dość. - Zgadzam się.
Gdyby nie reset,
frakcja przejęłaby kontrolę nad przeszłością.
Tylko tak mogłam uratować Marcy i dyrektora.
To on kazał zorganizować przesłuchanie.
Nie my.
Dlaczego?
Wie, co zaszło i co poświęciłam.
To nie ma sensu.
A jednak się zebraliśmy.
Zrobimy przerwę, żeby oswoić się z tą myślą.
Blair, tu David.
Jeszcze nie wyszłaś?
Zamierzałem zostawić ci wiadomość z życzeniami urodzinowymi.
Wszystkiego najlepszego.
Tak.
Tylko po to dzwonię, więc...
Rave?
Nie.
Ja nie...
Nie chodzę na takie imprezy.
To nie w moim stylu.
Przemyślę sprawę.
I...
Postaram się.
Być może się zobaczymy.
Jasne.
Na razie.
0115,
czy zmieniłeś pierwotne współrzędne Grace Day?
Tak.
- Z czyjego rozkazu? - Niczyjego.
- Czemu to zrobiłeś? - Żeby uratować jej życie.
Podróżnik przejmuje ciało gospodarza,
ale także jego rodzinę i znajomych.
Grace Day była psychologiem w liceum twojego gospodarza.
Nie tylko.
Mój gospodarz znęcał się nad rówieśnikami.
Starała się mu pomóc. Wspierała mnie.
Miała umrzeć.
Uznałem, że jedna osoba nie zakłóci nadrzędnego planu.
Okłamywałem się.
Złamałem protokół, bo zależało mi na niej.
Poniosę konsekwencje.
Przez ciebie 0027 zablokowała transfery
i czekała, aż ciało Grace Day będzie dostępne.
Wstrzymała program na cztery godziny.
Nie mogłam wybrać byle kogo.
Odwołano kilkadziesiąt misji.
Podróżnik miał zapobiec wykolejeniu się pociągu w Niemczech.
Wszyscy pasażerowie zginęli.
Jeden z zespołów nie dostał się do Anglii, żeby udaremnić
atak terrorystyczny.
Uznałem, że dyrektor wybierze nowego gospodarza.
Nadrzędny plan wciąż się zmienia.
Dyrektor analizuje miliardy różnych rozwiązań
i koryguje je co do sekundy.
Robisz mi wykład na temat algorytmów, które służą
do nadzorowania programu?
Ostatnie upomnienie.
Skoro oskarżenie dotyczy zaburzenia planu,
to ja za nie odpowiadam.
Mnie ukarzcie.
Dyrektor weźmie to pod uwagę.
Możesz odejść.
2103, podejdź.
On mnie nie znosi.
Philipie, mam sprawę.
Dobre wieści?
Wypłata.
Jak mam z tego wyżyć?
Walka kapitalizmu z socjalizmem.
Nie wystarczy na rachunki.
- Pomożesz mi? - Jasne.
Zobaczę, co da się zrobić.
Coś się nie zgadza.
Co jest?
Giełda się zachwiała, gdy byłem na spacerze.
Nasze akcje poszły w dół.
- I to sporo. - Jak to się stało?
Ryzykowne inwestycje nie wypaliły.
Mamy kłopoty finansowe.
Ken przygotowywał się od miesiąca.
Miał notatki.
I...
Zaczesał włosy, co oznaczało,
że to ważne.
Odbierzesz?
Nie.
W każdym razie... Wstał, żeby rozpocząć prezentację.
Miał rozpięty rozporek.
Widać było penisa?
Nie. To by było...
W każdym razie, w jego gabinecie jest okno.
W połowie prezentacji chyba zauważył swoje odbicie,
bo się zorientował.
Nie mógł nic zrobić.
Wyraźnie się zastanawiał,
czy powinien go zapiąć.
Poznałam go?
Zabawne. Tak.
Już raz o to pytałaś.
Wygląda dobrze.
OMIJA CIĘ ŚWIETNA ZABAWA. PRZYŁAŹ!
Nie w dniu urodzin.
Nie jest tego wart.
Trzymaj się mnie.
Co się dzieje?
Czemu Ken zmienił zdanie?
Nie wiem.
Przyszedłem po swoje graty, ale powiedział,
że zachowałem posadę.
To zagadka.
Jeszcze wina?
Za chwilę. Skorzystam z toalety.
Przepraszam.
7 WIADOMOŚCI, 1 NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Davidzie, nie wiem, co się dzieje. Pomóż mi.
Oni tu wchodzą.
Pomóż mi!
Dokąd idziesz?
Posłuchaj.
Davidzie, nie wiem, co się dzieje. Pomóż mi!
Idę z tobą.
Trzymaj.
Saladin’s Virgil wygrywa o nos.
Nemesis Star przyśpiesza
i przekracza linię mety.
WYGRANE 3, PRZEGRANE 20
Było blisko...
Outbreak Prime ma sporą przewagę.
Outbreak Prime ma przewagę,
ale nagle dogania go Gjallahorn!
WYGRANE 3, PRZEGRANE 21
Cholera.
Czym jest rave?
To nielegalna impreza z głośną muzyką, alkoholem i narkotykami.
Nie bywam,
bo tylko rytmicznie podpieram ściany.
Czekaj.
Powinniśmy słyszeć muzykę.
Tak.
Nosisz broń?
Tak.
Blair?
Hej.
Co się stało?
Przedawkowała.
Musi trafić do szpitala.
Nosisz adrenalinę?
Wielu moich podopiecznych ćpa.
Hej.
- Davidzie. - Co się stało?
Byłyśmy w łazience.
Wszyscy zaczęli krzyczeć.
Gdy wyszłam, rzucili się na mnie.
Daj telefon.
Zabierzemy cię do szpitala.
Nic ci nie będzie.
Jestem w budynku na rogu 50. i Baker.
Komputer był tutaj niecałą godzinę temu.
- Z kim rozmawiasz? - Ściągnij nagrania.
- Zaraz będę. - Nagrania?
Jedź do szpitala. Muszę iść.
Dobrze.
Marcy!
Pogotowie, słucham.
Wykasowali nagrania, ale komputer tam był.
Dzięki Bogu za pokolenie selfie.
Powiększ.
Przejęli wszystkich, oprócz trzech kobiet, które były w toalecie.
Naćpali je, żeby pozbyć się świadków.
Przeżyły?
Jedną uratowaliśmy, ale nic nie widziała.
Reszta osób ze zdjęć należy do frakcji.
Jak to udowodnić?
Spróbuj ich namierzyć.
Wracamy na przesłuchanie.
- Jak wam idzie? - Nie wygląda to najlepiej.
Marcy, w jaki sposób 0027 przepakowała twoją jaźń?
Nie pamiętam,
ale z tego, co mi powiedziano, pokazała mi kod,
który stworzył Ellis. Dzięki luce w zabezpieczeniu
zresetowała dyrektora w trakcie przepakowywania.
- Genialna robota. - Dziękuję.
Co ci to dało?
Co to ma do rzeczy? Przywróciłam ją.
Tak się czujesz?
Ataki się skończyły.
Czujesz się tak jak wcześniej?
Nie.
Bo nie pamiętam, co robiłam w XXI.
Czegoś brakuje.
Zgadza się.
Przeglądałem zdjęcia.
Wykasowała więcej niż wspomnienia z kilku miesięcy.
Co jeszcze wykasowałaś?
Zbędne bzdury.
Takie jak empatia i emocje, których ci brak?
Przymknij się. Jesteś socjopatą.
- Jak mogłaś mi to zrobić? - Zmarłabyś.
Ale z własnego wyboru.
- Wykorzystałaś mnie. - Żebyś nie popełniła samobójstwa.
Potrzeba nam zdolnych ludzi.
Cel uświęca środki.
Wciąż jesteś sobą.
Nie pozbawiłam cię duszy.
Skąd możesz to wiedzieć?
Znalazłem kogoś ze zdjęcia.
Co sądzisz o czwartym i piątym?
Mason mi się nie podoba.
Jest takie męskie.
Wręcz przeciwnie. A imię twojego ojca?
- Wilbur to świnka z bajki dla dzieci. - I jeden z braci Wright.
Uważaj, zarażam.
Jestem odporny.
- Jak się czujesz? - Przecież nie mam uczuć.
Masz. Dla ciebie.
- Co to? - Frytki. Spróbuj.
Jeśli mnie skażą, przynajmniej spróbowałam lokalnej kuchni.
Jesteś miły, wiesz coś?
Nie. Gdyby nie reset dyrektora, nie byłoby nas tutaj.
Dojdą do tego samego wniosku.
Mam zaufać tym pajacom?
Odbierzesz?
Później.
Muszę zrobić to.
- Co? - Chodź.
- Nie... Za późno. - I już.
Dzięki. Puszczaj.
Nie było tak źle.
- Wydzieliły mi się endorfiny. - A widzisz?
Sypiasz z kimś?
Któreś musi ci się spodobać.
Nawet nie znamy płci.
Ekscytuję się?
- Masz rację. - Nie.
Miło cię taką słyszeć.
Rozmawiamy o nowym życiu.
Muszę wracać do sądu.
Wybierz setkę,
wieczorem pomyślimy.
W porządku.
0027, usłyszałaś oskarżenia.
Co masz na swoją obronę?
Sporo o tym myślałam.
Odtwarzałam bieg wydarzeń tysiące razy.
Szczerze mówiąc...
powinniście mi dziękować.
Jak powiedział mój drogi przyjaciel...
gdyby nie reset dyrektora, nie byłoby was tutaj.
Frakcja by wygrała,
a miliony ludzi zmarłoby na zarazę. Tak więc...
Nie ma za co.
0027, trybunał zasiądzie do obrad.
Werdykt ogłosimy jutro.
Przesłuchanie zakończone.
O co chodzi?
Stacey Collins, mamy kilka pytań.
Skąd wiesz, kim jestem?
Byłaś wczoraj na imprezie.
Gdzie jest komputer kwantowy?
Stoisz obok niego na zdjęciu. Należysz do frakcji.
O czym wy gadacie?
Powinnaś współpracować.
Kim jesteście?
Wypieprzajcie, wzywam policję.
- Carly... - To frakcja.
Jak to udowodnisz?
Komu? Tak to jest, gdy improwizujesz.
- Nie możemy odejść. - Musimy.
Będziemy ją śledzić.
Wezwała gliny.
Dbaj o siebie.
Zajrzę jutro.
Dobrze. Na razie.
Tak.
Do zobaczenia.
Chińszczyzna to mój kryptonit.
Byłeś w szpitalu, więc pomyślałam,
- że przyniosę kolację. - Dziękuję. Umieram z głodu.
Co z Blair?
Dojechaliśmy w samą porę.
Dostała śmiertelną dawkę fentanylu.
W urodziny.
Zostanie w szpitalu kilka dni.
Dziwnie na mnie patrzysz.
Staram się coś wymyślić.
Wybacz, jeszcze przeżuwałem. Przestań.
Dlaczego?
Nie róbmy tego.
- Nie chcesz? - Chcę.
Naprawdę.
Ale nie w ten sposób.
To nie eksperyment,
w którym sprawdzasz, jak się czujesz.
Wiem, jak ja się czuję,
gdy się kochamy.
Jesteśmy jednością przez dziesięć minut.
To znaczy przez godzinę.
Chcę to poczuć.
Nie zrobisz tego na siłę.
Czujesz albo nie. Chciałbym...
żebyś tego zapragnęła.
Brzmi jak tytuł kiepskiej piosenki.
- Mam wyjść? - Nie. Zostań.
Zjedzmy.
Zrobimy herbatę.
Porozmawiamy jak w każdy wtorek.
O czym?
Z tobą mogę rozmawiać o czymkolwiek.
Oskarżono cię o spisek przeciwko dyrektorowi
i zakłócenie nadrzędnego planu.
Przejęłaś nieswojego gospodarza
i zatrzymałaś...
Powtarzasz się. Do rzeczy.
Twierdzisz, że uratowałaś dyrektora.
Bo to prawda.
A kto przejął nad nim władzę?
Kto zapanował nad najpotężniejszą sztuczną inteligencją w historii?
Kto by podołał?
Programista z najwyższej półki.
- Najlepszy z nas. - Tak.
- Czyli kto? - Nie mów.
Ja, ale to nie moja sprawka.
Ostrzegałam was, gdy zajmowaliście się
napychaniem sobie żołądków.
0027, zdecydowaliśmy jednogłośnie.
Uznajemy cię za winną.
- Słucham? - Zabrać ją.
Czekajcie. Nie.
- MacLaren, zrób coś. - Przykro mi.
- Trevor! - Nie możesz jej pomóc.
- Jest niewinna. - Pomóż mi!
- Nie zasłużyła. - Nie pomogła sobie.
Dyrektor się tym zajmie.
Usiądź.
Wkrótce wymierzymy karę.
Co się z nią stanie?
Pewnie zostanie nadpisana.
Podwieźć cię?
Przejdę się, to niedaleko.
Muszę oczyścić umysł.
W porządku?
Tak.
Marcy, możemy porozmawiać?
Oczywiście, programisto.
0027 nigdy cię nie przeprosiła.
Jako programista chcę wyrazić, jak bardzo mi przykro.
Dziękuję, nie trzeba...
Przeciwnie. Popełniła zbrodnię.
Z pewnością czujesz się niepełna.
To gorszące, że dopuściła się tego z osobistych pobudek.
Poniesie konsekwencje.
Ale ty nie powinnaś.
Mogę przywrócić brakujące elementy.
To moja działka.
Nie rozumiem.
Zajmujemy się przechowywaniem wspomnień gospodarzy.
To byłaby twoja pierwsza iteracja.
Sądziłam, że wspomnienia przepadły.
Być może nie wszystkie.
Te najważniejsze wciąż mogą tam być.
Mogę je przywrócić.
- Kiedy? - Kiedy tylko chcesz.
Zastanowisz się?
Nie ma nad czym.
Szkoda mi Grace.
Czyżby?
Strata intelektu.
Wracam do bazy. Marcy jest ze mną.
Pół godziny.
Będziemy gotowi.
Jesteście?
Jestem, 0027.
Mów mi Grace.
Nie zdradziłam was.
Wiesz, że bym tego nie zrobiła.
Jesteś jednym z czterech kandydatów.
Prawdopodobieństwo winy jest...
małe.
To czemu mnie nadpisujecie?
Cierpliwości.
Jeszcze nie zdecydowałem,
kto jest zdrajcą.
Nie.
Kto to zrobił?
Nie wiem. Czy to twoi ludzie?
Komputer wciąż działa.
Mogę ci pomóc.
Oboje wiemy, że nie o to chodzi.
Nie strzelisz.
Chcesz zdobyć kod Ellisa i myślisz,
że wciąż jest w mojej głowie.
Posłuchaj. Przyszłość jest zagrożona.
Rzuć broń!
Co tu się stało?
Nie sądzę, że wie.
Przeanalizowaliśmy sytuację.
0029 zostanie skazany za zdradę
i natychmiast ukarany.
Wykorzystaliście mój proces,
żeby znaleźć zdrajcę?
Komputer kwantowy został zneutralizowany.
Upokorzyliście mnie.
Tyle dla was poświęciłam.
Zostawiłam wszystko, by was ratować.
Przykro mi.
Miałem nadzieję, że zrozumiesz, że to konieczne.
Zostanę ukarana?
Wiem, że przejęłam ciało gospodarza po fakcie
i zakłóciłam nadrzędny plan.
Ellis zginął przeze mnie.
Nie mogę wrócić.
Czy to nie jest wystarczająca kara?
Wystarczająca.
Zawdzięczam ci życie.
Dziękuję, że mnie ocaliłaś.
Będzie mi ciebie brakować.
0029, zostałeś oskarżony o zdradę.
- Jesteś po złej stronie historii. - I uznany za winnego.
Dyrektor wymierzy karę.
Witamy w XXI.
Szefie?
Rozwal go na kawałki.
To koniec?
Nie wiem.
Kto ich zabił?
Napisy: Karolina Biniek