ZIEMIA 2520
Korzystając z tej okazji,
pragnę zdeklarować moją lojalność wobec Stanu.
Stoję przed wami
pokorny wobec tradycji wojskowych naszej wspaniałej planety, Terry.
Dedykuję tę nagrodę mojej załodze.
Dwoje z nich oddało swoje życie na planecie Rexor IV.
Przyjmuję nagrodę na cześć ich pamięci.
Dziękuję.
- Gratulacje, pułkowniku. - Dziękuję.
- Vera. Musisz być dumna. - Oczywiście, że jestem.
Wszyscy chcemy być tacy jak Silas, odważny i niezachwiany lider.
Masz rację.
Ale jak mawiają, za każdym mężczyzną sukcesu stoi wspaniała kobieta.
W tym przypadku, potężna.
Twoje szybkie reakcje jako dyrektor tej misji
uratowały wielu ludzi. Uważam...
że oboje zasługujecie na uznanie.
Dziękuję, generale.
Zawsze wiedziałem, że był zazdrosny.
Nikczemnik.
Musiał upokorzyć mnie przed wszystkimi.
Wątpię, że chciał cię upokorzyć.
Akurat dzisiaj.
Kiedy otrzymałem odznaczenie życia.
Moim zdaniem był miły.
Miły?
Tak, Silas, dla mnie.
Jestem wykończona, idę do łóżka.
Czy twoje uszy dzwonią w nocy?
Słucham?
Kiedy kładziesz się spać,
czy widzisz życie twoich towarzyszy...
- zniszczone przed twoimi oczami? - Oczywiście, że nie.
Oczywiście, że nie. Czy wyruszyłaś w poszukiwaniu ostatnich żołnierzy
i ciągnęłaś ich z powrotem do statku?
Nie. Ale to nie...
- Co? - Chciałam powiedzieć "nie fair".
Właśnie, że sprawiedliwe. Ponieważ dla tych rodzin
to ma znaczenie.
- Silas... - Nie, nie.
Czy ty kierowałaś statkiem z powrotem na Terrę?
- Oczywiście, że nie. - Oczywiście, że nie.
Nie, prawda?
Bo pamiętałbym, że tam byłaś.
Prawda?
Wcześnie wstałeś.
Co się stało?
Generał Olin zwołał pilne spotkanie.
W obecnym poziomie atmosferycznym, mamy mniej niż pięć miesięcy
rezerwy powietrza.
Musimy wrócić na Rexor IV.
Powinniśmy się starać zdobyć zasoby niezamieszkanej planety.
Rexorianie...
- będą starali się obronić swoją planetę. - Vera, to nie są ludzie.
To niebezpieczny gatunek.
Chronią Hydran, więc są inteligentnymi istotami.
Jeśli ogołocimy ich planetę, spotka ich ten sam los co nas.
Terra umiera.
Musimy zaatakować, póki możemy.
Doprowadzi nas to do wojny.
- Ty powinieneś to rozumieć. - Już się z tym pogodziłem.
Jeśli moja służba ma się skończyć na Rexor IV,
będę wiedział, że dałem z siebie wszystko dla Stanu.
Dla Terry.
Do zobaczenia na spotkaniu.
Właśnie odzyskaliśmy transmisję satelitarną
z naszej ostatniej misji na Rexor IV.
Wszyscy wiemy, jak się skończyła.
Niech spoczywają w pokoju.
Na podstawie porannego raportu...
przesuwam nasze plany.
Musimy wrócić na Rexor IV.
Musi być jakieś lepsze wyjście.
Powinniśmy negocjować.
- Znaleźć sposób na dzielenie zasobów. - To szaleństwo.
Bez Hydranu nie możemy odkazić naszego powietrza.
Oni mają, co potrzebujemy.
Musimy to zdobyć, zanim się zmobilizują.
Zgadzam się. Rexor IV jest niestabilny,
ale mają więcej Hydranu niż planety, które do tej pory przeszukaliśmy.
Aby nie zostać wykrytym, upoważnię tylko MUSK OV-209,
kierowany przez pułkownika Herricka, do potajemnej misji.
Wyruszacie jutro.
Tak jest.
Idziesz do kantyny?
Chcę skończyć ten raport.
- Przyniesiesz, co zwykle? - Jasne.
Nie zazdroszczę ci...
dzisiejszej kolacji z mężem.
Już gorzej być nie może.
Nie przepuści okazji, żeby mnie podważyć.
Przykro mi.
Yaro...
dzięki za wsparcie.
Winda jedzie w dół.
Poziom 92.
- Następnie złożyć manifest. - Silas?
Tak?
- Mogę wejść? - Pobieram.
Złożyć manifest.
Następny.
Winda jedzie w dół.
Wdrażanie aparatu do oddychania.
Poziom Labiryntu, parter.
Długo cię nie było.
Statek jest w stanie gotowości.
Wylatuję.
Już?
11 A. Poziom 116.
Wznoszenie.
Wiadomość dla Silasa.
Silas, to ja.
Będę nadzorować start.
Bądź ostrożny.
Silas, to ja.
Będę nadzorować start.
MUSK OV-209 POD OSTRZAŁEM
- Jak długo to trwa? - Najprawdopodobniej około 20 minut.
Jesteśmy otoczeni, nie mamy szans.
...w obronie...
Proszę o zgodę...
Zabezpieczyliście Hydran?
- Statek jest nieuszkodzony. - Przygotować głowicę bojową.
- Czy statek wytrzyma wybuch? - Jeśli przejdziemy na autopilota
i wystrzelimy przed wybuchem, statek może to wytrzymać.
A załoga?
Nie mamy czasu!
Musimy wydostać Hydran. Aktywuj głowicę bojową.
Zrób to, teraz.
Detonacja za 10 sekund.
Dziewięć...
osiem...
siedem...
sześć...
pięć...
cztery...
trzy...
dwa...
jeden. Detonacja.
Wyłącz Helix 5.
Helix 5. Wyłączanie.
Nie spodziewaliśmy się ciebie.
Przywykłam, że moje życie kręci się wokół niego. Czuję się...
jak uwolniona.
I szczerze mówiąc, winna.
Byłaś od początku przeciwna tej misji.
- Nie możesz się winić. - Powinnam była mocniej walczyć.
Teraz przyszedł czas na walkę.
Terra teraz cię potrzebuje. Musimy mieć plan.
Wiem.
Silas chciałby, żebym to zrobiła.
Tak. Więc zrób to dla niego.
Tak?
Wykryto MUSK OV-209, wraca do naszej atmosfery na autopilocie.
Co?
- Jak? - Wiem.
Nie możemy w to uwierzyć.
Ma rezerwy Hydranu.
- Bez ludzi? - Sensory wykryły życie na pokładzie.
Właściwie dwa istnienia.
Silas jest jednym z nich, ale nie wiemy w jakiej jest kondycji.
Muszę przyznać, twój mąż jest niezwykłym człowiekiem.
Gdzie teraz jest?
Jest w szpitalu.
Przechodzi badania.
Chociaż nie jest ranny. Powiedział nawet kilka słów.
Co powiedział?
Chce wrócić do domu.
- Zadzwonię po lekarza. - Nie, nie.
Proszę.
Wszystko będzie dobrze.
Łatwiej oddycha, ale ciągle ma wysoką gorączkę.
- Generale. - Proszę delikatnie.
Wiele przeszedł.
Czy Rexorianie próbowali wejść na pokład?
Oni...
Próbowali, ale statek był zabezpieczony.
Czy coś jeszcze pamiętasz?
Pamiętam wciąganie jednego z moich ludzi na pokład.
Matthews. Uratowałeś mu życie.
Pamiętasz, jak przebiegała podróż do domu?
Nie... Nie wiem. Chyba...
straciłem przytomność albo...
Dość, jak na jeden dzień.
Mój mąż potrzebuje odpoczynku.
Silas, jesteś pewien, że walki miały miejsce zupełnie poza statkiem?
Tak, utrzymaliśmy je na zewnątrz.
- Wracaj do zdrowia. - Dziękuję.
Dawno nie widziałem cię...
z rozpuszczonymi włosami.
Ładnie wyglądasz.
Jesteś piękna.
Każdy wie...
jak niedobre jest jedzenie na Terze,
ale wyobraź sobie jego odwodnioną wersję.
Cześć.
Wygląda na to, że nasz pacjent czuje się lepiej.
Niech na ciebie spojrzę.
Wiecie, gdzie mnie znaleźć.
Dziękuję, doktorze.
Zjedz ze mną śniadanie.
Chętnie, ale analizujemy dziś nagranie ze skrzynki na statku.
Myślałem, że została zniszczona.
Część udało się uratować.
Tu zaczynają się kłopoty pułkownika Herricka.
Ciągnie Matthewsa.
Wchodzi do otwartego włazu.
Jest w środku...
tuż przed tym...
Herrick twierdził, że bitwa nie odbyła się na pokładzie.
Tak powiedział.
Silas był w szoku.
Większość jego ludzi zginęła.
Być może niedokładnie pamięta tą część bitwy.
Być może.
Wiemy, że dwóch Rexorianów weszło na pokład statku.
Co się stało później...
jest zagadką, którą musimy rozwiązać.
Och, przepraszam.
Przepraszam.
- Nie słyszałam cię. - Tak, słyszałem coś...
i potem...
zobaczyłem cię taką i wystraszyłem się.
Jesteś pewien, że wszystko dobrze?
Przepraszam.
Silas.
Co się tam wydarzyło?
Widziałam nagranie.
To było straszne.
Musiałeś obawiać się najgorszego.
Byłem jednym z tych, którym się poszczęściło.
Co to jest?
- Zrobiłeś śniadanie? - Tak.
Nie pamiętam ostatniego razu...
Gdzie je znalazłeś?
Niespodziewane miejsce w Labiryncie.
Spróbuj.
Wiem.
Niesamowite, prawda?
Herbata jest gotowa.
Mam nadzieję, że będzie ci smakować.
Wiem, że nie chcesz o tym rozmawiać,
ale przysługuje ci psycholog pierwszego stopnia.
Nie może zaszkodzić.
Tak. Nie...
Myślę, że masz rację.
Dobrze.
Domowy dżem.
Właśnie sobie przypomniałam, że mam spotkanie,
- więc muszę iść. - Poczekaj, poczekaj.
Zrób mi przyjemność. Tylko kęs.
Pyszny.
Tak z ciekawości,
czy Silas mówił coś o powrocie do pracy?
Tak. Dziś rano.
Dobrze.
To będzie ulga, prawda?
Nie zauważyłaś nic niezwykłego od jego powrotu?
Nic, na co mogłabym narzekać.
Co masz na myśli?
Jest po prostu inny.
W jaki sposób inny?
Nie wiem,
ciężko to wytłumaczyć.
To mnie trochę przeraża.
Myślisz, że Rexorianie go dopadli?
- Oczywiście, że nie. - Vera, posłuchaj mnie.
Rexorianie są bardzo niebezpieczni.
Musisz się mieć na baczności.
Bądź czujna.
Cześć.
Twoja kolacja jest zimna.
Myślałem,
że dasz mi znać, jeśli wrócisz późno.
Musiałam zostać w pracy. Pewnie przypuszczałeś...
Nie, to nic ważnego.
Na pewno jesteś głodna.
- Podgrzeję twoje danie. - Dziękuję.
Przebiorę się.
- Masz ochotę? - Tak.
Co to za spojrzenie?
Nie pamiętam, żebyś kiedyś mnie tak dotykał.
Stop!
Stać! Bo strzelam!
Nie!
- Zostawcie moją żonę! - Nie ruszać się!
Mój mąż jest pułkownikiem pierwszego stopnia.
Pułkowniku Herrick, jesteś aresztowany.
Wszystkie uprawnienia przyznane przez państwo są zawieszone do odwołania.
Co się, do cholery, dzieje?
- Tak najeżdżać na mój dom. - Rozkazy generała Olina.
- Gdzie on jest? - W pokoju konferencyjnym.
Przygotuj się. Nastąpił rozwój.
Szeregowy Matthews,
mówiliście przez sen.
Wasza partnerka nagrała część.
Jakie dziwne.
Niezupełnie.
To błaganie, aby przywrócić twoich towarzyszy z martwych.
W języku Rexorian.
Kłamiesz.
Jest Metamorfem.
Wcielającym się w jednego z naszych ludzi.
Nigdy nie widzieliśmy Metamorfa z Rexoru.
Widzieliśmy wyraźnie dwóch Rexorian wkraczających na pokład.
To tłumaczy, jak przetrwali atak.
Ta istota nie jest twoim mężem.
Zapytam cię jeszcze raz...
Nazwisko i stopień?
Silas Herrick.
Pułkownik pierwszego stopnia.
Nie, twoje rexoriańskie nazwisko i stopień?
Nie dam się wpuścić.
Próbujesz wyciągnąć zeznanie.
To niedorzeczne.
Na pewno jesteś zmęczony.
Powiedz mi prawdę,
a pozwolę ci wygodnie odpocząć.
Jak się nazywasz?
Silas Herrick.
Jak poznałeś żonę?
Zostaliśmy dopasowani przez Stan po tym...
jak weszło w życie zarządzenie o prokreacji.
Weszła do naszego...
zaaranżowanego pokoju z taką pewnością siebie.
Ale miała też...
wrażliwość w oczach.
To pamiętam, wrażliwość.
Imponujące wspomnienie,
ale to cię nie uratuje,
bo twój kolega żołnierz cię wydał.
Co?
Jest stopnia pierwszego, więc nie można zlikwidować bez procesu.
Liczymy na twoje zeznanie.
Oczywiście.
Jestem lojalna wobec Stanu.
- Proszę zaczynać. - Oczywiście.
To nie jest pułkownik Silas Herrick,
lecz Metamorf z planety Rexor IV.
Stan wzywa generała Olina.
Co wiesz o Metamorfach?
To bezwzględne...
istoty bez empatii czy kodeksu moralnego.
Jak widzieliśmy u szeregowego Matthewsa,
nie mają żadnych wyrzutów sumienia związanych z pozbawieniem życia.
Możemy sobie tylko wyobrazić,
co zamierzali zrobić tu, na planecie Terra.
Metamorf wciela się w człowieka i w zupełności...
przejmuje jego DNA.
Pochłania jego umysł i wspomnienia.
W twojej opinii zawodowej,
czy przed nami
siedzi Silas Herrick?
Nie.
Dyrektorze Herrick, proszę podejść do mównicy.
Według twojej koleżanki...
miałaś wątpliwości co do zachowania męża po jego powrocie.
Dlaczego?
Był...
spięty przed wyjazdem.
Nieobecny.
Jego postawa zmieniła się, kiedy wrócił.
Czy kiedykolwiek pomyślałaś, że może on być Rexorianem?
- Nie. - Byłaś zszokowana,
- kiedy został aresztowany? - Bardzo.
Ale...
po czasie...
mogę to zrozumieć.
Terra jest w stanie zagrożenia.
Wielu z nas ma trudności z kontrolą swoich obaw.
Czy obecnie uważasz, że mężczyzna siedzący tam
jest twoim mężem?
Tak.
- Jeszcze jakieś pytania? - Nie.
Możesz odejść.
Wysoki Sądzie, chciałabym wezwać urzędnika Stanu.
Stan wzywa Yaro Paterson.
Jak długo znasz dyrektor Verę Herrick?
Pracowałyśmy razem ponad dziesięć lat.
Uważam ją za przyjaciółkę.
Jaka była po powrocie pułkownika z Rexor IV?
Roztargniona.
Jakby zakłopotana.
Czy mówiła w tym czasie, że ma jakieś podejrzenia?
Tak.
Powiedziała, że on jest innym człowiekiem.
W jaki sposób innym?
Mówiła wymijająco.
Wydawało się, że go chroni.
Sugerujesz,
że Vera Herrick wiedziała cały czas, że oskarżony jest Metamorfem?
Tak.
Uważam, że z pełną świadomością i z własnej woli
przetrzymywała Metamorfa z Rexora od dnia jego przybycia.
Pani Peterson, to co pani mówi jest jednoznaczne ze zdradą.
Wysoki Sądzie, chciałbym zeznawać.
Nastały obecnie...
ciężkie czasy.
Ale nie jestem waszym wrogiem.
Jestem pułkownikiem Silasem Herrickiem.
I rzeczywiście...
być może się zmieniłem.
Najwyraźniej Stan ma coś innego na myśli.
Doszliście do własnych wniosków i pochopnego osądu,
narażacie na niebezpieczeństwo życie niewinnych ludzi...
moje i mojej żony.
Jeżeli chcecie przyznania się do winy, będziecie je mieli.
Ale pod jednym warunkiem.
Vera Herrick będzie oczyszczona z jakichkolwiek zarzutów.
Jeśli się zgodzicie na ten warunek,
to jestem Rexorianem.
Nie mam nic więcej do powiedzenia.
Silas Herrick nie jest człowiekiem.
Apelujemy do Stanu o zaakceptowanie warunków oskarżonego.
Akceptujemy.
Zabrać go.
Wysoki Sądzie. Proszę o pozwolenie na zabranie głosu.
Pozwolenie udzielone.
Generał Olin wyraźnie podkreślił,
że Rexorianie nie mają kodu moralnego.
Nie wykazują empatii.
Czy sąd zgadza się, że oba te stwierdzenia są prawdziwe?
- Tak. - Wysoki Sądzie,
oskarżony nie może być Rexorianem.
Metamorf nigdy by nie poświęcił się dla kogoś innego.
A jednak...
wszyscy właśnie doświadczyliście,
jak poświęcił własne życie dla mojego.
Z własnej woli poświęcił całą swoją dotychczasową pracę...
i pozwolił, żebyście myśleli o nim źle.
Nawet skazali go na śmierć,
zamiast pozwolić, żeby stała mi się krzywda.
Czy jest on człowiekiem?
Jeżeli poświęcenie...
dobroć...
i miłość...
nie są ostatecznym testem tego, co czyni nas ludźmi,
to co jest?
Vera?
Czy wszystko dobrze?
Nie sądzisz, że przyszedł czas byś powiedział mi prawdziwe imię?
Obawiam się, że nie będziesz w stanie go wymówić.
Nie da się z niego utworzyć dźwięków.
W takim razie...
ciągle będę cię nazywać Silas,
jeśli nie masz nic przeciwko.
Tłumaczenie napisów: Iwona Cienciala