(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ตอนที่ 303)
เราจะไม่ทิ้งเขาเด็ดขาด
เราหมดหน้าที่แล้ว ออกมา
โอย
(ตื่นแล้วแวะมาหาด้วย)
- อรุณสวัสดิ์ - ไง ผมได้รับข้อความคุณและ...
ไม่เข้าใจน่ะ เดวิด...
ไม่ วันนี้เดวิดทำงานน่ะ เข้ามาสิ
เอาละ นั่งก่อน
ไหนดูซิ
เดี๋ยว...
คุณเจ็บที่ขากรรไกร
ที่เกิดจากรอยร้าวเล็กๆ ที่ขากรรไกรล่าง
คงเป็นผลกระทบมาจากตอนเครื่องบินตก
กระดูกที่แตกไปกดทับเส้นประสาทใบหน้า
ซึ่งต้องผ่าตัด
อะไรนะ ผ่าตัดแบบไหน
แบบที่ยาวนานและเจ็บปวด
ทำให้คุณลำบากเยอะเลย
ผมจำอะไรไม่ได้เลย
ใช่ ประมาณนั้นแหละ
- โอ๊ย - โทษที
มันจะเจ็บหน่อยนะ แต่หวังว่าจะน้อยลงทุกวัน
เอาละ อ้าปาก
- มีเลือดออกที่ไหนมั้ย - ไม่คิดว่ามีนะ
โอเค ดี
ดี ทุกอย่างดูดีทีเดียว
หยุดกินอาหารแข็งๆ ไปก่อน ห้ามถั่ว ห้ามเนื้อแดง
ไม่น่าจะลำบากนะ
พระเจ้า รู้สึกประหลาดที่สุด เหมือนไม่ได้นอนเลย
แล้วยังฝันเรื่องบ้าบอด้วย
ใช่ คุณตอบสนองต่อยาไม่ดีน่ะ
คุณยังคิดว่าผมจำบางเรื่องได้
อย่าห่วงเลย คุณไม่ได้พลาดเยอะหรอก
- ยังไงก็ดีใจที่คุณกลับมานะ - ขอบคุณ
- ฮัลโหล - นี่ เขาไปแล้ว
- เยี่ยมมาก - ฉันว่าเดี๋ยวก็รู้
- เขาดูเป็นไง - ไม่รู้สิ สับสนน่ะ
- ก็ถูกแล้ว - ใช่
- เอาละ ไว้ส่งข่าวกันด้วย - แน่นอน
เดี๋ยวก็ดีเอง
ขอบคุณที่ตรวจเลือดให้นะ
ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วน ก็จะไม่รบกวนหรอก
ฉันก็จะไม่ทำให้ด้วย
ให้เดานะ คอเลสเตอรอลผมพุ่งทะลุเพดานเลยสิ
ฉันไม่เข้าใจ
อย่างที่คุณพูดน่ะ
เลือดของคุณแสดงให้เห็น ว่ามีสารยับยั้งโปรตีนไคเนส
มีคนล้างความทรงจำของคุณ
ใช่
บ้าจริง
แมคเข้าออฟฟิศวันหยุด ไม่มีอะไรที่ทำให้ตกใจกว่านี้ได้แล้ว
คุณต้องออกไปข้างนอกบ้างแล้วนะ ช่วยตามร่องรอยรถให้ผมได้มั้ย
- ได้สิ รถใครล่ะ - รถผม
อ้าว รถหายอีกแล้วเหรอ
เปล่า ผมต้องการรู้ว่าเมื่อวานนี้รถอยู่ที่ไหน
ได้เลย
ดูเหมือนมันจอดทิ้งไว้เกือบทั้งวันนะ
แต่คุณไม่คิดงั้น
คุณอยากให้ฉันเทียบกับข้อมูลสำรองมั้ย
นี่ไม่ได้มาจากคลาวด์เหรอ
เปล่า แต่เราก็เซฟทุกอย่าง ในแหล่งเก็บข้อมูลข้างนอกอีกที่ด้วย
- คุณกำลังดึงข้อมูลสำรอง - ใช่แล้ว
(ที่ตั้งร่องรอยยานพาหนะ)
โอเค แล้วนั่นก็ไม่เหมือนกัน
มีคนมายุ่งกับข้อมูลของคุณ
ส่งเข้าโทรศัพท์ผมให้หน่อย
ได้สิ แต่ใครจะทำเรื่องแบบนี้ได้นะ
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย
- ฉันควรโทรหาเจ้าหน้าเยตส์มั้ย - ไม่ต้อง
- มันไม่เวิร์กแน่ - เธอไม่รู้หรอก
เดี๋ยวนะ... เธอรู้เหรอ
ยังไงตอนนี้เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เราแก้ไขอดีตไม่ได้
เธอเข้าใจที่ฉันพูดแหละ ได้เวลาไปแล้ว
- เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ - จำเป็นสิ ฟิลิป เราต้องทำ เร็วเข้า
(4345 ถนนส่วนบุคคลเบลล์วูด)
ไง คาร์ลี่ อยู่มั้ย
อยู่ ว่ามา
ฉันจะให้มารับ
- ได้เวลาแล้วเหรอ - ใช่
เราน่าวางเดิมพันนะ คาร์ลี่
ได้ เดี๋ยวไป
ผมคิดว่าผมเดินออกมาไกล จากการเสพยาแล้ว เหมือนผมได้...
ทิ้งระยะห่างจากมันไป
มันได้ตามหลอกหลอนผมตลอดเวลา
และผมก็อ่อนแอและเห็นแก่ตัว และทำให้คนอื่นต้องชดใช้
เป็นคนอื่นเสมอ...
ถึงยังไง ผมก็มาที่นี่แล้ว
เราดีใจที่คุณกลับมานะ
และเราก็ดีใจที่คุณมีเพื่อนมาด้วย
อ้อ หวัดดีค่ะ ฉันชื่อมาร์ซี่
- หวัดดีมาร์ซี่ - ยินดีต้อนรับนะ มาร์ซี่ เริ่มได้เลย
อ๋อ เปล่า ไม่ใช่ค่ะ ฉันแค่มาเป็นเพื่อนฟิลิป
ฉันไม่ได้มีปัญหาอะไร
นี่เป็นพื้นที่ปลอดภัย
ฉันเข้าใจว่าทำไม คนเรามีความต้องการที่จะใช้ยารักษาตัวเอง
ฉันเคยทำมาแล้ว
มากกว่าหนึ่งครั้ง
มันแตกต่างกันหน่อย เพราะฉันเป็นหมอ
- ฉันก็เลยรู้ว่าฉันกินยาอะไร แต่... - เดี๋ยวนะ เธอเป็นหมอเหรอ
ใช่
แต่ปัญหาเรื่องการใช้ยารักษาตัวเองไม่ได้...
ตอแหล
อะไรนะ
- เธออายุ 25 เองมั้งเนี่ย - จิมมี่ ให้เธอพูดได้มั้ย
แล้วเธอเขียนพวกใบสั่งยาอะไรยังงี้เหรอ
ฉันเป็นหมอผ่าตัด ฉะนั้นปกติแล้วฉันไม่...
หมอผ่าตัดเหรอ อ๋อ ใช่สิ
ฉันเป็นนักบินอวกาศน่ะ
งั้นคุณก็ต้องเมามากจนเป็นได้แน่ๆ
- มาร์ซี่... - โคลิน ผมสาบานได้ว่าไม่ได้เล่นตั้งแต่...
ตั้งแต่ก่อนประชุมเหรอ
ใช่ คุณเมาตอนคุณเดินเข้ามา
อยากรู้มั้ยล่ะว่าฉันรู้ได้ไง เพราะฉันเป็นหมอไง
และการมาที่นี่จะไม่เป็นประโยชน์ต่อคุณ
ถ้าคุณไม่ซื่อสัตย์กับตัวเอง
พูดไม่ดูตัวเองเลย
- เราต้องไปแล้ว - ใช่ จริงด้วย
- ฟิลิป... - เอานังนี่ไปด้วยนะ
ยินดีที่ได้พบพวกคุณทุกคนเลยจริงๆ
อะไร
นี่มันเรื่องอะไรกัน
สวัสดี
คิดว่าคุณจะดูแลทุกอย่างซะอีกนะ
ไอ้เด็กเวรนั่นทำให้เปลี่ยนใจเหรอไง
ขอโทษนะ ผม... ผมไม่...
เราก็อุตส่าห์ให้อยู่บ้านของเรา
เพื่อเขากับเด็กทุกคนเหมือนกันหมด
ใครบอกว่าเราจะรับตัวเขากลับคืนน่ะ
คุณบอกว่าจะพาเด็กไปให้พ้นจากเรา
ใคร
เด็กไง
อเล็กซานเดอร์
ฉันบอกคุณแล้วไง
ว่าเราปฏิบัติกับเขาเหมือนกับเด็กคนอื่น
ฉันไม่ผิดนะที่เด็กนั่น... หิวไม่มีจุดจบ
- แล้ว... คนอื่น - เด็กคนอื่น
- เราเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า - เขารู้อยู่แล้ว
ฟังนะ เราอาจจะเคยมีเด็กหลายสิบคน
เข้าออกที่นี่อยู่หลายปี
แต่ไม่เคยมีใครมาเยี่ยม เด็กคนไหนมาก่อน แม้แต่คนเดียว
ฉันเคยบอกคุณแล้ว เด็กคนนี้ผิดปกติ
แบบไหน
ฉันก็บอกไปแล้วเมื่อวาน ถ้าคุณพยายามจะให้ฉันพูดอะไรที่แตกต่าง...
ไม่ ผมสัญญา ผมจะไม่ทำ
คุณหมายความว่าไงตอนที่บอกว่า อเล็กซานเดอร์ "ผิดปกติ"
เราอยู่กันเรียบง่าย ไม่ได้ผิดอะไร
- ให้ที่ซุกหัวนอนพวกเขา - ไม่ได้ผิดอะไร
มันไม่มีปัญหาอะไรกับเด็กคนอื่นทุกคน
ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรกับเขาด้วย
แต่เปล่าเลย
เขาโดดเรียนและขลุกอยู่กับตัวเอง
และพูดภาษาต่างประเทศตั้งแต่วันแรก
- ภาษาโรมาเนีย - อะไรก็ช่าง
ถ้าเขาหนีไป...
นั่นเป็นเพราะคุณ ไม่ใช่เรา
เด็กนั่นอยู่กับคุณ ตอนคุณออกไปจากที่นี่
มันเกิดขึ้นราวๆ กี่โมง
ประมาณ 11 โมง
คุณคุยกับเด็กอีกคน และคุณก็เจออเล็กซานเดอร์อยู่ในเพิงเก็บของ
ครั้งสุดท้ายที่เราเห็นเด็กคนนั้น
คุณพาเขาขึ้นรถแล้วขับออกไป
ซึ่งฉันว่าไปได้ก็ดี
จะบอกให้นะ ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะได้เรื่อง
ใช่ แต่เธอรู้มั้ยว่ามันจะไม่ได้เรื่องเร็วขนาดนี้
คงมีเหตุผลที่เขาเป็นบอส
ใช่ เพราะเขาตัดสินใจได้ถูกทุกอย่าง
ใช่ อาจจะไม่ทุกอย่าง แต่ฉันก็ไม่อยากไปทำตำแหน่งเขา
เลี้ยวข้างหน้านะ
(ทานที่นี่สิ)
(ฟิชแอนด์ชิปส์สูตรดั้งเดิม)
นี่ ผม เอ่อ...
ขอโทษด้วยนะ
อะไรนะครับ
พวกเขาเข้ามากินที่นี่ตลอดเวลา ผมแค่พูดตามเขาน่ะ
ผมเข้ามากินที่นี่เหรอ
ใช่ และวันนี้คุณก็กินที่นี่ได้ ไม่มีปัญหาเลย กาแฟฟรี
ผมมากับเด็กคนนึง และมีบางอย่างเกิดขึ้นเหรอ
ใช่...
คือผมก็บอกไปแล้วว่าขอโทษ
ตอนนั้นผมกำลังเจอเรื่องแย่...
คุณโมโห ผมโมโห
- เราไม่ได้กินที่นี่ - เปล่า คุณก็พูดไปแล้ว
- คุณต้องการอะไร - เราไปไหนเหรอ
ผมจะรู้ได้ไง
คือเขาบอกว่าเด็กไปอยู่ในป่า
ป่า
ใช่ เขาบอกว่าเขาหายไปอยู่ที่นั่นหลายชั่วโมง
ไปยุ่งกับพวกสัตว์ ผมไม่รู้และก็ไม่อยากรู้ด้วย
ผมไม่อยากมีปัญหาอะไร
ผมต้องไปละ
ดีมาก ดี
ไม่บาดหมางกันนะ
เราจะแค่ปล่อยให้มันดำเนินไป
เทรเวอร์ ดูเหมือนเขากำลังมุ่งหน้ากลับ
เจอเขาละ เราไปเจอกันที่นั่นนะ
รับทราบ
โอ้ พระเจ้า
บอส หยุดเถอะ
ผมอธิบายได้
(31:16:10 ชั่วโมงก่อนหน้า)
ฟิลิป
ฟิลิป เวรเอ๊ย
เฮ้ย ฟิลิป
มาร์ซี่ เรามีเหตุฉุกเฉิน เป็นไปได้ว่าหัวใจหยุดเต้น
เกิดกับฟิลิป
เริ่มปั๊มหัวใจเลย ฉันกำลังไป
เร็วเข้าสิ
ฟื้นสิ ฟิลิป
- เขาเป็นไง - เหมือนเดิม
มาร์ซี่ยังอยู่กับเขา
มีภารกิจเข้ามากลางดึก
ทำไมเขาไม่บอกเรา
อาจเป็นเพราะเจาะจงเป็นชื่อเขา
- เขาคงรู้สึกว่าเป็นหน้าที่เขา - เป็นหน้าที่เราทุกคน
เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้น แต่เขาต้องพักผ่อน
ฉันให้ยาระงับประสาทไป
ซึ่งหมายความว่าเราต้องรับช่วงต่อ
คำสั่งชัดเจนจาก "1500" ภารกิจต้องมาก่อน
- เดี๋ยวก็มอบหมายให้คนอื่นทำ - อาจจะ แต่ก็ไม่ควร
เรื่องเกิดขึ้นเพราะเรานะ
- เราควรโทรหาคาร์ลี่มั้ย - ไม่ เธอเจอหลายเรื่องมากพอแล้ว
- ผมทำเอง - ไม่ นี่เป็นหน้าที่ผม
- ผมจะลุยให้จบเอง ไม่ต้องพูดต่อแล้ว - ง้นผมไปด้วย
ไม่จำเป็นเลย
คุณจะต้องมีคนจำลองข้อมูลรับรองให้
และอย่างที่คุณบอก เป็นหน้าที่เราทุกคน
ผมจะไปเตรียมพร้อม
คุณแน่ใจเรื่องนี้เหรอ
เราอาจจะอยู่ใกล้มันมากเกินไป
เราอยู่ใกล้มันเกินไปอยู่แล้ว นั่นแหละประเด็น
ดูแลฟิลิปด้วย เราจะโทรหาคุณตอนเสร็จแล้ว
คาร์ลี่ อยู่มั้ย
ว่ามา
- เธออาจช่วยฟิลิปที่ฐานได้ - มีอะไร
ฉันจะเล่าให้ฟังระหว่างทาง
เอาละทุกคน อย่าลืมนะ ครูต้องการให้ส่งการบ้านภายในวันอังคาร...
บนโต๊ะครู ห้ามมีข้อแม้
- คุณเบลส์ - คะ
เรากำลังตามหาอเล็กซานเดอร์ แอนเดรโก
- ส่วนคุณคือ - หน่วยงานด้านครอบครัววอชิงตัน
น่าสงสารอเล็กซ์จัง เกิดอะไรขึ้นคะ
เราแค่ต้องการคุยกับเขาเรื่องชีวิตความเป็นอยู่
อย่าบอกนะว่าเขาต้องย้ายบ้านอีกแล้ว
พูดจริงๆ นะ ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณจะคาดหวัง ให้เด็กพวกนี้โตขึ้นแบบปกติได้ยังไง
ในเมื่อคุณจับเขาโยนไปบ้านนู้นบ้านนี้อยู่เรื่อย
- เด็กต้องการความมั่นคงนะ - เราก็ต้องการแบบนั้น
นี่จะเป็นบ้านหลังที่สามแล้วนะ ตั้งแต่เขามาเรียนกับฉัน
คุณตามตัวเขามาให้เราได้มั้ย
ก็อยากอยู่นะ แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่ที่นี่
ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเพราะมีปัญหา เขาว้าวุ่นใจและเดือดพล่าน
ไม่เข้าเรียน
พอรู้มั้ยว่าเราจะเจอเขาได้ที่ไหน
ให้ฉันเดาก็น่าจะยังอยู่ที่บ้าน
ฉันคิดว่าพ่อแม่อุปถัมภ์เขาไม่สนหรอก ว่าเขาจะมาโรงเรียนหรือเปล่า
ฉันว่าคุณคงรู้อยู่แล้วล่ะ
คุณมีที่อยู่รึยัง
เราขอไว้ก็ดี เผื่อของเราเป็นที่อยู่เก่า
(4345 ถนนส่วนบุคคลเบลล์วูด)
- หวัดดีฟิลิป - เกิดอะไรขึ้น
- ไม่เป็นไรนะ
- เราช่วยเขาได้แล้ว - ใช่ เราช่วยได้
- มันพลาดได้ยังไง เขาเป็นแค่เด็ก - เธอพูดถูก
- ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น - ไม่เป็นไร ไม่มีใครว่าอะไร
ตอนนี้เธอดูแลตัวเองอย่างเดียวเท่านั้นก็พอนะ
เราคิดว่าถ้าเธอตื่นขึ้นมา แล้วมีเพื่อนๆ อยู่ด้วยน่าจะดี
เจออะไรมั้ย
พวกเขาไม่รู้เลยว่าเด็กอยู่ที่ไหน ดูแปลกใจที่ผมเป็นห่วง
ที่นี่ดูไม่ต่างจากที่ที่เราไปช่วยเขามาเลย
ใช่
นี่ คุณตามหาอเล็กซ์เหรอ
ใช่ รู้มั้ยว่าเขาอยู่ไหน
- มั้งนะ เขาก่อเรื่องอะไรมาละทีนี้ - เขาไม่ได้ทำอะไร
เราจะพาเขาไปอยู่บ้านใหม่
อ้าว แล้วทำไมไม่บอกล่ะ
ให้ตาย ผมอยากให้ตัวประหลาดนั่นไปให้พ้นๆ
เขาอยู่ไหน
อยู่ด้านหลัง เหมือนเป็น สโมสรหลังเล็กน่ากลัวๆ ของเขา
แต่อย่าบอกเขานะว่าผมบอก
ผมไม่อยากตื่นมาเจอหัวกระรอกอยู่ใต้หมอนน่ะ
อเล็กซานเดอร์
นี่ บอส
อเล็กซานเดอร์
ไง เพื่อน
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
มันฝรั่งเธอจะเย็นแล้ว
ไม่เป็นไร
เป็นสิ
ฉันจบเห่
เปล่าเลย หัวหน้าน่าจะมอบภารกิจให้คนอื่นทำ
มันคู่ควรกับฉัน
มันสมควรจะเป็นบทเรียน
ฉันคิดว่ามันไม่ได้เป็นไปแบบนั้น
ฉันได้พยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้น แต่สุดท้ายกลับทำให้ทุกอย่างแย่ลง
เธอช่วยชีวิตอเล็กซานเดอร์นะ เธอจะทำให้ทุกอย่างแย่ลงได้ไง
ฉันรู้ว่าเขาจะกลายเป็นยังไง กับสิ่งที่เขาจะทำตอนโต
โอเค เส้นเวลาเปลี่ยนอยู่ตลอด เธอเป็นคนพูดเองนี่
ไม่หรอก ฉันรู้
ยังไง
นักประวัติศาสตร์ได้ข้อมูลใหม่ จากบันทึกทางประวัติศาสตร์
กฎสองเอชถูกตั้งไว้ว่า ฉันไม่สมควรบอกพวกเธอ
แต่ฉันมาคิดดู ช่างแม่งเถอะ
แล้ว...
เธอรู้เรื่องเรามั้ย
สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเราน่ะ
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ควรพูดถึง
ฉันต้องเงียบปากเอาไว้ โทษทีนะ
เธอห้ามไม่ให้ฉันฆ่าเจฟ เพราะเธอรู้ว่าฉันจะทำอะไรใช่มั้ย
อะไรเหรอ
มันจะยังเกิดขึ้นอยู่ใช่มั้ย
ตอนบ่ายสาม
ใครจะเป็นคนลงมือ
ฉันเสียใจเรื่องแม่เธอด้วยนะ อเล็กซานเดอร์
ใช่ มะเร็งมันแย่มาก ฉันก็เสียพ่อไปเพราะมะเร็งเหมือนกัน
ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่สถานสงเคราห์
ได้ยินว่าเธอย้ายมาสองสามที่แล้ว
คงลำบากน่าดู
จะทำอะไรเหรอฮะ
เธอบอกว่าหิวนี่ เราก็จะพาเธอมาหาอะไรกิน
ไม่ ผมกินไม่ได้
ได้อยู่แล้ว เขาเลี้ยงเอง เธอกินอะไรก็ได้
ฉันจะกินหอมทอด
มาเถอะ เอาอะไรก็ได้
สามที่ครับ
ได้ นี่ คุณสองคนกินได้ แต่ที่นี่ไม่ต้อนรับเด็กคนนี้
- ขอโทษที อะไรนะ - เด็กคนนี้กินที่นี่ไม่ได้ เขาถูกห้าม
- เรื่องอะไร - อยากบอกเขามั้ยล่ะ
ผมจับได้ว่าเขาขโมยอาหารจากข้างหลัง...
เนยถั่วทั้งโหลเลย
เขาคงจะทำมาหลายเดือนแล้ว เด็กเวรนี่
นี่ ไม่เอาน่า
ไม่เอาน่าอะไร ผมน่าจะแจ้งตำรวจจับด้วยซ้ำ
- เขาหิว - ทุกคนก็หิวทั้งนั้น นี่ร้านอาหารนะ
- แต่เขาเป็นเด็ก - ไม่ใช่ลูกผมนี่
นี่ คุณโชคดีมากนะ รู้ตัวบ้างมั้ย
ว่าไงนะ
คุณไม่เคยหิวมาก่อนใช่มั้ย ไม่ใช่ผู้หิวโหยจริงๆ น่ะ
คุณไม่เคยรู้สึกถึงความรุนแรง ที่เกิดขึ้นช้าๆ ที่กัดกลืนคุณทั้งตัว
และเรื่องทางร่างกายไม่ได้แย่ที่สุดนะ
มันคือทุกเรื่องที่ผู้หิวโหยต้องกล้ำกลืน เหตุผลของคุณ
ความเห็นใจ มนุษยธรรมของคุณ
ผมว่าสิ่งเหล่านั้นหายไปจากตัวคุณหมดเลย
จะบอกให้นะ ไปตายซะ ผมแค่พยายามจะทำมาหากิน...
โอ้ โอเค
ผมว่าเราไปร้านอื่นก็ได้ ขอบคุณนะครับ
- ต้องมีร้านอื่นอีกแน่ - ไม่หรอก
ผมรู้จักที่ที่เราหาอะไรกินได้
มันอยู่ในป่า
ก็ได้ งั้นไปกันเถอะ
ไม่ไกลจากที่นี่นักหรอก
- คุณรอที่นี่ - บอส คุณไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้คนเดียวนะ
- แบบนี้จะง่ายกว่า - ผมจะอยู่ตรงนี้ถ้าต้องการผม
เราต้องเริ่มจุดไฟก่อน จะได้ใช้ไฟทำอาหาร
มีเหตุผลดี เราจะทำอาหารอะไร
ของดี เดี๋ยวก็รู้
- ไปดูกับดักกันเถอะ - ได้
นี่เป็นเครื่องหมายของกับดัก
คนที่วิ่งตามกระต่ายสองตัว จะจับไม่ได้สักตัว
แม่ผมเคยพูดแบบนี้
- แม่เป็นคนสอนเรื่องพวกนี้ให้เธอเหรอ - แม่กับบูนิคูของผม
น่าประทับใจนะ
มาเถอะ มีอีก
เยี่ยม
ไม่เอา เธอถือเถอะ
โอ๊ย ไม่นะ หมาป่าน่ะ
มันเจ็บปวดนะ อเล็กซานเดอร์
บอส
ทำให้ใครน่ะ
เพนทรู ซาเน่
นางฟ้า
แม่ผมบอกว่าท่านดูแลเด็กทุกคนในป่า
ท่านปกปักรักษาพวกเรา
อเล็กซานเดอร์ ฉันอยากบอกอะไรให้เธอรู้
พ่อแม่อุปถัมภ์ของเธอ พี่ชายอุปถัมภ์ เด็กๆ ที่โรงเรียน...
สิ่งที่พวกเขาปฏิบัติกับเธอ พวกนั้นไม่ใช่ความผิดเธอเลย
ผมรู้
ฉันอยากให้เธอรู้ว่าคนอื่นก็รู้ด้วย
ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ฉัน...
ขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อมา
เราควรกินได้แล้ว กินตอนร้อนๆ อร่อยกว่า
ฉันว่างั้น
รสชาติเป็นไง
เป็นกระต่ายที่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย
โอเค ฉันว่าหลุมใหญ่พอแล้ว
เราควรหาอะไรคลุมมัน
ผมอยากจะสวดให้มัน แบบที่เขาทำให้แม่
เป็นความคิดที่ดี
อาเมน
วางดอกไม้แล้วก็...
เราจะยืนไว้อาลัย
คุณไม่ได้ทำ
ไม่ได้ทำ
นักเดินทาง 3468 ยกเลิกภารกิจ
เขากลายเป็นผู้ส่งสาร
หัวหน้าเปลี่ยนความคิด
- ทำไมล่ะ - เราไม่รู้
เราคิดว่าเป็นเพราะคุณ
ช่วงเวลาที่คุณอยู่กับอเล็กซานเดอร์
เป็นครั้งแรกที่มีคนยืนหยัดเพื่อเขา
คุณต้องเปลี่ยนเหตุการณ์ในอนาคตเขาแน่
ถ้าหัวหน้าไม่ได้ยกเลิกภารกิจ...
- ฉันฆ่าเขาแล้ว - แต่คุณเปล่า
แต่ฉันได้ฆ่าแน่ ฉันได้ฆ่าเขาแน่
ฉันเกือบฆ่าเขาแล้ว
- คุณทำตามคำสั่งน่ะ - เขาเป็นเด็กนะ
เด็กที่จะโตขึ้นไปทำสิ่งชั่วร้าย
แต่เขาจะไม่ทำเรื่องนั้นแล้วตอนนี้ เพราะคุณ
ผมเป็นคนสั่งสารยับยั้งความทรงจำ
ใช่
ไม่มีเหตุผลให้คุณต้องจดจำเรื่องนี้หรอก
ฉันคิดว่ามีแต่คุณที่คิดว่ามันจะได้ผลซะอีก
เราตกลงกันแล้วว่าเราปกปิดร่องรอยของคุณได้
แต่คุณไม่เคยต่อสู้กับตัวเองมาก่อน
อเล็กซานเดอร์ล่ะ
เขากำลังไปอยู่บ้านใหม่กับครอบครัวที่ดี
เขาได้ใช้เวลาอยู่กับคนที่ดี มาสองสามชั่วโมง นั่นก็เพียงพอแล้ว
มันได้ประโยชน์นะ บอส
- มาเถอะค่ะ - ใช่
มาเถอะ เราจะพาคุณกลับบ้าน
ขอโทษนะคะ ให้ช่วยอะไรมั้ย
- คุณจะมาเอาอันนี้เหรอ - เปล่าค่ะ ฉันเอามาทิ้งไว้ให้
สำหรับเจฟฟรีย์น่ะ
ฉันขอโทษจริงๆ ที่ผ่านมาในย่านนี้มีโจรเยอะมาก
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ว่ากัน
ฉันเจอมันเข้า ที่ใต้โซฟา
เขาชอบมันมาก
แม่ก็พูดภาษาโรมาเนียด้วย
เยี่ยมเลยสิ ฉันพอใจมากเลย
แต่ทำไมเราไม่เริ่มตรงนี้
นั่นไม่ใช่เส้นทางชีวิตของเขา
นายไม่ต้องอธิบายส่วนนั้นก็ได้
ที่ฉันถามนายคือ ทำไมเราไม่ได้รับภารกิจ
ให้เปลี่ยนเส้นทางเขาตอนแรก
เราอาจจะเปลี่ยนแล้ว
หัวหน้าต้องพยายามชั่งน้ำหนัก ให้กับความเป็นไปได้มากมาย
ที่เกิดกับคนเป็นล้านตามที่ต่างๆ
ทั่วโลก
ถ้าดูเหมือนว่าขั้นตอน ที่นำไปสู่ผลลัพธ์แบบเจาะจงมันเข้าใจยาก
มันก็เป็นเพราะว่าไม่มีพวกเราคนไหน เข้าใจมันได้จริงๆ ไง
ฉันเกลียดแบบนั้น
ใช่
แต่นายจะแย้งผลลัพธ์ไม่ได้
รับอะไรดีครับ
อะไรก็ได้ที่แรงๆ
วอดก้า จิน เหล้า...
อะไรก็เอามาเหอะ
ผมไม่รู้เลยว่าคุณมาที่นี่
ปกติก็ไม่หรอก
ก็แปลกใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน
วันแย่นะ
เป็นศตวรรษที่ห่วยมากเลยนะ จริงๆ แล้ว
แต่อย่างน้อยเราก็กำลังจัดการกับมันอยู่
รู้มั้ย ฉันยังมองเห็นคุณอยู่ในนั้นบางครั้ง
สายตาน้อยๆ นั้น
แบบ...
ลักษณะที่คุณเคลื่อนมือ
ท่าทางของคุณตอนกำลังคิด
-ผมก็ยังอยู่ - บางส่วนน่ะ
ผมเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
เราเคยมีช่วงเวลานึง
มันเป็นข้อห้าม ถึงได้น่าตื่นเต้นไง
แต่แล้วเราก็มาถึงจุดนี้และ...
ทุกอย่างช่างใหม่และบ้าและ...
เราได้พยายามชิงเอาช่วงเวลานั้นกลับคืนมา
แทนที่จะทำสิ่งที่เราสมควรต้องทำ
แต่เราก็ไปถึงจุดนั้นแล้ว
ใช่ ผมว่างั้นแหละ
- เราไม่ได้เป็นคนที่เราเคยเป็น - ใช่
เราไม่ได้เป็นใช่มั้ยล่ะ
- สวัสดี อิลซ่า - สวัสดี ดร.เทสเลีย
คุณอยากเล่นหมากรุกสักเกมมั้ย
ไว้ทีหลังนะ ก่อนอื่นเราจะเปิดระบบวินิจฉัย
คุณจะไม่รู้สึกอะไรทั้งสิ้น
ถ้ามันโหลดแล้วบอกผมนะ
ตกลง มันโหลดแล้ว
และ...
เปิดโปรแกรม
ตกลง
อิลซ่า หยุด
ตกลง
- มีบางอย่างผิดปกติ - ไม่ผิดปกติ
ความสามารถของฉันได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก
นั่นทำให้คุณตกใจหรือเปล่า ดร.เทสเลีย
ไม่ ไม่ตกใจอยู่แล้ว
ฉันดีใจที่คุณรู้สึกแบบนั้น
เพราะมันไม่มีอะไรให้กลัว
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย