Merhaba, Norveç'in en kuzeyine, özellikle de
dünyanın en kuzeyindeki üçüncü futbol sahasına hoş geldiniz.
Ne kadar kuzeydeyiz?
Çok fazla.
Kuzey Kutup Dairesi'nin 204 kilometre kuzeyindeyiz.
İzlanda'daki herhangi bir yerden daha kuzeydeyiz.
Bu öylesine bir futbol sahası da değil.
-Gayet nizami, değil mi? -Evet ya.
Kimle oynuyorlar?
Kuzey Denizi Petrol Takımı, Petrol Platformu Takımı, bilmiyorum.
-Trolcüler On Bir. -Köylüler nerede?
Neyse, sen gidip topu al
çünkü neden burada olduğumuzu açıklayacağım.
Mesele şu, buradayız...
Buradayız çünkü...
Bacağımı koparıyordun.
Çünkü 2000'li yıllar boyunca
gelmiş geçmiş en heyecan verici,
dört çeker, dört kapılı, sedan aile arabalarından bazılarını
ralli dünyası üretmiştir.
Biz de hangisinin en iyisi
olduğunu merak ediyoruz.
GRAND TOUR SUNAR
İSKANDİNAV FİSKESİ
Benim seçimim bu.
En baştan söyleyeyim, işte burada.
Subaru Impreza en iyisidir, o kadar.
Öyle işte.
O anda James en sevdiği şeylerden biriyle çıkageldi.
Aksine bir görüş.
Bu şahane bir araba Hammond.
Subaru harikadır ama benimki kadar şahane değil.
O bir Mitsubishi Evo.
Evet, gerçek bir ralli özel pistinde
veya yarış pistindeysen Evo müthiştir.
Mesele şu ki eve dönmek için Subaru'yu seçersin
çünkü bir şekilde gerçek dünyaya daha uygun. Daha sakin.
-Sakin mi? -Evet.
Kim sakin ralli arabası ister ki?
Bu dangalak.
O noktada, Jeremy kendi sözünü dinlemediğini göstermiş oldu.
Merhaba!
En iyi ralli arabasını getirmemizi söylememiş miydin?
Öyle. Bu bir Audi Quattro.
-Audi Quattro değil. -Öyle!
Neresinde "quattro" yazıyor?
-Yazmıyor. -Çünkü değil!
-Gördün mü? -Dinleyin!
Marlborough Dükü'nün üzerinde "Marlborough Dükü" yazmaz
ama Marlborough Dükü olduğunu biliriz çünkü atası bir savaş kazanmıştır.
Bu arabanın atası da savaş kazandı.
-İki savaş. -Yanlış araba getirmişsin!
Bu bir RS4.
-Bunlar ralli arabası. -Yönetici arabası.
-Bakın, ben ikinizden daha büyüğüm. -Ve daha yaşlı.
-Ve yaş, bilgelik getirir. -Ağırlık.
Saçlara düşen ak, kirli donlar.
-Biraz ağır, kabul. -Öyle mi? Ağır bir araba mı?
Lafını duymazdan geldim.
-Çok iyi. -Pardon.
-Ne? -Telefonum titriyor.
Kaçınılmaz... Hadi.
Kaçış yok, değil mi?
-İşte! -Evet.
Biliyordun. Evet.
Bay Wilman.
Tamam, bekleyin.
"Hangisinin en iyisi olduğunu öğrenmek için
"BBC ile The Guardian'ın 'Avrupa'nın son büyük vahşi doğası' dediği
"yerden geçeceksiniz.
"Norveç, İsveç ve Finlandiya'yı katederek
"Kuzey Kutup Dairesi'nin altına düşmeden
"Rusya sınırındaki Ivalo Havaalanı'na
"cumartesi 17.00'ye dek ulaşmalısınız
"çünkü sizi İngiltere'ye götürecek uçak o saatte kalkacak."
Yani... Bir dakika, altı günde bitiş çizgisine ulaşmamız gerekiyor.
Ne kadar, 800-900 kilometre mi?
-Günde 160 mı? -100 küsur. Bir Subaru Impreza'da!
-Bu çok zor değil sanki. -Üstü açılır arabalarda olsaydık...
-Dört çeker... -Ya da tekerlekli paten.
Evet. Bizim olmayan dört çeker sedanlar.
-Bu sağanaktan sonra hava açmaz mı? -Yok.
Gidelim mi?
-Evet! -Evet!
Vay canına!
Yürü, yürü!
NORVEÇ
BAŞLANGIÇ - BİTİŞ
Tek renkli Lofoten Adaları'ndan doğuya doğru yola çıktık.
Şimdi araba tutkunu olmayan izleyicilerimize yönelik
bir uyarımız var,
birazdan Meraklılar Gezegeni'ne geçiş yapacağız.
Şimdi şunu açıklamalıyım,
Subaru Impreza'nın yıllar boyunca 212 farklı versiyonu oldu.
Her yıl yeni bir model çıkardı.
Sonra o modelin yepyeni bir çeşidi,
sonra da yeni modelin yeni çeşidinin
özel sınırlı sürümleri çıktı.
Subaru cemiyetinin çok aktif ve adanmış her üyesi
en iyisinin hangisi olduğu konusunda güçlü fikirlere sahiptir.
Bence bu.
2003 WRX STi V-Sınırlı sürüm.
Bu da Twitter'a gelen mesajların sesi.
Subaru sahipleri bana yanıldığımı söylüyor.
Hammond'u gayet iyi anlıyorum
çünkü yıllar boyunca
Mitsubishi Lancer Evo'nun on tekrarı oldu.
Her biri de farklı ayarlara
ve aksesuarlara, ekstralara falan sahip.
Ama bence Evo'nun zirvesi budur.
Evo VIII GSR.
Bu da internetteki Evo forumu üyelerinin yanıldığımı bildiren
mesajlarının sesi.
Bu Subaru ve James'in Evo'su
tam 276 fren beygir gücüne sahip.
Dünya Ralli Şampiyonası'nda bir kural vardı,
buna göre motor en fazla iki litre kapasiteye sahip olabilirdi.
Turbo şarjlı olabilirdi.
Yani bunda dört silindirli iki litrelik turbo şarjlı motor var.
Safkan, özel, sağlam.
Amaca yönelik tasarlanmış. Ralli için geliştirilmiş.
Olay bu.
Çoğu hızlı Audi'lerin biraz ümitsiz vaka olduğunu kabul etmeliyim.
Ama arada sırada bir mücevher çıkarıyorlar.
Orijinal 20-valf Quattro,
R8 tabii ki, TT RS ve bu.
2007 model RS4.
Benim kitabıma göre gelmiş geçmiş en iyi üç motor Lexus V10,
Alfa Romeo'nun V6'sı ve budur.
Audi'nin 4,2 litrelik, doğal emişli,
414 beygir gücündeki V8'i.
Tanrım, V8'leri seviyorum.
James, Evo'nun kaç tane Dünya Ralli Şampiyonası galibiyeti var?
Bunu sormana sevindim Hammond çünkü biliyorum. 26.
Etkileyici. Bu büyük bir sayı.
İşte daha büyük bir sayı. Benimkinin 46, yani çok daha fazla.
Jeremy, Audi'nin kaç tane Dünya Ralli Şampiyonası galibiyeti var?
Bir düşüneyim.
Şey... Yok.
Evet, yok. Hiç yok.
Bu mücadeleye Quattro olmayan Audi'nle gelmen
çiftliğinizde Lamborghini Aventador kullanmanla tamamen aynı şey.
Evet, Lamborghini traktörü yaptı ama o bir traktör değil.
Royal Doulton çay fincanına işeyebilirsin.
Evet, pisuvar yaptılar ama o bir pisuvar değil.
Sizin arabalarınızdan daha hızlı.
Hiç de değil.
Tüm ortamlarda en hızlı araba bu.
Rallileri bilmiyoruz çünkü ralliye katılmadı.
Bence gördüğüm en "vahşi doğamsı yer" burası sayılmaz.
Bazı manzaralar muhteşem
ama yollar açık. Telgraf direkleri var.
Etrafta "vahşi doğa"ya ait olmayan pek çok şey var, evet.
İlk defa BBC ve The Guardian'ın görüşleri beni şaşırttı.
Ancak yakında vahşi doğaya gireceğimizden emin olduğumuzdan
önemli malzemeler stoklamak için bir araba aksesuarları mağazasına çektik.
Subaru Impreza WRX STi V-Sınırlı sürüme bir ön cam sileceği satın almak istiyorum.
Müzik çalmak için SD kart satın alabilir miyim diye bakacağım.
Kahretsin.
Yüce Tanrım! Yerler hiç tutmuyor.
Pekâlâ.
Vay canına.
-Bacaklarını oynatmana gerek yok. -Düşündüm ki vahşi doğada...
-Yönetmen düştü. -Yönetmen düştü.
Koşup sana yardım ederdik ama imkânsız.
-İyi misin? -İyiyim. Devam edin.
Yavaşça ve istifi bozmadan
girişe doğru ilerledik...
Hay içine...
Hayır, bu hiç işe yaramadı.
İşe yaramadı.
Neyse ki içeride biraz sürtünme vardı.
Yürümek hoşuma gidiyor. Baksana.
Burası vahşi bir doğa, değil mi? Artık mesele hayatta kalmak.
BBC ve The Guardian'ın ne kastettiğini anlıyorum.
Neye ihtiyacın var? Subaru.
Evet.
Peki, hangi model? Impreza, hangisi?
-Outback, Impreza, Kombi. -WRX. 2003 model
WRX STi V-Sınırlı sürüm.
Japonya'da yapılan 555 taneden biri.
-2003'ü kutlamak için. -BRZ mi?
WRC'deki Sürücü Şampiyonası zaferini.
G12, G22, G13, G23, hangisi?
Bilmiyorum.
-Bilmiyor musun? -Ama...
-WRX. İşte burada. -Evet.
Buldum. V-10.
Tamam. SD kartlar.
Norveççe "SD kart" nasıl deniyor?
"Ben dallamayım."
Merhaba.
SD kart?
-SD kart mı? -Sizde var mı?
Arabam epey eski de.
Jeremy?
-Ne o? -Snow Grip.
Tamamen Norveççe.
-Muhtemelen bu... -Ne işe yaradığını bilmiyoruz.
Bilmem, "kar tutuşu" diye düşünelim.
Lastiklere püskürtüyorsun.
Ayaklarına püskürt.
Turtle Wax'ı neden
-şeye... -Ayaklarına püskürt!
-Biraz... -Ayakkabının tabanlarına.
-Bu? -Alacağımızı alıp
arabalara geri döndük.
Evet!
Karı eritip yol açmak için
entegre sıcak su akıtma sistemimi kullandım.
Öne ilerle.
Dâhice.
Yola döndüğümüzde siyah beyaz manzara daha da muhteşem bir hâl almıştı.
Vay canına, şuna bakın.
Ama bir pürüz vardı.
Şu kırmızı Volvo'nun bizi takip ettiğini fark ettiniz mi?
Futbol sahasından beri peşimizde.
Sonra oraya inerken gördüm. Bu kesinlikle aynı Volvo mu?
Önündeki dört dikdörtgen ralli ışığıyla mı?
Evet, aynısı.
Kısa süre sonra yakıtımız azaldı.
Vahşi doğada nasıl benzin alacağız?
Belki de ağaç kabuğu ve şistten yapmamız gerekecek.
Hayır, sorun yok. Bakın, bir benzinci var.
BAKKAL
Biz yakıt ve atıştırmalıklar yüklenirken
KURULUŞU 2018 HOUSE OF BURGER
EGZERSİZ Mİ? EKSTRA PATATES DEDİNİZ SANDIM
bir şey fark ettim.
-James? -Efendim?
Sola ve sağa dönüşler yaptık
-ve bu... -Evet.
-Ne düşünüyorum, biliyor musun? -Evet.
-Bay Wilman. Evet. -Bay Wilman bize
yedek araba göndermiş çünkü varsaymış ki...
Üç yıl mı ara verdik?
Araba sürmeyi unutup ağaca çarparız sanmış
ki Hammond muhtemelen yapar. Hammond, mesele çözüldü.
Bak.
-Bu yedek araba olmalı. -Evet.
Bir Volvo. Üç, dört... Beş. Beş kapılı.
Kız kardeşimde vardı.
Şunu söylemeliyim ki Batı Avrupa'da yapılmış
en kötü araba olabilir.
Başından beri bizimle mi?
Öyle demek ki. Öyle.
Kuzeye doğru ilerledikçe hava nihayet vahşi doğamsı olmaya yüz tuttu.
Evet, kar yağıyor.
Kar yağıyor.
Olan bu.
Böylece Quattro'mun üstün hızını sergileme şansım kalmadı.
Sıfırdan yüze çıkma olayını
burada test edemeyiz, değil mi? Biraz tekinsiz de.
Aslında bu sinir bozucu
çünkü size haddinizi bildirmem lazım.
Çok fazla istismar yaşadım. Bence iyi göğüs gerdim.
Ama şimdi sessiz ve sakince
size gününüzü göstermem lazım.
Sana iyi şanslar.
Neyse ki, dürüst olalım, birkaç kez yanlış yola saptıktan sonra
kendimizi burada bulduk.
Nereye geldik böyle?
Bu ilginç.
-Bu kaya. -Düzgün bir tünel.
Üzeri betonlanmış.
-Mağara gibi. -Bu sprey beton, değil mi?
-Sadece şu... -Evet.
Merhaba.
Şu ışıklar
-korku filmlerindeki gibi değil mi? -Evet.
Ne düşünüyorum dersiniz?
-Bunu. -Kuru.
-Kaymıyor ve dümdüz. -Dümdüz.
Zamana karşı yarış mı yoksa en yüksek hıza ulaşma yarışı mı öneriyorsun?
En yüksek hıza ulaşma iyi olmaz mı?
Ya...
Sonu orası mı?
Tanrım, şaşırtıcı.
Çok dramatik bir etki vermişler.
Bu... Bence çok önemli, konfor açısından
bundan önce durmak lazım.
Bir şey olmaz çünkü çarpmadan önce seni durduracak mıcır tuzağı var.
Teker teker yapmalıyız, aynı anda yapamayız.
Sırayla yapacağız.
Hızın kaça çıktığını nasıl kaydedeceksin?
Gösterge paneline GoPro kamera koyarız.
-Evet. -Hızı gösterir.
Hızı doğrulamak için arabaya biri daha binebilir...
Senin duvara doğru sürdüğün bir arabaya binmeyiz.
Ne zaman duracağını bilmiyorsun.
-Evet, GoPro olmalı. -Önce ben.
-Peki. -Hatta sen de ikinci ol
çünkü arkasında enkaz bırakacak.
Tüm ışıklar sönünce
tünelin girişinde yerimi aldım.
Cesaretin var mı?
Yani, bakıyorum da... Bu korkutucu bir şey.
Sondaki duvarın nerede olduğu görünmüyor bile.
Oraya varınca göreceksin.
Sorun da bu ya. Varmadan saniyeler önce...
Araba tünelde yalpalayıp önden arkadan çarpacak,
sonunda sadece gövde...
İyi o zaman.
Tamam, sanırım yapıyor.
Hadi Jeremy. Cesur ol.
Tanrım, patinaj yapıyor. Yol tutuşu hiç yok.
Tanrım, ışıklar yanmıyor!
Kahretsin... Vay anasını.
Neydi öyle?
Nasıldı?
Zevk almayacaksınız.
Ben arabamı bir yan tünele park ederken
James başlangıçtaki yerini aldı.
-Hazır mısın? Tamam. -Evet.
James May hazır.
Birazdan yola çıkacağız. Hazır ol.
Tamam, şezlongumu ve kitabımı çıkardım.
Hazır hissettiğinde başla.
James May için tempolu bir başlangıçtı.
Büyük olay.
Sağlıkçılar gelsin.
Tamam, ayakta durabiliyor musunuz?
Tamam. Benimle gelin.
Ambulans çağıracağım, sizi muayene edeceğiz, tamam mı?
Nerede o?
Başını B direğinin kenarına çarptığını gördüm.
Yani uçtu... Şu duvara yandan bindirdi.
Ambulans geldi, sizi içeri alacaklar,
böylece...
Sırtımın arkası acıyor.
Neresi? Aşağısı mı? Ortası mı?
Evet. Elinin olduğu yer. Orası.
Nasılsın?
Bok gibi.
Araba... Değil mi?
-Pek iyi durumda değil. -Buradan onunla çıkamazsın.
Peki.
Volvo'ya binerim.
-Kırık falan yok ya? -Öyle görünüyor.
-Başın sağlam mı? -Hayır, boynum ağrıyor. Büyük bir...
Sarsıntı.
Ölmediğin için aferin sana.
James hastaneye götürülürken
yapabileceğimiz tek bir şey vardı.
Beklemede kal, geliyorum.
Vitese alıyorum.
Tamam.
İşte geliyor. Geliyor!
Fren, fren.
Evet.
İşte bu!
Güç'te bir karışıklık oldu.
Dört tekerin sağlam, pantolonun üzerinde.
-Evet, kesmemiz gerekmedi. -O ise hastanede.
Hammond'un denemesi de bitince sonuçları öğrenme vakti gelmişti.
Tamam, benimki burada.
Yaklaşık 125.
Evet, 128'den biraz az.
-Biraz az, yani... -Fena değil.
Oldukça iyi. Ama şimdi seni şaşırtacağım.
James May'inki.
-Tam olarak aynı. -Evet ya.
-Esrarengiz. -Esrarengiz.
Üstelik benimkinden çok daha yavaş olduğunu bildiğimiz bir araba kullanıyor.
Yani genelde senin yaptığın şeyi yapıp
çok uzun süre hızlanmış.
Benim numaramı çalmış.
Aslında bitirmediğini de söyleyemezsin
-çünkü bitirdi. Orada. -Bitirdi.
Ama kaybettiğini söyleyebiliriz çünkü ben bitirdim
ve arabamla eve dönebilirim.
Ama önce sana bakalım.
İkimiz 125'iz.
-32 bu. -Evet.
-Üstelik mil değil, kilometre! -Biraz öyle.
James'in ne yaptığını gördüm.
"Hayır, bu sefer olmaz." diye düşündüm.
İyi bir deneydi. Aferin bize.
Aklımdaki pek bu değildi.
Önemli işimiz bitince
James'i hastanede ziyarete gidebilirdik.
Ama bu ürkütücü tünelleri keşfetmenin
daha ilginç olacağına karar verdik.
Bu ne böyle?
Mağara.
Orada bir tane var.
Dur bir dakika.
Vay canına.
Burası bir Soğuk Savaş denizaltı üssü.
Öyle! Bir denizaltı üssü.
Ve dolu...
Silahlarla. Deniz...
Bu ne... Nereye? Ne yapıyorlar?
Onlar Özel Kuvvetler.
Doğru, bu bir çıkartma gemisi.
Pek mutlu görünmüyor.
Galiba yolu kapattık.
-Affedersiniz. -Hayır...
Buralarda ne var?
Hammond, bir ofise girmiş olabiliriz.
Ne?
Özel Kuvvetler bize bakıyor.
-Norveçli misin diye sorabilir miyim? -Pardon?
-Norveçli misin? -Norveçli değilim. Hayır.
-Nerelisin? -Hollanda.
-Hollandalı mı? -Hollandalı, herkes.
Hollandalı mı?
-Herkes Hollandalı mı? -Herkes Hollandalı.
Tabii ki.
Durum raporu, Hollandalılarla Norveçliler savaşta.
Gün daha da tuhaflaştı.
Eyvah!
Merhaba!
Jeremy, çok gizli bir denizaltının hortumunu sürüklüyorsun.
Biz görevdeyken kimsenin geçmemesi gerekiyor.
Evet. Pardon.
Onlar Hollandalı.
-Ne? -Onlar Hollandalı.
Beni şaşırtan şey şu oldu, hiçbiri şöyle demedi,
-"Burada ne işiniz var?" -"Burada ne işiniz var?"
Özür dilerim.
Pardon.
Teşekkürler.
İyi şanslar. Devam.
Hangi taraftayız, bilmiyorum. Dışarı çıkınca
hangi tarafta olacağız? Norveç mi Hollanda mı?
Silah tutan her kimse onun bayrağını taşıyacağım.
Ertesi sabah James hâlâ hastanedeydi.
Jeremy ve ben yola geri döndük.
Aklımızda önceki günün trajik olayları vardı.
Bu şeylerin insanı sonradan böyle etkilemesi ilginç. Yani...
Travmatik bir olaydı.
Tünelde koşup sonunda
o muhteşem arabanın yaralandığını görmek.
Düşünüyorum da Hammond, çarptığın onca araba var
ama hiç önemi yok çünkü hepsi
metal, plastik ve camdan ibaret. Ama Evo bundan fazlası, değil mi?
Evet. Her zamanki gibi çarpıp göçerteceğin bir araba değil.
Bu araba inciniyor çünkü içinde pek çok kişinin
tutkusunu barındırıyor.
Ve benim için daha kötüsü, oyun arkadaşımı kaybettim.
Evet, arabamın doğal idman arkadaşını kaybettim.
Ona ayak uydurabilecek, boy ölçüşebilecek tek araba.
Ben bir Audi Quattro'dayım!
Audi Quattro değil, ralli arabası değil.
Hammond'un eleştirisi karşısında bir teklifte bulundum.
Ya ilkel bir vahşi doğa tamirhanesi bulup
onu ralli arabasına dönüştürsem?
Tamam. Öyle bir yer bulup bunu yaparsan
ben de arabamı geliştirecek tek şeyi yapıp güç eklerim.
Tamam öyleyse.
Ben arabamı modifiye edersem, sen de seninkini güçlendirirsen
doğal rakipler olurlar.
Ha şöyle.
Tamam. Navigasyonu ayarla.
Modifikasyon planında anlaşınca
İsveç sınırına doğru yola koyulduk.
DENİZALTI ÜSSÜ İSVEÇ
-Soket veya anahtar? -Soket.
Bu mu?
Geceyi geçirdiğimiz yerde
hastaneden çıkmıştım, kırık kaburga kemiğimi iyileştirip
çok kötü yaralanan hastayı kurtarmaya çalışıyordum.
Önden başlıyorum.
Aşağıda radyatör kırılmış, sızdırıyor.
Yağ soğutucusu ezilmiş.
Bu ara soğutucu borusu.
Gördüğünüz gibi, içinden geçen
hava akımı üreticinin amaçladığı gibi olmayacak.
Bu fren kaliperi çarpışmada çatlamış ve şimdi sızıntı yapıyor.
Bu tahrik mili.
Yani... Tanrım.
Bayağı hasarlı.
Kaporta yamulmuş.
Bu tekerlek doğru yerde değil, yanlış yöne bakıyor.
Egzoz şimdi
beş on santim şu tarafa kaymış.
Bu araba çok kötü yaralanmış ama ölmemiş.
Umarım...
Bunu yapmamalıydım. Umarım onu toparlayabiliriz.
Kilometrelerce ileride başka bir kış harikalar diyarındaydık.
Bu oldukça etkileyici.
Ama sorunlar vardı.
En önemlisi de Quattro'nun uydu navigasyon sistemiydi.
Dijitalleştirilmiş bir yolda değilsiniz.
Öyleyim.
Dijitalleştirilmiş bir yoldayım. Aptallaşma...
Buradan itibaren rota tavsiye edilemiyor.
Dijitalleştirilmiş bir yolda değilsiniz.
Navigasyonum solumuzdaki ormanın altı kilometre içinde olduğumu söylüyor.
Vahşi doğadayız. Avrupa'nın son büyük vahşi doğasında.
Bu kadar kuzeyde
uydu navigasyonu uydudan veri okuyamıyordu sanırım.
Ama bunu kontrol etmek için zaman yoktu
çünkü başka bir sorun vardı.
Dehşet.
Yaklaşan kar temizleme makinelerinin hızı.
Hayır, hayır.
Evet. 170 yapıyor.
Çok kararlılar, değil mi? Yine başlıyoruz.
Evet. Kimi Räikkönen'in kış işi.
Sonunda İsveç sınırını bulmayı başardık.
Sınırı geçip hedeflediğimiz kasabaya ulaştık.
Kasaba burası Hammond. Kasaba burası.
Burada bir tamirhane vardır.
Olması kuvvetle muhtemel.
Sürekli tamir gerektiren kar makineleri falan vardır.
Tabii ki bize tamirhanesini ödünç veren yardımsever bir yerli bulduk.
Vahşi doğadaki aksesuar mağazasında bazı parçalar satın alıp...
Bant.
...ikimiz de işe koyulduk.
Ben motor haritalama yazılımı ile,
Jeremy ise yazılımsız.
-Haritalandırma nasıl gidiyor? -Bitti. Artık fiziksel kısımdayım.
-Çok fazla şey yapmıyorum. -Harita
-o kadar çabuk değişiyor mu? -Evet.
Yani bu arabanın beynini değiştirdin mi?
Kutup'tayız, hava soğuk ve yoğun.
Bunun ayarlandığından çok daha soğuk ve yoğun.
Yani içinde daha fazla oksijen...
-Havada mı? -Evet.
Soğuk hava daha ağır, yoğun ve daha oksijenli.
Benzin buharıyla karışarak
güzel, kocaman, leziz patlamalar oluşturuyor.
-Müthiş. -Evet.
-Tamam. Ben... -James buraya gelince
dehşete düşecek...
Krikom... Nereye gitti?
Bir yere gitmedi. Şuna bak.
Güveler.
Bu arada, Norveç'te, benim tamirhanemdeki gelişmeler o kadar iyi değildi.
Şu kısım orada olmalı.
Bu, dikdörtgen olmalı.
Peki.
Tamam, sırada ne var?
Ertesi sabah hâlâ James'ten haber yoktu.
Ama Hammond ve ben verimli bir gece geçirmiştik.
Modifikasyon programı tamamlandı!
Audi, ralli kılığına büründü,
eksiksiz bir Pink Floyd ışıklandırma düzeneğimiz var
ve bunun bir Quattro olduğuna şüphe yok çünkü bakın,
her yerinde "Quattro" yazıyor.
Anahtarlarım nerede?
Kaybetmeyesin diye küvete koydum.
Orada.
Harika.
Tam bir...
Donmuş mu?
Evet, Jeremy, su dolu küvet anahtarlarımla birlikte donmuş.
Donmasını önlemeye çalıştım.
İçine işedim.
Evet. Sarı buzun sebebi anlaşıldı.
Hastasın sen.
Çok komik. Aferin doğrusu.
-Oradalar işte. -Oradalar ama değiller.
Dün gece soğuktu, değil mi?
-Hem de nasıl. -Değil mi?
Anahtarlarımı kurtardıktan sonra
emeklerimin semeresini toplayabilirdim.
Evet. Dizüstü bilgisayar sihirbazlığım gücü 356 beygir gücüne kadar çıkardı.
Duyduğunuz gibi egzozu geliştirdim.
İndüksiyon hava filtresi kiti. Kalkış kontrolü. Turboda gecikme önleyici.
Ve en mükemmel logo.
Bu sadece buradaki en iyi araba değil.
Artık gelmiş geçmiş en iyi araba.
Süper bir yat almış gibi sevinçten havalara uçuyorum.
Bu arada, birkaç kilometre ötede
oldukça özel bir şeye rastladım.
Üzerine yarış pisti oyulmuş donmuş bir göl.
Tamamen terk edilmişti,
sonra bir anda durum değişti.
Evet. Anlaşılan Hammond anahtarlarını kurtarmış.
Aman. Hadi ama!
Ne araba ama!
Tabii ki motora dokunmadım.
Gerek yoktu, zaten bir başyapıt.
Ama muhteşem bir yeni egzoz sistemi taktım.
Şu V8'i dinleyin şimdi.
Uluyor.
İstediğim zaman çarpabilirim! Bana göre cennet budur.
Kontra uygulaması. İskandinav fiskesi.
Tutuyor.
Beceriksizlerin lehine bir durum.
Şimdi tam İsveçli oldum.
Yaklaşıyorum.
Tamam Hammond, geçmek istiyorsun, öyle mi?
Şimdi gizli silahımı açığa çıkaracağım.
Hazır mısın?
Hadi Clarkson!
Ne halt ediyorsun?
Bunu beklemiyordun, ha?
Yönetici arabasıymış, hadi oradan.
Bu benim yeni el yapımı egzoz sistemim.
Sollamanı engellemek için tasarlandı.
Donmuş bir göl üzerindeyiz.
Eritirsen normal bir göl olur.
Arkadaşımı bir güzel közledikten sonra
kar yığınına çarptığında aldığı hasarı incelemek için
kenara çektik.
Ön tarafın yarısı gitti.
Bar kavgasına karışmış gibi görünüyor.
-Her neyse. -Yine iş çıktı.
Hammond arabasının tamiri için gereken araçları bulmaya gitti.
Yokluğunda, modifikasyonlarından birini modifiye ettim.
Her zaman, her yerde
Paylaşabileceğin harika bir içki var Martin
Hammond yaptığım şeyi fark etmeden önce
Kaptan Yavaş'ın gelmek üzere olduğunu haber aldık.
Ve merak ettik,
"Neyle?"
Garip bir çelişki içindeyim, hem Volvo'yla gelsin istiyorum
hem de Evo'yla gelsin istiyorum.
Evet. Volvo'yla gelsin istiyorum
çünkü Evo'ya zarar verdiği için bunu hak ediyor.
Evet.
Olamaz.
Çok sevindim.
Merhaba!
Aynı anda hem memnun hem de kızgınız.
-Hiç hoş değil. -Frankenstein'ın Evo'su gibi.
Ama yaşıyor.
Nesi bozulmuştu?
Ara soğutucu, radyatör, yağ soğutucusu, tekerlek, süspansiyon çatalı,
üst salıncak, tahrik mili, şasi, püskürtme sistemi, kapı,
-egzoz, yamulmuş motor. -Fena incitmişsin.
Daha beter. İnsanların yarısı senden nefret ediyor
çünkü bir Evo'yu mahvettin. İnsanlar ikiye ayrılır,
Subaru sevenler ve Evo sevenler. İnsanların diğer yarısı da
Subaru'yu rakipsiz bıraktın diye nefret ediyor.
-Herkes nefret ediyor yani. -Hâlâ burada.
-Evet. -Bir sürü test kaçırdın.
Audi'nin tünelde Subaru'dan hızlı olduğunu tespit ettik.
Donmuş göl üzerinde yarışmanın eğlenceli ve hızlı olduğunu.
Onu tespit etmedik.
-Ettik. -Etmedik.
Bilmen gereken diğer şeyler James.
-Evet? -Norveç, Hollanda'yla savaşta.
-Ya. Dikkatli ol. -Öyle mi?
Tam bir sürpriz.
Arabalarınız nerede?
-Gerçekten bu mu? -Evet!
-Boş durmadık. -Aslında...
Çok çalıştık.
Önemli testler yaptık. Bir de bu var.
Her neyse, şimdi ne yapacağız?
Bunun cevabını Bay Wilman verdi.
Kayakçı çekme konusunda hangi arabanın en iyi olduğunu görecektik.
Donmuş bir göl üzerinde bir kayakçıyı çekerek yapılan bir spor bu.
Çılgınca mı?
Daha olayın yarısını bile bilmiyorsunuz.
-Birinin sadece bir bacağı var. -Ne?
Ötekini bu işi yaparken mi kaybetmiş?
-Tünaydın beyler. -Merhaba.
-Tünaydın. -Merhaba, tünaydın.
Daha sonra tipik bir İskandinav gevezeliği başladı.
Kayak yapacak fazla dağ yok diye mi bunu burada yapıyorsunuz?
Evet.
Nasıl kazanılıyor?
En hızlı olan kazanır.
Kısa sürede sohbet akmaya başladı.
Şu kar... Kar aracı ne çekiyor?
Kulübeyi götürüyor.
Balık tutmak için.
-Ne? -Balık tutmak için.
-Buz balıkçılığı kulübesi. -Balıkçı kulübesi.
-Kayaklar üzerinde mi? -Evet.
Yani bir karavan.
Evet ama kayaklar üzerinde.
İyiymiş.
Dikkat dağınıklığı geçince işimize döndük.
Normalde hızın nedir?
120.
-Ne? -120.
-Kilometre saat, değil mi? -Kilometre.
-Yani saatte 70 mil. -Evet.
-Saatte 70 mil mi? -Evet, 80'e yakın.
-Ne? -Evet.
-Bunu hiç yapmadık. -Evet.
O kadar hızlı gitmeyiz.
Bu bize bağlı.
Sorun da bu. Bize bağlı.
Bu pistte biraz dolaştık.
-Ben dolaşmadım. -Ötekini takip ederken
virajda neyi nasıl yapacağını bilmiyor.
-Erken mi dönecek... -Arabanın ne yapacağı belli değil.
Arabalarınız sağlam.
-Yani çoğu... Arabalarınız. -Hayır, onunki... Evet.
Orta pedala bakıp "Hayır, buna ihtiyacım yok." diye düşündü.
İyi bir fikir olduğuna pek ikna olmasak da
başlangıç çizgisine dizildik.
Bu yolculukta yaptığımız ikinci aptalca şey.
Kayakların üzerinde saatte 130 km hızla gitmek ne kadar soğuk oluyordur?
Hayal edilemeyecek kadar.
Egzozumdan çıkan sıcaklık onu ısıtır mı?
Evet de ipin ucunda pastırma ile bitirmek istemezsin.
Başlıyoruz.
Dikiz aynamda bir adam var.
Bana ayak uyduruyor. Bu endişe verici.
Nereye gidiyor?
Onun önünü kesiyorum.
Saçmalık bu.
Pardon.
Saatte 104 kilometre, hâlâ orada.
Bu korkunç. Tekrar o tünelde gitmeyi tercih ederim.
Saatte 128 kilometreyi bulduk.
Jeremy'yi yakalamayı her şeyden çok istiyorum
ama bu sırada birini öldürmek istemem.
Hammond yaklaşıyor. Yaklaşıyor.
Daha hızlı gitmemi istiyor. Delirmiş bu.
Geniş aldım.
Hayır!
Öne geçtim.
Bu bir hata.
Kahretsin. Onu kaybettim.
Tamam, son tur.
Keskin virajlı kısım.
Hadi!
Haritalama iyidir ama silindir hacmi kadar değil.
Benimkinin hacmi çok.
-Hadi! -V8'in gücü muazzam.
Evet!
Geçtim. O... Kontrol etmeyi unuttum. Hâlâ orada.
Nerede o?
Çok şükür!
Bu ahmak adamlara memnuniyetle veda edip...
-Beyler! -Sağ olun.
Evet, bir zevkti.
-İsveççe teşekkür etmeyi bilmiyorum. -Ürkütücü bir deneyim.
Harika bir gösteri. Büyük cesaret.
Yolumuza devam ettik.
Ve bir saat sonra
bir şey fark ettim.
Yola çıktığımızdan beri ilk kez
gerçekten vahşi doğada olduğumu hissettim.
İnsan varlığına dair hiç kanıt yok.
Kasaba yok, köy yok.
Otel de mi yok?
Dostlar, vahşi doğayı seviyorum ama geceyi nerede geçireceğiz?
Aynı şeyi düşünüyordum.
Sonunda doğada olduğumuzu hissetmek hoş
ama otel yok.
Hava da kararıyor.
Peki, neden ışığını açmıyorsun?
"Işık" diyorum.
Işığım yanıyor.
Işıklarımı görmek ister misin James?
Hayır diyeceğim ama... Evet, işte. Aferin.
Saatlerce yol aldık ve hâlâ yaşam belirtisi yoktu.
Dışarısı eksi 6,5 derece.
Cidden, ne yapacağız?
Hadi ama.
Ama sonunda bir ormana yaklaştığımızda
farlarımın ışığında bir binanın silüetini gördük.
-Acaba ne bu? -Bilmem ki.
Hayatta kalma kulübesi gibi bir şey.
Vahşi doğada kalakalırsan
içeri girip kullanıyorsun. Temel ihtiyaçlar var.
-Sami kulübesine benziyor. -Odun yığını.
Et!
-Donmuştur. -Et iyi gider.
-Ateş yakabiliriz. -Ateş yakmalıyız.
-Tut şunu. -Hâlâ kaburgaların mı acıyor?
Hey, şuna bakın.
-Saçmalık. -Seni gerzek.
Düşürdün mü?
Ama önemli değil.
Evet!
Et ziyafeti.
-Vay be, bu muhteşem. Evet. -Değil mi?
Vahşi doğada bir macera yaşadık.
Bu doğru. Vahşi yaşam tarzını deniyoruz.
Rudolph'u yiyor olabiliriz. Diğerleri kimdi?
Donner ve Blitzen. Diğer Ren geyiği kimdi?
Şişkinlik, Taşak ve Vatoz.
Steve. Robert.
Rudolph?
-Evet. -Döner ve Kebap.
-Nafaka. -Nafaka diye bir geyik yoktu.
Bob.
ABISKO SÁMI ZİYARETÇİ MERKEZİ
Beyler.
Bu da ne böyle?
"Toprak kulübe kampın merkezî parçasıdır.
Bunlardan biri..." Müzede uyumuşuz.
Hediyelik eşya dükkânı.
SAMI EL İŞLERİ
-Tanrım. Küçük... -Şey de var...
Geyik sevdiriyorlar.
-Bilmiyorlar... -Hayır.
-Bütün gece oradaydık. -Üzerimde pantolonum yok!
Pantolon giymeni önerebilir miyim?
-Evet. -Ve toparlan.
Ben çaktırmadan arabalara döneceğim.
Kulübeye bakmaktan zevk aldım.
-Evet! -Değil mi?
Bu ilginçti Hammond.
-Güzel bir parça. -10, 15 dakika ayırmaya değer,
-değil mi? -Yine de...
Vahşi doğada olduğumuzu sanıyorduk...
Hammond!
Bir çeşit garip hava olayı sanırım.
Soğuk dalgası gibi ama... Yani herhangi birimize çarpabilirdi.
Ama sana denk gelmiş.
Bu buz dalgalarından biri
-rastgele çarpsa... Ama bu... -Sen yaptın.
Anahtarlarını buza koydum diye bütün arabamı...
Bunu nasıl yaptın?
Yavaşça ve sırıtarak.
Kusura bakma.
Güzel ama, değil mi? Baksana!
Bu şekilde kullanılamaz.
-Şimdilik. -İnanılmaz bir etki.
Ama hazirana kadar...
Arabadaki buzu temizlememe yardım edeceksin.
Olur...
Ama bir yandan da olmaz.
Jeremy başına sardığım muammayı çözebilmek için ne yapacak dersin?
"Tamam, ateşe vereceğim!" demesi
ne kadar sürer acaba?
Yarım dakika mı?
Evet!
İyi oldu.
Günaydın.
Böyle olmayacak.
Biraz abartmışım.
Gevezeliğe vurabilirdi çünkü tüm o sıcak hava er geç
arabadaki buzu eritirdi, değil mi?
Geleneksel Sami ateşi.
Hammond ve ben bomboş araziden geçerek doğuya doğru ilerledik.
Evo'nun ölümden dönmesini hâlâ aklım almıyordu.
Ön tarafa olanları düşün.
Ön süspansiyon çatalı ikiye katlanmıştı.
Ama buradayız.
Sıcaklık gayet sabit.
Direksiyon sağa sola çekmiyor.
İnanılır gibi değil.
Eski bir siyah beyaz İngiliz haber filminde olsak
ona "azimli bir arkadaş" denirdi.
Ama bu ifade hafif kalıyor. İnanılmaz bir şey bu.
Kısa süre sonra Richard ve ben Kiruna maden kasabasına yaklaştık.
Burası hakkında tek bildiğim,
dünyanın en büyük yeraltı demir cevherini barındırdığı.
Bu da güzel bir yer olmadığını düşündürüyor.
İkinci bir Bourton-on-the-Water beklemiyorum.
Hayır. Katılıyorum.
Ama yine de demir cevheri çok önemli
ve İsveç demir cevheri
Britanya'nın Sanayi Devrimi'ndeki başarısı için elzemdi.
Tarih dersi.
Darby'ler odun kömürü yerine kok kömürüyle
demir eritmenin yolunu bulunca aldık yürüdük.
Aslında daha fazlası var. Aşırı basitleştirmiş oldum.
Yine de bir şekilde fazlasıyla yeterli.
Sonunda kasabaya ulaştık.
Burası olmalı. Maden bu olmalı.
İyi olan şu.
Burası bir kent, üstelik işlek bir kent,
dolayısıyla vahşi doğadaki yolculuğumuz için gereken
her şeyi alabiliriz.
Bu arada, Kutup Harekâtı'nda
nihayet ilerleme kaydediyordum.
Ateş, hiç faydası yok.
Çekiç, işe yarayan tek şey.
Hareket etti!
Annem penceredeki şu deliğe bakar ve şöyle derdi,
"Evet, temizlendi, artık okula gidebiliriz Jeremy!"
Evet.
Yoldayız.
Kiruna'da dünyanın en erkeksi dükkânını bulduk.
-Doğru, bu... -Dur biraz.
Hayır!
Maden kasabası olduğu belli.
"Ne çıkarıyorsunuz?" "Demir!"
-Bu... -Arabamı toparlayacağım.
Biz mi küçüldük yoksa burada herkes bizden iri mi?
-Bilmiyorum. -Değil mi?
Gözlüğüm yok.
-Bu bir balta. -Evet.
Dur, bunlar kayış.
Saplanırsak işe yarar, vahşi doğada olabilir bu.
Kayış, bocurgat falan.
Spanzet.
Ve hazırız.
Hayatta kalma alışverişimiz bitince
güzel bir yemek yemeyi hak etmiştik.
İlginçtir, genelde boyacıları tercih etmem ama bazen...
Merhaba.
Gelebildin!
Ne...
-Pizza ister misin? -Evet.
-Buzu temizledin mi? -Evet. Çoğunu.
Eğlenceli olmuştur. Tam bir meydan okumaydı.
Ne yaptın?
Alev makinesi.
-Ateşi tahmin ettik. -Keski.
Umarım pizzanı beğenirsin.
Buzla ilgili saçma şakalar konusunda ateşkes yapalım mı?
-Hayır. -Tamam.
Küçük bir parça al.
-Almasına izin verme. -Küçük parça.
-Gördünüz mü? -Neyi?
Bu bir mobil ev.
Ne olduğunu söyleyeyim.
Buraya gelirken demir madenini fark etmişsinizdir.
Fark etmemek zor.
Damar, kasabanın altından geçiyor.
Maden damarı.
Ve evler zamanla...
-Kayıp mı oluyor? -Hayır, çukura düşüyor.
-O yüzden kenti taşıyorlar. -Kamyondaki ev olayı o mu?
-Evi mi taşıyorlar? -Resmen evi taşıyorlar.
Onları kaldırıp tıra yüklüyorlar ve maden olmayan bir yere götürüyorlar.
-Bakın. Görebilirsiniz. -Evet.
Damar yüzünden kent çöküyor.
Bu bana bir fikir verdi.
-Ne? -Gölde kayaklar üzerinde
evler görmüştük ya? Dün müydü?
Biliyorum ki orada... Nereye gidiyoruz?
-Doğuya. -Evet?
Finlandiya'ya gidiyoruz.
Ortam daha da vahşi doğamsı olacak.
Biz de evler alıp
-arabalarımızla çeksek ya? -Ne?
-Ona karavan derler. -Hayır. Kayaklar üzerinde.
Ama arkamızda koca bir ev çekemeyiz.
Altı odalı malikâne demiyorum.
-Aklındaki ne? -Köpek kulübesiyle
şunun arasında bir şey.
-Kayaklarla mı? Kayak. -O kadar kötü değil.
İstediğiniz evi seçin.
Zekice bir fikir. Aldığımız erzakla birlikte tamamız.
-Alışveriş mi yaptınız? -Evet, müthiş şeyler aldık.
Karara varınca bir atölye bulduk.
Ertesi gün
evler hazırdı.
İzninle
dâhice buluşlarımı anlatayım Hammond.
Basit bir yatak. Kürk battaniye.
-Sentetik mi? -Evet.
Sonra odun sobası var.
Boynuzlu aplik.
Ayrıca verandamda dış aydınlatma.
Biraz büyük, değil mi?
Büyük değil.
Eh, benimkine kıyasla.
-Evet. -Evet.
Geleneksel İsveç kulübesi.
Her bakımdan mükemmel.
Kullandıkları şey bu. Kompakt yaşam.
Ortada yemek pişiriliyor.
Hava alttan giriyor, bacadan çıkıyor.
Burayı ısıtıyor.
Bu koltuk bir yatağa dönüşüyor.
-Aydınlatmam var... -Bekle.
C şeklinde mi uyuyacaksın?
Hayır. O parça şuraya, bu oraya gidiyor.
Uyku modunda yatağa dönüşüyor
ama sohbet edip ısınmak, yemek pişirmek mümkün.
Güzel ışıklar.
Neden kare yapmadın? Daha fazla alanın olurdu.
Çünkü bunlar geleneksel olarak bu şekilde. Bende de var.
-Hiç şaşırmadım. -Gerçekten. Müthiş.
Arkadaşlarınla mangal yapıyorsun ve...
Otobüs durağını mı çaldın?
Yataktayken dışarı çıkmam gerekmeden
kuzey ışıklarına bakabileyim diye düşündüm.
Keşke benim aklıma gelseydi.
Yemek aramaya çıkanların durumuna benziyor.
Barınak aramaya çıktın.
Mantar yerine otobüs durağıyla döndün.
Zekice bir şey. Ama penceremden dışarı bakıp
seni görmek istemem...
-Erkeklere özgü şeyler yapışını. -Yakına park etmem.
Evler görüldükten sonra yola çıkma vakti gelmişti.
Hadi bakalım.
Gidiyor.
Başladım!
İlerliyoruz. Şimdilik.
Ve işe yarıyor. Bu mükemmel.
Dostlar, donup yere yapışmış bu.
Dolayısıyla Richard ve ben çıkıp onu ittik.
Hazır mısın?
-Ne yapıyorsun? -Üç, iki, bir. Hadi!
-Evet. -Evet.
Devam et James.
Teşekkür ederim.
Gidiyorum.
İşe yarıyor!
Hayır! Olamaz.
Amanın.
Panik.
Şu anda Audi'nin idaresini tarif etmek zor.
"Daha kötü" de denebilir.
Ama iyi tarafı şu ki muhteşem tasarımlarımız
barınma sorunumuzu çözmüştü.
Sorunsuz bir şekilde Finlandiya sınırına doğru ilerliyorduk.
KIRUNA - FİNLANDİYA
Karlı vahşi doğada tam bir göçebeyim.
Evim yanımda.
Muhteşem.
Gezici bir köy.
Merhaba sevimli İsveçliler.
Navigasyon sistemi buradan sola diyor.
Hayır!
Az kalsın kulübemi deviriyordum.
Yalpalıyor.
Sabit.
Jeremy, sapma konusunda emin misin?
Evet. Emin değilim.
Açıkçası emin değilim.
Navigasyonum Alman olduğu için kabul etmese de
sadece bir veya iki uydu görebiliyor.
Yani nerede olduğunu gerçekten bilmiyor.
Quattro'nun üstün gücü sayesinde,
kısa sürede iki litrelik arkadaşların epey önüne geçmiştim.
Ama ağır kulübem V8'imi susatmıştı.
Bir an önce benzin bulmalıyım.
İşte bir benzinci.
Eyvah.
Hay içine...
Kahretsin.
Benzinciye çarptım.
Kahretsin.
Günaydın.
O anda arkadaşım geldi.
Tabii ya.
Beni zor durumdan kurtarmak için gönüllü oldu.
Üzerinde durayım mı?
Tam sağ ve geri, işe yarayabilir.
Öyle mi dersin?
Gördün mü?
-Oluyor mu? -Böyle iyi.
Tam sağ.
Tamam.
Sonra ileri git.
Geriye dönüp bakıldığında bu bir hataydı.
Kahretsin.
Neye vurdum?
Şu büyük metal kutulara.
-Geri dönüşüm kutularına mı çarptım? -Evet, birkaç tanesine.
Olamaz!
-Yaptığımıza bak! -Biz mi yaptık?
Köyün duyuru panosu bu.
Müzik dersi, blok flüt dersi veriyorlar. Bir çocuğun broşürü var.
Fark etmezler.
-Ederler. Yana devrildi! -Amma ağır.
Asla kaldıramayız.
Ellerindeki tek şey bu.
Kar ve bir duyuru panosu.
Duruma bakınca kendi hasarımdan şikâyet etmem kabalık olacaktı.
Oradan rüzgâr girecek.
Bay Yavaş da gelince
fazla dikkat çekmemeye çalışarak olay yerinden ayrıldık.
Dostlar, öteki tarafa gideceğiz. Durun.
Niye yola çıkmadan önce söylemedin?
Hayır, hayır.
Fazla döndü.
Şimdi ahır dansı mı yapıyoruz?
Yolda trafik sakindi.
Dolayısıyla birkaç kilometre sonra biraz zırvaladık.
Beni geçiyor musun manyak herif?
Yeni olayımız kayak kulübesi yarışı.
Aman Tanrım.
Bu bir hataydı.
Onu kızdırdım!
Tümsek!
İç taraftan bir otobüs durağı geliyor.
James May'in otobüs...
Onu geçeceğim.
Amanın.
Biraz coşkulu. Ben... Evet!
Bir arabada böyle komik bir şey yapmayalı
gerçekten çok uzun zaman olmuştu.
Umarım bu eğlence kanla, mahkemeyle ve kesik damarlarla
-sona ermez. -Sola dönün.
Sola dönüş. Aniden.
Kahretsin.
Hay içine...
Sola dönüş var ve bir kaza daha yaptım.
Hıyarsın.
Yine de iki saatte ikinci kez arkadaşım kurtarma operasyonu düzenledi.
Bu kayışı alır, bir tane daha alır ve şu ağaca götürürsek...
Uzakta dur.
Ufak bir çekişle olabilir. Evet, işte böyle.
-Çok iyi. -Yaşasın! Yaptığımız bir şey işe yaradı!
Bir şey yaptık,
-işe yaradı. -Ben yapmadım.
-Oradaydık. -Bunu yaptığında oradaydık.
İşte.
Süper kulübe, bir kere daha yolda!
Birkaç kilometre sonra benim eski navigasyon sistemi
nihayet bizi Finlandiya sınırına ulaştırdı.
Bu donmuş nehrin karşı kıyısı Finlandiya.
-Burası uluslararası bir sınır. -Evet.
Peki, mesela yaz aylarında İsveç'le Finlandiya arasında
nasıl geçiş yapılıyor?
Evet, iyi bir noktaya değindin James.
Bu navigasyon sistemi kafayı yedi.
Her neyse, işte başlıyoruz.
Merhaba Finlandiya!
İşte esas olay bu, asıl vahşi doğa burası.
Burada başımızı belaya sokarsak herkesten ve her şeyden çok uzağız.
Ama sorun değil, evlerimiz yanımızda.
Ormanda bir açıklık bulup kamp yaparız.
Vahşi doğada.
Biz tırmandıkça alacakaranlık yerini karanlığa bıraktı.
Sonra da fırtına çıktı.
Bu biraz tehlikeli oldu.
Birincisi karanlık çöktü, ikincisi kar fırtınası var.
Tam bir kar fırtınası.
Bu...
Hiç iyi değil.
Ön camımın içi buz tuttu.
İhtiyacım olabilir...
Umutsuz vaka.
Bence burada durmalıyız. Devam etmesek iyi olur.
İçeri giriyorum! Ateş yakacağım.
-Gelip yardım edeyim mi? -Elbette.
Cidden.
Tanrım.
Hay içine...
Çakmak sıvısı koymuş olabilirim.
İyi ki söyledin.
Tanrım, hava çok soğuk.
Neyse ki ertesi sabah
fırtına dinmişti.
Soğuk.
Tanrım.
Tamam. Biz
kayak pistinde kamp kurmuşuz.
Görünüşe göre kırmızı bir pist.
Ne...
Ne oluyor...
Arabamı buzla kaplarsan olacağı budur.
Ne...
Güzel.
-Ne var? -Kalkma zamanı.
Neredeyiz biz?
Bu ilginç işte. Meğer bir kayak merkezindeymişiz.
Ne?
Evet ya.
Tanrım. İyi ki zamanında durmuşuz.
Öyle.
Hammond aşağıya indi bile.
Ne? Nasıl?
Kayaklarla mı?
Kulübesi de indi.
Kulübesi aşağıya mı indi?
Evet. Ben de biraz itmiş olabilirim.
-Azıcık. -Kulübeyi yamaçtan aşağıya mı ittin?
Hep kayak yapmak istediğini söylüyordu.
Sen onu boş ver, büyük bir sorunumuz var çünkü bir şekilde
bunları aşağıya çekmeliyiz ve burası kırmızı bir pist.
Aslında büyük sorunu olan bendim
çünkü evim artık mahvolmuştu ve arabama gitmem gerekiyordu.
Bu da kayakçıları çeken şeye binmek demekti
ve maalesef
kayak yapmayı bilmem.
Kayaklar.
Hayır.
Daha fazla kayak.
Snowboard'lar.
Hayır.
Bir dakika.
Evet.
Bu arada, tepede
arabamı otobüs durağıma yaklaştırmaya çalışıyordum.
Lanet olası!
Tamam. Planım
uzun kızağımın yalpalamasını
önlemek için
bu halatları bu köşeye, şu köşeye,
şu köşeye ve şu köşeye bağlayıp
onu düz tutmak.
Pardon.
Tamam, dur. Sağ taraf aşağı. Geri.
Biraz sol, biraz sağ. Hizala.
Kahretsin.
Kahretsin!
Tanrım!
Hayır!
Böylece sadece ben
ve iki kulübe kaldık.
Tanrı aşkına.
Tamam.
Hammond.
-Hammond, yardım eder misin? -Hayır!
Sonunda kulübemi bağladım, gitmeye hazırdım.
Tamam.
Her şey yolunda mı? Çekiş kontrolü kapalı. Güzel.
Jeremy, bugün inecek misin oradan?
Geliyorum. Çok zor çünkü arabamın arkasında bir kulübe var.
Işıklar, evet.
Kayışlar bağlı. Kahretsin.
Çekiş kontrolü kapalı.
Başlıyoruz.
Sabit hızla yapmalıyım.
Yapmam gereken bu. Sabit.
Düz tut Jeremy, düz tut.
Kulüben yanıyor.
Bunu nasıl yaptım?
Hayır, durmak mümkün değil.
Hızlanıyorum.
Alevleri böyle söndürmeye çalışıyorum. Memphis Belle'deki gibi.
Savrularak durmayı deneyeyim.
Tanrım!
Alev çıkaran egzozunla alakalı olabilir.
Kahretsin.
Yangın söndürüldükten sonra
hasarı inceledim.
Tanrım. Yanmış.
-En azından şimdi sıcak. -Kayışlar işe yaradı.
-Evet de... -Yok, hayır.
Dur. Olumsuzluğa saplanmadan önce...
Tamam.
Bu kayışlar onu durdurdu...
Buraya gelene kadar yol boyunca yalpalayıp durdu.
Bu, sorunu çözdü.
-İyi düşünmüşsün. -Doğru.
Sonuç olarak, seni bir gece daha barındırır.
İyi gitti.
Artık hepimiz evsizdik.
Ayrıca bir sorunumuz daha vardı.
Havaalanı sadece 160 kilometre uzakta olabilir
ama dünyanın en katı
hız kurallarına sahip Finlandiya'da oraya zamanında varmak
zorlu olacaktı.
Ama aklıma bir şey geldi.
Dinleyin, şunu gördük ki
kırmızı bir pistte kızak çekebilecek tek araba Audi.
Ve onu yakıp kül etti.
Evet ama bunu sadece o yaptı, sizinkiler yapmadı.
Bu araba üzerinde kapsamlı bir test yapıyorum, aslına bakarsanız
mayıs başında Evo üzerinde de çok kapsamlı bir test yaptım.
Hammond, bize Subaru'nun ne kadar hızlı gittiğini göster.
Bunu burada yapmayacağım.
Neden olmasın?
Çünkü hız konusunda abartılı seviyede katılar.
Araban vergilendirilmiş mi diye bakmakla kalmıyorlar,
ne kadar kazandığını da öğrenip
ona göre ceza kesiyorlar.
Haklı. Öyle yapıyorlar.
Doğru, Finlandiyalı bir sosis kodamanı 40 kilometre hız sınırında
80'le gitti diye 116.000 sterlin ceza yemiş.
Bu konuda ciddiler.
Hadi Hammond. O kadar paran var.
Kökle şu gazı, ne kadar hız yapabildiğini gör.
Olmaz. Buna ben bile kanmam. Hayır.
Hız sınırları yüzünden uçağımızı kaçıracağımızdan korkuyordum.
Ama sonra aklıma bir şey geldi.
Yolda hızlı gidemeyiz ama bu gölün üzerinde hız yapabiliriz.
Havaalanına doğru uzun bir mesafe katediyor.
Tamam, hadi bakalım.
Hız ve güç.
Gördün mü? Burada hız sınırı yok.
Domuz!
Bir manyak ve bir hödük gibi yolumu kesti!
Beni yakalayamazsın!
Burada sürmeyi dene, dümdüz...
Kahretsin!
James battı millet. James battı.
Kıpırdama.
Kahretsin.
Çıkabiliyor musun?
Dipte misin?
Demek istediğim, altındaki buz mu?
Kaya üzerinde olabilir.
James, olan şu, ön spoylerin
hâlâ sağlam gibi görünen buza takılmış.
Bir kayaya veya buza takılmış.
Kaburgalarım.
Çıktın sayılır. Bagaj kapağına çık.
Sence araba buz tabakası üzerinde mi duruyor?
Hayır, sanırım buzun içinde sıkışmış.
Batarsa yüzerim ama arabayı kurtarmalıyız.
Arabayı dışarı çekmenin yolunu bulun.
Dışarı çekin, ben de onunla gelirim.
Sende... Çekebilirsin.
Ama arabalarımızla çekecek kadar yaklaşamayız, değil mi?
-Ben yaklaşmam... -Hayır, yaklaşmam ama...
Daha fazla yaklaşmayın...
Yaklaşmayacağız. Çekme halatı dışarıda.
Ama aletlerim var.
Elimizde ne olduğunu düşünelim. Evet. Peki, şu aletlere bakalım.
Dostum, bir video gördüm... Gülme.
Kurtarma, off-road falan izlemeyi
-severim, bilirsin. -Evet.
Buz kurtarışı izlemiştim.
Bunu yapmanın yolu var.
Bir ağacı vinç olarak kullanabiliriz.
Bir yere gitme James. Geliyoruz.
Tüh, kahve içmeye gidecektim.
Bu bir kurtarma görevi.
Sanırım bunun yine de yola devam edebilme ihtimali var.
Tabii motor su almadıysa.
Ama onu çıkarmalıyız. Bu... Aman Tanrım.
Henüz vadesi dolmadı bence.
Dokuz canlı bu.
Peki, plan nedir?
Bir planı var. Açıkçası ben anlamıyorum.
Bunu internette gördüm.
Deldim.
-Hazır mı? -Evet.
Tamam. Kaçabileceğin bir köprü var.
Ne zaman teşekkür edeceksin?
Pekâlâ. Henüz işe yaramadı.
Arabayı dışarı çekip onu orada bırakmamız mümkün mü?
-Sanırım oldu. -Tamam May.
Güzel bir düğüm atıp çeki demirine bağla.
Evet, tamam.
-Tamam. -Oldu mu?
-Bu kadar mı Hammond? -Evet.
İnşa edildi.
Ne yani, sadece delikte bir kütük mü?
Evet.
-Başka bir kütüğe bağlı. -Evet.
Ve bir buçuk tonluk bir arabayı çekecek...
Evet.
-Ortadaki kütük dönüyor. -Öyle olması gerekiyor.
-Öyle mi? -Vinç o.
Ortadaki kütük dönerek ipi sarıyor.
-Hammond, biliyor musun? -İşe yarıyor.
İşe yarıyor.
Gerçekten şaşırdım.
Çünkü bu... Şuna bak. Tamam, onu kurtarmalıyız.
Kütüğü şurayla sürücü koltuğu arasına koyarsan
kapıdan tırmanıp karaya geçebilirim.
Kurtarıldı.
-Tamam. -Sağ olun.
Motor bildiğin kadarıyla su altında kaldı mı?
Sanmıyorum.
Motoru su üstünde
tutmaya çalışmalıyız.
-Hadi. -Elimizi çabuk tutmalıyız.
Çekmeye başladık.
Arabayı tutan şeyin motorun suya girmesini önlemesi için dua ediyorduk.
İpin kopma direnci ne kadardır?
Bilmiyorum. Sadece ip.
Kahretsin. Suya girdi.
Arabanın ön tarafı suya girdi.
Tamam.
-Kenardan mı düştü? -Evet.
Acele etmeliyiz çünkü motor suda.
Tamam.
-Hareket ediyor. Bakın! -Öyle!
Arabanın arkası yeterince dışarı çıkınca
planımın sonraki kısmına sıra gelmişti.
Böyle mi?
-Hammond? -Evet, doğru.
Jeremy, hazır mısın?
İki saniye.
-Araba hareket ediyor. -Gerilim altında.
Hareket ediyor.
Fren lambaları! Fren lambaları neden yanıyor?
Sigortada sorun var.
-Tamam James. -Evet.
Motorun sudan çıktı.
En büyük sorun şu,
şasi sıkıştı kaldı.
Ama delikten çıktığı için
artık V8'imle yaklaşabilirdim.
Dur. Dur.
Bağlandın. Tamamdır.
Evet, bir kere daha.
-Bu iş görür. -Çıktı!
Ne araba ama.
Evo'yu dışarı çekti, Evo'nun hayatını kurtardı. Güzelim benim!
Ama gerçekten öyle miydi?
Kahretsin.
-Farlara bakın. -Tanrım.
Tamam. Olan şu James,
-epeyce işin var. -Evet.
Hammond, biz uçağı yakalamalıyız.
Evet. Ekip önce gelir.
Ekip önce gelir. Biz bir ekiptik.
Teşekkürler.
Seni bir arabada görürüz.
Volvo.
Bu sefer onu tamir edemez bence.
Sağlam araba, onu seviyorum ama bence vadesi doldu.
Hepimiz uçağa geç kalıyoruz!
Hadi, hadi
Gölden, hızlı orman yollarına ulaşabildik.
Arabalarımızı özetlemek için mükemmel bir ortam vardı.
Onları köpeklere benzetirsem, ki benzetebilirim,
Evo, sorumsuz sahibi tarafından müthiş hor kullanılan
bir kurtarma köpeğine benziyor ve bunun için onu seviyorsunuz.
Sonra Subaru,
sevimli ama sonuçta oldukça sinir bozucu bir Terrier gibi.
Audi Quattro ise bir Labrador'a benziyor.
Kesinlikle her açıdan mükemmel.
Quattro sadece Noel için değil.
Quattro, hayatın her anı için.
Subaru her şeyi yapabilir demiyorum,
içinizdeki sanayi önderine ve bar kavgacısına da uyum sağlamaz.
Bunu yapmaz. Uyum sağlamak için sizin değişmeniz gerekir, olay da bu.
En mülayim papaz cemaatine hoş sözler söyleyerek
kürsüden ayrılıp Subaru Impreza'ya atlayarak
onu böyle sürebilir.
Çünkü bu araba böyle.
Sonra bu hızla uçağa yetiştik.
Havaalanının çitleri.
Orada bir yerde uçağımız var.
Artık Kartal Yuvası'ndayız.
Amanın, bir makine!
Ne varış ama.
Bu olmalı.
Şık uçak.
-Evet. Güzel bitiş çizgisi. -Değil mi?
Aslında beklenenden hızlı gelmiştik.
Bu da James'i beklerken öldürecek vaktimiz olduğu
anlamına geliyordu.
Buraya gelirken düşündüm de,
araban ralli için tasarlanmış olunca
her yerde iyi iş çıkarıyor.
Sen ne bileceksin?
Ama seninki ralli için tasarlanmadı, değil mi?
Son 40 dakikada dikiz aynasına baktın mı?
Evet. Muazzam bir Audi gördüm. Ama ralli arabası değil.
Senin sorunun çok dikkatli olmaman.
Ne?
-Bunu sen mi yaptın? -Evet.
-Kapılar da mı? -Evet.
-Kahretsin, hayır. -Ön camın da.
Hadi ama!
-Havalı oldu sanıyordum. -Öyleydi.
İyiydi. "İşte bir Martin Clunes hayranı."
Veya Martin Bashir.
İfşalar bitmişti.
Sonra James'in neyle geleceğini görmek için bekledik.
Ve kısa süre sonra...
Bu o mu? Eğer öyleyse...
Neyin içinde?
Mitsubishi mi?
Yoksa...
Volvo mu?
Volvo mu o?
Volvo'ydu.
Ve ben içinde değildim.
Aman Tanrım!
Evet! Ne araba ama!
Olağanüstü!
Bu nasıl mümkün olabilir ki?
Ağır yaralı ama burada.
Bu yolculuğa başladığımızda meraklılara göre olacak diye endişeliydik.
Ama öyle olmadı.
Umarız ki hepiniz bu ralli sınıfı devleri
bizim kadar müthiş bulmuşsunuzdur.
Güzelim benim!
Bu arabalar tüm saçmalıklarımıza katlandı,
ihtişamlarını bir kere bile yitirmediler.
Ama bu maceranın
gerçek kahramanı konusunda şüpheye yer yok.
Evo bir değil, iki kez öldü.
Olamaz.
İki seferde de ölümden döndü
ve yola devam etti.
İşte bu yüzden Evo ve yol arkadaşları
tam da böyle bir programın onurlandırmaktan onur duyduğu
türden arabalar.
Merhaba.
Kuleden Jeremy, Richard ve James'e.
Neden oraya gittiler?
Uzaklaşıyorlar. Onları kaybediyorum.
Bu sadece bir taksi turuydu.
Nasıl...
Ona binmemeleri gerekiyor. Göstermelik bir uçak o.
Havalanmamaları lazım.
Şuna bineceklerdi.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro