Hadi ama. Hayır.
Hayır.
Burada bir yerde... Bu ne?
CAMBRIDGE, MASSACHUSETTS 1981
Hayır... Nerede bu?
Lanet olsun. Lazım olduğunda niye hiçbir şey yerinde olmaz...
- Görmüş müydün? - Hayır.
On dakikadır arıyorum. Öylece oturdun.
- Kalem arıyorsun sandım. - Niye ki?
Aklına bir şey gelince kalem ararsın.
Sen not alıyorsun.
Başına gelen her şey başkasının suçu değildir.
Tamam. Bunu kalemlerden biriyle yazayım mı?
- En son şey diyordun... - Hatırlıyorum.
Saçımı kazıtmalıyım. Bizimki kesin bayılır.
Nerede kaldığımı unutmam. Karmaşık fikirleri aklımda tutabiliyorum.
Bu yüzden NASA, Florida'ya taşınmamı istiyor.
Sabah dörtte telefon çalıyor çünkü o zaman işi bitiyor.
Sekizde laboratuvarda olmak zorunda olmam fark etmiyor. O...
Her şeyin de... Bir de şey var...
- Düşünceyi bitir. - Ne?
Düşünceleri bitirmeye çalışmalısın.
- Bitiriyorum zaten. - Kafanda evet ama sesli olarak...
İkinizin de beni eleştirmesinden bıktım.
Herkesin benden yavaş olması benim suçum değil. Hep öyleydi.
Bir tek dedemle konuşabiliyordum.
- Orada mı duracaksın? - Koltuğu kullanıyoruz sanmıştım.
- Yakınlık sorununu ele alıyoruz. - Tabii. Pardon.
Gündemi sen belirledin. Ben Klonopin istedim.
Kararımı verdim. Tamam mı?
- Kâkül istemiyorum. - Bunu hiç...
Kim sabah dörtte arar ya?
Doktoram üzerinde çalışıyorum. Önemli.
Reno ve Boston'ın aynı saat diliminde olduğunu bilmiyor mu?
- Ne yazıyorsun? - Anlamazsın.
Anlamamı sağla.
Moleküler kinetik sekanslamayı mı anlamak istiyorsun?
- Annen hakkında yazıyorsun sandım. - Dünya onun etrafında dönmüyor.
Hastalığın seyrini değiştirmek için
DNA mutasyonlarının kullanımı üstünde çalışıyorum,
böylece süreci kontrol edebiliriz. Bir saniye.
Tamam, yaptım.
- Öyle mi? Emin misin? - Kontrol etmek ister misin?
Yok. Sana inanıyorum. Yani...
Vay canına. Esther, bu harika.
Burada, benim ofisimde yaptığın bu şey...
Bu olağanüstü bir başarı.
Öyle mi? Gel de anneme anlat!
Ne diye pike kullanmayı kabul ettim ki?
- Susie bilmem nenin ofisi. - Susie. Orada olmana sevindim.
- Kimsin? - Rose ben. Miriam çok hasta.
Ne? Hayır. 14'üne kadar olmayacaktı. Takvimde işaretledim.
O değil. Dün gece eve resmen donmuş hâlde geldi.
- Tipide ne işi varmış ki? - Senin söylemeni umuyordum.
- Senin kızın. Onunla yaşıyorsun. - Senin müşterin. Eve uğradığı yok.
Ona karı öğretmesi gereken ben değilim. Bu senin işin.
Kimin suçu bilemem, eve geldiğinde tir tir titriyordu.
Paltosu yün olduğundan çekmiş.
Bahçıvan makasıyla kesip çıkarmak zorunda kaldık.
Onu sıcak duşa soktuktan sonra yatırdım. Doktor geldi. Hipotermi geçirmiş.
- Tanrım. - O kadar huzursuz ki uyuyamıyor.
Yatakta zırvalayıp duruyor. Gelip bize tercüme etmelisin.
Onun dilinden anlıyorsun ve jargonu biliyorsun.
- Tamam. Hemen geliyorum. - Güzel.
Gelince sakın ayak parmaklarından bahsetme.
- Bir veya ikisini kaybedebilir. - Ayak parmaklarını mı kaybedecek?
Sol orta olmasını umuyoruz. Böylece normal yürüyebilir.
Dar ayakkabılara da daha kolay sığar, olumlu bakmak lazım.
- Hemen geliyor musun? - Evet. Görüşürüz.
Merhaba! Ben geldim.
- Susie? Kapı kilitliydi. Nasıl girdin? - Evet.
- Anahtarım duruyor. - Neden?
Ne bileyim. Anahtarlığımda duruyor. Çıkarmayı unutmuşum.
- Çok şükür geldin. - Kapıyı kendi açmış.
- Durumu nasıl? - Hâlâ zırvalıyor.
- Anahtarı artık kolye yapmış. - Ne olmuş?
Miriam hakkında bilgi verin.
Hiç gelişme yok. Abuk sabuk konuşuyor. Rastgele kelimeler, tuhaf sesler.
Be-Bop dili konuşuyordur.
Lenny'nin şovunu izlemek için Carnegie Hall'a gitmişti.
Hiç olmazsa detayları öğrenmeye başladık. Carnegie Hall.
Güzel görünüyor diye kendinden geçip karda gezineyim dememiş yani.
İlk teorim buydu.
- Abe, gömleğinin hâline bak. - Kuru temizlemeciden böyle geldi.
- Başka bir tane giy. Kriz yaşıyoruz. - Hepsi böyle geldi.
Ne öğrenebileceğime bakayım.
Gömlek konusunda mı? Zira şu an önemli değil de.
Miriam? Benim, Susie.
Gitti, gitti.
- Ne gitti? - Pencere.
- Pencere mi gitti? - Açık.
- Pencere açıkken mi gitti? - Kapanıyor. Bir kapı kapanıyor...
- Kapanan bir şey yok. - Peynir ve kraker.
- Tony Bennett... - Ne olmuş ona?
Onunla yattım.
Tony Bennett'la mı yattın? Hangi ara tanıştın ki?
Koştu yardıma.
- Kim? - Şapkamı almaya.
Kafiye mi kasıyorsun?
Miriam?
Bizim kız Tony Bennett'la yatmış.
- Ne? - Bir de peynir ve kraker istiyor.
Mis gibi Manchego aldım ama yemiyor.
Tony Bennett'ı nereden tanıyor?
- Şapkadan bahsetti mi? - Ne zaman etmiyor ki?
Pencere, kapı falan dedi. Şunlar da işe yaramıyor.
- Sakinleştirir demiştim. - Zelda, eşek taşağı gibi kokan şey ne?
Özel Polonya balık kafası çorbası. Kötü ruhları defeder. Saçı da parlatır.
Komşuların emlak değerini düşürmen bitince sert bir kahve yapıver.
Biraz sürecek de.
Miriam.
Miriam, odaklanmaya çalış. Dün gece ne oldu?
- Hava soğuktu. Tipi vardı. - Evet, tipi soğuk olur.
Yürüdüm, yürüdüm.
- Soğukta mı yürüdün? - Buz gibi kasık.
Ne?
- Kasığım buz gibi oldu. - Ne? Öyle bir şey mi var?
Ayak parmaklarım. Ayak parmaklarımı kaybedeceğim.
Parmaklar çok konuşuldu ama kasık olayı daha bombaymış.
Eminim parmakların gayet iyi... Hassiktir.
- Çok mu kötü? - Hayır.
Bayılmamak için başı dizlerin arasına mı koyuyorduk?
Susie, söylesene.
Of ya. Kasığın nasıl olmuştur kim bilir?
- Hele şükür. - Susie?
Susie?
- Bir şey öğrenebildin mi? - Doktoru geri çağıralım mı?
Evde muayene ücreti çok yüksek, yani gerek yoksa...
Parmağı gördüm.
- Parmağı söylemiştim ya. - Hayır.
Hayır Rose. O parmağı söylememiştin.
Melekler gibi pembe, donmuş şirin bir parmak demiştin.
Beni o korkunç manzaraya hazırlamamıştın.
- Abartıyorsun. - Siyah yahu. Parmağı siyah Rose.
Abarttığım falan yok. O şey kesin gidici.
Eski bir savaşta savaşmış gibi. Neyse.
Tamam. Geri gidiyorum.
O parmak aklıma kazındı bir kere Rose. Anlıyor musun?
Gözlerimi bir daha kapatamayabilirim.
Daha iyi misin? Biraz kalkıp dolaşmak ister misin?
Çocukların TV izliyor. Onlara bakalım mı?
Çocuklar siktirsin gitsin.
"Çocuklar siktirsin gitsin." dedi.
- Ne? - Hayır, katiyen olmaz.
- Ne kadar ayıp. - Tıkanmış durumdayım.
İşe yarayacak bir şey var.
- Ne? - Anahtarı geri vermen.
Zararı olmayacağı kesin.
Susie.
- Susie. - Ne?
- Uyanmışsın. Nasılsın? - İyiyim herhâlde.
"Çocuklarım siktirsin gitsin." dedim mi?
İçini rahatlatacaksa söyleyeyim, küçük olan duymadı.
- İyi bari. - Dün gece ne olduğunu anlatacak mısın?
Pek bir şey olmadı. Carnegie Hall'daydım. Tipi vardı.
Taksi bulamayınca yürümeye başladım...
Baksana. Bennett işini tekrar ayarlayabilir misin?
- O iş kaçtı. - Emin misin?
- Gayet eminim. - Belki ikinci tercihleri de olmamıştır.
Adam şu an gösteri pantolonunu ütülüyordur.
Ben ve aptal manifestom.
"Beni as komedyen yap. Kimsenin altında çıkmam."
Ne kadar aptalca bir laf.
Tamamen aptalca değildi. Söylemek istediğini söylediğin kısım zekiceydi.
Belki yeterince iyi değilimdir.
Belki sandığım kadar sağlam değilimdir. Hâlime baksana.
Biraz kar yağdı diye anneme dönüştüm. Yatakta hap atıp duruyorum, her yerde mum.
Yastığın altında kristal de vardır.
Evet, yastığımın altında kristal var. Üç tane.
Yapma böyle. Güzel şeyler düşün. Ayakkabıları düşün.
Ayak parmağımı kaybedeceğim.
Ayakkabıları boş ver. Şapkalar. Şapka seversin.
Şapkam. O şapkayı çok severdim.
Bak. Yarın öbür gün bunları şovunda espri olarak kullanırsın.
Çok özür dilerim Susie. O kadar aptalım ki. Bir planımız vardı.
Ben saçmaladım. Her şeyi kendim yapmaya çalıştım.
Öyle yapmamalıydım. Beni anlayan tek kişi sensin.
Buralara gelmemi sağlayan kişi sensin.
Söz veriyorum, bir daha asla hayatımdaki en önemli insana güvenmeyi
bırakmayacağım.
- Altı ay. - Ne?
Onu altı ayda meşhur etmeliyim. Yüzünde Harry'nin beni uyardığı ifade var.
En büyük pişmanlığı, bunun anlamını iş işten geçene dek anlamamasıydı.
Unutmak üzere oldukları o ifade. Pes etmeyecek.
Bu kadar yol katettik. Mike halleder.
- Mike kim? - Gitmeliyim.
- Tamam, son bir şey daha. - Anahtarı vermiyorum Abe.
Muhteşem Bayan Maisel
Birkaç gün sonra Şükran Günü.
Yarın mı? Sahi mi? Ben neden hâlâ şehirdeyim?
Evet, Şükran Günü. Yemek ve aileye özel bir gün.
Kızının aklının başına gelmesini uman
kayınpederinin karşında oturup
kızının aklının başına gelmesini uman kayınvalidene,
aklının başına gelmesini umduğu eşine baktığın gün.
- Seninkinin aklı başına gelmişti George. - Aslında birkaçının.
Zeki kadınla evlenirsen er geç seni terk eder.
En sevdiğim Şükran Günü geleneği
salonumda oturup, gençliğimin abartılı çizgi film karakterlerinin
sessizce süzülüp geçmesini izlemek.
Dedemler gelmeye hazır olunca da Macy's ne sunarsa onu izleriz.
Macy's Şükran Günü Yürüyüşü'nü çok severim.
Şov dünyasındaki hiyerarşiyi anlamanızı sağlar.
Gordon Ford Show piyasadaki en fazla stüdyo izleyicisine sahip.
Üzgünüm. Her çocuğun dört metrelik Mighty Mouse'un tepede süzülmesi
karşısındaki coşkusu yanında sizinki solda sıfır kalır. Kuyruklu Elvis gibi.
Sevdiğim bir diğer gelenek de büyükannemin
bunun son Şükran Günü olabileceğini hatırlatması.
Biz de "Büyükanne, biliyoruz." deriz.
Ama hepimiz Rosie teyzemin iç pilavını söylenmeden yeriz.
Müthiş bir program olacak. Bir yere ayrılmayın.
- İzinsiz girmedim ki. - Öyle mi?
Buraya ilk kez gelen ve yanlış yöne sapmış bir turistim.
- Brooklyn Botanik Bahçesi'ni arıyordum. - Hep karıştırılır zaten.
Menajerim ben. Büyük yeteneklerle çalışırım.
Adın ne? Willie mi? İkimiz çok iyi dost olacağız.
Düğünümde konuşma yaparsın.
Düğünlerden nefret ederim. İşte asansör.
New York Emniyeti seni reddettiği için bin pişmandır.
- Hedy, hayır! - "Küllük değil bu." dedim.
"19'uncu yüzyıldan kalma Fransız Barbotine vazo bu!"
Gülmek lazım. Yoksa insanların aptallığı hiç çekilmez.
Zelda, kaynıyor gibi kokuyor.
- Kaynamıyor. - Kısık ateşte pişmeli.
- Kısık ateşte. - Farkı biliyor musun?
Biliyorum.
Kaynarken hızlı, kısık ateşte yavaş baloncuk olur.
Kısık ateşi biliyor Shirley.
Tuz Zelda, tuz. Sizin oralarda çok değerlidir tabii. Elini kullan.
Israrcı cadaloz.
Pinti goy.
- Adil bir dövüş olsun. - Çiçeklerimin hepsi solmuş.
- Ne? - Siparişimi karıştırdılar herhâlde.
- Ne yapacağız? - Çiçek olmasa da olur.
Çiçeksiz Şükran günü olmaz.
Şükran Günü'nde herkesin tek önemsediği şey çiçektir. Hallederim.
Hindinin kokusunu aldı. Yeminle kokladı. Rose, bak nasıl kokluyor.
Elimde makas var.
Bir şey dersen direkt yüzüne bakıyor.
- Denesene Midge. Bir şey söyle. - Yarın tesisatçıların en yoğun günü.
- Bak! Döndü! Shirley, döndü! - Astrid! Ocak bu!
Bebek, tuvalet eğitimi dışında ocağın üstünde sallanmaz.
- Bebeği götür. - Bebeği alayım, Astrid Hanım.
- Gel bakalım. - O kadar farkında ki.
Hem de uyanık. Her zaman uyanık. Hiç uyumuyor.
Bebeğe ocak üstünde tuvalet eğitimi mi verdin?
Popolarını ısıtıp ne işe yaradığını hatırlatıyor.
Joely'yi bir buçuk saatte eğitmiştim.
Ne sıklıkla ağlarsınız?
- Benim yerim neresi? - Annemin yanı değil mi?
Oturma düzenini değiştirdim.
Çocukların yetişkin masasında oturması güzel olur, Chaim rahat eder.
Rose şuraya. Noah şuraya. Moishe, Shirley de şuraya.
Abe, Midge ve Joel da çocuk masasına.
- Ben yetişkinim. - Çocuk masasına ben geçerim.
Chaim'in ilk Şükran Günü. Onu yalnız bırakamazsın.
Baba şapşallık ediyor işte. Korkma.
- Üzgünüm baba. - Uyuyor zaten. Umursamaz.
- Bence umursar. - Evet ama sen pek zeki değilsin.
Baba, yanımıza gel.
Yemek az tuzludur diye fazladan tuz getirdim.
- Joel, oraya ben oturayım. - Neden?
Ailenin reisi olduğum için baş köşede oturmalıyım.
- Çocuk masasında mı? - Sence uzatmaya değer mi?
- Amanın. Çiçekleri kim soldurdu? - Öyle geldiler.
Bir de buna para mı verdin? Ben beleşe solmuş çiçek verirdim.
- Hey! Yavaş yahu. - Pardon. Kadeh kaldırmak istiyorum.
- Ne? Oradan mı? - Evet, buradan.
Bu masadan biri kadeh kaldırmalı.
- Ama... - Ben kaldırırım.
- Hadi iyisin Chaim. - Senede bir kez toplanıp...
- İşaret etti. - Öyle mi?
- Sana. - Bir daha yap.
- Babaya işaret et. - İşaret etmeye! Hadi yiyelim.
Noah, kazandığım tatilden bahsettim mi?
- Sahi mi? - Bankasından.
- Ne? - Bankandan kazandın ya.
Ne dediğini bilmiyorum ama bankamdan Palm Beach tatili kazandım.
Müdür sadakatimden ötürü teşekkür etmek için arayıp
bana tatil teklif etti.
- Eğlenceli. - Ne?
- Eğlenceli! - Neyse ne.
Bu hafta sonu gidiyoruz.
En iyi yanı da kızımız, bizi uğurlamak üzere torunlarımızı
havalimanına getirmeyi reddetti.
Çok üzücü.
O gün çalışıyorum. Babamı nasıl duyuyorsun?
- Ne? - Bizim de bir duyurumuz var.
Uygun anı bekliyorduk. Sen söylemek ister misin?
- Yok. Sen söyle Moishe. - Shirley ile boşanıyoruz.
- İç pilava tuz lazım. - Nasıl yani?
- Olamaz. Neden? - Uyumlu olmadığımızı fark ettik.
Şimdi mi fark ettiniz?
Ölümden dönünce emekli olur sanmıştım. Emekli olmaktan bahsediyordu.
Evet ama ölümden dönünce hayatın ne kadar kısa olduğunu fark ediyorsun.
İş planlarımın yarısını gerçekleştirmedim. İşi büyütmeye karar verdim.
Miadımızı doldurduk. Hindi nasıl? Tuz lazım mı?
Hindi nefis olmuş Shirley.
Böyle bir şey Şükran Günü'nde mi söylenir?
Rahat ol. Her şey yolunda. Biz iyiyiz. Hâlâ aynı evdeyiz. Değişen bir şey yok.
Popolarımız değmesin diye yatağın ortasına plastik cam koyduk,
ikimizden biri uykuda boğulursa da görebiliriz.
Hâlâ sevgi var.
- Çıkar yol bulamaz mısınız? - Cidden mi?
Tek hatada kocasını silen kadın mı soruyor bunu?
Midge'le öyle konuşma. Çıkar yol bulmak zorundasınız.
Çok beklersin.
Denedik. Konuştuk.
Sonra Moishe, kocamdan duyacağımı hiç sanmadığım bir şey söyledi
ve söylediği şeyi geri alamaz.
Shirley de karşılık olarak
bırak eşimden, bir insandan duymayı hiç beklemediğim bir şey söyledi
ve söylediği şeyi geri alamaz.
- Annemin tarafındayım. - Ne? Niye?
Niye mi? Kalp krizi geçirdin. Emekli olmalısın.
Hemcinsine sadık olduğun için sağ ol. Aferin.
Madem önemli haberleri paylaşıyoruz, seninkini de duyalım Joel.
- Cidden mi? - Bir duyuru.
- Epeydir ertelediğin bir şey. - Ne duyurusu?
Aslında size şu an söylemeyecektim ama...
Yavaş yahu.
- Ethan, yer değişelim. - Peki.
İnanamıyorum... Tamam, çiçeği burnunda bekâr babam haklı, bir haberim var.
Kız arkadaşımla ilgili.
- Yavaş yahu. - Esther, çocuk masasına geç.
- Peki. - Pardon. Devam et.
Evleniyoruz.
- Aman Tanrım. Yaşasın. - Tebrikler.
Bebeğimiz olacak.
- Mazel. - Ne? Aman Tanrım.
Kim bu kız? Nişanlın kim?
- Tanıştın. - Öyle mi?
- Evet. - Ne zaman?
Mahjong oynadınız.
- Nerede? - Hastanede.
- Ne hastanesi? - Babam kalp krizi geçirdiğinde.
- Kazandım mı? - Evet. Tanışıp kaynaştınız. Evleniyoruz.
Torun geliyor! Duydun mu Rose? Bunu benden nasıl saklarsın?
- O sakladı, ben değil! - Perişan olmamı istiyorsun. Olmayacağım.
Gelinim ve torunum olacak,
sen de erkek ilkbahar koleksiyonu yığınında geberip gidersin.
- Lafa bak ya. - Tatlım, kulaklarını kapa.
Ben kapatırım.
Bu masanın güzelim huzurunun
ve nispi anonimliğinin tadını çıkarmaya bakın.
Çok acıktım!
İmkânsız. Tüm hindiyi tek başına yemişsindir.
- Tüm hindiyi tek başına yedin. - Yemedim.
- İyi akşamlar Bayan Chao. - İyi akşamlar Bayan Chao.
Dikkat edin.
Çantayı mutfağa koy Ethan.
- Zaten burada bir kadın yaşıyormuş. - Ne?
Bir ricam var. Odama gidebilir misiniz?
- Elimi tut. - Hayır.
- Sana göstermem gerek. - Yerini biliyorum.
Geleceğini niye söylemedin? Seni özledim.
Çocukların sende olduğunu bilmiyordum.
- Bugün yani. - Sorun değil.
Yemek ister misin? Şükran Günü yemeği var.
Şikago'ya taşınıyorum.
Alıştıra alıştıra söylemekte iyi değilsin.
- Pardon. Şey nasıldı... - Geçti artık.
Doğru. Özür dilerim.
- Otursana. - Hayır.
Oturmayacak mısın?
Yok. Burada durup söylemeye geldiğim şeyi söylemeliyim.
İhtisasımı Şikago'da yapacağım. Hastaneyi ve oradakileri seviyorum.
Farkında mısın bilmem ama ben Şikago'da yaşamıyorum.
- Şu an taşınamam. - Biliyorum.
- Kuzeydoğuda hastane mi kalmadı? - Yok.
- Baktın mı? - Hayır.
- Baksan mı acaba? Çocuğumuz olacak ya. - Hayır.
- Hayır mı? - Artık
olmayacak.
Ne oldu? İyi misin? Neden aramadın? İlk trene binerdim.
Bir şey olmadı. Sadece...
Artık
çocuğumuz olmayacak işte.
Anlamıyorum.
Siktir. Şimdi anladım.
Özür dilerim.
- Ben oturuyorum. - Hayatım boyunca tek hedefim oldu.
Kimseyle ciddi bir ilişki yaşamak istemediğimi biliyordun.
- Seninle olan şey de... - Baba! Esther yine bana işaret ediyor.
- Hemen geliyorum. - Baba, yapmaya devam ediyor.
Birazdan Ethan! Kahretsin!
Siktir. Özür dilerim Ethan.
- Biliyorum, kızgınsın. - Anlamıyorum.
Madem böyle yapacaktın, niye bana hamile olduğunu söyledin?
Madem hiç değerim yok.
- Olmaz olur mu? - Yahudiler keşiş olabilir mi?
- Hani ilişki geçmişimi düşününce... - Biliyorum, enine boyuna düşünmeliydim.
Ama düşünmedim çünkü sen...
Sen sensin işte. Seni hiç beklemiyordum, göremedim.
Göz doktoru ol o zaman. Görüşüne faydası olur.
Alay etme lütfen.
Kızma, alay etme, umursama.
Öyle demedim. Ben...
Hepsine birden sahip olamam Joel.
Yok öyle bir dünya.
Cidden doktor olacaksam sadece doktor olmalıyım.
Lütfen anla.
Cidden anlamalısın.
Peki.
Peki, sikerler. Öyle olsun. Anlıyorum. Muhteşem bir doktor olacaksın.
- Sağ ol. - Tüm eşyalarını aldın mı?
- Burada eşya bırakmışsındır. - Sadece şu kazağı.
Tek kazak. Vay be, ne kadar dikkatliymişim.
Kız sadece bir kazak bırakıyor. Büyük sorun.
- Lütfen Joel. Ben... - Çocuklar bende Mei.
Hayatta başarılar dilerim.
- Yeni adresimi yollarım. - Tabii. Adresi yolla.
- Hoşça kal Joel. - Güle güle.
Hindi budusun sen.
Sen de... İki hindi budusun.
Hindi budu.
Esther, parmağını Ethan'a doğrultmaya devam edersen onu yer.
Bakar mısınız? Bu hindi çok kuru.
Birinin evden getirdiği yemek bu. Yardımcı olamam.
Pardon. Bir Chianti daha rica etsem?
Birinin evden getirdiği şarap o. Aman be.
Yemek duasını ben okuyacağım. Hazır olmalısın.
- Duayı bilmiyorum. - Ben biliyorum. Kıçı süper.
- Lafı koydu! - Tüm şakalarını yap. Son iki dakika.
Susie, şu tarafla ilgileniver. İki dakikaya yemek duası edeceğiz.
- Ne güzel. - Turneye hazır olduğumdan şüpheliyim.
Turne değil. Hacienda'da iki hafta. İzleyiciler ayağına geliyor.
Çok korkutucu.
Değil. Şovunu yapıp odana dönersin.
Sana mis gibi bir süit ayarladım, hizmetçi de var.
Hiç denedin mi? Kız odanı temizleyip yatağını topluyor.
Vegas sonuçta. Elle muamele de yapar.
- Ne yapar? - Sana birinci sınıf uçak bileti aldım.
- Uçak bileti mi? Ben uçamam ki. - Uçak uçuyor. Sen oturuyorsun.
Uçağa binemem. Uçakları aklım hiç almıyor.
- Havada nasıl kalıyorlar? - Kuş nasıl kalıyor?
- Ekmek parası. - Şaka mı bu?
- Bana tuzak kurmuşsun. Uçağa binmem. - Bineceksin. Bir şey olmaz.
Sen de geliyorsun, değil mi?
Ben mi? Dalga mı geçiyorsun? Hayatta uçağa binmem.
Siktir. Sanırım dişimin ağzına sıçtım.
Hangi ezik bu ekmekleri getirdi?
- Ben getirdim. Kendim yaptım. Beğendin mi? - Hayır. Taş gibi sert.
Özellikle öyle. Aile tarifi. Bunlara "Taş Gibi Ekmek" deriz.
Duyduğum en aptalca şey.
Isırmadan önce on dakika sıcak suda bekletmek gerek.
- Bilmiyor muydun? - Bilmiyordum.
Arkadaşlar, bir duyurum var.
Büyükannenin kuru hindisinden,
büyükbabanın yamuk yumuk patatesinden, Betty teyzenin
kızılcık sosundan ya da pastadaki üzümden Stage Şarküteri sorumlu değildir!
Yani sormayı bırakın!
- Çekilebilirsin Fred. - Tamam. İyi akşamlar.
Verla, şu ekmekler için sıcak su verir misin?
- Hayır. - Bolca yemek var gibi. Selam Alfie.
- Topallıyor musun? - Evet. Ayak parmağım gidiyordu.
Hey, dişime baksana. Bir tuhaflık var mı?
Evet. Arasına ıspanak falan girmiş. Hareket ediyor.
- Kahrolası Taş Gibi Ekmek! - Fred'in ekmeği mi? Önce ıslatmak gerek.
Boş ver şimdi.
Bak, yalakalık yapıp sana ayın 15'inde o kulüpte şov ayarladım.
- Haftaya perşembe. - Süper. Hazırım.
- Bir de Boise aradı. - Seni anlamıyorum.
Boise aradı. Polise rüşvet vermişler. Wolford tekrar açılıyor.
Hâlâ ilgileniyorsan seni istiyorlar.
Sana uyarsa olur. Paslanmamak için bir yerde çıkmalıyım.
Evet arkadaşlar, ilgisizlik ve hindiyle neler yapılacağına dair
şakalar yüzünden yemek duası iptal.
Afiyet olsun. İyi Şükran Günleri.
- Uçağa binmem. - Bineceksin. Ben de hazırım.
- Uçağa binmem. - Bineceksin.
- Elimde bir sürü iş var. - Uçağa binmem.
Evet, bineceksin. Seni geberteceğim Fred.
Hadi bakalım.
Hadi çıkın, hadi.
Senden nefret ediyorum!
- Bir, iki... Görüşürüz. - Dur ya.
Kandırdım.
Selam Mike.
- Ne işin var burada? - Ağaç bakıyorum.
- Beni takip mi ettin? - Konuşuruz dedim.
Demek...
Çocuklarımla geldim. Etrafta koşturuyorlar.
- Kusura bakma, beni buna mecbur bıraktın. - Ne?
Stüdyoda konuşmak istedim ama güvenliği geçemedim.
Çünkü onlara fotoğrafını verip "Hiçbir surette içeri almayın." dedim.
Foto güzel miydi? Arkadan aydınlatmalı falan?
Elimde testere var.
Seninle konuşmalıyım. Benim kızı bir daha değerlendirmelisin.
Gelip şovunu izle. Pişman olmazsın.
Zaten izlemeyi teklif etmiştim ya?
Tepen attı, bana küfrettin, sürünerek çıktığın bataklığa çekip gittin.
- Tekrar bir şey ayarlayalım. - Hayır.
Bir daha teklif etmem. Senin kızı izlemeyeceğim.
Senin izlemen şart değil. Başkasını gönder.
- Kadın yazarlarından birini. - Hiç yok.
Gordon Ford erkeklerden mi ibaret?
- Ağzının nesi var? - Diş sorunu. Boş ver onu.
- Testereyle keseyim mi? - İstemez.
- Git başımdan. - Gayet kibar davranıyorum.
Anlamadım. Ne?
Kalkıp ayağına geldim. Sense beni başından savıyorsun.
Keşke bir kurt sürüsü çıksa.
Kim sana Sophie Lennon'ı getirdi? Ben. O röportaj işe yaradı.
Büyük sükse yaptı. Sırf onunla reytinglerin arttı.
Hepsini kendine mal edip her yerde hava atıyorsun.
- Benim sayemde oldu Mike. - Bir şey diyeyim mi?
Tüm yıl sabırsızlıkla beklediğim tek şey var.
Bana mutluluk veren tek şey, o da bu.
Çocuklarımla Noel ağacı bakmak.
Her yıl yaparız ve acayip keyifli bir şey.
Şimdi, tam orada duracaksın.
Ben de gidip çocuklarıma elma şırası alacağım ve seni tamamen unutacağım.
Ben çoktan onlara elma şırası aldım. Bir şeyle oyalansınlar dedim.
Tuhaftır ki hiçbiri sana benzemiyor.
Seneye buraya da fotoğrafını vereceğim.
Çocuklarıma sinema sözü mü verdin?
Olabilir.
- Spartaküs mü? Spartaküs müydü? - Olabilir.
Çarmıha gerilmenin olduğu üç saatlik filme mi?
Üç çocuk için bu filmi mi uygun gördün?
Atları severler demiştim.
Noel'i ve çarmıha gerilmeyi mahvetmiş oldun. Sağ ol.
Ne demek.
Ayrıca senin yüzünden oradaki en kötü ağacı seçtim.
Kafamı karıştırıp dikkatimi dağıttın.
- Mike, ben... - Bir daha 30 Rock'a adım atmayacaksın.
Anladın mı? 30 Rock'ın önünde durman bile yasak.
20 Rock'a gelince sağa döneceksin.
Beşinci Cadde'de yürümen bile yasak.
Saks'ın önünde bile durmayacaksın
çünkü Beşinci Cadde'de 30 Rock'ın karşısında.
Saks'a gitmek istediğinde 49. Sokak tarafından gireceksin.
- Saks'a hiç gitmem. - Şehir merkezinden uzak dur. Yasak.
- Ofisim şehir merkezinde. - Taşın. Senin kız için de geçerli.
Ofisi yok.
O da bir daha o binaya adımını atmayacak.
O kesin Saks'a gidiyordur.
Yani 49. Sokak girişi onu çileden çıkaracak.
Asansörlerden çok uzakta.
Çocuklar, şuradaki Noel Baba değil mi?
Tüh. Yanılmışım. Meğerse Noel Baba değilmiş.
Spartaküs.
Noel Baba diye bir şey yok.
- Alo? - Vegas'a bir bilet var ve...
Vegas'a bir bilet var ve gidilip alınması lazım.
- Dişin nasıl oldu? - Sus be.
- Seni anlayamadığımı biliyorsundur. - Benim şu salak sihirbazı...
Sikeyim ya.
- Dişçiye gitmelisin. - Şu denyoyu uçağa bindirmeliyim.
- Gitmiyorum. - Evet, gidiyorsun.
Hayır, gitmiyorum.
- Gitmiyorum. - Gidiyorsun.
- Gitmiyorum. - Gidiyorsun, seni bağlamam gerekse de...
Kendimi öldüreceğim.
Susie, saçmalıyorsun. Şimdi dişçimi arıyorum.
- Hemen oraya gidiyorsun. - Ama Alfie...
- Alfie gitmiyor. - Alfie'yi havalimanına ben götürürüm.
- Öyle mi? - Ne öyle mi?
Evet.
Ama yol kenarında bırakamazsın. Uçağa bindiğini görmelisin.
Sakın tuvalete gitmesin.
Camdan kaçar, kendini tuvalete atıp sifonu çeker. Hilebazdır.
Söz. Dişçiyi arıyorum. Görüşürüz.
Tamam. İn bakalım.
Hayır, gitmiyorum.
- Peki. - Ciddiyim.
- Biliyorum. - Beni dinlemiyorsun.
Tabii ki dinliyorum.
GİDİŞ GELİŞ
İnsanlar neden gidiyor?
Haberim olmayan bir istila falan mı olacak?
Kapı numarası belli değil. Oturalım.
Çıkıp gidebilirim. Beni durduramazsın.
Pelerinin bende. Uçağa binene kadar vermem.
Çok saçmalıyorsun. Uçak yolculuğu keyiflidir. İçki ve yemek servisi var.
Ne güzel. Son bir yemek.
- Al bakalım. Susie'den. - Kullanılmış.
Ethan'dan.
Geçen gün bir telefon geldi,
telefonum olduğunu bilmediğim için şaşırtıcıydı.
Arayan bir adamdı. Menajermiş.
- Ne istiyormuş? - Şovlarımdan birini izlemiş.
Çok yetenekliymişim, Houdini'den daha büyük olabilirmişim.
Çok saçma. Zaten Houdini'den büyüğüm.
Houdini ufak adamdı. O yüzden kutuya sığıyordu.
- Zaten menajerin olduğunu söyledin mi? - Söyledim.
Susie Myerson'ı tanıdığını, onun asansör operatörü olduğunu söyledi.
- Ne olduğunu? - Asansörle inip çıkarken gördüğün kişi.
"Zirveye tırmanmak istiyorsan asansörden inmelisin." dedi.
Muhtemelen zirvede.
- Sence neden buradasın? - Pelerinimi çaldığın için.
Vegas'ta 2.000 kişilik bir salonda gösteri yapmak üzere olduğun için.
Baş sanatçısın, şahane konaklama var, hiç görmediğin kadar çok para alacaksın.
Doğru değil. Bir kez kasada uyumuştum.
Altı ay önce barda ayyaşları dolandırıyordun. Dibe vurmuştun.
Susie Myerson dışında kimse sana ne olduğunu umursamadı.
Biliyorum.
Cevheri, ortaya çıktıktan sonra görmek kolaydır.
O cevher, ofisinde kovaya kusarken bunu görmek daha zordur.
Susie eşsiz biri.
Bir Susie daha bulamazsın. Bunu unutma.
...uçuşu için son çağrı...
DÖRDÜNCÜ KAPI
Dördüncü kapı, değil mi?
Selam. Bu, Alfie Zielinski. 14.45 Las Vegas uçağında.
Tamamdır. Harika.
İlk kez uçağa bineceği için gergin.
Buraya da not düşülmüş. Merak etmeyin. Ona iyi bakarız.
Merhaba Alife. TWA'e hoş geldin. Çok iyi arkadaş olacağız. Baksana.
TWA YALNIZ SEYAHAT EDEN ÇOCUK
Kim olduğunu söyleyen bir yazı var. Hiçbir şey açıklamama gerek yok.
İnince Susie'yi ara. İyi gösteriler.
Ne konuştuğumuzu da unutma.
- Alfie, dur. Pelerinin bende. - Bir saat önce falan geri aldım.
- Şu taraftan. - Gel hayatım.
Miriam.
Ne işin var burada?
Selam. Susie son dakika bir şey rica etti de. Acil durumdu.
Susie için hemen kalkıp gelmiş. Ailesi isteyince nanay.
Hiç hoş olmadı.
Susie'nin Vegas'a giden müşterisini uğurlamam gerekti.
Henüz acil durumluk bir şey duyamadım.
Dişi ağrıyordu.
Daha iyi bir hikâye uydurmak ister misin?
- Niye uçakta değilsiniz? - Uçuşumuz iptal oldu.
Hayır Rose, uçuşumuz iptal olmadı. Uçak kalkıyor.
- Bizi almadılar. - Ne?
Rezervasyonumuzu bulamadılar. Başka yer de yoktu.
Biz de eve gidiyoruz.
Seni Bryn Mawr'da okumaya göndermemiş dostun için
yaptığın iyiliği hallettiğinde orada olacağız.
- Aynı taksiyle gidelim mi? - Hayır.
Yalnız geldik. Eve de yalnız gideceğiz. Tıpkı doğum ve ölüm gibi.
Peki. Eve dönüş yolu boyunca size yan taksiden el sallarım.
Şanssızlıklar silsilesi yaşıyor gibiyiz.
Bilmem ki.
Kuru temizlemeci, Şükran Günü'ndeki solmuş çiçekler.
Bu hafta iki kez lastiğim patladı. Şimdi de birden uçuş rezervasyonumuz.
Ne oldu? Sorun ne? Rose?
- Yok bir şey. Hadi eve gidelim. - Tamam.
Taksiye Miriam'dan önce varalım.
Uçuşun iptal olduğunu biliyorum. Nasıl olduğunu anlamaya çalışıyorum.
İptal eden kadının çok tehditkâr bir İtalyan olma ihtimali var mı?
Yoksa çok koyu aksanlı bir İrlandalı kadın mıydı?
"Şapkanız çok güzelmiş bu arada." Evet, İrlanda aksanı.
- Taklitçi değilim. Kusura bakmayın. - Rose. Taksi buldum. Hadi.
Bir dakika.
Arkadan çığlık, testere veya kemik kırılma sesi geliyor muydu?
Rose. Hadi.
- Şaka yapmıyorum. - Rose Weissman, sensiz gidiyorum.
Kapatmalıyım. Kocamın tepesi attı. Aman be Abe.
- Taksiyi kaçırdık. - Başka taksi buluruz.
Başka uçuş bulduğumuz gibi mi?
- Merhaba. - Merhaba.
- İlk seyahatin mi? - Hem de ilk eşya taşımam.
Şey yapayım...
Rothstein, Myers, Friedman ve Abramowitz.
- Hahamların mı? - Avukatlarım.
- Bunu kaybetmesen iyi olur. - Evet.
Kelime başına ücret alıyorlar. Küfürler için iki katı.
Yolculuğa mı çıkıyorsun?
Batı Yakası'na gidiyorum, evet.
- Sahi mi? - Evet.
Los Angeles nezarethanesi nasılmış bakalım.
Duyduğuma göre 22 derece ve güneşli, nem yokmuş.
- Ne var ne yok? - İyidir.
- Çok iyiyim. - Güzel.
- Bir yere mi gidiyorsun? - Yok.
Gergin bir sihirbazı, pelerinini rehin alarak zorla uçağa bindirdim.
Geçen hafta ben de yaptım. Yavşak herif evimde tavşan unutmuş.
- Batıda ne kadar kalacaksın? - Bilmem.
Birkaç gösterim var. Ev kiraladım.
- Vay. Ev kiralamışsın. - Hepimizin başına gelir.
Bence Los Angeles çok hoşuna gider.
Güneşli hava, portakal ve Disneyland. Sevdiğin her şey var.
Altına gizleneceğim bir iki bulut bulurum.
Çocuğum bir süre gelip bende kalacak.
- Şanslı kız. - Evet.
Gidip batıya doğru yol alan bir uçak bulsam iyi olur.
- Aramadığım için özür dilerim. - Biz öyle şeyler yapmayız, değil mi?
Peki.
Kendine iyi bak.
Lenny.
Fırsatı kaçırmayacağım.
Bu sözünü hatırlatırım.
Affedersiniz. Pardon.
İşte buradasın.
Giriş en az iki içki şartıyla bir buçuk dolar.
- Joel'den haber var mı? - Yok.
Nakit parayı da masasına kilitlemiş. Para üstünü kendi cebimden veriyorum.
Buyurun. İyi eğlenceler.
- Hele şükür. - Archibald, sadık can yoldaşım.
- Adım bu değil ki. - Öyle. Archibald. Archie'nin kısaltması.
Yok. Archie, Archibald'ın kısaltması.
Dediğim gibi, "Archibald, sadık can yoldaşım."
Baksana, birkaç at almalıyız.
Çizme, deri tozluk alıp gün batımına doğru at sürüp serseri yakalarız.
Bir düşüneyim. Deri tozluk olmaz ama diğerlerini konuşabiliriz.
- Nerelerdeydin? - Bir bara uğradım.
- Barın var ya. Niye bara uğradın? - Çeşitlilik hayatın tadı tuzudur.
İzninle dostum. Bu akşam nasılsın güzelim?
- Teşekkürler. - Mekânı nasıl buldun?
Buranın sahibiyim, bir sorun olursa bana gel.
Pardon da sohbet ediyoruz.
Burada mı? Konuşmak istiyorsan restorana gidersin.
Sahilde yürüyüşe çıkarsın. Buraya içmeye, dans etmeye gelinir.
Parfümünü koklayacak kadar yaklaşmak için.
Joel!
İlgilenmen gereken korkunç bir sorun var.
Burası benim sayemde ayakta. Hemen dönerim.
Yok, dönmeyecek. Dönmeyecek.
Ne oluyoruz Joel?
Tamam. Merhaba hanımlar ve beyler. Çalmayı bırakın.
Yahu bir adam buraya çıkmış konuşmaya çalışırken olur mu?
Siktiğimin müzisyenleri. Herkese merhaba.
Adım Joel Maisel, Button Club'ın sahibiyim.
Kulüp sahibi olmanın en güzel yanı, seni ezik gibi gösteren şeylerin
artık işin olması.
Mesela şu an sarhoş değilim. Araştırma yapıyorum.
Hem de çok çalışkanımdır.
Birilerini güldürdüm. Gördünüz mü? Bu boktan gruba ihtiyacımız yok.
- Bas git oğlum. - Eskiden işim bu olsun isterdim.
Komedi. Evet.
Ama meğerse komedi yeteneği olan kişi eski eşimmiş.
Onu tanıyor musunuz? Evet, çok komiktir.
Onu sahnede ilk izlediğimde on dakika boyunca donumdan bahsetmişti.
Donumu yıkamaya harcadığı süreden on dakika fazla.
Yalan yok, sahnede benden bahsetmesini dinlemek bir erkek olarak zordu.
Şu an sahnede ben olduğuma göre aynısını yapmaya hakkım var, değil mi?
Şimdi şöyle...
Eşimin şahane memeleri var.
- Cidden olağanüstü. Değil mi Archie? - Hiç görmedim. Bilemem.
Utangaçtır. Kendi eşininkiler de iyidir. Ama benimki sollar.
Benim eşimin memeleri üstün kaliteli. Başka kimin eşinin güzel memeleri var?
- Bu kadar yeter. - Sahneden in.
Elini kaldırsana dostum. Eşin gayet güzelmiş.
Eşin değilse ayrı tabii. Bu durumda, çıkışta ne yapıyorsun fıstık?
Evet arkadaşlar. Barımız açık ve bir sonraki içkiler benden.
- Cidden Joel. Sahneden in. - Öyle takılıyordum ya. Şaka yapıyordum.
Peki. Öyle olsun.
- Biraz müziğe ne dersiniz? - Adam bize boktan dedi.
- Hey! Fıkra anlatsana! - Evet!
Hey.
Hey. Sen.
Sen yaptın, değil mi? Bizim çözmemize izin veremedin, değil mi?
Yine de doktor olurdu.
Bunu kaç kez söylemem gerek ulan?
Bir şey söyle. Buradayım.
Yukarı dön.
Hey. Geldin demek. Dişçi nasıl geçti?
Harika geçti. Çok titiz, şahane adam.
- Dişçim kadın. - Tok sesi beni yanıltmış.
Gitmedin, değil mi?
Hayır. İyileştim. Süper, değil mi? Sonra hallederim. Gece nasıl gidiyor?
- Harika. - Eyvah. Ne oldu?
Çok paslanmışım Susie.
Son sözleri bulmaya çalışırken eldivene uyak olarak keldiven dedim.
Keldiven ne?
Hiç bilmiyorum ama komikmiş gibi çok yüksek sesle ve gülerek söyledim.
Komik değildi.
Sıkma canını. Pasını böyle böyle atacaksın.
Git kötü performans sergile. Sonra içip konuşuruz.
Tamam.
- Baksana. Buz alabilir miyim? - Ne için?
Günlüğümü de okumak ister misin?
Siktir. Şuradaki Gordon Ford mu?
- Neredeki? - Şuradaki. Elime bak.
Evet, o. Yakından çok daha yakışıklıymış.
Siktir.
Ne yapacağım? Burada olduğunu Midge'e söylesem mi? Yok. Kafası karışır.
Yoksa götü tutuşup motive mi olur? Siktir. Kafasını mı götünü mü koruyayım?
Of ya. Kötü performans sergile, dedim. Belki biraz dürtmek iyi olur, değil mi?
Midge gibi düşünmeliyim. O ne isterdi?
Bilmiyorum. Siktir ya. Işıklar neden değişiyor? Felç mi geçiriyorum?
Gösteri bitti.
Bitti. Evren karar verdi.
Bana bir İskoç viskisi getiriver.
Ne duruyorsun be? Çok heyecanlanıyorum işte.
İyi akşamlar hanımlar ve beyler. Burada olmak güzel.
Şükran Günü'nde o kadar yedim ki hâlâ tokum.
Şaka değil. Daha ziyade uyarı.
Oğlum tuhaf yemek artığı kombinasyonlarını sever.
Mesela iki dilim fıstıklı turta arasına hindi ve gravy sos.
Tadı çok kötü.
- Yarın yağmur yağacak mıymış? - Sakın "keldiven" deme.
Çok kötü bir başlangıçtı. Baştan alayım.
Merhaba hanımlar ve beyler. Az önceki kadını boş verin. Artık yok.
Bu akşamki mazeretiniz gibi.
Dostunuz striptiz kulübünde uyuyakalmış. Onu ne uyanık tutuyorsa artık.
Bugün ne keşfettim dersiniz?
Çocuklarınızı havalimanında uçağa bindirip
başka yere gönderebilirsiniz.
Teknoloji inanılmaz.
Eskiden o huzur için onları kilise kapısına bırakmak gerekirdi.
İşin tehlikeli yanı çocukları içinde "kokpit" diye bir şey olan,
yabancılarla dolu bir araçla göndermek değil. Hayır.
Asıl tehlikeli olan, gittiklerinde
hayatın onlarsız nasıl olduğunu hatırlama fırsatın olması.
Değil mi? Tüm anılar bir bir geri gelir. Temiz zemin.
Sakin ev.
İncecik belin.
Seks.
Sonuna kadar gitmeyi başardığın seks.
En azından kocanın başardığı.
- Oldu bu iş. - Her yerde, her odada seks.
Her aletin üstünde. Neredeyse hepsinin. Mikserden uzak durmak gerek.
Haberlerin sesini çok açmak, çocuklar
gürültüyü sorunca "Kruşçev yine pabucunu kürsüye vurdu." demek yok.
Sovyet istilası tehdidi korkutucu olsa da
içten içe "Haftalık oral sekslerin sesini maskeler." diyorum.
Evet, sürem doldu. Cehenneme dönmem gerek.
Arkadaşınızı dik konuma getirin. Hepiniz nazik ve hoşgörülüydünüz.
Garsona bahşiş bırakın. Çocuklarını Pittsburgh'e gönderecek.
Bendeniz Bayan Maisel. Sağ olun, iyi akşamlar.
- Yine kolumu tuttun. - Midge'i çağır.
Çalışıyorum.
- Acele et. Yürü. - Bana bahşiş mi verdin? Vay be.
Affedersiniz. Pardon. Affedersiniz.
Affedersiniz. Bay Ford.
- Oradaymışsın. - Adım Susie Myerson.
- Susie Myerson ve Ortakları. - Peki. Merhaba Susie Myerson.
- Şovu nasıl buldunuz? - Çoğunu izlemedim.
- Komedyenimi izlediğinizi gördüm. - Öyle mi? Üstümü bile çıkarmadım.
Nasıl buldunuz? Dürüst olun.
- Senin kız komikmiş. - Öyledir.
Hem de çekici. Tam televizyona uygun değil mi?
- Şey... - Onu programınıza çıkarın. Çok tutar.
- Uygun değil. - Niye? Fazla mı komik?
Fazla şehirli. Benim kitlemse taşralılar. Ama kız çok iyi.
- Taşralılara da hitap eder. - Üzgünüm. İyi şanslar.
Tamam.
- Onu ekibinize alın. - Ne?
Yazar ekibinize. Hiç kadın yazarınız yok.
Deterjan satıyorsunuz. Kim alıyor?
- Çamaşırhaneler? - Esprilerde yardım eder.
- Kadın yazar olayını nereden biliyorsun? - İçime doğdu.
Eşime göre, kadın görüşü işimize yararmış.
Zeki kadınmış.
- Benden daha zeki. - Susie.
İşte geldi. Miriam Maisel, Gordon Ford'la tanıştırayım.
- Gordon Ford, Miriam Maisel. - Memnun oldum. Çok komiksin.
Sağ olun. Programınızın, sizin büyük hayranınızım.
- Yazar ekibime katılır mısın? - Pardon?
Susie seni pazarlıyordu da, aradığım kadın olabilirmişsin.
- Yazar ekibim için yani. - Hayır. Ben yazar değilim.
- Gel şöyle. - Ne?
- Gel şöyle, konuşalım. - Konuşacak ne var ki?
- Bana güveniyor musun? - Evet.
- İşi kabul et. - Yazar olmak istemiyorum.
Kimse istemez ama bu sayede kapağı atarsın.
Kapağı atınca da adamın yanına gidip her seferinde onu güldürürsün
ve sonunda senin aslında gerçek bir yıldız olduğunu görür.
Budur işte. Büyük çıkış yapabilirsin. Var mısın?
İLERLE
Varım.
Gordon, teklifini kabul ediyoruz ve çok heyecanlıyız.
Tamam, pazartesi başlasın. Mike, sen ilgilenirsin.
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş