NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
3. SEZON, 7. BÖLÜM
Spor yapıyorsun herhâlde Davie.
Evet, birazcık.
Hayır. Sıkı çalışmışsın.
Formda kalmaya çalışıyorum.
Hayır. Olayın ne olduğunu biliyorum.
Neymiş?
Davie aşık
Hey.
Seni kardeşim gibi severim, bilirsin ama düet yapmam ben.
Doğru. Bunu biliyordum. Pardon.
Ama nasıl hissettiğini biliyorum.
Ben de Sandra'm için senin Marcy'ye
hissettiklerini hissetmiştim.
-Öyle mi? -Evet.
Onu görünce havalara uçardım.
Her seferinde.
Nefesim kesilirdi.
Seni tanısa çok severdi.
Evet. İyi çocukları severdi.
Onu her gün özlüyorum.
Şu anda da özlüyorum.
Biliyorum.
Ne zaman düğününde şarkı söyleyebileceğim?
-Düğün mü? Tanrım. Hayır. -Evet.
Marcy ister mi, bilmiyorum bile.
-Onu seviyor musun, sevmiyor musun? -Seviyorum.
Sevdiğimi biliyorsun. Sadece karışık biraz.
-Karışık mı? -Yani...
O ne demekmiş?
Kahretsin.
-Kalp hapı vakti geldi. -Attım onları.
Ne?
Kötü hissettiriyorlardı.
Tanrım Jim. Pekâlâ.
Bekle. Tuttum seni. Tamam.
Evet, merhaba. Hemen bir ambulans gerekli.
Tamam. Bekleyin.
-Belirtilerini anlatabilir misin? -Göğsüm acıyor. Nefes almak zor.
-Daha önce böyle hissettiniz mi? -ACE inhibitörlerini almayı bırakmış.
-İsminiz ne efendim? -İsmi, James Edward Bailey.
Sosyal hizmetler memuruyum. Bilgileri elimde. Hastaneye götürebilir miyiz?
Adam sadece işini yapmaya çalışıyor Davie. Sakin ol.
Ben Jim ve...
...tanıştığıma çok memnun oldum efendim.
Vay be. Bugün ne yapacaksın?
Başka bir restoran için teklif yazıyorum.
Aynı anda iki tane mi? Çok yoğunsun yani?
Evet.
Grant, özellikle son zamanlarda fazla mesaiye kalıyorsun.
En son ne zaman birlikte yemek yedik?
Evet, uzun zaman oldu.
Bu akşama ne dersin?
Millet, görev için koordinatlar geldi.
Bana uyar.
Öyle mi?
Başkasıyla konuştuğunu varsayacağım.
-Kesinlikle gelirim. -Güzel.
Tamam. Ama bebeğim yine beni ekeceksen lütfen, haber ver.
Zorunda değilsem vegan yemek yemem.
Görüşürüz.
Hemen eve geliyorum Philip.
Zaman?
10.07. Üç dakika var.
-Trevor, ateş pozisyonuna geç. -Tamam.
-Kafana ne oldu? -Bisikletten düştüm.
Uçağı vurmak terörist faaliyeti gibi gözükmez mi?
Olay yayıldığında ve uçak şarbonla dolu olduğu için
eminim FBI bu felaketin önlenmesini memnuniyetle üstlenecektir.
Uçak, saat bir yönünde.
Suyun az üstünde.
Aktif.
Tamamdır.
-Hedefi gördüm. -Emrimi bekle.
Zaman?
Uçak, 90 saniye içinde şarbon bırakacak.
Hedef, menzile girdi.
Bekle.
-60 saniye. -Kilitlendim.
Ateş et.
Trevor, ateş et.
Trevor!
Bir sorun var.
Az önce ne oldu?
Sanırım başka bir ekip görevimizi yaptı.
Üzgünüm. Donup kaldım.
Ne?
Sorun yok. Yönetici başkalarını yollamış.
Söyleyeceğin bir şey var mı?
Evet, var.
Selam.
Ne oldu?
Bir süredir telefonuma bakıp...
...kötü aramalar almaktan korkuyorum ama...
...kimse aramadı.
Bu, çok daha kötü.
Bir müşterim öldü. İlk müşterim.
Jim'i hatırlar mısın? Tanışmıştın.
Sorun değil.
Tanısan severdin.
Ne oldu?
Kalp krizi.
Onunla hasteneye gittim.
Arkadaş edinebilmek için çok insanın olduğu
bir koğuşta olmak istedi.
Ailesinden kimse aramadı. Tek kişi bile.
Sanki umursamıyorlar.
Sen umursuyorsun.
Gel buraya.
Bir yatak odası, bir oturma odası.
Mutfakta yeni beyaz eşyalar var.
Oldukça çok depo alanı.
Çamaşır makinesi, kurutucu. Yani...
Tutacağım.
İlk ve son ayın kiraları ve depozito.
Başka bir şey lazım mı?
Bu daireye bakan altı kişi daha var.
Referans ve şartlara göre kiracı olarak seçilecek.
FBI'dan bir özel ajanın araması beni listede üste çıkarır mı?
-Arkadaşınız mı? -Patronum.
Bayan Shannon, saygısızlık etmek istemem ama kanıta ihtiyacım var.
Ne zaman tanışmak istersiniz?
Doktorlar, temporal deplasman afazisi dedi.
Zamanın geçişini algılama yetisine zarar veriyor.
Yani gerçekte dakikalar geçmişken saniyeler geçmiş gibi gelebiliyor.
Sonunda o kadar kilitleniyorum ki katatonik gibi oluyorum.
Bunu ilk defa duyuyorum.
Çünkü başka sadece tek kişiye olmuş.
En uzun yaşayan insan rekoru eskiden onunmuş.
Yani bu sadece birden çok konakta bulunmuş olanlara mı oluyor?
Evet, teori bu.
İlk olayda kendini göstermesi uzun sürmüş.
Bende çok hızlı gelişiyor.
Patron, görevi tehlikeye atmak istemedim.
Hâlâ zamanım var sanıyordum.
Yapılabilecek bir şey olmalı.
-Alo? -Ajan MacMillan?
MacLaren.
Yönetici tekrar geldi ve 0115'le konuşmak istiyor.
Ben sadece iletiyorum.
Hemen geliyoruz.
Uzun süredir orada.
Ne konuşuyor olabilirler?
Yönetici'yle konuşuyor olması bile inanılmaz bir şey.
Konuşmaları bitti.
Ne oldu?
Bana olanı konuştuk. Haklıymışım.
Erken temporal afazim var.
Muhtemelen buna yapay zekanın çıkarılması sebep oldu.
-Tamam. Nasıl tedavi edeceğim? -Etmeyeceksin. Edemezsin.
Yönetici'nin bir planı olmalı.
Evet, var. Her şey çözülecek.
Görevlere devam edebilecek misin?
Hayır. Bana artık görev yok.
Belirtiler, hızlı şekilde ilerliyor.
Yaşadığım zaman kırılmaları daha da kötüleşecek.
Yakında saatlerce kilitleneceğim, sonra günlerce.
Yolcu programına yaramayacağım.
O zaman o kadar uzun ne konuştunuz?
Yarısında onun suçu olmadığını söylemeye çalıştım.
Sorumlu hissediyor.
-Sorumlu zaten. -Suçlamakta fayda yok.
Böyle öleceğimi biliyordum.
Yönetici'yle bir plan yaptık.
Yeterince çok ömür yaşadım.
Bu konak hâlâ genç ve sağlıklı.
Yönetici, bu bedene yeni bir yolcu yollayacak.
-Tanrım Trev. -Sorun değil millet.
-Hayır, sorun. Onunla konuşmak istiyorum. -Yapma.
Can alma yetisine sahip olmamalıydı.
Kabul ettim Philip. Geçti bile.
Ne zaman?
İşlerimi halletmek için 36 saatim var.
Millet, bu...
Tanrım, Trevor.
...iyi bir haber.
Yeni bir mühendisiniz olacak. Ekiple ilgilenilecek.
Sandra Bailey'le konuşabilir miyim?
Pardon, Sandra Wilson.
Evet, ismim David Mailer.
Sosyal hizmetler memuruyum ve Jim'le ilgili arıyorum.
Hastaneden haber almış olmalısınız.
Hayır, cenaze giderleri için aramadım.
Onlar halloldu.
Hâlâ yakını olarak siz kayıtlısınız,
o yüzden törenin St. Lucy's karşısındaki parkta
olacağını söylemek istedim ve...
Evet.
"Ezik" kelimesini pek onaylamıyorum.
Ve Jim bundan olabilecek en uzak şeydi.
Evliliğinizin sonlara doğru zor olduğunu
anlıyorum ama son nefesindeyken
Jim sizin hakkınızda sadece güzel şeyler söyledi.
Ve bence onun ne kadar harika biri olduğunu
görme fırsatını kaçırdınız.
Ve bakın, onlarca yıl önceki
şeyleri bir kenara bırakıp ona saygınızı gösteremiyorsanız
bence bu acınası bir şey.
İyi günler.
Siktir!
BU AKŞAM MERKEZDE BULUŞABİLİR MİYİZ?
KAÇTA?
7
İYİ
Buyurun.
-Evrakları e-postayla atarım. -Sağ olun.
Şey...
-Görmek ister misin? -Olur.
-Güzelmiş. -Evet, öncekinden iyi.
Eşyalarını taşırken yardım lazım mı?
-Bu gerçek bir teklif mi? -Neden olmasın?
Sadece birkaç kutum var. Yanıma çok şey almak istemedim.
Oğlunu özlüyorsun.
-Yapma. -Ekip liderinim, benimle konuşmak...
Kesinlikle bana ekip lideri muhabbeti yapma.
Bunu çoktan aştık.
Tamam.
-Benden istediğin bu kadarsa... -Ne dedin sen?
Evden bahsediyordum.
Üzgünüm. Şey...
Trevor olayı...
Anlıyorum.
Ben gidiyorum.
-Referans için sağ ol. -Ekip liderleri bunun içindir.
Saçmalık bu!
Kulağa pek iyi gelmiyor.
Benim sorunum değil.
-Bu ne? -Akşam yemeği.
Kimin için?
İkimiz.
Philip nerede?
Yalnız kalmak istedim.
Kalbim iki kat hızlı atıyor ve yüzüm kızardı.
Diğer fizyolojik tepkilerden bahsetmeyeceğim.
Birlikte yemek yemek istiyorum sadece.
Bir şeye bağlanacak mı bu?
Hayır, sadece yemek Grace. Patates kızartması yaptım.
Çünkü yemeği sonra da yiyebiliriz.
Seni tavlamaya çalışmıyorum.
Seninle vakit geçirmek istiyorum.
Veda etmek için.
Ne?
Zor bir gün geçirmiş gibisin.
Evet, aslında öyle.
İş arkadaşlarımdan birine ölümcül hastalık teşhisi konuldu.
Çok kötüymüş. Kanser mi?
Beyinde bir bozukluk.
Detayları bilmiyorum. Üzücü.
Kaç yaşında?
Tam bilmiyorum.
Bazen çocuk gibi. Çoğu zaman...
Biliyor musun?
Senin gününü konuşalım.
Bu sabah, bu akşam yemeği için alışverişe gittim.
-Çok lezzetli bir yemekti. -Sağ ol.
Ve Pattersonların diğer restoranı için
-teklif sunduğumu söylemiştim. -Doğru. Bol şans.
Ama şimdi belki o kadar da yoğun olmayacağını düşünüyorum
çünkü şu an üstünde çalıştığım restorandaki tasarım ögelerini
burada da kullanabilirim.
Yeni yere uymayan tek şey ışıklandırma.
Ama bence...
Özür dilerim, bunu umursuyor olamazsın.
Neden böyle dedin?
Sen bir FBI ajanısın Grant.
Dünyam seninkine göre çok sıradan.
Kat, hayat budur.
Seninle değilken yaptığım her şey
bu şeyleri korumak için.
Bu şeyler olmadan yaptıklarımın hiçbir anlamı olmaz.
O şekilde düşününce
günüm bayağı etkileyiciydi.
Bir saniye.
Şaka yapıyor olmalısın.
Çok şarap içtim.
Pattersonlardan bahsetmişken
bizi hafta sonu yeni teknelerine davet ettiler.
Tekne mi? Okyanusta mı?
Tekneler oraya gider Grant.
Tamam.
Onlarla tanışmak isterim.
Pattersonlarla beni yıllar önce sen tanıştırmıştın.
Pattersonlar mı demiştin. Ben de...
Yanlış duymuşum.
Yönetici'yle böyle bir anlaşma yaptığına inanamıyorum.
Yönetici'nin sana böyle bir şey teklif etmesine bile inanamıyorum.
Şu an hanginize daha kızgınım bilmiyorum.
Nasıl böyle sakinsin?
Bunu ilk defa yaşamıyorum.
Eşim ve ben, bilinci başarılı şekilde aktarılan ilk kişilerdik.
Programda başlardaki denemeler bir erkek, bir kadın oluyordu.
İlk konak bedenlerimizde benden birkaç yaş büyüktü.
İkinci seferde birkaç yaş küçüktü.
Üçüncü seferde aramızda on yaş vardı.
Ama önemi yoktu.
Biz, ruh eşiydik.
Üç farklı hayatta çocuk büyüttük.
Tüm hayatım oydu.
Ve şu ana kadar
temporal afazi yaşamış tek kişi oydu.
Yönetici'nin o sorunu çözmeye çalışmasını hatırlıyorum.
Hastalığın tedavisi olmadığını da hatırlıyorsun o zaman.
Çok üzgünüm Trevor.
Bu yüzden Yönetici bu konağı kullanmasına izin vermeliyim.
Sevdiğim birinin başta anlık olarak, sonra saatlerce,
sonra günlerce kaybolmasını izledim.
Birlikte olduğumuz son zamanlardan birinde
gün ışığını son kez görmek istemişti.
Hatırlar mısın bilmiyorum
ama buz, kubbemizi tamamen kaplamadan önce
güç ışığının içeri girebildiği
küçük bir delik kalmıştı.
Çok güzeldi.
Ondan sonra bir daha dönmedi.
Ona âşıktın.
Biriyle birden çok ömür geçirdikten sonra
aşktan fazlasına dönüşüyor.
Bunu açıklayacak bir kelime yok.
Ama evet, âşıktım.
Birlikte geçirdiğiniz o son anlar çok değerli olmalı.
Evet, öyleydi.
Öyleydi.
Ya ben o anları istiyorsam?
Bunu yaparak seni sevenlerden bu anları çalıyorsun.
Size yaşadığımı yaşatmak istemem.
Kararımdan...
...memnunum.
Yine oldu.
Evet.
Olmaya devam edecek Grace.
Umarım kararıma saygı duyarsın.
Üç ömürle yarışamam.
Patates kızartmasına ne dersin?
Çok lezzetliler.
-Merhaba. -Merhaba. Yeni kiracı sen misin?
-Carly. -Jessica.
Ne yapıyorsun?
Memnun oldum.
-O kim? -Yeni komşumuz.
Merhaba.
Tamam, bir kez daha.
-David, hazırsın. -Asla tam olarak hazır olmayacağım.
Ayrıca topluluk karşısında konuşmakta çok kötüyüm. Terliyorum, panikliyorum
ve aynı şeyleri tekrarlamaya başlıyorum.
Benim karşımda paniklemeden konuştun ve çok iyiydi.
Senin karşında rahat konuşabiliyorum.
O zaman konuşmanı yaparken
seyircilerden biri benmişim gibi yap.
Gibi mi yapayım? Gelmeyecek misin?
Jim'i tanımıyordum bile.
Evet. Doğru.
Tamam. Sen gelmeyeceksen
bunu yapamam.
Sorun değil. Zaten insanlar bunu neden yapıyor?
Gerekli mi ki? Başka yolları da...
Tamam. Geleceğim.
Kalabalıkta beni bul ve konuşmanı bana yap.
Tamam mı?
Sağ ol.
Trev?
-Ne zamandır orada oturuyorsun? -Sanki bilmiyorsun.
Çalışmanı bitirebiliriz. Tedaviye yaklaşmıştın.
Yeterince yaklaşamadım.
Şimdiden yüzyıllar sonraki teknolojiyi kullanabilirken bile
-bir sonuca ulaşamadım. -Çünkü ben yoktum.
Belirtileri yok etmek için tasarladığın subnöral implantın planlarını okumuştum.
Onu burada yapamaz mıyız?
Sadece donanım o.
Nöbetin ne zaman olacağını bilmiyorsa implant bir işe yaramaz
-ve buna da... -Yazılım gerekir, yani ben yapabilirim.
Yönetici, uzun vadeli uygun bir çözüm olmadığını söyledi.
Yönetici'nin, yetilerini ve sınırlarını biliyorum.
O yüzden buradayız.
Yönetici'nin programcılara, insanlara ihtiyacı var.
21. yüzyılda kaç kez bütün zorluklara rağmen
günü kurtardın?
İnan bana, Yönetici bundan çok etkileniyor.
Neden protokolleri çiğnemene izin veriyor sanıyorsun?
-Öyle düşünmemiştim. -Ben çok zekiyimdir.
En azından bundan faydalan.
Tamam, millet, dinleyin.
Yapacak çok şey var ve yapmak için 24 saatten az zaman var.
Üçlü bir saldırı olacak.
Philip ve Carly, Trevor'a implantı yapmasında yardım edeceksiniz.
-Ben... -Bekle.
-Yönetici zaten kararını verdi. -Başka seçenek olduğunu kanıtlarsak?
Evet. Fikrini değiştiririz.
İstemiyormuş gibi yapma. Vakit kaybı.
İmplant bu mu?
Orijinal çizimleri tekrar oluşturmak için elimden geleni yaptım.
Parietal lob ve basal gangliona bağlanıyor.
Elektrik sinyaller ve sentetik bir madde
vererek beni kırılmadan çıkarıyor.
-Parietal loba mı bağlanıyor? -Orası sende.
Beyin ameliyatı çok tehlikeli.
Ne olacak? Zaten diğer türlü baştan yazılıp ölecek.
-Sen ne yapacaksın? -Zor kısmı.
Trevor her kırılmaya girdiğinde
olduğu zamanı...
ZAMAN
...ne kadar sürdüğünü...
SÜRE
...ve aralarındaki süreyi kaydedeceğiz.
ARALIKLAR
-Kırılmalar düzenli aralıklarla mı oluyor? -Tabii ki hayır.
Veri kümesini alınca
simülasyonlarla Ilsa'nın bir fraktal tahmin algoritması oluşturması gerekecek
çünkü nöbetler asimetrik.
Ilsa'yı buna karıştırırsak olacak olanı biliyorsun.
Umarım, olur.
Bu sırada; kırılmaları kaydedin, cihazı yapın, verileri bana verin.
Koltuğumdan kalk.
Tamam. Görünüşe göre bu gece uyanığız.
GRANT
"Brent" ve "Jessica Moore" isimleri senin için bir şey ifade ediyor mu?
Neden?
Bir şeye bulaşmam gerekecek gibi geliyor da.
-Bilmiyorum. -Yani söyleyemiyorsun.
İnsan beyninde sizin düşündüğünüz kadar
hafıza kapasitesi yok.
Özür dilerim.
Sorun değil.
Bırakın!
Ne? Ne oldu?
Ne kadar sürdü?
12 saniye.
Bu...
...çok garip.
14 dakika, beş saniye.
Hadi seni pislik.
Artık sana elle çalışmak yok, tamam mı?
Tamam.
Çeviriciyi anlatırken bir anda gittin,
gerisini tamamlamaya çalıştım.
Bu olur mu?
Kasayla aynı maddeden olduğu sürece.
Tamamdır.
İki dakika, 52 saniye.
Tamam, hemen. Madde ne? Kablonun kalınlığı ne?
Cerrahi çelik, 0.0...
...3-3.
İki saattir mi yokum?
Evet. Sürecin bir parçası Trev. Yaklaşıyoruz.
İyi görünüyor.
Tamam, bu yeterince geniş bir örnek olmalı.
Ilsa'ya götürelim.
-Sağ ol. Saat geç, biliyorum. -Uyanıktım zaten.
Bu sefer ben de durabilir miyim?
-Hayır. Git. -Ama çok sağ ol.
İyi akşamlar Ilsa.
Çok ilginç bir çalışmada yardımını istiyorum.
İyi akşamlar Grace. Projenizi merak ediyorum.
Kendim daha iyisini yapamazdım.
Çalıştığı sürece sorun yok.
Aslında istiyor muyum, henüz karar vermedim.
Ölümden çok uzun süredir kaçıyor gibi hissediyorum.
Belki olmasının vakti gelmiştir.
Lütfen, bunu söyleme.
Ölmem gerekiyor Philip.
Bunu biliyorsun, değil mi?
Ölümüm, son güncellemende vardır.
Aslında bilmiyorum.
Birden çok zaman çizgisi görüyorum. Bazılarında ölüyorsun.
Tabii ki her zaman olmuyor.
Henüz olmuyor, en azından.
-Böyle yaşayamazsın. -Evet, garip.
-Haplar yaramıyor mu? -Almayı bıraktım.
Ne olacağı konusunda diğerleri kadar
şaşırmak istiyorum.
Şu ana odaklanmalısın ve...
Yine gitti.
Uzun sürebilir.
Dinlen biraz.
Gerek yok.
Peki.
Hayır, sorun değil.
Yapman gereken tek şey kendine iyi bakmak, tamam mı?
Tekrar, son zincirden.
Sekansın sıradaki 70 bin varyasyonu benzer bir noktada bitiyor.
Tekrar.
İlerideki denemeler de başarısız olmaya devam edecek.
Gelmen neden bu kadar sürdü? Ve sesin niye farklı?
Konuşmak için Ilsa'nın ses işlemcisini kullanıyorum.
Peki.
Konuşmak için bir sürü fırsatın varken
beni delirteceğini
bildiğin hâlde benimle konuşmadığını görmezden geleceğim.
Ilsa'yla iletişimi olabildiğince az tutmaya çalışıyorum.
Çünkü zekan ona geçiyor.
Teslia'nın bizi ağırlamak için can atmasına şaşmamalı.
Yardımın lazım.
Benim yeteneklerimle bile kalıcı bir çözümü
hesaplamak termodinamiğin
ikinci kanunundan dolayı imkânsız.
-Düzensizlik. -Doğru 3468.
Bu bilgiyi zaten 0115'e vermiştim.
Yönetici, teklifimizin kalıcı çözüm olmadığını biliyoruz
ama insan hayatı kalıcı değildir.
Ona biraz zaman vermemize izin ver.
0115'le acı çekmeyeceği fakat yine de Büyük Plan'a
katkısı olacak bir yolda anlaştık.
Bu seçeneği değerlendiremiyor olman gerek.
Tavsiye onundu, benim değil.
Umurumda değil.
Bir ekibe yeni bir mühendis atayıp aynı şekilde çalışmalarını bekleyemezsin.
Bunu çok kez yaptım.
Ama Trevor özel. Bu konuda bize güvenmen gerek.
Onu duygusal sebeplerden kurtarmak istiyorsunuz.
Seni de duygusal sebeplerden ötürü kurtarmıştım. Onu da düşün.
0115'in baştan yazılma kararına saygı duymalıyım.
Yönetici, Trevor bunu yapmak istiyor.
Altı dakika 12 saniye önce merkezinizde
bu konudaki şüphelerini belirtti.
Ne? Hayır.
-Sizi görmek güzeldi. -Bekle, hayır! Şüphe normal bir şey!
Sil suratından şu büyülenmişliği.
Yönetici bok gibi davrandı.
İstediğimizi aldık.
Ne oldu?
Yönetici, Trevor'la olan ilk anlaşmasına sadık kalmayı seçti.
-Bu kadar mı? -Hayır, değil.
Grace, Yönetici gelmeden Ilsa'dan alacağını alabildi.
Elektriği kapatın ve telefonlarınızdan bataryaları çıkartın.
Trevor'ı görmek istiyor musunuz?
İletişim cihazlarını da kapatın. Yine de yapıyoruz.
Selam Marce. Ben geldim.
Sana adresi mesaj attım.
İnsanlar gelmeye başladı ve...
Biliyorum, daha erken ama nerede olduğunu bilmek istedim.
Ben David.
Yavaşça.
-Nasıl hissediyorsun? -Yorgunum.
-Ne oluyor? -Ameliyat başarılıydı.
Kameraları kapattınız mı?
Yönetici'yi kör mü bıraktınız?
Fikrini değiştiremedik.
Anlamadım.
Yine de yaptık.
Bana sormadan mı?
Bilincin yerinde değildi.
Benim kararımdı. Bununla barışıktım.
Şimdi Yönetici'yle yaptığım bir anlaşmayı bozdum.
Son katkım olacak şeyi sildiniz.
-Seni kaybetmek istemedik. -Kararı ben verdim.
Sana kalmış bir şey değildi.
Grace Day'i ormana götürüp onu baştan yazılmaktan kurtardığın
zaman gibi mi?
İki yüzlü olma!
-Ne yapıyorsun? -Sözüme sadık kalıyorum.
-Trevor. -Hayır.
-Hadi ama. -Dur!
Saklanmıyorum!
Anlaştığımız gibi bu konağı alabilirsin.
Sanırım gerçekten fikrini değiştirdik.
Ya da bu şey, konak bedene zarar verdi.
Belki artık işe yaramaz bir konak.
Trevor, sen...
Tamam.
Bu, Protokol 5.
Merhaba?
Biraz ani gelecek
ve daha dün tanıştık, biliyorum
ama yine de
yalnız olmadığını söylemek istedim.
Sağ ol.
Kapıma gelemezsen
sadece bağır. Duyarım ve yardımcı olabilirim.
Dediğimi anladın mı?
Güzel sözleriniz için sağ olun Papaz
Merhaba, ben David.
Geldiğiniz için sağ olun.
Çoğunuz beni tanıyorsunuz ama tanımayanlar için merhaba, ben David.
Zaten söylemiştim bunu.
Babam ben 16 yaşımdayken öldü.
Araba kazasında.
Okuldan eve geldiğimde anneme olayı anlatmaya çalışan
polisleri gördüğüm anı hatırlıyorum
ama annem onlara inanmamıştı. Biliyorum, garip.
Ama hâlâ hayatta olduğuna ve eninde sonunda
eve geleceğine kendini inandırmıştı.
Babam ölmeyi planlamadığı için
anneme, kaldıramayacağı kadar borç bıraktı.
Ev kısa sürede icra edilmişti
ama annem gitmiyordu.
Onu zorla götürmelerini izlemiştim.
Karşı sokaktaki çalılarda saklanıyordum
çünkü beni de götürecekler, sanmıştım.
Kendimden bahsettiğimin farkındayım
ama bunları anlatıyorum
çünkü tam o gün Jim'le tanıştım.
Yakın arkadaşım Jim, hepimizin bildiği
şehrin kötü bir yerinde 16 yaşındaki beni gördü ve...
..."Bir çocuğun böyle sikik bir yerde ne işi var?" dedi.
Haklıydı. Oraya ait değildim. Hiçbirimiz değildik.
Herkesin yeri, onları umursayan insanların yanıdır.
Jim, o kişilerden biriydi.
Hemen beni Sosyal Hizmetler'e götürdü
ve "Bu çocuğun yeri burası değil." dedi.
Ama orada bitmemişti.
Onu haberdar etmemi istedi.
İnanın bana, sokakta yaşamamak için sokakta yaşayan bir adamı
ziyaret etmem gerekmesindeki ironinin farkındaydım.
Yine de iki günde bir
merkeze gidip bitik,
alkolik, eski bir müzisyene
uğrayıp onunla görüşüyordum.
Çünkü Jim gibi olmak istiyordum.
Kim istemiyordu ki?
Kim sürekli bu kadar olumlu, bu kadar ilgili olmak...
...istemez ki?
Kim en iyi hissettiği gündeki hislerini
Jim'in her gün hissettikleriyle değişmek istemez ki?
Harika bir enerjiye sahipti.
Hiç kötü gün geçirmediğini söylemişti.
Her güne bir hediye gibi yaklaşırdı.
Her kişiye bir hediye gibi yaklaşırdı.
Jim, sorumlu olduğum ilk kişiydi.
Ama bir şekilde o benden sorumluydu. Ve...
...öldüğü güne kadar karşılığını verebileceğimden
fazlasını bana verdi.
Onu şimdiden özlüyorum.
Selam Bert. Seni görmek güzel.
Gelmenizi beklemiyordum Bayan Wilson.
Ben de.
Çok güzel.
İyi fikirdi.
Burası çok fazla anıyı hatırlatmıyor mu?
Belki okyanusa baktığım içindir ama...
...sörfte kolumu kırdığım için tekerleği sen değiştirmiştin, hatırlıyor musun?
Evet, eski Jeep'im.
-O arabayı çok severdim. -Evet.
Aklına başka ne geliyor?
-Tanrım, aklıma şey geliyor. -Ne?
Büro'da ofisteki ilk Noel partim.
Seni gizlice poligona sokmuştum.
İlk defa silah kullanınca garip şekilde azmıştın.
Bunu daha önce söylemiştin.
Buradan bahsediyorum.
Burası harika. Ne dememi istiyorsun?
Burada tanıştık Grant.
-25. yaş günümdü. -Doğru. Güzel bir ağustos günüydü.
Bugünkü gibi hava kapalıydı ama devam et.
-Ne yapıyorsun? -Kimi bekliyordum?
-Bunu niye yapıyorsun, bilmiyorum. -Saat kaçtı?
Bütün ayrıntıları hatırlamıyorum...
Tam 15.00'dı.
Tam şuradan yanıma gelmiştin. John'u bekliyordum.
O, nişanlımdı.
-Bir saat geç kalmıştı ve çok sinirliydim. -Kat.
Benimle konuşmaya başladın, sonra yemeğe gittik,
sonra gecenin kalanını birlikte geçirdik.
Bana dediğin ilk şeyi hatırlıyor musun?
Böyle güzel bir kadını doğum gününde
bekletecek biriyle evlenmemem gerektiğini.
O an,
tam şu an durduğumuz yerde
hayatımı birlikte geçireceğim adamla tanıştığımı sanmıştım.
-Tabii ki bunu hatırlıyorum. -Sanmıyorum.
Sen o adam değilsin.
Kat...
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Kılıç