NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Siedem miesięcy temu...
moją jaźń przesłano z przyszłości
do ciała agenta specjalnego Granta MacLarena
na chwilę przed jego śmiercią na służbie.
W tamtej chwili przejąłem jego życie, pracę,
małżeństwo...
Udaję kogoś zupełnie innego.
Tak naprawdę jestem podróżnikiem 3468.
Jednym z tysięcy, którzy przybyli z czasów,
gdy życie zostało prawie wytępione.
Mieliśmy ocalić ludzkość.
Zmienić bieg wydarzeń.
Wiem, jak to brzmi.
Zwłaszcza dla ciebie, Kat.
Ale to prawda.
NUMER NIEZNANY
ZOSTAW TELEFON
Dzień dobry, agencie MacLaren.
Gdzie ona jest?
Perrow? Bezpieczna.
Ma obolałą szyję,
bo usunęliśmy komunikator.
- Wypuść ją. - Gdy tylko skończymy.
Proponuję rozejm.
Torturowałeś moich ludzi,
mordowałeś podróżników...
Sprawdzałem, czy dyrektor wciąż mnie ściga.
Miałem umrzeć tuż po przybyciu.
Zaburzyłem nadrzędny plan i zostałem skazany na śmierć.
Czy to w porządku?
- Nie moja decyzja. - Nie.
To decyzja dyrektora,
który nie rozumie, nie wybacza
i nie ma duszy, bo jest maszyną.
- Mam dość ucieczek. - Zrób sobie zdjęcie i to zakończ.
Era cyfrowa stworzyła wokół mnie więzienie,
które wciąż się zmniejsza.
Mój syn nie może tak dorastać.
Mam ci współczuć?
Nie.
Masz mnie zostawić, dopóki nie przygotuję się
na spotkanie z oskarżycielem.
- Źle skończysz. - Nie mam złudzeń.
Wiem, co się stanie.
Wykradłem 16 lat i w tym czasie
udało mi się stworzyć cenne życie.
Syn nie powinien płacić za moje pomyłki.
Mam twoje słowo?
Niczego nie masz.
Mylisz się.
- Grant, pomóż mi. - Sukinsyn.
Jeśli ją skrzywdzisz...
3468.
Jeśli chcesz ją jeszcze zobaczyć, posłuchaj rady:
nie wchodź mi w drogę.
Porwał ją.
- Jest ranna? - Nie wiem.
Jesteś pewien, że to Kathryn?
Tak. Ma wyłączony telefon.
- Czego chciał? - Rozejmu...
Jebać go.
Twierdzi, że się podda.
Mamy się wycofać, żeby pozałatwiał sprawy dla syna.
Kat jest zabezpieczeniem.
Ukrywał się tyle lat, żeby się poddać?
Bujda.
Skupmy się na Kat. Namierzysz ją?
Spróbuję.
Nie podsłuchuje nas, ale bądźmy ostrożni.
Jeśli się dowie...
A Perrow?
Ponoć żyje. Sprawdźcie, co z waszymi bliskimi.
Jadę do Kat.
David nie odbiera.
Jeff też nie.
Gary, co u ciebie?
Chodźmy.
A u mamy?
Nie wrócę na kolację, miłego dnia.
Proszę, nie...
Przepraszam,
ale musieliśmy jak najszybciej usunąć urządzenie.
Gdzie moja córka?
W domu.
Nie wierzę.
Ktoś jej pilnuje.
Halo.
Avo!
Jesteś ranna?
Nie. Przyszedł jakiś pan.
Wracasz do domu?
Niedługo.
Gdzie jesteś?
Obiecuję, że wkrótce cię zobaczy.
Ale musisz zrobić coś jeszcze.
Davidzie?
David zniknął.
Jeff i dziecko też.
Dom zdemolowano.
Co robimy?
ADOPCJA MIĘDZYNARODOWA
Nie sądziłem, że tak zacznę dzień.
Mam wszcząć śledztwo w sprawie Vincenta Ingrama?
- Tracimy czas. - Pomyśl...
On ich porwał.
Ostrzegał, że będzie gorzej.
Twierdzi, że podda się dyrektorowi.
Wierzysz mu?
- Po co miałby...? - To psychol!
Przez lata ścigał podróżników, moich ludzi także.
Zginęliby, gdybym nie wykorzystał agencji...
Dlatego nas obserwują.
O czym ty mówisz?
Kilka tygodni temu
zobaczyłem raport.
Departament Obrony, CIA,
Agencja Bezpieczeństwa...
Podejrzewają ludzi
we wszystkich agencjach,
prawdopodobnie na całym świecie.
Jezu...
Uznali nas za organizację terrorystyczną
działającą w ponad stu krajach.
Nie podjęli działań, bo srają ze strachu.
Nasi ludzie starają się nas kryć,
ale przeciek to tylko kwestia czasu.
Śledztwo w sprawie Ingrama wzbudzi podejrzenia.
Ustaliłem kilka lokalizacji.
Ostatni telefon wykonano wczoraj
o 15.28.
Prześlij adres.
- Widzimy się na miejscu. - Mac!
Witaj, Kathryn.
Katrina Perrow.
Psycholog.
Gdzie ja jestem?
Nie mogę powiedzieć.
Co tu robimy?
Mam ci zadać kilka pytań.
Robię to wbrew swojej woli.
Porwali moją córkę.
Jeśli zrobimy to, co każą,
wypuszczą nas.
Możemy?
Kiedy dostrzegłaś w mężu zmiany?
Działaliśmy w imię większego dobra.
Ofiary wybuchu w Van Huizen zapewniły przetrwanie milionów istnień,
które zginęłyby za niecały rok.
Nie mają pojęcia, jak blisko byli śmierci.
Ocalili ich podróżnicy.
Tym się zajmujemy.
Carly Shannon zginęła
z rąk pijanego, brutalnego chłopaka.
Teraz jej syn wychowuje się
otoczony miłością.
Moją miłością.
Jeffrey Conniker Junior wyrośnie na dobrego człowieka,
a miliony ludzi na świecie unikną cierpienia po zderzeniu z Heliosem.
Wiecie, co myślę o swoim przybyciu
i tej robocie?
Nie ma za co.
Cholera.
Telefon Grace.
ZŁAMAŁEŚ UMOWĘ
Simonie.
Twierdziłeś, że to nie potrwa długo.
Interfejs się przegrzał.
Widziałem cię, wcale się nie zakradłeś.
Nie ma czasu.
Wiem, bo mam zegar w głowie.
Przyniosłeś więcej środka chłodzącego?
Wszystko masz pod ręką.
Pamiętaj, że robimy to dla ciebie.
Powiedziałeś, że chodzi o wielokrotne transfery.
Owszem.
Potem zajmiemy się tobą.
Davidzie.
Przepraszam...
Pierwszy raz mnie porwano.
Byłem zakładnikiem, ale...
Odpowiedz na pytanie.
Tak.
Jestem...
Byłem jej opiekunem socjalnym.
Skąd wiesz o Marcy?
Gdzie ona jest?
Bezpieczna.
W niewoli czy w domu?
Nie porwali jej.
- Kto? - Ci, którzy zabrali moją córkę.
To straszne...
Chodziło im o mnie?
- Co zrobiłem? - Davidzie, proszę.
Odpowiadaj na pytania, jeśli chcesz, żebyśmy stąd wyszli.
Dobrze.
Czy to prawda, że pewnego dnia umiejętności kognitywne Marcy
zmieniły się, a ona stała się kimś innym?
Tak.
Nie zdziwiło cię to?
Uznałem, że wydarzył się cud.
Jak to sobie wytłumaczyłeś?
To...
Nie powinienem o tym mówić.
Dochowam tajemnicy lekarskiej.
Nie jesteś moim lekarzem.
- Ale ona leczy. - Marcy Warton?
Pracuje dla FBI. Wykonuje misje.
- Powiedziałem za dużo. - Uwierzyłeś jej?
Poznałem jej szefa, Granta MacLarena. Byłem w jego biurze.
Zamorduje mnie.
Marcy Warton nie jest agentką FBI.
To podróżniczka.
Z przyszłości.
Kto?
Podróżniczka w czasie.
Co za bzdura.
Miała ją zabić grupka mężczyzn
przed biblioteką, w której pracowała.
Kilka sekund przed jej śmiercią
z przyszłości wysłano jaźń, która zastąpiła jej ówczesną jaźń.
Nowy podróżnik przeżył atak.
Kilka miesięcy temu
jaźń znów zastąpiono.
Marcy nazwała to utratą pamięci,
ale tak naprawdę została nadpisana.
Kobieto...
co ty, kurwa, palisz?
Cześć.
Cieszę się, że nie jestem sam.
David.
Kathryn.
Co z nimi?
Nafaszerowani prochami.
Znasz ich?
Właściwie...
- Tak. - Naprawdę?
Ray?
Ray, obudź się!
Pomógł mi wyplątać się z kłopotów.
Dziwne. Ray.
- Pobudka! - Już próbowałam wrzasków.
Chryste Panie...
- Co? - Jego też znam.
To policjant. Wypytywał mnie o Marcy.
Kim ona jest?
Podróżniczką z przyszłości.
To samo powiedziała o moim mężu.
- Doktor Perrow? - Tak.
Wierzysz w to?
- Nie. - Właśnie.
Cholera.
Spokojnie, nie jesteś sam.
Gdzie mój syn?
Nie ma go tutaj. Przykro mi.
Jesteś żoną MacLarena.
Tego agenta?
Znasz mnie?
Powiedziałem ci, że twój mąż
sypia z Carly, moją dziewczyną.
- Carly? - Słucham?
Nie pamiętasz?
Coś takiego bym zapamiętała.
Czemu nas tu sprowadził?
Po co miałby to robić?
Ma rację. To nie sprawa FBI.
Skąd wiesz, gdzie on pracuje?
Jest szefem Marcy.
David Mailer.
Prowadzałeś się z Marcy, tą upośledzoną.
- Brzydkie słowo. - Kim, do chuja, jest Marcy?
Jego podopieczną.
Była upośledzona
i raptem skopała tyłki sześciu chłopakom.
- Pracowała pod przykrywką. - Dobra! Dość tych bzdur.
Gadamy albo wychodzimy.
Za kogo się uważacie? Porwaliście policjanta!
To przestępstwo!
Pójdziecie siedzieć!
Możesz ciszej?
A wy co za jedni?
David.
Przyjaciel Marcy.
Kathryn.
Jest żoną agenta MacLarena,
jej szefa.
Ray.
Jeszcze się nie ocknął.
Ten nieszczęśliwy to funkcjonariusz Conniker.
Chłopak Carly,
przyjaciółki Marcy.
Wszyscy są podróżnikami w czasie.
A ty?
Jestem szkolnym doradcą.
To ma sens.
Nie... Precz z łapami.
Nie dotykaj mnie.
Dokąd mnie zabieracie?
Puść!
Puszczaj!
Nie słyszałeś?
Nie!
Puszczaj!
A ten to kto?
Mój adwokat.
MIAŁEŚ ZEJŚĆ MI Z DROGI
Vince wysyła wiadomości.
Szefie!
Jeśli mają mnie wypuścić w jednym kawałku,
musisz przyznać przed kamerą, że jesteś podróżnikiem.
Masz godzinę, by przesłać nagranie
albo mnie zabiją.
PORA, BY WSZYSCY DOWIEDZIELI SIĘ, KIM JESTEŚ
Szlag, znowu?
Ray?
- David. - Tak.
Zostaliśmy porwani.
Wiem, jak to brzmi...
Ile wisisz Vargese’owi?
- Znacie go? - Nie wiemy, czemu tu jesteśmy.
Czy to ma związek z gościem z twojego mieszkania?
Tym, który...
- Co takiego? - Być może.
A temu wielkoludowi co?
Chwila.
Wyluzuj. Co jest? Jezu.
Nie możesz.
Jeśli to zrobimy, złamiemy zasady.
Wiem.
Przykro mi.
Ona nie może zginąć.
David też nie.
Posłuchajcie.
Najbardziej pragnę teraz przytulić syna,
ale misja jest najważniejsza.
Jeśli się przyznasz, zostaniesz nadpisany.
Wiem, jak uniknąć naruszenia protokołu.
Zdobyłem wirusa,
którego mogę umieścić w nagraniu.
Da się go wykryć?
Wypróbowano go w Austrii.
Wciąż nie wiedzą, kto to zrobił.
A ty wiesz?
Frakcja.
Mogę ustalić lokalizację.
Rozprzestrzeni się?
Gdy przyjdzie czas, zdołam go usunąć.
O ile dyrektor nas nie powstrzyma.
Piorun jeszcze nie uderzył.
Do dzieła.
Jestem gotowy.
Siedem miesięcy temu
moją jaźń przesłano z przyszłości
do ciała agenta specjalnego Granta MacLarena.
System chłodzący -167 stopni.
Wydajność nadprzewodnika 99,9 procent.
- Simon! - Przegrzewa się.
Wyłącz! Simonie!
Miał zadziałać!
Naprawisz?
Mówiłem, że...
Naprawisz czy nie?
To wszystko dla ciebie.
Dla ciebie.
Ma tylko mnie?
Tragiczne.
Gość podróżuje w czasie, zostaje ćpunem,
a jego jedynym kumplem jest prawnik uzależniony od hazardu?
Trzymajmy się tematu.
Jak sprawy w domu?
Gdzie jest mój syn?
Nic mu nie grozi. Na razie.
Co to ma znaczyć?
Jeśli będziemy współpracować,
ty zobaczysz syna, a ja córkę,
ale to zależy od ciebie.
Musisz się czegoś dowiedzieć o Carly.
Jestem podróżnikiem 3468.
- Jezu. - Panujemy nad sytuacją.
Przeciwnie. Moi ludzie znaleźli to
podczas rutynowych działań.
- Gdyby ktoś to zobaczył... - Ale nie zobaczył.
Zadbaliśmy o to.
Gdy dotrzemy do Vincenta, zniszczymy nagranie.
Namierzymy go.
Agencje siedzą nam na ogonie.
To je zgubmy.
Takich jak ja szkoli się od urodzenia i rozwija ich umysły,
by służyli programowi.
Czasem czułem się jak ofiara eksperymentu.
Innym razem jak nadczłowiek.
Dziś jestem...
Dyrektor obserwował mnie całe życie.
Znał konsekwencje każdej decyzji.
Popychał mnie do przodu.
Ale tutaj...
codziennie widzę ludzi, którzy wierzą w wolną wolę.
Nie mają pojęcia.
Dawałem radę większym niż ty.
Sądzicie, że to prawda?
Co?
Kilka miesięcy temu
zauważyłam, że Grant się zmienił.
Stał się inną osobą.
To by wyjaśniało...
Że niby podróże w czasie są możliwe?
Być może dałoby się przesłać informacje w formie jakiejś spójnej energii,
ale określenie dokładnej pozycji wymagałoby ogromnej precyzji
i zetaflopów mocy obliczeniowej.
No i jak ją wypakować bez entropii?
W sensie biologicznym...
Czym się zajmujesz?
Doradztwem.
Wie, że namieszaliście w nagraniu MacLarena.
Każde z was musi nagrać
swoje wyznanie
albo nas zabiją.
Marcy, chcę wrócić do domu.
Do domu.
No dobra, słuchajcie.
Są tylko jedne drzwi.
Ich jest dwóch, nas też.
Powalmy ich.
Nie mogę się doczekać.
Niech będzie.
Następnym razem.
Bierzesz wysokiego.
Który to?
Davidzie, już dobrze.
Nie widzę na prawe oko. Jak wygląda?
Trochę spuchło.
- Trochę... - Spróbuj ze mną.
Czekaj...
Nie.
Jestem następna, chodźmy.
Moim zadaniem jest ratowanie życia.
To może być członek mojego zespołu
lub ktoś, kto wypełnia misję od dyrektora.
Naraziłam kogoś
na niepotrzebne niebezpieczeństwo.
Davidzie, ucierpiałeś przeze mnie.
Nie mam usprawiedliwienia.
Już raz odeszłam. Mogłam trzymać się z dala.
Jest zimno, bo zmniejszyłem temperaturę.
Rześko.
- Gotowe? - Prawie skończyłem.
Przez dwa tysiące lat wierzono,
że Boga stworzono na jego własne podobieństwo,
że nas prowadzi i wysłuchuje modlitw.
Podaj śrubokręt.
Ale modlitw nie wysłuchano.
Byliśmy zdani na jego wolę.
Potem ludzie stworzyli siłę zdolną zbudować Boga.
Maszynę potężniejszą niż jakikolwiek ludzki umysł.
- Tam leży. - Powierzyliśmy nasz los
sztucznej inteligencji,
która monitorowała każdą zmianę osi czasu.
Ślepo przestrzegaliśmy jej rozkazów,
- wierząc, że dostąpimy zbawienia. - Krzyżakowy...
Problemem nie jest wiara w Boga...
...ale brak wiary w siebie. Sam przyniosę.
Pora przejąć kontrolę nad teraźniejszością
i zawalczyć o przyszłość.
Działa.
Simonie.
Wreszcie cię uleczymy.
Psycholog? Lubisz rozmawiać z ludźmi?
Nie pod przymusem.
Miejmy to z głowy.
- Z kiedy jesteś? - A ty?
- Jaką masz misję? - A ty?
- Czym się zajmujesz? - A ty...?
Wystarczy.
Przestań udawać, 0027.
Cholera.
Widziałeś?
TERRORYŚCI PODRÓŻUJĄCY W CZASIE?
To ma być zabawne?
To prawdziwy raport.
Jezu Chryste.
Nagrania przesłano na serwery do większości dużych miast.
I jak?
Nie mam dostępu.
- Miałeś panować nad wirusem. - Vincent też jest w tym dobry.
Czyli?
Nie mogę uszkodzić nagrań, które już wysłano.
Świat się o nas dowie.
Czemu dyrektor milczy?
Musimy znaleźć rozwiązanie.
Dyrektor miał okazję nas nadpisać
w trakcie nagrań.
Wysyła wiadomość.
Adresy komputerów.
MIŁEGO POLOWANIA
Prawdopodobne współrzędne.
Mamy się wysilić.
Już nie żyje.
To psychol i odludek. Pytasz, czy podróże w czasie są możliwe?
Powtórz to.
Powoli.
Widziałeś.
Nie zdołaliśmy temu zapobiec. Wysłał to do gazet i agencji...
Wierzę, że współczesny sceptycyzm ma się dobrze.
Być może w New York Timesie,
ale coś takiego nie zniknie ot tak.
Ujawnione informacje
to brakujące elementy.
W końcu CIA poskłada je do kupy.
Dyrektor na to nie pozwoli.
A jednak.
Co z twoją żoną?
Wiem, gdzie są.
Wysyłam współrzędne.
Takie same.
Co jest, kurwa?
Jeśli macie jakieś pytania,
zwróćcie się do Grace.
Jest jedną z nich.
Avo, skarbie.
Podobno wracasz do domu.
Będę niedługo.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Przyszedłem się pożegnać.
- Boję się. - Niepotrzebnie.
Udało ci się. Urządzenie działa.
Zostaniesz ze mną?
Skoro tego chcesz...
Dziękuję, Vincencie.
Dziękuję.
Dziękuję, Vincencie.
Byłem członkiem oryginalnego programu przesyłu jaźni.
Musieliśmy go dopracować, by podróże w czasie
stały się możliwe.
Miałem wielu gospodarzy.
Jestem jednym z najstarszych ludzi w historii.
Nigdy nie zapomnę tego, co zobaczyłem za pierwszym razem.
Moje poprzednie ciało
gapiło się na mnie szklistymi oczami.
Było puste.
Została tylko skorupa.
Ten widok nigdy nie zblaknie.
Podróżnik 5692, przesył udany.
No dobra. Dwóch na dwóch.
Teraz albo nigdy.
Zmiana planów.
Co jest?
Puść.
Dokąd nas zabieracie?
Możemy już potwierdzić,
że Vincent Ingram,
właściciel wiodącej firmy z branży bezpieczeństwa,
ujawnił
nową grupę terrorystyczną,
działającą na całym świecie.
Zawiadomcie mnie, gdy urządzenie zostanie przeniesione.
Muszę porozmawiać z synem.
Cześć, Taylor.
Pamiętasz mnie?
Cześć.
Tata wyjaśnił, że zamieszkasz ze mną?
Nie powiedział dlaczego.
Żebyśmy mogli być wolni.
Jestem dr Katrina Perrow.
Vincent Ingram był moim pacjentem od czterech miesięcy.
Na potrzeby tego nagrania
poprosił mnie, żebym złamała tajemnicę lekarską.
To nie jest temat, o którym mówi się otwarcie,
bo podważa współczesną naukę
i wszystko to, co wydawało nam się możliwe.
Usłyszeliście samą prawdę.
Podróżnicy istnieją.
Co widzisz?
Pustkowie.
Wywożą nas, żeby nas zabić.
Zacznijcie się modlić.
W przyszłości się modlą?
Działają w pięcioosobowych zespołach.
Każdy ma swoją specjalność.
Dostają misje od zaawansowanej sztucznej inteligencji,
która nieustannie nadzoruje zmieniającą się oś czasu.
To szpiedzy i terroryści,
którzy nie spoczną,
dopóki dyrektor nie zrealizuje
nadrzędnego planu.
To nasze żony, nasi mężowie,
synowie i córki.
Znają nasze tajemnice, naszą przyszłość.
Zdobywają nasze zaufanie
i uczucia.
Ale to same kłamstwa.
Musimy zrobić wszystko,
by ich powstrzymać.
Kat, tak się bałem.
Kim jesteś?
Davidzie.
Nie dotykaj mnie.
- Przetrwamy to. - Nie sądzę.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Od początku byłeś ze mną szczery,
ale nie udawajmy przyjaciół.
- Daj mi go. - Trzymaj się z dala od mojego syna.
Słyszysz?
Dobrze się czujesz?
Nie wiem.
Wyjaśnię ci, czyja to sprawka.
Nie zamierzam cię słuchać.
Zabiłeś mojego męża.
Napisy: Karolina Biniek