เคลลี่เคยให้เอ็ดดื่มมากกว่าที่อยาก
- ที่ปาร์ตี้ใช่ไหม - เอาอีกแล้ว
- ไม่จริงเลย - ไม่นะ ไม่
- นี่เป็นเรื่องจริง อะไรนะ - ไม่ เราดื่มเยอะทั้งคู่
- ใช่ แต่คุณก็ได้ที่หนึ่งตลอด - เราดื่มเยอะทั้งคู่เลย
แต่คุณเป็น "นักดื่ม"
- นี่มันเรื่องโกหก - ไม่ใช่
พนักงานเสิร์ฟจะแวะมา
แล้วพูดว่า "อีกรอบไหม"
- โกหกทั้งเพ - แล้วผมก็จะบอกว่า "ไม่เป็นไร"
"ผมพอแล้ว" แล้วเธอก็จะ "ไม่ๆ"
- "เขาอยากได้อีก" - ฉันไม่เคยกดดันคุณ…
"เอาให้เขาอีก"
และผมก็เป็นคนที่อ้วกตลอด
โอเค เดี๋ยว ฉันอยากฟังเรื่องที่เหลือ
โอเค ผมเล่าจนจบเอง เราอยู่ที่งานเลี้ยง
ที่บ้านของนายพลฮัลซีย์ และฟิลิปปา โจนส์อยู่ที่นั่น
- นักเขียนเหรอ - ใช่แล้ว
เคลลี่ใช้เวลาสองชั่วโมง
กรอกเหล้าสก็อตใส่คอเอ็ด…
- โอเค คุณถูกลดขั้นแล้ว - เรากำลังจะกลับ
แล้วฟิลิปป้าก็เดินเข้ามาพูดว่า
"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" เอ็ดก็พูดว่า
"ราตรีสวัสดิ์ ฟัลโลเปีย"
เขาเรียกเธอว่าฟัลโลเปีย
ไม่ต้องย้ำก็ได้
เอาล่ะ คืนนี้ผมจะพอแค่นี้ก่อน
ฉันด้วย ฉันมีประชุมฝ่ายความปลอดภัย ตอนแปดโมงเช้า
- เอาล่ะ เจอกันพรุ่งนี้ - โอเค ราตรีสวัสดิ์ ทุกคน
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ผมคิดถึงวันเหล่านั้นนะ
อะไร ที่ฉันทำคุณเมาเละน่ะเหรอ
ใช่ ทั้งหมดเลย
เดตแรกของเรา
รู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นาน
จำได้ไหมว่าวันถัดไป คุณโทรหาฉันตอนเก้าโมงเช้า
เช้าขนาดนั้นเลยเหรอ
เช้าขนาดนั้นเลยแหละ เก้าโมงเช้า
คุณไม่มีเชิงเลย
ฉันเกือบเทคุณแล้ว หลังจากนั้น
- จริงเหรอ - เกือบแล้ว
อ๋อ ผมเข้าใจว่าการเห็นคน ตื่นเต้นที่ได้เจอคุณ
มันจะทำให้หมดอารมณ์มากๆ
นี่ ถ้าฉันเด็กกว่านั้นสักห้าปี
ฉันคงไม่รับสายหรอก
แต่ฉันสนุกกับคุณมากเกินไป
ผมรู้ว่าคุณรู้ แต่…
การที่เราสองคนพยายามอีกครั้ง
สำหรับผมมันยังมีโอกาสนะ
ฟังนะ นั่นเป็นช่วงเวลาที่สนุกสนาน
และเราก็รักกันมาก
แต่ฉันแค่…
ฉันยังไม่เปลี่ยนใจ
เอ็ด ออร์วิลล์ มันเหมือน
อีกโลกหนึ่งสำหรับเรา
และมันทำให้อดีต
ดูเหมือนเป็นช่วงชีวิตที่ต่างออกไป
ช่วงชีวิตที่ดี
ช่วงชีวิตที่ดีมาก
แต่ตอนนี้มันโอเคแล้ว
เรากลายเป็นทีมที่ดี และเป็นเพื่อนที่ดีมาก
อาจเป็นเพื่อนที่ดีกว่า
ตอนเราแต่งงานกันด้วยซ้ำ
และ…
ฉันไม่คิดว่าการที่นาวาเอก
กับต้นเรือคบหากัน
เป็นการตัดสินใจ ที่มีความรับผิดชอบเท่าไรนัก
ไอแซก ไม่น่าเชื่อเลย
ต่อให้งานวิจัยครึ่งหนึ่งของนายมีขา
นี่ก็ยังเป็นการพัฒนา ที่ใหญ่ที่สุดในหลายทศวรรษ
ส่วนมากเป็นผลงานของดร.อาโรนอฟ
อย่างไรก็ตาม ปัญญาที่เหนือกว่า ของผมทำให้ผม…
เพิ่มศักยภาพในการปรับใช้มันได้
ในท้ายที่สุด เราสามารถใช้มันเชื่อมสนามเวลา
กับเส้นทางระบบประสาท ของสิ่งมีชีวิตชีวภาพ
หรือสิ่งมีชีวิตประดิษฐ์ได้
และเราเดินทางข้ามเวลาได้
ง่ายเหมือนกับเราเดินทางผ่านอวกาศ
มันเป็นไปได้ในเชิงทฤษฎีครับ
หัวหน้า
ถึงช่วงโปรดของเดือนแล้ว
- ถึงแล้วเหรอ - ใช่
ขอบอกให้รู้ไว้นะ
การวิเคราะห์ เครื่องกลั่นสนามดิสโซเนียม
นักเรียนนายร้อยปีแรกก็ทำได้ ทำไมต้องเป็นผมตลอดเลย
เราจะนอนหลับสนิททุกคืนได้
เพราะรู้ว่ามันอยู่ในการดูแลของคุณ
แหม กินยานอนหลับเอาก็ได้
ฉันก็จะลองเหมือนกัน
เกรย์สันเรียกสะพานเดินเรือ
- นั่นมันบ้าอะไรกัน - สแตนด์บาย เคลลี่
ลามาร์ เกิดอะไรขึ้น
นาวาเอก เราเพิ่งผ่าน คลื่นความโน้มถ่วงขนาดใหญ่
- สาเหตุ - ปรากฏการณ์ธรรมชาติ
อาจจะมาจากการชน ของดาวนิวตรอนที่ไหนสักแห่ง
- รายงานความเสียหาย - ไม่มีรายงานความเสียหายร้ายแรง
บอร์ตัส ทำการวินิจฉัยยาน
- และการวิเคราะห์โครงสร้าง - ครับ
ฉันจะไปที่สะพานเดินเรือ
ไอแซก ไปที่ฝ่ายวิศวกรรม แล้วช่วยลามาร์
ครับ นาวาโท
ฉันอยู่ที่ไหน
"พรุ่งนี้ และพรุ่งนี้ และพรุ่งนี้"
นาวาโท
การตกแต่งภายนอกของคุณ ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
คุณจัดการได้รวดเร็วขนาดนี้ ได้ยังไงครับ
คุณเป็นใคร
ฉันมาที่นี่ได้ยังไง
ผมคือไอแซก คุณอยู่ที่ออร์วิลล์
เกิดบ้าอะไรขึ้น
ฉันอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ของฉัน
ผิดครับ
คุณมาที่นี่เมื่อ 31 วินาทีก่อน
จำไม่ได้เหรอ
หยุดโปรแกรม
นี่ไม่ใช่การจำลองครับ
ไอแซกเรียกสะพานเดินเรือ
ผมเชื่อว่านาวาโทเกรย์สันไม่สบายครับ
ไอแซก ฉันอยู่นี่ ฉันไม่เป็นไร
แจ้งเรือเอกเคยาลีด้วย ว่าเรามีผู้บุกรุก
ในห้องทดลองวิทยาศาสตร์หนึ่ง
สิ่งสุดท้ายที่คุณจำได้คืออะไร
ฉันอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ตัวเอง
บนโลก
- ฉันดื่มกาแฟอยู่ - เธอดูแข็งแรงนะ
แม้ว่าระดับฮอร์โมนความเครียด ของเธอจะยังสูงอยู่
แล้วก็ยังเมาค้างอยู่บ้าง แต่…
ดีเอ็นเอของเธอ ตรงกับที่เราบันทึก
ในไฟล์ของนาวาโทเกรย์สัน
ทำไมคุณเอาแต่เรียกฉันว่านาวาโท
เธอเป็นมนุษย์ต่างดาวหรือเปล่า
- หรือโคลน - ไม่ใช่
ดีเอ็นเอของเธอมีการสลายเฉพาะจุด
ในระดับโมเลกุลเหมือนเคลลี่ของเรา
สิ่งเดียวที่ต่างกันก็คือ
เธอเด็กกว่าประมาณเจ็ดปี
โอ้ พระเจ้า
อะไรกัน
คุณเป็นใคร
นาวาโท
ฉันรู้ว่ามันจะฟังดูบ้า
แต่เธอคือคุณ
เป็นไปไม่ได้ ฉันคือฉัน
ดอกเตอร์ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
เอ็ด
มาทำอะไรที่นี่
นาวาโท เธอคือคุณ
เมื่อเจ็ดปีก่อน
- พูดอีกทีซิ - พูดอีกทีซิ
หัวหน้าลามาร์กับผม ตั้งสมมติฐานขึ้นมา
คลื่นความโน้มถ่วงที่เราเจอ
ทำให้สนามเวลาที่เกิดจาก
อุปกรณ์ของดร.อาโรนอฟขยายขึ้น
ในกรณีนี้ การพุ่งของสนามพลังงาน
อาจเพียงพอสำหรับการย้าย
นาวาโทเกรย์สันในอดีต มายังปัจจุบันของเรา
ย้อนกลับไปได้ไหม
คำตอบสั้นๆ คือเราไม่รู้
โอเค ฉันมีคำถามพื้นฐานมากๆ
ถ้าเธอคือฉันในอดีตจริงๆ
ทำไมฉันจำทั้งหมดนี่ไม่ได้
และถ้าย้อนกลับไม่ได้จริง
ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้
เป็นไปได้ว่า ตอนที่เรือเอกเกรย์สัน
ถูกดึงออกมาจากอดีต
มีเส้นเวลาใหม่ถูกสร้างขึ้น
หรือไม่ก็เป็นเส้นเวลาเดิม
ที่แยกออก เราไม่รู้เลย
แล้วพวกเราที่เหลือล่ะ
ทำไมถึงไม่มีกอร์ดอนตอนหนุ่ม
หรือบอร์ตัสวัยเจริญพันธุ์เดินไปมา
นาวาโทรเกรย์สันอยู่ใกล้
อุปกรณ์ที่สุดขณะเกิดเหตุ
ทำไมต้องเจ็ดปี
เราก็มีทฤษฎีเรื่องนั้นเหมือนกัน
ไอแซกอาจจะวิจัยไปได้ไกล
มากกว่าที่เขารู้ตัว
นาวาโท คุณกำลัง
คิดอะไรอยู่ตอนที่คลื่นกระแทก
ก็นะ เมื่อคืน
เอ็ดกับฉันคุยกันเรื่องเดตแรกของเรา
แล้วฉันก็คิดถึงเรื่องนั้น
นั่นมันเมื่อวาน
เมื่อวานเราออกไปข้างนอกกัน
จะบอกว่าความคิดของเคลลี่ เป็นตัวกระทำเหรอ
ผมรู้ว่ามันฟังดูบ้า
แต่นั่นแหละควอนตัมฟิสิกส์
แม้แต่บนดาวเคย์ลอน
ความสัมพันธ์ของ ผู้สังเกตการณ์ที่รู้ตัว
ต่อเหตุการณ์ระดับควอนตัม ในพื้นที่และเวลา
ก็ยังไม่เข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้ง
มันเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยของผม
ฉันอยากดื่ม
ฉันด้วย
ไม่รู้ว่าเครื่องสังเคราะห์อาหาร
จะทำไวน์ออกมาพอสำหรับ เคลลี่สองคนได้ยังไง
ผมได้บีบวกวิชาทฤษฎีเวลา
ฉันนึกว่าคนระดับคุณจะได้เอ
ไม่มีใครได้เอหรอก
การเดินทางข้ามเวลา ไม่มีใครเข้าใจจริงๆ หรอก แต่…
ผมมีคำถามข้อหนึ่ง
เราจะบอกเธอยังไงดี เรื่องเจ็ดปีที่ผ่านมา
คิดว่าไงล่ะ
ถ้าเรารับมือกับ เส้นเวลาที่ประชิดกันพอดี
และเราส่งเธอกลับไปได้
เธอจะรู้อะไรก็ไม่สำคัญ
แต่ถ้ามีเวลาแค่เส้นเวลาเดียว
เราก็ควรขังเธอไว้ในห้อง
แล้วกันเธอให้ห่างจากข้อมูล เกี่ยวกับอนาคต
เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นแบบไหน
เราไม่รู้
และผมจะไม่
กักตัวเธอไว้ในห้อง ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด
ปรัชญาของผมคือ
เมื่อใดสงสัย ให้พูดความจริง
คุณต้องให้อภัยฉัน มีเรื่องให้ต้องทำความเข้าใจ
- เราแต่งงานกันเหรอ - ใช่
- แล้วเราก็หย่ากัน - ถูกต้อง
และตอนนี้เรากำลังรับราชการด้วยกัน
ในฐานะนาวาเอก กับต้นเรือบนยานเดียวกัน
ถูกต้อง
ฉัน คือว่า…
ถ้าคุณขอให้ฉันทำนายชีวิต ในอีกเจ็ดปีข้างหน้า
นี่คงเป็นลำดับเดาที่ 9,000 มั้ง
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เอ่อ ค่ะ
ไม่ ฉัน…
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าจะคิดยังไงดี
อะไรนะ เอ่อ คือว่า…
ทำไมเราถึงหย่ากัน
- นั่นมัน… - คือว่า…
- สถานการณ์หลายแง่มุม - ซับซ้อนนิดหน่อย
ผมเดินทางไปทำงานที่ เอปซิลอน เอริดานีทุกวัน
- และฉันอยู่บนโลก - และผมทำงานหนักมาก
- เขามีปัญหาเรื่องความสมดุล - มีปัญหาเยอะเลย
ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมาก
และคืนหนึ่ง หลังจากเป็นแบบนี้หลายเดือน…
- มันแย่มาก - มันเป็น…
- มันมีเรื่องความไม่ซื่อสัตย์ - อือ
เดี๋ยว ใครนอกใจใคร
- ฉันไม่ได้บอกว่า - นั่นมันเป็นการ…
- "นอกใจ" เลยนะ - พูดแตะๆ
- มันไม่ใช่… - เพราะเรามารู้ทีหลังว่า
- พวกรีแทปเซียนอยู่ในฤดูผสมพันธุ์ - อือ
โอเค ฉันสับสนมาก
รู้อะไรไหม
ฉันมีความคิดที่ดีกว่านั้น
คุณคงเหนื่อย
ฉันจำได้ว่าเช้านั้นฉันเมาค้าง
ดังนั้น…
ฉันให้คุณดูบันทึกส่วนตัวของฉันดีไหม
คุณจะได้ตามทัน
แบบว่า ยังไงคุณก็เป็นฉัน
ทุกอย่างคงถาโถมน่าดูนะคะ
ฉันแค่…
ฉันรู้สึกเหมือนทั้งชีวิตเกิดไปแล้ว
แล้วฉันก็ไม่ได้เลือกอะไรเลย
บางครั้งฉันก็รู้สึกแบบนั้น
ฉันยังไม่ทันได้ข้ามเวลาเลย
มันอาจจะช่วยป้องกัน
สิ่งที่ทุกคนเล่าให้คุณฟัง
คุณจะได้พักที่นี่ไปก่อน
ฉันก็มาใหม่เหมือนกัน
ถ้าคุณต้องการคนคุยด้วย
ฉันอยู่แถวนี้ตลอด
ขอบคุณนะ
รู้ไหม ผมเพิ่งมีความคิด
ถ้าเคลลี่ตอนสาวกับเคลลี่ตอนแก่ เปลี่ยนเส้นเวลากัน
เราจะรู้ได้ยังไง
พูดว่าเคลลี่ในอดีต กับเคลลี่ในปัจจุบันดีไหม
บางทีเส้นเวลาอาจเปลี่ยนแล้วก็ได้
ใช่ แบบ มันคงจะเหมือน กับสิ่งที่เรารู้แล้วน่ะ
พวกนายอย่าดึงฉันไปคุยเรื่อง
ตรรกะการเดินทางข้ามเวลานะ
ฉันขอเคี้ยวแก้วแตกจะดีกว่า
นาวาเอก
ลามาร์ ช่วยบอกหน่อยว่าได้เรื่องแล้ว
เราวิเคราะห์ผลสแกน ของคลื่นความโน้มถ่วง
และผลกระทบต่ออุปกรณ์อาโรนอฟแล้ว
ขณะที่คลื่นแรงโน้มถ่วง เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ
มันมีองค์ประกอบ ความปั่นป่วนที่ลดทอนไม่ได้
มันสุ่มเกินกว่าที่จะจับพิกัดได้
ถ้าเรารู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
เราคงจะเล็งเครื่องสแกนได้ แต่…
ในตอนนี้ไม่มีทางจะจำลองมันได้เลย
ซึ่งหมายความว่า ไม่มีทางส่งเคลลี่กลับไปได้
ไม่มีอะไรที่พวกเขาทำได้เลยเหรอ
เรามีวิศวกรที่น่าจะฉลาดมาก
และเคย์ลอนทำงานนี้
ฉันติดอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ
ผมอยากให้เรามีข่าวดีกว่านี้ ขอโทษด้วย
แล้วเพื่อนฉันล่ะ ครอบครัวฉันล่ะ
ส่วนใหญ่ยังอยู่บนโลก
โอ๊ย ตอนนี้พวกเขาเป็นเพื่อนคุณแล้ว
ขนาดแม่คงไม่เข้าใจ
นี่มัน นี่มันโลกของคุณ ไม่ใช่โลกของฉัน
ฉันรู้ว่ามันยากมาก
แต่คุณใช้เวลาทั้งหมดตัดสินใจ
ว่าต้องการให้ชีวิตคุณ ที่นี่เป็นยังไงได้
ตอนนี้ดูชัดเจนแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
เส้นเวลายังสมบูรณ์อยู่
คุณทำอะไรก็ไม่ส่งผลต่ออนาคต
ว้าว เป็นเรื่องดีจริงๆ ที่ได้ยินเกี่ยวกับตัวเอง
ฉันไม่ได้…
คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
ฟังนะ คุณมีทางเลือกเยอะเลย
คุณสามารถกลับไปโลกได้ เลือกตำแหน่งสหภาพของตัวเอง
เราจะช่วยคุณในทุกทางที่ทำได้
และผมมั่นใจว่าพลเอกฮัลซีย์ ก็คงทำแบบเดียวกัน
ฉันแค่…
ฉันต้องคิด
เข้ามาสิ
ไง
แค่คิดว่าจะมาดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
ดีขึ้นนิดหน่อยมั้ง
ฉันยังคงทำความเข้าใจไม่ได้
ฉันอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ฉันไม่มีที่เลย
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ฉันรู้ว่ามันดูเป็นไปไม่ได้ แต่คุณจะไม่เป็นไร
ยังไง
คือ…
เป้าหมายในชีวิตคุณคืออะไร
ตกหลุมรัก
เป็นนาวาเอกของยานตัวเอง
ช่วยให้กาแล็กซีเป็นที่ที่ดีขึ้น
และคุณก็ยังทำได้ทุกอย่าง
ไม่มีใครเปลี่ยนไปเลย
ประโยชน์อะไร เมื่อเธอจะทำทุกอย่างไปก่อนแล้ว
และถ้าเธอล้มเหลว ฉันก็รู้ว่าพยายามไปก็ไม่มีประโยชน์
ฟังนะ การเดินทางข้ามเวลามันยุ่งเหยิง
แต่สิ่งที่บ้ากว่านั้น คือตอนนี้คุณเป็นคนละคนแล้ว
และคุณต้องเริ่มมองมันแบบนั้น
เธอมีชีวิตของตัวเอง ส่วนคุณก็มีชีวิตของคุณ
และชีวิตคุณก็เป็นอะไรก็ได้ ที่คุณอยากให้เป็น
แล้วถึงจะดูเห็นแก่ตัวนิดหน่อย ฉันก็ชอบที่มีเพื่อนใหม่ด้วย
ตราบใดที่คุณอยู่ที่นี่
จะว่ายังไงถ้าเราจะ หาเครื่องแบบให้คุณ เรือเอก
ฉันว่าไม่ล่ะ
ให้ตาย ผู้หญิงคนนี้ยกซดได้จริงๆ
ไม่เอาน่า แค่นี้เอง
ที่ยูเนียนพอยต์ ฉันเคยดื่มทั้งคืน
แล้วไปรายงานตัวในวันรุ่งขึ้น
- อะไรนะ - ครั้งนั้น
ฉันยังเมาอยู่เลยตอนที่เรา
หลุดแรงโน้มถ่วงบนเรลอนโฟร์
ฉันไม่ได้คาดเข็มขัด
แล้วฉันก็ไถลไปตามทางเดิน เหมือนลูจเลย
ที่จริงมันสนุกมากนะ
วันรุ่งขึ้น ฉันเลยโน้มน้าว ให้นักเรียนคนอื่นๆ
ให้ปลดเข็มขัด ทำทางให้ลื่น
ตอนยานหลุดแรงโน้มถ่วง เราทั้งหมด
ไหลผ่านท่อหลักอย่างกับกระดานลื่น
ซึ่งคงตลกมากๆ
ถ้าฉันไม่ไถลลงไปเจอ
เจ้าหน้าที่บังคับบัญชา ตอนฉันใส่แค่ชั้นใน
พระเจ้า คุณทำอะไรลงไป
จะบอกอะไรให้นะ
ไม่มีใครทำความสะอาดห้องน้ำ ได้ดีกว่าฉัน
เรือเอกเกรย์สัน
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
แน่นอนค่ะ นาวาโท
เรือเอก มีบางเรื่อง
ที่ฉันอยากเก็บเป็นส่วนตัวในยานนี้
เช่นเรื่องนั้น
อ๋อ ขอโทษค่ะ
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
มันตลกดี
ฉันจำได้ และฉันเข้าใจว่าความทรงจำ
เป็นของคุณพอๆ กับของฉัน
แต่คนที่คุณเล่าให้ฟัง เป็นลูกเรือของฉัน
พวกเขาอยู่ใต้บังคับบัญชาฉัน
และเพื่อให้ทุกอย่าง บนยานนี้เป็นไปด้วยดี
พวกเขาต้องเคารพฉัน
ฉันเข้าใจ ฉันแค่อยากหาเพื่อนที่นี่
แต่คุณพูดถูก ฉันไม่ทันคิด
ฉันเรียนรู้เรื่องนี้มาตลอดเจ็ดปี
เมื่อคุณได้เป็นผู้นำ
มีระยะห่างที่คุณต้องรักษาไว้
คุณเป็นเพื่อนกับทุกคนไม่ได้
ใช่ แต่ฉันยังไม่ได้เป็นหัวหน้า
และพูดตามตรง การมาตรวจตราทุกอย่างที่ฉันทำ
เพื่อมันจะได้ไม่กระทบอำนาจคุณมัน…
ค่อนข้างอึดอัดนะ
มีทั้งหมดนี่โดยไม่มียศ
ฉันรู้ มันแย่
แต่นี่มันกลับกัน
เราต่างก็มีความเชื่อมั่นสูงสุด
คนที่รู้ความลับของเรา ความหวังและความกลัวของเรา
เราบอกอะไรกันก็ได้
เหมือนพี่น้องฝาแฝด
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
มีบางอย่างที่ฉันไม่รู้
อะไร
เรื่องคุณกับเอ็ด มันจบแล้วจริงๆ เหรอ
จบแล้ว เราต่างก้าวต่อไป
โอ้
แล้วคุณได้คิดบ้างไหม ว่าอยากทำอะไร
ฉันชอบสิ่งที่ฉันเห็นในยานลำนี้ มาจนถึงตอนนี้
และทัลลาเจ๋งมาก ทีมที่เหลือก็ด้วย
ฉันเลยคิดว่า…
ถ้าฉันขอออกปฏิบัติงาน ที่ออร์วิลล์ล่ะ
จริงเหรอ
มันเป็นสิ่งที่ใกล้เคียง กับบ้านที่สุดในโลกเลย
อย่างน้อยก็ในตอนนี้
มันอาจจะดีมากก็ได้ใช่ไหม
ใช่ ก็เป็นไปได้นะ
แล้วคุณว่ายังไง นาวาโท
เรียกฉันว่าเคลลี่
เช่นกัน
โอ๊ย นายทำได้ยังไง
กดที่ลูกศรด้านซ้าย
- กดปุ่มบนค้างไว้ - ฉันก็กำลังทำอยู่
ฉันก็ทำตามที่นายบอกอยู่ ดูสิ
- กดปุ่มบนค้างไว้ - กอร์ดอน ดูมือฉันสิ
ฉันกดปุ่มบนอยู่นะ
ใช่ แต่นายไม่ได้แตะลูกศรซ้าย
พระเจ้า เกมงี่เง่า
เดี๋ยว รอก่อน
เดี๋ยวนะ เขาจะไป…
- เดี๋ยวนะ แล้วฉันจะ… - นายต้องเดินถอยหลัง
- จะให้ฉันทำยังไง - กดปุ่มซ้ายบนสุด
กดลูกศรสีแดงค้างไว้ กดปุ่ม "เอกซ์"
กอร์ดอน ฉันไม่ได้มี 20 นิ้ว
นี่มัน…
เข้ามาสิ
- ไง - ไง
"ตาย"
พระเจ้า เจริญล่ะ
เวลาไม่เหมาะเหรอ
ไม่ ไม่เป็นไร
- มีอะไรเหรอ - ก็นะ
ฉันขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ตามลำพัง
โอ้ ดีแล้ว ฉันต้องไปแล้ว สนุกดี
เออ สนุกดี
เป็นไง เริ่มลงตัวหรือยัง
ไม่เลวเลย
ทุกคนยอดเยี่ยมมาก
ฉันรู้สึก ได้รับการดูแล
- เป็นทีมที่ดี - ใช่
ฟังนะ นี่เป็นสถานการณ์ที่แปลก
ฉันเลยจะมาบอกเลยแล้วกัน
คืนก่อนฉันสนุกกับคุณมาก
คืนก่อนเหรอ
อ๋อ ใช่ คืนก่อนของคุณ
- ใช่ คืนก่อนของฉัน - ใช่ๆ
ซึ่งสำหรับฉัน มันยังสดอยู่ในใจ
ที่ฉันสงสัยก็คือ…
ฉันอยากเดตครั้งที่สอง
ก๊อกๆ
ไง
ฟังนะ ผมมีคำถามแปลกๆ
มีอะไรเหรอ
มันแปลกมาก
แบบว่า คุณอาจจะหงุดหงิดแปลกๆ
อะไรเหรอ
คุณจำตอนที่คุณคบกับแคสเชียส
แล้วผมก็สนับสนุนพวกคุณ และผมโอเคกับมันสุดๆ เลย
ในที่สุด จำได้
และคุณยังรู้สึกว่า เราไม่ควรกลับมาคบกัน
เพราะงานของเราทำให้มันซับซ้อนเกินไป
คุณจะพูดเรื่องอะไร
คุณจะรู้สึกยังไง ที่ผมไปเดตครั้งที่สอง
กับเธอ
ฟังนะ ผมรู้ว่ามันแปลกๆ แต่เธอมาที่ห้องผม และ…
ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
ผมรู้แค่ว่าผมไม่อยากปฏิเสธ
และคุณเอาไปเปรียบกับแคสเชียส
ใช่ คุณเจอคนอื่นแล้วผมก็ด้วย
ใช่ มันต่างกันหน่อยนะ
คิดแบบนี้สิ
มันเกือบจะเหมือนเป็น โอกาสครั้งที่สองของเรา
ไม่มีเรา โดยไม่มีฉันนะ เธอไม่ใช่ฉัน
ผมรู้ แต่เธอ…
และพูดตามตรง
ผมแค่อยากคบกับคนที่ไม่ใช่คริลล์
คุณอยากเริ่มต้นใหม่เหรอ
กี่ครั้งแล้วที่มนุษย์ปรารถนา
ว่าพวกเขาจะกลับไปแก้ไขอดีตได้
นี่เป็นโอกาสในชีวิตจริง
ตอนที่เราอยู่ด้วยกัน ผมเอาแต่ทำงาน
แล้วผมก็ไล่คุณออกจากชีวิต
ผมเสียใจมาตลอด
ผมแค่จะบอกว่า ผมอยากได้โอกาสแก้ไขมัน
แต่นั่นคือเหตุผลที่ผมมาที่นี่ก่อน
ที่คุณต้องบอกก็คือ คุณอยากพยายามกับผมอีกครั้ง
และผมจะไม่คิดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
คุณก็รู้ว่าฉันทำไม่ได้
ฟังนะ ฉันไม่มีสิทธิ์บอกคุณ ว่าอย่าทำเรื่องนี้
แต่จำไว้ว่าเวลาคุณเอง ก็ผ่านไปเจ็ดปีแล้ว
คุณเปลี่ยนไป เหมือนกับฉัน
และคุณอาจคิดว่ามันยากขึ้น
ที่จะเข้ากับฉันในวัยสาว ได้มากกว่าที่คิด
อือ ผมจะระวังแล้วกัน
ขอบคุณนะ
คุณกำลังบอกว่าไอแซก หันหลังให้คนของตัวเอง
- เพื่อช่วยสหภาพเหรอ - ใช่
ไม่มีใครรู้ว่าจะทำยังไงกับเขา หลังจากนั้น
เหล่านายพลต้องการปิดเครื่องเขา
แต่เคลลี่กับผมคุยกับพวกเขาไว้
"เคลลี่กับผม"
พระเจ้า ขอโทษ ผมเอาแต่ทำแบบนั้น…
ไม่ ไม่เป็นไร
ฉันรู้ว่านี่มัแปลกๆ สำหรับคุณ
ใช่ ผมสงสัยอยู่
แต่ผมว่าผมทำเต็มที่แล้วนะ
แล้ว…
คุณจะโทรหาฉันเมื่อไหร่
- หืม - หลังจากเดตแรกของเรา
เห็นได้ชัดว่าคุณโทรมาชวนฉันเดตอีก
เอ่อ…
ใช่ ผมว่ามันเหมือนสอง
สามวันต่อมา แบบนั้นมั้ง
- จริงเหรอ อืม - ใช่
ฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อได้ไหม
- ทำไมล่ะ - ไม่รู้สิ คุณแค่…
ไม่ได้ดูจะมีเชิงเยอะขนาดนั้น
ถ้าต้องเดา ฉันคงบอกว่า เป็นวันรุ่งขึ้น
- คือว่า… - และอาจจะก่อนเที่ยง
โอเค ไม่มีประโยชน์ที่ผม…
อยู่ในอนาคต แต่ใช้เรื่องนี้งัดคุณไม่ได้
อีกรอบไหมครับ
- ไม่เป็นไร ผมพอแล้ว - แน่นอนค่ะ
- ผมดื่มเยอะแล้ว - ไม่ เราต้องการอีกสอง
- ผมโอเคแล้ว - อีกรอบ
- สามแก้วแล้ว ผมพอแล้ว - เขาต้องการอีกค่ะ
- ไม่จริงๆ ผมไม่เป็นไร - เขาต้องดื่มอีก
คุณผู้หญิงชนะ
ผมจะไปเอามาให้อีกครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
โอเค
เดจาวู
นี่เป็นความผิดของคุณ
- คุณรู้ตัวไหม - ไม่นะ ไม่ๆ
- ฉันไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น - ความผิดคุณทั้งนั้น
- ผมต้องรักษามาด - ไม่ ฉันแค่สั่งเครื่องดื่มเอง
- ต่อหน้าลูกเรือ - คุณดื่มเอง
ผมไม่ไหว…
- สี่แก้วมันมากเกินไป - ผิดที่คุณเลย นี่…
นี่ เราถึงแล้ว
- เราถึงแล้ว - โอ้ เราถึงแล้วเหรอ
- เอ่อ… - คือ…
ฉัน…
ฉันมีช่วงเวลาที่ดีมากๆ อีกครั้ง
ผมก็เหมือนกัน
อีกครั้ง
ซึ่งในกรณีของผมมันเป็น การพูดพร่ำเพรื่อไปหน่อย
ทุกอย่างที่คุณพูดหลังจากแก้วที่สาม
เป็นการพูดพร่ำเพรื่อหมด ดังนั้น…
ว้าว นั่นมุกคุณพ่อนี่
- โอ้ - คุณเล่นมุกคุณพ่อเหรอ
- นั่น คุณเป็นใครกัน - คุณอยากจูบ
ราตรีสวัสดิ์พ่อคุณไหม
ว้าว นี่มันไม่โรแมนติกเลยสักนิด
คุณรู้ว่ามันเป็น มานี่ มา
ราตรีสวัสดิ์
- นาวาเอก - เรือเอก
เข้ามาสิ
ไง อรุณสวัสดิ์
สวัสดี ฟังนะ…
ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
มีอะไรเหรอ
ฉันกำลังจะมีข้อจำกัดของจริง เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้
กับคุณและเอ็ด
เหรอคะ
ฉันว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
คือ ฉันแค่คิดว่า
เพราะคุณไม่ได้คบกันแล้ว
นั่นแหละประเด็นของฉัน
คุณไม่ได้สัมผัสมัน
แต่เขาก็เสียใจมากตอนที่มันจบลง
ฉันก็เหมือนกัน
แล้วฉันก็…
ฉันรู้จักตัวเองตอนอายุเท่าคุณ
ฉันไม่อยากเห็นเขาเจ็บ
ฉันไม่อยากเห็นคุณเจ็บ
ฉันรู้ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง
ฉันไม่คิดจะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
- ฉันก็ไม่ได้คิดเหมือนกัน - แต่คุณก็ทำ
ใช่ ฉันถึงได้มาเตือนคุณ
ด้วยความเคารพ นาวาโท ฉันไม่ต้องคำเตือน
ฉันไม่ใช่คุณ ฉันหมายความตามที่พูด
และถ้านี่เป็นเส้นเวลาใหม่
คุณจะรู้ได้ยังไง ว่าฉันไม่ได้เจอเนื้อคู่แล้ว
เราล้อเล่นกับใครกัน คุณคือฉัน
ก็แค่คนที่เด็กกว่า โง่กว่า
ฉันรู้ตัวเองดี ฉันเคยพูดประมาณว่า
"ฉันเจอเนื้อคู่แล้ว" แล้วรู้ไหม
เราไม่เจอเนื้อคู่หรอก เรากลายเป็นเนื้อคู่
จากการเติบโตมาด้วยกัน
และถ้าคุณผ่านชีวิตแต่งงานนี้ เหมือนที่ฉันเคย
คุณจะฉลาดพอที่จะรู้เรื่องนั้น
คุณจะบอกว่าคุณจัดการชีวิตเรา
ได้ดีกว่าฉันเหรอ
เห็นความเละเทะที่ตัวเองได้ทำไหม
รู้อะไรไหม ลืมมันไปซะ
- ฉันต้องกลับไปห้องควบคุม - เดี๋ยวนะ อยู่ฟังฉันก่อน
- เพราะฉันมีอะไรจะพูด - ถ้าคุณอยากจะสร้าง
- ความผิดพลาดครั้งใหญ่ ได้เลย - และฉันรู้ว่าคุณไม่อยากฟัง
- แต่คุณต้องฟัง - อะไรเหรอ
คุณยังไม่ได้แต่งงาน
คุณไม่ใช่นาวาเอก
คุณรักษาระยะห่างจากลูกน้อง
มีสามสิ่งที่ฉันต้องการในชีวิต
แล้วคุณก็ไม่ได้เข้าใกล้เลยสักข้อ
คุณทำให้อนาคตฉันเป็นความผิดหวัง
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - ไม่เป็นไร
โอเค
นาวาเอก สแกนเจอยานเคย์ลอนสองลำ
อยู่ในจุดที่เหมือนเป็นเส้นทางสกัด
- พวกเขาเห็นเราไหม - ยืนยันไม่ได้
ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า
กอร์ดอน เปลี่ยนเส้นทาง แล้วใช้ควอนตัม
ครับ
เคย์ลอนไม่ได้ตามมา
เกือบไปแล้ว
รักษาเส้นทางจนกว่าจะหลุดระยะค้นหา
รู้ไหม กอร์ดอน ฉันต้องบอกนาย
ฉันรู้สึกว่าฉันมีโอกาสแก้ตัว
- กับเคลลี่เหรอ - ใช่
มันเหมือนความตื่นเต้นทั้งหมด
เป็นครั้งแรก
แต่ความตึงเครียดทั้งหมดมันหายไป
ฟังนะพวก ฉันจะพูดตรงๆ กับนาย
- ผมว่ามันเป็นความคิดที่แย่ - อะไรนะ ทำไมล่ะ
ลืมแล้วเหรอ ฉันเห็นทุกอย่าง ฉันอยู่ในเหตุการณ์
ฉันเห็นว่าการหย่ามันทำอะไรกับนาย
และฉันคือคนที่ต้องค่อยๆ
แซะนายขึ้นมาจากพื้นนานเป็นเดือนๆ
ฉันไม่อยากทำแบบนั้นอีก เพื่อเราทั้งคู่นะ
ไม่หรอก ฉันสัญญา
มันจะต่างออกไป
- ไง ทุกคน - เป็นยังไงบ้าง
- ไง - ไง
ฉันให้วิศวกรคนหนึ่ง ตั้งโปรแกรมเครื่องจำลอง
ร้านที่ฉันชอบที่สุดบนโลก
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันยังมีอยู่ไหม
แต่ฉันคิดว่าเราน่าจะลองไปกัน
กอร์ดอน คุณกับบอร์ตัสก็มาด้วยสิ
ฉันเชิญทัลลามาแล้ว
ฟังดูดีนะ
ฉันไม่รู้ว่าจะทนไปได้อีกแค่ไหน
เสียงดังชะมัดเลย
- มาเต้นกัน - ใช่ ตรงนี้สนุกมากเลย
ผมว่าเราจะอยู่ดื่มกันให้หมดน่ะ
- อะไรนะ - เราจะดื่มให้หมด
- ห้องน้ำอยู่ทางนั้น - ไม่ๆ ผมบอกว่า…
อะไรนะ
เราจะอยู่ที่นี่แล้วเมาให้เละ
- โอเค เจ๋ง - โอเค
นั่นยาฟิตใช่ไหม
นั่นยังน้อยไป ดูสิ
นี่มันคือความรุ่งโรจน์
เพลงคล้ายกับเพลงผสมพันธุ์ ที่โด่งดังในโมคลัสเลย
คุณต้องมาเต้นกับเรา
เราไม่เป็นไร แต่ก็ขอบคุณนะ
ห้องน้ำเหรอ ทางนั้น
บอร์ตัส ฟังนะ
เราต้องกลับไปเต้น
คืนนี้เป็นคืนของเรา
นายต้องการแบบนี้เหรอ
คนโตแล้วทุกคนต้องยอมรับ
กับความจริงที่ว่าพวกเขาเคยโง่กว่า
แต่การต้องมาเห็นมันทุกวัน…
มันแย่มาก
คุณรับมือได้ดีกว่าฉันมาก
ก็ เธอไม่รู้เลย
เธอมองหาอะไรอย่างการแต่งงาน
และเห็นความรู้สึกนี้ สูงไปจนถึงเส้นขอบฟ้า
ซึ่งไม่ใช่
มันเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการ
มันผ่านช่วงเวลาต่างๆ
มีบางครั้งที่คุณรู้สึกว่า…
คุณไม่รักอีกคนต่อไปแล้ว
แล้วคุณก็จะไม่รักพวกเขาอีกเลย แล้ววันหนึ่งคุณก็จะรักเขาขึ้นมา
คุณน่าจะได้ยินที่เธอพูดกับฉัน
หนุ่มสาวมักจะปฏิเสธคนแก่
มันเป็นวิธีผลักไสความจริง
คุณเพิ่งบอกว่าฉันแก่
คุณไม่แก่นะ
เธอพูดถูกไหม
ฉันทำตัวเองผิดหวังหรือเปล่า
เธอเป็นฉัน เลยปฏิเสธได้ยาก
อย่าให้เธอทำคุณรู้สึกผิดต่อตัวเอง
คุณทำสิ่งที่ดีมาก
ทั้งฉลาดและทรงพลัง
คุณเป็นเพื่อนที่ใจดีและมีน้ำใจ
และยิ่งไปกว่านั้น
คุณเป็นนาวาโทยานสหภาพนะ
ฉันเคยคิดว่าพอถึงจุดนี้ ฉันจะได้เป็นนาวาเอก
คุณแต่งงานแล้ว
แต่มันก็ไม่ได้ผล
ฉันคิดว่าป่านนี้ ฉันจะมีสามีกับลูกแล้ว
ชีวิตจริง
ความจริงมันสัมพัทธ์นะ
ฉันเคยคบกับชีวิตประดิษฐ์
และคิดว่าฉันเจอคู่ที่เหมาะสมแล้ว
เป้าหมายเปลี่ยนไป
อะไรๆ ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นอย่างงดงาม
เราจึงต้องหยุดและ หลายครั้งกลับมาจูนกันใหม่
คุณต้องการอะไรจริงๆ
คิดว่าไง
ฉันสั่งทำเลียนแบบชุดที่บ้าน
เดี๋ยวนะ ใช่แล้ว ผมจำได้
นั่นเป็นชุดที่เคลลี่ใส่ ในวันครบรอบหนึ่งปีของเรา
ให้ตายสิ ฉันพยายามเซอร์ไพรส์คุณ
รู้ไหม ครั้งที่สองก็ยิ่งดี
รอดตายไปนะ เมอร์เซอร์
มานี่
คิดยังไงกับคลับ
พระเจ้า สนุกจัง
- ใช่ไหมล่ะ - ใช่ๆ
ทัลลาให้ฉันเอาสำเนาโปรแกรมให้
เป็นที่ที่เจ๋งมาก คุณน่าจะเต้นกับเรานะ
รู้ไหม ผมก็คงทำแบบนั้น แต่อาการปวดหลัง…
- อ๋อ ใช่ - ใช่แล้ว
- อาการปวดหลังของคุณ - ใช่ๆ
ฟังนะ
ฉันชอบคุณจริงๆ
ผมก็ชอบคุณมากเหมือนกัน
งั้นเอาง่ายๆ แล้วกัน
อือ
เดี๋ยวนะ แค่…
มีอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ มัน…
ไม่รู้สิ
ให้ฉันช่วยหาทางให้นะ
มันไม่รู้สึกยุ่งไปหน่อยเหรอ
ไม่ ไม่ใช่กับฉัน
ฟังนะ ผมไม่ได้บอกว่าไม่อยากนะ
เชื่อผมเถอะ
ก็แค่…
ผมได้เคยรู้สึกทั้งหมดนี่…
กับคนอื่นแล้ว
โอ้
เมื่อเจ็ดปีก่อน เธอคือคุณ
และผมก็ตกหลุมรักเธอหมดหัวใจ
และใช่ เธอเปลี่ยนไปมากในเจ็ดปี
แต่ผมก็เหมือนกัน
เราโตและเปลี่ยนแปลงมาด้วยกัน
และ…
ผมยังรักเธออยู่
แต่ว่า…
เธอคือฉันนะ
สะพานเดินเรือเรียกนาวาเอก
ยานเคย์ลอนสองลำ กลับเข้ามาในระยะสแกนแล้ว
พวกเขาอยู่บนเส้นทางสกัด จะมาถึงใน 8.2 นาที
ผมกำลังไป
ขอโทษที่ปลุกทุกคนมานะ
พวกเขาอยู่ไกลแค่ไหน
อีกประมาณเจ็ดนาทีจะปะทะ
นาวาเอก เราหนียานเคย์ลอนไม่ได้
ลองดูก็ได้
ไอแซก เบี่ยงพลังที่มีทั้งหมด ให้กับแรงขับควอนตัม
ครับ
น้ำแข็ง
อะไรนะ
เราอยู่ไม่ไกลจากระบบเวนเดก ใช่ไหม
ประมาณ 3.6 ปีแสง
เวนเดกทูมีระบบวงแหวนแปรปรวน
- ถ้าจำไม่ผิดนะ - ถูกต้อง
ฉันทำรายงานเกี่ยวกับ วงแหวนแปรปรวนที่บัณฑิตศึกษา
ฉันศึกษาดาวดวงนั้น
เยี่ยมเลย มันช่วยเราได้ยังไง
แหวนโจเวียนทำจากน้ำแข็ง
เราเลยเข้าร่วมกลุ่ม
เราแอบเข้าไปในวงแหวน
และปล่อยน้ำให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
ซึ่งมันจะไปสร้างแผ่นฟิล์ม เคลือบตัวยาน
แล้วเราก็ดับเครื่องจนกว่า พวกเคย์ลอนจะไป
นั่นสิ ถ้าโชคดี เราจะเข้าไปเนียนได้
กอร์ดอน กำหนดเส้นทางไปเวนเดกทู
ครับ
เปิดท่อ
ครับ
เรือเคย์ลอนใกล้เข้ามาแล้ว
ไอแซก ปิดพลังงานทั้งหมด
พวกมันกำลังไปแล้ว
เราจะปิดพลังงานกันจนถึงหกโมงเช้า
เข้ามาสิ
ไง
ฉันต้องขอโทษคุณ
มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ตลกดี เพราะฉันติดหนี้บุญคุณคุณ
เราอาจจะบอกว่ามันหายกันก็ได้
ฉันเป็นนางร้ายตัวจริง
เคยเป็นเหมือนกัน
สะพานเดินเรือนั่นสุดยอดมาก
ฉันรู้สึกเป็นครั้งแรกถึงแรงโน้มถ่วง
ของสิ่งที่คุณทำทุกวัน
คุณน่าทึ่งมาก
ก็นะ ในตัวฉันก็มีคุณอยู่เยอะ
เข้ามาสิ
ลามาร์ มีอะไร
การค้นพบ เราคิดว่านะ
หมายความว่าไง
เอ่อ ผมให้สัญญาอะไรไม่ได้นะ
แต่ผมคิดว่าเราหาทาง
ส่งเรือเอกเกรย์สัน กลับไปในเวลาตัวเองได้
ด้วยการเปลี่ยนขั้วควอนตัมพลาสมา
แล้วกระตุ้นสนามสมมาตรพหุภาคี
ในตัวปล่อยกราวิตอนของยาน
เราอาจจะสามารถผลิต
ผลของปรากฏการณ์แรงโน้มถ่วงได้
ถ้าเราโฟกัสเรื่องคลื่น
ผ่านเลนส์ของอุปกรณ์อาโรนอฟได้
เราส่งคุณกลับบ้านได้
กลับไปจุดที่คุณจากมา
ฉันรู้จักสีหน้าแบบนั้น มันมีข้อเสีย
ต้องใช้พลังงานเยอะเลย
เราต้องดึงพลังจากแรงขับควอนตัม
มากกว่าที่เราเคยใช้ ตอนเร่งความเร็วสูงสุด
ยานจะรับภาระมากเกินไป
รอเดี๋ยวนะ
ถึงแม้ว่ามันจะได้ผล
แล้วความรู้เรื่องอนาคตของฉันล่ะ
ถึงฉันจะปิดปากเงียบ แต่ก็ไม่มีใครต้านความต้องการ
ที่จะเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ที่เห็นมาก่อนได้หรอก
ลบความทรงจำก็ได้
ไม่เสี่ยงไปหน่อยเหรอ
เอ่อ ก็เสี่ยงนะ
มีโอกาสที่สมองจะเสียหาย ดังนั้น…
คุณก็ต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง
ยิ้มทำไม
- เพราะเรารู้ว่ามันจะได้ผล - ยังไง
มันได้ผลแล้ว
แล้วคุณก็ส่งฉันกลับไปได้สำเร็จ
คุณถึงจำเรื่องพวกนี้ไม่ได้
ไอแซก จอห์น เอาเลย
ฉันต้องคิดถึงพวกคุณแน่
ผิดครับ เรือเอก
คุณจะจำเรื่องพวกนี้ไม่ได้
เรือเอกเคยาลี
รายงานตัวที่สะพานเดินเรือ เพื่อตรวจสอบระบบครั้งสุดท้าย
กำลังไป
นี่ ทัลลา
จากคืนนี้ไปเจ็ดปี เรามานัดดื่มกันดีไหม
ว่าไงคะท่าน
เจอกันที่ห้องอาหารตอนสองทุ่ม
ฉันดีใจที่ได้รู้จักคุณ
ฉันรู้สึกว่าฉันรู้จักตัวเองดีขึ้น
ฉันก็เหมือนกัน
และฉันขอบอกนะ
ฉันรอเป็นคุณไม่ไหวแล้ว
ลามาร์เรียกนาวาเอก
เราพร้อมจะลงไปแล้ว
รับทราบ
งั้นไว้เจอกันนะ
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร
ฉันไม่โทษคุณหรอก
เธอเป็นคนพิเศษ
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
ผมเสียใจกับสิ่งที่ผมกำลังจะทำ
ในอีกห้าปีข้างหน้าของชีวิต
การหายไป การเมินเฉย
ผมอยากแก้ไขทุกอย่างได้
นาวาเอก ฉันพร้อมจะเริ่มแล้ว
ไว้เจอกันในอนาคต
เมอร์เซอร์เรียกสะพานเดินเรือ
เรากำลังไป
เมอร์เซอร์เรียกลามาร์ เริ่มแผนงานได้
รับทราบ เอาเลย
ลบความทรงจำสำเร็จแล้ว
ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว ไอแซก
แน่ใจนะว่ามันจะได้ผล
ไม่เลยครับ หมอ
สนามควอนตัมขึ้นระดับสุดแล้ว
วิศวกรรมเรียกสะพานเดินเรือ
เราอยู่ตรงเส้นสีแดงแล้ว
ไอแซก สถานะเป็นยังไงบ้าง
ระดับกราวิตอนไม่เพียงพอ นาวาเอก
ลามาร์ ให้ไอแซกอีกได้ไหม
รับประกันความเสถียรไม่ได้นะ
เอาเลย
ยาฟิต เบี่ยงพลังงานจากเกราะพลังงาน
ไปที่สนามควอนตัม
พลังงานยังคงไม่พอครับ
ไอแซก เห็นแก่พระเจ้าเถอะ จะเอาเท่าไร
เพิ่มอีก 15 เปอร์เซ็นต์ก็น่าจะพอ
สนามเวลาเสถียรแล้ว
ลามาร์ ให้อีก 15 เปอร์เซ็นต์ได้ไหม
- เขาบ้าไปแล้วเหรอ - นาวาเอก เป็นความคิดที่แย่มาก
แค่นี้ก็อยู่ในจุดเสี่ยงแล้ว
ค้างไว้สักสิบวินาที
ถ้าตอนนั้นไอแซกทำไม่ได้
- ก็ปิดมันซะ - ครับ
ทุกแผนกรายงานภาวะโอเวอร์โหลด
ความสมบูรณ์โครงยานกำลังอ่อนกำลัง
เอ็ด
ปิดมันซะ
ไง
สวัสดี
หวังว่าผมจะไม่โทรมาเร็วเกินไปนะ
ผมปลุกคุณหรือเปล่า
เปล่า ฉัน…
คุณโอเคไหม
ใช่ ฉัน…
มีอะไรเหรอ
คืองี้ ผมรู้ว่ามันขัดกับ
หนังสือแนะนำให้เป็นหนุ่มเจ๋งนะ
เมื่อคืนผมสนุกกับคุณมาก
และ ผมสงสัยว่า…
ผมชวนคุณไปเดตอีกทีได้ไหม
ฉันแค่…
ฉันว่าเราคงไปกันไม่ได้หรอก
ขอโทษนะ