To było niepotrzebne. Nie wiem, czemu tego nie przyznasz.
Wyszkolony agent powinien umieć wydostać się z pojazdu.
- Nawet po dachowaniu. - A ty nadal swoje.
Musisz mnie w końcu wysłuchać.
Słucham i mam już tego dość.
Problem w tym, że masz się za nieomylnego.
Chcesz, bym przyznał ci rację, ale tego nie zrobię.
Więc to nie problem, że Madani o tobie wie?
Była nieprzytomna. Co miałem zrobić?
Gdyby tak było, nie zobaczyłaby twojej twarzy.
Była nieprzytomna, ale się ocknęła.
Co ty gadasz? Sprawy bardzo się skomplikowały.
Jeśli twoje nazwisko padnie w Departamencie Bezpieczeństwa,
jak szybko Agent Orange się dowie?
- Trzeba było trzymać się planu. - Frank...
Jechałeś prosto na nią.
Czy kretyńska zabawa w jazdę na czołówkę była częścią planu?
Jeśli cię złapią, nie zobaczę już rodziny.
- Podjąłem decyzję. - Dość.
Odwalam za ciebie robotę, a ty wciąż mnie krytykujesz.
Żonie też tak zrzędzisz? Jesteś pewien, że chce, byś wrócił?
Daj spokój, stary.
Spadam stąd.
Może wymyślisz jakieś nowe sposoby na wkurzanie mnie swoim pieprzeniem.
- Dokąd idziesz? - Do twojej żony.
Chcesz mi tylko dopiec.
Nie musisz ciągle być takim dupkiem.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Na końcu zastanawiasz się, czy ten tygrys w ogóle istniał,
czy chłopak zmyślał to wszystko, by jakoś przeżyć.
A ty jak sądzisz? Był w tej łodzi?
- Sam się dowiedz. - W porządku.
Podaj nowy.
Dużo czytasz?
Nie myślę wtedy o problemach. A ty?
Tak. Lubię usiąść z dobrą książką.
Co tu robisz?
Piekę ciasto.
- Skąd masz deskę? - A co?
- Rano jej nie miałeś. - A teraz mam.
Kretyn.
U mechanika zapłacilibyśmy 500 dolarów.
- Więcej po wzroście składki. - To bardzo miło z jego strony.
Zaprośmy go w podziękowaniu na kolację.
- To zwyczajna uprzejmość. - Prawie go nie znamy.
Ale pozwalasz mu naprawić auto?
- To nie fair. Nalegał. - Dlatego powinniśmy się odwdzięczyć.
Właśnie mówiłyśmy, że jesteśmy wdzięczne za pomoc.
W ramach podziękowania mama chciałaby zaprosić cię w niedzielę.
To miłe, ale nie trzeba.
Choć tak możemy się odwdzięczyć.
Jak coś nawali, trzeba naprawić. Zepsułem ci reflektor.
Swoją twarzą.
Racja.
- To ta? - Tak.
Jest i tygrys.
Żadna ze mnie kucharka, ale postaram się, by było zjadliwe.
Dawno nie jadłem domowego obiadu.
A ona dawno go nie ugotowała.
Nie zwracaj na niego uwagi.
Będzie mi bardzo miło...
być waszym gościem.
- W porządku? - Tak. Świetnie.
Zakłócenie linii i zapętlenie obrazu to nie amatorka.
Grozi im 30 lat. Czemu zostawili świadków?
Ja się z tego cieszę.
Matka miała cię nie wypuszczać.
Zrobiła, co mogła.
No tak, przecież nie słuchasz ani jej, ani nikogo innego.
Kochałam to auto.
To prezent urodzinowy od ojca.
- Ktoś je zniszczył. Nie odpuszczę. - Skoro już przyszłaś.
Co masz? Rejestrację?
Kierowcę? Samochód?
Przyszłaś tu, choć powinnaś kurować się w domu.
Z czym więc przychodzisz?
Dasz nam chwilę?
Wprowadziłam mój zespół prosto w pułapkę.
Myślisz, że będę siedzieć w domu, gdy inni załatwiają sprawę?
Tym zyskam sobie ich szacunek?
Czasem tak bywa.
Akcję przeprowadzono według planu, dobrze ci szło.
Do momentu, w którym postanowiłaś wszystko załatwić sama.
A co miałam zrobić?
Prawie ich dorwałam.
A oni prawie cię zabili. Biuro Inspektora Generalnego zbada sprawę.
To oczywiste. Zaginęła ciężarówka pełna broni.
Sugeruję pełną współpracę.
Chcesz wiedzieć, co o tobie mówią?
Że jesteś twardzielką.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć...
zrób to teraz, przed przesłuchaniem.
Gdybym tylko mogła.
Agentko Madani.
Jeśli akurat nie ratujesz świata, może skoczylibyśmy na drinka?
Z tej strony Billy Russo.
JESZCZE MOŻECIE TO ODWRÓCIĆ.
Twój syn bardzo mi ciebie przypomina.
Czemu?
Straszny z niego dupek.
Muszę ci coś pokazać.
- Co on mówi? - Nic ważnego.
Mamy pewność, że cokolwiek wie?
Kwestionujesz mój...
Byłem tam, pamiętasz?
Ktoś z twojej jednostki ryzykował życie, by to nagrać.
Wiedział, że popełniacie błąd i chciał to naprawić.
Proszę, nie jestem terrorystą. Mam rodzinę. Dzieci.
JEŚLI CHCESZ, BY UJRZELI JESZCZE SŁOŃCE...
ZAMKNIJ SIĘ.
To Gunner.
On miał kamerę.
Jestem dobrym człowiekiem.
Opowiedz mi o nim.
Nie znałem go przed Cerberem.
Wybrali nas z najlepszych jednostek.
On był z Kentucky.
Bardzo religijny. Świetny żołnierz.
Wiedział, że źle postępujemy.
Jestem pewien.
Jeśli wiedział, co robiliście, może wie też, kim jest Agent Orange?
Jesteśmy szczęściarzami.
Większość Amerykanów budzi się w ciepłym łóżku,
pije kawę do śniadania i prowadzi zwyczajne życie.
SIEDZIBA CIA – FAIRFAX, WIRGINIA
I dobrze.
To im się należy.
Nie dlatego, że sami sobie na nie zasłużyli...
ale dlatego, że zasłużyliśmy na nie jako naród. Jako ludzie.
Ale nie każdy może się nim cieszyć.
Naszym zadaniem jest zidentyfikować i powstrzymać to, co mu zagraża.
Nie zawsze możemy wykonać je bez ofiar.
Widziałem śmierć przyjaciół...
zostawiłem dobrych ludzi w gównianych krajach,
bo to był ich dom.
Nie znam ani jednego agenta,
który nie zrobiłby czegoś, co przyprawiło go o koszmary.
Ale znosimy je...
a nawet przyjmujemy...
by reszta kraju mogła spać spokojnie.
Dlatego tu jesteście.
Nazywam się William Rawlins.
Witajcie w CIA.
Panno Page.
Agentka dowodząca DinahMadani. Przepraszam za spóźnienie.
Taka próba onieśmielenia to tutaj pewnie normalka.
Po co miałabym to robić?
- Siadaj. - Dziękuję. I mów mi Karen.
Jest pani obolała.
Nic mi nie jest.
Czy to ma jakiś związek z tym zdarzeniem w dokach?
Sądząc po rejestracjach, wybuchł pani samochód,
ale o dziwo policja nie sporządziła raportu.
Dużo wiesz.
Wykonujemy podobne zawody.
- Obie zbieramy informacje. - O tym chcesz pisać?
Może. Na razie za mało wiem.
Mogę prosić o komentarz?
Wydajesz się być osobą, której ludzie ufają.
Też chciałabym móc ci zaufać.
W jakiej kwestii?
Niepublikowania niepotwierdzonych informacji.
Ufała pani Carsonowi Wolfowi?
Między nami?
Oczywiście.
Wolf był skorumpowany. Pewnie dlatego zginął.
To zostanie między nami, choć pewnie o tym wiedziałaś.
Skąd?
- Wiesz, kto go zabił? - Nie. Skąd miałabym wiedzieć?
Wiele się wydarzyło, odkąd tu jesteś.
Oskarżenia o morderstwo. Pomoc w ujęciu Wilsona Fiska.
Wcześniej prawniczka, teraz dziennikarka.
Nie uważasz, że za często mieszasz się w dziwne sprawy?
Zależy, co pani ma na myśli.
Na przykład Franka Castle.
Broniłaś go w sądzie.
Po ucieczce z więzienia wyciągnął cię spod policyjnego nadzoru.
Ale siedzisz tu cała i zdrowa.
- Nie miałam powodu, by się go bać. - Zabił wiele osób.
Moim zdaniem...
przeżył tragedię. Coś takiego zmieniłoby każdego.
Po to tu jestem?
By rozmawiać o starych sprawach i trupie?
Opowiadał ci o Afganistanie?
Kandaharze?
Co się wydarzyło w dokach, agentko Madani?
Też byłam w Kandaharze.
Może to właśnie z Castle'em powinnam porozmawiać.
W takim razie szkoda, że nie żyje.
Jakim był człowiekiem?
Uczciwym. Szczerym.
Miał swoje zasady i honor.
Co by teraz robił, gdyby wciąż żył?
Zajmował się swoimi sprawami.
Franka lepiej było zostawić w spokoju.
Może damy mu go teraz, gdy już go nie ma?
Chciałaś mnie widzieć?
Namierz tych ludzi.
To ma związek z zaginioną bronią?
To żołnierze, którzy mogli być obecni przy egzekucji Zubaira.
Zawęziłam listę. Operacji z Kandaharu nie ma w aktach,
więc nie ma dowodów, że tam byli.
Ale nie ma też dowodów, że byli wtedy gdzie indziej.
Frank Castle, Edward Drogin, Gunner Henderson.
Kto daje tak na imię dziecku?
Jest tu ze 20 nazwisk.
Któryś z nich na pewno coś wie.
Właśnie rozpętało się prawdziwe piekło.
Schrzaniliśmy akcję. Inspektor Generalny przewałkuje każdą naszą pomyłkę.
A co ty robisz?
Zajmujesz się sprawą jakiegoś umrzyka, który nikogo nie obchodzi.
Wybacz, ale nie.
Nie zrobię tego. Nie teraz. I ty też nie powinnaś.
To Frank Castle ukradł tę ciężarówkę.
Chyba powinnaś wrócić do szpitala.
Stał nade mną. Patrzył mi prosto w oczy.
Twierdzisz, że Punisher nie tylko żyje,
ale i ukradł nam sprzed nosa ciężarówkę pełną broni?
To on wyciągnął mnie z samochodu.
Po co miałby ratować mi życie?
Spojrzał na mnie i powiedział: „Nie wchodź mi w drogę, Madani”.
Co to znaczy? Czego szuka?
Cokolwiek to jest...
z takim arsenałem posypią się trupy.
Chcesz mieć to na sumieniu?
Powiedz to na przesłuchaniu, ratuj się.
- Jeśli żyje, twoja sprawa ma sens. - Nie ujawnię tego.
Jak chcesz.
Ale jeśli zapytają mnie o to na przesłuchaniu...
nie będę kłamał.
Któryś z nich na pewno coś wie.
Frank Castle, Edward Drogin, Gunner Henderson.
Kto daje tak na imię dziecku?
Edward Drogin, Gunner Henderson.
Jest tu ze 20 nazwisk.
Któryś z nich na pewno coś wie.
Coś do ciebie przyszło.
Zaraz wracam.
Powiesz mi, co ma do tego Karen Page?
- Nie. - Spoko.
Przydałoby się mleko.
I groty lutownicze.
- Cześć. - Miałam ciekawy dzień.
Wezwała mnie agentka dowodząca
z Departamentu Bezpieczeństwa.
Zgadnij, o kim chciała rozmawiać.
Poznałaś Madani?
Chyba wie, że żyjesz.
Wyciągnąłem ją z płonącego auta.
Wisiała do góry nogami.
- Więc chyba nie miałeś wyboru. - Tak sądzę.
Masz coś wspólnego z jej wypadkiem?
Można tak powiedzieć.
Czyli David Lieberman udzielił ci...
- odpowiedzi, których szukałeś? - Częściowo.
Ścigali nas ci sami ludzie.
- Żyje? - Jest sprytny.
Przechytrzył ich. Udał martwego.
I ochronił swoją rodzinę.
Ostatnio...
dużo myślę o moim synu, Frankie'em.
Moja przedostatnia misja skończyła się dość niespodziewanie.
Wróciłem do domu. Chciałem zrobić im niespodziankę.
Podjechałem pod dom i usłyszałem krzyki.
Pomyślałem: „Co zrobił tym razem?
Ma ledwie osiem lat. Cóż takiego mógł nabroić?".
Wszedłem do domu...
a na ścianie zobaczyłem obraz żołnierza marines.
Nie narysował go. Namalował.
Był ogromny.
Zajmował pół ściany.
I był naprawdę niezły.
Wyciągnąłem go z domu.
Przyparłem do ziemi.
I zapytałem:
„Co to ma być?”.
Spojrzał na mnie... jak mały mężczyzna...
Powiedział: „Źli ludzie boją się marines.
Muszę chronić dziewczyny, gdy ciebie nie ma”.
Beze mnie było im lepiej.
A moje pojawienie się...
sprowadziło na nich śmierć.
Muszę...
Muszę znaleźć i zabić tych drani, którzy mi ich odebrali.
I kiedy to się skończy?
Bo gdy na ciebie patrzę...
widzę tylko samotność, która łamie mi serce.
- Nie jestem samotny. - Bzdura. Wszyscy jesteśmy.
Czasem wydaje mi się, że życie to tylko...
walka o to, by nie być samotnym.
Czego chcesz? Mam odpuścić?
Nie, ale chcę, żeby coś cię potem jeszcze czekało.
Zabijesz ich i co? Osiągniesz swój cel.
A z nich zrobią męczenników. Tego chcesz?
Żeby ci dranie zostali bohaterami i nikt nie dowiedział się, kim byli?
- A jaki mam wybór? - Zdemaskować ich.
Opowiedz to Madani albo mnie.
Napiszę artykuł. Prawda ich zniszczy.
- To oni decydują, co jest prawdą. - Nie...
Nie ty!
Posłuchaj...
Nie będę mógł cię przed nimi chronić.
- Nie mogę... - Nie musisz.
Co znaczy „nie muszę”? Moja rodzina przeze mnie zginęła.
Nie żyją!
Nie pozwolę, by tobie też się to przydarzyło.
Nie pozwolę.
Proszę.
Co poszło nie tak, agentko Madani?
Ktoś ukradł ciężarówkę z bronią.
W wyniku pani błędu?
Według mnie nie.
- Niczego nie zrobiłaby pani inaczej? - Coś na pewno.
Czy poza tym biurem toczyły się jakieś rozmowy o strategii?
- Nic o tym nie wiem. - Nie.
- Kto zaplanował misję? - Ja.
- Był pan pewien swego planu? - Te pytania są absurdalne.
Czy któryś z agentów jadących z tyłu widział podejrzanego?
Nie pytał ich pan?
Pytania mogą się pani nie podobać,
ale proszę odpowiadać.
Nic o tym nie wiem.
- Goniła pani sprawców? - I prawie ich złapałam.
Ale nie wie pani, kim są?
Nie.
Agencie Stein?
Przepraszam.
Podejrzewa pan kogoś?
Szlag!
Wiedziałaś, że nie powiem.
Posłuchaj...
znajdziemy ludzi z listy, może któryś wyda nam Castle'a.
Pod jednym warunkiem.
Masz tydzień, by znaleźć Castle'a albo jakikolwiek dowód.
Jeśli ci się nie uda, sam pójdę do Hernandeza.
Dla dobra nas obojga.
Za wybitne zasługi na polu walki,
pomimo niebezpieczeństwa i poważnych uszkodzeń ciała,
mam zaszczyt wręczyć panu Medal Zasłużonego dla Wywiadu.
Gratulacje. Nikomu ani słowa.
Dziękuję.
Medalu nie możesz zatrzymać, ale nasz podziw jest dozgonny.
- I kosztował mnie tylko oko. - Nasi wrogowie zapłacili wyższą cenę.
Twoje poświęcenie pozwoliło pozbyć się wielu groźnych celów.
Powinieneś być dumny.
Pomagam, jak mogę.
- Zostaniesz jeszcze? - Tak.
- Wpadnij do mnie. - Tak jest.
Brawa.
Niezły ten twój Gunner.
Żyje poza systemem. Bez prądu, telefonu, internetu.
Bieżącej wody. Jak bez tego żyć?
Może ma studnię.
Tak jak większość ludzi.
- O tym nie pomyślałem. - Jestem w szoku.
Znalazłem jedynie akt własności rodzinnej ziemi i stojącego tam domku.
Ten człowiek ukrywa się przed światem.
- Może mu się nie podoba. - Co powie na twój widok?
- Powita cię z otwartymi ramionami? - Zapisz ten adres
i zostaw w samochodzie.
- Jadę z tobą. - Zapomnij.
Nie. Nie zapomnę, nie ma szans.
- Zapomnij. - Nie!
Jesteś wściekły za wczoraj, bo w głębi duszy wiesz, że mam rację.
Działamy razem. Nie możesz mnie teraz odsuwać.
Posłuchaj mnie uważnie.
- Z nim nie ma żartów. - Dobra.
Jeśli nasza wizyta mu się nie spodoba, nie będę cię chronił.
Nawet mnie nie zauważysz.
Pomogę w drodze.
Będę cię podbudowywał.
Nazwa operacji w Kandaharze...
pochodziła od Cerbera.
Tego trzygłowego psa strzegącego wejścia do zaświatów.
Brzmi strasznie, nie?
Ale Cerber pochodzi chyba od greckiego słowa „kerberos”.
Jezu.
Co znaczy „łaciaty”.
Czyli Hades, władca świata zmarłych...
nazwał swojego psa „Łatek”.
A ty i Gunner braliście udział w Operacji Łatek.
Kończysz?
- Tak. Każą dokładnie wymieszać. - Już wystarczy.
- Proszę. - Dziękuję.
- Może poprowadzę, a ty zjedz? - Dam radę.
Skąd to masz?
- Zrobiłem sobie. - Jak to?
- Mnie też zrobiłeś? - Nie.
Wszystko to było w lodówce.
Myślałem, że to lubisz.
Idealne wyczucie czasu.
- Chciałaś mnie widzieć? - Tak, dzięki. Szkockiej?
Wiedząc, co masz pod ręką, nie mógłbym odmówić.
Dobra odpowiedź.
Udany dzień, co?
Aż za bardzo.
Bzdura. Zasłużyłeś.
Chodzą słuchy, że nie zagrzejesz tu długo miejsca.
Można by pomyśleć, że w tym miejscu łatwiej dochować tajemnicy.
Czyli to prawda.
Dyrektor dostał posadkę rządową. Boże, miej nas w opiece.
Umarł król. Niech żyje królowa.
Już dawno powinnaś awansować.
Byłabym dłużniczką osób, którym nie chcę być nic winna.
Chcę, żebyś został moim zastępcą.
Potrzebuję kogoś, który umie podjąć trudną decyzję.
Bo w odróżnieniu do poprzednika mnie nie interesuje polityka
i planowanie kolejnych kroków. Chcę wyników i bezpieczeństwa.
Etyka działań jest najważniejsza. Potrzebuję ludzi, którzy to rozumieją.
Mój udział może się nie spodobać w Departamencie Obrony i Stanu.
To moje zmartwienie.
Prowadziłeś najskuteczniejsze operacje w historii agencji.
Ale masz rację. Zatrudnienie cię upolityczni całą sprawę.
Więc musisz mi powiedzieć...
czy powinnam wiedzieć o czymś, co może nam w przyszłości zaszkodzić?
- Nie. - Zgodzisz się ze mną pracować?
To byłby zaszczyt.
Dobrze. Za nas.
Jak dam ci znak, zjedziesz z drogi. Nie wychylaj się.
Co ci zależy? Weź.
Nie odzywaj się pierwszy.
Dobra. Zostań w aucie.
Dziś nie pobrudzisz sobie rąk.
Gunner?
Jesteś tu?
Tu Frank Castle!
Chcę tylko porozmawiać!
Wyjdź, Gunner. To ja, Frank!
Gunner!
Jasna cholera.
Do cholery! To ja, Frank Castle!
Nie jestem z nimi. Nigdy nie byłem.
Nie jestem wrogiem.
To ja.
To nagranie... Myśleli, że to ja.
Zabili moją rodzinę.
Schoonover. To on nas zdradził.
Zabiłem go.
Chcę tylko nazwisk. Podaj mi je i odejdę.
Boże!
No, proszę.
To ja.
Wybacz.
Cóż...
Zdarza się.
Boże!
Przykro mi, że straciłeś rodzinę.
Agent Orange.
Wiesz, kim jest? Znasz jego nazwisko?
Nie.
Dlaczego to zrobiłeś? Po co to nagrałeś?
W bazie był dzieciak.
Miał może z 19 lat.
Pożyczył mi swój nóż...
bo swój gdzieś zgubiłem.
Nóż to rzecz święta, Frank.
Ten dzieciak zginął i...
poszedłem do kostnicy, by oddać mu nóż i złożyć hołd.
Wtedy go zobaczyłem.
Rozpruli go.
Wpychali w niego torebki z narkotykami.
Jakby był rzeczą.
Pustym pojemnikiem. On i cała reszta zwłok.
Kto, Gunner?
Kogo tam zobaczyłeś?
Pułkownika Bennetta.
Prowadził kostnicę. Jego i Orange'a.
Nie wiedziałem, komu mogę ufać.
- Są z tobą? - Nie.
Masz towarzystwo, Frank.
Szybko!
Pospieszcie się!
Szlag!
Trzymasz się?
- Dam radę. Ilu ich jest? - Pięciu, może sześciu.
Zakładam, że to wy ukrywacie się za drzewem?
Dwóch najbliższych jest za wami, na piątej i siódmej.
Zajdą was z obu stron od tyłu,
a za dziesięć sekund kolejnych dwóch przyjdzie z przodu.
Spadajmy stąd.
Na dół. Ruchy.
Chyba mamy pomoc z góry.
Cholera. Chodźmy.
No, chodź!
Zginiecie, słyszycie? Zabiję was!
Zginiecie!
Kimkolwiek jesteś, dopadnę cię.
Jak za dawnych czasów.
Wstawaj.
Musisz stąd uciekać.
Ile jeszcze mamy czekać?
Jedzmy.
No, dalej.
Dobrze.
- Przepraszam. - Jasna cholera.
I tak byłem pewien, że zginę w tym lesie.
- Pochowaj mnie. - Przestań.
Obiecaj, że mnie pochowasz.
Dobrze.
Szlag.
Zostań tu. Idę po pomoc.
Zostań.
Zaraz wracam.
Czyli pijemy?
Pijemy.
Ciężki dzień?
Musiałam podjąć decyzję i nie wiem, czy dobrze zrobiłam.
Czasem mam wrażenie, że żeby przetrwać, trzeba się na chwilę wycofać.
Pociesz się, że mój dzień też był do dupy.
I co z tym zrobimy?
- Jestem otwarty na propozycje. - Tak?
W granicach rozsądku.
A o czym myślisz?
Wszystko dobrze?
Tak.
Co się stało?
- Nie przerywaj. - Co ci się stało?
Szlag!
Trzymaj się, Frank.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Może jeszcze będą z ciebie ludzie.
Dobrze.
Napisy: Agnieszka Putek