Uy. Magsisimula na ulit ang Grade 5 bukas.
Ano? Ibig sabihin, babangon tayo nang 8:00?
-Kalma. Halos buong summer ka ngang tulog. -Oo nga naman.
Huling taon ng elementarya Huling taon ng pagiging bata
Ng pagiging nasa top
Lalabas ako't hahataw
Toy soldiers, Dippin' Dots, fun size bars
Slip 'N slides, fart noises, chicken stars
Hanggang sabihin nilang tama na
Huling taon ng elementarya Pinakamalaking bata sa eskuwela
Ako na talaga
Maupo ka! Pag-aari ko kayong mga lampa
Sobrang saya ko na naiwan ako sa Grade 3
Okay, di natin iimbitahin si Cara
Naku, ayaw ko sa kanya
Medyo astig si Sabrina
Di pwede 'yong mga Grade 4
Maglista tayo ng mga kaibigan?
Oo, 'yong walang mga weirdo
-Si Summer kaya? -Mabait siya.
Kadiri.
Summer, nasaan si Mommy?
Ako'ng bahala. Matanda na tayo. Mawawala rin siya.
Grade 5 na ako. Dapat kaya ko na.
-Nasaan-- -Di ako magkakape o manlalalaki.
-Bahala ako sa inumin ko, papa-bangs ako. -Si Mommy--
Lahat naka-bangs. E, malaki 'yong noo ko.
Ayokong mag-mukhang float o alien tapos pag-uusapan--
Limang minuto pa
Cole, ngayong taon Kailangan mo nang bumangon mag-isa
-Limang minuto pa -Okay, limang minuto pa
Ang tapang mo, Dad.
Nababawasan na
Ang allergy ko raw sa mani ay nababawasan na
Kapag tumalab na ang immune boosters, pwede na akong mag-kung pao chicken
Welcome, mga Grade 5 Pasok kayo sa pintong ito
Dahil ngayong taon, sa second floor ang classrooms ninyo
Ibang klase!
Wag n'yong tapakan ang mga Kinder
Pupunta ka sa Westlake next year?
Sabi ng pinsan ko, may batang naninigarilyo ro'n.
-May nakita ka? -Wala. Puro daldalan nga, e.
A, ayan na.
Ayan nga. Bagong taon, bagong batch ng mga sirang Grade 5.
Kabir, Anthony, welcome.
Taga-New York ka ba? Walang kuwenta 'yong Patriots.
New England 'yon, e.
-Baligtad yata 'yong t-shirt mo. -Ano ba 'yan!
-Tingnan mo 'yan. Ang daming dada. -Oo, ganyan sila.
Si Cara, naka-Gymboree sweater.
-'Yan 'yong maaangas. -Tween Queens.
-Ang Facade Squad. -Peak na nila ng 11.
-'Yan naman 'yong batang sakitin. -Laging ganyan.
'Yong class clown na ayaw naman sa sarili.
Ang lupit niyan, Cole!
-Salamat, Cole! -O, ilan silang Cole ngayon?
Naalala ko no'ng 1991, napakarami namang Justin.
Sana naman, wala nang Richie ulit.
Bro, grabe, mas matangkad ka na sa 'kin?
Ang di maiwasang Cheez Doodle kid.
May Dorito pa 'yong daliri niya.
-Kalilipat lang namin galing Bronx. -Bago?
Hirap. Di pa ako nalayo sa mga kaibigan ko bukod no'ng nagbakasyon kami.
May nakatabi akong matandang may rayuma pauwi.
Ipinagbukas ko pa ng mustard.
-Panganay 'yan. -Walang filter.
Di pa 'yan nakarinig ng "tama na."
Okay, guys! Excited na ba kayo?
Karamihan sa inyo, limang taon nang pumapasok dito.
'Yong iba, pito. Ngayon, kayo na ang matatanda.
Sana nakilala n'yo na ang class pets, sina Leonardo at Squirtle.
Di ko hahawakan 'yan.
Sa iisang lugar sila kumakain, natutulog, at tumatae?
Hoy. Sa tulugan niya ako tumatae.
Paano kung sabihin ko
na may pabuya sa katapusan ng taon ang magagaling sa klase?
Academicathlon 'to?
Tingnan mo 'yang mga 'yan. Ang pro ni Salinas.
The best pagkatapos ni Ms. Bielecky noong '60s.
Paano kung sabihin ko sa inyo na ang mananalong klase
ay magkakaroon ng espesyal na field trip maghapon?
Yey!
-Buntis ba si Salinas? -Ang laki ng tiyan.
Zane, bawal ang snacks sa klase. Akin na muna 'yan.
Cheetos pala. Di ko naisip 'yon.
Sa pagtatapos ng taon, 'yong tatlong Grade 5 classes
ay maglalaban sa art, debating, science, at history.
Pag nanalo ang klase natin, mananalo tayo ng trip to Magic Land Park!
May Dragon Coaster do'n. Nasunog 'yon minsan!
Ipinagbawal nga 'yon sa Europe, e.
Oo, pero hindi sa Florida!
Oo, buntis nga siya.
Okay. Tingnan natin kung ano na ang alam ninyo.
Ano ang tawag sa proseso ng paggawa ng pagkain ng halaman gamit ang liwanag?
-Ikino-convert… -Photosynthesis.
-Pag-convert ng tubig at CO2 sa glucose. -Sa glucose.
Magaling, Mia!
A…
Naku. Divorced ang magulang niyan.
Sige, anak. Salamat. Ang sweet naman. Okay.
Tingnan natin 'yong mga babasahin natin ngayong taon.
Sino'ng may alam sa Charlotte's Web?
Hindi! Lagi silang naiiyak d'yan.
Kulang pa ba sila sa iyak? Kailangan pa bang paiyakin?
-Mahina lang ang umiiyak. -Oo.
Narito si Fern at ang baboy niyang si Wilbur.
Walang kuwenta 'yang libro.
Di naman nakikipag-usap ang hayop sa tao.
At walang nakakain kay Charlotte.
Maririnig mo lang 'yong kuwento ng gagamba, tapos matatakam ka dahil doon.
…gaya ng matututunan ninyo.
Sorry, Cole? May gusto ka bang sabihin?
Kadiri.
Bakit mo ginawa 'yon?
Sorry, guys.
Ang bango no'n, a.
Bigyan mo naman kami niyan minsan. Sawa na kami sa lettuce.
Hi, Mrs. Salinas!
-Hi, ako 'yong nanay ni Cole Wiseki. -Hi.
Pwedeng pa-- Pang-Facebook lang? Salamat.
-Napaka-ano ni Cole-- -Ang ganda no'n, salamat!
Kailan pa nagmukhang bibe ang mga tao?
Ang bilis nilang lumaki, 'no?
At sa Grade 5, may kanya-kanya na silang gustong gawin.
Yakapin n'yo. Hayaan n'yo silang magkamali.
Gaano katagal ba 'to?
Sandali lang, Dr. Wenger.
Siguro nabalitaan na ninyo 'yong nangyari sa klase ni Mrs. Salinas.
Gusto kong kumpirmahin na wala 'yong kinalaman sa mga nakain niya sa cafeteria.
Magpapahinga lang muna siya. Magli-leave lang muna.
Teka. Gaano katagal?
Heto na ang pasabog.
Hanggang ano… hanggang sa manganak siya.
Ano?
Manganak?
Sigurado ka? May second opinion na ba?
Nagbibiro ka ba? Nangyari na 'to no'ng Grade 3! Ang pangit ng substitute!
Ite-text ko ang anak ko! Malulungkot siya!
OMG, patay sa 'tin 'yong substitute!
Parang libreng taon 'to!
-Ayaw ba nating manalo sa field trip? -Seryoso?
Sabihin natin sa substitute, tatlong oras ang recess.
Barilin natin siya ng goma! Batuhin ng gummies! Idikit sa upuan!
Pakialis n'yo na ako sa chat na 'to.
Cole, palit tayo ng pangalan, di natin siya sasabihan!
Ayos 'yan, Cole.
Movie tayo maghapon!
'Yong may batang nakakita ng fortune- telling machine, na naging Tom Hanks.
at sumasayaw sa piano. Nakalimutan ko na. Weird.
Maiksi lang 'yong title. Sa poster--
Big.
Pakialis n'yo na ako sa chat na 'to.
Di pwede 'yan!
Ang tatamad nitong class pets. Gumagalaw ba sila?
-Gusto ko rin. -Mukhang matanda na 'yong butiki.
Mukha ba akong matanda?
Salamat.
Tuatara 'yan, mahaba ang buhay. Aabutin ng 75.
Di ko alam 'yon. Mainggit kayo, hamsters.
Mukhang malapit na siya ro'n, a.
Loko-loko 'to.
Matanda ka na, mainitin ang ulo, tamad, pero di ka naman 75.
Seventy-five.
Sabi rito, dito unang tumapak sa buwan
ang mga tao mula sa Earth. Payapa kaming dumating--
Nineteen forty-nine.
-O, ano? -Noon ako ipinanganak.
Ilang taon na ba ang nakalipas?
Ewan. Addition 'yan.
Pang-Grade 2 'yan. Fractions na rito.
Ayos. Bakit di nila tayo ilipat para marami tayong matutunan?
Okay, four sixteenths equals how many fourths?
-Paalis na siya. Di na siya pakikinggan. -1967…
-Ano'ng ginagawa mo? -Nagbibilang kung ilang taon na ako.
1968, 1969, 1970…
Wala na akong daliri! Paano ako magbibilang?
May alam ako, kaso may mga bata.
'Yong buntot kasi niya.
Addition. Kailangan kong makausap 'yong pets sa Grade 2.
Naku. Nakikita lang natin sila kapag fire drills.
Sa Nobyembre pa 'yon.
Ano bang--
Ha?
Fire drill ba 'to?
Wala lang siguro 'yan, pero halina kayo. Anthony, 'yong pets.
Mag-evacuate ang lahat! Stop, drop, and roll!
Nasusunog yata ako!
Naku, kakaayos lang natin, e!
Balang araw, bibitbitin ng mga pulis 'yang batang 'yan.
Dito na muna kayo.
Ayos, heto na tayo.
Uy, kumusta ang summer? May masaya ba kayong ginawa?
-Matulog. -Matulog.
-Kumain. -Dumumi lang nang dumumi.
Ayos, a. Sino nga'ng nasa Grade 2?
-Ako. Kumusta ka, Lizzy? -Mabuti.
Ako si Leonardo. Si Lizzy 'yong iguana sa homeroom ni Mr. Marculia. Ikaw si…
Cinnabun. Alam ko, ang corny no'n. Kakapalit nga lang no'n.
Kaysa naman "Thumper."
Siguro nga. Ang pangit ay 'yong mga Hare. Hare Brain, Hare Piece, Hare-y Potter.
Oo nga. Di ba nag-a-addition na 'yong mga Grade 2?
…Hare Lip, Hare Club For Men. Oo, at subtraction. Dalawa 'yon.
Ayos, sige, ganito. Kung dumating ako dito noong 1949,
at 2023 na ngayon, ano na ako?
Alam ko 'yan. Isang reptile?
Tangek.
Okay, false alarm 'yon.
Hindi nasusunog ang eskuwelahan.
Hindi, ilang taon ako?
A, subtraction. Okay, a… 74.
-Seventy-four. Di ba bago 'yon mag-- -Dahan-dahan.
Sandali! Teka lang!
Bago mag-75 'yon, di ba?
Ano'ng problema? Problemado ka yata.
Cinnabun!
Umayos na kayo.
Butiki ako.
Sige lang. Wag mong pansinin.
Di na importante 'yan. Katapusan ko na. Seventy-four na ako. Patay na pag 75.
Ano? Di gano'n kapag class pet.
Pag nabihag ka, 70 lang 'yong katumbas ng 75.
Kung gusto mong mabuhay, mag-exercise ka kaya.
-Gaya ng ano? -Kumurap ka. Doon ka magsimula.
-Kumukurap ako! -Bihira.
Sige.
Di mo naman kailangang biglain.
Sino'ng niloloko ko?
Di ko na kaya 'yong ganito kahirap na workout sa edad ko.
Huli na ang lahat. Wala na. Sinayang ko ang buhay ko!
At ngayon, malapit nang matapos.
Kapag ang isa'y kailangang tanggapin
Na mamamatay na siya
Maiisip niya lahat ng bagay na hindi niya nagawa
Di ako nakakain ng maliit na suso
Di ako nakapanghuli ng langaw
Ihinahain lang sila sa akin ng mga tao
Di ako nakakain ng algae mula sa dagat
Walang iba kundi lettuce lang Nahuhulog pa sa ihi ni Squirtle
Di ako nakapagnakaw ng itlog ng ibon Di nakapaghabol ng squirrel
Di man lang ako nakapagpakitang-gilas
Sa isang babae
Balik na sa ginagawa n'yo.
Mga bata, ang bago ninyong teacher.
Siya 'yong substitute?
Aalis ka na ba? Kaagad?
Kailangan ko raw magpahinga para sa pagbubuntis.
Si Ms. Malkin muna rito hanggang pagbalik ko.
Di naman 'yon brain surgery, mga bata.
Guys, hindi n'yo kailangang matakot sa pagbabago.
Magandang bahagi ng buhay ang pagbabago.
May panahon ang mga puno
Na maglagas ng mga dahon
At may panahon sa muling pagsibol ng mga ito
-Hindi ako kumakanta. -A, okay.
Ituloy kaya natin ang klase. Magtuturo ako kasama si Ms. Malkin--
Pakiusap wag mo kaming iwan!
Bumaba ka! Ngayon din! Baba!
Bawal ang yakap! Upo!
Sa klase, mauupo nang tuwid, makikinig, at ano pa? Ikaw!
Ano? Diyos ko po! Tatahimik?
Very good listening, Logan. Dahil d'yan, may heart ka.
Para sa pakikinig nila 'yong mga heart. Para maengganyo silang--
Hindi isang pabor ang pakikinig.
Pag nakinig ka, matututo ka, walang papremyong ganyan.
Pwede kaming manalo ng trip to Magic--
Kadiri. Ano 'yon?
Peanut butter at ham. Tulog pa 'yong tatay ko.
Wala na tayong oras, magpaalam na tayo kay Mrs. Salinas. Bye.
-Pero-- 'Yong klase-- -Hindi. Alam ko. Labas na.
-Good luck sa anak mo. -Okay, guys, see you--
Tuloy tayo.
Biyernes na. Ibig sabihin, may isang mag-uuwi ng class pet.
-Ano raw? -Di namin ginagawa 'yan.
Hindi na! Di pwede!
Sa classroom ko, matututo kayo ng responsibilidad.
Pakainin n'yo 'yan nang maayos at ibalik n'yo nang malusog. Buhay.
May magvo-volunteer ba?
-Sige na. Magtaas na kayo ng kamay. -Ano?
Naaalala mo pag nasa bahay nila? Nalilimot nilang magpakain, nanakit pa.
Tutubo rin 'yan.
-Naku po. -Cool 'yan noong '90s.
Naghihintay ako. Volunteer na kayo.
Di mo gets? Pagkakataon ko na.
Sasama ako sa mga bata, hahanap ako ng bukas na bintana,
tapos pag mag-isa ako, tatakas ako!
Di ka nga makapag-zip no'ng 20 ka.
Magzi-zip ako. At makakapamuhay na ako.
Aakyat ako ng puno. Lalangoy sa kanal. Pupunta sa Everglades.
Everglades? Kasama ng mababangis na hayop? Sira ka ba?
Ni wala nga silang pangalan. Magulo ro'n.
Tingin mo mabubuhay ro'n ang gaya mo?
-Baka sa lata na ang mga huling araw mo. -Sige na.
Sino'ng gustong umako ng responsibilidad?
Pipili pa ba ako?
Kung ayaw nila…
Di dapat ayawan ang pets. Gusto nating lahat na makisama,
di dapat husgahan ang itsura, species, pati noo.
Mag-skydiving pala ako bukas,
pero nasa bahay si Papa, kaya pwedeng--
-Mamili ka! -'Yong butiki!
Makinig ka, kapag nasa parang ka na at hinabol ka no'ng mga hayop,
magpalit ka ng kulay mo at makibagay!
Chameleons 'yon. Hindi ako chameleon.
Kung gano'n, patay ka na.
Indoor skydiving tayo bukas. Maghahanda pa tayo.
Parang skydiving 'yon, pero di ka masasaktan.
Okay, busy tayo ngayong weekend.
Magde-dress pa ba ako kina Lola? Pants dapat sa Linggo.
Sinabi ni Jayda 'yong "suka". Di naman daw 'yon mura. Di naman, 'no?
Ayoko siyang iwan. Walang sumasama sa kanyang kumain.
Kaya niya sa tubig. Balikan kita!
Kayla! Wag kang magpakitang natatakot ka, bad 'yan.
Game na.
Ayos.
Mabait 'yong Kabir, pero di siya makuwento,
di siguro sa akin, baka nahihiya lang…
Napaso 'yong dila ko.
Di naman nasunog,
edi, sana, di ko naikuwento 'yong mozzerella sticks.
Uy, Leonardo. Di mo napanood 'yong movie. Bukas mag-aalmusal tayo.
Sana may Everything Bagels pa. Ewan ko kung ba't may sesame bagel kami.
Subukan ko raw sabi ni Mama. Sabi ko, "Bakit tatanggalin 'yong poppy seeds
at 'yong asin…"
Teka, nasaan ka?
Lagot! Ako na 'yong batang nakapatay ng butiki
anuman ang gawin ko sa buhay.
Kahit magdrama ako, magdoktor, di na ako magiging doktor.
Pwede ako sa DMV. Sana 'yong malapit sa Quiznos.
Ayokong lumayo sa magulang ko.
Ina ng Godzilla!
Ano 'yon?
Sino 'yong nagsalita?
'Yong pader? Di nagsasalita ang pader. Ba't magsasalita ang pader?
Bakit ka nakaturo? Sabi nila, "Kung nakakapagsalita ang pader,"
dahil di sila nakakapagsalita-- -Yong trophy!
May sinabi ka! Nagsalita ka! Mama!
-Hindi. -Nagsalita ka?
Nagsasalita ka!
Sasabihin ko kay Mama, baka isiping baliw ako.
Baka dalhin ako sa school ng mga batang may problema sa Tampa!
Hindi nila pwedeng malaman!
-Bakit basa 'yang kamay mo? -Natural lang 'yan.
Nakikiusap ako, manahimik ka.
Pag nalaman nilang nagsasalita ako, ipapadala nila ako sa scientist.
Kailangan kong sabihin.
Pakiusap.
Ikaw lang ang nakaririnig sa akin.
E, bakit ka bumubulong?
Dahil bumubulong ka rin, at mukhang masaya.
Nagsasalita ang mga butiki?
Di ko alam. Di ko sila kilala lahat, pero di kami nakikipag-usap sa tao.
-Ba't mo ako kinakausap? -E, di ko naman…
Dahil gusto ko. Palagay ko, mabait ka.
Talaga? Salamat.
Di ko alam kung tingin nila, mabait ako, mahirap bumasa ng tao.
Kunwari lang sasabihin na mabait ka,
para sila 'yong magmukhang mabait, o kaya cool, gano'n.
Gets ko.
Lagi mong sinasabing "Gets ko."
Kasi naiintindihan ko ang mga bagay-bagay. "Gets ko." Matagal na ako rito.
-Akala ko naman kung ano. -Gaya ng?
Na gusto mong tumigil ako.
Wow.
Talaga? Parang, "Wow, grabe 'yon"?
Hindi, parang, "Wow, kilala mo naman pala ang sarili mo."
Oo. Masyadong mabait 'yong iba para sabihing madaldal ako,
pero alam kong sobrang daldal ko.
'Yong matatanda, gumaganito. 'Yong mga baby, inaantok.
'Yong mukha ng bus driver, pinapatigil ako. Pero di ko kaya at…
Sorry, nakikinig ako. Sige lang.
Lagi akong lumalabas At sinasabi ang nasa isip ko
Mukhang okay lang sila Pero sawa na ang mga tao
Di ko mapigilang magsalita Ngumingiti naman sila
Di mo lang alam, ang hirap pag di mo alam
Nakakasawa na 'yong daldal ko
Marami na akong nakitang madaldal. Parang ano--
Tuloy lang ako sa kakasalita Parang ayos lang naman
Makikita ko 'yong gano'ng mukha 'Yon ang palatandaan
Inis na sila sa daldal ko Ang ingay, ang boring ko
Ayoko namang mawala sila Kaya mas magsasalita pa ako
Normal lang 'yan. Maraming batang--
Parang kulang ako sa kakayahang magkuwento
Pag di ko hinahayaang magsalita ang iba
Dahil doon, natatakot ako
Kaya naniniwala ako Na di ko hinahayaang magsalita ang iba
Ang sabi ko, "Gets ko!"
Oo, sabi ko na naman "gets ko", pasensiya na.
Kasi 'yong huli, di man lang rhyme, inulit mo lang.
Komportable ka sigurong magkuwento
Dahil nasanay ka na sa magulang mo
Ayaw nga nilang--
Pero di ka dapat mag-isip Na parang natatalo ka sa laban
E, paano ako--
Subukan mong magtanong
Magtanong?
Nakakapagod 'yon, parang pagkurap
Pero ang mga batang pinakasikat
Ay ang mga batang gustong malaman Ang saloobin ng iba
Wow. Di naman sa wala akong pake sa ibang bata--
Alam ko. Mainam na kaya mong magkuwento tungkol sa sarili mo.
Magaan sa pakiramdam ang pagkukuwento.
Kung mapagkukuwento mo sa 'yo ang ibang bata, magugustuhan ka nila.
Higit pa sa pagkagusto nila sa 'yo ngayon.
Wala pang five seconds.
Ang ganda naman no'n. Salamat.
Masaya akong gawin 'yon.
Uy, tandaan mo, di mo pwedeng sabihin kahit kanino.
Kundi, di na tayo makakapag-usap.
Okay. Ako na ba 'yong special, secret friend mo? Tanong 'yon.
Oo naman. Magandang tanong 'yon, a.
-Salamat, Leonardo. -"Leo" na lang. Di tunog-Ninja Turtle.
Summer! Matulog ka na, anak.
'Ma, ano'ng square root ng 91?
Ano? Matulog ka na nga.
Wag namang kahit anong tanong lang.
Okay, tama. Gets.
Maupo na kayo.
O, nandito ka na? Nalibot mo na 'yong mundo nang weekend?
Wow. Kumusta ang Everglades? Gaano kataas ang Eiffel Tower?
Kumusta 'yong Pope?
Wag mo ngang ganyanin 'yong unan ko.
Itabi n'yo 'yang computers.
Hindi tayo mag-aaral sa mga laruan na 'yan.
Ang baba naman.
Dahan-dahan. Wag tatakbo.
Bawal kainin ang libro!
Coach Kimura, pasensiya na. Lilinisin ko 'yan.
Ayan.
Napakadaya naman.
Papagurin niya tayo hanggang sa papasok na lang tayong naka-drugs.
-Wala na 'yong field trip. Bangungot ito. -Masaklap kaysa nang nawalan ako ng phone.
O kaya no'ng naka-bike shorts si Papa!
O no'ng nawala ako sa plane. Mahirap, nakakatakot.
Parang horror movie, pero di ako pinapanood ng gano'n,
maliban kung kabilang 'yong Toy Story 3 pero--
Ano'ng gagawin natin, Jayda?
Isusumbong ko talaga 'yan sa magulang ko.
Malakas 'yong tatay ko kasi lagi siyang may paregalo,
pero magsumbong ka rin.
Bakit mo kinakausap si Summer?
-Gusto ko na siya ngayon. -Oo nga, ako rin.
-Ano'ng meron? -Gusto niya ako. Natutuwa siya sa 'kin.
Natutuwa sa 'yo? Ano'ng ginawa mo, lumingon minsan? Galing, a.
Magbiro ka lang nang magbiro,
'yong susunod na mag-uuwi sa akin, huli na 'yon.
Oo naman, Mr. Chicken-to-leave.
A, talaga, Mr. Wants-to-get-bitten.
Takot ako, Mr. Almost-as-brave-as-Scooby Doo.
Duck.
Duck, duck, goose! Okay! Tama na, hindi ganyan 'yong game. Kids!
…ang Stamp Act. Dito ang tingin!
Sa mga nagbasa…
-Di 'yan tinuturo ni Salinas. -Oo nga, ano ba 'yong stamp?
…ang unang buwis na ipinataw sa mga American colonist
ng British Parliament.
Skyler, ano'ng sinabi ko?
Sagot! Ano'ng reaksiyon ng mga mananakop?
Demerits!
Di n'yo gugustuhin ng demerits.
Ano 'yong demerit?
Player yata ng Clippers.
Aalis kayo sa Grade 5 nang may disiplina,
o talagang di na kayo makakaalis ng Grade 5!
Sino'ng may disiplina ang mag-uuwi ng class pet sa weekend?
Ako na. Iuuwi ko ulit si Leo.
"Leo"?
Ulit? Sino'ng gugustuhing umulit no'n?
HETO ANG MALAKAS NA PASABOG!
Walang matapang na handa nang mag-middle school?
Tama na! Ako ang mag-uuwi ng butiki!
Mag-e-enjoy kayo ni Leo, Eli. Ano, pwede ba akong bumisita?
Talaga? Ayos! Pupunta si Zane, pero pwede tayong--
Masaya naman kayo d'yan?
Oo.
MAAARING MAY MANI
Pasensiya na sa chips. Kailangang mag-ingat.
Kain ka ng kale cupcake.
Kailangan bang mag-safety suit buong weekend?
May dalang sakit ang mga butiki, honey. Alanganin ang mga bata at aso.
HANDA NA AKO.
MAMA: SIGE.
Gusto na yata akong sunduin ng nanay ko.
Salamat, Julie!
Sobrang nag-enjoy sila.
Pakihiwa mo nga 'yong manok niya para di siya mabulunan.
Aw!
Ano? Tutubo rin 'yan.
Ikaw 'tong parang 1950s astronaut tapos nawiwirduhan ka sa akin?
Ngayon, tatakutin mo ako? Hindi ba't--
Ano?
-Anong-- -Dinner na, Eli!
Eli, halika na! Kailangan ng tatlong oras para matunawan ka bago matulog.
Nakakabaliw ito!
-Nagsasalita ka? -Sa 'yo lang!
-Dahil… -Espesyal ako?
Oo, tama.
Okay.
Di mo pwedeng ipagsabi. Papatayin nila ako gaya ni E.T.
Sabi ng magulang ko, pag may nagsabing, "Wag mong ipagsabi,"
kailangan kong sabihin.
Tama sila, pero 'yon ang kakaiba sa mga tao.
Kakaibang butiki lang ako, okay?
-Wag mong sabihin. Lalo na sa kanya. -'Yong drone?
Di talaga. Nakita mo 'yong ginawa niya sa Cheetos kanina.
Mainam namang tapat siya sa 'yo.
Noong six ako, sabi ng iba, cool 'yan.
Baka dapat magsalita ka tungkol d'yan.
Ayaw ko siyang magtampo.
May alam ako. May nakita na akong mga batang nakipaghiwalay.
Isulat mo kung bakit mo siya lalayuan,
para may panahon siyang unawain 'yon at di magalit.
Dear Drone letter 'yon. Kumuha ka ng ballpen at papel.
Hindi ikaw ang problema, kundi ako
Pero
Pag buong araw kang umaaligid sa akin
Pakiramdam kong ligtas ako Pero pati social life ko, nawawala rin
Di ko sinasabing ang pag-aalaga mo ay masama
Gusto ko lang tumayo sa sariling kong mga paa
Siguro pwede kang magkaroon ng ibang bagong kaibigan
Gaya ng 3-D printer sa graphic arts
O 'yong Theragun massager O 'yong dilaw na Cuisinart
Hindi ko sinasabing ayaw kita, Mr. Drone
Gusto ko lang ng munting pag-asa Kahit na di nakikita ng mga mata
Na kahit papaano
Hindi ako mamatay nang nag-iisa
Hindi ikaw ang problema, kundi ako
Pakitang-tao lang 'yan. Kita mo?
Alam niyang recyclable siya.
Bigyan natin ng space.
Walang magkakagusto sa 'kin gaya niya.
Ni di ka nga nila kilala. Ipakita mo ang kaya mo.
Wala akong kakayanan.
Hanap ka ng gimik mo. May batang lalaki noong 1998, si Mike Djokovic.
Kinabisa niya 'yong buong "Walkin' on the Sun."
'Yong sa Smash Mouth? Di mo alam? Basta ang daming salita no'n.
Ang punto, maraming bata ang may gimik.
Okay lang. Meron akong ilan.
-Ikuha mo ako ng uod. -Totoo ba?
Magtiwala ka.
Tamang-tama 'yan.
Okay, heto na.
Nakakadiri!
Sandali lang.
Ano'ng--
Heto, may ipapakita ako sa 'yo.
Eli, nasaan 'yong safety suit mo?
Subukan mo 'to.
Very good.
Fore!
Ang galing mo.
Ano 'yon? Possum?
Di ko alam, pero napuruhan mo sa ari.
Ano, ayawan na? Di mo matatalo 'yon.
Di imbitado ang lahat.
HUWAG IPAGSABI!
Oo, nakabalik na ako.
Nasaan 'yong buntot mo? Paisa-isa ba 'yong pagtakas mo?
Bigyan mo muna ako ng space. Tinamaan nga ako sa ari kanina.
May ganyan nga pala d'yan.
Teacher of the Year si Salinas! Di katanggap-tanggap 'yong kapalit niya.
Wala lang ba sa inyo 'yong skin cream samples na binigay ko?
Paano ba mapapalitan 'yong babaeng 'yon?
Pakiusap. Nakaupo siya ngayon dito.
-E, ano? -Jay, hindi magalang 'yan.
Oo na.
Pwede bang magsalita tungkol sa 'yo na parang wala ka rito?
Magwe-Westlake na dapat ang anak ko sa isang taon,
Langley Prep sa tatlong taon, Dartmouth sa pitong taon,
at saktong masayang kasalan sa 14 na taon.
Ako ang nagbayad niyang smart board, pati light switch.
Kung hahayaan kong maging guro niya ang hayop na 'to,
gawan mo ako ng pabor para maayos 'to.
Four seconds! Three, two, one. Ibaba ang mga lapis.
Maliban kay Jayda,
na may dalawang minuto pa dahil sa permanent jet lag niya.
Tahimik. Walang usapan.
Ngayon, isa sa inyo ang mag-uuwi ng class pet.
Mag-volunteer o ma-assign.
Kukunin ko ulit si Leo.
Ano'ng meron? Si Leo? Ulit?
Sabi mo bawal mag-ulit, di ba?
Dahil gusto kong-- bakit mo nga gusto?
Kasi ang kahanga-hanga siya.
-Bakit mo siya gusto? -Gano'n din.
Teka. Kung kahanga-hanga, gusto ko.
Dapat, "Dr. Skin" 'yong nandito,
hindi "Dr. Skid."
S-K-I-N. Walang D.
Kinulayan ko ng green 'yong pusa.
Di naman original.
-Ayos ba 'yong ginawa ko? -Pupunta si Drake sa party ko?
Inaasikaso ko pa.
Pero 'yong sa pop quiz kasi, may two minutes ka.
-Sino'ng bahala sa 'yo? -Ano'ng ginawa ni Daddy?
Benji, sobrang saklap kasi ng substitute teacher ni Jayda…
Pinagbabasa sila ng makakapal na libro.
Hindi!
Kaya binigay ni Daddy kay Jayda ang wala sa iba.
Ano 'yon, Daddy?
Extra time
Pinagpapawisan na ang iba
Nalimot na nila ang sagot Pero di ang anak ko
Dahil may extra time ang anak ko
Ilagay natin 'yong butiki sa kuwarto ko? Malapit na 'yong party--
Wag ngayon. Nagyayabang si Daddy.
Ayos na ayos 'yong extra time
Ang lala ng araw na 'to. Walang nag-aayos ng party ko.
Baka walang kuwenta 'yon, magiging masaya 'yong iba.
Bakit sila magiging masaya?
Dahil naiinggit silang lahat. Teka. Sino'ng nagsalita?
Ako 'yon.
-Diyos ko! Nagsasalita ka? -Delikado.
-Ikaw lang ang nakakarinig sa akin. -May nagsasalitang butiki!
-Diyos ko! -Ikaw lang ang nakakausap ko.
Daddy!
VIP ka talaga kapag kasama mo si Dr. Skin
Dahil di uubra ang patakaran sa akin
Akin na ang extra time
Ako lang ang kinakusap mo dahil espesyal ako?
Oo.
Oo nga naman. Pwede kang mag-tricks sa party?
Kaya mong mag-rap at mag-piano gamit ang dila?
Hindi, atin lang ito. Kinakausap kita para magbigay ng payo.
-Di ko kailangan ng payo. Magaling ako. -Hindi, miserable ka.
Teka, ano?
Para si Emma Lawrence noong '03, Nina Myers noong '55,
lahat magaganda, mayayaman, matatalino.
-E, ano? -At lahat mayabang, lihim na kinaiinisan.
-Nainggit lang sila. -Hindi sa kayabangan.
Di alam ng mga tao 'yong pressure sa isang kagaya ko.
Ang husay ng pamilya ko, kaya ang dami kong dapat patunayan.
Dapat sa best middle school ako, best ang party ko,
at the best ang mga kasama ko.
Hindi naman.
Di mo alam ang maging kahanga-hanga.
Hindi ka gano'n.
Ano?
Maghanda ka.
Di ka kakaiba
Bilib nga kayo Pero ang ingay ng bagay n'yo
At pangkaraniwan lang ang daddy mo
Di kakaiba ang pamilya mo
Pangkaraniwan?
-Heto nga siya sa flyers -Nakatira kayo sa Fort Myers
Quartz aming mga lababo
Nag-aalis lang siya ng kulugo
-Si Mom, mala-Britney Spears -Kung nakarami ka ng beer
Ayaw kong siraan ka
Di naman kami
Kakaiba?
Mahusay ka, pero di naman kakaiba.
Mga tao lang tayo at mga butiki.
Kung kaya mong umatras
At tingnan mo kung sino ka
Makikitang mong isa kang bituwin Na mas maliwanag ka pa
Hindi naman pala ako kakaiba
Ayan nga.
Pero ramdam ko ang bigat
Parang mabigat na kagamitan
Matapos ang 11 taong mabibigat
Sa mga kagaya kong pangkaraniwan
Sa wakas, nakaka-relate na ako
-Hindi naman masama -Hindi naman masama
-Na di maging kakaiba -Na di maging kakaiba
-Bravo. -Salamat.
-Magaling, guys, -Salamat.
Hon, baka gusto mong mag-tip?
Ano? 'Yong mga relo?
-Guys, sino'ng may gusto ng tubig? -Wag na lang.
-Okay. Salamat. -Sige.
-Salamat, Mr. Skin. -"Dr. Skin."
May invitation pa ba tayo?
Akala ko di na kasama 'yong mga ayaw mo?
Oo, pero may mas mahabang listahan na kami.
-Hi. Mabuti't pumunta kayo. -Salamat sa pag-imbita.
Oo naman. Kumusta kayo?
Teka. Alam ko 'to. Ayos lang kami.
Katunog ni Cole 'yon.
Wow. Nakakatawa na si Zane?
Palagi naman.
Noong Grade 2 nga,
sabi niya kay Mrs. Lemos, galing daw si Superman sa planet Crouton.
-Sinubukan n'yo na 'yong bubble guy? -Pupunta kami ro'n.
Ang galing no'n. Gumagawa siya ng bubble animal.
Heto na. Next! Mali 'yong hawak mo!
Jayda burgers. Jayda taters.
Jayda vegetables.
Wag namang ganyan.
Ano'ng tinitingnan mo?
May problema ka sa maikling binti?
Ano?
Ano, magaling ka? Ano'ng ginagawa mo sa kahon?
Naghuhunos ako. Paminsan-minsan, kumukurap.
Sorry na. Pareho lang pala tayo ng pinagdadanan.
Ang nagpasaya lang sa 'kin ay kagatin 'yong daliri ng lalaking 'yon.
Sabi ko, tumalon ka nang limang beses sa hoop.
Tumatanda na ako, alam mo 'yon?
'Yong parang nauubusan ka na ng oras, at ito na lang 'yong malalaman mo?
Kausap mo ba 'yong kabayo? Masaya naman ba siya?
Sasabihin ko sa 'yo, ang totoo, walang hayop ang gustong makulong--
Hi, Jayda. Hi, Leo. Grabe, sobrang cool ng--
A, ano pala, Jayda, nag-e-enjoy ka naman ba?
Salamat sa pagtatanong. Di ako tinatanong ng magulang ko.
Iniisip lang nilang nag-e-enjoy ako,
di nga nila alam na di naman sila kakaiba.
-Ano'ng mas magpapasaya sa 'yo? -Magandang tanong.
-Standard magnetic lock. -Cross current circuits.
-Jumper cables. Balloon. -Heto.
Ang saya nito!
Ang sabi ko, "walang magulo!"
-Salamat, PJ. -TJ.
-Pasensiya na. -Ayos lang. Nagulat ako sa eye contact.
'Yong stopwatch! Kinuha 'yong pitaka ko.
Nagawa mo, boss. Ito na ang pinakamasayang araw.
Uy!
Leo! Nasaan si Leo?
May kumuha ba sa kanya?
Pakiusap, hanapin n'yo siya. Leo!
Leo!
Mali ang hawak mo!
Leo!
Gustong-gusto n'yo 'yang butiki na 'yan.
Nakakatuwa lang kasi talaga siya.
Cheese!
-Sobrang nag-enjoy ako sa party. -Nakakuha ka ng bubble animal?
Nag-waterslide ako.
-Na naman? Ano'ng nangyari sa pag-zip? -Malalaman mo pag nag-zip ako.
Pupunta ako sa Everglades at kakain ng mga uod
na makikita mo lang sa panaginip.
Nakakatuwa ka, Leo. Mami-miss kita.
Kung may 39 elves si Santa Claus,
na gumagawa ng 1,981 laruan sa isang oras…
Ang lamig dito. Pahiramin mo naman ako ng shell.
Teka, Mr. Popular, ngayon gusto mong sumama sa akin?
Sixty-five degrees ngayon. Ang brutal nitong taglamig sa Central Florida.
Ilang minuto lang naman.
Hoy, bilhan mo muna ako ng hapunan.
Sandali! Mga baseball card ko ba 'yon?
Tawagan mo 'ko.
Kinakausap mo sila. Kaya ka pala bumalik!
Ano? Hindi. Kaunti lang.
Walang kaunti. Di natin sila dapat kinakausap.
Nakikinabang ang mga bata sa pananaw ko bago ako mamatay.
-Okay, tungkol pala 'yan sa ego mo. -Hindi kaya.
Nakikinabang 'yong mga bata sa 74 na taong kaalaman ko.
Makipaghiwalay man sa drone o magsuot ng second-hand pants.
Ewan ko sa 'yo.
Ako nga, 16 na, gamit pa 'yong shell ng kapatid ko.
Malaking bagay 'yong nagawa ko sa TJ na iyon.
Ano? Di ko maintindihan. Normal lang 'yan.
Una mo 'yan? Sa harap 'yan kadalasan, pero ayos lang. Tumatanda ka na.
Hindi. 'Yong tatay ko kasi.
Ano'ng nakakatawa? Sabi ko, si Dave Connaire
no'ng 1974, bigla na lang tinubuan ng malaking ilong gaya ng tatay niya.
At mahal pa rin siya ng lahat dahil astig siya tulad mo.
Nang sumunod na linggo, mas matindi ang problema ni Cole.
Ayaw mo mag-sleepover dahil nagsasalita ka nang tulog?
Kung di ko ipagsasabi na kinakausap mo ako,
-mangako ka na di mo rin sasabihin, ha? -Oo naman.
Di talaga ito 'yong boses ko.
Ganito akong magsalita. Di nila pwedeng malaman. Nakakatawa pakinggan.
Sobrang nakakatawa.
Naayos ko naman. Ang sabi ko…
-Tunog-batang Bee Gee ka kaya. -Ano?
Si The Weeknd, kilala mo?
Ganyan nga.
Last week, kumanta siya sa winter recital at bilib na bilib silang lahat.
Magaling, Ms. Malkin.
Sorry, papuri ba 'yon?
Ituloy mo lang, marami pa kaming aasahan sa 'yo.
Ang husay ng buong klase.
-Nanalo ba sila? -Hindi, laging kinder ang panalo.
Sobrang cute.
Dapat nakita mo kami last week ni Mia.
'Yong parang cling wrap kakayakap?
Excuse me, may pangalan siya.
Alam mo na, kaka-divorce lang ng magulang niya.
Two hours ka lang na late ngayon. Ayos, a.
Siya na ba'ng naggugupit sa sarili niya?
Di mo mababantayan 'yong mga bata
para makapag-Valentine's kami ni Aurora nang magkasama?
Isang pabor lang naman sana.
Wala ka namang plano. Alam ko.
Sorry, di naman nagsasalita ang butiki.
'Yong parrot, macaws, songbirds, at ibang killer whales.
Wag mong paniwalaan lahat ng nasa internet.
Bakit ako lang ang kinakausap mo?
Kasi mabait ka. Magaling ka sa school, palagi kang sumasagot.
-Gusto kong natututo. -Mas tahimik ka pag kasama ang pamilya mo.
Ayaw mo bang makita nila kung gaano kalaki ang utak mo?
Tingin ng mga kapatid ko, weirdo ako.
Talaga?
-Naging kamukha mo 'yong lolo ko. -Talaga? Ayos ba 'yon?
Kinakausap ako ng lolo ko dati.
Gustong-gusto niya ang science, nagtatanong siya sa 'kin
kahit alam naman niya 'yong sagot.
Bakit? Mukhang ayos naman siya.
Siya 'yong best friend ko noon.
Naku. Wag ka namang umiyak. Please, ayoko ng ganyan.
-Pasensiya na. -Hindi.
Wag kang mag-sorry. Tahan ka na. Di ko kakayanin.
Sabi ng nanay ko, ayos lang umiyak.
Di gano'n sa pinanggalingan ko. Sige, pakakalmahin kita.
Kakantahan kita ng lullaby hanggang makatulog ka na.
Wag kang umiyak Para sa mahihina ang pag-iyak
Wag kang umiyak
Nakakatamad, parang tanga
Punasin mo 'yang luha Pinapapangit ka niyan
Pigilan mo, wag kang susuko
Lahat naman, napapahinto
Nang may kasama kung saan sila napahinto
Lahat ay nakulong sa isang bagay na kinamumuhian
Ano'ng nalulutas niyan
'Yang pagngalngal at…
Bakit di ka maging matatag?
Sulitin ang iyong kapalaran
Wag kang umiyak, nakakainis 'yan
Patayin ang gripo, ang pangit niyan sa 'yo
Alam kong mahirap.
Alam kong ikaw ay problemado
Pero lahat naman tayo, may problema
Ewan ko ba
sa 'yo…
Tinakot mo ako.
Ewan ko sa 'yo
Ginagawa mo 'yong ginawa ng lolo ko,
nagpapanggap na walang alam, para sabihin ko 'yong tama.
Heto, ayon sa scientific research,
nakapagpapalabas ng oxytocin at endorphins ang pag-iyak.
Nakakabawas ang mga ito ng pisikal at emosyonal na sakit.
Di ko alam kung paano siya tutulungan, kaya nakinig ako. Nakatulong 'yon.
Edi, pinagpapatuloy mo lang 'tong E.T. scam.
Iisipin nilang si Elliott sila? Problema 'yan.
Ang alam ko lang, maaalala ako ng mga bata.
Nabalitaan mo ba 'yong libing ni Hammy #3?
-Namatay si Hammy #3? Di ko alam. -Mismo.
Napakatahimik daw no'ng libing.
Wala silang masabi.
Gusto ko 'yong puting patse sa may tenga niya.
Gusto ko 'yong paghinga niya.
Binigyan niya ako ng sore eyes.
'Yong libing ko, mapupuno ng remembrances at anecdotes.
Galing naman, naipasok mo 'yong vocabulary words.
Pare, baka malapit na 'yong libing na 'yon kaysa sa akala mo.
Ako naman sa butiki!
Enjoy ka, Anthony! Nakakatuwa si Leo!
Tumutubo ba ulit 'yong ulo nito? O buntot lang? Aalamin ko.
Naku. Tawagan mo 'yong mga kamag-anak ko. Hahatiin ko 'yong ari-arian ko.
Tulong!
-Ano? -Nandito ako, pare.
-Di kita hahayaang mag-isa. -Ano'ng gagawin mo?
Ako'ng bahala. Mahirap akong saktan. May shell ako.
Paano 'yong pagpapayo?
Ano, wala ba kong alam? Kaya ko rin 'yong ginagawa mo.
Ang galing ng move! Ibang klaseng strategy!
Hoy!
…sinisimulan niyang… dumiretso na sa ulo.
Hoy, nandito ako.
Ha?
-Ano ba 'yan! -Wag na 'yan. Nagsasalita ako.
-Diyos ko. Lola! -Tumigil ka. Wag ganyan, mamatay tayo.
-Ano? Bakit? -Di ko alam. Sinasabi ko sa 'yo.
-Mamatay ka. Tumahimik ka. Kalma. -Okay.
Mamaya na 'yong phone. Nagsasalita akong pagong. Pinili kita dahil…
"Gusto ko ang istilo mo."
-Ikalma mo lang. -Kaya ko 'to. Ano ba'ng mga problema mo?
Ano?
Tutulong ako sa problema mo.
Marami na akong nakita sa room ng Grade 5. Matutulungan kita.
Wala akong problema. Bukod sa nasira ko 'yon phone ko.
Ah, bully ka. Insecure ka, 'no? Gano'n naman 'yong mga bully sa klase.
Hindi.
Ewan ko.
Malungkot ka, may gumugulo sa loob mo.
Sige lang. Nagsasalita akong pagong. Di ko sasabihin sa iba.
Oo, bully ako. Di ko na alam ang gagawin ko.
-Iba lang talaga ako. Hindi ako matalino. -May kanya-kanya namang talino lahat.
Takot ka lang sumubok at magmukhang tanga. 'Yon lang 'yon.
-Anong 'yon lang 'yon? -Di bale na.
-Kakaiba rin ako sa ibang paraan. -Ayan. Sige lang.
-Wala kang pagsasabihan? -Wala. Ano 'yon? Bakit ka malungkot?
Di ko alam kung paano ginagawa ang mga baby.
Ayos. Ganyan nga ang class bully.
Mukhang matigas sa labas, pero galit sa sarili sa panloob.
Pwede bang sabihin mo na lang?
'Yong tungkol sa baby. Sige, ganito.
Una, 'yong tatay, aakyat sa likod ng nanay habang lumalangoy siya.
Aabutin ni 'yong cloaca ng nanay.
Magtatagal 'yon ng mga 24 oras.
Gagawa ng pugad sa pampang 'yong nanay at mangingitlog sa buhangin.
Nangitlog 'yong nanay ko sa buhangin?
Oo. Para di kainin ng mga isda.
Ang galing ko. Nasolusyonan ko 'yong problema no'ng bata.
Nilagyan siguro ako ng tape dahil gusto niyang dito na lang ako.
Tama na!
Miss mo 'yong mga kaibigan mo dahil nandito ka pa?
Nag-aalala kang mapag-iwanan ka nila?
Mahirap, pero ito ang pinakamagagandang taon. Maniwala ka.
I-enjoy mo na hindi mo alam ang lahat. Magsaya ka bilang bata. Magaling ka.
Nami-miss mo bang maging bata?
Masaya lang akong nandito pa rin ako.
Okay, bawat isa sa inyo, nakasama na nang weekend si Leo.
Simula ngayon, ang iuuwi n'yo naman… Ano nga'ng pangalan nitong pagong?
Squirtle. Squirtle ang pangalan ko.
Squirtle yata.
Pangit ni Squirtle.
Ano'ng sabi mo? Bakit?
Ewan ko. Basta pangit siya.
-Pero gusto ko si Leo. Okay siya. -The best.
-Oo nga… -Mas mainam si Leo kaysa d'yan sa pagong,
Tahimik nga. Tumigil kayo! Ano ba'ng espesyal sa reptile na 'to?
Gusto ko 'yong balat niya. 'Yong balat niya, parang siko ng lola ko.
Oo nga.
-Oo nga. -Oo nga.
-'Yong siko. -Oo nga.
Sige. Kung gusto n'yo talagang iuwi ulit 'yong butiki,
kailangan n'yong paghirapan 'yon.
Gusto ko talagang mapili!
Gagawin po talaga namin 'yong homework namin.
Gagawin n'yong lahat na modelo ng kahusayan ang klase ko,
at ipapanalo 'yong Academicathalon, kundi, 'yong pagong ang para sa inyo.
Sige! Salamat po.
Ito na ba 'yong huling hiling mo? Ayawan ako ng mga batang 'yan?
Di ito tungkol sa atin, kundi sa kanila. Motivated sila.
Gagalingan nila ngayong taon.
Ayos!
Si Louis Pasteur ang father of microbiology.
Natuklasan niyang mabubuhay ang mapanganib na microorganisms sa tubig.
Wow! Ang galing naman no'n.
Class 5-C, malapit na kayong makapunta sa Magic Land Park!
Ang husay naman ng substitute teacher n'yo.
Bravo, Ms. Malkin.
Maraming magulang ang di natuwa nang ipinasok kita,
dahil akala nila, miserable ka.
Pero kung manalo ka sa History Fair sa Sabado,
mapapatunayan mong mali sila.
Principal Spahn, sa classroom, minsan ang lumang paraan ang pinakamainam.
Di ako makapaniwala.
Balik sa puwesto. Walang mag-aapir
-Ang ganda ng picture. -Salamat.
Ano ba? Tatlumpung minuto na akong naghihintay sa Jenga move mo.
Ikaw ba 'yong gumawa ng costume o nanay mo?
'Yong totoo. Wala akong ibang sasabihan, ikaw lang ang kinakausap ko.
-Ha? -Ibang phone ba 'yon?
Hindi ko alam. Baka nasa mesa ni Malkin.
BALIKAN KITA MAYA-MAYA
-Hello? -Ano ba?
Leo, nasaan ka na?
Nand'yan na ako.
Leo?
-Hello? -Pare, akin na. Ako'ng bahala.
Rinig mo ba 'ko?
-Leo? -Oo, baka may extra phone lang si Malkin.
Ano nga pala'ng sabi ni Summer?
Diyos ko, di pwedeng lahat kayo maging Jackie Kennedy.
E, dapat galingan natin sa History Fair.
Oo nga! Magiging masaya 'yong Magic Land Park trip.
Uy, ang galing mo dahil ginawa mo ang lahat.
Kaya ako ang special friend mo?
Oo.
Kinakausap mo rin si Skyler?
Ano lang… Kasi ano siya--
Cellphone ni Summer 'yong nasa likod ng phone mo.
Masaya ka na? Na sinira mo lahat?
Ewan. Natawagan yata kita. Baka tinamaan ng puwit ko.
Ni wala ka ngang puwit.
Ang kapal ng mukha mo?
Kinakausap mo kaming lahat?
Sabi mo ako lang.
-Akala ko espesyal ako. -Espesyal kayong lahat. A--
Pasensiya na! Ano kasi…
'Yong makita kayong magkakasundo, magagaling sa klase,
pakiramdam ko, may nagawa akong maganda.
Meron. Bangungot 'tong taong ito kundi mo ako tinulungan.
Ang sungit ni Ms. Malkin. Mas gumaan ang klase dahil kausap ka namin.
Nag-aalala lang ako kung malaman n'yo,
malalaman ng ibang tao.
Sabi mo, wag kong ipagsabi. Ginawa ko.
-Walang nagsabi. Kaya naming magsekreto. -Oo nga.
Ipinagsabi mo bang nag-shave ako ng unibrow?
Ako kasi, hindi.
Ang pinagsabihan niya lang tungkol sa unibrow mo,
o na kumakain ka pa rin ng kulangot, ay ako.
-Halos di nga ako natawa. -Ano?
Aalis na nga ako.
Sinubukan ko.
Sandali, Biyernes ngayon.
Hindi n'yo ba ako iuuwi?
Summer, ikaw na ngayon. Sige na, sorry na.
Paano ka pa namin pagkakatiwalaan niyan?
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
A, aalis na kayo. Mainam. Magsiuwi na kayo.
Magpahinga kayo para sa History Fair bukas. Uwi na.
Sige na, magsiuwian na kayo.
Marami tayong kailangang pag-usapang dalawa.
Di ko maintindihan.
Alam kong nagsinungaling ako sa mga bata. Ano'ng ginawa ko sa 'yo?
Kinakausap mo ang mga estudyante ko nang di ko alam? Pinapayuhan mo sila?
Okay. Ikinalulungkot ko 'yon, gusto ko lang--
Sirain ang pamamaraan ko!
Nakawin sa akin 'yong kasiyahan sa pagtatagumpay nila.
Natutunan nila lahat ng gusto mo. Bakit hindi ka maging masaya?
Wag mong isiping masusuri mo ako. Matanda na ako.
Di ako batang torture ang tingin sa pagbasa ng Canterbury Tales.
Di 'yon torture?
Tahimik! Gusto mong sumaya ako kahit itong apat na sulok lang ang meron ako?
-Paano 'yong pamilya mo? -Excuse me, may nakikita ka bang pamilya?
Maliban kung kamag-anak mo 'yong gym coach.
-Wala kang pake sa mga litratong 'yan. -Wala akong nakita.
Binuhos ko ang buhay ko sa pagtuturo para lang maging substitute.
Wala akong sariling klase, walang rumerespeto sa akin.
Masaya?
Gusto mo 'kong maging masaya?
May mga pangarap din akong di natupad.
Gaya ng makita ang Everglades, o magkalat ng Salmonella.
Pero ngayong taon, may mas maganda akong kinalagyan.
Nagkasundo talaga kami ng mga bata.
Baka nakatulong, kahit kaunti, na isa kang nagsasalitang hayop?
Oo, pero baka dahil din sa 'yo.
Nakakita na ako ng mga substitute na gusto nga mga bata.
Si Mrs. Knight kaya?
Mabait sa mga bata, pero ang amoy, may tama
Si Mr. Monk, naaalala mo?
Oo siya 'yong lasinggero
Baka nga nauna pa sila sa 'yo
Si Miss Losch?
Magaling na guro.
Akin siya.
Teka, naging estudyante ka ba rito?
Di mo ako naaalala? Ibang-iba ako noon.
Ako ay…
Masaya
Wow. Oo nga.
Ang sweet-sweet mo noon.
Nakakagiliw ako noon. At siya ay…
Ginawa ka niyang…
Masaya
Oo. Pinaramdam niya sa akin na kaya kong gawin ang lahat.
Sabihin mo nga, tingin mo ba, siya ay…
Masaya?
Ginawa ka niyang pamilya.
Gano'n ang mahuhusay na guro. Kahit mga substitute.
Sa kaunting oras, sinusubukan nilang gumawa ng pagbabago.
At 'yon ang nagpapasaya sa kanila.
Madarama mo ang pagmamahal Hindi ito ang katapusan
Maibabalik pa ang ngiti mo
Wag kang masyadong istrikto at gayahin mo
Ang mga gurong nauna sa 'yo
Hindi ka nag-iisa
Gumawa ka ng tahanan para sa kanila At yakapin ang mahalagang papel mo
-Sa paghubog sa kanila -Sa paghubog sa kanila
-Katawan at kaluluwa -Katawan at kaluluwa
-At ikaw ay magiging -At ako ay magiging
-Masaya -Masaya
Ang sarap naman sa pakiramdam.
Alam kong kaya mo 'yan!
Makaka-first place kayo ng mga bata bukas.
Sasama ka sa akin.
Di na. Galit sila sa 'kin. Hayaan mo silang tumutok sa pagkapanalo.
Isasama pa rin kita.
Pagkapanalo nila, dapat mapasalamatan nila lahat ng ginawa mo para sa kanila.
Alam mo, espesyal ka.
Di ako makatulog kagabi.
Di ko maalis sa isip ko 'yong ginawa sa atin ni Leo.
Wag na nating pag-usapan si Leo. Tapos na tayo sa kanya.
Handa tayo. Kaya nating ipanalo ito!
Good morning, mga mahal kong estudyante.
-Mukhang kumpiyansa sila. -Ang bait mong magsalita. May pagmamahal.
Salamat. Babalitaan kita hangga't kaya ko.
Ako si Betsy Ross.
Dinisenyo ko ang unang watawat ng Amerika noong 1776.
Di ko lang sinabi kung ano'ng gusto kong maging hitsura ng watawat,
nakinig din ako sa mga ideya ng iba.
Kaya naging maganda ang disenyo nito at mas nagustuhan ako ng mga tao.
Ako si Susan B. Anthony.
Ginampanan ko ang mahalagang papel sa kilusan ng mga kababaihan.
Pero di ako gaanong kakaiba o kahusay. Pati ang pamilya ko.
Kaya nauunawaan ko ang karaniwang babaeng di nakaboto hanggang 1920.
Ako si Winston Churchill. "Lalaban tayo sa mga baybayin."
"Lalabanan natin sila sa mga bukid at lansangan."
"Di tayo susuko, gagapiin natin sila sa pamamagitan ng isang sulat."
"Para hindi sila masiraan ng ulo." -Ang husay.
Tinuruan mo sila ng mga leksiyon.
Wala akong marinig. Pwede mo bang buksan?
Sinunog nila ako, si Joan of Arc, sa tulos, pero hindi ako natatakot.
Wala akong pakialam. Lahat ng tao, may problema.
Ikinuwento ko iyon sa isang kaibigan at gumaan ang loob ko.
Sa tingin ko, ikaw 'yong kaibigang iyon.
Malkin's Marvels, pupunta kayo sa Magic Land Park!
Congratulations, class!
Yey!
At pati na sa unang substitute na nanalo ng Teacher of the Year!
Sasamahan kayo ni Ms. Malkin at Coach Kimura.
Tapos na ba? Nanalo tayo? Kailan ako lalabas? Ano'ng nangyayari?
Ms. Malkin, pwede ba naming puntahan si Leo?
-Uulan na. -Pwedeng pumasok sa klase kahit sandali?
Alam mo naman 'yong epekto ng ulan sa extensions ko.
Akala ko talaga, masamang hayop ka.
Isang malalang sandakot na mothballs na bumubula ang bibig.
Di ko pa nakitang magsalita nang ganyan si Jayda. Parang ang bait niya?
'Yan si Ms. Malkin!
Nakilala mo talaga ang mga anak namin.
Napakaespesyal mo!
Bigyan n'yo na siya ng full-time job!
Magagawan 'yan ng paraan.
Tinulungan niya si Summer na makipagkaibigan.
Proud na si Cole sa boses niya, salamat sa 'yo.
-Paano mo nagawa 'yon? -A, alam mo…
'Yong… tiyan ko 'yon. Mauna na ako.
Hindi siya aabot.
Ano'ng nangyari? Wala akong narinig.
Nanalo ba tayo? Akala ko, makikita ko ang mga bata.
May espesyal tayong pupuntahan.
Magdiriwang tayong lahat?
Ano, pizza party?
Ang layo naman ng pizza na 'yan.
Ano 'to? Iiwan mo ako rito?
Paano 'yong mga bata?
Natalo sila. Napahiya sila at sinisisi ka nila.
Ano? Bakit may mga nagchi-cheer?
Para sa ibang klase 'yon. Pasensiya na.
Ano'ng nagawa ko? Ngayon lang ako nalungkot nang ganito.
Pero sabi mo, pangarap mo ang Everglades.
Matutupad mo na, di mo na makakasalamuha 'yong mga bata.
O 'yong mga magulang. 'Yong principal. O 'yong media.
Sabi ko, pangarap ko 'yon noon. 'Yong mga bata ang--
-Ha? -Nasaan siya?
-Nagtatago ba siya? -Hindi.
Nandito siya, e.
-Ano'ng nangyari? -Nakita mo?
Grabe naman. Baka tumakas siya.
Iniwan niya kami?
Tingnan mo!
Parang may sulat dito.
-Nakakapagsulat si Leo? -Oo, nakakapagsalita siya, e.
O! Kinausap din niya kayo? Akala ko pa naman, espesyal ako.
"Dear class, masaya akong makasama kayo ngayong taon,
pero gusto ko nang umusad at makita ang mundo."
"Nasira ko ang tiwala n'yo at di na 'yon maaayos."
"Pero kung maaari lang,
ilihim n'yo ang pag-uusap natin, para di ako ma-harass,
gaya sa ET o sa The Iron Giant, o sa Splash,
o 'yong classic na The Shape of Water."
"Ipagpasalamat n'yo na lang ang tagumpay n'yo kay Ms. Malkin,
na ang integridad ay walang kapintasan."
"Nagmamahal, Leo."
Maging masaya na lang tayo para kay Leo. Nakamit na niya ang pinapangarap niya.
Di man lang kami nakapagpasalamat sa kanya.
Ganyan talaga ang buhay. Mas humihirap ang buhay habang tumatanda.
'Yan ang pagtanda.
Noong sampung taon ako
Wala akong inasikaso
At di mabuhok ang katawan ko At masaya lang ang buhay ko
Noong siyam ako Nag-iiwan pa ng gatas para kay Santa Claus
Ang nanay ko, di pa menopause At kaysaya ng buhay ko
Noong walong taon ako, Kasya pa sa aking ang sapatos na size one
Akala ko makabubuti ang Big Mac sa katawan Oo, parang langit ang buhay ko
Noong pitong taon ako
May alam akong masasamang salita Pero naisip ko
Na galing ang baby sa puwit ng Nanay ko Parang mga sisiw
Noong ako'y anim
Mag-aaway ang mga magulang ko Pero kalmado ako
Buhay pa ang lolo ko at mga alaga ko
Noong limang taon ako
Wala akong pakialam na namamatay ang tao
Mas naiiyak pa ako pag nagpapagupit ako
Noong ako'y apat na taon
Di ko kailangan ng cellphone
Di pa naiimbento ang mga drone Para sundan ako
Noong tatlong taon ako
Noong dalawang taon ako Pag naririnig ang poo-poo, tawang-tawa ako
Noong ako'y isang taong gulang Bawal madapa lang ang ang patakaran
Lahat kami ay nagkakasiyahan
Pero noon 'yon
Noong sampung taon ako
Mag-ingat kayo sa Dragon Coaster.
Punasan mo 'yong upuan at safety bar.
Kahit ano'ng sabihin ng guro, tawagan mo kami lagi.
Wag kang didila ng kahit ano.
Muntik na nilang kuyugin no'n si Kabir, pero alam mo ba?
Kaya rin niyang tumira sa kanan!
Ang galing naman no'n.
-Ano kaya'ng ginagawa ni Leo ngayon? -Di ko alam.
Hay, mga bata, bakit binaligtad 'yong pagong bago sila umalis.
Kahit alam niya ang totoo? Pero hindi, wala na ang lahat.
Naiwan ako at 'yong kawawang…
Teka. Nasaan 'yong phone no'ng allergy kid?
Ayon.
Uy, Drone. 'Yong pagong 'to.
Punta ka naman dito. Iniisip kasi kita.
Di naman sa gano'n, pero…
A, basta. Bahala na. Punta ka na lang dito.
Wala nang oras para sa lettuce. Baliktarin mo ako!
Kumilos na tayo!
Sundan mo 'yong mga bata!
Hoy.
Umayos ka nga. Tinatakot mo kaming lahat.
Sige, gawin na natin.
Ang sakit.
Huling field trip na natin 'to.
Parang ito na 'yong pinakamalungkot.
Ano?
-Ano'ng nangyayari? -SIya ang may kagagawan!
Excuse me?
Nakita ko ang lahat.
Kinuha niya siya sa terrarium pagkaalis n'yo.
Kinuha niya siya, may gusto akong sabihin,
pero siya at 'yong vacuum niya, tiningnan ako ng masama, at nadulas ako,
nabaligtad ako, at kasalanan ko 'to lahat,
nainggit ako sa kaibigan ko sa halip na maging masaya.
Ginamit ko 'yong phone para ibuko siya, pero ngayon, ibubuko kita, Demeritface!
Nagsisinungaling siya! Nagtaksil nga siya kay Leo.
Alam n'yong lahat na si Leo ang dahilan kaya kayo nandito sa trip.
Tinulungan niya kayo sa mga problema n'yo, kaya kayo nanalo.
Gusto niyang gumawa ng makabuluhan sa natitirang oras niya, at nagawa niya.
Bakit "sa natitirang oras"?
-Mamamatay na siya! -Ano?
Magiging 75 na siya. Mamatay na 'yong mga butiki no'n.
-Hindi! -Mamatay na siya?
May pakialam ba si Demeritface? Wala! Gusto lang ni Demeriface lahat ng papuri!
Kasinungalingan!
E, nasaan na siya?
Nasaan 'yong best friend ko, Demeritface? Nasaan?
-Umamin ka, Demeritface! -Nasaan siya, Demeritface?
NASAAN SIYA, DEMERITFACE?
-Ano'ng ginawa mo? -Tama na! Magsitigil kayo!
Kinuha ko siya at dinala sa malayo.
Nakakaloka! Seryoso ba?
Tama siya, gusto ko ng papuri. Akala ko, gagawin ako no'ng…
Masaya
-Papanaw siyang akala galit tayo sa kanya! -Saan mo siya dinala?
Sa Everglades.
Dinala mo siya sa Glades? Ang lala ng lugar na 'yon!
Wawasakin siya ng mga hayop ro'n!
Tulungan mo kaming hanapin siya!
Di pwedeng di na namin siya makita.
Uy.
Umiba tayo ng direksiyon. Pupunta tayo sa Everglades.
Sa Magic Land Park tayo!
'Yon ang alam ng mga magulang kaya doon tayo pupunta.
Aba, una nating pag-aaway 'to.
Salamat, ayos lang ako.
Mga bata, pupunta tayo sa Magic Land Park.
Salamat, pero medyo malabo 'yan sa akin. May malapit bang drip tube?
Seryoso, papatayin kayo ng mga mikrobyo d'yan.
May batang nagsabi sa akin no'n. Di n'yo pa narinig si Louis Pasteur?
MASYADONG MABAGAL
Ano bang…
-Tulungan n'yo ako. -Boss, ikaw ba 'yan?
Ano?
Uy, siya 'yong nagpalaya sa atin sa party!
Siya ba 'yon.
Siya nga 'yon.
Di ko alam 'yong iniisip no'ng Lola. Iligtas natin siya, tara na.
Ikuha n'yo siya ng algae!
Saka 'yong ilan sa inyo!
Boss, magugustuhan mo rito.
Walang mga mag-uutos sa 'yo,
walang mga buwisit na batang pagtatawanan 'yong biyas mo.
Pero nami-miss ko 'yong mga bata.
Ano?
Hindi sila pilyo. Kailangan mo lang silang kilalanin.
Gaya no'ng batang may tatay na mala-gorilya 'yong likod.
Kaya ko na 'to, balik ka na sa mga bata.
May nakakita ba sa kaibigan ko?
Berde siya, mabukol, may buntot, napakapangit.
Okay, lakad na tayo.
-Nandito na tayo! -Ayos!
At gutom na ako.
-Tara na. -Hi, welcome sa Magic Land Park.
-Pabili ng-- -Cotton Dragon!
-Isang Wizard Puffs. -Ako rin!
Unicorn Balls! Jawbreakers 'yon! Sige na?
Okay. Bibilhin n'yo ba lahat 'to? Saka isa no'ng Fireblower hat.
Ayos. Ngayon, handa na tayo. Tama ba, mga bata?
Niloloko n'yo ba ako?
-Bilisan mo! -Sige na. Bilis!
Diyos ko po!
Tara na, Ms. Malkin. Bilisan mo.
-Bilisan mo. -Sige na, iwan n'yo na ako!
Pero magmamaneho ka!
Bilis na!
Halika na, Ms. Malkin!
'Yong Purell!
Magbabayad kung sinumang gumawa nito! Tulong!
Ayan na siya!
-Kailangan nating umalis! -Ako'ng bahala!
-Ano? -Taga-Bronx ako.
Nagmamaneho na ako eight pa lang ako.
Diyos ko!
Hoy, pumili ka nga ng lane mo!
Sinasabi ko na nga ba! Leo?
Hoy! Huwag! Ayoko na rito!
At ipinaliwanag ko sa kanila na natakot lang akong may ibang magsabi.
Pero ngayon, galit sila sa akin,
at magiging mas malala pa 'yong libing ko kay Hammy #3.
-Sino si Hammy #3? -Sandwich yata sa Arby's.
Bakit mo nabanggit 'yong libing mo?
Dahil malapit nang mangyari 'yon. Halos 75 years old na ako!
E, ano naman? Nabubuhay tayo hanggang 110!
Ano? Pero sabi ng tatay ni Skyler--
One hundred ten, maliban kung makain ng buwaya.
Ako, 97 na!
Ako, 106. Siya, 74? Tween lang siya.
Ang bilis niyang kumurap, o!
Mabubuhay ako! Ayos 'to!
Mabubuhay pa siya!
Babalik ako sa mga bata. Mababawi ko pa ang sarili ko.
At tutulungan ka namin.
Mabubuhay siya! Mabubuhay--
Sorry na nga sabi!
Papatay ako para sa lateral movement.
Bago kayo gumawa ng kahit ano, pag-usapan natin kung bakit kayo galit, okay?
May magulang bang magdi-divorce?
-Di mo ba ititigil? -Sinusubukan ko!
Pero ang gaan ko at kailangan nito ng langis!
Nakakatakot. Diyos ko po!
Sige lang!
Anong… Wooly mammoth ba ang isang 'yon?
-Ewan ko. Pero mapapatay tayo niyan, 'no? -Sigurado.
Nandito na tayo.
Balik kayo!
-Hala. -Naku po.
Demerit 'yan.
Kailangan mong kumalma.
Summer, kausapin mo.
Di ko alam kung alam mo, pero basta.
Dapat pupunta kami sa Magic Land, astig 'yon.
Di pa ako napunta ro'n. Ayoko ng magic at roller coasters.
Parang ang boring nila.
Nakakatakot, kaya di na rin boring,
pero wala kang gagawin, nakaupo lang,
sa halip na nagsa-soccer o nagbe-bake.
Pero nagda-diet 'yong nanay ko--
Paano mabubuhay si Leo dito?
Paano natin siya hahanapin?
Hindi ko rin alam.
Ha? Leo, hindi!
-Naku, Leo! -Leo!
Leo, gusto lang naming magpasalamat sa 'yo.
Sorry kung nagalit ako, kaming lahat.
Nanalo kami ng trip, Leo. Dahil 'yon sa 'yo.
Pinaramdam mong kaya kong gawin lahat.
Pinagsama-sama mo kami.
Walang ibang butiking nagturo sa akin nang ganito.
O kahit ano pa man.
Hindi ako natatakot. Gusto kitang yakapin ulit.
Ha? Kinain nila 'yong laman-loob niya!
Hindi ako--
Ayos lang ako, kaibigan.
-Totoo ba? -Buhay ka.
Sorry, natakot ko kayo. Kapag kinakabahan ako, naghuhunos ako.
Ang galing!
'Yon ang pinakamagandang libing na mararanasan ko.
Teka, kung nanalo kayo,
di ba dapat sa Magic Land Park kayo nagse-celebrate?
Di kami makapag-celebrate. Kailangan naming makita ka bago ka mamatay.
Sino'ng nagsabing mamamatay na ako?
Sinabi no'ng pago-- ni Squirtle.
Akala ko nga rin, pero nalaman kong hindi naman pala.
Hindi ka mamamatay?
Hindi ka na galit?
Mabuti naman.
Mahal ka rin namin.
-Ayos! -Ang saya-saya ko!
Tama ka tungkol sa endorphins, ang sarap sa pakiramdam.
Naku po! Ayan pa rin siya. Sandali lang muna.
Mabuti naman at okay ka. Pasensiya na dahil ibinuko kita.
May ibibigay ako sa 'yo.
-Ito lang ang nakayanan ko. -Isuot mo 'yan ulit. Huhulihin tayo.
Dapat maging proud kayo. Marami tayong natutunan ngayong taon.
Ngayon, bago ako umalis, may gusto akong tapusin
na sinimulan ni Mrs. Salinas.
Babasahin ko ang kabuuan ng Charlotte's Web.
-Nagbibiro ba siya? -Pabayaaan na lang natin.
"Mamamatay na si Charlotte."
""Pero payapa ako,' sabi niya."
"Ang tagumpay mo sa ring ay, kahit paano, tagumpay ko rin."
"'Bakit mo ito ginawa para sa akin?' tanong ni Wilbur."
"'Gusto kita,' sagot ni Charlotte."
"'Sa huli, ano nga ba ang buhay?"
"Ipinanganak tayo, mamumuhay saglit, at mamamatay."
"Marahil ay sinisikap kong iangat ang buhay ko.'"
"Kakayanin naman ng kahit sino iyon.'"
Ano? Nagkamali ako, okay? Mainam pala 'tong pag-iyak sa akin.
-Sana nakakain ako ng maliliit na gagamba. -Walang kakain ng maliit na gagamba!
Hi, guys!
Mrs. Salinas.
-Na-miss ko kayo. Heto nga pala si Cole! -Ayos!
Pwede ba siyang hawakan?
Ang liit niya.
Iisang baby, di siguro nailubog nang maayos sa buhangin 'yong ibang itlog.
Huling taon sa elementarya
Tapos na ako sa pagiging bata
Haharap ako sa salami't hahanap ng tumutubong balahibo
Iiinom ako ng orange juice na bumubula sa baso
Sasabihin kong di kita kailangan
Magpapakatatag ako talaga
Ngayon pa lang, miss na kita
Paano na kami sa middle school kung wala ka?
Kaya n'yo 'yan. Di naman ako 'yon, nagawa ninyo 'yan lahat.
Nagtiwala kayo sa pinagkuwentuhan ninyo. Iyon lang ang kailangan.
Tandaan n'yo, takot naman ang lahat. Kaya wag n'yong sasarilinin.
Humanap kayo ng Leo na makakausap ninyo.
Maaaring ang guro n'yo, ang nanay n'yo, ang kaibigan n'yo.
O pagong n'yo.
Handa silang makinig. Makakagaan sila ng loob ninyo.
Ms. Malkin! Di na kailangang sabihin, nakagawa ka ng marka mo rito.
Gaya ng pangako ko, magkakaroon ng klase para maging full-time ka next year.
Salamat, Principal Spahn.
Pero sa isang kondisyon,
anumang klase ang ituro ko, gusto kong kasama ko itong dalawang class pets.
Okay, walang problema.
-Ayan. Si Malkin naman ang kasama natin. -Bagong tanawin, sana okay naman.
Congratulations, heto ang mga bago mong estudyante.
-Diyos ko! -Wag sa shell! Lumayo kayo!
Ang lilikot nila.
Mainam, matututo na tayo ng alpabeto.
-Diyos ko po! -Ayos!
Huling taon ng elementarya Huling taon ng pagiging bata
Ng pagiging nasa top
Lalabas ako't hahataw
Toy soldiers, Dippin' Dots, fun size bars
Slip 'N slides, fart noises, chicken stars
Hanggang sabihin nilang tama na
Huling taon ng elementarya, pinakamalaking bata sa eskuwela, ako na talaga
Maupo ka! Pag-aari ko kayong mga lampa
Sobrang saya ko na naiwan ako sa Grade 3
Okay, di natin iimbitahin si Cara
Naku, ayaw ko sa kanya
Medyo astig si Sabrina
Di pwede 'yong mga Grade 4
Maglista tayo ng mga kaibigan?
Oo, 'yong walang mga weirdo
-Si Summer kaya? -Mabait siya.
Kadiri.
Huling taon ng elementarya
Ito ang taon na kinakausap ako ng mga tao
Taon na sinasabihan ako ng, "Kumusta ka?"
Tatlong taon na Mula nang pumasok ako sa eskuwela
Malapit na ako, tingin ko malapit na ako
Tingin din naman, malapit ka na
Limang minuto pa
Sige, limang minuto pa
Di ako makapaghintay na bumalik Unang araw ng pasukan ngayon
Ihahatid ako nina Mama at Papa ro'n
Hindi 'yan pwede rito, sabi ng mga abogado
Pero niyakap niya ako sa harap ng hagdanan
Limang minuto pa
Cole, ngayong taon Kailangan mo nang bumangon mag-isa
Limang minuto pa
Sige, limang minuto pa
Ang tapang mo, Dad.
Nababawasan na, ang allergy ko raw sa mani Ay nababawasan na
Kapag tumalab na ang immune boosters, pwede na akong mag-kung pao chicken
Welcome, mga Grade 5 Pasok kayo sa pintong ito
Dahil ngayong taon, sa second floor ang classrooms ninyo
Ibang klase!
Wag n'yong tapakan ang mga Kinder
Huling taon ng pagtulog nang may ilaw sa gabi
Huling taon na hindi tama ang spelling ng "dessert".
Huling taon ng mahabang recess
Huling taon ng mga T-shirt na may prinsesa
-Luto ni Mama sa tanghalian -May slime pa sa bulsa
Ng temporary tattoos
Sa pagkulay ng asul na Bichon ko
Huling taon, at ang ginagawa natin sa Grade 5
Ang magpapasya sa natitirang bahagi ng ating buhay
SA ALAALA NG AMING KAIBIGAN, SI JAMES CORDERO
Tagapagsalin ng Subtitle: Don Casilan