NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 308
Mamo?
Przepraszam.
Ja…
Policja wie, że to nie twoja wina.
Miałaś rację. Nie powinienem tam stać.
Nie gniewaj się. Mamo…
CZAS ZGONU
Niech to.
- Koc. - Dzwoń po karetkę!
Zdarzył się wypadek.
Auto się pali. Kierowca wysiadł.
To jakieś pustkowie.
Chyba Pinewood Road, przy stróżówce.
- Wszystko dobrze? - Dziękuję.
O mój Boże.
Telewizja zajęła moje miejsce parkingowe.
Dzisiaj musisz być agentem FBI. Dasz radę? Nie zwiejesz na jakąś misję?
- Jasne. - Dobrze. Musisz coś zobaczyć.
Jeśli dostanę mandat…
Spokojnie.
Słyszałeś o Rzeźniku z Bellevue?
To seryjny morderca.
Zjada fragmenty swoich ofiar przed pozbyciem się ciała.
Pięć ofiar w ciągu 12 lat, być może więcej.
Wszystkie to matki z przemocowych domów.
- Biedne kobiety. - To matki stosowały przemoc.
Każda z nich maltretowała swoje dzieci.
Masz podejrzanego?
Andrew Graham.
Wczoraj wezwano służby do płonącego wozu.
Został tylko lekko poparzony,
ale zwymiotował.
Ratownicy znaleźli to.
- Powiedz, że to nie jest ludzkie oko. - W treści żołądkowej.
Co za chory pojeb.
Nie wiemy czyje to oko.
Czekam na raport o zaginionych.
Zrobiliście badanie DNA?
Nie pasuje do naszego materiału dowodowego.
Czyli macie tylko oko.
Dokładnie.
Policja aresztowała go pod zarzutem bezczeszczenia zwłok,
ale wszystkiemu zaprzecza.
Nawet nie chce prawnika.
Przynajmniej jest idiotą.
Mówi, że jest niewinny
i niczego nie pamięta,
więc będzie tu za kilka godzin na przesłuchaniu.
Dobrze.
Poradzisz sobie z tym?
- To mój protokół nr 5, muszę. - Ale czy dasz radę?
Jo, nie mówiłem ci za wiele o przyszłości, ale wierz mi,
to dla mnie pestka.
Philip.
Carly?
Co ty… Zaraz, czy my…?
Przyjęłam, jestem niedaleko.
Cieszę się, że poszliśmy na kawę.
Jestem maszyną!
Wycieczka!
Kup więcej pasty… do zębów, gdy znowu wyjdziesz.
- Patrzysz na mnie. - No.
Bo do ciebie mówię.
Poruszasz się po wielu liniach czasu.
Jeśli chodząc po pokoju, obijasz się o własne biurko,
co będzie na akcji?
Pracuję nad tym, kwestia praktyki.
- Dyrektor kazał ci brać pigułki. - Mam dość leków. Sam sobie poradzę.
Mam pomysł.
- No to zaczynaj. - Marcy, ludzie się patrzą.
Każesz im się odwrócić, gdy będziesz się bił?
A mogę?
Zrób to, co ci pokazałam.
Tamci ludzie
wezmą mnie za obdartusa, który atakuje kobietę w parku.
Ostrzeżemy ich?
Łatwo cię przejrzeć.
- Słyszałaś trzask kości? - Nie.
Wstawaj. Powtórzymy to.
Teraz się już popisujesz.
- Udawaj, że jestem tym, który cię pobił. - Nie pobił. Walnął tylko raz.
To nie zabrzmiało lepiej.
- Lubisz to? - Nie rób tak.
Bo co? Mam wyjąć twoje jaja z torebki?
O Boże, Marcy, przepraszam.
Tylko trenujemy! Ona trenuje mnie.
- Mogłem cię skrzywdzić. - Nic mi nie jest.
- Mocno walnęłaś! - Ano.
Chwila. Ja to zrobiłem.
Przerzuciłem cię.
Pozwoliłaś mi.
Nie, to był uczciwy rzut.
No chodź.
Idziemy do domu.
Potrenuję cię w czymś innym.
Naleśniki.
Ale wypas.
Nie.
Co?
Wypas? Nie mów, że miałeś to na szkoleniu.
Wypas, klawy, zajefajny…
Zajefajny?
…byczy.
Nieśmieszne.
Wybacz.
Wciąż działasz w pojedynkę?
- Gdybym mógł, powiedziałbym ci. - Rozumiem. Idź.
Ale było miło.
Witajcie.
To jakieś nieporozumienie.
Tego się zaraz dowiemy.
Proszę się przedstawić.
Andrew Matthias Graham.
Agenci prowadzący przesłuchanie
to Joanne Yates i Grant MacLaren.
- Mamy godzinę 9.58. - MacLaren?
Tak.
Zaczynamy?
Poznajesz ją?
Nie. Powinienem?
- Czemu mi to pokazujecie? - Nazywa się Nancy Cooper.
Zastrzelono ją w jej własnym domu,
gdy jej mąż i syn byli w kinie.
Gdy ją znaleźli, nie rozpoznali twarzy, tak była pocięta.
Pamiętasz tamtą noc?
Co?
Nie.
- Jestem ratownikiem. Mam rodzinę. - Posłuchaj mnie.
Wielu agentów FBI pracowało nad tą sprawą.
Wiemy nie tylko to, że te kobiety coś łączy.
Wiemy również, że ich zabójca
lubi zjadać ludzie ciała, tak jak ty.
Więc może powiesz nam prawdę,
zanim zasugeruję coś prokuratorowi?
Mówię prawdę, musisz mi uwierzyć.
W twojej treści żołądkowej znaleziono ludzkie oko.
Właśnie się dowiedzieliśmy, że należało do Lindy MacVicar,
którą ostatnio widziano wczoraj, gdy szła po zakupy.
Dwie noce temu
w rodzinie zastępczej MacVicarów zgłoszono awanturę.
Byłeś na miejscu jako jeden z pierwszych.
Zawiozłeś jej syna do szpitala ze złamaną ręką.
We wszystkich przypadkach wybierałeś przemocowe matki,
bo przypominały ci twoją matkę.
Zgadza się, Andrew?
- Życie to dar. Nie zrobiłbym tego. - Ale zrobiłeś.
Nie tylko ją zabiłeś, ale zbezcześciłeś jej ciało.
- To nie ja. - Raporty ze szpitala
wiążą cię z resztą morderstw. Już nigdy nie wyjdziesz na wolność.
Ale teraz chcę tylko wiedzieć, gdzie porzuciłeś jej ciało.
Mogę dostać szklankę wody?
Dobrze.
Jestem Podróżnik 7189. Jeśli nie wypełnię misji, zginą ludzie.
- Co? - Jesteś 3468. Poznaję cię ze szkolenia.
- Czemu nie powiedziałeś? - Nie przy niej.
Coś poszło nie tak. Miałem uciec z płonącego auta.
Nie wiedzieliśmy o morderstwach.
- Ogień musiał zniszczyć dowody. - Ale tym razem przetrwały.
We mnie.
Musisz mi pomóc się wydostać.
Nie ma południa, a za 30 minut mam wykład.
Zaraz ludzie zaczną wchodzić…
Musisz nauczyć się celebrować małe zwycięstwa.
- Pozytywna recenzja to małe zwycięstwo? - Nie, ogromne.
Uważaj na sodówę.
Dziękuję.
Wyobrażasz sobie? Naprawdę mamy szansę…
Nie mów tego.
- Daj spokój, to Nagroda Nobla! - Przyniesiesz nam pecha!
Jeśli opublikują naszą pracę, to może zmienić świat.
Jeśli.
Nie zapędzajmy się tak.
Otwórz oczy.
Co widzisz?
Ciebie.
Ilu mnie?
Jednego.
Ile palców pokazuję?
Jedenaście.
Teraz jest was trzech.
- Skup się. - Cztery, bo siedzisz w środku.
Weź oczyszczający oddech i skup się.
Ktoś z biura szeryfa powiedział prasie, że mamy Rzeźnika.
Telewizja na parkingu to mało, zaraz będzie tu niezły cyrk.
Mamy większy problem.
Graham mógł być zabójcą, ale ten człowiek to podróżnik.
- O nie. - Przybył wczoraj
na ważną misję i jeśli mu przeszkodzimy,
zginie wielu ludzi.
Przed chwilą go oskarżyłeś, a teraz go uwalniasz?
Tylko po to, żeby wypełnił misję.
Wie, że jego protokół nr 5 się zmienił. Popełniono błąd!
To dyrektor przypisze do tej misji kogoś innego. Znajdź zastępcę.
Ten podróżnik to specjalista.
Tylko on może wypełnić tę misję.
- Jasne. - A za kilka godzin
- straci okazję. - Jaką okazję?
- Nie mogę… - Nie chrzań!
Mów.
Zatrzyma pociąg? Katastrofę samolotu? Co?
Nie zrozumiesz.
- Jeszcze w życiu nie… - Nawet ja bym nie zrozumiał!
- Jo, to nas przerasta. - Ale nie przerasta prawa!
Prokurator zaraz oskarży go o sześć morderstw…
- Proszę tylko o trochę czasu. - Nie dam ci go.
- Mamy robotę do wykonania. - Właśnie to robię.
Graham zostanie oskarżony i zaczeka w więzieniu na proces.
Jeśli zrobisz cokolwiek, by to powstrzymać, każę cię aresztować.
Nie zadzieraj ze mną!
I wydech.
Tych mięśni jeszcze nie używałem.
W jodze chodzi o siłę fizyczną i psychiczną.
Pomaga na stres.
Dobrze radzę sobie ze stresem.
Chociaż to zależy od stresu.
Pewnie masz rację.
- To może poczekać. - Spoko, już wstałem.
Jeff olał spotkanie.
Zrobił takie postępy, ale bez przesady.
Pewnie zapomniał.
Nie, wpisałem mu to do kalendarza.
- Kto nie zagląda do kalendarza? - Może miał dobry powód.
Nie można tak.
Powinienem sprawdzić, czy nie pije.
To nie twój obowiązek, David.
Ależ tak. To moja praca.
Wszystkich nie upilnujesz.
Masz wolne, Jeff jest dorosły. Jestem pewna, że zapomniał.
Kalendarz.
Czasami musisz pomyśleć o sobie.
Wiesz, co jeszcze pomaga na stres?
- Ping-pong? - Zimno.
- Bocce? - Zimniej.
- Masaż olejkiem? - Cieplej.
Marcy, mamy misję. Będę po ciebie za 90 sekund.
Przepraszam, muszę lecieć.
- Co zrobiłem? - Nic.
Nie wiedziałam, że już późno.
Ale obiecuję, że niedługo wrócę.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Mówili ci, co jest w środku?
Nie. A tobie?
Podobno skrzynię pokryto ołowiem.
Dawn chce was widzieć. To może zaczekać.
Zrobiliśmy coś?
Nie.
W ogóle.
Chciałam z wami porozmawiać, ponieważ nasz ruch robi postępy.
Zauważyliśmy, jak bardzo poświęcacie się sprawie.
To inspirujące.
Dobrze.
Dlatego chciałam was osobiście nagrodzić nowymi obowiązkami.
Nieważne, o co chodzi, wchodzę w to.
Dobrze.
Pierdol się!
Nie skończyłeś.
W czym problem?
Nigdy nikogo nie zabiłem.
- W sensie na służbie? - W sensie z zimną krwią.
Podróżnik i tak pozbawił go już życia.
Chciał sabotować naszą misję.
- Jeśli to jakiś test… - No jasne, że to test!
To oczywiste.
Jasne.
Nie pomóc ci?
Damy sobie radę.
Schodzą na dół.
Przyjęłam.
- Tutaj. - Proszę się odsunąć.
Zabiłeś swoją matkę?
- Agentko… - Chcesz coś powiedzieć?
Widzimy podróżnika.
Nadjeżdżają.
Przyjąłem.
Podłączyłem się do systemu operacyjnego w vanie.
- Czemu stajemy? - Silnik zgasł.
WYŁĄCZANIE ROZPOCZĘTE
Zablokowałem drzwi. Ruszajcie.
On pójdzie z nami.
MacLaren, przegiąłeś.
Gdy wrócił dyrektor, zaczęliśmy się ukrywać.
Ci, którzy nie zostali nadpisani, żyją tu odcięci od świata.
Wiedzieliśmy o szpiegu,
ale musieliśmy się upewnić przed następną fazą.
Postąpiłeś słusznie.
To o nim panu mówiłam.
Oficerze Conniker.
Nie przywrócili cię do służby?
Przywrócą.
Zdaniem Dawn możesz się przydać Frakcji, a ja się zgadzam.
Dziękuję.
Ciekawi cię kto to?
Podróżnicy nazywają ich „archiwistami”.
Przechowuje tajne informacje dla dyrektora.
To stąd wiedzą, co się dzieje.
Tak dyrektor zbiera dane o współczesności, odkąd działa program.
Niestety nasze typowe metody przesłuchania nie działają
przez nanity w jej krwi.
Ale pęknie…
kiedyś.
Chcemy, żebyś jej przypilnował.
Ale nie muszę jej torturować?
Jeśli masz ochotę.
Miłej zabawy.
Jestem podróżnik 5416. Dyrektor mnie przysłał.
Nie mamy wiele czasu.
Szukają archiwum.
Nie wiem, co im mówiłam.
Trzeba je zabezpieczyć.
Wyprowadzę cię, ale musisz mnie kierować.
Twoje nanity się przegrzeją. Potrzebujesz medyka.
Poszukiwany przez FBI Andrew Graham,
oskarżony o morderstwo sześciu kobiet,
zbiegł z transportu policyjnego 30 minut temu.
Władze potwierdzają,
że Graham uciekł i jest niebezpieczny.
Przysięgam, nie jestem niebezpieczny.
Zaraz dojedziemy.
Możecie mi opowiedzieć o więzieniu? Żebym wiedział, czego się spodziewać?
Nic się o nim nie uczyłem.
Ja też nie.
Carly i Trevor zaraz będą na miejscu.
Wyłączyłem wszystkie kamery po drodze.
Nie każdego dnia odbijają seryjnego mordercę.
- Co na to Yates? - „MacLaren, przegiąłeś”.
Ma rację.
- Stoimy przy zachodnim wejściu. - Przyjąłem.
UNIWERSYTET HUMPHRIES WYDZIAŁ NAUK ŚCISŁYCH
- Uważajcie. - Tak jest.
Kamery wyłączone.
Macie pół minuty, zanim technicy coś zauważą.
Idziemy.
Jeśli macie jakieś pytania,
możecie iść do… Jezu Chryste!
- Boże. - Spokojnie.
- Nie jestem nim. - Samantha, on mówi prawdę.
Nie skrzywdzimy cię.
- Nawiązali kontakt. - Świetnie.
ALARM BEZPIECZEŃSTWA
- Ręce do góry! - Nie ruszać się!
Ręce do góry!
Jo, jak ci mija dzień?
Gdzie on, kurwa, jest?
Cholera.
Zostań tu.
Idziemy.
Gdzie on jest?
Wypełnia misję, na którą go wysłano.
- Mówiłam… - Andrew Graham
zostanie oskarżony o morderstwo i wysłany do więzienia, gdy zrobi swoje.
- Ludzie panikują. - Czyja to wina?
Gdybyśmy go nie odbili, nie byłoby już żadnych ludzi.
Co?
Co się stanie?
Opuść broń, to ci powiemy.
Jo, chyba masz przewagę.
Za 20 lat zaawansowane źródło energii
doprowadzi do wybuchu promieni gramma, który zabije 1,4 miliarda ludzi.
Wyobraź sobie, że większość Europy wyparowuje.
A ci co przeżyją, wymierają przez zanikanie warstwy ozonowej.
Od tego nie ma odwrotu.
Co to za źródło energii?
- Silnik osobliwości. - Cóż to takiego?
No dobrze.
Elektrownia jądrowa jest wydajna w 0,08%.
Jądro Słońca posiada wydajność o rząd wielkości większą – 0,7%.
Ale wykorzystanie ruchu rotacyjnego osobliwości
teoretycznie tworzy źródło energii o wydajności na poziomie 29%.
Jezu Chryste.
To położy kres całej cywilizacji.
W porządku.
Dlaczego dzisiaj?
Podróżnicy zostali wysłani do XXI wieku, by zapobiec zniszczeniu wybrzeża
przez asteroidę Helios 685. Udało się nam.
Przeżyli ludzie, którzy mieli zginać.
W tym dwie fizyczki: Amanda Myers i Samantha Burns.
Opatentują silnik za 11 miesięcy.
Jedenaście miesięcy, MacLaren?
Ich badania przyjęto dziś do publikacji. Trzeba je powstrzymać.
Zabijecie je?
Co? Nie.
Tylko niewielki odsetek ludzi naprawdę pojmuje matematykę.
To musi być Andrew.
Ktoś, kto im rzetelnie wyjaśni,
dlaczego ich wart miliony i nagrodę Nobla przełom
jest tak naprawdę złym pomysłem.
- Carly, jak wam idzie? - Już kończymy.
Mówiłem ci, misja jest najważniejsza.
Marcy, otwieraj!
- Kto tam? - Jeff, otwórz drzwi.
- Co się stało? - Gdzie Marcy? Potrzebuję medyka.
Jezu, ale wielka spluwa.
Ona krwawi.
Gdzie ona jest?
W pracy.
Szlag by to. Daj mi ręcznik.
- Ręcznik, jasne. - Muszę ucisnąć ranę.
Musi tu gdzieś mieć apteczkę.
Jakieś przybory.
- Skąd tyle wiesz? - Pracujemy razem.
Jesteś w FBI?
Wiesz, gdzie są jej rzeczy?
Tak, ma torbę w szafie.
Mam.
Powinna tam być autostrzykawka.
- Ja nie… - Daj mi to.
- Nie mówiła, że razem pracujecie. - Później wyjaśnię.
- Gdzie jesteśmy? - Co jej dałeś?
Nanity nie nadążały, dałem ci neurostymulator.
- Możesz się ruszać? - Chyba.
- Dobrze. - Czym jest neurostymulator?
Nie? W porządku.
Znasz się na broni?
- Co? - Potrafisz strzelać?
- Tak, Marcy mnie nauczyła. A co? - Potrzebuję wsparcia.
Mnie? Nie lepiej zadzwonić…
Tu chodzi też o Marcy.
Musisz mi teraz pomóc.
Dobrze.
Posłuchaj mnie.
Nie strzelaj, o ile ci nie powiem.
W życiu.
Idziemy.
Co sprowadza nas do koalescencji osobliwości
i wybuchu promieni gamma.
To przekracza parametry modelu kolapsu.
Muszę iść.
Tak mi przykro.
Nie wiem, skąd wiedziałeś o naszej pracy.
To tajna informacja.
Najważniejsze, żebyście przestały nad tym pracować.
Oczywiście.
A Amanda?
Kiedy jej to wytłumaczę, zrozumie.
Czas na mój nowy protokół numer 5?
Muszę cię aresztować.
Zakończyłem misję.
Nie będą ci potrzebne.
On właśnie uratował świat.
Oddajmy mu małą przysługę.
W żadnym archiwum na świecie nie odbierają.
Na świecie?
Inni archiwiści też mogli zostać porwani.
- Tylko ja uciekłam. - Inni będą gadać?
Nawet ja mogłam gadać. Trzeba przenieść archiwum.
Dzwonię po posiłki.
Tu A-18. Ogłaszam protokół Epsilon, wysyłam współrzędne.
- Powiedzcie mi, o co chodzi. - Zaraz.
Teraz albo dzwonię po policję.
Gdy tylko odda mi telefon.
A jeśli powiem ci, że ratujemy przyszłość cywilizacji?
Już jadą.
Weź ją do archiwum.
- Archiwum? - Idź!
- Już! - Chodź, David!
Kiedyś przychodziłem tu na rolki.
Czy to nie jest tajne?
Nie możesz teraz oddawać krwi.
Pod stołem leżą walizki.
Zapakuj do nich całą krew. Musimy je przenieść, gdy przyjadą posiłki.
Niczego nie przeniesiemy, dopóki ktoś cię nie zbada.
To nie tylko krew, to genetycznie zapisane dane historyczne
zaszyfrowane w DNA przez nanity.
Tak przyszłość otrzymuje informacje z przeszłości.
W porządku.
Co ja, kurwa, wyprawiam?
To szaleństwo.
Frakcja mogła odkryć inne archiwa.
Jeśli nie uratujemy tego, dyrektor straci wgląd.
Wyjdę na chwilkę tyrknąć na policję,
a potem pobierzemy ci krew, dobrze?
- Jezu. - To moje wsparcie.
A Jeff? Czy on…
Ładuj krew do walizek. Weźmiemy jak najwięcej.
Dobrze.
- Dziękuję. - Jak na to mówicie?
Hot dogi.
Czyli pies. Ciekawe.
- Nie prawdziwy pies. - Ach tak.
W sensie…
To…
Nie robi się ich z…
Coś nie tak?
Skąd, Andrew. Wszystko dobrze.
Dajcie mu skończyć.
Cześć, sorki za spóźnienie.
David?
Przestali strzelać. Może wyjdę i złapię zasięg.
Dobrze. Tamci będą wiedzieć, co robić.
W tym jest ostatnia aktualizacja.
Tu David Mailer, zostaw wiadomość.
- Głupio to przyznać, ale Trevor ma rację. - W czym?
Spacery są dobre dla duszy.
Stary i mądry ten nasz Trevor.
To prawda.
- Pójdziemy na kawę? - Znowu będziesz taki dziwny?
Nie, tylko…
Philip.
Philip!
- Co? - W Londynie doszło do wybuchu jądrowego.
Napisy: Magdalena Adamus