Nie masz już rodziny, ale nadal jesteś moim bratem.
- Idę. - Idę z tobą!
Spójrz na nas.
Spójrz na siebie.
Myślałem, że mój kumpel nie żyje.
I tak było. Człowiek, który powrócił...
to potwór.
CASTLE WCIĄŻ NA WOLNOŚCI
Castle pogubił się po drodze.
Nie znam go już.
Jaką rolę odegra pan w zatrzymaniu Punishera?
Wytropienie go to nasz priorytet. Pomogę, jak tylko będę mógł.
Na szczęście mam bliski kontakt z policją.
Drań!
Nie pozwolę ci na to.
Ostatnie pytanie, panie Russo.
Gdyby Castle stanął teraz przed panem, co pan by mu powiedział?
Co się z tobą stało?
Dziękuję, panie Russo.
Rozmawiał z nami William Russo,
prezes firmy Anvil Security i przyjaciel Franka Castle.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pogadasz ze mną?
Co nieco już wiem o wydarzeniach od naszego ostatniego spotkania.
Wszyscy wiedzą, że żyjesz.
Miasto ma cię za terrorystę.
Chyba miałeś coś wspólnego z eksplozją w hotelu.
Zgaduję,
że twój kumpel Billy Russo okazał się draniem.
Jezu.
Cholera.
Przestań.
Pomogę ci.
Jestem tu. Możesz ze mną pogadać.
Musimy rozmawiać.
Dawaj apteczkę.
Na pewno z łatwością się pozszywasz.
Domyślam się, że planujesz dorwać i zabić Billy'ego Russo?
Wypuścić się w miasto, w którym każdy glina chce ci odstrzelić łeb?
Jednoosobowa Dzika Banda?
Daj tę igłę.
Frank, proszę.
Cokolwiek planujesz, pozwól mi chociaż cię pozszywać.
Proszę.
Dziękuję.
Miałem zostać weterynarzem.
Jako dziecko zszywałem ptaki, wiewiórki
i okoliczne koty.
W piwnicy u babci zorganizowałem szpitalik.
Potem odkryłem komputery.
I gdzie wylądowałem?
Nie wyobrażam sobie, jak się czujesz...
wiedząc o zdradzie Billy'ego.
Musi za to zapłacić. I zapłaci.
Ale musimy działać rozsądnie. Ty musisz.
Tak naprawdę nic się nie zmieniło.
Wszystko się zmieniło.
Jak to?
Nadal jesteśmy drużyną.
- Co spotyka ciebie, to i mnie. - Czyżby?
Zdradziłeś mnie. Ja mam zdradzić ciebie?
Mówisz o Madani?
- Zgodziłeś się do niej pójść. - Owszem. Razem z tobą.
- To było zanim pognałeś za Wilsonem... - Zostaw mnie.
Zrobiłem to, co uzgodniliśmy.
Teraz wie o Rawlinsie i że byłeś świadkiem.
Powiedziałem wszystko, żeby to zakończyć.
Bo to musi się skończyć.
I się skończyło. Ja, ty i nasza kryjówka to przeszłość.
Mam dość.
Jest uzbrojony i niebezpieczny. Nie zbliżajcie się do niego.
Powiadomcie policję, dzwoniąc na numer poniżej
lub pod 911.
Nazywa się Frank Castle...
Przełączcie.
To leci wszędzie.
Jak myślisz, gdzie jest Pete?
Nie nazywa się Pete.
Mówił nam same kłamstwa. Mamy szczęście, że żyjemy.
Dajcie spokój. Drugi raz nie powtórzę.
Wpuściłaś go tu.
Może nie powinnaś nam mówić, co mamy robić.
Nie wychylamy się i siedzimy cicho.
Tego nas uczy historia taty.
Myślisz, że Pete naprawdę to zrobił?
- Tak? - Nie wiem, kochanie.
Chodź tu.
Proszę.
Dzięki. Możecie iść.
Dziękuję za wizytę.
Nie ma sprawy.
Żyję z pomagania rządowi.
Nie ma z tobą prawnika?
A po co? Prawników potrzebują winni.
Usiądź.
- Zaczynamy? - Proszę.
Proszę podać nazwisko i imię.
Russo, William.
Panie Russo, pokażę panu parę zdjęć z miejsc zbrodni.
Proszę powiedzieć, czy coś pan poznaje.
Nie przeczytasz mi moich praw?
Nie ma potrzeby. Póki pana nie aresztuję. Na razie rozmawiamy.
Po co mnie wezwałaś?
Bo jesteś mordercą, który zapłaci za to, co zrobił.
Jedyny powód, dla którego się tam znalazłem...
to ty. Chciałem zabrać cię do domu.
Odwiozłem cię do domu,
wykąpałem
i całą noc obejmowałem w tym samym łóżku, w którym wielokrotnie się kochaliśmy.
Czy ty i Castle braliście udział w nielegalnej operacji w Kandaharze?
Przestudiowałaś moje akta. Czy według nich byłem w Kandaharze?
Według mnie było tak:
wkurzyłaś się, że Castle zwiał i chcesz zrzucić winę na mnie,
więc wysłałaś po mnie swoich ludzi.
Ale zaczynasz rozumieć, że to nie było zbyt mądre posunięcie.
Gdyby to były oficjalne zeznania, nie siedziałabyś tu sama.
I niby nie ma tu podsłuchu?
- Ostrożności nigdy za wiele. - Mam propozycję. Najlepszą i ostateczną.
Potraktujemy cię łagodniej, jeśli opowiesz o torturach i egzekucjach.
I wydasz Williama Rawlinsa.
Nie sądziłeś, że o nim wiem.
Zabiłeś Sama Steina.
Gdy tego dowiodę, będziesz wart mniej niż zrzeczenie się praw rodzicielskich
podpisane przez twoją matkę.
Wiem...
że pewnie nie daje ci spokoju śmierć...
Wybacz, śmierci twoich partnerów...
ale to nie mnie szukasz.
Masz rację.
Szukam Franka Castle.
Ale kto wie? Może nie będę się spieszyć z szukaniem?
Pamiętasz, jak na ciebie patrzył?
Zabije cię, i to z radością.
Kto wie? Może ktoś dał mu cynk?
Może już na ciebie czeka pod budynkiem?
Ładny garnitur.
Oby był kuloodporny.
Nie masz bliźniaków, Bill, więc nie zrozumiesz.
Jeśli nigdy nie miałeś bliźniąt, nie zrozumiesz tego.
Ella i Grace to moje bliźniaczki, a nadal ich nie rozumiem.
Czas składać papiery na studia
i obie uparły się na Manhattan.
Chcą iść na Columbię.
Świetna uczelnia.
Świetna. I droga.
Po to przyjechałaś? Mam komuś szepnąć słówko?
Ależ skąd.
Jeśli się nie dostaną, to się nie nadają.
Spotykam się z komisarzem w sprawie jego syna.
Z gówniarza jest niezły haker.
Ma kłopoty.
Zarzuty znikną, jeśli będzie współpracował.
Po to przyjechałam.
Pytanie, Bill, choć miło mi cię widzieć,
co ty, do cholery, tu robisz?
Dlaczego rozmawiamy na osobności?
Słyszałaś o Franku Castle?
Trudno nie słyszeć.
Mamy z nim problem.
„My”?
Posiada informacje, które mogą pogrążyć agencję.
Medal, którym mnie odznaczyłaś, mój wywiad,
wszystko to zdobyłem przy pomocy... nieortodoksyjnych metod.
Nielegalnie?
Robiłem to, by chronić kraj. Castle brał w tym udział.
Myślałem, że nie żyje.
Próbował mnie zabić.
- Dlaczego? - Bo ja próbowałem zabić jego.
Nie pozwolę, by pogrążył agencję i zaprzepaścił wszystko, co osiągnąłem.
Wiesz, że kiedyś cierpiałam na ataki paniki?
Nagle zaczynało brakować mi tchu. Serce waliło jak szalone.
Dwa lata.
Dwa lata zajęło mi, nim zrozumiałam,
że czuję się dobrze tylko wtedy, gdy jestem ze sobą szczera.
Bez usprawiedliwiania się.
Powinieneś spróbować.
Podjąłem decyzję.
Albo to załatwimy, albo Castle nas pogrąży.
Nie rozumiem, skąd to „my”.
Sugerujesz, że ponoszę jakąś winę za twój burdel?
Pracuję dla ciebie.
Nie ma szans, żeby ciebie to nie dotknęło.
Unikasz polityki, ale inni nie.
Niech cię szlag.
Pytałam, czy jest coś, o czym powinnam wiedzieć.
Mam już kogoś, kto sprzątnie Castle'a.
Potrzebuję jedynie dostępu do miejskiego monitoringu,
by mój człowiek znalazł go pierwszy.
To nic nowego.
Mam ci pozwolić zabić człowieka.
Psychopatycznego mordercę poszukiwanego za liczne przestępstwa.
Uznaj to za rozbrojenie niepotrzebnego działa.
Bo tym właśnie jest Castle: bronią, która już nam się nie przyda.
Lepiej nie myśleć, co się stanie, jeśli tego nie zrobimy.
Według mnie było tak:
wkurzyłaś się, że Castle zwiał i chcesz zrzucić winę na mnie...
Wyłącz to.
...wysłałaś po mnie swoich...
Ma rację. Zdenerwowałaś się i podjęłaś głupią decyzję.
Teraz może powołać się na konflikt interesów.
- Musiałam go wkurzyć. - Po co?
- Przepraszam. Nie słyszę. - Dobrze już!
Pozwoliłam mu się do siebie zbliżyć. Zaufałam mu.
Owszem, może i...
chciałam powiedzieć mu prosto w twarz, że nie spoczniemy, póki go nie dorwiemy.
- To osobiste porachunki. - Żebyś wiedział.
Mam przepraszać?
Mamy mu odpuścić? Pozwolisz na to, Rafi?
Billy Russo zabił Sama.
Przyznał się po tym, jak usiłował zabić Castle'a.
Wiesz, gdzie jest Castle?
Albo ten Micro?
- Nie. - Znajdź ich.
Czas, bym ja kogoś powkurzał.
Ile jeszcze? Zaraz dostanę cieśni nadgarstka.
- Serio? - Czekaj.
Mogę też iść na górę?
Krój.
No dalej. To już prawie wszystko.
Otworzę.
Kto to, kochanie?
- Czy mama jest w domu? - Tak.
- Czym mogę służyć? - Dzień dobry.
Dzwonili państwo w sprawie Castle'a.
To pani dzwoniła?
Nigdzie nie dzwoniłam. To jakaś pomyłka.
Chcesz mi coś powiedzieć?
On ma 11 lat. Nie ma pan prawa go przesłuchiwać.
Zastałem męża?
Nie. Mój mąż zmarł rok temu.
Bardzo mi przykro.
Skąd zna pani Franka Castle?
Nie znam go.
Gdzie pani córka?
Jest w domu?
Nie, nocuje u koleżanki.
Najlepiej, jeśli pójdziecie ze mną. Dla własnego bezpieczeństwa.
Doceniam troskę, ale poradzimy sobie.
Idziecie ze mną.
Zach, uciekaj!
Wynocha!
Wynoś się albo przysięgam, że go użyję!
- Rzuć nóż! - Mamo...
Przepraszam.
Rzuć!
Bardzo subtelne.
- Nawet cię nie zauważą. - Mają mnie zauważyć.
No tak, to logiczne.
Ale wiesz, co to oznacza? Że zginiesz.
Jeśli załatwisz to w ten sposób, równie dobrze możesz sam się zabić.
Taki już jestem.
Zawsze byłem.
Poważnie?
Wolisz umrzeć, niż coś poczuć?
Punisher rusza na samobójczą misję,
bo nie lubi, jak ktoś sprawia mu przykrość?
Nie będzie mi brakowało twojego głosu.
Co robisz?
Ta czaszka?
Prawdziwe memento mori.
To po łacinie „Pamiętaj o śmierci”.
By rzymskich generałów wracających z wojny nie zaślepiła chwała,
niewolnik powtarzał im: „Jesteś tylko człowiekiem. Umrzesz”.
Może być.
W ten sposób przypominali im, jaką wartość ma życie.
Odsuń się.
Dobra.
- Rób, co chcesz. - Właśnie.
Jeszcze jedno. A co z nimi?
Co z Zachem i Leo?
I Sarah?
Mieliśmy chronić tych, którzy żyją.
Chwila.
Co się stało? Patrz.
Tutaj.
Przewiń.
Już.
O Boże.
Wynoś się albo przysięgam, że go użyję!
- Rzuć nóż! - Mamo... przepraszam.
- Rzuć! - Kiedy to było? Jak dawno temu?
Weź się w garść i rób swoje. Kiedy to się stało?
Niecałą godzinę temu.
- Jadę tam. - Davidzie, stój.
Stój!
- Co? - Daj spokój.
Pomyśl!
- Nadchodzą. - Kto?
Rawlins i Russo, jadą tu.
Sarah ma mój numer.
Wiedzą, kim jest Pete Castiglione.
- Nie zrobiłaby tego. - Cały świat ma mnie za terrorystę.
Ona nie jest mi nic winna.
Musimy założyć, że już wiedzą.
Leo.
Leo?
Gdzie Leo?
- Co? - Nie zabrali jej!
Mądra dziewczynka.
Ma telefon?
- Tak. - Zadzwoń do niej.
No już.
Dzwoń.
Nie mógłbym.
Leo?
- Leo? - Pete?
Pomogę ci.
Ale nie możesz z nikim rozmawiać. Musisz mi to obiecać.
Zabrali mamę i Zacha. Nie wiem, co robić.
Wiem, co zrobili.
I wiem, że nie masz powodu mi ufać, ale tylko ja mogę ci pomóc.
Dobrze.
Gdy skończymy rozmawiać, wyjmij baterię z telefonu.
Wyrzuć ją daleko. Wiesz, co to karta SIM?
- Tak. - To dobrze.
Wyrzuć ją w przeciwnym kierunku.
Przy basenie jest plac zabaw, na który chodziliśmy...
gdy była mała. Nazywaliśmy go „basenowym placem”.
Wiesz, gdzie jest basen?
Kochanie...
- Idź tam, dobrze? - Dobrze.
Zaczekaj na mnie. Przyjdę po ciebie. Idź teraz. Dobrze?
Dobrze.
- Musisz po nią iść. - Co?
- Mówiłeś, że ty pójdziesz. - Wiem, ale to musisz być ty.
Jak mam tam iść?
Myśli, że nie żyję.
Co mam zrobić? Pójść tam i powiedzieć...
„Cześć, od roku mieszkam w piwnicy.
Jednak żyję. Wypijmy kakao”?
Spójrz na mnie.
Jesteś jej ojcem.
Idź po córkę. Spotkamy się przy Greenpoint Terminal.
Jeśli do północy się nie zjawię, idź do Madani. Tylko do niej.
Co zamierzasz?
Zaczekam tu na tych dupków.
Kiedy się pojawią, wyciągnę z nich, gdzie jest Sarah.
A potem ich zabiję.
Wypuść nas, do cholery!
Mówiłam, że nie wiem nic więcej o Castle'u!
Przepraszam, mamo.
W porządku, skarbie. To nie twoja wina.
Zabiją nas?
Nie.
Nigdy na to nie pozwolę.
Jakim cudem nie wiedziałeś, że Lieberman żyje?
Carson Wolf powiedział, że zginął.
Do teraz nie miałem powodów, by sądzić inaczej.
Castle go odnalazł. Współpracują.
To się wymyka spod kontroli, Rawlins.
Zabiliśmy agentów Departamentu. Madani o tobie wie, a teraz co?
Porywamy kobiety i dzieci w biały dzień?
Niby skąd tak szybko miałem dostęp do gorącej linii?
Wykorzystałem CIA.
Za zgodą samej wicedyrektor.
Jeśli nas złapią, wszystkim to zaszkodzi. A tego nie chcemy.
- Ma moje nazwisko? - Oczywiście, że nie. Jesteś czysty.
Zadbałem o to.
Pieprzysz i dobrze o tym wiesz.
Frank Castle wie o moim udziale.
Owszem. I póki żyje, żaden z nas nie jest bezpieczny.
Jej telefon wskazał mi ich lokalizację.
Załatw ich, a wszystko zakończy się dziś.
Nigdzie nie idę.
Nie będę się więcej narażał. Tak jak ty.
Chyba że chcesz iść ze mną.
Możemy załatwić to razem.
Obaj wiemy, że tego nie zrobię.
Tak myślałem.
- Wicedyrektor James. - Co słychać, Rafi?
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Tędy proszę.
Agentka dowodząca Madani.
- Miło mi. - Zapraszam.
Dziękuję, że przyjechałaś.
Zadzwoniłeś na numer prywatny, więc uznałam, że to ważne.
- Chodzi o zamachy? - Nie.
No więc... jestem. Oświeć mnie.
Mamy dowody na to, że jeden z twoich agentów prowadził
nielegalny program zabójstw...
finansowany z przemytu heroiny z Kandaharu.
Poważne oskarżenie.
Dla zabawy dodatkowo torturowali więźniów.
Gdy wykrył to afgański policjant, zamordowali również jego.
- Macie dowody? - Wszystko sfilmowano.
Marion, chodzi o Williama Rawlinsa.
Bill Rawlins to utytułowany agent.
Ale oczywiście to sprawdzę.
Jeśli coś znajdę, od razu was powiadomię.
- To śledztwo Departamentu Bezpieczeństwa. - Nie wiem, czemu interesujecie się
działalnością agentów CIA za granicą, agentko Madani.
Rafi może potwierdzić, że sami pierzemy swoje brudy.
To nie takie proste.
Kilku naszych agentów zginęło podczas operacji niedaleko stąd.
Na terenie Stanów.
Mogę obejrzeć nagranie?
- Nie. - Nie pytam pani.
Rawlins działał na własną rękę i robi wszystko, by zatrzeć ślady.
A ludzie giną. Nasi ludzie.
Zaprosiłem cię, byśmy to rozwiązali...
między sobą.
- Wydajcie go nam. - Nawet jeśli to prawda,
wyobrażacie sobie, co by się stało, gdy to wypłynie?
Nasza polityka zagraniczna cofnęłaby się o dekadę.
Obywatele chyba nie będą zaskoczeni tym, co wyczyniacie.
Okaż trochę szacunku, młoda damo.
Poświęciłam 30 lat życia dla tego kraju i wartości, które reprezentuje.
Proszę nie podważać mojej etyki pracy.
Rozumiem, to dla pani osobista sprawa. Podziwiam to.
Ale ja i Rafi siedzimy w tym długo
i wiemy, że osobiste uczucia
należy poświęcić, by dobrze służyć ojczyźnie.
Spieszę się do ONZ.
- Dzięki, Marion. - Już idę.
Dobrze poszło.
Niezły z niej numer.
Znam ją od dawna.
Jest dobra.
Przypominasz mi ją.
To komplement.
Co teraz?
Uderzyliśmy w stół.
Może nożyce się odezwą?
Leo?
Wiem, że czekasz na Franka... Pete'a, ale...
przysłał mnie.
Leo, posłuchaj mojego głosu!
To ja, tata!
Spójrz na mnie.
Wszystko ci wyjaśnię, obiecuję.
Ale teraz musimy iść. Tu nie jest bezpiecznie.
Ale... gdzie jest Pete?
Niedługo się z nim spotkamy.
Jesteśmy na miejscu. Nikogo tu nie ma.
To jakaś piwnica.
Mieszkali tu, ale nie ma po nich śladu.
Mają dużo komputerów.
Porządna instalacja.
Leci jakiś film z tortur i...
odliczanie.
Mamy ci to przynieść?
Nie. Nie ruszajcie tego.
Jak znaleźliście to miejsce?
Po telefonie...
który leży na biurku.
Szlag. To pułapka. On tam jest!
Russo!
Słyszysz mnie?
Będę patrzył, jak zdychasz!
Bill? To ty?
Gdzie Russo?
Nie wiem.
Naprawdę... nie wiem.
Kobieta i dziecko.
- Gdzie ich zabrali? - Nie wiem. Wiem tylko...
Wiem tyle, ile muszę wiedzieć.
- Nie znam szczegółów. - No dobra.
Frank?
Billy Russo, którego znałem...
miał jaja i przyszedłby osobiście.
Teraz mam od tego ludzi, Frank.
Znasz to powiedzenie o psie i szczekaniu?
W końcu zmierzymy się jeden na jednego.
Pamiętaj o tym.
Nie.
Szukają cię, Franky.
I w końcu znajdą. Tak jak ostatnio.
Chyba nam obu kończy się czas.
Co jest na komputerach?
- Gdzie kobieta i dzieciak? - Są tu ze mną.
Cali i zdrowi.
Chyba że zmienię zdanie.
On ma wszystko.
Lieberman ma na ciebie wszystko.
Jeśli coś stanie się tej rodzinie,
zobaczy to cały świat.
- Będziesz skończony. - A Zach i Sarah będą martwi.
Mam ich wypuścić?
Przyjdź do mnie z Liebermanem.
W porządku.
Zorganizuję wymianę.
Jeśli nie masz nic przeciwko.
Masz mój numer.
Departament zna twoje nazwisko. Wiedzą o twojej operacji.
Zginęli ich agenci zajmujący się tą sprawą.
Amerykanie. Tu, w Nowym Jorku.
Nie to reprezentujemy, Bill. Nie tym się zajmujemy.
To nie ja.
Były marine Billy Russo
uparł się, by zabić Castle'a.
Twój człowiek?
Bo brał udział w operacji w Kandaharze?
Fakt, że wojsko przemycało heroinę, został udokumentowany.
Możemy tym obarczyć Russo.
Castle umrze, wina spadnie na Russo, a agencja będzie czysta.
Wszystko sobie już przemyślałeś. Posłuchaj, co mówisz.
Zawsze cię podziwiałem, bo jesteś realistką.
Oboje podejmowaliśmy trudne decyzje dla dobra ogółu.
Przekroczyłeś granicę. Nie widzisz tego?
Dlaczego? Bo sprawa może wyjść na jaw?
- Spodziewałem się po tobie więcej. - Czego się spodziewałeś?
Odrobiny lojalności.
W takim razie o czym rozmawiamy?
Chcesz mnie wydać Departamentowi?
I nagłośnić sprawę? Ty też polecisz.
Gorzej: wszystkie nasze stosunki zagraniczne szlag trafi.
I dlaczego? Przez martwego Afgańczyka i szurniętego kryminalistę?
Departament dostanie, czego chce, a agencja zachowa dobre imię.
Billy Russo sam podpisał na siebie wyrok, zabijając agentów Departamentu.
Sprawiedliwości stanie się zadość, a kraj o niczym się nie dowie.
Oddałaś tej agencji 30 lat życia, Marion.
Pójdą na marne, jeśli jej nie ochronimy.
W porządku.
Wsyp Russo.
Tak jest.
Potem znikasz. To mój warunek.
- Nie ma dla ciebie miejsca w agencji. - Poczekaj.
Nie. Ochronimy agencję, a potem zrezygnujesz ze stanowiska.
Dla dobra ogółu.
Słaba motywacja do zakończenia problemu.
Wręcz przeciwnie.
Jeśli nie, wydam cię Departamentowi i spędzisz resztę życia w więzieniu.
Nieważne, czy ja też polecę. Brzydzę się tobą.
Miał przyjść o północy.
Czy Pete jest cały?
- Może czekamy w złym miejscu. - Nie. W dobrym.
Na pewno jest cały.
Poczekajmy jeszcze.
On by na mnie czekał.
Zimno ci?
Czekaj.
Co?
Lubię tę piosenkę.
Proszę.
Wymyśliłyśmy do niej układ z koleżankami.
Głupie, ale to dobra zabawa.
Nie ma w tym nic głupiego. Doskonale tańczysz.
Skąd wiesz?
Nigdy nie przestałem o was myśleć.
W porządku.
Co tu robisz?
W porządku. Ja ją ściągnąłem.
Dawno przyszliście? Martwiliśmy się.
Musiałem się upewnić, że jest sama.
I co, Madani? Znów wyciągniesz broń?
A muszę?
- Wszystko gra? - Tak.
- Nie wierzę, że ją wezwałeś. - Szczerze mówiąc, ja też nie.
Jeśli on ci ufa, to ja chyba też.
Przepraszam.
Świetna robota, mała.
Przez cały czas wiedziałeś, że żyje?
Tak.
Przepraszam.
Chyba już nie powinnam mówić na ciebie Pete.
Jestem Frank.
Frank Castle.
Jest straszniejszy od Pete'a.
Tak.
Wiem, kochanie.
Chyba masz rację.
Szlag.
Napisy: Agnieszka Putek