GŁĘBIA STRACHU
NIEZBADANE TERENY ODWIERTNICZE
TRWA BUDOWA NAJGŁĘBSZEGO ODWIERTU ŚWIATA
ODWIERTY SUROWCÓW NA REKORDOWEJ GŁĘBOKOŚCI
RÓW MARIAŃSKI, GŁĘBOKOŚĆ 11 KM
ODWIERT 11 KM
OGROMNE CIŚNIENIE 16 000 PSI
CIEMNOŚĆ
WIELE ZAGROŻEŃ, DUŻE RYZYKO
TAJEMNICE GŁĘBIN
FIRMA DEMENTUJE POGŁOSKI O DZIWNYCH ZJAWISKACH
TEREN BADAWCZY 8374
STACJA ROEBUCKA 641
ANOMALIA
NICZYM KOSMOS
BEZ TLENU I SŁOŃCA
NIEZNANE RYZYKO PRACY POD CIŚNIENIEM
NIEWYJAŚNIONE ANOMALIE
TAJEMNICZE ZAGINIĘCIE
DŁUGA IZOLACJA DZIWNE ZJAWISKA
WYBUCH GŁĘBINOWY
NOWO ODKRYTY GŁĘBINOWY GATUNEK
OSOBLIWE WSTRZĄSY
DZIWNE SYLWETKI
TIAN INDUSTRIES ZATAIŁO ZAJŚCIE
STACJA KEPLERA
ZADANIE: PEŁNIENIE NADZORU NAD ODWIERTEM ROEBUCKA
ZAŁOGA: 316 OSÓB
Gdy ktoś spędza pod wodą całe miesiące, całkiem traci rachubę czasu.
Są tylko okresy snu i przytomności.
Choć one też niewiele się różnią.
Myślę, lub...
raczej śnię o jego pierwszych słowach.
Twierdził, że nie istnieje czas...
a jedynie chwile.
Był typem optymisty.
Dobra.
Ja — wręcz przeciwnie.
Czego tu szukasz?
Cynizm przynosi pewną ulgę.
Ma się mniej do stracenia.
Jezu!
Wstawać!
Mamy wyrwę!
Wyrwa! Biegiem, do śluzy!
Naruszenie struktury.
Pobudka! Jazda!
Naruszenie struktury.
Co jest grane?
Wyrwa! Gazu!
Trzeba zamknąć śluzę!
Ryzyko rozszczelnienia. Zamknąć śluzę.
Nie mam karty!
Bierz!
- Nie! - Awaria śluzy.
Muszę to otworzyć!
- Zresetuj. - Gdzie?
Jezu!
Dawaj!
Ryzyko rozszczelnienia. Zamknąć śluzę.
Dawaj, dawaj.
Zaraz imploduje cała platforma!
Zamknij te drzwi, bo będzie po stacji!
Luz, mam to!
- System sprawny. - Zamykaj!
Czekaj!
Czekajcie!
Gazu!
Prędko!
Biegnijcie!
- Ej! - Ruszajcie się!
Biegiem!
Nie zdążą, Norah.
- Zamykaj. - Norah!
Zamknij, bo zginiemy wszyscy!
Zamykaj, już!
Zniszczenie struktury nieuniknione. Doszło do niewyjaśnionego wypadku.
Do całej załogi stacji Keplera. Zniszczenie struktury nieuniknione.
Powtarzam: zniszczenie struktury nieuniknione.
Ej. Żyjesz?
Trzęsienie ziemi?
Nie wiem.
To jakieś 10 albo 11 na skali.
Nie wiem, na jakim kanale...
Personel proszony jest o skierowanie się do kapsuł ratunkowych.
Tu Kepler. Centrala, słyszycie mnie?
Stan stacji: zniszczona w 70%.
Reaktor niestabilny.
Centrala, słyszycie mnie?
Stan stacji: zniszczona w 70%.
Czy ktoś mnie słyszy?
Trzeba wiać do kapsuł.
Chodź.
Jako członek załogi
nie należysz tylko do naszego zespołu.
Jesteś członkiem rodziny.
Nie, tędy się nie da.
Jakieś skargi? Skieruj je do przełożonego.
Dobra, działa. Poszukam najbliższych kapsuł.
Starsi inżynierowie proszeni do maszynowni.
Rodrigo, tak?
No.
Norah.
Wiem. Zwykle mam dzienną zmianę.
- Pomógłbyś? - Jasne.
Jesteś... inżynierem komputerowym?
Mechanicznym.
Umiem wymieniać korki.
Siedzę tu już jakiś czas.
Pamiętaj, że...
to nie nasza wina.
Ocaliłaś resztę platformy.
Ja nawet nie zamknąłbym drzwi.
Śluzy zamknięte.
Sądzisz, że to trzęsienie?
Nie.
Nie wiem.
ZNISZCZENIA: 70%
Niedobrze.
Zerwało łączność.
Antena nie działa. Nie usłyszą nas na górze.
Proszę niezwłocznie udać się do najbliższej kapsuły.
Są kapsuły w CR-7.
Ej. Damy radę, jasne?
Część tej wody cieknie z szamba.
Witamy na stacji Keplera, półtora kilometra od stacji Roebucka,
siostrzanej stacji klasy tytan.
Pompujemy ropę naftową...
Z dumą witamy cię na pokładzie i życzymy miłego pobytu.
Przekopiemy się?
Zajrzę.
Przecisnę się tędy, a ty?
Sprawdź.
Halo? Słyszy mnie ktoś?
Słyszałeś?
Mów dalej, słyszę cię!
Jestem pod gruzem!
Weź go.
Paul? Trzymaj. Cześć.
Jak tam? Masz całe nogi?
Tak.
- Czego ci trzeba? - Chcę stąd wyjść.
Wiem. Jak ci pomóc?
Dobra.
- Dasz radę? - No.
Chodź.
- Norah? - Jesteś cały! Cześć!
Tak.
Moja kochana płaska elfico.
Odetchnij, nic ci nie jest.
A Lil Paul?
Też jest cały.
- Wstałbyś? - Tak.
Dobra, chodź.
Złap go za rękę.
Nie, czekaj.
Coś cię trzyma?
Nie, tylko trzeba mocniej.
Dobra.
Daj Lil Paula.
- Masz. - Dzięki.
Trzeba iść.
Mam szlafrok i fartowną skarpetę.
Co robimy?
Idziemy do CR-7. Tam są kapsuły.
Dobra.
Tylko szybko, bo góra już się zapada.
Tamtędy?
Pogięło was.
Jestem duży.
Chyba dobra nasza.
Czekaj.
Śluzy zamknięte.
Przeciek opanowany.
Dobra.
- Trzymacie się? - No.
Co?
Ktoś tu leży.
McClellen.
Jezu.
Ej, Rod.
No chodź.
Widzę kapsuły.
Uwaga, uwaga. Do całej załogi.
Kapitan?
O w mordę, został?
Zaraz. Co tak siedzi?
Kurde.
Dlaczego "kurde”?
Nie ma kapsuł.
- Otwórzcie linię. - Kapitanie!
Norah! Żyjesz.
Kapitanie.
Drzwi się zacięły.
Rodrigo, Paul.
Sprawdźcie, w jakim stanie jest łódź.
Już, już.
Jak źle z platformą, w skali od jednego do dziesięciu?
Dziesięć.
Zniszczona w 70%.
Wystarczy, że ktoś mocniej dmuchnie i...
Czekaj. Pokaż się.
Nie łapię. To trzęsienie ziemi, czy...
Nie wiem. Właśnie chcę to ustalić.
Co tu robisz?
Trzeba było uciec w kapsule.
Kapitan musi zostać.
Chrzanić to. Było wracać do dziecka.
Usiadłabyś?
Każde z nas posłałoby cię na górę.
Słuchaj no!
Wszyscy zdołamy uciec, rozumiesz?
Jasne?
Przyłóż to do ucha.
Wysłałem już 22 osoby.
Siedem ponoć zginęło.
Znalazłam troje.
Lee, Travisa i McClellen.
McClellen była jeszcze ciepła. To na pewno ona.
Mieszka trzy pokłady nade mną, a dwie godziny temu myłam zęby.
- Odcięłam wschodnie skrzydło. - Daruj.
Mogło zginąć więcej.
Patrz naprzód, nie wstecz.
Na wprost. Spójrz na mnie.
A teraz na latarkę. Dawaj.
Patrz na latarkę.
Łodzie niesprawne, kapitanie.
Przyjąłem. Wysyłam Norah do sterowni.
Emily, jesteś cała?
- Rany, ty żyjesz. - Norah?
- Cześć. - Żyjesz.
- Stary. - Tylko nie to.
- Słyszałeś coś? - Nic.
Jak chłodnia?
Chcesz sprawdzić?
- Tak. - Zobacz, czy ktoś żyje.
Śluzy zamknięte.
Proszę.
Ktoś przypłynie, nie?
- Przyślą kogoś po nas? - Nie wiem. Dzięki.
Na pewno już wysłali.
Tylko nie wiem, czy zastanie nas żywych.
- Norah. - Tak?
Słucham. Co z tą chłodnią?
Nic dobrego.
Wieże zawaliły się razem z górnymi pokładami.
Reaktor jest skrajnie niestabilny.
W jakim sensie? Już po nas?
- O czym mowa? - O rdzeniach termicznych.
Energia nie może znaleźć ujścia.
Ta stażystka mnie straszy.
Wyjaśni mi ktoś, co jest grane?
Asystentka badawcza.
Jeśli się stopi, uwolni mnóstwo ciepła.
Zawrze i wybuchnie. Nie wiem do końca.
Tak się dzieje w anime.
Anime? Też lubię.
Ma rację. Stopi się za jakieś pół godziny.
Wystrzeli nas na górę w kawałeczkach.
Znajdą je dryfujące w wodzie.
Śluza nieszczelna.
Dobra, słuchajcie.
Nie ma kapsuł, a łódź podwodna jest niesprawna.
Nie mamy żadnej łączności.
A cała platforma ledwie stoi.
Liczę na jakąś dobrą puentę, bo na razie jest...
- Słabo. - No.
Przejdźmy do Roebucka.
Do Roebucka?
To półtora kilometra niżej.
Co ty gadasz?
Jak byśmy tam dotarli?
Pieszo.
Że jak?
Pieszo.
Pieszo?
Po to mnie wyciągaliście?
Nie mogę iść.
Nie mam skafandra.
Posłuchajcie.
Zrobimy tak.
Zejdziemy szybem towarowym na dno
i dostaniemy się do stacji pośredniej szybem serwisowym.
Tam napełnimy butle i wyczyścimy filtry,
a potem przejdziemy po płaskowyżu do Roebucka.
Mamy iść na ślepo, w zupełnej ciemności,
mając za mało tlenu?
Zgadza się.
Wszystkim to pasuje? Norah też?
Skafandry tyle nie wytrzymają.
Nie wszyscy byli szkoleni na nurków.
Tego nie wiadomo.
Nie chcę...
Przyznasz, że możemy zginąć?
Tak.
A czy ty przyznasz, że możemy przeżyć?
Dawna stacja Sheparda nie jest bliżej?
Przepadła. Nic tam po nas.
Ludzie, posłuchajcie.
Coś dobrego?
Choć jedna dobra rzecz, błagam.
To ostatnie nagranie z miejsca odwiertu.
Mayday!
Dziesięciostopniowe trzęsienie...
Co wydało taki dźwięk?
Temperatura skoczyła o dziesięć stopni.
Super, będziemy szli w ciepełku.
Niemożliwe. Tak się nie dzieje.
To tylko wstrząsy wtórne.
Za głęboko wierciliśmy.
Tyle razy mówiłem o płytach tektonicznych.
To obłęd. Czysty obłęd.
Idziemy do Roebucka.
Jak się bawić, to się bawić!
Co nie?
Niech wam będzie, trochę ściszę.
Emily.
Nie wciśniesz się w spodniach.
Pokład A naruszony.
Śluzy zamknięte.
Przeciek opanowany.
Ktoś już tam kiedyś wychodził?
Na dłużej, niż żeby wymienić rurę?
Szedł dalej?
Nie.
Sprawdźcie, czy starczy hełmów. Potrzeba sześciu całych sztuk.
Norah?
- Dzięki. - Spoko.
Hej. Jak się trzymasz?
Gotowa?
Dobra.
Te też poszły? No kurde!
Zaboli cię.
Przepraszam.
Dobra?
Ubieraj się.
Tlen w porządku.
Dzięki.
Uprzątnąć cały ten złom.
Co myślisz?
Że nie podobał mi się tamten hałas.
Lepiej coś weźmy.
Ano.
Gadasz do rzeczy.
Dobra. Pokaż plecy.
Sprawdźcie wszystko.
Jazda.
Słuchajcie.
Nurkujemy powoli, z zachowaniem środków ostrożności.
Skafandry są groźne, pamiętajcie.
Co się śmiejesz?
- Nie dam rady. - Dasz.
Tak, dasz.
Wyluzuj. To zwykła winda.
Droga jest oświetlona. Idziemy wzdłuż rurociągu.
Poradzisz sobie. Chodź.
Kto boi się najbardziej na kolejce górskiej?
Stojący w kolejce.
No nie?
Będziemy przy tobie. Na każdym kroku.
Główny most naruszony.
Trzeba iść!
Dobra, wszyscy do basenu.
Ruszamy.
To jeden pokład nad nami.
Kolej na ten. Chodu.
Naruszenie struktury.
Nurkujemy.
"Jeśli nie wiesz, dokąd zmierzasz, trafisz tam każdą drogą”.
Stary.
To cytat z książki, nie mój.
W drogę.
Ty nie umiesz czytać.
Nie chcę was straszyć, ale gdy się opuścimy,
trzeba będzie zeskoczyć na windę.
No to jazda.
Kurna. Podziurawiło zewnętrzny właz.
Lepiej się czegoś złapcie. Ciśnienie mocno w nas walnie.
Otwórz ręcznie.
Grunt, by się otworzyło.
Nie wiem, co się dzieje, kapitanie.
Próbuj dalej.
- Rodrigo. - Co jest grane?
Nie otwieraj! Nie otwieraj!
Kurwa!
Nie ruszaj się. Zamknij oczy.
Spokojnie, Em. Jesteś cała.
- Słuchaj mnie. Zamknij oczy. - Jesteś cała.
Dalej, Emily. Stań na brzegu.
Teraz musisz skoczyć.
Norah, już po nim.
Twoja kolej. Skacz.
Wiedział, że hełm był wadliwy.
Na pewno wiedział.
Słuchaj.
Wiem, jak się czujesz. To niesprawiedliwe.
Ale musisz to wykorzystać.
Tak. Dobra.
Chodź.
Im szybciej stąd wyjdziemy, tym lepiej.
Nigdy nie widziałam czyjejś śmierci.
Ja widziałem, jak ktoś umiera.
Ale nie jak imploduje.
Co cię bawi?
Przypomniało mi się, jak Rodrigo mnie wkręcał.
Mówił, że zna nowy dowcip, a opowiadał ten sam suchar.
A ja... się śmiałem.
Jak leciał?
Co mówi ryba, rozbijając się na murze?
"Spływam”.
Suchar, mówiłem.
Cokolwiek to jest, chyba jest tuż pod nami.
To chyba kapsuła nadaje sygnał alarmowy.
Z daleka?
Jeszcze 200 metrów.
Dlaczego się nie unosi?
Może wysiadło jej zasilanie.
Stanęła na platformie pod nami.
Rozbitek.
Być może to rozbitek.
Słuchajcie, ktoś musi tam wyjść.
Dobra, Emily, czas zabłysnąć.
Co?
Zgrywam się tylko.
Masz. Weź go.
Tego oto króliczka.
Powierzam ci go.
Będę cię nawiedzał, jeśli zginie.
W drogę.
Nie wiadomo, kiedy wybuchnie Kepler.
To chodźmy się narazić.
- Ostrożnie. - Zaraz wracamy.
Paul to wariat, no nie?
No. Chyba tak.
Kapitanie? Co zrobimy,
jak już znajdziemy trupa?
Możliwe, że rozbitek żyje.
Aha.
To czysto teoretycznie
załóżmy, że znajdziemy tam trupa.
Weźcie coś, co odda się rodzinie.
Luz, wiem, co robić.
Patrzcie go, jaki GI Joe.
Stajemy za...
trzy, dwie, jedną.
Blokada.
Dobra. Gotów?
No.
Uwińmy się, zanim Kepler zwali nam się na łeb.
Dobra.
Pokaż obrazy ze wszystkich sprawnych kamer.
Ile można przetrwać w kapsule?
W nieczynnej — niedługo.
Zwłaszcza na tej głębokości.
Dobra, zaczynam dekompresję.
Któreś z was jest po ślubie?
Ja byłem.
Dzieci?
Córka.
Ile ma lat?
Czternaście.
To trudny wiek.
Ale przejściowy.
Nie ma 14 lat.
Allie jest chyba w moim wieku.
Powiedziałem, że 14?
Tak.
Nie wiem, co myślałem.
Odbija ci, staruszku.
Demencja się odzywa.
To akurat całkiem normalna reakcja.
- W obliczu śmierci czas... - Posłuchaj.
Nie zginiesz. Jasne?
Dobra.
Najgłupszy pomysł świata!
Ale co tam, jedziemy.
Hełmy założone. Gotowi.
A ktoś ma psa?
Norah, zalewaj!
Już.
Ja mam corgi.
Nie umie załatwiać się na dworze, więc to koszmar, ale...
nie myślałam, że będzie mi go tak brakowało.
Dobra, właz zamknięty. Wyszliśmy.
Przejdę w stan gotowości.
Zapal światła.
Platforma się kiwa, kapitanie.
Lepiej za długo tu nie stójmy.
O Panie.
Chłopaki, przejdźcie trochę dalej.
Jakieś 20 metrów.
Zerknijcie na prawo.
Gówno widać. Moje czy jego prawo?
Co to, kurna?
To mnie odbija, czy tam ćwierka jakiś ptak?
U nas nic nie słychać.
Słuchamy, kapitanie.
Jesteśmy blisko? Nic nie widać.
Powinna być tuż przed wami.
Dobra.
Gówno widzę.
Zaraz.
Widzicie to?
Jasny gwint.
Co się z nią stało?
Chyba implodowała. Coś tu jest.
Wokół niej.
Widzicie?
Co to jest?
Muszę się lepiej przyjrzeć. Może jakaś odmiana glonów.
Widzieliście coś takiego?
Wygląda...
raczej nie jak glony.
Ktoś jest w środku?
Pusto.
Coś mam.
Portfel.
Super, gwizdniemy mu karty.
Dobra, kapitanie, zwłok brak.
Proszę, wynośmy się stąd, zanim...
Cofam to. Są zwłoki, tylko...
Niech wracają.
...zaplątane.
Nie sprawdzaj ich, wracaj.
- Wróćcie. - Zaraz.
Widzicie jego plecy?
- Widzicie to? - Zawróćcie ich.
Wracajcie już.
Paul.
Smith.
Paul.
Co się odwala z jego ciałem?
Czy ciśnienie rozpuściło...
Paul, nie wierć się!
Co to jest?
Wiem tyle, że żarło trupa i rzuciło się na mnie.
Em, co ty robisz?
Patrzę, gdzie ma...
Nie!
Widzicie?
...gdzie ma gębę.
Jeszcze żyje?
- Nie. - Bo to ubiję.
Chyba dotknęłam nerwu.
Ile jeszcze, Norah?
Dwieście metrów do dna.
Nie ma oczu.
To jak światło je przyciąga?
Jezu, spójrzcie tutaj.
Może są jak ćmy.
Podwodne ćmy.
Jakby szpony.
To chyba jakiś nowy gatunek.
Możemy go nazwać?
Ja strzelałem, ja nazywam.
Nie widziałam tu nigdy takich stworzeń.
Chyba że wwierciliśmy się do bańki hydrotermalnej.
W ciepłych warunkach życie mogłoby...
Powaga?
Wszyscy zachowajcie spokój.
Boże.
Co jest, Norah?
Poszły nie tylko światła, a całe zasilanie.
Wrzucisz bieg jałowy, byśmy zjechali na dno?
Tak.
Dostaniemy się do przewodu?
Na pewno, jeśli się odłączymy.
Co to było?
Byle nie jakieś draństwo rodem z książki Juliusza Verne'a.
- Paul! - Co jest?
Zgrywam się, ale tam chyba coś jest.
Chyba pytam nie w porę, ale może to młode?
Zamkniemy właz?
Ja pójdę. Pójdę zamknąć.
Trzeba jakoś zjechać.
Odłączyłam nas. Nie wiem, dlaczego stoimy.
- Kurwa! - Jezu!
Co to, kurwa, było?
- Boże! - Kepler wybuchł!
To Kepler!
Szlag!
Trzeba wiać! Kapitanie!
Do komory ciśnieniowej!
Trzeba otworzyć właz, nim uderzymy w dno!
Bo nas zgniecie! Gazu!
Zalewaj!
Hełmy! Poświeć!
Pomocy!
Trzymać się!
Dobrze, otwieraj właz!
Biegiem!
Uwaga!
Norah!
Tutaj jestem!
Zielone światło! Jestem przy wejściu!
Uważaj, Smith!
Emily, uwaga!
Zamknij oczy!
Nie otwieraj!
Co się stało?
Bierzemy go!
Do wejścia do rurociągu!
Jazda!
Nie mogę otworzyć cholernych drzwi!
Smith, słyszysz mnie?
Nic ci nie będzie, stary.
STACJA ROZPRĘŻONA
SPRĘŻONA
Chodźcie!
Odsuńcie go od drzwi!
Posadźcie go!
Posadźcie!
Co się stało? Żyjesz?
Nawdychał się oparów.
Ma uszkodzony filtr tlenowy.
Wszyscy widzieli tamte stwory?
Ja pierdolę.
Coś tam jest, widzicie?
Boże.
Cicho, Paul. To spadające odłamki.
Wzywaj transporter, Norah.
Już.
Spójrz na mnie.
Dobrze widzisz?
Spoko.
Będzie dobrze.
Nie mogę wejść bez kodu.
Huknie.
Walić.
Daj rękę.
Dwa, trzy.
Będzie dobrze, koleś.
Przejedziemy nim do stacji pośredniej.
ODWIERTNICZY TUNEL SERWISOWY GŁĘBOKOŚĆ: 10,3 KM
Już połowa drogi.
Połowa.
Paul, stań. Ugrzęźniemy w takiej wodzie.
Stań.
Sporo wody.
Pewnie wysiadły pompy.
Co jeśli się nie uruchomią?
Kto ma ochotę odpowiedzieć?
Nikt?
Alicja wylała tyle łez, że omal w nich nie utonęła.
Co prawda, umiała pływać.
Potem zrobiło się pod górkę.
Słychać, że coś nas śledzi.
Jeszcze chwila i zesram się w gacie.
Kogoś lubią w domciu.
Cheetosy i...
O ironio.
Uwielbiam markizy.
To czyjeś rzeczy.
To wszystko czyjeś...
O Boże.
Ruszajcie się.
Już, już.
To już niedaleko. Jeszcze jakieś 300 metrów.
Koniec?
Nie zawrócimy.
Co to znaczy?
Za ciasno.
O nie.
Trzeba znaleźć przejście.
Ja sprawdzę, jestem najmniejsza.
Masz.
Dobra.
Podłączę cię do siebie.
Gotowe.
Dzięki.
Dobra, przeszłam. Dalej jest czysto.
Myślę, że na pewno się przeciśniecie.
Dobra.
Wysyłamy Emily.
Dobrze.
Podłączona.
Idzie kapitan.
Chodź.
Brawo.
Hej.
Jak się trzymasz?
Dobrze.
Miałem to zjeść,
ale uznaliśmy z Paulem, żebyś oddał to pannie.
- Markiza. - No.
Markiza.
Dzięki.
Fajna jest.
Tylko lepiej tego nie schrzań.
No.
Smith.
Twoja kolej.
Kapitan przeszedł. Teraz ja.
Dobra, przechodzę.
Jak tam, koleżko?
Chcesz ocieplacz?
Chrzanić. Nurkujemy.
- Jesteś cały? - Tak.
Paul, słyszysz?
- Trzymasz się? - No.
Co to jest?
Paul, słyszysz mnie?
Nie zgrywaj się, tylko chodź.
Paul, odpowiedz.
Przeciągniemy cię.
Dobra, ciągniemy.
Jazda.
- Dawaj. - Ciągnę, ciągnę.
Szlag.
Dalej!
Jest.
Nie strasz mnie tak.
Tam coś jest. Draństwo w stylu Slender Mana.
Nie bawi nas to.
Co z tą linką?
Zaplątał się.
- Mam. - O nie!
Trzymamy go!
Odepnij!
Próbuję!
Weź Lil Paula!
Dajcie hełm!
Wciąga mnie pod wodę!
Tonie! Hełm!
- Załóżcie mi go! - Prędko!
Trzymaj go!
- Łap! - Nie utrzymam.
Nie wyciągnę go!
- Łap! - Trzymam.
Szlag!
Nie utrzymam!
Jezu!
Boże!
Paul!
Wyjdźcie z wody!
- Emily, chodź! - Do włazu!
STACJA POŚREDNIA, ODWIERT KLASY POSEJDON GŁĘBOKOŚĆ: 10,5 KM
Zgłoście się. Mówi kapitan Lucien.
Jesteśmy w uszkodzonej stacji pośredniej.
Nie wiemy, ile przetrwa.
Czy ktoś mnie słyszy?
Wyrwało go ze skafandra.
Wyszarpnęło go z cholernego skafandra.
Co ma tyle siły?
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Czy mnie słychać?
Wieża nadzorcza sprawna.
Co jest grane?
Wiertło waży 6000 ton.
Co je tak poharatało?
To nasza wina.
Dokopaliśmy się do dna oceanu.
Za dużo mu zabraliśmy.
Dziś się o to upomina.
Nie powinno nas tu być.
Ani nikogo.
Ma trochę racji.
Słuchajcie.
Też żal mi Paula, ale...
tu nie zostaniemy.
A skafander Smitha?
Zerknę na twój filtr tlenowy.
Chodź.
Co z nim?
Skafander nie wytrzyma.
Idźcie dalej beze mnie.
Tylko bym wam ciążył.
- Nie chcę już nikogo tracić. - Ani ja.
Przestań.
Smith, oprzyj się o mnie.
Bierz płytkie wdechy.
Dobra.
Będzie dobrze. Jestem tu.
Jest 21 znacznik.
Przejdziemy wzdłuż nich po płaskowyżu.
Roebuck stoi przy znaczniku zerowym.
Co widziałaś?
Nie wiem.
- Widziałam to. - Jezu!
Ja też.
Połóż go.
Co to było?
Co to, kurwa, było?
Gdzie jest?
Gaś światła.
Ani drgnijcie.
Włączę podczerwień.
Norah, masz obraz?
Tak.
Smith?
Gdzie jest Smith? Norah?
- Gdzie jest? - Widzicie go?
Gdzie?
- Smith! - Emily.
Smith!
Emily, ratuj!
- To jego noga. - Idę.
Podłączam cię.
Widzę go.
Mam go.
Żyje.
Przeniosę go.
Dobra.
Złapiemy go za nogi.
Smith, słyszysz nas?
Proszę, odezwij się!
Muszę zabrać broń.
Co? Daj spokój.
Zostaw ją.
Kapitanie.
Co robisz, kapitanie?
Norah, nie!
- Norah! - Nie!
Nie!
Norah?
Żyjesz?
Nie widzę cię. Ty mnie tak?
Norah?
Gdzie jesteś?
Pod tobą. Widzisz mnie?
Kapitanie, słyszysz mnie?
Norah.
Gdzie jesteś?
Tutaj. Pod spodem.
Zaplątałem się. Widzisz mnie?
Tak.
Trzymaj się.
Gdzie to jest?
Nie wiem.
Wyciągnij mnie.
- Dobra. - Kurwa.
Czekaj, spróbuję ci pomóc.
Dosięgniesz noża?
Co to było?
Norah?
Wróciło?
Co widziałaś?
Wróciło?
Norah!
Trzymam cię. Jestem tu.
Jestem.
Krytyczne ciśnienie.
Za szybko się unosimy! Ciśnienie nas zabije!
Proszę wznosić się wolniej.
Norah.
Puść się.
Ciągłość skafandra: 10%.
Spójrz na mnie.
Puść się, do cholery!
Nie, nie mogę.
4%.
3%.
Nie.
2%.
Będzie dobrze.
Nie rób tego!
1%.
Nie odcinaj!
Emily, słyszysz mnie?
PORZUCONA JEDNOSTKA BADAWCZA ODWIERT SHEPARDA, GŁĘBOKOŚĆ: 10,8 KM
Emily, Smith, słyszycie mnie?
Przeżyłam. Jestem przy odwiercie Sheparda.
SYSTEM PRACY W PARACH SIĘ SPRAWDZA
Nie ma tu kapsuł, ale jest czym oddychać.
Jeśli tam jesteście...
PRACA W POJEDYNKĘ ŁAMIE WARUNKI UMOWY
Słyszy mnie ktoś?
Emily, słyszysz mnie?
Słyszycie?
Kapitanie.
ŚWIĘTEJ PAMIĘCI ALLIE LUCIEN, LAT 14
Allie.
Przykro mi.
PROPONOWANY ODWIERT ROEBUCKA
Nie wiem, czy ktoś mnie słyszy, ale będę mówić dalej.
Idę na południowy wschód.
Za znacznikami.
Do Roebucka.
Kiedyś kochałam ocean.
Był jak... jak wielka szalka Petriego.
Em, to ty?
Wiem, że masz...
inną hawajską koszulę na każdy dzień tygodnia.
Słyszę cię, Emily. To ty?
Mimo że poza tą szalką cię nie znam.
Emily.
Ale wiem, że mnie słuchasz.
I mnie rozśmieszasz.
Kocham cię.
Wiesz?
Em?
Emily?
Chciałam ci to wyznać.
Emily?
Idę tuż za tobą.
Słyszysz mnie?
- Emily! - Nie, proszę!
Nie podchodź!
Emily, stój!
Em! Otwórz oczy.
Otwórz oczy, to ja.
Hej. Jestem tu.
- Jestem. - Bałam się...
- Wszystko gra. - Norah.
Bałam się, że po tobie.
Smith jest cały?
Tak.
Jest tu. Żyje.
Dobra. To najważniejsze.
Tak.
Wstawajmy. Chodź.
Nie zaszłam... za daleko.
Żartujesz?
Jestem taka dumna.
Własnym oczom nie wierzę.
Pewnie masz mało...
Pokaż swój filtr.
Nie...
Uznałam...
że po prostu pójdę.
Dobrze. I słusznie.
A kapitan?
Bierz Smitha, dobra?
Nie przejmuj się. Chodź.
- Jak na haju. - Darmowym.
To z niedotlenienia.
Nie czuję palców.
Jak się wabi twój pies?
Tenny, a twój?
Uroczo. Jim.
Jim?
Gdy rozrabia, to James.
Należał do narzeczonego.
Zerwaliście ze sobą?
Nie.
W życiu.
Był najlepszym kumplem Smitha.
Nurkowaliśmy razem.
Jednego wieczora poszedł sam. Ja nie miałam siły.
Zaniepokoiłam się, bo długo nie wracał.
Wezwałam ekipę ratunkową i poszliśmy go szukać.
Ale na próżno.
Wybacz. To nie pora na to.
Tak mi przykro.
To poczucie zupełnej bezradności...
prawie mnie zabiło.
Kazałam Smithowi przysiąc, że nie będzie tutaj do tego wracał.
Szczerze go kochasz, co?
Tak.
Fajnie.
Tak to się ciągnie.
Co to?
Co tak świeci?
Wiertło.
To Roebuck.
Jezu. Jezu, udało się.
STACJA ROEBUCKA, ODWIERT KLASY TRYTON GŁĘBOKOŚĆ: 11,1 KM
Chodź.
Już prawie.
Prawie. Zielone światło.
Czym one są?
Zgaś światła.
O Boże.
Skąd one wychodzą?
Tam jest wejście.
O, tam.
Wyglądają, jakby spały. Hibernowały.
Postarajmy się tam wejść.
Uwaga, krytyczne stężenie tlenu.
Pik, pik.
Chyba nie jest dobrze.
Idź. Idź dalej, Emily.
Zanieś Smitha pod drzwi.
Zanieś go, Emily. Leć.
Ruszaj.
Idź!
Idź, Emily!
Kurwa!
Co do...
Kurwa!
Norah!
Uwaga, krytyczne stężenie tlenu.
Krytyczne stężenie tlenu.
Uwaga, krytyczne stężenie tlenu.
Krytyczne stężenie tlenu.
Uwaga, krytyczne stężenie tlenu.
Czekaj.
Smith.
Dawaj.
Smith.
Proszę skierować się do najbliższej kapsuły ratunkowej.
Prędko, trzeba wiać.
Ruszaj się.
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Muszę znaleźć sterownię.
Pokład G naruszony.
Przeciek opanowany.
Kurwa.
Chodźcie!
Witaj na pokładzie Roebucka, platformy wiertniczej klasy tytan.
Tutaj!
Wydobywamy tu rocznie aż 140 miliardów ton ropy.
Roebuck to przyszłość w dziedzinie produkcji energii.
- Kurwa mać. - Tian Industries.
"Nadchodzą wielkie rzeczy”.
Witaj na pokładzie Roebucka, platformy wiertniczej klasy tytan.
Chodźcie, tędy!
Śluza zamknięta.
Przeciek opanowany.
Nie!
Mostek naruszony.
- Tędy! - Przeciek opanowany.
Witaj na pokładzie Roebucka, platformy wiertniczej klasy tytan.
Gazu!
Pokład F naruszony.
Śluza zamknięta.
Przeciek opanowany.
Chodźcie.
Proszę skierować się do najbliższej kapsuły ratunkowej.
Tak!
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Tak!
NIECZYNNA
WADLIWA
Uwaga, kapsuła nieczynna.
Można ruszać?
Kapsuła nieczynna.
Tak.
Można.
- Starczy kapsuł? - Tak.
- Na pewno? Ile jest? - Trzy.
- Trzy? - Tak.
- Startujcie. - Nie.
- Wy przodem. - Za nic.
Ja mogę ostatni.
- Ja ostatni. - Daruj.
Uwaga na głowę.
Pokład F naruszony.
Musisz przeżyć, jasne?
Dajesz słowo?
Słowo.
Przeciek opanowany.
Dzięki za przetarganie mnie po dnie oceanu.
Nie ma sprawy.
Ale już nigdy więcej, co?
W porządku.
Rozpoczęto procedurę startową.
Do zobaczenia wkrótce.
Musisz go zabrać.
Oddaj go jego rodzicom albo coś.
Kurna. Lil Paul.
Przekaż, że był moim ukochanym zrzędą.
- Przekażę. - Pa.
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Chodź, teraz ty.
Mogę uciec w ostatniej. Wsiadaj.
Nie. Pakuj się.
Poważnie.
Nie odpalisz jej. Ruszaj.
Co z nią nie tak?
Wsiadaj.
Zreperuję ją. Nie ma czasu.
Boże. Nie zostawię cię.
Jego nie zostawiaj.
Pokład B naruszony.
Zginiesz, jeśli zostaniesz. Wtedy po co to wszystko?
Zostanę i ci pomogę.
Nie ma na to czasu. Wsiadaj.
Co ty... Norah!
Wiesz, ile bym oddała
za jedną chwilę z Samem?
Wszystko.
Leć. Masz po co żyć.
- Nie, przestań. - Emily.
Przestań!
Wybacz.
Wsiadaj.
Rozpoczęto procedurę startową.
Tylko wypłyń za nami, co?
Wszystko będzie dobrze.
Jasne?
Pokład B naruszony.
Śluzy zamknięte.
Proszę skierować się do najbliższej kapsuły ratunkowej.
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Pokład A naruszony.
Śluzy zamknięte. Przeciek opanowany.
Proszę skierować się do najbliższej kapsuły ratunkowej.
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Wykryto wahania ciśnienia.
Przychodzą sytuacje, w których czujemy się bezsilni.
I nic nieznaczący.
Ale to nic.
Tylko uczucia.
Proszę niezwłocznie się ewakuować.
Chwilami trzeba przestać czuć
i przejść do czynów.
Ciała obce w pobliżu kapsuł.
Odległość od kapsuł: 60 metrów.
Terminal sterujący rdzeniem.
Wiecie, co jest pod nami?
Masa energii niemogąca znaleźć ujścia.
SYMULACJA WYBUCHU
Rozpoczęto stapianie rdzenia.
Minuta do stopienia.
Mamy 60 sekund.
Po ciemku traci się rachubę czasu.
Cztery, trzy, dwa, jeden.
Niech, kurwa, zabłyśnie.
DWOJE OCALAŁYCH Z WYPADKU PRZY ODWIERCIE
FIRMA UNIEMOŻLIWIŁA PRZEPROWADZENIE WYWIADÓW
FIRMA ODRZUCA RZĄDOWĄ OFERTĘ POMOCY
TIAN INDUSTRIES NIE UJAWNIŁA SZCZEGÓŁÓW WYPADKU
WYPADKOWI TOWARZYSZĄ PODEJRZANE ANOMALIE
UTAJNIONO
KATASTROFA ODWIERTU ROEBUCK
UTAJNIONE ZOSTANĄ WYWIADY Z PARĄ ROZBITKÓW.
NAGRANIA Z KAMER NIE PRZETRWAŁY INCYDENTU.
ROZPOCZĄĆ SPRZĄTANIE I ODBUDOWĘ.
TIAN INDUSTRIES WZNAWIA ODWIERTY
KULISY OSTATNIEGO WYPADKU WCIĄŻ NIEJASNE
Napisy: Piotr Kacprzak