NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 302
Zdemaskowano tak zwanych „podróżników”.
Nie zrobiły tego popularne media, te mają już inny temat,
ani rząd, ani agencje wywiadu.
Wszyscy już to tuszują.
PODRÓŻNICY ZDEMASKOWANI
Vincent Ingram,
człowiek, który kiedyś ujawnił plany inwazji z przyszłości,
teraz siedzi w więzieniu oskarżony o straszne zbrodnie.
Nazywają go szaleńcem,
który odstawił leki i teraz zaprzecza wszystkiemu, co mówił.
DEMASKATOR UWIĘZIONY
Dlaczego do tego doszło?
PODRÓŻNIKÓW TRZEBA POWSTRZYMAĆ
Ponieważ niektórzy spośród tysięcy podróżników
zajęli wpływowe stanowiska.
Inni wciąż nad tym pracują.
Ten człowiek zamierza zrobić to samo.
Daniel Sosa,
były doradca zmarłego kongresmena Teda Bishopa,
teraz chce zająć jego miejsce w parlamencie.
Mamy powody, by wierzyć,
że Sosa jest nie tylko jednym z podróżników,
ale że jest odpowiedzialny za zabójstwo samego Bishopa.
DANIEL SOSA – PODRÓŻNIK?
Nie możemy im pozwolić na dalszą infiltrację naszej polityki.
Powstrzymajmy Daniela Sosę
i dajmy do zrozumienia intruzom z przyszłości,
że sami kierujemy naszym krajem i własnym losem.
- Cięcie! - Świetnie.
O to wam chodziło?
- Zdążyliśmy. - Nieźle.
Dziękuję.
Nagrania znikają z serwerów na całym świecie,
nawet tych rządowych.
Mój człowiek zdobył jedno z nich.
Zobaczmy.
Żeby mieć pewność, że nie zniknie,
plik zostanie na tym komputerze aż do czwartkowego wydania.
- Serio? - Tak.
Bzdury czy nie, z pewnością to tuszują.
Robiliśmy to dla wyższego dobra.
Ofiary eksplozji w Van Huizen
zapewniły przetrwanie milionom ludzi, którzy zginęliby za rok.
Ci ludzie nie mają pojęcia, jak bliski był ich koniec.
Ocalili ich podróżnicy.
To właśnie robimy.
Cześć. Wcześnie wstałaś.
- Grant, nie zniosę tego. - To wracaj do łóżka.
Udawania, że nic się nie stało, a między nami jest dobrze.
- Bo nie jest. - Co za bzdura.
Twoje słowa nie sprawią, że to będzie prawda.
Kat…
Daj spokój.
Udawaj ze mną.
Inaczej to się dla ciebie źle skończy.
Wszystko dobrze?
Tak, tylko rozbiłam kubek.
Nie zraniłaś się?
Nie.
Nie powinieneś być w pracy?
Chciałem cię zobaczyć, zanim pojedziesz do mamy
na… ile dni?
Co najmniej kilka.
W porządku.
Pozdrów ją ode mnie.
Cholera, spóźnię się.
Napisz, gdy dojedziesz.
Jacqueline.
- O co chodzi? - Czy możemy wejść?
Pewnie.
Sędzia uznał, że plan wychowawczy pana Connikera
jest dla Jeffreya najlepszy.
Pełna opieka.
Już nie mieszkacie razem, więc tę zagrywkę mamy z głowy.
On jest niebezpieczny.
Ma twarz całą w sińcach, panno Shannon.
Wrócił pijany i mnie zaatakował.
I dobrze sobie pani z nim poradziła.
Więc stracę opiekę nad synem, bo się broniłam?
Proszę tego nie utrudniać.
Może go pani spakować i się pożegnać.
David?
Dzień dobry.
Co robisz?
I… sto.
No wiesz…
Przysiady.
Możesz na chwilę przestać?
Mogę jednocześnie rozmawiać.
Tylko nie każ mi żuć gumy.
David, przestań.
Chcę być w formie, co w tym złego?
Nic, gdybyś się za to nie zabrał zaraz po porwaniu.
Widzisz, to najlepszy moment. Pomiędzy porwaniami.
- Już miałeś zespół stresu pourazowego. - Wiem.
Coś trzeba poświęcić. I nie chcę, żeby to był nasz związek.
Więc pomyślałem,
jak to możliwe, że ciągle wychodzisz jako lekarz w FBI,
a ja praktycznie nie wiem, czym się zajmujesz,
a potem pijemy herbatę i gramy w planszówki,
- jakby nic się nie stało. - Szkolenie…
Nie, widzisz… Tak, chodzi o szkolenie.
Właśnie to robię.
Żeby przetrwać, cokolwiek się wydarzy.
Od teraz.
Na szczęście to nie było awokado.
Panie Sosa!
Skąd biorą się oskarżenia Rockwella o pańskich manipulacjach w polityce?
Gdybym naprawdę był z przyszłości, znałbym odpowiedź.
Rockwell nie jest doświadczonym ani wiarygodnym dziennikarzem.
Tworzy wyłącznie fake newsy.
Jeśli nie przestanie, komuś w końcu stanie się krzywda.
Pan wybaczy.
- Cześć. - Cześć.
To jak sobie radzi David?
A co?
Jak to co?
A porwanie?
Co wiesz?
- Nic. - Nie udawaj.
- Linia czasowa się zmieniła. - Nie cała.
Ma nowe informacje?
Nawet gdybym wiedział, nie mógłbym ci powiedzieć.
Dopiero co szedłem na twój pierwszy mecz.
Teraz się wyprowadzasz.
- Nie wierzę. - To wielki krok.
Wyprowadziłem się w twoim wieku.
Niektóre meble należały do mnie. Teraz są twoje.
Nie domyśliłbym się.
Głupio mi cię tu zostawiać, ale jadę po twoją mamę do fryzjera.
Nie szkodzi, mój kumpel zaraz przyjedzie.
- Poradzisz sobie? - Jasne.
Wiem o tym.
- Dasz radę, Gary. - Dzięki.
Pamiętaj o niedzieli.
- Kolacja o 18, golf o 15. - Czekam na to.
ODDAM
Świeży start, współlokatorze!
Wiecie, ile ciężko pracujących osób musiało szukać pracy
gdzie indziej przez głos Bishopa w sprawie rurociągu?
Ja zajmę się tworzeniem miejsc pracy.
Kochanie?
Miłego dnia.
Wybacz, obowiązki wzywają.
Kiedy będzie po wszystkim i wygrasz,
obiecaj, że nauczysz się odpuszczać.
No dobrze.
Padnij!
O mój Boźe!
Katie?
Katie!
- Agencie MacLaren. - Agentko Yates.
- Wiesz, że jestem… - Moją nową partnerką.
Tak, poinformowano mnie.
Proszę, usiądź.
Wybrałaś sobie spore biuro.
To zajmie tylko chwilę.
Agencie specjalny Grancie MacLarenie,
oto sprawozdanie z Departamentu Sprawiedliwości
zgodne z regulacją Biura Etyki Rządowej
numer 8 oraz regulacją konfliktu interesów
- numer 19, USG-37. - Świetnie.
Aby upewnić się, że każdy wyznaczony łącznik FBI może w pełni wierzyć
w uczciwość programu podróżników,
każdy zespół podróżników zobowiązuje się przestrzegać
podstawowych zasad FBI
przedstawionych w regulacji 301 tego rozkazu.
Bo czemu by nie?
Jako twoja łączniczka, ja, agentka specjalna Joanne Yates,
będę nadzorować wasz zespół
oraz konsultować się ze zwierzchnikami w kwestiach etycznych
oraz prawnych wynikających z waszej obecności w XXI wieku.
Potwierdź, że rozumiesz warunki tej umowy.
Jasna sprawa.
- To koniec? - Wręcz przeciwnie.
- Mamy sporo do omówienia. - Na przykład?
Musisz mi opowiedzieć o swoim zespole,
twoim zwierzchnictwie, operacjach… przyszłości.
Wybacz, to protokół numer 5.
W biurach FBI wykonujemy pracę FBI, chyba że dostaniemy inne instrukcje.
- Wiesz, że ja wiem? - Skoro tak.
Oczywiście nie wszystko.
- A kto wie? - Dostałam rozkazy.
Ja również. I jeden z nich, protokół numer 2,
zabrania mi cokolwiek ci powiedzieć.
Teraz FBI nadzoruje program podróżników.
No dobrze.
Dyrektor ma świadomość, że władze wiedzą
o działaniach podróżników w XXI w.
W interesie wszystkich leży, aby te działania,
obecne i te z przyszłości,
nie były jawne.
Dyrektor osobiście poinformuje władze o następnych krokach,
kiedy i jeśli uzna to za konieczne.
My patrzymy na to inaczej.
- MacLaren… - Mów mi Mac. Jesteśmy partnerami.
Chcesz mi patrzeć na ręce, dobrze,
ale to nie może przeszkadzać w mojej misji,
która polega na, i to ci mogę powiedzieć, uratowaniu pieprzonego świata.
Wracamy do pracy?
Śledztwo samo się nie przeprowadzi.
Zamknij oczy, Philip.
Skąd wiedziałeś, że je otworzyłem?
Zaraz kończymy. Weź głęboki, oczyszczający oddech i skup się.
Powinniśmy pracować nad urządzeniem. Czas ucieka.
To pozwoli się nam skoncentrować.
- Nie mam problemu z koncentracją. - Masz.
Dobrze.
Skupiam się.
Do roboty.
Historię oligarchy wrzućmy do trzeciego segmentu.
Chwileczkę.
Słucham?
Otwórz maila.
Kto mówi?
Zrób to.
Skąd masz ten numer?
Kto to był?
Nie wiem.
NIEZNANY NADAWCA
Wiadomość dla Christophera Rockwella.
Dostałeś nagranie od informatora, ale krew Katie Sosy jest…
Analityk CIA to zgłosił.
Co?
To wideo haktywistów z kilku wschodnioeuropejskich krajów.
Mają problem z Christopherem Rockwellem.
Wiadomość dla Christophera Rockwella.
Dostałeś nagranie od informatora,
ale krew Katie Sosy jest na twoich rękach.
Zapłacisz za to, co zrobiłeś.
Taka zakłamana, narcystyczna kupa gówna jak Rockwell
ciągle dostaje takie groźby.
Yates.
Tak, widziałam.
Stoi tuż obok.
Rozumiem.
- Kto to? - Agent dowodzący Nielsen.
Traktują to zagrożenie poważnie.
Będziemy razem ochraniać Rockwella,
gdyby ktoś chciał go zamordować.
Przyda mu się ochrona przede mną.
TO, CO PAMIĘTASZ, TO PRAWDA
Cześć, wybacz spóźnienie.
Wyrobiłem kroki na spacerze.
- Dobrze. - Jeffa nie ma?
Nie.
Poproszę czarną kawę.
Dziękuję.
Mówi Jeff. Wiesz, co robić.
Jeff, mówi David. Jest dziesięć po. Już tu czekamy.
Poczekamy 20 minut, chyba że napiszesz.
Krótko i uroczo.
Tak, zmieniam przyzwyczajenia.
- Więc jak się ma Kathryn MacLaren? - Dobrze.
To chyba nie było szczere.
Nie, naprawdę.
Moje ostatnie spotkanie z psychologiem było nieprzyjemne. Nie naciskaj.
Mam zerowe kwalifikacje, ale…
Jak trafisz na bruk, zostanę twoim opiekunem.
Jestem blisko.
Naprawdę?
Nie, przez kilka dni będę u mamy.
Ale nie spieszy mi się do Granta.
Masz mu to za złe?
Ingram był szalony.
I wiem, że Grant mnie zdradzał, przetrwaliśmy to.
Chodzi o to…
Już się tak przy nim kiedyś czułam.
Mam jakąś wielką wyrwę w pamięci.
- Odurzyli nas. - Wiem.
Chcieli nas wywieźć i robić z nami Bóg wie co.
Ciężko z tym wszystkim żyć.
Nie znam go, ale jeśli Marcy mówi, że to dobry gość…
Gdzie do diabła jest Jeff?
Która godzina?
Wiesz, może…
rozmowa z profesjonalistą, nieprzymuszonym,
naprawdę pomoże.
To przyjaciel.
Powiedz, co się stało.
Jeff dostał, co chciał.
Opieka społeczna zabrała rano Jeffreya.
Tak mi przykro.
Zawsze wierzyłam w protokół numer 1, ale…
serce podpowiada mi, że dla matki najważniejszy jest jej syn,
a nie misja.
W świetle wielkiego planu to to samo.
Robisz wszystko, aby dać Jeffreyowi świat, w którym dorośnie.
Musisz sobie to powtarzać.
Philip, odebrałyśmy komponent. Już wracamy.
Spokojnie. W sieci wszyscy kozaczą.
To dzieciaki w piwnicy.
Które zdobyły kontakt do mnie, żeby ci grozić.
Gdyby nie chodziło o Katie Sosę, przyznałabym ci rację.
Wciąż masz tego maila?
- Tak. - Załaduj go.
Pierwszy segment. Dam sygnał.
- Chris, to przesada. - Zaczynamy.
Kręcimy.
Dzisiejsza próba zamordowania Daniela Sosy
i śmierć jego żony nie były przypadkowe.
To podróżnicy próbowali się pozbyć zdemaskowanego agenta.
Trafiliśmy w czuły punkt, ujawniając ich ukrytą siatkę,
ale to dopiero początek.
Mój zespół zdobył szokujące nagranie, które potwierdza, że teraz polują na mnie.
I niech…
Stop. Cięcie.
Kto ich tu wpuścił?
- To zamknięty plan. - FBI.
Musimy porozmawiać.
Żeby zabrać nagranie, potrzebujecie nakazu.
Jakie nagranie?
Nie chcemy niczego zabierać.
Mamy pana chronić.
Wiemy, że pana życie jest zagrożone.
Zgłodniałaś już, agentko Yates?
Przyjaciele mówią mi Jo.
No to obyśmy się zaprzyjaźnili.
Co to?
Miałem przynieść obiad.
Twój obiad je takie rzeczy.
Czyli co, w przyszłości są sami weganie, bo nie ma już mięsa?
No dalej, powiedz mi coś.
Jest źle?
Zadajesz to samo pytanie na różne sposoby.
Czyli jest źle.
W końcu po co zmieniałbyś historię,
gdyby było super?
O co chodzi?
Problemy z żoną.
Jak u mnie.
Ile lat jesteście małżeństwem?
- Dziesięć. - Ale nie dla ciebie.
Podobno podróżnik zastępuje świadomość gospodarza własną.
Przejmujemy tych, którzy według historii mieli zginąć.
Powiedziałeś mi coś. O ile to prawda.
Właśnie to robimy. Tak jest zaprogramowany dyrektor.
Nawet gdyby, przecież żyjecie razem tylko od jakiegoś roku.
Wystarczy, żeby się poznać.
Nie wiem, jak dobrze.
Jesteśmy tak ludzcy jak ty, Jo.
Czy gospodarza to boli, gdy przejmuje go inna świadomość?
Tak. Ale to nie trwa długo.
Więc oddajecie im przysługę?
Mój gospodarz wykrwawiłby się w samotności na dnie szybu windy.
Kat zostałaby wdową.
I nigdy nie zrobilibyśmy tyle dobrego.
Więc owszem, oddajemy.
Niedawno zmarła moja mama.
Miała kilka wylewów,
a ostatni był tak silny, że przestała mówić.
Bo w środku nie został nikt, kto mógłby sformułować słowa.
Ale przemówiła.
Dyrektor wysłał przez nią wiadomość.
Jej ostatnie słowa nie należały do niej i zakończyły jej życie.
Więc wybacz, że ci nie podziękuję.
Cześć.
Chyba za szybko wstałem.
Co robisz na podłodze?
Robiłem przysiady.
Straciłem rachubę.
Żeby wzmocnić mięśnie, musisz odpoczywać, wiesz?
Gość z reklamy Pilatesu o tym mówił.
Chyba naciągnąłem coś w szyi.
- Chodź, położysz się. - Która godzina?
- Racja. - Chodź.
- To było prostsze, niż myślałem. - Co?
Kopanie Ethereum.
Przejąłem moc superkomputera rootkitem i odblokowałem kolejny blok.
Zarobiłem 80 000 $ w 27 minut.
Okradając innych?
Nie, sprawiając, że cały system działa.
- Zrobiłem coś dobrego. - Wiesz, co się stanie.
Tak, ale nie…
Co się dzieje?
- FBI! - Nie ruszać się! Na ziemię!
Nie strzelać.
Dlaczego wydawało ci się, że będę strzelał?
Co jest?
Nic.
Stary.
Poważnie?
To zatwierdzony lek dla podróżników.
Nie chodzi o odlot, po tym mi lepiej.
Właśnie widzę. Co to jest?
Nie mogę powiedzieć. Protokół 2H.
H od historyka.
Widziałem ten film, Philip.
Słabo się kończy.
Dzisiejsza próba zamordowania Daniela Sosy
i śmierć jego żony nie były przypadkowe.
To podróżnicy próbowali się pozbyć zdemaskowanego agenta.
Trafiliśmy w czuły punkt, ujawniając ich ukrytą siatkę,
ale to dopiero początek.
Mój zespół zdobył szokujące nagranie, które potwierdza, że teraz polują na mnie.
To znaczy, że zbliżamy się do prawdy.
Zobaczycie mnie jutro w programie Drew Clarksona
w wydaniu specjalnym.
A jeśli ogląda nas teraz któryś z tak zwanych podróżników,
chciałem wam coś powiedzieć.
Będziemy się buntować, gdy światło się mroczy.
Nie wejdziemy łagodnie do tej dobrej nocy.
Dziękuję.
Dzień dobry.
- Pachnie inaczej. - To nowa mieszanka.
- Dark Jurajski. - Fakt, wygląda na mocną.
Mocniejsza byłaby nielegalna.
To w ogóle kawa?
Boże, Marcy, gdzie twój duch przygody?
Niedobra.
Chodź tu.
- Znowu sobie coś naciągnąłeś? - Tak, wszystko.
Pięć minut szedłem do kuchni.
Wiesz, nadmierny wysiłek jest niebezpieczny.
Skoro tak cię boli, weź sobie wolne.
- Bo ty niby byś wzięła. - Ciągle to robię.
Wiem, to moje ulubione dni.
Ale gdybyś musiała powstrzymać zamach na czyjeś życie
- albo wybuch wulkanu… - To niemożliwe.
To tylko przykład.
Gdybyś musiała, nigdy w życiu nie zrobiłabyś sobie wolnego.
- Moja praca jest… - Ważna?
Mam wziąć wolne, bo cały zesztywniałem?
Nawet nie wiem, czym się zajmujesz, ale szanuję to.
Też szanuję twoją pracę.
Myślę, że jest ważna
i godna pochwały, i szanuję cię.
Dobrze?
Jesteśmy dzisiaj sami.
Przejedziemy się.
Tak, jedziemy na przejażdżkę.
Na przejażdżkę.
No chodź.
Dobrze.
Prawa rączka. Super.
Czas na lewą rączkę. Też super.
Proszę bardzo.
Zapięty.
Bezpieczny.
- Cześć, masz chwilę? - Jasne.
Co jest? Kontuzja?
Nie.
Stoisz, jakbyś musiał do toalety.
Może muszę, Ken.
Powiem szybko. Potrzebuję przysługi.
Zastąp mnie na seminarium o HIV w sobotę.
Nie mogę.
Wiem, że nie lubisz przemawiać, ale muszę zająć się dziećmi. Dasz radę.
- Już cię wpisałem. - Ken, nie mogę.
Nie przeszkadzam. Pogadamy później.
Nie możesz mnie zapisać, jakbym był tylko
imieniem… które się zapisuje.
- Nie chciałem… - Ja tylko…
daję do zrozumienia, że nie będę dłużej popychadłem.
Zapomnij, że coś powiedziałem.
Zapytam Kirka. Wyrobi płatne nadgodziny.
Zaraz, są płatne?
Sorki.
Cholera.
No dobra.
Dalej, rzucaj.
Nie ma się czym martwić, mały.
Załatwimy to.
Jeff?
Cześć, brachu.
- Jak leci? - Ty mi powiedz.
Jadę do parku z synem.
- Wysiądź z wozu. - Nie zrobisz tego.
Wysiadaj, Jeff.
Aresztuję cię za podejrzenie jazdy pod wpływem.
Jaja sobie robisz?
Możesz zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może być użyte przeciw tobie.
Co robisz? Jestem gliną. Co z moim synem?
No właśnie, co z nim?
Masz prawo do adwokata. Jeśli cię nie stać, przydzielimy ci go.
Kim jest Victor Sabatini?
Ochraniamy nie tego człowieka?
Rockwell to mój pseudonim.
Masz ze mną problem?
Zniszczyłeś już życie dwóm osobom.
Nie wystarczy ci?
To dobra historia, nic osobistego.
Powiedz to Danielowi Sosie.
Ostatecznie nie obchodzi mnie, czy coś jest prawdą.
Ważne, czy uda mi się przekonać do tego ludzi.
- Nie jestem dziennikarzem… - Nie!
…tylko biznesmenem. Chodzi o kasę.
Używam popularności do sprzedaży.
A jeśli przekonam ludzi do czegoś niewiarygodnego,
o czym prawdę znam tylko ja…
sprzedam im wszystko.
A jeśli to jest prawda?
Sieć podróżników próbuje zmienić historię, a jestem jednym z nich.
A co z protokołem numer 2?
Powiedziałbym, że chcesz coś sprzedać.
Nie, chcę cię ostrzec.
Nie rób tego.
Każdy musi robić swoje.
Chodź, podróżniku.
Podjeżdżamy.
Ruszamy.
Będę za pięć minut.
To na pewno zadziała?
Testowałem dwa razy.
Słyszeliście o protokole 2H?
Wiesz, że nie mogę o tym mówić.
H oznacza historyka. Tyle mi powiedział.
Odpuść, proszę.
Mówiłeś, że są zatwierdzone,
więc pytam, czy o tym słyszeli.
- Ja nie. - Bierze na to pigułki,
- więc myślałem, że wiesz. - Pigułki?
Jezu, Trev.
Pokaż.
Nie poznaję ich.
- Daj jedną do badań. - Nie mogę.
Nie musisz mówić, sama się dowiem.
- Wstydzisz się tego? - Nie.
To daj jej tę pigułkę, żebyśmy mogli pracować.
Nie mogę, ja…
Nic mi nie jest. Nie jestem naćpany.
Musicie mi zaufać.
No dobra, idę.
Jechałeś z synem i wydmuchałeś dwukrotny limit.
Nie mogę przymknąć na to oka.
Dostaniesz prawko, gdy zapłacisz grzywnę, ale…
jesteś zawieszony aż do przesłuchania dyscyplinarnego.
I musisz oddać mi odznakę.
Gdzie Jeffrey?
W pogotowiu rodzinnym.
Ostatnio często tam bywa.
Jeff.
Potrzebna ci pomoc.
ALARM AKTYWNY PIĘTRO 2
Na drugim piętrze wyłączył się alarm.
Możesz to dla mnie sprawdzić?
Ta nowa idzie, ale lepiej ty to zrób.
Przyjąłem.
- Zastąp mnie, muszę coś sprawdzić. - Dobrze.
Jak chcesz.
KRAJOWY KANAŁ INFORMACYJNY
- Widzicie cel? - Sześćdziesiąt sekund.
Mógłbyś naprawdę być z przyszłości.
Znałbyś dokładny czas mojego zabójstwa
i nie musiał za mną łazić.
I tak go znam.
- Zaczekajcie. - Jeśli zgrywasz się,
żeby powstrzymać mnie przed nagraniem, stracisz pracę.
Mamy wolność słowa.
Czysto.
Ty przodem.
Witam, jestem Kiera. Nałożę panu make-up.
Mam szczęście.
Tędy.
Dzień dobry. Poproszę dowód.
O Boże. Pan to…
Najszczersze kondolencje.
Mam mieć wywiad z Drew Clarksonem.
Dzwonili przed chwilą, pewnie tego jeszcze nie wpisali.
To możliwe.
Wie pan co? Proszę iść.
I jeszcze raz – bardzo mi przykro.
- Studio 41, czwarte piętro. - Dziękuję.
Jest w budynku.
Wysiada z windy.
CZAS ZGONU: 15.16
Mam go.
Przed wywiadem chciałbym coś potwierdzić.
W porządku.
Daniel Sosa nie zabił kongresmena Bishopa.
Zabił go wystrzał ze snajperki
oddany przez naszą taktyczkę dwie ulice stąd.
Nazywa się Carly. To ona jest na nagraniu, które chcesz ujawnić.
- Co ty robisz? - Dostał ataku serca,
co potwierdziła autopsja.
Jeśli sprawdzisz taśmę, zobaczysz mnie obok kongresmena
zaraz po całym zajściu.
Wiesz kogo jeszcze zobaczysz?
Makijażystkę.
Cześć.
Co tu się, kurwa, wyprawia?
Dajemy ci wybór.
Ty skurwysynie, wiedziałem.
- MacLaren, przestań. - Jeśli się nie wycofasz,
- nie ochronię cię. - Przed tobą?
- Przestań. - Jeśli odpuścisz
i znajdziesz jakąś inną historyjkę, uda ci się stąd wyjść.
15 sekund.
Masz 12 sekund na decyzję.
Marcy, przygotuj się.
Dość tego.
- Panie Rockwell… - Wiesz co?
Jeśli to prawda, zwłaszcza jeśli to prawda, pierdol się.
Odsunąć się!
- Odsuńcie się! - Opuść broń, już.
- To twoja wina. - Nie wiem, o co chodzi.
Moja żona, Katie,
zabili ją przez to, co powiedziałeś.
Niech pan opuści broń.
Najpierw musi wyznać prawdę.
To były kłamstwa.
Wszystko. Powiedz to.
Powiedz!
- Przykro mi… - Wszystko, co o mnie mówiłeś,
- było zmyślone. Moja żona zginęła. - Słuchaj.
To prawda, przysięgam.
Powtórz, co mi powiedziałeś.
Ona też. Oboje są podróżnikami.
To prawda. Powiedzcie mu!
- Zakłamany sukinsynu! - Rzuć broń!
Puszczajcie!
Jestem Podróżnik 3468.
Witaj w XXI wieku.
Dziękuję.
Daj to swojemu inżynierowi, gdy zjawi się twój zespół.
Czekają na pana na planie.
Zaraz przyjdę.
Jesteśmy jego ekipą.
Połamania nóg.
Tak się mówi. To coś dobrego.
Co się właśnie wydarzyło?
Wypełniliśmy misję. Chciałaś poznać mój zespół?
Oto oni.
- Trzeba go aresztować. - Czemu?
- Nic nie zrobił. - Dostał inhibitor pamięci.
Zapomni ostatnie 24 godziny.
Ewidentnie chciał go zabić…
Wiedziałeś.
Dlatego nas do niego przydzielili.
Według historii Sosa zabił Rockwella
dzisiaj o 15.16.
Ale zamiast pójść do więzienia,
obudzi się w domu z kacem.
Nic mi nie powiedziałeś.
Powinniśmy iść. Trzeba go stąd zabrać.
Wystawiłeś go.
Dałem mu wybór, słyszałaś.
To nie był prawdziwy wybór. Równie dobrze mogłeś go zabić.
Sosa miał taki zamiar.
Bo zamordowano jego żonę.
Zabójcy myśleli, że jest jednym z was.
Mogłeś go powstrzymać. To błędne koło.
Działania maja konsekwencje. Nie tylko nasze.
Z każdą zmianą dyrektor wybiera najlepszą nową drogę.
I jak to dotychczas wychodziło?
Racja. Nieważne.
Protokół numer 2.
Zaczyna się.
Muszę coś wyznać.
Znałem kukurydzę, znałem popcorn, ale nigdy ich nie skojarzyłem.
Dlaczego teraz?
Nasze wpływy oddziałują na miliony ludzi.
Jako dziennikarz, jako prezenter telewizyjny,
nadużywałem tej władzy.
Oczywiście podróżnicy nie istnieją. To absurd.
Ale oto jesteśmy. Dzień po tym, jak niewinna kobieta zginęła
przez kłamstwa i retorykę, które rozpowszechniałem w swoim programie.
Jestem tu, by powiedzieć, że z tym kończę.
Zamierzam przeznaczyć pięć milionów dolarów
na organizacje charytatywne
i zacznę wykorzystywać swój program w pozytywny sposób.
Nadszedł czas, bym sam stał się zmianą, której wszyscy szukamy.
- Co ty tu robisz? - Twoja żona tu jest?
- Nie. - To pogadam z tobą.
Prześpij się z tym.
Rano spojrzysz na to inaczej.
Grozisz mi?
Niekoniecznie.
Pamiętam niektóre rzeczy.
Wiem, kim jesteś.
Wiem, czym jesteś.
Czy Kathryn wie?
Przyjaźnimy się. Może ją zapytam.
Napisy: Magdalena Adamus