- Pieprzona sadzawka. - Właśnie. Super!
- On nie jest normalny. - Dopiero zauważyłeś?
Nie róbcie sobie jaj. Nie ma żartów.
Forsa wygląda dobrze. Stój i się uśmiechaj. Ja będę gadał.
Wygląda dobrze w piwnicy. A my chcemy oszukać Jacka!
Jeśli nie wypali, to twoja wina.
Wtedy nie będzie różnicy.
Chyba nie przychodzicie prosić o kredyt?
Bo już ostatnia prośba o zwłokę postawiła mnie w niewygodnej pozycji.
Mieliśmy problem z płynnością i dziękujemy za przetrzymanie produktu.
Wdzięczność go nie obchodzi. Macie forsę?
Daj mu.
Za ostatnie zamówienie i następne. I dodatek za kłopot.
Co tu robisz, Chao?
Dołączyłeś do Hop Wei?
Poczyniłem inwestycje.
Inwestycje?
Musi być gorzej, niż myślałem.
Mieliśmy problemy z płynnością. Przez gliny.
Rozpracowaliśmy to.
Pasuje.
Na to wygląda.
Daj im towar.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Douglasie, wróciłeś?
Praca nigdy się nie kończy.
Coś nie tak z winem? Nie spodziewałam się ciebie tak szybko.
Skąd! To najlepszy rocznik.
Przyszedłem spytać, czy rozważyłaś ofertę.
Wyraziłam się jasno.
Owszem,
ale sukces zawdzięczam wierze w to, że umowa zawsze jest możliwa.
Masz tu zatrudnionych mnóstwo Chinek.
Co z tego?
Niektórzy, nie ja, oczywiście,
mogą przyjąć założenie, że to jakiś burdel.
Ale nie ty. Bo wiesz, jak jest naprawdę.
To wina polityków. Podburzają ludzi w związku z tą ustawą Page'a.
Znasz mnie. Nie dbam o opinie innych, a zwłaszcza polityków.
Pełna zgoda.
Lecz jeśli władze odkryją, co się tu dzieje...
Mnóstwo policjantów zezna na moją korzyść.
- Pomagali mi wyzwolić dziewczęta. - Czytałem.
Nellie Davenport, zbawczyni kurew z Chinatown.
Ciekawe, co teraz o tobie myślą, gdy z jedną dzielisz łoże.
To rozsądna oferta.
Wynoś się z mojej ziemi.
Wie, że jesteś ścigany za morderstwo, i nie zamknie cię, tylko zrobi zastępcą?
Mniej więcej.
Dobrze być białym.
Chyba tego nie rozważasz?
Rozważasz.
Jeśli mu pomogę, przestaniemy się oglądać przez ramię.
Patrzyłeś w lustro?
Dopóki będziemy razem, nie przestaniemy się oglądać.
Chcesz zostać w San Francisco? Koniec z łowcami nagród.
Glina w mojej knajpie? Myślisz, że to przejdzie?
Ta odznaka zaszkodzi interesowi i zaszkodzi tobie.
Ostatnie, czego chcę, to wracać do Chinatown,
ale jeśli mogę kupić nam przyszłość, muszę spróbować.
Atak na Li Yonga był aktem tchórzostwa Muchena.
Kong Pak udaremnił zamach.
Żyjący członkowie Trzech Braci zostaną zaprzysiężeni.
To zdrajcy. Jak zapewnimy sobie ich wierność?
Znasz ich, Kong Paku. Co o tym myślisz?
Muchen rządził strachem.
Gdy zginął, jego oprychy się podporządkują.
Czyli kontynuujemy. Miej na niego oko.
Zwykle nie nosisz takich sukni.
To prezent od Elizy. Zaprosiła mnie do galerii sztuki.
Sporo czasu spędzasz w sadzawce.
Dbam o nasze interesy.
To ryzyko.
Skalkulowane.
Powinienem iść z tobą. Sama nie będziesz bezpieczna.
Nie spotykam się z tongą. Nic mi nie będzie.
A twoja obecność utrudni mi zdobycie ich zaufania.
Agencie Modeley.
Zna pan pana Lee?
Jedynie z nie najlepszej reputacji.
W tej jednostce to komplement.
Skoro skończyliście te uprzejmości, niech pan łaskawie zwoła oddział, szefie.
Tak jest.
Agent Moseley dotarł za fałszerzami do San Francisco.
Przypuszczamy, że szef operacji działa w Chinatown.
Dlatego chcemy, żebyście sprawdzali banknoty.
Wystarczy kropla, żeby poznać podróbkę.
Na legalnym banknocie jodyna nie zostawi śladu.
Próbujemy powstrzymać żółtków przed wyrzynaniem się.
Nie mamy czasu bawić się chemią.
Wasze pensje też mogą być podróbkami. Pomożecie sami sobie.
- Możesz powtórzyć? - Którego słowa nie pojąłeś?
- Ty gówniany sukinsynu... - Dziękuję, panowie.
Zapamiętamy te obawy.
Jeśli to wszystko, moi ludzie mają pracę.
- Mówiłeś, że nie będziesz już gliną. - Bo tak.
Nie będę, gdy to się skończy.
To jaki jest plan? Poza obrażaniem moich ludzi.
Moseley mówi, że kupowali broń od Chińczyka.
Zacznę od wizyty u pana Wanga Chao.
Nie przepada za tobą.
Może pójdę z tobą i pomogę załagodzić sprawę?
Dzięki, ale...
to może zaciemnić obraz.
Muszę to zrobić po swojemu.
W takim razie...
unikaj kłopotów, agencie.
- Tego nie obiecam. - To nie daj się zabić, kurwa.
To wszystko.
- "Dziękuję. Nie ma za co". - Za zmuszenie mnie do pracy dla was?
Przypominam, że sama do nas przyszłaś.
Żeby wszystko ustawić, nie do was dołączyć.
Rozumiem, ale nie bój się. Chronimy swoich.
Jeden z was dokładnie to samo powiedział mojemu ojcu.
Raz nie zapłaciliśmy, a wy go bijecie.
- Nie ja. - Masz taki sam garnitur.
To...
nie powinno się stać.
Wiem, jak mało to znaczy, ale przepraszam.
Znajdź mnie, gdy skończysz.
Wyobrażasz sobie życie na klepisku w chacie,
w której ulżyć sobie można jedynie do wiadra?
W sumie to tak.
Wybacz. Zabrzmiałam pretensjonalnie.
Nie. Amerykańsko.
- Jest artysta? - Nie wiem.
Tu nie przychodzi się dla sztuki, tylko po to, by się pokazać.
I napić.
Dziękuję.
Czuję się, jakbym to ja wisiała na ścianie.
Ignoruj. To zazdrość. Nigdy nie będzie im tak dobrze w sukni.
Moja droga,
jeśli chciałaś wywołać poruszenie, udało ci się.
Nie taki był zamiar, ale to dodatkowa korzyść.
Mój mąż, Bernard.
Miło mi pana poznać.
Mnie również.
Eliza od tygodnia mówi tylko o pani. Jest pani kobietą biznesu?
Poczyniłam kilka trafionych inwestycji, które na pewno nie zaimponują bankierowi.
Pana firma finansuje największe projekty budowlane.
Przygotowała się pani. A pani angielski jest nieskazitelny.
Pański też nie jest zły.
- Nie mówiłaś, że żartuje. - Owszem.
Zdrowie.
Eliza Pendleton ma nowy projekt.
Panowie.
Zna ją pani?
Chinkę? Nie.
Lecz Eliza zawsze lubiła ocierać się o awangardę.
Pani Archer, nieprawdaż?
Miło mi, że pan zapamiętał. Bo wizytówkę zapewne pan zgubił.
Czy milczał pan z innego powodu?
Myślałem, że mówi to pani z uprzejmości.
Gdy się poznamy, zrozumie pan, że nie bywam uprzejma.
Nie mogę się doczekać, aż posadzi pan tego gładysza na dupie.
To jest nas dwoje.
Ta poza człowieka ludu jest już mocno wyświechtana.
Dość mi kultury na dziś.
Radzę nie zwlekać z kontaktem,
bo uznam, że mnie pan nie lubi i stanę się nieznośna.
- Może pan to udowodnić? - Jest tu tyle, że nie muszę.
Ale tak, dwóch świadków widziało szwagra Thayera w palarni opium.
Dwa tygodnie temu. Ujawnienie tego oznacza skandal.
Wyjdzie lepiej, jeśli zadam im kilka pytań.
To oczywiste, że chcą zachować anonimowość.
Lecz gwarantują należytą staranność.
Tu jest wszystko. Kwoty, daty i czas.
Nagłówek mógłby brzmieć: "Kampania Thayera poszła z dymem".
Ty jesteś specem.
Dobry wieczór, panie Strickland.
My się znamy?
Jestem Dylan Leary. Proszę na słówko.
Leary, obrońca ludzi pracy.
Narobił pan zamieszania w radzie miejskiej.
- Przychodzę w sprawie Leonarda Pierce'a. - Rada miejska łamie nogi swym oponentom?
Nie wątpię, że jest pan niebezpieczny,
lecz jeśli Pierce zapłacił panu, by mi grozić,
powinien dodać, że nigdy nie podróżuję sam.
Zapomniało mu się.
Szkoda.
Mam nadzieję, że już pan zrozumiał, że mnie się nie grozi.
Ze mną dobija się targu.
Zapraszam.
Pogawędzimy.
Tak zabawiają się gangsterzy?
Gdy nie biją staruszków.
Właściwie mam wiele zainteresowań.
Czasem biję też młodych.
Urocze.
Wydrukowałam. Rano będą suche.
Odprowadzę cię do domu.
Dziękuję. Wezmę zapłatę i pójdę.
Najpierw muszę cię obszukać. Rozkaz Młodego Juna.
Chorobliwy brak zaufania. Ręce na bok.
Jesteś czysta.
- Proszę. - Dzięki.
Dobranoc.
A ty baw się dobrze tym swoim drewienkiem.
Służył pan w kawalerii?
Pod Sheridanem w Armii Potomaku.
Walecznym Philem? To człowiek legenda.
Za takiego się uważał. Po cichu nazywaliśmy go Małym Philem.
Był tak niski, że bez schylania drapał się po kostkach.
Pan służył?
88 pułk. Brygada Irlandzka.
Nieustraszeni Synowie Erin. Sprawiliście buntownikom piekło.
Kilku naszych do niego wysłali.
Mój syn, Louis, poległ pod Sailor's Creek.
Jego matka zmarła podczas porodu.
Nie sądziłem wówczas, że coś może boleć bardziej.
Myliłem się.
Każdego dnia wojny
modliłem się o powrót do synów.
Wróciłem.
A ich zabrała ospa.
- Bóg ma chore poczucie humoru. - To zwykły skurwiel.
Znamy cenę, jakiej żąda ten kraj.
Zapłaciliśmy ją dziesięciokrotnie, by móc coś zbudować.
Tacy jak Pierce tego nie pojmą. Urodzili się bogaci. Nie poświęcili nic.
Ja zarobiłem każdy cent.
Dla mnie wiele się pan nie różni.
Może z zewnątrz.
Ale ja myślę inaczej.
Oni widzą w panu zbira.
Od brudnej roboty. Ja widzę coś innego.
Czyli?
Polityczną kopalnię. Głos Irlandczyków.
Ale po co komu głos, skoro nikt nie słucha?
Szarpie się pan, by dać rodakom pracę.
- A ich rodzinom jedzenie. - I nic się nie zmienia.
Problemem jest system.
Wbudowany w gospodarkę tego kraju.
Żeby to zmienić, musi pan zgromadzić potężny kapitał polityczny.
Inaczej skończy pan jako przegrany gangster,
któremu po latach trudów zostaną tylko intencje.
Czasy są popieprzone. Byki się panoszą,
- Long Zii napychają kabzy. - Jebać Long Zii!
Przyznaję, że jest ciężko.
Ale my to, kurwa, Hop Wei!
W San Francisco nie ma dość glin, żeby nas powstrzymać!
Wróciliśmy do handlu melasą. Silniejsi niż zwykle.
Dlatego pijcie.
Pieprzcie.
Bo jutro
znowu będziemy najgorszą tongą w Chinatown!
Szef chyba szczęśliwy.
- Tak. - Ale ty nie.
Druk miał być rozwiązaniem tymczasowym.
Powinniśmy kupować żołnierzy, a nie... alkohol i kurwy.
- To się pośpieszcie. - Czemu?
Na nic gotówka, jeśli nie będzie kogo kupić.
Mai Ling wchłonęła kolejną tongę.
Jakim cudem działa, gdy my zgarniamy ochłapy?
Ważne jest tylko to, że Mai Ling buduje armię.
Frontalnie na nas nie uderzy. Na ulicach cały czas jest za gorąco.
Jej to gorąco jakoś nie przeszkadza, prawda?
Gdyby nie garnitury, mógłbym nawet uwierzyć w ten drób.
Były funkcjonariusz Lee.
Myślałem, że rozrabia pan w Barbary Coast.
Mało tu miejsca na kontrabandę.
Oddział z Chinatown popsuł interesy. Nowy rozdział.
W takim razie chętnie odpowiesz na kilka pytań.
Szkoda. Już prawie pana polubiłem.
Szukam fałszerzy.
Ktoś u was drukuje nasze zielone.
- Co ja o tym wiem? - Mam świadka,
który należał do szajki i widział Chińczyka,
który tuż przed napadem sprzedał im w dokach broń.
- Myśli pan, że to Chao? - Głupio byłoby nie spytać.
Pytać też głupio.
Nie jestem już gliną.
Pracuję dla rządu. Mogę robić różne rzeczy inaczej.
To znaczy?
Za przydatne informacje zarobisz.
I unikniesz odsiadki. Nowa odznaka, nowe zasady.
Raczej stare. Dla kapusia.
Proszę tylko, byś wskazał mi kierunek.
Wyjście jest tam.
Długo to trwało. 20 minut szwendam się po waszym terytorium.
Wiemy i mamy to gdzieś.
Czyli ty to ten mądry. A który to zabawny?
Żaden z was. Kapuję.
Dosyć.
Siostrzyczko.
Nie mogą zapomnieć o tym, co było niedawno.
Gdy prawie zaczęłaś wojnę, posyłając ich na nasz teren?
To była pomyłka. Terytorium Hop Wei się kurczy.
- Nie wiadomo, kto co ma. - Ciężkie czasy. Dla wszystkich poza tobą.
Czyli?
Byki tu nie docierają, nie szkodzą, a ty paradujesz niczym królowa.
Wszyscy inni cierpią.
To wielki świat i możliwości jest wiele.
Rany!
Masz jakiekolwiek pojęcie, jak arogancko to zabrzmiało?
Ty brzmisz jak przegrany.
Nie wiem, z kim się dogadałaś, ale w końcu to się zemści,
a wtedy Hop Wei będą najmniejszym z twoich zmartwień.
Hop Wei są najmniejszym z moich zmartwień.
Młody Jun robi wszystko za mnie.
Wystarczy poczekać.
Nie musisz iść na dno wraz z nim. Naprawdę.
Nie bój się. Nie pójdę.
Ten mężczyzna przyjaźnił się z twoim mężem?
Douglas Strickland nie ma przyjaciół.
Ale namówił Freda na inwestycję, która ruszała w mieście.
Razem zbili majątek.
A teraz chce twoją ziemię.
Mnie też chciał.
Nie pogodził się z odmową.
Przynajmniej ma dobry gust.
- Może to zrobić? - Nie martw się.
Douglas lubi się nadymać,
ale wie, że moi prawnicy zablokują go na lata. Znajdzie inną trasę.
Nie pozwolę, żeby coś się stało dziewczynom.
- A jeśli nadal chce ciebie? - Nie wiedziałam, że jesteś zazdrosna.
Zazdrosna? Bylibyście śliczną parą.
- Cicho. - Zrobiłby dobre dzieci.
Nie wydaj od razu.
Zanieś mamie.
Co jest grane?
Pomagam tym, których zamknęli.
Im szybciej ruszą, tym lepiej.
Patrzcie, co mi dał. To fajka!
- Od kiedy palisz fajkę? - Od teraz, kurwa.
- Co jest? - Myślałem, że mamy uważać.
Uważamy.
Umówiliśmy się na żołnierzy i melasę, nie zalewanie ulic lewizną.
Mam nie lać staruszków i nie dawać im forsy?
- Widać nie wiem, co robię! - Nie o to chodzi.
Serio? Bo zabrzmiało, jakbyś mnie opieprzał.
Spokojnie, chłopaki.
Nie wylazłem tu, żeby machać kutasem.
Piorę forsę.
Oni kupią za tę kapustę sprzęt,
klienci kupią od nich towar, a do nas trafi prawdziwa forsa.
A jeśli kilka cebul uzna mnie za Boga, to świetnie.
Kurwa, stary!
Wiem, że próbujesz pomóc, ale daj mi ogarnąć całość.
Pilnuj, żeby dziewczyna drukowała. Teraz tylko to się liczy.
- Jak leci? - Tak samo jak wczoraj.
Mamy tylko sześć matryc.
Na pewno jesteś głodna.
Dziękuję.
Proszę.
Wyglądają na naprawdę dobre.
Okropne.
To najlepsze pierożki w Chinatown.
Może dla kogoś, kto dorastał na farmie.
Ja dorastałem.
- To wiele wyjaśnia. - Masz coś przeciwko farmom?
Przeciwko tym pierożkom. Muszę zjeść inne.
A ja muszę iść z tobą.
Jeśli są tu jakieś tajne pierożki, chcę wiedzieć.
Twoja wola.
Ojciec opowiadał nam to przed snem. Znasz?
Mnie nie opowiadano bajek.
To Leigong, bóg gromów.
Nefrytowy Cesarz wiedział, że jest zły,
dlatego dał mu topór i nauczył wywoływać gromy.
Ale gdy Leigong zaczynał,
niebo ciemniało i nie widział, co robi.
Pewnego dnia młoda Dianmu wrzucała do rzeki ryż.
Wściekły Leigong niechcący ją powalił.
Zabił niewinną dziewczynę.
Nefrytowy Cesarz był wściekły.
Ożywił Dianmu i uczynił ją potężną boginią.
W ramach kary Leigong ją poślubił, żeby mogła mu pomóc.
Trzymała lustra i tworzyła błyskawice, żeby lepiej widział.
I dlatego najpierw jest błyskawica, a potem piorun.
Szczęśliwe zakończenie.
- Naprawdę? - Pomyśl.
To historia miłosna. Pomogła potworowi się poprawić.
W zabijaniu. Zresztą nie miała wyboru.
Nikt nie ma.
A może to wybory nie pasują?
Widziałam cię podczas zamieszek.
Pojawiłeś się niczym anioł zemsty,
który miał nas ocalić.
A potem zjawiłeś się w warsztacie z Młodym Junem i...
zrozumiałam, że nie jesteś aniołem ani wojownikiem, tylko...
zbirem.
Przykro mi, że cię zawiodłem.
Może nie jest za późno?
Na co?
Żebyś wybrał inaczej.
Twój pokój?
Kurwa!
Ta fajka to autentyk czy afektacja?
Afektacja?
Wydajesz się świeży. Kiedy przypłynąłeś?
- Kilka miesięcy temu. - Żeby być oprychem?
Nie. Jestem w tondze, odkąd wykopał mnie ojciec.
Miałem 14 lat.
Gdzie twoja rodzina?
Mama służyła u brytyjskiego komodora.
Sporo za nim podróżowaliśmy.
Gdy zmarła, nie znalazł dla mnie zajęcia.
Od tego czasu jestem sam.
W tych miejscach samemu musi być ciężko.
Artyści mają inaczej.
Akceptujemy więcej niż inni.
Poza tym wieczny tułacz nie może być imigrantem.
Czekam na wiadomości. Rozmawiał pan ze Stricklandem?
- Tak. - I?
- Nie poszło po pańskiej myśli. - Że co?
Zadałem pytanie!
To nie jest twój dom, ty blady kutafonie, tylko mój.
A w moim domu masz mi okazywać szacunek.
Każę cię aresztować, sukinsynu!
To wezwij gliny. Owen, pozwól.
- W czym rzecz? - Zaatakował mnie.
- Są jacyś świadkowie? - Oczywiście, że tak!
Nie zapomnę o tym.
O to chodziło.
Jesteśmy.
Dziękuję. Nie musiałeś mnie odprowadzać.
Musiałem.
Mam na ciebie oko.
Jasne.
Czyli musisz mnie też obszukać.
Racja.
W porządku.
To dobranoc.
Dobranoc.
Dziewczęta idą spać. Po kolacji sprzątnięte. Zostałyśmy same.
- Musisz być zmęczona. - Jestem.
Ale to dobre zmęczenie.
Przygotuję kąpiel.
Dobry pomysł.
Weź broń. Idź!
Na pola!
Załatwić ją.
Chodź, Shaw! Za długo to trwa!
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński