Witam panów.
Co jest grane?
Agenci specjalni Moseley i Donaldson.
Jesteśmy z Tajnej Służby.
Tajna Służba? Pierwsze słyszę.
Często tak mówią.
Nie słyszał pan o Tajnej Służbie, bo jest tajna.
Działamy pod departamentem skarbu.
Widzę, że też nie świta.
Co dziś, chłopcy, wieziecie?
Nie ładujemy. Płacą, to nie pytamy.
Mogę sprawdzić? Rzucę okiem i jedziecie.
Miejmy to z głowy.
- Odstrzeliłeś mi łapę! - A ty mi partnera.
Nie czyszczę butów z twojego mózgu, bo nie dokończyliśmy rozmowy!
Chryste Panie!
Twoi martwi kumple drukowali tu fałszywki.
Tu stała prasa.
Ktoś się z nią ulotnił, a także z matrycami.
A ja muszę je znaleźć.
Nie wiem, gdzie są.
Zawiodłeś mnie.
- Wszyscy zginęli? - Nie wiem.
Mało wiesz.
- Był taki jeden! - Kto?
Kurwa!
Jakiś Chińczyk!
Opowiedz mi o Chińczyku.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Siedzisz dzień i noc i na tyle cię stać?
Te cebule nie wiedzą, co robią.
Musimy poszukać specjalistów.
Nie! Żadnych obcych!
Chcesz to zrobić czy chcesz to zrobić dobrze?
To ty obiecałeś nam forsę!
Zaangażujmy kogoś stąd. Będzie go można kontrolować.
Faktycznie sami nie damy rady.
Decyduj.
Ty się tym zajmij. Jasne?
Tak.
Masz kogoś na myśli?
Możliwe.
Nikt się, kurwa, nie rusza!
Brać ich!
Policja San Francisco!
Ten budynek i jego lokatorzy naruszają przepisy o powietrzu.
Z rozkazu burmistrza muszą się stąd wynieść.
Wykurzyć i wygnać!
Co to jest? Jak można tak żyć?!
- To naprawdę konieczne? - Groził stróżowi prawa.
- Machał łopatką! - Kwestionujesz moje rozkazy?
Pytam tylko, co tu robimy.
Ty nie masz pytać, tylko słuchać rozkazów!
Jeszcze raz!
Już!
"Pan Thayer wkroczył na scenę niedawno,
a już wykazał się patologiczną wręcz szczerością i prostolinijnością.
Można by się lękać, czy poradzi sobie w politycznym bagnie San Francisco,
gdyby jego niezachwiana amerykańskość nie była mu nieprzeniknioną zbroją".
Jezu! Z taką prasą kampania nie ma sensu.
Jest młody, przystojny i ustosunkowany. Stąd popularność.
- Wolisz pracować dla niego? - Skąd!
To, że potrafi się zaprezentować, nie czyni go dobrym zarządcą,
choć nie wiem, czy wyborcy to docenią. Ma poparcie przemysłu.
To jasne! Ja mam na głowie miasto, a oni martwią się tylko o finanse.
Skoro mowa o finansach,
prawnik zmarłego pana Blake'a kwestionuje ostatnie wydatki.
- Sprawi kłopoty? - Nie sądzę.
Lecz pański zarząd majątkiem podlega ustawicznej kontroli.
Burmistrz chciałby, żebym kontynuował jego dzieło,
podobnie jak jego żona, gdyby nie zaniemogła.
- Prawnikowi to wystarczy. - Przekażę.
Oby tylko nie wyzdrowiała,
bo do pokonania Thayera potrzeba całej fortuny Blake'a.
Nigdzie nie pójdzie. Dopilnuję tego.
Świetna robota, szefie Atwood.
Dziękuję, burmistrzu.
Dziękuję za przybycie.
Dziś nasz nowy szef policji, pułkownik Benjamin Atwood,
przeprowadził skuteczny nalot w Chinatown.
Zlikwidował kolejny przybytek nierządu i chorób.
W czym mogę pomóc?
Szukamy kogoś, kto ponoć znalazł tu zatrudnienie.
Niejaki Lee.
Nie kojarzę.
Pojmuję. Może fotografia pomoże?
Przystojniak z niego, prawda?
Musisz nam tylko wskazać kierunek.
Skoro tak...
Jesteś cały?
Richardzie!
Tak. Żyję.
A ty?
Też.
Słyszeli?
Nie sądzę.
- Zamknij za mną. - A ty dokąd?
Po Jacka.
Wiedzieliśmy, co się stanie, jeśli zaczną cię szukać. Trudno.
Możemy mu zaufać?
Martwi biali w jego knajpie?
Zajmie się tym. Spokojnie.
Nie powiem, czego chcieli.
- Zadomowiłeś się? - Jesteś niezwykle gościnna.
Cieszę się, że dołączyłeś, zwłaszcza w takich czasach.
Dziękuję.
Co sądzisz o Hop Wei?
Z tego, co zrozumiałem, straciłaś sporo ludzi.
Tak. Li Yong uważa, że jesteśmy zbyt agresywni. A ty?
Li Yong jest wspaniałym wojownikiem,
bo wie, kiedy uderzyć, a kiedy wstrzymać cios.
Zgadzasz się z nim?
Młody Jun jest dużo gorszy od ojca.
- Czy ciebie. - Pochlebstwo?
Chodzi o niego, nie ciebie.
Za jego rządów Hop Wei cierpią.
Popadają w desperację.
Radzę pozwolić im krwawić.
Cierpliwość nigdy nie była moją mocną stroną.
Moja mama mówiła:
"Bądź cierpliwy, a trawa stanie się mlekiem".
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Ale brzmi mądrze.
Panie Merriweather! Słyszałem, że mnie pan szuka.
Tak. Dziękuję, że pan przyszedł.
Zgodnie z umową zatrudniłem poleconych ludzi.
Mam przez to same kłopoty.
Szydzą z Chińczyków, wszczynają bójki...
- Pomówię z nimi. - Donahue pobili dwóch robotników.
Nie stać mnie na przestoje.
Dałem słowo. Jeśli pańscy ludzie się nie wywiązują...
Zajmę się tym.
Donahue!
Panie Leary?
Pobite żółtki to dla Merriweathera strata. Pokryjecie ją.
- Proszę... - Obiecałem wam pracę i ją macie!
- Łapy przy sobie, gęby na kłódki i robić! - Nie ośmielisz się.
- Że co? - Nie chcemy pracować z żółtkami.
Inni też nie chcą.
Czyżby?
Odłóżcie łopaty i wynocha.
- Nie może pan. - 10 Irlandczyków czeka na wasze miejsca!
Wypieprzać!
To się tyczy wszystkich!
Nie chcecie roboty, dam ją komuś, kto chce.
Jeśli macie z tym problem, wiecie, gdzie mnie, kurwa, znaleźć.
Wejdźmy do środka.
- Na słówko, sierżancie. - O co chodzi?
Próbuję tu coś osiągnąć.
W tym celu łańcuch dowodzenia musi być mocny.
Wiem, że liczył pan na stanowisko.
Jeśli to problem,
na pewno znajdzie się praca dla kogoś tak doświadczonego.
Mam znajomości u Pinkertona. Mogę pomóc.
- To wszystko? - Mam nadzieję.
Kto pana wpuścił?
Rutherford B. Hayes.
Żartuję. Poniekąd.
Agent Edmund Moseley, Tajna Służba, pod skarbówką.
Kojarzę. Co pana sprowadza?
Od razu do rzeczy?
W porządku.
Ma pan ludzi do zadań w Chinatown. Muszę zobaczyć ich teczki.
W jakim celu?
Niektórzy są mi potrzebni. Tak jak gabinet i cela.
Pan Moseley, tak?
Cokolwiek pana sprowadza, nie ma to związku ze mną i moimi ludźmi.
Nie mamy czasu oprowadzać pana po pieprzonym Chinatown.
Jeśli to wszystko, wrócę do pracy.
- Czyli to takie spotkanie? - Obawiam się, że tak.
Przyszedłem do pana z uprzejmości.
Nie potrzebuję pana zgody ani błogosławieństwa.
Celę i gabinet już zająłem.
- Za kogo się uważasz?! - Za agenta prezydenta USA,
któremu udzielisz wszelkiej pomocy i to z uśmiechem,
albo sam trafisz do piwnicy, a ja zajmę sobie twój gabinet.
Tak, to jest takie spotkanie.
Spokojnie. Ja nie po dolę.
Mamy kłopot z prasą drukarską. Mógłbyś zerknąć?
Po co tondze prasa?
Nieważne. Ważne, że spłacisz w ten sposób dług.
- Jeśli ją uruchomisz. - Szczodra propozycja,
ale każda z tych maszyn jest inna.
Nie wiedziałbym, gdzie zacząć, a chłopak dopiero się uczy.
Możecie wydrukować u nas.
Nie da się.
Oczywiście.
Żałuję, że nie pomogłem.
Tak. Ja też.
Poszukam innego.
- Głupiec! - Mógł nam skasować dług!
Przypłynąłem tu, żeby uciec od gangów, nie dla nich robić!
- Nie potrzebujemy kłopotów. - Kto cię pytał? Rób kolację.
Powtórz to. Śmiało.
Wystarczy.
Oboje wracajcie do pracy.
Czarne cztery.
Kto następny?
- Dwie whiskey, proszę. - Jasne.
Proszę.
Zabierajmy się stąd!
- A whiskey? - U Ah Toy. Muszę zajebać pecha.
Chodź już!
Znasz tych dupków?
- Nigdy ich nie widziałam. - Tutejsi nie okradają moich lokali.
Widać nie byli stąd.
- Dokąd trafią? - Znam takiego,
co dobrze płaci za ciała i nie zadaje pytań.
To znaczy, że ci się trafiło.
Glino!
Nie jestem gliną.
Jak próbują cię obrobić w moim lokalu, to daj się obrobić.
Czarna zabija białego? Kogo obchodzi, że się broniła?
Jej męża, mojego brata zabili za mniej.
- Nie wiedziałem. - Wiele nie wiesz.
Dlatego wiedz jedno. Nie lubię cię.
Nie lubię, że z nią mieszkasz.
Dobrze to ukrywasz. Daj sobie czas.
Może cię przekonam.
Wszystko dobrze?
Stało się.
- Nie musieliśmy. - Gdybym nie strzeliła,
byłbyś już w drodze do Georgii.
Jak dla mnie nie miałam wyboru.
Inni też mnie znajdą.
Wiem, co powiesz, ale może powinniśmy wyjechać?
Dokąd?
Nie wiem. To wielki kraj.
Przy tej cenie za twoją głowę nie bardzo.
Poza tym gdzie indziej czarna kobieta mogłaby prowadzić taki bar,
zarabiać takie pieniądze?
Tam nic mnie nie czeka.
Pytanie tylko,
czy jestem warta ryzyka.
Czytasz gazety kaczek?
Jeśli mamy z nimi pracować, musimy zrozumieć ich świat.
Muchen dał znać.
Prosi o spotkanie.
- Naprawdę? - Też byłam zaskoczona.
Trzech Braci to ostatnia tonga, która nie dołączyła.
Nie lubisz Muchena?
Nasi ludzie mają dyscyplinę i honor. Nie wszyscy mogą być Long Zii.
Pod twoimi rozkazami się zmienią.
Jak Zing?
Idź na spotkanie.
Weź Kong Paka.
Jeśli uznasz, że mówią poważnie, spotkam się z nimi.
Patrz.
- Kaczki załatwią nas tak lub inaczej. - Wciąż tu jesteśmy.
Zabraniają kupować, handlujemy. Zamykają sklepy, idziemy na ulice.
Umiemy przeżyć.
Może, ale po pewnym czasie staje się to męczące.
Przeżycie?
Nienawiść.
- Nic nie mów. - Ubóstwiają cię.
- Nie znają mnie. - Wiedzą, że walczysz.
- Jak Lai? - Sadzi,
gniecie winogrona, ma przyjaciółki, uśmiecha się...
Od wyjazdu nie tknęła miecza.
A ty? Znowu jakiś weźmiesz?
Nie wiem.
W Sonoma, z dala od tego wszystkiego...
Nellie i ja możemy coś zbudować.
Coś...
Więcej niż to.
Tak.
I dobrze.
Nie jestem pewien, czego pan oczekuje.
Tego, co pan obiecał! Zakazu chińskiej pracy!
Buduję na tym kampanię, ale jestem tylko tymczasowym burmistrzem.
Po wyborach zyskam mandat społeczny.
Półśrodki nie wystarczą.
Potrzebuje pan moich głosów.
Dobrze wiem,
ale niestety dla nas Thayer popiera chińską siłę roboczą.
Jeśli przegram, przegrają Irlandczycy.
Nie w smak to panu, ale jesteśmy związani.
Zgadza się. Nie w smak mi.
- Musi mi pan zaufać. - Zaufać? Tobie?!
Jesteś pieprzonym politykiem!
Jak pan, panie Leary.
Jeśli mnie wydymasz...
Ty jesteś córką drukarza?
Nazywam się Yan Mi.
Ah Sahm.
Wiem, kim jesteś. Gdzie ta zepsuta prasa?
- Twój ojciec powiedział... - Dziwisz się, że unika gangsterów?
Ty nie unikasz?
Chcę to, co obiecałeś. Gdzie ta prasa?
- Naprawisz ją? - Na pewno nie tutaj.
Mam rozmawiać z kimś innym?
Ze mną.
Chodź.
Nie jest zepsuta.
- To co robimy źle? - A ile macie czasu?
Prasa jest dobra, tylko trzeba ją ustawić na banknoty.
Kto mówi o banknotach?
Zielony tusz, odpad... To oczywiste.
- Myślisz, że zrobisz to lepiej? - Nie myślę.
Wiem.
- Skąd ta pewność? - Bo jestem drukarką, a wy gangsterami.
- Wierzysz jej? - Plamicie, czyli lejecie tusz z góry.
Powinniście używać szpatułki. Jest go za dużo.
Mów dalej.
Skoro lejecie tusz, to pewnie za krótko wałkujecie.
A także...
założę się, że banknoty wychodzą za grube.
- Używamy tego samego papieru. - Nie. Wcale nie.
Prawie, ale nie do końca.
Wiem, czego potrzebujecie. I wiem, skąd to wziąć.
Chyba się zna.
Przekonamy się.
A w zamian?
Zostawicie zakład ojca w spokoju.
Żadnych pieniędzy za ochronę. Żadnych opłat za nic.
Nigdy.
Pomóż jej zdobyć, co trzeba.
Jesteś przyjęta.
Dziękuję za przybycie, panie Leary.
Jak mogę pomóc, panie Pierce?
Co powiedział Lymon?
Że ma pan propozycję.
Jako przedsiębiorca angażuję się w różne przedsięwzięcia,
lecz rdzeniem mojej działalności jest infrastruktura.
- Mosty i kolej, które potrzebują... - Stali.
W rzeczy samej.
Niestety
jedynie niewielu wytwórców może dostarczyć stal wymaganej jakości,
a jeden z konkurentów wykorzystuje swą niemałą siłę nabywczą,
by wymusić na dostawcach pozycję jedynego klienta.
Dostawami się nie zajmę.
Stoję na stanowisku, że ten konkurent nie gra fair.
Czyli i ja nie mogę.
Wszyscy mamy rodziny do wykarmienia.
Chciałbym, żeby złożył mu pan wizytę.
I przekonał go, żeby grał fair.
Tak wy, bogacze, o mnie myślicie?
Że jestem zbirem do wynajęcia?
Ja myślę, panie Leary,
że potrzebuję robotników do budowy mostów i kładzenia szyn.
Ludzi pracy, i to wielu.
Ale nie najmę ich, jeśli nie będzie co budować.
- Wezmę ją. - Dziękuję.
- Raczkuje. - Już?
Ledwie za nią nadążam.
W końcu mnie zamęczy.
Miałaby kłopoty.
Potrzebuję rodziny, Lucy.
To udręka.
Masz wielkie serce i krótką pamięć. Wrócimy, gdy wszystko załatwisz.
Załatwiłem. Posada była moja, a pieprzony Buckley...
Próbuję wszystko naprawić. Przysięgam.
Wiem.
Wybacz. Znowu marudzi.
Dobrze cię zobaczyć.
Witaj, Horace.
- Mogę coś powiedzieć? - Siłą ci nie zabronię.
Zastanawiam się,
czy rozważałeś kiedyś odejście z policji.
Masz doświadczenie. Znajdziesz bezpieczniejszą robotę.
Drugi to dziś sugerujesz.
Możesz pracować dla mnie.
Przyda mi się pomoc w fabryce, a nie ma to jak rodzina.
Lucy cię namówiła?
Winisz ją?
Tak czy inaczej podtrzymuję ofertę.
Uspokój się.
Znajdziemy inną robotę.
- Whiskey. - Jasne.
- Nie gadaj tak. - Mam to w dupie!
A tamci co?
Płacą i wychodzą, jeśli mają rozum.
Ciężki dzień?
Bez ustanku męczę się, żeby zrobić coś dla tych drani,
a oni tylko narzekają.
Zero, kurwa, wdzięczności.
Dla takich jak my?
Nigdy nie doceniają naszej roboty, ale bez nas świat się rozleci.
Już się rozlatuje.
Panie Leary!
Powiedział pan, że jeśli mamy problem, wiemy, gdzie pana znaleźć.
Ja mam problem.
Kurewsko wielki.
Do domu, chłopcze. Nie chcę tłumaczyć twojemu ojcu, co ci zrobiłem.
Boi się pan oberwać jak od tego żółtka?
Conor, weź pieprzonego braciszka.
Nie mogłeś się przymknąć?
Durne chłopaki.
Idźcie się umyć. Następna kolejka na mnie.
Witaj, Douglasie.
Spójrz na siebie. Jak z obrazu Winslowa Homera.
- Prowincja ci służy. - Nie spodziewałam się ciebie.
Chciałem się przyjrzeć twojemu nowemu przedsięwzięciu.
I skosztować towaru, który kupuję.
To na pewno.
Chodź. Spróbujemy, gdy będą ładować.
Jak brzmi werdykt?
Śliwka, zioła...
- Wyborne. - Zachwalaj głośno.
Musimy sprzedać jak najwięcej.
W takim razie pozwól, że wykupię was całkowicie.
Słucham?
Rząd federalny chce zbudować kolej na wybrzeże Kalifornii.
Ta dolina to najlepsza trasa.
Chcą budować przez moją winnicę?
Chcą i to zrobią.
Wiem, że to wielki kłopot, ale chciałbym, żebyś wyszła z niego zyskiem.
Zapłacę ci godziwą rynkową cenę.
Zanim stan zmusi cię do odsprzedaży za ułamek wartości.
Po co ci nieruchomość, której nie sprzedasz?
To ty budujesz kolej.
Kilka tygodni temu otrzymałem kontrakt.
Oznaczało to konieczność poinformowania cię o planach,
ale i możliwość pomocy przyjaciółce.
Jeśli chcesz pomóc, zmień trasę.
Osobiście lobbowałem w Sacramento.
Ta ziemia nie jest na sprzedaż. Dla nikogo.
Ta trasa tędy pójdzie. To nie zależy ode mnie.
Jak i moja ziemia.
Mam mnóstwo prawników, którzy to potwierdzą.
Masz nad czym myśleć.
Zrobię dla ciebie, co mogę.
Dziękuję za wino.
Dziękuję.
Jak to przyjęła?
Namyśli się.
Jak idzie?
Siedzi całą noc.
- Wyglądają jak gówno. - To odpady.
To produkt.
Ja cię pierdzielę.
Działamy.
Tak naprawdę nie ma czegoś takiego jak nieszkodliwy Chińczyk.
Burmistrz Blake zginął z ręki potulnego,
skromnego Chińczyka, którym jego żona opiekowała się latami.
Im nie można ufać.
Jeśli zostanę wybrany, utrzymam linię Blake'a.
Amerykańska praca dla amerykańskich pracowników.
I będę bronił kobiet i dzieci przed obcymi najeźdźcami.
Wszyscy opłakujemy tragiczny zgon burmistrza.
Lecz zamiast zamartwiać się tym, co w mieście złe,
skupmy się na tym, co w nim dobre. Na was!
Mieszkańcach! Amerykańskich rodzinach!
Podobnie jak wy wierzę w amerykańskie rodziny.
To moja. Żona, Celeste, i dzieci, Miles i Annabelle.
Zasługujecie na burmistrza,
którzy zawalczy o wasze rodziny jak ja o swoją!
Ludzie lubią rodzinnych typów. Po prostu.
W końcu uznają pana za poważnego kandydata,
ale musi pan tam iść, ściskać dłonie.
Nie wygra się wojny, unikając krwi.
Dziękuję za poparcie.
Panie burmistrzu.
Przepraszam.
Dziękuję, że dziś przyszliście.
Catherine Archer. Ochotniczo wspieram radnego Waithe'a.
Rozumiem.
Kampania nie idzie po pana myśli, ale proszę wytrwać.
Thayer umie jedynie wygłaszać komunały.
Nawet głupcy to widzą.
Pan zaś rozumie procesy ekonomiczne miasta.
Dylemat, z którym się mierzymy.
Pomogę panu, jak tylko będę mogła.
- Dziękuję za te słowa. - Moja wizytówka.
Czas na nas, panie burmistrzu.
Chwileczkę.
Teraz jest pan gotów na spotkanie z wyborcami.
Burmistrzu?
Pierwszy raz znalazłam się na jakimkolwiek statku.
Byłam przerażona. Nie wiedziałam, czego się spodziewać.
Lecz wiedziałam, że cokolwiek czeka mnie w Ameryce,
nie może być gorsze od tego, co spotkało mnie w Chinach.
Zmuszono mnie do małżeństwa z okrutnym wodzem.
Czasem na kilka dni przykuwał mnie do łoża.
Jak pani przetrwała ten horror?
Część mnie umarła.
Ale to była słaba część.
I gdy umarła, stałam się silniejsza.
To była wyczerpująca opowieść.
Obiecałam pokazać gościowi dom.
Za tydzień, drogie panie?
Tu jest garderoba.
Dobry Boże!
Wiem, że to przesada.
Mąż pracuje w Banku Kalifornii.
Sporo bywamy, dlatego pozwala mi folgować słabościom.
Macie u siebie takie suknie?
Nie.
Niech pani weźmie.
Naprawdę?
- To suknia, nie diament Hope. - Nie mogę.
Nalegam.
Proszę przymierzyć.
Dobra suknia wieczorowa może się pani przydać.
Obyś przeżył wrogów.
Mai Ling chce nas wchłonąć, ale mam inną propozycję.
Zgodzimy się oddać Long Zii terytorium,
ale zatrzymamy nazwę
i będziemy zbierać dla was opłaty i utrzymywać porządek.
Zabić ich.
Dosyć!
Znacie mnie.
Przystanie do Long Zii to jedyna szansa dla Chinatown.
Dla nas wszystkich!
Powiedz im.
Twoje jaja mogła zamknąć w szkatułce, moich nie dostanie.
Rozumiem.
- Nie lubię być śledzony. - Jasno to pan oznajmił.
- Tajna Służba? - Słyszał pan o nas? Dobrze.
Oszczędzimy czas.
Po czterech miesiącach trafiłem do San Francisco,
po dwóch kolejnych namierzyłem trasy i drukarnię.
Ale matryce zniknęły, a drukarze leżeli martwi.
Co to ma wspólnego ze mną?
Ostatni z idiotów powiedział, że jego szef kupował broń od Chińczyków.
- A zatem? - Rozmawiam z kimś, kto zna teren.
Potrzebny panu oddział z Chinatown. Nie jestem gliną.
Będzie nam łatwiej, jeśli powiem, że wiem mniej niż Bóg,
ale więcej, niż pan myśli.
Znam oddział z Chinatown. Wiem, że pan odszedł.
Po trafieniu przełożonego w szczękę.
To każe mi podejrzewać, że jest pan kimś innym.
Z kim mogę pracować.
- Podziękuję. - Nie sądzę.
Dlaczego?
Bo tylko ja mogę sprawić, że nie wróci pan do Georgii w kajdanach.
Ja naprawdę dużo wiem.
Spokojnie, Lee.
Oto oferta.
Poprowadzisz mnie, pomożesz odszukać matryce,
a ja zrobię porządek z Georgią.
Byłoby miło, nie?
Żyć sobie spokojnie z kolorową, nie oglądać się przez ramię.
Jestem ścigany za morderstwo. Wie pan o tym?
Nikt nie jest doskonały.
Prześpij się z tym.
Będziemy w kontakcie.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński