GRANICA MIĘDZY PRZESZŁOŚCIĄ, TERAŹNIEJSZOŚCIĄ A PRZYSZŁOŚCIĄ
JEST TYLKO UPORCZYWĄ ILUZJĄ. ALBERT EINSTEIN
Wierzymy, że czas jest linearny.
Że od zawsze przemija jednakowo.
Aż do nieskończoności.
Jednak granica między przeszłością, teraźniejszością
a przyszłością
jest jedynie iluzją.
Wczoraj, dziś i jutro nie następują po sobie,
lecz są ze sobą połączone na kole wieczności.
Wszystko jest połączone.
21 CZERWCA 2019
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
TAJEMNICE
4 LISTOPADA 2019
Mamo.
Mamo!
W wieku 16 lat człowiek chyba umie zrobić sobie tosta.
Mamo!
Znowu nie ma prądu.
Mamo!
Dziękuję za śniadanie.
Będziesz wieczorem na zebraniu?
Nie wiem.
- Katharina tam będzie. - Ja też.
Tak, ty też.
Otóż to.
Ulrich.
Kocham cię.
Jesteś piękna.
ZAGINĄŁ
JASKINIE WINDEN 1 KILOMETR
Co u ciebie?
Jak minęły te dwa miesiące?
Jak nie chcesz, nic nie mów.
Czytałem raport z terapii.
Dobrze ci szło, zwłaszcza na sesjach grupowych.
Wciąż go widzę.
W snach?
Jak myślisz czemu?
Przecież to pan jest terapeutą.
Bierzesz lekarstwa?
Chyba chce mi coś powiedzieć.
A może tylko chcę, by tak było.
Co to może być?
Dlaczego?
Dlaczego odszedł?
Dlaczego tak?
Dlaczego się, kurwa, powiesił?
Dlaczego bez słowa?
Nic, co by wyjaśniło to całe gówno!
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
Elektrownia atomowa w Winden ma długą historię.
Plany budowy powstały już w 1953 roku.
Sama budowa ruszyła dopiero w roku 1960, po wprowadzeniu ustawy atomowej.
Na mocy decyzji rządu o stopniowym odchodzeniu od energii jądrowej,
zakład w Winden zostanie wyłączony w 2020 roku.
Jest on najdłużej bezawaryjnie działającą elektrownią w Niemczech.
Nie pójdziesz tak do szkoły.
Dobry magik musi być rozpoznawalny.
Przebierz się. Dziękuję.
Ale to moje ubranie robocze.
Poza tym szkoła to lipa!
Hodini z pewnością chodził do szkoły.
- Houdini! - Martho, śniadanie.
On na pewno nie jest adoptowany?
- Houdini! - Codziennie to samo.
Mamo, gdzie moja czarna bluza?
Nie wiem. Zobacz przy kurtkach.
Magnus, nie tup tak!
- Cześć, Mikkel. - Dzień dobry.
Ulrich! Co tak długo?
Pierwszy dzień szkoły. Była kolejka w piekarni.
Dzień zagłady coraz bliżej. Chodź jeść!
Nie ma jej tam.
- Zobacz w torbie sportowej. - Co tu się dzieje?
- Śniadanie. - Prowadzę strajk głodowy.
Co 10 sekund z głodu umiera dziecko, więc nie będę jeść.
A ja tak.
Tej zasranej bluzy tam nie ma.
- Zwędziłeś moją bluzę? - Skąd!
- Nie możecie rozmawiać normalnie? - Ja nic nie zrobiłem.
- Gdzie ona może być? - Mogę już uczyć się roli?
Sprawdź na górze w brudnej bieliźnie.
Martho, głodówka nikomu nie pomoże.
Mikkel, przebierz się! Mówię po raz ostatni!
- Spóźnimy się. - Kto z nas chciał dzieci?
- Możesz otworzyć? - Zejdź mi z drogi!
Zrozumiałeś, co mówiłam?
Słuchaj, Houdini.
Jeszcze jedna sztuczka i do szkoły.
Czyli każdy robi to, co chce.
Znalazłem!
Raz...
i raz.
Super! Jak to zrobiłeś?
Pytanie nie brzmi „jak”,
lecz „kiedy”.
Hej!
Witamy w domu wariatów.
Bez ciebie było tu zajebiście nudno.
- Na co się gapicie? - Co za głupek.
Lamusy.
Mówiłeś komuś?
Mówiłem, że byłeś dwa miesiące na wymianie we Francji
i rwałeś laski.
Wyluzuj. Chodź.
Będzie dobrze. Idziemy.
Idziemy.
- Co poza tym? - Nic cię nie ominęło.
Poza historią z Erikiem.
Gówno was to obchodzi!
Nikt nie kiwnął palcem! Gdzie nasz syn? Gdzie Erik?
Panie Obendorf.
Każdy jest dla nas ważny. Przesłuchaliśmy 172 osoby,
w tym sąsiadów i przyjaciół. Przeczesaliśmy cały las,
przeszukaliśmy okoliczne domy i piwnice.
Dzień i noc 23 funkcjonariuszy i 50 ochotników
szuka państwa syna.
Ciężko pracujemy. Bardzo proszę się uspokoić.
Gówno robicie, a nie pracujecie!
Spokojnie! Stop. Spokojnie.
Hej! Już.
Proszę posłuchać.
W tej chwili nie wiemy, czy chodzi o przestępstwo.
- Co to ma znaczyć? - Być może Erik uciekł z domu.
Robił tak już wcześniej.
Tak, ale zawsze wracał po dwóch dniach.
- Spał wtedy w piwnicy. - Trzynaście dni.
To już 13 dni.
Znajdziemy go. Obiecuję.
Wracajcie do domu, dobrze?
Wracajcie do domu.
Franziska.
Magnus.
Nie masz być na lekcjach?
Syn dyrektorki pali jointa na szkolnym podwórku?
I to kiepską trawę.
Te zebrania są dla lamusów. Powinni je zlikwidować.
Może jednak coś przegapiłeś.
Jak było we Francji?
Po francusku, a jak miało być?
Dziękuję za gorące powitanie.
Powodem naszego spotkania jest ważna sprawa,
o której chciałam z wami pomówić.
Chodzi o Erika Obendorfa.
Wiecie, że Erik zaginął prawie dwa tygodnie temu.
Jeżeli chcielibyście o tym porozmawiać,
macie jakieś pytania albo może wiecie coś
na temat jego zaginięcia,
w każdej chwili możecie do nas przyjść.
W tej sprawie nie powinno być tajemnic.
Dobrze?
Po treningu nikt go już nie widział. Ani śladu. Nic.
- Rozpłynął się w powietrzu. - Może nie chce, by go odnaleźć.
Pieniądze. Telefon. Kto ucieka z domu, zabiera takie rzeczy.
Czasem człowiek chce zniknąć.
49 odcisków opon na leśnej drodze ze szkoły na osiedle.
Dwa z nich to auta ciężarowe.
Tylko w okręgu Winden zarejestrowanych jest 21 312 samochodów.
- To wszystko, co mamy. - Czyli nie mamy nic.
Tata Erika ma auto dostawcze.
Chyba go nie podejrzewasz?
Skąd u ciebie pewność, że Erik uciekł z domu?
To jest Winden.
- Tu nawet ptaki zawracają. - Nie zawsze tak było.
To nie ma nic wspólnego z moim bratem.
Zupełnie nic.
Twoja matka znów dzwoniła na numer alarmowy.
Może powinieneś do niej zajrzeć.
Zastanawiasz się czasem, co zrobiłaś nie tak?
Kiedy twoje życie stało się przeciwnością tego, czym miało być?
HOTEL LEŚNY WINDEN
Hotel Winden. Mówi Regina Tiedemann. W czym mogę pomóc?
Tak, rozumiem. Na pewno da się coś z tym zrobić.
Choćby odroczyć spłatę pożyczki.
Chodzi tylko o małą zwłokę, dopóki wszystko się tu nie uspokoi.
Nie pomyliłam się w rachunkach. Słucha mnie pan w ogóle?
Kto chce spędzać urlop w mieście, w którym giną dzieci?
Pan chce, tak?
Dobrze, mam wolny pokój rodzinny.
Weekend z ukochanymi dziećmi? Na pewno się ucieszą!
Wy, w banku, śpicie na forsie i myślicie, że możecie szykanować ludzi.
Zbudowałam ten interes sama. Bez niczyjej pomocy.
Od 20 lat jesteśmy z mężem waszymi klientami!
I tak z nami pogrywacie? Cholerny dupek!
Chcę rozmawiać z pana przełożonym.
Halo?
Kurwa!
Czarna dziura powstaje
w wyniku zapadania się regionów centralnych przy eksplozji supernowej.
Nowa materia neutronów nie wytrzymuje kolapsu.
Wiesz, co mnie męczy?
Czy najczarniejsza z czarnych dziur mieszka w dupie Franziski Doppler?
Teraz na poważnie. Myślę o tym,
że jeśli Erik nie zwiał, tylko ktoś go załatwił,
to jego zioło jest w jaskiniach.
Tam je chował.
- No i? - Człowieku!
Idziemy tam!
- To jakaś ściema. - To jest petarda!
Dawno cię tu nie było.
Gdzie jest tata?
Powinieneś częściej do nas zaglądać.
Mamo, chcesz mnie widzieć, to dzwoń do mnie, nie pod numer alarmowy.
Znów widziałam coś w lesie.
Całkiem wyraźnie.
Ciemna postać z wielką głową.
Mamo.
Nie wierzysz mi.
Tam jest coś, czego nasz mały rozum
nigdy nie pojmie.
Znalazłam to w lesie.
Mads je uwielbiał.
I ta sprawa z zaginionym Erikiem...
DZIEŃ MATKI 1986
...tak jak kiedyś z twoim bratem.
Wszystko się powtarza.
Jest tak, jak 33 lata temu.
DOM SENIORA
To znów się wydarzy.
To ściema. Będziesz biegał i to sprzedawał?
Nie. Połowę spalimy sami.
A jeśli rynek wykaże popyt, cóż, nie będę się bronił.
Pójdziemy tam i przyniesiemy to.
Łatwizna.
Kto przyniesie co?
Wieczorem idziemy do jaskiń.
- Harcerski alert? - Bartosz myśli, że Erik chował tam trawę.
Podobno raz znaleźli tam wiewiórkę z pięcioma łapami.
Musisz wierzyć w każde gówno?
Widzisz tylko koniec własnego nosa,
co nie znaczy, że nie dzieje się tam coś,
co atomowa mafia ukrywa przed opinią publiczną.
Nie zapomnij o oddechu.
Franziska.
Magnus.
- Ona cię kręci? - Zamknij się.
- Lamus. - Dobra, pieprzyć to.
- Idziemy do jaskiń zobaczyć, co tam jest. - OK!
Chodź.
Nie wytrzymasz pół dnia?
Niemożliwe. Umieram tu.
Przyjedziesz?
Nie wiem.
Wszyscy tam będą się na mnie gapić.
Na weekend jadę do Frankfurtu. Mam szkolenie. Płacą za hotel.
I...
- pomyślałem... - Ty myślałeś?
Nie myśl zbyt długo.
Mam wiele chętnych na to miejsce.
- Do zobaczenia. - Być może.
Tak, właśnie tam.
To jest splątane.
Będzie dziś padać.
Blizny to czują.
One potrafią zajrzeć w przyszłość.
Tkanka twardnieje
i kurczy się.
Dziękuję.
Może biorę to do siebie bardziej, niż myślałem.
Za rok będzie po wszystkim.
Przyjechałem do Winden niemal 33 lata temu.
Nie sądziłem, że tak się to skończy.
Wszystko ma swój czas.
Tak.
Wszystko ma swój czas.
Przykro mi z powodu Michaela.
Co u ciebie? Jak tam Jonas?
Dobrze.
Radzimy sobie.
Tu Hannah. Znów nie ma prądu.
Jak chcesz się nas pozbyć, to po prostu powiedz.
Twój wnuk nie widział cię od trzech miesięcy.
Myślisz, że tego chciał Michael? To nienormalne.
Jesteś chora.
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
Hannah!
Świetnie, ze przyszłaś.
Nie widziałyśmy się całe wieki.
Co u ciebie?
W porządku.
Wiesz... jakoś leci.
To pięknie.
Wejdź do środka. Zaraz przyjdę.
Cześć.
Gdzie jest Bartosz i reszta?
Spóźnieni. Jak zawsze.
- Jeśli chodzi o niego... - Spoko, nie musisz nic mówić.
Ale chcę.
Pisałam do ciebie SMS-y.
Nie raz.
Ale nigdy ich nie wysłałam.
Głupio to brzmiało.
To, co było między nami zeszłego lata...
- Ja... - W porządku.
Co?
Miałam właśnie déjà vu.
To światło, las.
Jakby to już się zdarzyło.
Błąd w matrycy.
Co takiego?
Jeśli świat jest symulacją, to déjà vu jest błędem matrycy.
Albo przesłaniem z tamtej strony.
Tak czytałam.
Dobrze, że wróciłeś.
- Co to ma znaczyć? - Zebranie rodziców.
Heide zachorowała, co miałem robić.
Cześć, Jonas. Żółwik?
Musisz go odprowadzić.
- Sama to zrób. - Wyluzujcie.
Nie jestem już dzieckiem.
Co tu robi ten lamus?
Tylko ja mogę tak robić, jasne?
No to w drogę!
To znów się wydarzy.
Jak wszyscy wiecie, Erik zaginął 14 dni temu.
Do tej pory nie mamy żadnych nowych wiadomości.
Bierzemy pod uwagę, że mógł uciec z domu.
Jeżeli któreś z państwa dzieci opowie coś na jego temat,
- prosimy o informację. - Dziękujemy.
Ile jeszcze będziemy czekać?
Chciałam dziś porozmawiać o stosunkach w szkole.
I o środkach bezpieczeństwa, które musimy podjąć.
O jakich środkach?
Słyszałaś. Możliwe, że nic się nie stało.
Musimy brać pod uwagę także to, że Erik nie uciekł.
ZA PIĘĆ MINUT NA ZEWNĄTRZ
Ta panika jest śmieszna.
Tu jest najbezpieczniej
w całym okręgu.
Tu mordercy nie biegają po ulicach.
- Statystyki... - Nie możemy przecież siedzieć bezczynnie
i czekać, aż ktoś odnajdzie ciało Erika.
Jak myślicie, co się stało z Erikiem?
U nas w klasie mówią, że ktoś go porwał
i trzyma teraz w piwnicy.
Nie gadaj głupot. Zwiał z domu i tyle.
Ale to przecież możliwe, że jest gdzieś zamknięty i nie może uciec.
Po co ktoś to robi? Zamyka innych?
Jak czarownica w bajce o Jasiu i Małgosi.
Zgłodnieje, to ma co jeść.
Nie. Rodzice mówią ci, że większość ludzi jest dobra,
ale o wielu naprawdę nie można tego powiedzieć.
- Na przykład o twojej siostrze. - Lamus.
Ojciec mówił, że dobro i zło to kwestia perspektywy.
Martwy ojciec to zły temat?
A jeśli Erik nie żyje?
Leży gdzieś martwy i nikt go nie znajdzie?
To byłoby słabe.
Nieżywych też trzeba znajdować.
Wszyscy żyją. I się znajdą. Jasne?
Możemy zmienić temat?
Najważniejsze to trzymać się teraz razem.
I dążyć do tego samego.
Najważniejsze to nie podgrzewać atmosfery,
bo sprowadzimy sobie tu prasę i media.
Wszyscy wiedzą, Regino, że to nie po twojej myśli.
Przecież tu wcale nie chodzi o mój hotel.
- Nie? A o co? - O nasze miasto.
Błąd. Tu chodzi o zaginione dziecko.
Które, jak słyszałaś, prawdopodobnie uciekło z domu.
Może zajmiesz się swoimi problemami?
Nie wiem, o czym mówisz.
To znów się wydarzy.
Helge!
- Co ty tutaj robisz? - Już za późno?
Helge.
To ja, Charlotte.
Odprowadzę cię z powrotem.
To znów się wydarzy!
Nudy.
- Możemy już wracać? - Zaraz będziemy na miejscu.
Jonas!
Chodź!
Z przodu.
Pod fotelem.
- No i? - Kurwa.
- Przecież tu było! - O to wam chodzi?
- A ona czego tu szuka? - To moje.
Zgodnie z definicją
posiadanie to władza jednostki nad rzeczą, więc moje.
Ale mogę sprzedać. Co oferujesz w zamian?
Kopa w dupę.
To jest warte lekko 500.
Za 200 może być twoje. Przecież tatuś ma kaskę.
Przestań pieprzyć.
Dawaj worek.
Jackpot!
Co to było?
- Tam ktoś jest. - Kurwa!
Kurwa!
Kurwa.
- Pieprzona latarka! - Co to?
Co to?
- Uciekać! - Ruchy!
- Uciekajcie! - Już!
Chodź.
Mikkel?
Mikkel!
Jonas.
Kurwa, co to było?
Nie wiem! Cholera!
Co to było?
Gdzie Jonas i Mikkel?
Gdzie jest Mikkel?
Nie ma go z wami?
Przecież był z tobą!
Kurwa! Mikkel!
Mikkel!
Już za późno.
Spóźniliśmy się.
Mikkel!
Mikkel?
Mikkel!
Macie coś?
OK.
Tak?
- Znaleźliście go? - Nie.
Nie ma po nim śladu.
- Co u Franziski? - Śpi.
Charlotte, ja...
Czy moglibyśmy...
Muszę ci...
Charlotte?
Muszę kończyć.
OK.
Boże, daj mi spokój, bym pogodził się z tym, czego nie mogę zmienić.
Odwagę, by zmieniać to, co się da. I mądrość, by odróżniać jedno od drugiego.
Daj mi spokój, bym pogodził się z tym, czego nie mogę zmienić.
Odwagę, by zmieniać to, co się da. I mądrość, by odróżniać jedno od drugiego.
Wszystkie jednostki. Na skraju lasu przy Neuweiher,
na wysokości F026, czwarty kilometr, znaleziono zwłoki dziecka.
Powtarzam: znaleziono zwłoki dziecka.
Przykro mi.
To nie jest Mikkel.
Spadając przez czas i przestrzeń Zbudziłam się ze snu
Lecz tylko na krótką chwilę Potem znów powróci noc
Przyszłość zaczyna się jakoś, gdzieś Kiedyś
Nie czekam już dłużej
Miłość rodzi się z odwagi Nie zastanawiaj się długo
Jedziemy na ognistych kołach Przez noc do przyszłości
Napisy: Michał Pyka