- Proszę podać pełne imię i nazwisko. - Frank Castle.
Proszę potwierdzić, że pańskie zeznania są dobrowolne
i że nie zaoferowano panu złagodzenia kary...
Chryste.
...w zamian za ich złożenie.
- Chronisz swój tyłek, co, Madani? - Proszę odpowiedzieć.
Nie było żadnych układów.
- Panie Castle... - Tak?
Był pan żołnierzem grupy zwiadowczej marines?
Zgadza się.
Ale ostatnią misję odbył pan gdzie indziej?
Tak. Brałem udział w tajnej operacji CIA, kryptonim Cerber.
- Jaki był jej cel? - Schwytanie,
przesłuchanie i zlikwidowanie istotnych celów w Afganistanie.
- W aktach nie ma o niej wzmianki. - Dobrze wiesz dlaczego.
- Po co pytasz? - Muszę mieć to nagrane.
Nie słyszałaś o niej, bo była nielegalna.
To prywatna grupa śmierci finansowana dzięki przemytowi heroiny. Zadowolona?
Kto stał na jej czele?
Pułkownicy Schoonover i Bennett, i wasz gość, Carson Wolf. Wszyscy martwi.
- Ty ich zabiłeś? - Tak.
Oprócz Bennetta. Załatwili go jego kumple.
- Można powiedzieć, że mu go wystawiłem. - Komu?
Mózgowi całej operacji.
Williamowi J. Rawlinsowi.
Szefowi wydziału tajnych operacji CIA. To on za wszystkim stał.
Ktoś jeszcze?
Tak.
Jeden z marines.
Billy Russo.
Mam jeszcze więcej informacji, które już znałaś, co, Madani?
Już dobrze.
Jesteś bezpieczna, Leo.
A co z mamą i Zachem?
Pracujemy nad tym.
Będzie dobrze.
Skąd wiesz?
Dopilnuję tego.
Co się stało, tato?
Myśleliśmy, że nie żyjesz. Był nawet pogrzeb.
Wiem.
- Wszystko, co mówili o... - Wiem.
Starałem się was chronić,
choć wiem, że teraz na to nie wygląda.
Nie wyszło mi.
Ale wszystko naprawię.
Dobrze?
Znowu nas zostawisz, prawda? Odejdziesz z Pete'em?
Masz jakiś plan. Nie zostawiaj mnie.
Musimy ocalić twoją mamę i brata.
A jeśli się nie uda?
Proszę podać pełne nazwisko.
Wybacz, agentko Madani, muszę ci przerwać.
Nie odstawiaj szopki z przesłuchaniem.
Oboje chcemy, by te dranie znalazły się za kratami, ale...
jest coś ważniejszego.
Moja rodzina.
Moja żona. Syn.
Pomóż mi ich odzyskać,
- a dostaniesz, czego chcesz. - Czyli?
Dowód na to, że Rawlins zabił Ahmada Zubaira.
Chcesz dostać nagranie.
To, które ci wysłałem, a które straciłaś.
- To, przez które już raz zginąłem. - Z czyich rąk?
Chcesz, żeby Frank wskazał palcem
Rawlinsa i powiedział: „To on”.
Chcesz sprawiedliwości...
bo nadal nie rozumiesz, że ona nie istnieje.
- Nie wierzysz w sprawiedliwość? - Wierzyłem.
Wierzyłem i ty nią byłaś.
Ty i system.
Ale myliłem się.
Dobrzy ludzie zginęli, próbując ujawnić tę zbrodnię. Oni wierzyli.
Aby pokonać tych dupków, trzeba przejąć ich metody.
Nie wierzę w to.
Jeszcze uwierzysz.
W końcu.
Chcę ocalić rodzinę.
Pomóż mi, a dostaniesz wszystko, czego chcesz.
Dopiero wtedy.
Jednym z waszych celów był Ahmad Zubair.
Zgadza się.
Co się z nim stało?
Rawlins podał nazwisko.
My go odnaleźliśmy.
Zabraliśmy go z domu na oczach dzieci.
Wśród krzyków żony.
Ze wszystkimi robiliśmy tak samo. To chciałaś usłyszeć?
- Zubair był torturowany. - Zgadza się.
- I zamordowany? - Tak.
- Byłeś tego świadkiem? - Tak.
- To Rawlins wydał rozkaz? - Tak.
Wszystko jest na filmie, Madani. On, ja, my wszyscy.
Wszystkich nas pogrąża.
Rawlins wydał rozkaz. Russo strzelił?
Nie.
Ja to zrobiłem.
Ty go zabiłeś?
Tak.
Jak mówiłem: wszyscy się pogrążyliśmy.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Spóźniają się. - Nie, są tu.
Obserwują nas.
Dlaczego nas po prostu nie rozstrzelają?
Kto wie? Może już...
- Może Zach i Sarah... - Nie.
Gdyby chcieli nas zabić, już byśmy nie żyli.
Twój patent z komputerami zadziałał.
Tak samo jak zadziałał na mnie. Zdobyliśmy nad nimi przewagę.
To dobrze.
- To jak wyrok śmierci. - Nie.
Już nie możesz się wycofać, rozumiesz?
Wycisz swój umysł.
Nie musisz tego robić.
Nie pozwolę, by coś stało się twojej żonie i synowi. Nigdy.
Cokolwiek się zdarzy, trzymamy się planu.
- Dobra. - Punkt po punkcie. Jasne?
Tak. Tylko...
chciałem ci powiedzieć, że wiem, że bywam trudny.
Ale nie zapomnę, co robisz dla mojej rodziny.
Są.
Tylko się nie rozklej na ich widok.
Do roboty.
- Jasna cholera. - Spokojnie.
Spokojnie, Davidzie.
Wyluzuj. Pamiętaj o planie.
Kochanie...
Mamo, to tata!
To tata!
Spokojnie.
To prowokacja, słyszysz?
Chcą cię sprowokować. Nic im nie zrobią.
Zabezpieczają się.
David...
Tak?
To proste.
Ty i Lieberman wsiadacie do auta.
Jeden fałszywy ruch, a jego rodzinka zamieni się w ognisko.
To, że jeszcze żyję,
oznacza, że nie udało ci się rozpracować komputerów, co?
Obaj mamy swoje żądania.
Załatwmy to ugodowo.
Żadnych sztuczek. Ruszajcie.
W porządku.
Ruszać się!
David?
Spokojnie.
Tylko spokojnie.
- Tata? - David?
Nie rozklejaj się. Idź przed siebie.
Davidzie...
W porządku. Idźcie dalej.
- Spokojnie. - Davidzie...
Szlag.
- Policja! - Cholera!
- Brać go! - Do auta, natychmiast!
Ruchy!
Nie! Uciekajcie!
- Zostaw mnie! - Na ziemię!
Chcę obu! Łapcie Liebermana!
- Chodź tu! - Spadajmy stąd!
- Chodź tu! - Dobra. Uciekajcie.
- Nie! - Zdjąć go!
- Cholera! - Nie!
Do środka! Już!
Cholera!
- Nie! - Na ziemię!
Powiedziałem, że macie uciekać!
David! Nie!
Do samochodu!
Witamy z powrotem.
Ładnie się tu urządziliście.
Nawet przystroiłem podłogi twoimi ludźmi.
Zawsze mogę znaleźć nowych.
Ktoś zawsze chce zarobić.
Już ty coś o tym wiesz, co, Bill?
Wszyscy ci biedacy, których załatwiliśmy...
Nigdy nie myślałem, że...
Któremuś z nas też może się to przydarzyć. A konkretnie tobie.
Czas ucieka, Bill.
Co tam robił Departament?
Nie wiem. Ja ich nie wzywałem.
- Mam ci uwierzyć? - Mam gdzieś, czy mi wierzysz.
Nie wiem.
Może Lieberman... Może...
ustawił to za moimi plecami. Jego zapytaj.
Co, Billy? Myślałeś, że chcę ciebie i Rawlinsa przymknąć?
Wsadzić za kraty? Coś ty.
Zabiję cię, Bill.
Będę patrzył, jak zdychasz.
O rany.
Zabawny jesteś, wiesz?
Naprawdę w to wierzysz? Nadal sądzisz, że nas zabijesz?
I że wygrasz? Nie wygrasz, Frank.
To koniec.
Możesz jedynie wybrać, jak zginiesz.
Tyle mogę ci zaoferować.
Ja dotrzymałem umowy. Żona i dzieciak Liebermana są wolni.
Gdzie on jest?
Powiedz, jak dostać się do komputerów. Ułatwię ci to.
Zapytaj Liebermana.
Niestety twojego kumpla nie ma już z nami.
Zabiłeś go?
Agent Departamentu spudłował.
Wpakował w niego trzy kule.
To złe wieści dla nas obu.
Teraz cała ta sytuacja...
jest nieunikniona.
Co z moją żoną i dziećmi?
To też było nieuniknione?
Zrobiłeś to, Bill?
Zabiłeś moją żonę?
I syna?
I córeczkę?
Dobra.
Nie.
Nie było mnie tam.
Gdybym był, też byś nie żył. Nie spudłowałbym.
Ale powiedziałem, że tego nie zrobię.
Ale wiedziałeś o tym, prawda?
Wiedziałeś, Bill?
Wiedziałem.
Uwielbiała cię.
Nie tak miało być.
- Moje dzieci też. - Gdybym mógł, zmieniłbym to.
Ale nie mogę.
Frank...
Spójrz na mnie.
Popatrz na mnie, Frank.
Nie chciałem tego.
Zabiję cię.
Nie, nie zabijesz.
Może zdecydować tylko, jak sam zginiesz. Bezboleśnie czy w męczarniach.
- Twój wybór. - Zamknij się, Bill.
Śmierć nie jest najgorsza.
Codziennie budzę się, marząc o niej.
- Czyżby? - Tak.
Nie wiesz, jak to jest, ale się dowiesz.
Więc pozwól, że ci pomogę.
Dobra. Wygrałeś.
Wybieram bezbolesną.
Zastrzel mnie.
Co jest?
Nie możesz, prawda?
Masz coś jeszcze do zrobienia.
Co u niej?
- Jak tam? - Nie pogrywaj sobie ze mną.
Co się stanie, gdy odliczanie się skończy?
Samo dobro, Bill.
Samo dobro.
- Ten worek był konieczny? - Dobrze wyglądał.
Nic tu nie wygląda dobrze.
Sarah i Zach?
Jak na takie przeżycia, mają się nieźle.
Masz na myśli oglądanie mojej śmierci?
To był twój pomysł.
Powiadomiliśmy ich, że nic ci nie jest.
Muszę zobaczyć rodzinę.
No dalej!
- Zabiorę cię do nich. - Dobra.
Może najpierw się przebierz.
Cześć.
Niech cię szlag!
Ty draniu! Coś ty zrobił?
Coś ty zrobił? Widzieliśmy, jak giniesz!
- Przez rok byłeś martwy! - Mamo, przestań.
Coś ty zrobił? Byłeś martwy!
Jak mogłeś? Dzieci...
Bardzo mi przykro.
Przepraszam cię.
Zawsze obchodziły cię tylko samochody, ciuchy i kobiety.
Nic więcej nie miało znaczenia.
Chodzi o to, co one reprezentują.
Czyli co?
Jak daleko zaszedłem.
Chodzi o...
człowieka, którego widzę w lustrze.
Wiem, kogo ty widzisz.
Kogoś, kto stracił wszystko.
Rodzinę, wiarę.
A za chwilę również życie.
- Ja nigdy tak nie skończę. - Nie?
Mylisz się, Bill.
Już coś straciłeś. Swój honor.
Kiedy wziąłeś od Rawlinsa pieniądze...
stałeś się tym, czego nienawidzisz.
Obaj bywaliśmy w takich miejscach.
Każdego da się złamać.
Podaj mi hasła...
i możemy się żegnać.
Inaczej będzie bolało.
Zastanawiałem się, kiedy przyjdziesz.
Założysz smycz swojemu pieskowi?
Może dla niego zaszczekasz, Bill?
Może jak ładnie zrobisz sztuczkę, to dostaniesz kość?
Nie podoba mu się.
Ufasz tej gnidzie, Bill?
A Bennett? Myślisz, że Bennett mu ufał?
Mamy w tym wspólny interes, Frank. Korzysta on, korzystam i ja.
A co będzie, gdy przestaniecie na tym korzystać? Co wtedy?
Te twoje kretyńskie rękawiczki.
To te same czy kupiłeś nowe?
Te są wyjątkowe. Specjalnie dla ciebie.
Co z nimi zrobisz?
Bijesz jak ciota, Rawlins.
Jak ciota.
Nie było tak źle.
Wszystko ci wyjaśnię.
W mojej głowie... to było...
Miałem swoje powody, a w końcu...
wpadłem na pewien pomysł i zacząłem go realizować i...
To nie miało być...
To była mimowolna reakcja.
Chciałem przeżyć.
Wrócić do domu.
Wygrać.
Wiem, że to nie naprawi...
Przepraszam.
Przez rok siedziałem w szlafroku w piwnicy.
Widać.
Gdzie Frank?
Gdzie? Tam gdzie chciał.
Co to znaczy?
Pozwoliłem mu zrobić coś bardzo głupiego.
Pozwoliłem mu się dla nas poświęcić.
Ci ludzie go zabiją?
O ile on nie zabije ich pierwszy. Potrzebuje tylko okazji.
Oby ją miał.
Powinni smażyć się w piekle. Mam nadzieję, że ich tam wyśle.
Bardziej prawdopodobne jest, że właśnie go torturują lub mordują.
I nie możemy nic na to poradzić, bo nie mamy pojęcia, gdzie jest.
Prawda, Lieberman?
Znaleźliśmy to w ich wozie.
Miałeś sfingować swoją śmierć, a Castle miał nas do nich zaprowadzić.
Taki był plan. Ty i twoja rodzina jesteście cali,
więc wytłumacz mi, dlaczego Frank tak mnie wykiwał?
Nie wiem. Może wypadło, gdy go zabierali.
Wiedziałeś?
Frank nie jest zbyt kontaktowy.
Jest trochę niezsocjalizowany.
Marny z ciebie kłamca.
Masz, co chciałaś, tak?
Wszystko, czego chciałaś ty i twoi przełożeni.
Zeznania Franka, film z Zubairem...
Dotrzymaliśmy umowy.
Będę z tobą szczery.
To jemu jestem coś winien. Nie tobie. Muszę to uszanować.
Ciągle mówicie o szacunku, honorze, lojalności...
Wiedziałeś, że to Frank zabił Zubaira?
Gdzie tu honor?
To morderstwo.
Myślisz, że Frank o tym nie wie?
Dręczy go to.
To i wszystko, co stało się później.
Frank jest pogodzony ze śmiercią, bo myśli, że nie zasługuje na życie.
Nie do pomyślenia.
Więc powiedz mi, gdzie jest.
Co to ma być?
Nic z tego nie będzie, Frank.
To koniec misji. Teraz czas na coś...
czego chyba nie rozumiesz.
Kogo chronisz?
Marię?
Dzieci?
Oni nie żyją. Gunner, Lieberman...
Nikogo już nie ma. Zginęli.
Przez ciebie.
Rozumiem.
Naprawdę. To ciężkie brzemię.
Czas, byś je z siebie zrzucił.
Jesteś duchem.
Chodzisz po ziemi, nieświadomy, że już nie żyjesz.
Przykro na ciebie patrzeć.
To smutne.
Poddaj się, Frank.
Poddaj się. Będzie szybko i bezboleśnie.
Odejdziesz jak żołnierz.
Czekaj. Nie, Mario.
Frank?
Frank.
- Bill? - Tak.
To ja. Jestem tu.
Jestem gotów, Bill.
W porządku.
Ale to masz być ty.
I ma być szybko.
Nie pozwól, by on to zrobił.
- Obiecaj mi to. - Nie pozwolę.
- Obiecuję. - Bill...
Obiecuję.
Dobrze.
Tam.
Skaner siatkówki i linii papilarnych.
Moje oko i prawa ręka.
To masz być ty, Bill.
Na górę.
Odejdź.
- Co się dzieje? - Poszedł po rozum do głowy.
Dla jasności: znaleźliśmy broń pod biurkiem.
HASŁO SKAN OKA
Już.
TOŻSAMOŚĆ POTWIERDZONA
Gotowe.
Trochę mnie rozczarowałeś, Castle.
Hej, śpiochu...
Która godzina?
- Już 10.30. - Cholera.
Brakowało ci snu.
Jesteś już w domu, możesz się wyspać.
- Gdzie dzieci? - Bawią się.
Nie pozwoliłam im cię budzić.
To najtrudniejsze w tym wszystkim.
Jesteś tu, ale jakby cię nie było.
Coraz większa część ciebie zostaje tam.
- Gdzie jest dom? - Przestań.
Tu czy tam? Powiedz.
Tu.
Z wami, zawsze. Wiesz o tym.
Nie wiem.
- Przepraszam. - Posłuchaj.
Pójdziemy dzisiaj do parku. Pojeździmy na karuzeli.
Zjemy jakieś śmieciowe żarcie.
Ja nie...
Nie wrócę tam.
Zostanę tu. Mam dość.
Naprawdę.
Zostanę z wami. W domu.
Niezły był. Nie złamalibyśmy tego.
Najwyższy poziom zabezpieczeń.
- Muszę go poznać. - Nie żyje.
Ty też zginiesz, jeśli piśniesz komuś słówko.
- Zniszcz to. - Właśnie to robię.
PRZERWANO
Ameryka mnie potrzebuje, Frank. To ja broniłem jej przed wrogami.
Nie wyobrażasz sobie nawet, czego dokonałem!
Wiesz, co zrobiłeś?
Odebrali ci emeryturę?
Jesteś zwykłym piechociarzem!
Nie pokonasz mnie.
Będziesz błagał o litość.
Utrata krwi cię osłabi.
Po szoku przyjdzie ból i strach.
Bój się, Frank. Porachuję ci żebra.
Pozbawię cię oddechu, zabiorę z twoich płuc
całe powietrze.
Będziesz ledwo zipał. A twoim ostatnim słowem będzie:
„Proszę”.
Dobra. Wystarczy.
Czyścimy komputery i kończymy.
- Potem go zabiję. - Nie.
Nie zginie tak szybko. Zbyt wiele mi odebrał.
Obiecałem mu to.
Mam gdzieś twoje obietnice.
Powiedziałeś, że cię upokorzył.
Że coś ci odebrał.
Co takiego?
Tak?
Obiecałem coś Frankowi.
- Co? - Muszę skorzystać z twojego komputera.
Proszę.
Frank cię nie wykiwał.
Nie do końca. Nie powiedzieliśmy ci o wszystkim.
Znasz moje hasło?
Za chwilę będziesz się z tego cieszyć.
Musisz zrozumieć Franka. On żyje po to, żeby ich zabić.
Obiecałem, że mu to umożliwię. Wszystko ustawiliśmy.
Wiedzieliśmy, gdzie nas zabiorą. Ale ponieważ ja zginąłem...
mają tylko Franka.
Jasna cholera.
Gdzie to jest?
Spójrz na niego. Musimy coś zrobić.
To się nagrywa?
Frank powiedział, że jeśli ich nie zabije,
przynajmniej będziesz miała na Rawlinsa i Russo
najtwardsze dowody.
Proszę. Musimy go ocalić, nim będzie za późno.
Proszę.
Nie odchodź, Frank. Jeszcze nie.
Powiesz: „Proszę”.
To niczemu nie służy.
Ty służysz mnie!
Jesteś tylko narzędziem, rozumiesz? Tak jak on.
Postradałeś rozum.
Z Afganistanu wyjeżdżałem czysty.
Nic by się nie stało, gdybyś go zostawił.
Wciągnąłeś mnie z powrotem do tego bagna.
Wyciągnąłem cię z niego, ty śmieciu!
Nie pogub się, Billy.
Tacy jak ja planują. Tacy jak ty zabijają.
Myślisz, że jesteś czysty?
A kto zabił agentów Departamentu? Nie ja.
Nie, ja mam wszystko.
Twoje sfałszowane dokumenty, przelewy...
Jesteś czysty na tyle, na ile ci pozwolę,
bo ostatecznie ty też jesteś tylko durnym żołnierzykiem.
Powinienem był pozwolić mu cię wtedy zabić.
Ale nie pozwoliłeś.
Nie.
Nie pozwoliłem.
Nie, Russo. Zniszczę cię.
Odsuń się, poruczniku.
Nie odbieraj mi zabawy.
Jesteś chory.
Jest mi winien oko.
Już czas.
Musisz wybrać.
Wybrać...
Nie każ mi tego robić.
Wróć do domu.
Zostań ze mną, Frank. Do tego musisz być przytomny.
Adrenalina. To ci pomoże.
No i wrócił.
No proszę.
Dobry z ciebie zawodnik.
- Jezu, ale to popieprzone. - Czego chcesz?
Skończyłam. Zwijam się.
Zapłaćcie jej i niech spada. Znacie procedurę.
Wiedziałem, że ostatecznie się zmierzymy.
Czas wyrównać rachunki.
Wróć do domu, Frank.
Chodźmy.
Już jesteś trupem, ale twoje serce jeszcze o tym nie wie.
Jestem w domu.
Mylisz się.
Jestem znakiem przeszłości.
Zdychaj!
Jasna cholera, Frankie.
Uwielbiam cię przy pracy.
Chciałbym zobaczyć twoją minę...
- O czym ty gadasz? - ...kiedy zrozumiesz...
Co, Frankie?
...że to koniec.
Straciłeś wszystko. Wszystko, na czym ci zależało.
Zniknęło.
To nie moja broń, Frank.
Mnie tu nie było.
Departament Bezpieczeństwa! Rzuć broń!
Ty przebiegły sukinsynu.
Ruchy!
Rozproszyć się. Zamknąć obiekt.
Russo jest ranny, ale uzbrojony. Sprawdźcie budynek.
Hej! Spójrz na mnie.
- Żyje! - Russo ma broń.
- Bądźcie ostrożni. - Musimy go stąd zabrać.
- Wezwałam karetkę. - Nie. W szpitalach jest policja.
Umiera za twoją sprawiedliwość. Niech i on jej zazna.
Frank! Zdradziłem cię.
Posłuchaj mnie, zdradziłem cię.
Przyprowadziłem ich tu.
Zwyzywaj mnie. Proszę. Nazwij mnie dupkiem.
Sukinsynem. No dalej!
Zwyzywaj mnie, stary!
Mój przyjaciel umiera...
No proszę.
Mario...
Jesteś.
Tak! Wróciłeś, ty przerażający przystojniaku!
Tak!
Trzymam cię.
Dom.
Napisy: Agnieszka Putek