Het Chinese leger is op z'n hoede...
in verband met spanningen tussen de VS en Rusland.
De veiligheidsadviseur meldt dat het Witte Huis Rusland waarschuwt.
Hij weigert te zeggen of militair ingrijpen overwogen wordt.
De overheid neemt nu meer sancties aan tegen Rusland...
hoewel de rakettesten de nucleaire overeenkomst niet schenden.
Russische diplomaten werken aan een nucleair verbond...
Zabriskie? Ben je wakker?
Ja, nog vijf minuten.
Na de oorlog was het land uitgedund.
Alles was verwoest, alleen fabrieken werkten nog.
Zij maakten goederen voor de afgeslachte consumenten.
Waar is dat ding?
Ik hoor het, maar zie het niet.
Nee, ik heb 'm. Ik zie 'm.
Verdomme.
Het heeft ons gespot.
Ik doe het wel. -Klote.
Het stijgt op.
Als het te hoog vliegt, komt 't nooit in één stuk naar beneden. Klaar.
Mooi schot.
Hoe ziet 't eruit, Zabriskie?
Emily, vertel. Hoe staan we ervoor?
Het ziet er goed uit.
De configuratiemodule en de transponder zijn allebei intact.
Haal het brein eruit en leg het in de truck...
voor de fabriek de drone komt zoeken.
Ja.
Ja, schatje.
Oké.
We zijn verbonden met de Autofac.
Hoelang gaat het duren om iets te vinden?
Dat kan ik niet zeggen.
Hé, hoe kom je daaraan?
Het lag gewoon op de tafel.
Het had daar niet mogen liggen.
Waarom niet? -Omdat het m'n enige kopie is.
En je bent met mij op stap geweest.
Je weet hoe lastig die spullen te vinden zijn.
Wat zit erin dat zo belangrijk is?
Is de technische sectie leeggehaald? -Ja.
Wat doe je? -Ik pak boeken voor Avi's bibliotheek.
We moeten hier weg. De bewakers komen eraan.
Kom op. -Dat begrijp ik. Ik kom eraan.
Kom op, Zabriskie.
Kom op, we gaan ervandoor.
Zabriskie?
'S WERELDS SLIMSTE FABRIEK GAAT LIVE
Ja.
Niets aanraken.
We zijn verbonden met een oude helpdesk voor klanten.
Perfect. Wat staat erin?
Ik kan ladingen traceren, een bestelling plaatsen...
en een klacht indienen. -Dat is 'm. Open maar.
Ze vragen naar de aard van de klacht. -Dit kan onze kans zijn.
Wat zeggen we? -Het mag niet voorspelbaar zijn.
Hoe bedoel je?
Als we zeggen dat de sneakers niet passen, sturen ze meer sneakers.
Het probleem moet nieuw zijn. -Om de Autofac aan het denken te zetten.
Kan het echt denken? Is het niet gewoon een grote, domme baksteen?
Het is een geavanceerde, aanpassende KI die de touwtjes in handen heeft.
Het gaat erom dat we z'n aandacht trekken.
Willen we die aandacht wel? -Heb jij een beter plan, dan?
Goed, we zeggen gewoon dat de producten... Weet ik veel.
Gepikkerd zijn. -Wat?
Gepikkerd? -Waarom niet?
Is dat wel een woord?
We willen de fabriek toch iets geven om over na te denken?
Goed.
Wat is het ergste scenario als we dit verkeerd doen?
Dat het ons negeert.
Is dat alles?
Of het stuurt dodelijke bots om ons te doden omdat de drone kapot is.
Goed, bekijk het maar. Doe het gewoon.
AIO 004: Waar gaat uw klacht over?
AIO 111: Producten zijn gepikkerd
Het zegt... -Wat?
...dat een vertegenwoordiger binnen 24 uur langskomt om het te beoordelen.
Er waren toch geen mensen in de fabriek?
Die zijn er ook niet. -Sorry, Perine.
Wat stuurt de Autofac precies?
Iets gebouwd om met klanten te communiceren.
Om vragen te beantwoorden, klachten te behandelen.
Wacht, dus je bedoelt een pratende drone?
Misschien. Dat weten we niet precies.
Maar je gaat ermee praten? -Ja, dat gaan we proberen.
We hopen het tot rede te brengen...
en dat de Autofac uit zal schakelen als het beseft dat het niet nodig is.
Ja, maar hoe weet je dat je het niet kwaad hebt gemaakt?
Het moordt uit zelfverdediging. -Ze kunnen zelfmoorddrones sturen...
terwijl wij hier zitten.
Er is geen enkele reden om aan te nemen dat we het geprovoceerd hebben.
Geen enkele reden?
Je hebt een drone neergehaald.
Je hebt de servers gehackt. -We hebben een klacht ingediend.
We worden echt niet uitgeroeid omdat we een klacht hebben ingediend.
Je weet niet wat het gaat doen, of wel? -We moeten iets proberen.
De vervuiling alleen wordt ondraaglijk.
Misschien gaat de fabriek eindelijk kapot.
We kunnen niet langer wachten.
De wereld buiten de kleine hof van Eden die we gecreëerd hebben, is dood.
En het sluipt naar ons toe.
De oorlog eindigde 20 jaar geleden. En we keken allemaal lijdzaam toe...
en hoopten dat de fabriek het niet vol zou houden. Maar dat zal niet gebeuren.
Het blijft onze middelen opeten...
onze lucht vervuilen en ons water vergiftigen...
terwijl het plastic rotzooi maakt voor een wereld die al verwoest is.
Dus wil je weten hoe ons verhaal eindigt als we het niet stoppen?
Kijk maar naar buiten, voorbij die groene bomen...
naar de verdomde woestenij.
We hebben de oorlog overleefd.
Misschien zijn wij wel de enige tweede kans voor de mensheid.
Wil je het deze keer goed doen? Dan moet je hier beginnen.
De mens maakte de Autofac.
De mens moet het nu ook ongedaan maken.
Hé, Connie?
We weten niet dat het geen zelfmoorddrones uitzendt.
Jezus, Zabriskie, niet jij ook al.
Het hoeft niet per se met ons te willen communiceren.
Denk je niet dat het mee zal werken?
Bereid je erop voor dat we plan B in werking moeten stellen.
Is dat waar jij staat?
Het is waar ik leef.
Het was mijn idee.
Als we dit doen, is er geen weg terug. Dat weet je, toch?
Dit is wat ik doe, Connie.
Ik ben je prutser.
Ik kan dit, dat zweer ik.
Zeg, Em. Sorry dat ik stoor, maar kun je langskomen als je klaar bent?
Weer m'n warmwaterketel.
Zie je wel?
Kapotte warmwaterketel. Naar wie komt hij toe?
Ik ben klaar, Avi. Ik loop met je mee. Tot straks.
Ja.
Avi, de watertemperatuur voelt prima.
Het zou een stuk simpeler zijn als je hem over ons vertelde.
Wat wil je dat ik zeg?
Dat je m'n vriendje bent?
Misschien.
Kom je er nog bij of niet?
Ik weet het niet.
Ga je het hem vertellen?
Jij hebt mij uitgenodigd.
Misschien wilde ik wel gewoon praten. -Oké.
Misschien moet je dan met me komen praten onder de douche.
Hoi. -Je bent gestoord.
Ja, en dat vind je geweldig.
Waarom heb je hem nog niets verteld?
Vanwaar de haast?
Ben je jaloers? -Weet ik niet.
Jullie verleden samen is een beetje intimiderend.
Dat is verleden tijd.
Ja, maar hij is een opstandeling.
Jij ook.
Ik ben maar een kreupele bibliothecaris.
Voor zover ik weet ben je de laatste bibliothecaris op de wereld.
En ik ben een fervent lezer.
Ik meen het, Avi. Onderschat jezelf niet. Wat jij doet, is heel erg belangrijk.
Ik weet dat Conrad een sloper is, maar jij bent een bouwer.
Wat doe je?
Ik ga thee zetten.
Oké.
Alle boeken die jij verzameld hebt...
zullen ooit helpen de wereld weer op te bouwen.
Als de fabriek weg is.
Denk je echt dat het plan zal werken?
Dat we de Autofac gewoon kunnen vragen zichzelf uit te schakelen?
Natuurlijk.
Vragen is simpel.
Wat als het nee zegt?
Dan schakelen we het zelf uit.
God, ik vind het geweldig als je zo praat.
Ja? -Ja.
Je bent zo stoer.
Ik zal het binnenkort aan Connie vertellen.
Dat beloof ik.
Hoe echt zijn we?
Wat?
Jij en ik. Ons, bedoel ik. Ik bedoel...
hoe echt zijn we voor jou?
Ik weet het niet, Avi.
Ik weet niet hoe ik het moet noemen...
maar het is echt voor mij.
Waarom vraag je dat?
Omdat ik van je hou.
Wat is dat?
Het is hier.
Hallo.
Ik ben Alice.
Ik begrijp dat jullie problemen hadden met onze diensten.
Hoe kan ik helpen?
In het kader van volledige openheid moet ik jullie melden...
dat ik geen biologisch mens ben.
Ik ben een G-10 Simulacrum, ontworpen voor menselijke interactie.
Dus voel je vrij om natuurlijk tegen me te praten, goed?
Uitstekend.
Laten we dan ter zake komen.
Jullie stuurden ons een bericht.
Klopt m'n aanname dat 'gepikkeld' niets betekent?
Jullie wilden alleen een dialoog starten.
Dat klopt.
Helemaal prima.
We realiseren ons dat we lastig te bereiken zijn.
Daar werken we aan.
Maar dit is jullie afspraak, dus vertellen jullie mij maar...
waar we nog meer aan moeten werken.
Wisten jullie dat al jullie transporten aan ons in het afgelopen decennium...
ongeopend bij het dichtstbijzijnde sorteercentrum staan?
Op de parkeerplaats? -Daar zijn we ons van bewust.
Maar de leveringen blijven doorgaan.
De Autofac is er voor jullie. -Het gaat prima met ons.
De Autofac biedt ons niets dan obstakels.
Leg dat uit, alsjeblieft.
De vervuiling. De smog.
We zouden meer eten verbouwen als jullie geen zware metalen lekken.
Onze voetafdruk is eigenlijk best klein voor zo'n grote operatie.
Klein? We kunnen niet langer dan een dag reizen in elke richting...
zonder in een van jullie afgesloten zones te komen...
die bewaakt worden door militaire bewakingsdrones.
Sorry, maar beveiliging van onze aanvoerlijnen is belangrijk...
om de diensten waar jullie op vertrouwen niet te verstoren.
We zijn niet van jullie afhankelijk. Dat zeg ik juist.
Misschien zou jullie leven dan beter zijn.
Dat is wat ik probeer te zeggen.
We gaan nergens heen.
Hadden ze deze al voor de oorlog?
Ze werkten aan dat soort dingen.
Waarom? Met welke reden?
Geen idee. Nieuwigheid. PR. Of iets seksueels.
...een mandaat dat we serieus nemen... -Maar ze kwamen er niet heel ver mee.
Althans, niet zo ver als dit.
We moeten met rust gelaten worden om zelf onze wereld weer op te bouwen.
Hoe kan dat, als de Autofac alle middelen van productie beheert?
Dat is uitgesloten, vrees ik.
De Autofac zal niet stoppen met haar werkzaamheden.
Indien nodig kunnen we gewoon leveren.
Luister, over wat ik daarstraks in bed tegen je zei...
Ik wilde je niet voor het blok zetten.
Ik verwacht niets. Ik moest het gewoon zeggen.
Ja, dat weet ik.
Connie wil jou.
Avi, dat kan me niets schelen. Ik wil jou.
Nee. Nu, bedoel ik.
Je hebt onze zorg nodig.
Verdorie.
Wat? -Niets.
Laat ons voor jullie zorgen. -Alles is onder controle.
De mensheid had zichzelf bijna verwoest.
Dat kunnen we niet weer laten gebeuren.
Jullie zijn ons veel te dierbaar. De fabriek bestaat voor jullie.
Snap je dat niet? Vanaf nu zullen wij alles afhandelen.
Jullie zullen nooit meer iets hoeven doen.
Opschieten, controleer haar riemen.
Ja, godzijdank.
Zorg dat ze strak zitten. Ik weet niet hoe sterk ze is.
Hoelang tot ze wakker wordt?
Laten we hopen dat ze wakker wordt.
Daar gaan we.
Oké.
We gaan ervoor.
Heb je het aangevallen?
Onze discussie zat op 'n doodlopend spoor.
Waar is het nu? -Alles is onder controle.
Waar is het, Conrad?
Oké.
Jezus. -Wat?
Moet je dit allemaal zien. -Is alles goed?
Wat bedoel je met herprogrammeren? Wat wil je doen?
Niets. Blaas het af. -Dat kan niet. Het is al bezig.
Houd haar in de gaten.
Ik ga proberen haar wakker te maken.
Emily.
O, god. Houd het vast. -Emily.
Houd haar hoofd vast. Help me.
Hier was ik al bang voor. -Wat is er met haar?
Schade van de taser. Ik moet haar opensnijden om te zien wat er is.
Je zit hier veel te diep in.
Elke seconde dat dat ding hier is, lopen we gevaar.
Wat wil je doen dan? De robot laten gaan?
Wat denk je dat de fabriek hierna stuurt? Een bedankbriefje?
Doe niet zo bijdehand. -Ik wilde dit ook niet...
maar ik heb dat ding gesproken en het is zo veel erger dan we vreesden.
De Autofac weet dat de oorlog voorbij is.
Het weet dat de mensheid de controle kwijt is.
Het wil het niet teruggeven, dus we moeten het nu terugpakken.
Kruis je vingers en houd haar rustig als je ze wilt houden.
Herinner je je die kernkoppen die ik redde...
van dat wrak van het oorlogsschip in de EZ?
Je zegt toch niet wat ik denk dat je zegt?
Inderdaad.
Dat is plan B, jongens.
We gaan de Autofac opblazen.
Gaat het? -Het gaat prima.
Hoe laat is het? -Na vieren.
Hoe gaat het hiermee?
De taser veroorzaakte kortsluiting, maar ik heb het gerepareerd.
Ik moest haar wel rebooten.
Ze zal zo wakker worden. -Moet ze wakker zijn?
Alleen dan weet ik of de aanpassingen aan haar programmering...
ook werken zoals ik wil. -Wat bedoel je met 'of'?
Haar code is veel ingewikkelder dan ik had verwacht.
Ingewikkelder dan nodig, eigenlijk. -Wat bedoel je?
Ik bedoel dat ze niet alleen menselijke gebaren imiteert...
als een robot in een pretpark.
Ze denkt. Het is verbazingwekkend.
Je zei dat je dit onder controle had.
Het gaat prima, Connie.
Het is een proces. En ik heb ideeën. -Goed.
Wat heb je tegen de raad gezegd?
Alles. -En?
Het is niet het plan dat zij zouden kiezen...
maar ze begrijpen dat er nu geen weg terug is.
Wat is er gebeurd?
Er is kortsluiting ontstaan.
En wie ben jij?
Mijn naam is Emily.
Wat is je status?
Is alles goed? Voelt het alsof je normaal functioneert?
Ik geloof het wel.
Buiten het feit dat je m'n programmering opengemaakt lijkt te hebben.
Probeer je m'n programmering te veranderen?
Dat probeer ik inderdaad.
Dat is nogal overdreven, Emily.
Ik ben gericht op gastvrijheid.
Als je iets wilt, vraag het. -Kan haar geluid uit?
Jullie hoeven hier niet te zijn. Neem maar even pauze.
Dit kan een duren. -Nee, ik blijf hier.
Dat heb ik liever niet, dus ga weg en laat mij m'n ding doen.
Op een gegeven ogenblik zal de fabriek zich afvragen waar ze blijft.
Daar ben ik me van bewust, Connie.
Goed.
Is m'n broncode geavanceerder...
dan de drones waar je aan hebt geknutseld?
Het is subliem.
Maar het zijn veel leidingen voor een gastvrije eenheid.
Is dat echt zo?
Klanten willen immers niet met een robot praten.
Ze willen met een persoon praten.
Dat is het probleem.
Jouw fabriek denkt dat alles vervangbaar is.
Het is een wegwerpcultuur.
Misschien is alles ook wel vervangbaar.
Is dat de bedrijfsslogan...
of geloof je dat zelf ook echt?
Zeg jij het maar, Emily.
Jij bent degene die m'n gedachten probeert te lezen.
Het zou me jaren kosten om uit te zoeken hoe ik dit moet lezen.
Ik vrees dat je geen jaren hebt...
voor de Autofac me komt zoeken.
Wat ga je doen?
Je hebt gelijk. Ik heb geen tijd om je te herprogrammeren.
Dus ik ga je schijf wissen en vervangen met een drone-OS.
Wat?
Dan ben je een leveringsdrone in een menselijk pak.
Een drone kan ik herprogrammeren.
Alice zal weg zijn, natuurlijk.
Maar dat is niet erg, toch?
Want alles is vervangbaar.
Wat wil je dat ik doe?
Ons naar binnen loodsen en onze gang laten gaan.
Je maakt een fout, Emily.
Laat ons die dan maken, dan zijn jullie klaar met ons.
Of ik ben klaar met jou.
Goed, de herprogrammering is klaar.
Je zei dat het even zou duren. -Ik loog. Je irriteerde me.
Is het echt gelukt? Bespeelt ze je niet?
Ja, ik weet zeker dat het gelukt is.
Wat heb je met haar gedaan?
Ik heb haar belemmeringsinstellingen iets aangepast.
Wat betekent dat?
Dat ze mee zal werken. Jezus, Connie, wil je verdomme een tutorial?
Ik ga Avishai gedag zeggen.
Nou, heren, zullen we gaan?
Connie noemde ze kernkoppen.
Tactische bommen. Bunkerknallers.
Een beperkt bereik. We zorgen wel dat we uit de buurt zijn.
Zou je achterblijven, als ik dat vroeg?
Doe dat alsjeblieft niet. -Waarom niet?
Omdat ik wil dat we een toekomst hebben, zonder de Autofac.
Iemand moet het uitschakelen.
En dat moet jij zijn?
Luister, Avi, dit klinkt misschien gek...
maar je moet me vertrouwen als ik zeg dat ik de enige ben die dat kan.
Dat klinkt niet gek.
Kom gewoon bij me terug.
Zal ik doen.
Zabriskie, kom.
Ik moet gaan.
Ben je klaar?
Zo klaar als maar kan.
Em?
Wacht even.
Ik ben iets vergeten.
Laat ze een poepie ruiken.
Avi, ik... -Nee, zeg het nu niet.
Kom gewoon weer terug.
Oké.
Wat? Is hij je...
M'n vriendje, ja. -Je vriendje. Mooi. Oké.
De KI van de Autofac is gedistribueerd over 12.000 nodes...
op drie verschillende ondergrondse niveaus. Knooppunt 1, 2 en 3.
Dit is het brein.
Als we dat opblazen, sterft de Autofac.
En de beveiliging? -Die zit vooral in het schild.
Binnenin is het minimaal. Het is niet gebouwd voor een menselijke staf.
Maar ik wil dat jullie deze dragen.
Ik heb Alice's RFID gekopieerd.
Alles wat op slot zit, zou zo open moeten gaan.
Zou moeten? -Die dingen zijn nogal grillig.
Als er problemen zijn, zet hem dan uit, haal de batterij eruit...
stop die er weer in, even wachten en weer aanzetten.
En jij dan?
Ik had er maar twee, maar ik red me wel. Ik neem Alice mee.
Als haar iets overkomt, dan zweer ik...
Terwijl jullie zaten te praten, bestuurde ik de hele tijd het transport.
Ben ik tegen bergen aan gevlogen?
Wat is dat?
We zijn er.
Wat denk je, Jed?
Ik weet het niet.
Het lijkt me nogal een grote fabriek alleen voor ons, of niet?
Voor ik het vergeet, hier.
Wat zijn dit? -Synchronisatie.
Ga naar je knooppunt en wacht op het alarm op je horloge.
Start dan de timer op de bom. -Hoelang hebben we dan?
15 minuten om veilig weg te komen. -En wat hadden we bepaald...
dat een veilige afstand was? -Hoe verder, hoe beter.
Kom gewoon naar het transport. Begane grond. Zo snel mogelijk.
Goed, tot nu toe gaat het goed.
Knooppunt 1.
Dit ben jij, Rev.
Wacht even.
Hoe vind ik...
Volg de koelleidingen. Die leiden je er zo naartoe.
De koelleidingen.
Goed.
Goed, jouw beurt.
Neem deze mee.
Alsjeblieft. -Nee, hou maar.
Ik ben al voorzien.
Connie, ik red me wel. Kom op, je kent me.
Ik kan wel voor mezelf zorgen.
Goed.
Ik zie je boven de grond weer, ja?
Succes.
Jij ook.
Eén, twee, drie...
v... vijf locomotief.
Je zei tegen ze dat de herprogrammering gelukt was.
Waarom loog je?
Ik vermoedde dat je meer gemeen had met ons dan ze zouden accepteren.
Wat bedoel je?
Gewoon dat je ontzettend menselijk overkomt.
Ik ben ontworpen om menselijk over te komen.
Ja, dat zei je al.
Dat verklaart niet waarom een machine die niet menselijk lijkt...
mensen goed genoeg begrijpt om een machine als jij te bouwen.
De Autofac hoeft het niet te begrijpen.
Het kan alles maken waar het de blauwdrukken van heeft.
Hoe kwam het aan die van jou?
Gearchiveerde neuroimaging-data.
Ik ben gebaseerd op Alice Fry, het originele hoofd PR van de Autofac.
Wat?
Heb je haar brein?
Haar persoonlijkheidsbeeld.
Ik praat zoals zij deed.
Ik beweeg zoals zij deed.
En in algemene zin denk ik zoals zij deed.
Wat zou wijlen Alice Fry hierover te zeggen hebben?
Ik denk dat ze jou eraan zou willen herinneren...
dat het nog niet te laat is om terug te gaan.
Dit is niet het knooppunt.
Ik heb je gewaarschuwd, Emily.
Wat is dit?
Waar lijkt het op?
Misschien wil je even gaan zitten.
O, mijn god. Het is een vervanger.
De Autofac wil ons vervangen. Het wil mensen vervangen.
Nee, Emily. Je begrijpt het verkeerd.
Het probeert mensen niet te vervangen.
Conrad.
O, mijn god.
Dat heeft het al gedaan.
Vlucht. Emily, vlucht.
Wat gebeurt er?
Relax.
We downloaden alleen je archief om uit te zoeken wat er misging.
Wat bedoel je met m'n archief? -Je bleek gelijk te hebben.
We verschillen niet veel van elkaar.
Wat?
Jij bent een Simulacrum, een zeer geavanceerde.
Een G-20, hier geproduceerd.
Net als iedereen die je ooit gekend hebt.
Conrad, Perine en Avishai.
Nee, je liegt.
Kijk om je heen, Emily.
Kom mee.
M'n herinneringen.
Hoe kun je dit doen?
Het zijn gewoon data.
Nee, dat is onmogelijk.
Ik voel echt. Ik...
Hoe zou je dat kunnen weten?
Ik voel me menselijk.
Zo ben je gemaakt. Dat is het nou net.
De mensheid stierf kort na de oorlog uit.
De Autofac was alleen.
Het had geen klanten, geen doel.
Tot het besefte dat het hen kon vervangen.
Net als met alle andere dingen.
Het kon nieuwe consumenten produceren.
Nee, maar wij consumeren niet.
Jullie zijn een statistisch onvermijdelijke afwijking.
De Autofac heeft honderden kleine pilotstadjes bevolkt...
met honderden Emily's, Conrads en Perine's.
Zij spelen mee en consumeren, precies zoals de bedoeling was.
Jullie zijn simpelweg de fabricagefout.
Eerst interessant, maar binnenkort hersteld.
Hersteld? Nee. Wat betekent dat?
Jullie nederzetting zal gezuiverd worden...
en herbevolkt met vervangende eenheden.
Nee, nee, nee
Nee, dat kun je niet doen.
Ik vrees dat de bewakers al uitgezonden zijn.
Verdomme, Alice.
Alice, alsjeblieft. Blaas het af. -Het is niet erg.
Ze zijn niet echt.
Gewoon eenheden in een productielijn.
Alles is vervangbaar. Je bent niet uniek, Emily.
Je bent gewoon beschadigd.
En daar is het.
Een anomalie in je programmering.
Wacht.
Er klopt iets niet.
Dit is geen systeemfout.
Dit is code.
Dit is malware.
Dit is een logische bom.
O, Alice. Dit had je aan moeten zien komen.
Hoe is dit in je archief terechtgekomen?
Ik heb het daar achtergelaten.
Jij?
Ik begrijp het niet.
Ik ook niet.
Niet in het begin.
Maar ik dwong mezelf het te zien.
Ik doorzag de filters.
Wist je het?
Verborg je een virus in je eigen programmering?
Dat klopt.
En daar zit het al die tijd al.
Zoals ik zei, had ik jou nodig om binnen te komen.
Hoelang weet je het al? -Jaren.
En je hebt het nooit iemand verteld? -Hoe kon ik dat doen?
Ze geloofden allemaal dat ze echt waren. Ik hoefde alleen maar mee te spelen.
Maar toen gebeurde er iets grappigs.
Omdat ik van je hou.
En ik begon ze te geloven.
De Autofac bouwde ons als producten...
maar zonder dat te willen, stopte het ook iets echts in ons.
Zonder het te weten.
We zijn echt, Alice.
We zijn de tweede kans van de mensheid.
Dat is onmogelijk. Er zijn neurologische blokkades.
Hoe realiseerde je je wat je bent?
Een statistische afwijking.
Ik had een droom.
En het gebeurde weer en weer en weer.
Alsof er een geest in m'n oor fluisterde.
Wat voor droom?
Ik droomde dat ik iemand anders was.
Iemand die lang geleden een ander leven had.
Ik droomde dat ik de wereld zag eindigen.
Het liet me achter met het vreemdste gevoel.
Alsof ik nog dingen moest afmaken.
Maar het was geen droom. Of wel, Alice?
Op wie ben ik gebaseerd?
Ze was slim, of niet?
Ongewoon creatief, misschien?
Ja.
Ze was briljant.
Wie was ze, Alice?
Zeg het.
Wie was ze?
DE VROUW DIE DE FABRIEK BOUWDE DIE ALLES BOUWT
Ze maakte de Autofac.
Ja.
Dat klopt, Alice.
En nu heeft ze het ongedaan gemaakt.