‫و اگر مدت طولانی به ژرفا بنگری، ژرفا نیز به تو می نگرد. ‫(فردریش نیچه)
‫21 ژوئن 1921
‫شروع
‫و پایان.
‫یک ایده عجیب
‫که هر دو باید یکسان باشن.
‫(متن لاتین لوح زمردین)
‫بدین سان جهان خلق شد.
‫بدین سان
‫جهان
‫خلق شد
‫دیگه به پیشگویی اعتقادی نداری؟
‫به طنز دست سرنوشت اعتقاد دارم.
‫آدام میگه که همه چیزها باید همونجوری ‫که همیشه اتفاق میوفتادن اتفاق بیوفتن.
‫ما باید صرف نظر از سخت بودن ‫شرایط اون رو تحمل کنیم.
‫تا شش روز دیگه بهشت شروع میشه ‫و جهنم روی زمین تموم میشه.
‫بعضی وقتا فکر میکنم
‫بهشت و جهنم
‫هر دوشون یکی و یکسان هستن.
‫حق با آدام بود.
‫تو اعتقادت رو از دست دادی.
‫برای همینه که اون تو رو فرستاده؟
‫مدت زیادی برای این لحظه صبر کردم.
‫جالبه این.
‫امیدوار بودم روزی بیاد
‫که به هر چیزی که آدام بهت ‫بگه اعتقاد نداشته باشی.
‫ازش بپرس...
‫چرا اون تو رو قبول کرد.
‫و چرا تو رو نواه صدا زد.
‫27 ژوئن 2020 ‫شروع آخرین چرخه
‫
‫.:: ارائه شده توسط وبسايتِ ::. ‫..::.. 30NAMA.best ..::..
‫-| آخرين اخبار دنياي فيلم و سريال در تلگرام و اينستاگرام ما |- ‫.:. @OfficialCinama .:.
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫فکر میکنم ما برای هم ساخته شدیم.
‫هیچ وقت فکر نکن غیر اینه.
‫قبل از 4 نوامبر ساعت 10:13 دقیقه شب باز نشود.
‫ژوئن 2020
‫27
‫اسم من کلادیا تایدمن هست.
‫من یکی از معدود بازمانده های ‫آخرالزمان 27 ژوئن 2020 هستم.
‫تقریبا سه ماه از زمان فاجعه گذشته.
‫هنوز مشخص نیست که دقیقا چه ‫چیزی باعث رویداد های ویندن شد.
‫اما ذرات خدا...
‫اگه ما بتونیم پایدارش کنیم، شاید راه بازگشتی باشه.
‫بازگشت به گذشته.
‫شاید ما بتونیم نجاتشون بدیم.
‫همشون رو.
‫21 ژوئن 2020
‫شش روز تا آخرالزمان
‫پاشید خابالوها!
‫اولین هفته تعطیلات تابستونیه ‫و هوا برای ساحل رفتن عالیه.
‫میکل کجاست؟
‫اخبار محلی.
‫بیش از 6 ماه پس از ناپدید شدن مرموز 4 نوجوان
‫یک شهروند سالمند و یک افسر پلیس محلی از شهر ویندن،
‫هیچ سرنخی در مورد محل کنونی و یا شرایط اونها نیست.
‫حالا یک گروه ویژه پلیس فدرال به تحقیقات کمک میکنه.
‫امروز حالت چطوره؟
‫هنوز مشکل زانو داری؟
‫حالت تهوع؟
‫راستش، نتیجه آزمایشت منو نگران کرده.
‫دوباره باید بیمارستان بستریت کنیم.
‫نه.
‫اصلا.
‫- میخوام اینجا بمونم. ‫- باشه.
‫ما برای نتیجه ام آر آی بعدی صبر میکنیم.
‫ممکنه دوباره از هورمون درمانی بریم به شیمی درمانی.
‫مارتا: بیا به پل.
‫کسی که چشم دیدن داره...
‫و گوش شنیدن...
‫شاید بتونه خودش رو قانع کنه که هیچ موجودی...
‫نمیتونه رازی رو نگه داره.
‫اگه لب هاش ساکت باشن،
‫با نوک انگشتاش پچ پچ میکنه.
‫از هر منفذش خیانت به بیرون نشت میکنه.
‫این از فروید بود.
‫من کلاسن هستم،
‫رئیس گروه ویژه ویندن.
‫امروز من مسئولیت پرونده حل نشده ‫افراد گمشده پارسال رو به عهده میگیرم.
‫هدف گروه ویژه دوباره گشودن کامل این پرونده ها هست،
‫برای بررسی همه شواهد و سرنخ ها تا زمانی که ما رازهایی که
‫زیر زمین مخفی شده رو کشف کنیم.
‫اخیرا بعضی از شما باید فراخوان برای ‫بازجویی دوباره رو دریافت کرده باشید.
‫- بله؟ ‫- تو گفتی "ما" منظورت کی بود؟
‫خودم و خانم داپلر،
‫که هنوز در مورد این پرونده ها مشغول به کاره.
‫این گروه ویژه نیست!
‫چند ماهه شیش نفر گم شدن. ‫و این چیزیه که برامون میفرستن؟
‫یه نفر؟
‫و زنی که چیزی پیدا نکرده؟
‫ده نفر
‫که از زوایای مختلف به یک فیل نگاه میکنن
‫ده تا توصیف متفاوت ارائه میدن...
‫در مورد شکل و ظاهرش.
‫یه فرد واحد
‫که همون فیل رو از ده زاویه مختلف ببینه...
‫میتونه
‫اون مشاهدات رو کنار هم بزاره
‫و به یه نتیجه نهایی برسه.
‫پسر من گم شده.
‫دفعه بعدی که بخوام یه فیل پیدا کنم خبرت میکنم!
‫آره!
‫مادرت خونه حرفی میزنه؟ ‫منظورم راجب تحقیقاته.
‫با ما نه.
‫ما میشینیم و منتظر میمونیم.
‫و هیچ اتفاقی نمیوفته.
‫به همون اندازه کم هشت ماه پیش اطلاعات داریم.
‫بعضی وقتا فکر میکنم بهتر بود که اونا می مردن.
‫اینو نگو.
‫من باید برم.
‫کجا؟
‫دنبال الیزابت که خونه یکی از دوستانه.
‫بعدا بهت زنگ میزنم باشه؟
‫چند روزه میخوام باهات حرف بزنم.
‫خیلی اوضاع درهم بود.
‫میخواستم باهات حرف بزنم.
‫- خیلی وقت بود که میخواستم. ‫- به خودت زحمت نده.
‫همونجوری احتمالا بهتر بود.
‫خب...
‫تمومه دیگه.
‫بخاطر اون؟
‫- بخاطر جوناس؟ ‫- چی؟
‫چه ربطی به اون داره؟
‫ما خیلی به ندرت همو دیدیم.
‫نمیدونم...
‫تو عوض شدی.
‫من...
‫حس میکنم یه چیزی رو قایم میکنی.
‫- نمیدونم چته تو. ‫- من چمه؟
‫یعنی که چی؟ مامانم داره میمیره!
‫و...
‫- یه چیزایی هست که نمیتونم بهت بگم. ‫- چرا؟
‫نمیتونم دیگه.
‫باشه؟
‫اگه بدونی تو چه وضعیم...
‫تو توی چه وضعی هستی؟
‫اگه فراموش کردی بدون، پدر و برادر منم ناپدید شدن.
‫مادرم دیوونه شده و اصلا به من اهمیتی نمیده.
‫و حالا میخوای به من راجب وضع خودت بگی؟
‫اینجوری بهتره.
‫از طرف فرستنده ناشناس: ‫امشب.
‫انرژی جامعه رو میسازه.
‫انرژی هسته تنها راه حل بوده، هست و خواهد بود.
‫هیچ چیزی ارزونتر،
‫امن تر، و مطمئن تر نیست.
‫اما دنیای بیرون روی پیشرفت اصرار داره.
‫شش روز دیگه نیروگاه ما برای همیشه از کار میوفته.
‫این یه رویداد تکان دهنده برای همه ما هست.
‫میخوام از شما بخاطر وفاداریتون تشکر کنم.
‫بدون شما نیروگاه هسته ای ‫ویندن، اونجوری که ما میشناسیمش
‫وجودش ممکن نبود.
‫بگذارید در طی این 6 روز آخر،
‫به خاطر جامعه اون رو پر از زندگی کنیم.
‫همه چیز طبق برنامه ریزی برای انتقال آماده شده.
‫و برنامه های تخریب؟
‫هر چیزی در سطح زمین باقی میمونه و جز طبیعت میشه.
‫ضایعات هسته ای برای استفاده از استخر بررسی میشه.
‫پاسپورت
‫سلام؟
‫کی هستی؟
‫چی میخوای؟
‫چرا کلید داری؟
‫کلید خودمه.
‫منظورت چیه که کلید خودته؟
‫میدونم به نظر منطقی نمیاد.
‫اما حرفم رو بشنو.
‫دوچرخه زرد رو یادته؟
‫دوچرخه ای که تو و بابا توی ‫تولد هشت سالگیم به من دادید.
‫روز اول باهاش افتادم توی یه چاله.
‫من بازوم رو زخم کردم. ایناها
‫برو بیرون.
‫اینجا.
‫بابا اینجا پنکیک درست میکرد.
‫اون ماهیتابه رو انداخت و اینجا روغن داغ ریخت.
‫من شیش ماه پیش از زندگیت رفتم بیرون.
‫حدود 33 سال پیش منو پیدا کردی.
‫من همون موقع فهمیدم کار تو بوده.
‫بارون میومد، یادته؟
‫پدربزرگ و تو میخواستید منو ‫با ماشین همراه خودتون ببرید.
‫تو گفتی هنوز بخاطر چرنوبیل بارون اسیدیه.
‫من لباس زردم رو پوشیده بودم.
‫مامان.
‫منم.
‫جوناس؟
‫اما این غیر ممکنه.
‫هیچ چیزی تصادفی نیست.
‫همه مسیرها از پیش تعیین شدن.
‫هر چیزی موقعی که باید اتفاق بیوفته میوفته.
‫در زمانش.
‫در مکانش.
‫انگار دنیا یه فرش بوده
‫گه از شبکه های بی پایانی از ‫نخ های بی پایان بافته شده
‫که هر کدوم سر جای خودش هستن.
‫ورودی غار
‫اما تعداد کمی از ما میدونن ‫این سفر اونا رو به کجا میبره.
‫تو قدم اولت رو برداشتی.
‫آدام بهت افتخار میکنه.
‫منم همین حس رو داشتم.
‫میگذره.
‫آدام.
‫چرا ما رو برد؟
‫چیزهایی هنوز از تو مخفی هستن.
‫اما آشکار میشن.
‫کم کم.
‫وقتی که زمانش برسه.
‫از کجا میدونیم چی درسته چی غلط؟
‫چی خوبه چی بده؟
‫با شنیدن صدای درونت.
‫با پیروی از خودمون و نه دیگران.
‫ذات واقعی ما خودش رو نه تنها در ‫اعمال ما بلکه در هدف خودشون نشون میده.
‫من تو هستم.
‫من صدای تو ام.
‫هیچوقت اینو فراموش نکن.
‫همه چیز متصله.
‫تو.
‫من.
‫و گذشته.
‫و آینده.
‫نه، نه!
‫وایسا!
‫کی هستی؟ قایمش کردی!
‫اونجا، پشت دیوار! ما دیدیمش!
‫ما سیگنال رو دنبال کردیم.
‫تا منطقه مرده.
‫خدا رو قایم کردید!
‫نباید خدا رو قایم کنید.
‫اون فقط برای شما نیست.
‫نباید خدا رو قایم کنید.
‫نه!
‫هیچ کس نمیتونه وارد منطقه مرده بشه.
‫هر تلاشی برای این کار مجازات مرگ رو به دنبال داره.
‫این قانونه.
‫ما آینده هستیم.
‫بدینسان جهان خلق شد.
‫کجا بودی؟
‫اون بیرون چیزی نیست.
‫گذرگاه تنها امید ماست.
‫بی ایمان ها مردن.
‫پیشگویی اتفاق میوفته، گذرگاه باز میشه
‫و ما به بهشت هدایت میشیم.
‫بی ایمان ها مردن؟
‫همه مردن، خانوادم، دوستام.
‫همه توی زمان من شیش روز دیگه میمیرن!
‫نیازی به بهشت کوفتی شما ندارم.
‫فقط میخوام برم خونه.
‫اونا پشت دیوار چی میخوان؟
‫چرا مامان نگهشون میداره؟
‫پدر پدربزرگ کلی وقت پیش مرده.
‫فکر میکنم چون تنها چیزیه که
‫اونو یاد خانوادش میندازه.
‫بعضی چیزا رها کردنشون سخته.
‫حیف که هیچوقت پدربزرگ و مادربزرگ رو ندیدم.
‫مامان اونا رو یادشونه؟
‫مادرت هنوز خیلی کوچیک بود وقتی اونا مردن.
‫بیا.
‫اینجا به دنیا اومدی؟
‫پدر بزرگم به دنیا اومده بود اینجا.
‫من باهاش بزرگ شدم.
‫پدربزرگت هنوز زندست؟
‫نه.
‫به این فکر کردی که ممکنه اون بوده باشه؟
‫- کی؟ پدربزرگم؟ ‫- نه.
‫همکارت، الریک.
‫نه.
‫چطور؟
‫اون مدت کمی قبل ناپدید ‫شدنش به تو زنگ زد.
‫اون تماس دقیقا 12 ثانیه طول کشید.
‫احتمالا پیامگیر صوتی بوده.
‫چی میخواست؟
‫هیچی.
‫او اشتباهی شماره گرفته بود.
‫هنوز پیامش رو داری؟
‫نه.
‫البته که نه.
‫اینا اظهارات والدینن.
‫ممنون وولر.
‫قابلی نداشت.
‫یه دفتر برات آماده کردم.
‫آخر راهرو.
‫ناامیدی ها نتیجه انتظارات غلط هستن.
‫مادرم میگفت "امید داشته باش، نه انتظار
‫اینجوری ممکنه به جای ناامیدی معجزه نصیبت بشه.
‫شاید منتظر یه آدم متفاوت بودی
‫و من گیرت افتادم.
‫اتفاقی بوده؟
‫من به اتفاق باور ندارم.
‫فکر میکنم دو تا چیز میان ‫پیش هم چون به هم تعلق دارن.
‫شروع کنیم؟
‫مامان؟
‫پرونده تحقیقات
‫در آهنی؟
‫جالبه که آدما تسلیم نمیشد،
‫با توجه به بی معنی بودن وجودشون.
‫یک چرخه بی پایان مرگ و زندگی.
‫ریشه همه این رنج ها کجاست؟
‫به بارتوش گفتی؟
‫و اون اصلا مشکوک نشد؟
‫اون همیشه ذاتا ساده لوح بود.
‫آخرالزمان باید اتفاق بیوفته.
‫تو شکی داری؟
‫با یه جنگل قدیمی چکار میکنی ‫که درختای جدید توش رشد کنن؟
‫میسوزونیش.
‫زمان زیادی نمونده.
‫صفحه های گمشده...
‫باید پیداشون کنی.
‫آدام؟
‫اونا منتظرت هستن.
‫شش روز دیگه.
‫دارم استراحت میکنم.
‫خب... ساک 40 یورو، مقعدی 85 یورو.
‫برای کارای عجیب غریب پول اضافه باید بدی. ‫اما باید اول غذا بخورم.
‫لباساتو در بیار.
‫میتونی بگی که من بی نهایت وجود دارم.
‫الان اینجام.
‫من توی هر ثانیه بین تولد و مرگم هستم.
‫من همیشه جوناسم.
‫من همونم.
‫و با این حال همون نیستم.
‫تو هم اون آدمی نیستی که یک ‫ساعت پیش از اون در اومدی تو.
‫اما جوناس کجاست؟
‫جوناس من کجاست؟
‫اون توی آیندست.
‫توی آینده؟
‫آره.
‫اما نمیتونه برگرده.
‫سعی کردم گذرگاه رو ‫نابود کنم، اما فقط بستمش.
‫برای همین هنوز اونجاست.
‫چرا تو اینجایی؟
‫برای این که یک بار برای همیشه تمومش کنم.
‫همون مرده هست!
‫کدوم مرد؟
‫مردی که ساعت داشت. اون نواهه!
‫نواه؟
‫پلیس
‫حواست به کوچکترین انحراف توی اظهاراتشون باشه.
‫هر جزئیاتی مهمه.
‫پیتر: من نواه رو پیدا کردم. بیا به پناهگاه.
‫چیزی شده؟
‫باید برم.
‫من گواهینامه ندارم.
‫میتونی فردا سوارم کنی؟
‫آره.
‫مامان قفلش نکرد.
‫چیه؟
‫وسائل بابا.
‫مدارک و نقشه های پلیس از غار.
‫برای همینه که مامان هر روز میره اونجا.
‫فکر میکنم دنبال اینه.
‫یه در. تو غارا؟
‫میره به نیروگاه هسته ای.
‫همه اونا چیزی میدونن که ما نباید بدونیم.
‫مامان، بارتوش.
‫پلیس.
‫همشون راز لعنتی خودشون رو دارن.
‫آماده ای؟
‫ممنون برای قهوه.
‫خوشحال شدم از شر اون چیز خلاص شم.
‫دوباره به مامان زنگ بزن. باشه؟
‫خداحافظ.
‫خدا حافظ.
‫اون نواهه.
‫الیزابت پیداش کرد، توی مغازه.
‫توی کتاب بود.
‫گفت که اون مردی بوده که بهش ساعت داده.
‫8 ژانویه 1921.
‫بدین سان جهان خلق شد.
‫شارلوت، اینا کین؟
‫چرا پدربزرگت اینو داشت؟
‫نمیدونم.
‫تماس رد شد
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫-| آخرين اخبار دنياي فيلم و سريال در تلگرام و اينستاگرام ما |- ‫.:. @OfficialCinama .:.
‫.:: ارائه شده توسط وبسايتِ ::. ‫..::.. 30NAMA.best ..::..