Na pewno nie wiesz, nikt nie ma mapy w głowie.
Ja mam. Trzeci zjazd.
Na pewno coś pomylisz. Przestań.
Co?
- Czuję, że krytykujesz moją jazdę. - Wcale nie.
Tu puść uchwyt.
Powinnyśmy były tam zjechać.
- Co? - Tak.
Powiedziałaś: „Trzeci zjazd”.
Tak, pominęłam jeden.
Użyj telefonu. Masz tam nawigację.
O, tam.
Widzę farmę. Dobrze jedziemy.
Miałam rację.
Wiesz, jak się nazywa aplikacja Grindr dla lesbijek?
Nawi-cipka.
Nie zabawiaj mnie.
Jest dobrze. Czuję się wspaniale.
Wiem, że wyglądam na szaloną, ale jest dobrze.
Okej.
Czasami chciałabym, żebyś...
Nie krytykowała.
Nie kończ zdań za mnie.
Nie krytykowała...
- Ciebie albo twojej... - Nie zawsze wiesz, co chcę powiedzieć.
- Przepraszam. - Mojej...
Jazdy.
Mojej jazdy.
Przepraszam. Masz problemy w domu, pracy,
a może z Martinem?
Wszystko w porządku. Martin jest kochany.
Naprawdę?
Wszystko dobrze.
Czuję się dobrze.
Psychiczna.
Tata się tym razem wykosztował.
Pewnie chce zrobić coś okropnego.
Nie, to tylko Dzień Matki.
Wszystkiego najlepszego.
Chyba nie mamy się tu do siebie zbliżyć, bo to się źle skończy.
Mamy w ogóle nie mówić. To ośrodek ciszy, na szczęście.
A jak kawiarnia?
- Nie musimy o tym mówić. - Dziękuję.
Hej.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Cześć.
No dalej.
Pewnie pomyślą, że jesteśmy parą.
Sam fakt, że przychodzi ci to do głowy, jest bardzo niepokojący.
Byłybyśmy słodką parą.
Dziwki.
Tak?
Umrzemy tu. Zgwałcą nas i zabiją.
Medal ma dwie strony.
Otwórzcie te jebane drzwi, czekamy już wieki...
Witam.
- Dziękuję. - Tak.
Wspaniałe miejsce.
Piękny teren.
Niesamowita energia.
Widzę, że dostałyście pobyt w prezencie.
Strefa rozmów
Szczęściary z was.
Mam nadzieję, że po tym weekendzie będziecie wypoczęte, pełne inspiracji...
Macie tu Wi-Fi?
Nie. Dwa pojedyncze łóżka czy jedno podwójne?
- Podwójne, proszę. - Dwa pojedyncze.
A macie może osobne pokoje?
Obawiam się, że nie. Wszyscy muszą się tu dzielić,
- to część wspólnego... - No to pojedyncze. Dostajecie rano prasę?
Nie, staramy się zatrzymać zewnętrzny świat za bramą.
Potem to docenicie, obiecuję.
Oto wasz klucz.
Dziękujemy.
Życzę wam spokojnego weekendu.
My tobie również.
Bez gazet.
Nie czytasz wiadomości.
Właśnie, że tak.
Co się wydarzyło wczoraj?
Sting założył białe jeansy, a szczeniak utknął w wentylacji.
Ważny dzień.
Do czego to?
Do szyi i dekoltu.
Do czego to?
Do nóg i kolan.
Do czego to?
Na końcówki włosów.
A to?
Pod oczy. A to?
Do twarzy i ciała.
Co byś zrobiła, gdyby ktoś ci je ukradł?
Zabiłabym się.
Dlaczego tu nie ma gniazdek?
Nie dotykaj moich rzeczy.
- Po ci one? - Po nic.
Co?
Dlaczego spakowałaś takie małe baterie?
Przygotowałam się.
Nie widziałam ich nigdzie
- poza pilotami do telewizorów. - Cóż.
- Ewentualnie w budzikach. - Dobrze.
- I w wibratorach. - Dobrze.
Nie musiałaś prosić o osobny pokój.
Co?
Jak chcesz się pobawić, to stąd zniknę.
Boże.
Jeśli chcesz być sama przez 10 minut, to pójdę do łazienki nawilżyć nadgarstki.
Jesteś taka niedojrzała.
Poczekaj chwilę.
Boże. Serio?
Co jest nie tak z twoimi wnętrznościami?
Po co ci małe baterie?
Jesteś genialna.
Trzeba wiedzieć, gdzie są rezerwowe.
Zapomnijcie o waszej przeszłości.
Ciut z grubej rury.
Teraz jest na to czas, więc uwolnijcie zmysły,
zamknijcie usta i żyjcie teraźniejszością.
Witamy na kobiecym „Oddechu ciszy”,
gdzie kobiety nie mówią.
Przepraszam, chyba powinienem być na...
Pieprzone dziwki!
Tamtym.
Szkoda.
Najważniejsze pytanie to:
„Po co tu jesteście?”.
Czy któraś z was może mi na to odpowiedzieć?
Chcę wyciszyć hałas i połączyć się z własnymi myślami,
na drodze ku zbliżeniu się do samej siebie.
Wspaniałe nastawienie.
Dobrze trafiłaś.
W ten weekend skupicie się na swoim umyśle.
Musicie zamknąć głos w głowie
i uwięzić myśli w czaszce.
Traktujecie to jak więzienie dla myśli.
Najpierw nauczymy was oddychać.
Potem odbędziemy krótką medytację.
A następnie odnajdziemy świętość w wykonywaniu prac domowych
w zupełnej ciszy.
Główną zasadą jest brak rozmów.
Jeśli chcecie coś przekazać pracownikom,
możecie napisać wiadomość na tablicy.
Pod żadnym innym pozorem nie wolno wam się komunikować, nawet ze sobą.
A co z nagłymi wypadkami?
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Nieważne, co się wydarzy, nie rozmawiajcie ze sobą.
Dziwki!
Szmata.
Suka.
Pieprzona suko! Ty kupo gówna.
LEPSZY FACET WEEKENDOWE WARSZTATY
Podejdźcie do mnie.
Niezależnie skąd pochodzicie,
jak byliście wychowani i jakie mieliście doświadczenia z kobietami,
teraz czas to zmienić,
przeprogramować wasze umysły,
ciała i usta,
by stać się lepszymi mężczyznami.
Jasne?
To jest Patricia.
Jest waszą przyjaciółką.
Patricia zdobyła awans w pracy,
pokonując sześciu innych kandydatów.
Jest najmłodszą osobą na takim stanowisku.
Czego nie mówić, gdy ją spotkamy?
Bystra istotka?
Wspaniale.
- Komu obciągnęłaś, żeby dostać pracę? - Dobrze.
Dziwka. Pieprzona, głupia dziwka.
Dobrze.
Co powinniśmy jej powiedzieć?
Dobra robota, Patricio.
Bardzo dobrze.
Dobra robota, Patricio.
Proszę wyjść.
- Zboczeniec. - Dziwka.
Łał.
- Dobra robota, Patricio. - Dobra robota.
Dziwka!
Panowie, wszystko gra.
Keith, możesz...
Przepraszam, ale nie może pani tu być.
Dobrze.
Naprawdę. To dla pani dobra. Proszę.
A teraz ręce w górę.
UŻĄDLIŁA MNIE OSA
Zróbcie dłońmi odbicia lustrzane.
Spójrzcie sobie w oczy i...
Dotknijcie się.
To dla niej najgorszy koszmar.
Wszystko w porządku?
Mów do mnie.
To nic.
Boże.
Nie czuję stóp.
Pamiętasz, jak leżałyśmy głową w nogach?
Dzieci są dziwne.
Ciągle to robiłyśmy.
Kiedy byłyśmy słodkimi 10-latkami, nie nerwowymi 30-latkami.
Nie sugeruję, że mamy...
Po prostu przestań.
Przestań kraść moje rzeczy.
Sprawdzam tylko, czy działa.
Zapewniam, że działa.
Miłej zabawy.
To naprawdę przemyślany prezent, dziękuję.
A Martin z tą rzeźbą...
Musiał się natrudzić, żeby coś takiego znaleźć.
Jestem szczęściarą.
Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Ukradłam tę rzeźbę z czyjejś pracowni
i chciałam ją sprzedać przez Martina, ale podarował ją tobie.
Po prostu nie chwal się nią,
kiedy przyjdzie tata, gdy przyjdą razem, dobrze?
No tak.
Claire.
Claire?
Idź spać.
Cholera.
Im szybciej wstaniemy...
Im szybciej wstaniemy, tym prędzej stąd wyjdziemy.
Ładnie wyglądasz.
Dzięki.
Zanurzcie się we własnej przeszłości.
Pomyślcie o czymś, czego nie możecie zapomnieć...
Moment hałasu.
Moment napięcia.
To nie na teraz.
A teraz o chwili, kiedy byłyście spokojne.
Gdybyś mogła zmienić cokolwiek na świecie, co by to było?
Moje uda.
Z całego świata?
Nie mów nikomu, że to powiedziałam. A ty?
Od zawsze nie podobała mi się moja twarz, wiesz o tym.
Wiem. Niesłusznie.
Dziękuję, ale...
Naprawdę, z twoim nosem jest wszystko dobrze.
- To znaczy, nie ma nic złego... - Powtórz.
- Nie ma nic złego... - Co?
Nie wiem.
O mój Boże.
Zawsze coś palnę!
Gorące.
O co tu chodzi? Nawet we własnym domu tego nie robię.
To proste.
Zapłaciliśmy im, żeby pozwolili nam wysprzątać im dom w ciszy.
Jezu!
Nie chcę was ganić, jak jakaś nauczycielka,
ale wasz całkowity brak szacunku do jedynej zasady, która tu panuje,
udziela się innym uczennicom... Klientkom.
- Więźniarkom? - Sprzątaczkom?
Uczestniczkom!
Nie podoba wam się coś w naszym programie?
Posiedźcie tutaj w ciszy przez godzinę.
Wyjdzie to wam na dobre.
Przysięgam.
Przeszukałam twoją walizkę.
Co?
Nic nie znalazłam, więc musisz mi powiedzieć, o co ci chodzi.
Mów albo zacznę krzyczeć.
Dostałam awans do Finlandii.
Jaki awans do Finlandii?
Jak możesz o to pytać? Mówiłam ci o tym.
Boże, wiem. Awans do Finlandii. To wspaniale.
Dziękuję.
To oznacza, że jesteś teraz milionerką? Przydatne.
Nie żartuj. Tak.
Płaczesz przez pieniądze?
Odrzucam ten awans.
Co? Dlaczego?
Przez Martina.
Martin mówi, że to nie fair wobec Jake'a.
Jake, jej pasierb, jest naprawdę dziwny.
Zapewne klinicznie, ale nikt o tym nie rozmawia.
Panikuje, gdy nie ma jej dłużej niż dzień.
Lubi też wchodzić jej do wanny.
Nie. Jake, nie!
Ma 15 lat.
To nie jest twój syn.
Nie o to chodzi.
Jedź!
Wiedziałam, że to powiesz.
Od zawsze tego chciałaś.
Wiem.
Koniec z garsonkami, dużo śniegu.
Wiem.
Idealne miejsce dla serca z lodu.
Wiem! Nie mogę! Mam zobowiązania.
Daj spokój.
Nie pozwól, by inni stawali ci na drodze do szczęścia.
Chcesz tej Finlandii.
Mój mąż to nie inni. Mój mąż to moje życie.
Twój mąż próbował mnie pocałować w twoje urodziny.
Naprawdę?
Dziwki!
Dobrze.
Dziwki!
Pięknie.
Dobrze.
Wstańcie. Teraz powiemy: „Przepraszam, Patricio”.
Przepraszam, Patricio.
Pięknie, zasłużyliście na oklaski.
Dobra robota, panowie.
Wrócimy do tego domu jako lepsi mężczyźni, tak?
Dobra robota.
Idź. Uda ci się. Jesteś gotowy.
Tak myślałem, że skądś cię znam.
Dobra.
Może i lepiej.
Twój interes daje radę?
Przykro mi.
Nie chcę palić.
Bawisz się w ucieczkę w milczenie?
Dokładnie.
Dobrze ci idzie?
Kilka razy dotknąłem piersi koleżanki na imprezie.
Poprosili mnie, żebym pojechał na te warsztaty...
Wszystkich zawodzę.
Nie, dzięki. Próbuję przestać.
Ci z kolei...
Ciągle pytają: „Co chcesz osiągnąć na tych warsztatach?
Czego chcesz?”.
Nie powiem im prawdy.
Chcę wrócić do domu.
Przytulić żonę.
Chronić moje dzieci, chronić moją córkę.
Zamknąć ten rozdział.
Przeprosić wszystkich.
Pójść do teatru.
Chcę wyciągnąć czyste kubki ze zmywarki
i włożyć je do szafki w domu,
a następnego ranka patrzeć, jak moja żona z nich pije.
Chcę, żeby było jej dobrze.
Żeby dostawała kilkukrotnych orgazmów.
Naprawdę.
A ja chcę cały czas płakać.
Claire?
Widziałyście moją siostrę?
Wróciłam do domu. Zostawiłam pieniądze na recepcji. Potrzebowałam ciszy. C.
Cześć, tu Boo.
Nie mogę podejść do telefonu, więc zostaw wiadomość,
a ja oddzwonię.
Powinni to odłączyć.