60 นาที
ในบรรดาเรื่องราวความสำเร็จ ในชั่วข้ามคืน มิดจ์ เมเซิลเด่นกว่าใคร
เส้นทางการงานจากแก๊สไลต์คาเฟ่ ในกรีนิชวิลเลจ นิวยอร์ก
สู่ความโด่งดังและมีชื่อเสียงระดับโลก ถือเป็นตำนาน
แม้ปกติไม่ชอบออกสื่อ เธอตกลง ที่จะนั่งเล่าเรื่องราวชีวิตเธอกับผม
- คุณดูประหม่านิดหน่อย รึเปล่า - มีศพอยู่ในท้ายรถฉัน
ฉันตั้งใจจะเอาไปทิ้ง แต่ฉันยุ่งจนไม่มีเวลาทำอะไร
ได้มาเพียบ รางวัลแกรมมี่ รางวัลเอมมี อิสริยาภรณ์ฝรั่งเศสด้านศิลปะฯ และอักษร
- ใช้คำว่า "ตำนานที่มีชีวิต" ได้ไหม - ให้ตายสิ ไมค์ ฉันยังไม่ตาย
เดี๋ยว ฉันจะตายเหรอ เรียกรถพยาบาล
ความคลั่งไคล้ในการแสดงนี้มาจากไหน อะไรคือสิ่งที่ผลักดันมิดจ์ เมเซิล
ฉันรักสิ่งที่ฉันทำ ฉันชอบพูดคุยกับผู้คน
ยกเว้นบริษัทนี้ ฉันล้อเล่น ฉันชอบเงิน ฉันไม่อายเรื่องนั้น
และต้องบอกเลย ฉันรักเสียงหัวเราะมาก
และงานของเธอคือทำให้คนหัวเราะ
ตอนอายุ 30 ที่โคปาคาบานา ขายบัตรหมด 18 คืนติดต่อกัน
เดินสายแสดงในสหรัฐอเมริกา แคนาดา และยุโรป บัตรขายหมดในไม่กี่นาที
มีมิตรภาพสำคัญๆ กับคนดัง
การแสดงของเธอกับบ็อบ โฮป และการไปเวียดนามหลายครั้ง
เป็นที่ชื่นชอบของกองทหาร
มิดจ์ คุณดูดีมาก ผมชอบชุดนี้ ของสเกียปาเรลลีใช่ไหม
- โทษที ฉันลืมไปว่าซื้อมาจากไหน - ผมขอดูป้ายได้ไหม
- มันเขียนว่ายังไง - เกินเอื้อม
ต่อรองได้นะ
เมื่อแฟนคลับของเธอมากขึ้น เธอมี แนวโน้มสร้างความตะลึงอย่างเห็นได้ชัด
ถึงขีดสุดในการแสดงอันฉาวโฉ่ ในปี 1971 ที่คาร์เนกีฮอลล์
ผู้หญิงแบบนั้นมี... โผล่หน้ามาด้วยสารรูปแบบนั้น
เฮ้ย มีใครรู้เรื่อง... บทบัญญัติข้อที่หนึ่งบ้าง ยังบังคับใช้อยู่นะ
สิ่งที่น่าจะเป็นคืนฉาว และจุดจบของอาชีพกลับกลายเป็น
เฉกเช่นกับหลายสิ่ง ที่เกิดขึ้นในชีวิตของมิดจ์ เมเซิล
การเริ่มต้นของบทชีวิตใหม่เอี่ยม พร้อมกลุ่มแฟนคลับหนุ่มสาวใหม่เอี่ยม
จากการทัวร์อันอาจหาญ ตามมหาวิทยาลัยของเธอ
ยิ่งไปกว่านั้น เธอเลี้ยงดูลูกสองคน
อีธาน บุตรชาย และดร.เอสเธอร์ เมเซิล บุตรสาว
การมีมิดจ์ เมเซิลเป็นแม่ มันเป็นยังไงเหรอ
มันเป็นวัยเด็กที่เหลือเชื่อ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น
- เธอเป็นแม่ที่วิเศษมาก - เด็กคนอื่นต้องอิจฉาแน่ๆ
- แปลก แต่จริง - แล้วก็มีพวกผู้ชาย
ผู้ชาย ผู้ชายกับมิดจ์ เมเซิล หลายคน
- น้ำเสียงคุณเหมือนนักบัญชีฉันเลย - แต่งงานสี่ครั้ง
และอีกหลาย หรือผมควรพูดว่า ความสัมพันธ์อื่นๆ อีกมากมาย
- เกิดขึ้นได้ยังไง - ฉันไม่รู้
โชคดีในชีวิต โชคร้ายในความรัก ฉันคิดว่าจะแต่งงานครั้งเดียว ตลกสิ้นดี
และมีความสัมพันธ์ ที่ยาวนานกว่าความสัมพันธ์อื่นๆ รวมกัน
คุณเคยเป็นลูกค้าอันดับหนึ่งของผู้จัดการ วงการบันเทิงที่ทรงพลัง ซูซี ไมเยอร์สัน
- ถูกต้องไหม - ถูกต้อง
คุณรู้รายชื่อลูกค้าปัจจุบันของเธอ
ไลซา มินเนลลิ จอร์จ คาร์ลิน บาร์บรา สไตรแซนด์
แทบทุกคนในฮอลลีวูด ทุกคนยกเว้นคุณ
มิตรภาพ 25 ปีหายไปหมด เกิดอะไรขึ้น
คนสองคนในวงการบันเทิง พยายามผูกมิตรภาพ
ให้ผมอ่านสิ่งที่เธอ เพิ่งพูดถึงคุณใน วาไรตี้ ไหม
อย่าเสียเวลาเลย ฉันสักไว้แล้ว...
แล้วก็มีเสื้อผ้าของเธอ
- คุณเอาของพวกนี้ทั้งหมดไปประมูลเหรอ - กระดุมทุกเม็ด โบว์ทุกอัน
ในแง่หนึ่ง สิ่งเหล่านี้คือเพื่อนฉัน คืนแรกของฉันที่แก๊สไลต์
ใช่ เรื่องจริง ชุดบี. อัลต์แมนของฉัน
ตอนนั้นสนุกนะ คลาสสิก
สิ่งที่ฉันใส่ในคืน ลาดยางมะตอยอันยิ่งใหญ่ในปี 1960
คืนที่ห้าตอนที่ฉันทัวร์โคปาครั้งแรก
ชุดที่ฉันใส่ไปงานวู้ดสต็อก ฉันไม่ได้แสดง แต่แน่นอนว่าฉันเปื้อนโคลน
แขกรับเชิญ จอห์นนี่ คาร์สัน เป็นตัวประกอบในหนัง แมด แมด เวิลด์
และนี่ ชุดที่ฉันใส่ในวันแรก ตอนเป็นนักเขียนให้กับกอร์ดอน ฟอร์ด
ชุดที่นั่งได้ของฉัน ฉันไตร่ตรองเยอะที่เลือกชุดนี้
- แล้วเงินที่ได้จะไปที่ไหน - มูลนิธิเด็กไวส์แมน-เมเซิล
เพื่อการศึกษาในวัยเด็ก สุขภาพ ความอดอยาก ที่อยู่อาศัย
เด็กๆ เป็นครูที่ดีที่สุดของฉัน
ฉันได้เรียนรู้ที่จะรัก หัวเราะ รับฟังจากพวกเขา
ดังนั้นทุกอย่างที่ฉันทำ ฉันทำเพื่อเด็กๆ เปิดไฟสิ สาวๆ
มิดจ์ เมเซิล ซูเปอร์สตาร์ตลก ต่อสู้ฟันฝ่าผ่านทั้งความสำเร็จและอุปสรรค
ทำทุกอย่าง ดังคำพูดของเธอ "สำหรับเด็กๆ"
ปี 1961
- กินซะ ไอ้สารเลว - มิเรียม
- เขาต้องกินเพื่อความอยู่รอด - ไม่หิว
- ไม่ได้ยิน ความผิดของพ่อแม่ - อะไร
- เด็กๆ - เราไม่ได้บังคับให้ลูกมีลูก
ไม่ พ่อสร้างสภาพแวดล้อม ที่มีตุ๊กตา หนังสือเกี่ยวกับการเป็นแม่
ครัวของเล่นที่พ่อประกอบให้หนู
กับเตาย่างและตู้เย็นที่เสียบปลั๊กได้
พ่อภูมิใจกับมันมาก จนกระทั่งลูกถูกไฟช็อต
ตอนนี้หนูต้องการคนช่วยดูลูก งานใหม่นี้ต้องทำห้าวันต่อสัปดาห์
บอกเราหน่อยว่าลูกจะเป็นนักเขียน ในรายการ กอร์ดอน ฟอร์ด ได้ยังไง
- แม่ไม่เข้าใจ - ไม่มีอะไรต้องบอก เขาเสนองานให้หนู
หนูตอบตกลง
เขาเดินไปทั่วเมือง เสนองาน ในรายการของเขาให้คนแปลกหน้าเหรอ
ฟังดูไม่น่าเชื่อถือ
หนูแน่ใจว่าเขามีคนจัดการให้ แต่คราวนี้มันมาจากเขาโดยตรง
ที่นั่นมีอะไรให้เขียน
- เขาไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาเองเหรอ - บทพูดของเขาถูกเขียนขึ้นเพื่อเขา
- แม่นึกว่าเขาตลกโดยธรรมชาติซะอีก - มันทำลายสิ่งที่พ่อเห็น
- น่าจะทำให้พ่อแม่ผิดหวังอย่างนุ่มนวล - ลูกแน่ใจนะว่าเป็นเขา
แม่เคยอ่านเรื่องผู้หญิงคนนี้
เธอเดินอยู่ตรงถนนสายหก ได้เจอกับวินสตัน เชอร์ชิล
เขาต้องกลับไปอังกฤษ ลูกสาวเขาป่วย กระเป๋าสตางค์เขาหาย
- นั่นแย่ที่สุด - เธอเอาทุกอย่างที่มีให้เขา 40 เหรียญ
ต่อมาชายคนเดียวกันไปอยู่ที่ยูเนียนสแควร์ กางเกงอยู่ที่พื้น ตะโกนด่านกนางนวล
- ไม่ใช่วินสตัน เชอร์ชิล - นั่นแหละประเด็น
บางทีอาจจะไม่ใช่กอร์ดอน ฟอร์ดที่จ้างลูก
เขาคือกอร์ดอน ฟอร์ด เขาว่าจ้างหนู เขาใส่กางเกง หนูรับงานนี้
- มาคุยเรื่องเด็กๆ กันเถอะ - ฉันยินดีที่จะทำทุกอย่างที่ทำได้
ฉันหวังว่าคุณจะรู้ว่ามันกลายเป็น ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่ได้ดูเด็กๆ
- และตอนที่ฉันดูไม่ได้ ก็... - ผมทำได้
ผมชอบไปรับอีธานหลังเลิกเรียน เอสเธอร์ชอบตามไปด้วย
เธอชอบนั่งบนบ่าผม และบอกว่า "ควบเลย ยานูช"
ตอนนั้นผมก็วิ่งไปเร็วเหมือนควบม้า
ผมอยู่กับเด็กๆ ได้ตลอดถ้าคุณต้องการ แม้แต่ตอนกลางคืน พวกเขาน่ารัก
ชีวิตผมยากลำบาก สงคราม ระเบิด ทุกข์ทรมานมาก
แต่การใช้เวลากับลูกๆ ของคุณ
พวกเขาทำให้ผมคิดถึง การมีลูกเป็นของตัวเอง
เป็นครั้งแรกในชีวิต
ขอบคุณทั้งสองคนเลย ฉันซาบซึ้งมาก
- นั่นใครคะ - ลูกไม่รู้เหรอ
เขาพกไขควงตลอด ผมนึกว่าเขาเป็นช่างซ่อม
ฉันไม่ได้จ้างช่างซ่อม
- เขาดูคุ้นเคยกับเด็กๆ - และเซลด้า
เขาอยู่ที่นี่มาหลายสัปดาห์ และเราไม่รู้จักเขางั้นเหรอ
ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ดูแล้วเขาทำงานให้ฟรีนะ
คุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์
- อย่าเอาเกลือวางไว้ข้างนอก - เราเอาเกลือไว้ข้างนอกตลอด
- เกลืออยู่ข้างนอกตลอด - ฉันเก็บไว้ในตู้ตลอด
- หนูจะได้ไม่ไปกิน - มันคือเกลือนะ ไม่ใช่น้ำตาล
คุณหยุดคุยกับเธอตรงถนนเหรอ
เธอหยุดผม เธอขี้เม้าท์
เธอเดินอยู่ในถนน หยุด และจับตัวมาคุยเลย
มอยช์ เมเซิล
ฉันไม่เคยพูดถึงคุณแบบแย่ๆ กับใคร
- ฉันเคยทำแบบนั้นเมื่อไหร่ - ปีที่แล้วไงที่ดิสนีย์แลนด์
วันนั้นฉันคุยกับโดนัลด์ ดั๊ก
- เพื่อน ฉันขอโทษนะ - นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน
ตั้งแต่ทิ้งนายไว้ที่นั่น ฉันก็กลัวนายโทรมา
- นายรู้สึกยังไงบ้าง - เหมือนโดนรถถังชนมา
เมื่อคืนนายเมาไม่รู้เรื่องแบบสุดๆ เลย
- เล่าให้ฉันฟังหน่อย - นายมาถึงแบบเมาแอ๋
- จีบสาวๆ ต่อหน้าคู่เดตพวกเธอ - มีคนหนึ่งต่อยฉันเหรอ
- ไม่ใช่ นายดูถูกวงบนเวที - พวกเขาซ้อมฉันเหรอ
ไม่ใช่ นายขึ้นไปเดี่ยวไมโครโฟน บนเวทีเล็กน้อย จากนั้นก็หายไป
ฉันไม่รู้ว่านายขึ้นไปชั้นบนได้ยังไง นายเลือดท่วมเลย
ฉันพานายไปห้องฉุกเฉิน พวกเขาทำแผลให้ นายกลับบ้านไม่ได้เพราะซี่โครงหัก
นายต้องเย็บแผล ฉันเลยพานายไปที่นั่น
- ยกโทษให้ฉันด้วย - ฉันยกโทษให้นาย
คุณทำให้ตัวละครดิสนีย์ทุกตัวไม่ชอบผม
ฉันอาจจะยังไม่ยกโทษให้นาย ขอตัดสินใจก่อน
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม
ไม่ ฉันคิดออกแล้ว ไว้ค่อยคุยกันนะ
ฝันไปเถอะ
คุณคิดว่าซินเดอเรลลา ไม่ได้แอบมองผมเหรอ เธอมองผมด้วย
สวัสดีค่ะ เรามาถึงแล้ว
ใครอยู่นี่ ใครอยู่นี่
- มีคนมาที่นี่ - สวัสดีคุณย่า สวัสดีคุณปู่
- เรานัดกันไว้เหรอ - เด็กๆ อยากมาค่ะ
พวกเขาอยากใช้เวลาวันอาทิตย์ กับคุณปู่คุณย่าเมเซิล
น่ารักจัง
- มากอดปู่แน่นๆ มา เด็กๆ - มาหาย่าก่อนมา ย่าพูดก่อน
- มาเร็ว ปู่รออยู่ - มาสิ
- ปู่มีความรู้สึกนะ ปู่เจ็บเข่า - หลานจะทำร้ายความรู้สึกย่า ทำใจสลาย
- หลานไม่อยากทำร้ายปู่ ปู่มีลูกอม - เข่าย่าก็เจ็บเหมือนกัน เขาไม่เป็นไร
- ปู่จะใจสลาย - ย่าก็ใจสลายเหมือนกัน
ดูสิ เขามานั่นแล้ว คนไข้ตัวน้อยของเรา
- ไง - ไง
ไม่ต้องกลัว เขาจะไม่เป็นไร
พ่อของหลานถูกรถคันเล็กมากชน แต่เขาดีขึ้นมากแล้ว
- ดูสิ เขาเดินได้ - แล้วคุณโตขึ้นไหม
- นี่ไม่ใช่ชุดนอนผม - โอเค
พ่อสบายดี ลูก จริงๆ นะ มันดูแย่กว่าที่เป็น
ลูกๆ ไปรื้อของเล่นที่ห้องนั่งเล่นนะ
ปู่จะไปด้วย ไปกันเถอะ หลานๆ
- เดี๋ยวย่าตามไป - หนูไม่ได้อยากมาที่นี่
- ไปเอาของเล่น นี่ - เสื้อผ้าของผมอยู่ไหน
ร้านซักแห้ง
มันสกปรกและเปื้อนเลือด จะเรียบร้อยในหกถึงแปดชั่วโมง ไม่เกิน
ชุดนี้คืออะไร มันไม่ใช่ของอีธาน ไม่ใช่ชุดเก่าของผม
แม่มีชุดนอนเด็กชายสำรองเตรียมไว้ตลอด แบบที่คนอื่นๆ เขาทำกัน
ไม่มีใครทำแบบนั้น
เข้าไปในนั้นดีกว่า ก่อนเด็กๆ จะหมดอารมณ์กอดนะคะ
ใช่ หลานๆ ย่ามาแล้ว มากอดย่าด้วยนะ
- เรื่องมันยาวน่ะ - ฉันอยากฟัง เล่ามาเถอะ
อย่าดึงแรงนัก มิดจ์ คุณกำลังดึงรอยเย็บ
- ว่าไง - ผมมีเรื่องชกต่อย
นั่นเหรอเรื่องยาวของคุณ กลอนสั้นยังยาวกว่านี้
- ที่คลับน่ะ - ที่คลับเหรอ อาร์ชี่ไปไหน
- ผมคุยกับเม - เมเหรอ เมไม่ทำแบบนี้
โจล เรื่องเมมีอะไร
- ไม่มีเมแล้ว โอเคนะ - ไม่มีเมเหรอ
- คุณเลิกกันแล้วเหรอ แล้วลูกล่ะ - ไม่มีเมแล้วก็ไม่มีลูก
- นั่นไง พอใจหรือยัง - ไม่มีลูกเหรอ
- ไม่มีลูก - เธอจะย้ายไป ย้ายไปแล้ว
- เธออยู่ที่ชิคาโกแล้ว มันจบแล้ว - ฉันเสียใจด้วย
- ไม่นะ - ฉันขอโทษ
ฉันกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
- แบบไหน - เธอไม่พร้อม
- คุณรู้ได้ยังไง - ฉันสังหรณ์ใจ
- เราคุยกันที่ รพ. - รพ. เหรอ
- เราคุยกันเรื่องลูกๆ ว่ามันจะเป็นยังไง - คุณคุยกันเหรอ
- คุณกับเธอคิดไม่เหมือนกัน - ล้อเล่นหรือเปล่า
ไม่
คุณไม่คิดว่าจะเตือนผมหน่อยเหรอว่า ชีวิตผมกำลังจะพินาศ
- มันก็แค่สิ่งที่ฉันรู้สึก ลางสังหรณ์ - คุณไม่ควรคุยกับเธอ
- โจล - นี่ทำให้เธอตัดสินใจ
- ทำให้ทำสิ่งที่ทำลงไป - นี่
- ไม่ยุติธรรมนะ เธอเลือกเอง - เพราะคุณช่วย
ฉันจะรอให้คุณดีขึ้นแล้วค่อยตบคุณ เพราะตบไปตอนนี้ก็ไม่สนุกหรอก
ฉันไม่ได้ทำอะไรที่ผลักไสเมไป
ผมมีเวลาแปดชั่วโมงจนกว่าจะได้ เสื้อผ้ากลับมา ผมจะไปนอนพัก
- ฉันแวะไปบ้านคุณได้... - ผมไม่เป็นไร
ล้อกันเล่นหรือวะเนี่ย
โอเค ฉันนึกว่าเลือกชุดที่เหมาะ กับการทำงานวันแรกกับกอร์ดอน ฟอร์ดแล้ว
ฉันใช้เวลาคิดหลายชั่วโมง เลือกการจับคู่สี
- แล้วประมาณตีห้า ฉันก็คิดได้ - เหมือนจู่ๆ โดนทุบไหม
- อะไรนะ - พูดต่อเถอะ
นี่ไม่ใช่งานที่ต้องยืนทำ มันเป็นงานนั่งโต๊ะ
อธิบายมาหน่อย
บี. อัลต์แมน ฉันยืนที่เคาน์เตอร์ นั่นคืองานที่ต้องยืนทำ
เดี่ยวไมโครโฟน งานที่ต้องยืนทำ ฉันรู้วิธีแต่งตัวสำหรับงานนั้น
งานที่กอร์ดอน ฟอร์ดเป็นงานที่นั่งทำ
ฉะนั้นจะใส่กระโปรงทรงตรงไม่ได้
เป็นกระโปรงตรงที่มีผ่าได้ แต่ไม่ใช่ผ่าข้าง ไม่
ถ้าฉันขยับตัวตอนนั่ง พวกเขาก็ได้เห็นสิ่งที่ไม่อยากเห็น
ถ้ากระโปรงผ่าหลังไม่เป็นไร เหมือนช่องระบายอากาศที่มีรสนิยม
นั่นทำให้เดินง่าย กลับมาที่กระโปรงบาน
ต้องเป็นกระโปรงบาน เพื่อให้เหมาะกับท่านั่งต่างๆ
- น่าสนใจ โทรมาเพราะเรื่องนั้นเหรอ - ใช่
งั้นขอทวน เธอแม่งโทรหาฉันตอนตีสี่ห้าสิบหก
ตอนเช้า หลังจากใช้เวลาคิดหลายชั่วโมง เรื่องการจับคู่สี
เพราะเธอคิดได้ว่า งานนี้เป็นงานที่นั่งทำเนี่ยนะ
ใช่
เธอคิดว่างานนี้คือการยืนแปดชั่วโมง เพื่อเสนอมุกตลกต่อหน้ากอร์ดอนเหรอ
โคตรโง่เลย
- ฉันไม่รู้นี่ว่าเป็นงานยังไง - กฎใหม่
สำหรับเธอและพวกตระกูลไวส์แมน ปัญญาอ่อนทั้งหลาย
ห้ามใครโทรหาฉันก่อน 10.30 น. ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม
- นี่กาแฟถ้วยใหม่ค่ะ คุณซูซี - ยกเว้นเซลด้า
ถ้าเซลด้าโทรหาฉัน ฉันรู้ว่าเขามีของอร่อยชดเชยให้ตลอด
ขอบคุณค่ะ คุณซูซี
ฉันมีข่าวซุบซิบประจำบ้านมาบอก
ถ้ามันงี่เง่า ฉันจะโยนเธอออกไปนอกหน้าต่างเวรนั่น
เซลด้ามีแฟนแล้ว
- เกิดอะไรขึ้นกับยานูช - ยานูชคือแฟนเธอ
- คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง - เซลด้าคบกับเขามาหลายเดือนแล้ว
ฉันเจอพวกเขาในวิลเลจ เขาเป็นนักเต้นที่เก่งมาก
เธอเพิ่งรู้เรื่องนี้ได้ยังไง เขาเปลี่ยนอุปกรณ์ในห้องน้ำของเธอ
เขาเป็นคนเปลี่ยนเหรอ
เธอไม่สังเกตเห็นผู้ชาย ที่อยากอึ๊บเซลด้าเหรอ
ฉันไม่ได้ช่างสังเกตอย่างที่ควรจะเป็น
เธอเป็นนักแสดงตลกช่างสังเกตการณ์ มีบางอย่างในตัวเธอที่ขาดไปนะ
ตายจริง ดื่มหลังเลิกงาน
ฉันต้องการชุดที่นั่งทำงาน และไปดื่มกับแก๊งที่ทำงานได้
โอเค นี่ไม่ใช่งานเลี้ยงค็อกเทลนะ มันคืองาน
เอานี่ อันนี้ กับอันนี้ และอันนี้
และอันนี้
- เยี่ยมไปเลย - เธอนั่งทำงานได้สบายๆ
ฉันอยากแน่ใจว่าเธอนั่งได้ กระโปรงบานพอไหม
- เหมาะสุด - กลับไปนอนละ
- ขอบใจ ซูซี - ไปตายซะ มิดจ์
ไม่
ไม่นะ ขอโทษค่ะ ฉันคุยกับเขาอยู่
มีคนเพี้ยนบนรถใต้ดินอีกแล้ว
- มิดจ์ - ฉันบอกว่าไม่ ฉันไม่อยากคุยกับคุณ
- รอก่อนสิ ผมไม่เคยได้อธิบาย - ไปบอกกับเครื่องชงกาแฟของคุณสิ
มิดจ์ ไม่เอาน่า
ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย มีคนบ้าตามฉันมา
ผมไม่มีเบอร์โทรศัพท์หรือที่อยู่เพื่อติดต่อคุณ
ดีแล้ว ฉันไม่อยากให้คุณติดต่อมา ชาแนลเหรอ สวยมากค่ะ
ผมไปที่สวนสาธารณะทุกเช้า ตั้งหลายสัปดาห์
- คุณไม่เคยโผล่มา - ฉันไม่เคยกลับไปอีก
- ผมเอาดอกไม้ไปทุกวันเพื่อขอโทษ - หวังว่าคุณคงให้ดอกไม้กับภรรยานะ
- น่าเสียดายถ้าต้องทิ้งดอกไม้ - สวยนะครับ
นี่ ขอโทษนะครับ ขอทางหน่อย สองนาที ผมขอแค่นั้น ฟังนะ...
สองนาที
โอเค เมื่อกี้ก็สนุกดีนะ แต่ผมต้องขอบอกคุณ...
เหลือเชื่อเลย
ขอโทษครับ ขอผ่านหน่อย ขยับไปหน่อย ให้ตายสิ
- ไม่มีมารยาท - ผมเหรอ
พวกคุณต่างหากที่เดินเรียงแถวกัน อย่างกับแนวรุกทีมพรินซ์ตันไทเกอร์ส
- นี่ - ให้ตายเถอะ
- ผมไม่เคยทำแบบนั้น สาบานได้ - อะไร แอบตามผู้หญิงบนรถใต้ดินเหรอ
- พาผู้หญิงกลับไปที่บ้านผม - บ้านคุณกับภรรยาคุณน่ะเหรอ
มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
โทษที เราคุยกันเยอะแยะ คุณไม่เคยบอกว่าคุณแต่งงานแล้ว
- ไม่ได้แต่ง - นั่นใครล่ะ น้องสาวคุณเหรอ
เธอไม่พอใจที่คุณนอนกับผู้หญิงคนอื่นเหรอ
- ผมไม่อยากให้คนทั้งนิวยอร์กได้ยิน - คุณเริ่มเองนะ
ทำไมคุณจะไปนอกเมืองล่ะ คุณจะเข้าเมืองนี่นา
นี่รถไฟเข้าเมือง
รถไฟไปอัพทาวน์
บ้าจริง
บ้าเอ๊ย มิดจ์ คุณอยู่ไหม มิดจ์
- ขอโทษครับ มีปัญหาอะไรเหรอ - ขอโทษครับ ผมกำลังหาเพื่อนอยู่
นั่นคือคนที่ทำร้ายฉันที่บันได
- ทำร้ายคุณเหรอ เมื่อไหร่ - ผมไม่ได้ทำร้ายใคร
เขาพูดสบถและว่าเราน่ารังเกียจ
- อะไรเนี่ย - พวกเขาขวางทางบันได
- สองนาที - คุณพระ
คุณจะไม่เจอผมอีก ผมสัญญา บอกเขาไปว่าไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรค่ะ
ผมทำพลาด พลาดจริงๆ ผมทำให้คุณอยู่ในสถานการณ์แย่ๆ
แย่เหรอ มันยิ่งกว่าแย่อีก
มันแย่จริงๆ คุณเลือกคำที่เหมาะได้เลย
- คืนนี้ฉันจะกลับไปคิด - ผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นภรรยาผม
- ไม่ใช่น้องสาวของคุณเหรอ - เราแยกกันอยู่ นั่นมันบ้านผม
- เธอได้บ้านเก่าของเราไป - ทำไมเธอถึงเดินเข้ามาแบบนั้นล่ะ
เอาหมามาส่ง ซึ่งเธอควรจะบอกก่อนว่าจะมา
- ตอนนี้เรากำลังหย่ากัน - คุณกับหมาเหรอ
การแต่งงานมันจบลงนานแล้ว ก่อนที่ผมจะเจอคุณอีก ฟังนะ มิดจ์
การได้พบคุณ การที่เราได้คุยกัน มันคือสิ่งที่ช่วยชีวิตผมไว้
ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้คุณคิดทบทวนใหม่ ผมแค่อยากมาขอโทษ
หมาเป็นยังไงบ้าง
- เธอเอาหมาไป - หา
- เปลี่ยนชื่อมัน - เลวร้าย
- ผมทำคุณไม่อยากไปสวนริเวอร์ไซด์ไหม - แค่ชั่วคราว ตอนนี้ฉันกลับไปแล้ว
- ดีครับ เพราะมันเป็นสวนสาธารณะที่ดี - ใช่ค่ะ
บางทีเราอาจจะได้บังเอิญเจอกันอีก
- อาจจะค่ะ - เท่านี้ก็ดีแล้วครับ ผมขอรับไว้
- ลาก่อน มิดจ์ - ลาก่อน ซิลวิโอ
เอาใจช่วยนะ พ่อหนุ่ม
ภูมิปัญญาและความรู้ จะเป็นความมั่นคงในยุคของท่าน
- คุณบอกว่ากอร์ดอนจ้างคุณเหรอ - เขาไม่จ้างใครเป็นการส่วนตัว
มันไม่ใช่ปกติวิสัย แต่เขามาที่คลับเปลื้องผ้าของฉัน
คลับที่ฉันแสดงน่ะ
- ฉันเข้าใจแล้ว - ไม่ คุณไม่เข้าใจ ฉันเล่นตลกเปิดไมค์
- คุณมาที่นี่เพื่อออกรายการเหรอ - ต้องมีคนนัดคุณมาก่อนนะ
คุณจะเดินดุ่มเข้ามา ขอคิวนัดออกรายการไม่ได้หรอกนะ
ฉันไม่ได้เดินมั่วเข้ามา เดี๋ยว เขารู้จักฉัน
ไมค์
มิดจ์ เมเซิล
ให้เธอเข้ามา
คุณกับฉัน ยังไม่เคยเจอกันอย่างเป็นทางการ
ฟังนะ ไมค์ ฉันรู้ว่าคุณกับซูซี เริ่มต้นได้ไม่สวยเท่าไหร่
- เริ่มต้นได้ไม่สวยเหรอ ตลกมาก - ตอนนี้ฉันมาที่นี่แล้ว
- คุณไม่... - คุณรู้ไหมว่ามันไม่มีกลิ่น
- อะไรคะ อะไรไม่มีกลิ่น - ต้นคริสต์มาสของผม มันเป็นต้นไม้กากๆ
ผมซื้อมันมาเพราะจะหนีจาก ผู้จัดการจอมป่วนของคุณ
อะพาร์ตเมนต์ของผมไม่มีกลิ่นคริสต์มาส
เพราะต้นคริสต์มาสเวรนั่น มันกาก ไม่มีชีวิตชีวา
- คุณจะค่อยๆ ชอบฉันไปเอง - ให้ตายสิ คุณสองคนเหมือนกันเป๊ะ
อาจใช้เวลาหนึ่งถึงสองเดือน พอหกเดือน เราจะไปเล่นโบว์ลิ่งและดื่มเบียร์กันเลย
- ต้องไปแล้ว ฝากข้อความถึงซูซีได้ไหม - ได้สิคะ
- ฉันจะบอกต่อให้ - ว่าแต่คุณมาสายนะ
พวกนั้นคือนักเขียนเหรอ
- ฉันควรไปตรงนั้นใช่ไหม - นั่นห้องนักเขียน ไปเลย
ขอบคุณค่ะ
คุณคิดว่าเขากำกับละครไม่ได้เหรอ อัลวิน
เราเคยทำซีรีส์ ซีซาร์
ผมไม่มีปัญหากับเมล บรูคส์ ผมชอบเขา เขาตลก
- แต่อะไร - มาแล้ว
เขาไม่ได้เรื่อง ไม่ได้เรื่องจริงๆ
ถึงเวลาแสดงฝีมือก็ไม่ได้เรื่องเลย
ถามไซม่อน ถามกิลเบิร์ต ให้ตายสิ ถามซิดก็ได้
ปีศาจตาสีเขียวที่ล้อเลียนเหยื่อที่มันกิน
ให้ตายสิ เล่นเชกสเปียร์ก่อนเที่ยงเลย
เรื่องเดียวที่ผมจะขอคือ อย่าเอาความเกลียดเมล บรูคส์มาลงที่ผม
เพราะเราชื่อเหมือนกัน
- ผมไม่ได้เกลียดเขา - ฉันก็เหมือนกัน
- สวัสดีค่ะ ฉันมาถูกที่หรือเปล่า - ผมว่าไม่ใช่
- นี่ห้องนักเขียนใช่ไหมคะ - เราคือนักเขียนที่อยู่ในห้อง
- ฉันคือนักเขียนใหม่ของคุณ - อัลวิน
จอร์จบอกว่าจะมีผู้หญิงมาเริ่มงาน เขาไม่ได้บอกว่าเมื่อไหร่
ฉันคือผู้หญิงคนนั้น และฉันเริ่มงานวันนี้ค่ะ
- จอร์จเป็นใครคะ - เดี๋ยวคุณก็รู้
- ลูกเหม็น - รองเท้าโบทชูส์
ผมมีรองเท้าโบทชูส์นะ
ผมอยากรู้เรื่องพนักงานใหม่ ผมก็แค่หัวหน้านักเขียน ผมจะไปรู้อะไร
- มิลลี่... - มิดจ์ค่ะ
มิดจ์เหรอ
อย่าไว้ใจคนที่ชื่อไม่คล้องจองกับคำไหน
- ปิด จิต สิทธิ์ - ขิต
ราล์ฟ เมล อดัม เซซิล และผมอัลวิน นั่งสิ
- เยี่ยม ฉันใส่ชุดสำหรับนั่งมา - อะไรนะ
กระโปรงบานสำหรับนั่งน่ะ
ใส่ยืนก็เหมาะ แต่ดูดีถ้าคุณนั่ง
- ใช้งานได้หลากหลาย เหมือนกางเกง - กอร์ดอนอารมณ์ไม่ดี
- อีกแล้วเหรอ - ชีวิตแสนโชคดีของเขามีอะไรที่แย่
- เขาเลิกสูบบุหรี่ - พระเจ้า
- ไม่เอาน่า - เขาไม่อยากให้คนอื่นๆ สูบ
- ถ้าเขาหย่า เราต้องหย่าด้วยไหม - หมดมวนนี้ก่อนได้ไหม ไม่ได้เหรอ
มะเร็งคงต้องรอก่อนนะ
พวกเขามาเพื่อบุหรี่และผมไม่ได้พูดไป
ไปได้แล้ว หนุ่มๆ ขอเด็ดๆ นะ ยี่สิบในหนึ่ง
- ขอของตัวเองตอนนี้เลย - เหมือนกัน
- อัลวิน ยี่สิบในหนึ่งคืออะไร - ครับ
ใช่ ผมรู้จักเบิร์นสไตน์ ผมอ่านบันทึกแล้ว
ผมจะไม่ส่งมุกมาเอสโตรให้เขาเยอะๆ
แค่เอาบุหรี่เวรให้เขาไปซะ
- ไง นี่ รู้ไหมว่ายี่สิบในหนึ่งคืออะไร - ไม่รู้ค่ะ
รายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ ใช่ค่ะ เขาเลิกสูบบุหรี่
เรากำลังกระจายข่าว เราไม่ได้ปิดบังคุณ
ใช่ เราทุกคนต้องเลิกสูบบุหรี่
ไง มิดจ์ ซูซี มิดจ์โทรมา เสียงเธอฟังดูแปลกๆ
- เป็นยังไงบ้าง คนเก่ง - ตื่นตระหนก ฉันตื่นตระหนก ให้ตายสิ
- หายใจลึกๆ - ฉันกำลังหอบ
- ก้มหัวลงระหว่างขา - นั่นใครน่ะ ไดนาห์เหรอ
สูบบุหรี่สิ เธอเป็นอะไร
- คุณไม่ได้บอกฉันเรื่องยี่สิบในหนึ่ง - ยี่สิบในหนึ่งคืออะไร
เราต้องคิดยี่สิบในหนึ่ง มันคือยี่สิบมุกในหนึ่งชั่วโมง
นั่นมันเมื่อแปดนาทีที่แล้ว งั้นฉันมี... ฉันสติแตก ฉันคิดเลขไม่ออก
คุณมีเวลา 52 นาทีที่จะเขียน มุกตลก 20 มุก หนึ่งมุกทุกๆ 2.6 นาที
- ในที่สุดก็ได้ใช้คณิตศาสตร์ - ไม่ช่วยเลย
ต้องเป็นมุกที่มีคุณภาพสินะคะ
- แต่ละมุกต้องฮาจริง - ทำไมคุณมาคุยโทรศัพท์ด้วย
เขากำลังเรียนรู้ บริษัทตัวแทนใหญ่ๆ เป็นแบบนี้
- เหลือเวลาคิดหนึ่งมุกทุก 2.5 นาที - เธอไม่ควรพูดนะ
ฉันคิดเล่นมุกแบบนั้นไม่ได้ มันใช้เวลา
ฉันปลุกปั้นและนวดเค้นมัน ตอนนี้ฉันคิดไม่ออก เวลาหมดไปเรื่อยๆ
มาลองคิดเค้นให้ไหลลื่น มุกนี้เป็นไง
สวนจัตุรัสวอชิงตันไม่ได้เป็นสวนรูปจัตุรัส แต่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ดังนั้นควรเปลี่ยนชื่อเป็น สวนสี่เหลี่ยมผืนผ้าวอชิงตัน
- น่ารักจัง - เห่ยมาก
- ฉันไม่ใช่นักเขียนนี่หว่า เธอต่างหาก - ฉันไม่ใช่ ฉันบอกคุณแล้ว
เธอได้งานนี้แล้ว แกล้งทำไปจนทำได้น่ะแหละ
ฉันจะดูในสมุดฉัน ดูว่ามีอะไรเป็นแรงบันดาลใจไหม
สิ่งเดียวที่สำคัญคือกอร์ดอนคิดว่าเธอตลก
- เป็นยังไงบ้าง สานสัมพันธ์กันหรือยัง - เขาอยู่คนละส่วนในตึก
ฉันควรได้ออฟฟิศไหม เพราะฉันไม่มี
ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
ฉันแทบจะไม่มีเก้าอี้นั่ง ฉันหาห้องน้ำหญิงไม่เจอ
ทุกคนพูดกันเป็นคำรหัส ไมค์ คาร์ฝากข้อความมาให้คุณ
- ฉันเดาว่าเธอชูนิ้วกลางให้ฉันอยู่ - นิ้วกลางทั้งสองข้างเลย
ฉันต้องไปแล้ว ฉันต้องเริ่มคิด... เขียนน่ะ บาย
กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ ค่ะ
- ฉันรักเขาจริงๆ เขาคือคนที่ฉันคิดถึง - สามีคนที่สองเสียยังไงเหรอ
มันเลวร้ายที่สุด ตอนหน้าหนาว เขาเดินอยู่แล้วก็ลื่นบนน้ำแข็ง
- ตายแล้ว - มันแย่กว่านั้นอีก ถนนอยู่บนเนินเขา
เขาลื่นลงมา ตอนที่มีคนกำลังเปิดเครื่องหั่นไม้
- ตายแล้ว - มันแย่กว่านั้นอีก จะไปไหนน่ะ
- พาคนพวกนั้นออกไปจากตรงนี้ - ไม่นะ ตายแล้ว
- เกิดอะไรขึ้นคะ - เกิดไฟไหม้น่ะสิ ถอยไปครับ
- แต่เป็นไปได้ยังไงคะ - ไม่ไฟฟ้าลัดวงจรก็วางเพลิง
- ยังไม่รู้ - วางเพลิงเหรอ
นี่มันมากเกินไปแล้ว
- นี่มันมากเกินไปแล้วนะ - อะไรมากเกินไปเหรอ
ร้านน้ำชาของฉัน
- คุณคาร์ ฟลอเรนซ์สายสองค่ะ - เชิญเลยค่ะ
ผมว่ามันแค่ 59 นาทีเอง
เงียบเลย เมล ดูมั่นใจ พอใจในตัวเองนะ เริ่มเลย
สัปดาห์ที่แล้วมีการเปิดตัว ละครบรอดเวย์ คาเมลอต
และละครไม่บรอดเวย์เรื่อง คาเมไม่รอด
ใส่ไว้ในหมวดอาจจะใช้นะ อดัม
ถึงช่วงเวลา ที่เด็กๆ เขียนจดหมายถึงซานต้า
- เขาไม่ชอบมุกซานต้า - ขอพูดให้จบได้ไหม
ความเชื่อของเด็กช่างน่าอัศจรรย์
ที่เชื่อว่าซานต้าจะเอาของขวัญมาให้ หลังจากที่เห็นเขาห้อยหัวทิ่มที่ห้างเมซีส์
- เขาไม่ชอบเรื่องมุกซานต้า - เวรเอ๊ย
- ราล์ฟฟี่ - ข้ามมุกซานต้าของผมไป
คุณอาจเคยได้ยินว่านาซ่า วางแผนจะส่งลิงไปในอวกาศ
พวกเขาอยากส่งพวกทึ่มไป แต่เจอร์รี่ ลิวอิสกับโปรดิวเซอร์ของผมไม่ยอมไป
เอามุกนี้ให้จอร์จดูก่อน
- พวกเขาต้องตัดภาพไปที่เขา เซซิล - ผมคิดถึงนิกสัน
- แล้วไง - แค่นั้นแหละ ผมมีแค่นั้น
ความเป็นมืออาชีพที่น่าทึ่ง แล้วจะวนมาใหม่นะ สาวคนใหม่
ฉันเอง คนเดียวที่มีอวัยวะเพศหญิงในห้องนี้
อย่าทึกทักไปเองสิ
มีคำกล่าวโบราณว่าไว้ ถ้าคุณต้องการใครสักคน...
ผ่านเนินเขา ผ่านหุบเขา เมื่อเรามาถึงเส้นทางฝุ่นเขรอะ
และรถบรรทุกอาวุธเคลื่อนไป
เวลามีคนเข้าห้องน้ำ เราจะร้องเพลงเพื่อกลบเสียง
เข้าใจแล้ว
และรถบรรทุกอาวุธเคลื่อนไป
จากนั้นก็ไงๆ ปืนใหญ่ภาคสนาม
เราพูดถึงไหนแล้วนะ
- สาวน้อย - ฉันเอง
- ว่ามาเลย - โอเค มีคำกล่าวโบราณว่าไว้...
ผ่านเนินเขา ผ่านหุบเขา เมื่อเรามาถึงเส้นทางฝุ่นเขรอะ
และรถบรรทุกอาวุธเคลื่อนไป
เลขาฯ
- เลขาฯ - มาแล้วค่ะ
- พิมพ์เอกสาร เอาไปให้กอร์ดอน - ได้ค่ะ
ได้เวลามื้อเที่ยง
- ไปกินที่ไหน - ร้านอาหารจีน
อัลวิน มุกของฉันไม่ได้...
ผ่านเนินเขา ผ่านหุบเขา เมื่อเรามาถึงเส้นทางฝุ่นเขรอะ
- นี่ออฟฟิศของผม - อ้อ ขอโทษค่ะ
- เอ้บ - สวัสดี เทอร์เรนซ์
- โชคดี - ขอบคุณ
- คุณควรไปกินมื้อเที่ยงนะ - ตายจริง ผมลืมเวลาไปเลย
- โชคดี - ผมอยากไปด้วย แต่เป็นหวัดแบบนี้
มอรี่ ก็เป็นหวัดหนักเหมือนกัน
มีเรื่องอะไรที่คุณอยากให้ผม คุยกับเธอเป็นพิเศษไหม หรือ...
กินมื้อเที่ยงทำความรู้จักกันน่ะ
เธอจะพูดสิ่งที่เธอต้องการ รับฟังถามตอบ เธอชอบบทวิจารณ์คุณด้วย
- โชคดี - ขอบคุณ
- อันไหน - ละครตลกที่เธอย้ายมา
- อะพุดดิ้งฟอร์ไนเจล - อันนั้นเยี่ยมเลย
- ผมวิจารณ์ไปนิดหน่อย - เธอปรับเปลี่ยนตามความเห็นของคุณ
บอกว่ามันช่างทำให้... ช่างทำให้...
ถือว่าบอกว่าดีขึ้นแล้วกัน
เพเนโลพีเป็นคนอังกฤษ พ่อของเธอบริหารหนังสือพิมพ์หกแห่ง
แม่ของเธอเป็นภรรยาท่านบารอน พวกเขาซี้กับพวกเชื้อพระวงศ์
- เธอจะเล่าเรื่องให้ฟัง มันต้องสนุกแน่ๆ - ผมจะกลับมารายงาน
- มื้อนี้ เดอะวอยซ์ จ่าย ไม่รับคำขอ - ได้เลย
- ผมกำลังจะบอกว่าดีขึ้น - เรารู้อยู่แล้ว
แฟรนซี ตรวจอีกสอง สาม สี่รอบ
ถ้าพวกเขาไม่เอาด้วยอีก เราจะหาบริการรถเจ้าใหม่
- เช้านี้เป็นยังไงบ้างคะ - ถามจริง
พยายามคลายความอึกอัก ฉันบอกข้อความของคุณให้ซูซีแล้ว
เขามานั่นแล้ว มาสายอย่างน่าทึ่งตลอด
- ก่อกวนพนักงาน ช่างแสนดี - นั่นใครคะ
นั่นจอร์จ โทเลดาโน โปรดิวเซอร์ ที่น่านับถือของ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ฉันเคยได้ยินชื่อเขา คุณแนะนำให้เรารู้จักกันได้ไหม
- ผมอยากให้เขาตาย - งั้นฉันควรแนะนำตัวเองใช่ไหม
ตายอย่างช้าๆ และเจ็บปวด
ผมอยากให้เขาตกจากเรือบดลำเล็ก ที่เขาเรียกว่าเรือยอชต์
ผมไม่อยากให้เขาจมน้ำตาย
ผมอยากให้เขาลอยไปกับเศษชิ้นไม้
ไอ้คนโง่ จองหอง อวดดี...
- จอร์จ วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง - ไมกี้ หนุ่มน้อย เป็นไงบ้าง คนเก่ง
- ก็เหมือนเดิมน่ะ จอร์จ - ผมยังไม่เคยเจอสาวสวยคนนี้เลย
ฉันเป็นนักเขียนคนใหม่ มิดจ์ เมเซิล
ผมได้ข่าวว่าเรามีนักเขียนหญิงมาร่วมงาน
- ยินดีที่ได้รู้จัก เรียกผมว่าจอร์จนะ - เรียกฉันว่าจอร์จด้วยก็ได้ค่ะ
ตลกดี ผมชอบนะ คุณคงรู้จักแมเดอลิน พิวจ์
- ฉันว่าไม่นะคะ - เขียนบทให้ ฉันรักลูซี่ ผู้หญิงตลก
แนนซี่ คลาร์กล่ะ เขียนบทให้ แอน ซอเทิร์นโชว์
เธอไม่รู้จักนักเขียนผู้หญิงทุกคนหรอก
- ดีใจที่คุณมาร่วมงาน - ขอบคุณค่ะ
- รองเท้าโบทชูส์สวยนะคะ - คุณทำให้ที่นี่สวยขึ้นเลยละ
ยกเลิกต้นไม้ใหม่ที่ผมสั่งไปนะ
เขาชอบจูบในงานปาร์ตี้ ระวังให้ดี
- ขอบคุณที่เตือนค่ะ - ให้ตายเถอะ
พวกนักเขียนเวรส่งมุกพวกนี้มาให้
- เราโยนบุหรี่ใส่เขาได้ไหม - จุดไฟ
- นั่นอาจทำให้ไฟไหม้ - กลับไปจุดเริ่มต้น
เรียกตัวทุกคนมา
เดี๋ยวพวกเขาก็ทำได้ กอร์ดี้ พวกเขาเป็นแบบนี้ตลอด
- เหลือเชื่อเลย - ให้ตายเถอะ
สรุปว่ายังไงล่ะ
- เขาอยากให้สั้นลง ไม่ใช่เหตุปัจจุบัน - ทีนี้ถึงบอกเราสินะ
- เสียเวลาทั้งเช้า - จนกว่าจะหมดเวลา ยี่สิบในหนึ่ง
- ได้ ต้องดื่มกาแฟ - ทรูดี้ ไปซื้อกาแฟหน่อย
ทุกอย่างถูกปิดตัวลงช่วงสงคราม ศิลปะถูกทำลาย
- คุณอยู่ที่นั่นหรือเปล่า - ฉันอยู่ในลอนดอนตอนนาซีโจมตี
ฉันเห็นลุฟท์วัฟเฟอบินไปทั่วฟ้า
- บ้านของยายฉันในเมย์แฟร์โดนระเบิด - พระเจ้า
ท่านรอดชีวิต แต่เรานึกว่าโลกนี้สิ้นสุดแล้ว
จากนั้นในปี 1944 แลร์รี่ก็สร้างละคร ริชาร์ดที่สาม
- แลร์รี่เหรอ - โอลิวิเยร์
ฉันนั่งแถวหน้าและไม่รู้สิ ความเชื่อของฉันที่มีต่อมนุษยชาติกลับคืนมา
- ฉันรู้ว่าเราเอาชนะฮิตเลอร์ได้ - วิเศษมาก
- ฉันนอนกับแลร์รี่ - ดีกว่านอนกับฮิตเลอร์
มันฟังดูงี่เง่า แต่นั่นก็ช่วยฟื้นฟูความเชื่อของฉันด้วย
- ก็... - ขนมเมอแร็งก์อภินันทนาการจากร้าน
- ตายแล้ว ขอบคุณนะ คิดเงินด้วยค่ะ - ได้เลยครับ
อับราฮัม ฉันขอทิ้งท้ายด้วยชื่อนี้ แฮโรลด์ พินเตอร์
ฉันจะเอาละคร เดอะเบิร์ธเดย์ปาร์ตี้ มาที่นี่ ฉันอยากให้คุณดู
ผมอยากดู
ผลงานเขาไม่เหมาะสำหรับทุกคน แต่เขาสุดยอดมาก
และเขาอายุแค่ 30 เป็นหนุ่ม มีกำลังวังชา
ในอนาคตเขาได้รางวัลโนเบลแน่
- ผมจะไปครับ - ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
ตายแล้ว สายกว่าที่คิดไว้
- เดอะวอยซ์ จ่ายเองครับ - ใจดีจังค่ะ
ผมควรพาภรรยาผมมาที่นี่ เธอคงชอบร้านนี้แน่ๆ
- เธอชอบสิ่งที่เกี่ยวกับฝรั่งเศส - สามีฉันเป็นคนฝรั่งเศส
พวกเขาควรเจอกัน ขอโทษด้วยนะคะ ฉันต้องรีบไปแล้ว
ขนมเมอแร็งก์จะได้เป็นของผม
ถ้าฉันรู้ว่าฉันจะได้มากินข้าว กับผู้ชายที่มีเสน่ห์
ฉันคงกำหนดเวลาให้อ้อยอิ่งได้นานกว่านี้
ครั้งหน้าฉันจะไม่พลาดแน่
นี่
กระเป๋าสตางค์ใบนี้เก่ามาก ผมคงต้องเปลี่ยนมันแล้ว
พยายามนึกว่าใช้มันมากี่ปีแล้ว อาจจะเจ็ดหรือแปดปี
คุณไม่คิดจะเปลี่ยนกระเป๋าสตางค์ จนกว่าคุณจะได้รับมันเป็นของขวัญ
แต่ถ้าคุณไม่ได้เป็นของขวัญ คุณไม่เคยเปลี่ยนกระเป๋าสตางค์ตัวเอง
- คุณชอบไหมครับ - ชอบอะไร
ของหวาน
ดีมาก อร่อย นี่ครับ นี่
- คุณโง่จัง - บางครั้งก็ใช่ครับ
แต่บางครั้งผมจริงจังกว่านี้
เหมือนโอลิวิเยร์ หรือไม่ใช่โอลิวิเยร์ ผมไม่มีอะไรเหมือนโอลิวิเยร์
ผมเหมือนบัสเตอร์ คีตันมากกว่า
ก็แค่ตัวตลกแก่ เศร้าๆ
น่ารักจัง
ไว้เจอกันใหม่คราวหน้าค่ะ
พวกเขาหายไปนานเลย เป็นสัญญาณดีใช่ไหม
- ไม่จำเป็น วันอังคารที่แล้วล่ะ - เราเกือบไม่ทันออกอากาศ
- ให้ฉันเอาเครื่องพิมพ์ดีดมาไหม - ไม่
- เรารออะไรอยู่คะ - คำตัดสิน
พวกเขามาแล้ว หลบ หาที่กำบัง
- เวร - ให้ตายเถอะ เท็ดดี้
- รักทุกคนเหมือนกัน - เกิดอะไรขึ้น
คนถือกระดาษบอกคิว บทพูดเดี่ยวยังไม่ยืนยัน
- ให้ฉันเอาเครื่องพิมพ์ดีดมาไหมคะ - ไม่
- เหลืออะไรอีก - ไม่เลย
- เขาโยนทิ้งทุกอย่าง - ให้ตายสิ
หนึ่งชั่วโมงจะออกอากาศ
- ฉันน่าจะเอาเครื่องพิมพ์ดีดมา - แน่นอน
มันน่าผิดหวัง แต่งานของเราไม่ใช่หาเหตุผลว่าทำไม
งานของเราคือ เขียนมุกตลกใหม่หรือไปตายซะ
ตอนนี้งานของผมคือไปสวัสดี แอนจี้ ดิกคินสัน น่าสงสารตัวเองจัง
เอาละ ทุกคน รอบนี้เอาให้ได้เยอะสุด มุกเก่า ใหม่ จัดมาให้หมด
เวร
- ทรูดี้ เร็วเข้า - เข้าไปแล้ว
- เขาอยากให้เป็นประเด็นปัจจุบัน - ก่อนหน้าเขาบอกไม่อยากได้
กอร์ดอนกว้างขวาง เขามีความหลากหลาย
- ราล์ฟฟี่ - เหตุปัจจุบัน "เอมิลี่ โพสต์ตาย
"ไม่มีใครแสดงความเสียใจ เพราะครูสอนมารยาทตาย"
- ไม่เลว จดลงไป - "ผมไปดูหนังฝรั่งเศสรอบปฐมทัศน์
"มันชื่อว่า เลอ ฮอฮอฮอฮอ"
"แปลคร่าวๆ เป็นภาษาอังกฤษได้ว่า เลอ ฮอฮอฮอฮอ"
ไม่เลว ไว้ไปปรับต่อ เมล
เบน-เฮอร์ เขาเป็นผู้ชาย ทำไมไม่เรียกเบน-ฮิม
ผ่าน อดัม
"ข่าวเศร้า คลาร์ก เกเบิล เสียชีวิต เหลือครอบครัวและหนวดของเขาที่คงอยู่"
เขาชอบเกเบิลมาก ใส่ไป ใครมีอะไรอีก
ฉันคิดมุกใหม่มาตอนซ้อม
- คุณทำอะไรนะ - ให้ตายสิ
- ฉันคิดมุกใหม่ - ทำเราซวยละ
- คุณทำเราซวยละ - อะไรนะ
เราไม่เคยคิดมุกใหม่ระหว่างซ้อม
- อะไรนะ ทำไม - มันรับประกันว่ากอร์ดอนจะโยนมันทิ้ง
กอร์ดอนรู้ว่าฉันไปเขียนมุกในห้องน้ำเหรอ
เขาถึงได้โยนมันทิ้ง เขาเป็นผู้รอบรู้เหรอ
- ถ้ามีใคร... - ให้เธอเสนอมุก
- ว่ามาเลย มิดจ์ - ขอบคุณค่ะ อัลวิน
มอลลี่ บราวน์ ผู้ไม่จม คือละครเพลงเรื่องใหม่ในบรอดเวย์
เจ้าหน้าที่นำแขก พาผู้หญิงและเด็กๆ ไปนั่งที่ก่อน
- เธออยู่บนเรือ ไททานิค - เขาไม่เห็นด้วยกับมุกมอลลี่ บราวน์
- ของผม - มีอีกไหม
ค่ะ เดี๋ยวจะมีเด็กทารกในทำเนียบขาว
เจเอฟเค จูเนียร์ จะเป็นการเปลี่ยนผ่านแบบใสสะอาด
เจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวได้เรียนรู้ การเปลี่ยนผ้าอ้อมกับไอเซนฮาวร์แล้ว
- ความพยายามดีเยี่ยม เซซ - เดี๋ยวก่อนนะคะ
- ว่าไง - ขอโทษค่ะ แต่มุกสุดท้ายมันตลกดีนะ
- ไม่ ไม่ตลก - ตลกสิคะ
- ไม่มีใครหัวเราะ - ผู้ชมจะหัวเราะ ได้ประเด็นปัจจุบันด้วย
มุกไม่ได้ตลกเพราะคุณบอกว่ามันตลก
มันไม่ได้ตลกเพราะฉันเป็นคนบอก มันตลกเพราะตลกอยู่แล้ว
- คุณรู้จักไหมว่าตลกเป็นยังไง - ฉันรู้จักสิ
เยี่ยม ใส่มุกเบน-เฮอร์ของผมลงไปด้วย ผมรู้ว่ามันตลก มันตลก
- เมล... - มุกนั้นไม่ตลก
- จริงเหรอ - ไม่เข้าประเด็น หรือสดใหม่
ตอนแจ็ค พาร์เล่นมุกนี้ ฉันก็คิดว่าไม่ตลก
- อัลวิน - เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ เซซ ว่ามา
"มีโฆษณาน้ำยาล้างจาน
- "มีใครเคยดูไหม" - พนันได้ว่าเธอดูมาหมดแล้ว
- ใช่ เขารอสายจากคุณ - เอ้บ ประชุมเป็นยังไงบ้าง
ปิดปากหน่อยสิ
- แรงนะ - เก้บ
- คุณโอเคไหม
ผมมีคำถาม ตอบมาตามตรงนะ
เพราะผมไม่รู้เรื่องความซับซ้อน ของธรรมเนียมโรงละครนิวยอร์ก
โอเค
ทำแบบนี้สื่อถึงเรื่องทางเพศไหม
ตอนนี้มีความคิดมากมาย แล่นมาในหัวผม เอ้บ
- สงสัยไหมว่าทำไมผมถึงถาม - มากๆ
ตอนกินมื้อเที่ยงกับเพเนโลพี ทุกอย่างราบรื่นดีมาก
เราพูดคุยเรื่องโรงละคร การวิจารณ์ และสงคราม
จากนั้นเธอใช้มือเธอทำแบบนี้
- และมันรู้สึก... - เป็นเรื่องทางเพศ
- ใช่ - ก็เพราะว่ามันใช่
ว่าแล้วเชียว
- งั้นมันก็เป็นการแสดงออกทางเพศ - หนึ่งในแบบที่เก่าแก่ที่สุด
คุณเอามือออกได้แล้ว
ผมไม่เข้าใจ
- ผมไม่เข้าใจ มันคือการกินมื้อเที่ยง - แล้วไง
ไม่มีเรื่องทางเพศเกิดขึ้นก่อนหนึ่งทุ่ม
เร็วสุดก็หกโมงครึ่ง
ไม่ใช่ตอน 13.42 น. วันจันทร์
ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับคุณเยอะเลย
ผมคิดไปเยอะแยะ
พยายามคิดว่าผมพูดอะไร ที่ทำให้เธอเข้าใจผิดหรือเปล่า
ผมใจดีเกินไปเหรอสำหรับ อะพุดดิ้งสำหรับไนเจล แค่นั้นเองเหรอ
- และไวน์บอร์โดซ์ - คุณรู้ได้ไงว่าเราดื่มไวน์
- กลิ่นคุณเหมือนไวน์ - พระเจ้า เราดื่มไวน์
เธอไม่เคยอ่อยผม เทอร์เรนซ์ เพเนโลพีเคยอ่อยคุณไหม
- เธอรู้ว่าผมเป็นโฮโม - ตั้งแต่เมื่อไหร่
- ตั้งแต่เกิด - คุณแต่งงานแล้ว
ผมทิ้งภรรยา ตอนนี้ผมอยู่กับมอรี่
จากแผนกบัญชี เป็นหวัดด้วย เราต้องคุยกันมากกว่านี้
เก้บ ผมจะบอกภรรยาว่ายังไงดี
- ภรรยาคุณเหรอ - ใช่ ภรรยาของผม
- ไม่มีต้องบอก เอ้บ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น - ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มีบางอย่างเกิดขึ้น
- แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น - เธอจะรู้ เธอจะรู้สึกได้
เอ้บ อย่าบอกเธอเรื่องเพเนโลพี
ระหว่างคุณกับผม เมื่อกี้ โอเค แต่ไม่ต้องบอกเธอ
ผมจะไม่ให้คุณอยู่ในสถานการณ์นั้นอีก
- คุณล่อใจเกินไป - เก้บ
- เรื่องมันผ่านไปแล้ว - อาจจะใช่
- มันผ่านไปแล้ว พูดพร้อมผมสิ - มันผ่านไปแล้ว
ดี
- มอรี่แต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ - เขาอยู่กับน้องสาว
น้องสาวเหรอ ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
- เขามาแล้ว - เขามาแล้ว
เขามาแล้ว
- อดัมอยู่ไหน - เขาอยู่ไหน
ได้เวลาแสดง
- ผมคุยกับพ่อแม่อยู่ - คุณอายุ 14 หรือไง
อย่าขวางทางเดิน ถ้าต้องไปก็ไปแบบเงียบๆ
ทางออกฉุกเฉินอยู่ด้านหลังทั้งสองฝั่ง
ส่งเสียงดังๆ ให้กอร์ดอนรู้ว่า คุณดีใจที่ได้มาอยู่ตรงนี้
- เราได้บทพูดเดี่ยวแล้วไหม - ไม่รู้เลย
ผู้ชมเยี่ยมมาก ทุกคน
หัวเราะทุกอย่างที่คุณคิดว่าตลก และปรบมือตอนที่เราเปิดไฟ
เราไม่ได้เปิดไฟ คุณฝ่าฝืนคำสั่ง
คืนนี้มีรายการที่ยอดเยี่ยม เดี๋ยวเจอกันครับ
โอเค ใช้มุกคลาร์ก เกเบิล เอมิลี่ โพสต์ มุกนาซ่า มุกตู้อัตโนมัติก่อนสุดท้าย
มุกเดนนิส นาซีตัวกวนผ่านเซ็นเซอร์ไหม
- ไม่ได้มีแจ้งอะไร - เราบอกว่าเขาเป็นคอมมิวนิสต์
- ไม่มีใครแจ้งเรื่องนี้ - ใส่ไปด้วย
ผมจะพูดถึงหมวกของผู้หญิงคนนั้น เธอใส่มาเพื่อให้เป็นที่สังเกต
- ได้ครับ เจ้านาย เท็ดดี้ - ผมตื่นเต้นกับเรื่องนี้
- เยี่ยม - สู้กันจนผ่านมาได้อีกแล้ว
- จนถึงนาทีสุดท้ายเลย - เขาทำให้เราตื่นตัวตลอดเวลา
- ประจำที่ ทุกคน - ขอโทษเรื่องก่อนหน้านะ
ผมเช็กกับเพื่อนแล้ว พาร์เล่นมุกนั้นแล้ว ฉิบหายเลยผม
- เท็ดดี้ โพสท่าให้กามสูตรเหรอ - ตูดนายสิ เมล
ทุกท่านครับ นี่คือรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
แขกรับเชิญของคืนนี้
แองจี้ ดิกคินสัน สตีฟ ลอว์เรนซ์ และเรย์ แบรดบรี นักเขียนนิยาย
นี่คือกอร์ดอน ฟอร์ด พิธีกรของคุณ
ขอบคุณครับ ทุกคน ที่มาที่นี่ ในนิวยอร์กเป็นบรรยากาศเฉลิมฉลองแล้ว
แสงไฟระยิบระยับ และการประดับตกแต่งหน้าร้าน
คั่วเกาลัดเหนือกองไฟในถังขยะเปิดฝา
เขาไม่ชอบเวลามองมาแล้วเห็นเรา
แม่คุณดูแก่จังเลย
มีคนล้วงกระเป๋าผมไป เอามาคืน พร้อมห่อของขวัญ ผูกริบบิ้นเรียบร้อย
จอร์จ คุณเคยโดนล้วงกระเป๋า คุณได้ต้นฉบับมหากฎบัตรคืนมาไหม
- ผมบอกแล้วไงว่าอย่าพกติดตัวไป - ผมยิ่งโง่ไปอีก
มีข่าวเศร้า คลาร์ก เกเบิลจากไปแล้ว เหลือครอบครัวและหนวดของเขาที่ยังอยู่
คุณผู้หญิงครับ นั่นคือหมวก หรือผมของคุณติดไฟ
เราช่วยคุณได้ เรามีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงอยู่ด้านนอก
เขาฉีดน้ำให้คุณได้ฟรีๆ
คามเป็นยังไงบ้าง หลานรักตัวน้อยของย่าเป็นยังไงบ้าง
เขาเป็นเด็กน้อยที่เยี่ยมที่สุดในโลกเลย
แม่น่าจะได้เห็น เขาเล่นบาสเกตบอล
เขาตัวเล็กมาก กลิ้งไปบนลูกบอล แล้วก็ตีลังกา
แม่อยากเห็นจัง
ลูกบอลทับเขา เขาไม่ยอมปล่อย น่ารักมาก
แม่โทรมาเพราะมีคำถาม เดี๋ยวแม่จะวางสายแล้ว
- ได้สิครับ - ลูกช่วยจู่โจมศัตรูได้ไหม
ว่าไงนะครับ
แม่รู้ว่าซีไอเอยุ่งมาก แม่คงไม่ขอถ้ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญ
แม่ อะไรนะ ผมเป็นนักวิเคราะห์ ผมบอกแม่เป็นล้านครั้งแล้ว
แม่ไม่ต้องการรายละเอียด แม่เคารพความเป็นส่วนตัว
แม่พูดเรื่องอะไร
เอาเป็นว่ามันคือกลุ่มคนที่แม่เกี่ยวข้อง
บางอย่างที่รวดเร็ว ไม่คาดคิด แต่รุนแรง การโจมตีหนักหน่วงและรวดเร็ว
ตอบสั้นๆ นะ แม่ ผมสั่งการจู่โจมไม่ได้
แม่ขอคุยกับหน่วยจู่โจมได้ไหม
- ลูกบอกเบอร์โทรแม่ก็ได้ - เราไม่มีหน่วยนั้นหรอก
กลุ่มคนนี้คืออะไรกัน
แค่พวกผู้หญิงบางคน พวกเธอเจอกันเป็นครั้งคราวที่เกาะโคนีย์
แม่นึกว่าถ้าแม่บอกเวลาที่พวกเธออยู่ที่นั่น ลูกจะจู่โจมด้วยระเบิดเพลิงได้
- แม่ ผมทำงานอยู่นะ - เยี่ยม ลูกถามเพื่อนที่ทำงานให้ได้ไหม
บางครั้งพวกเขาก็ดักฟังโทรศัพท์นะ เราคุยเรื่องนี้ไม่ได้
ให้แม่โทรกลับมาใหม่ไหม เราใช้คำรหัสก็ได้
- เรียกว่าสาวดอกไม้เป็นไง - ไม่
เราไปเจอกันที่สวนตอนพลบค่ำไหม แม่เคยอ่านเจอว่าสายลับทำแบบนั้น
ผมคุยเรื่องนี้ต่อไม่ได้แล้ว
พ่อลูกกลับบ้านแล้ว เอ้บ อยากทักทายโนอาห์ไหม
- ไง - เกิดอะไรขึ้น
- เอ้บ - ไง
- คุณโอเคไหม - ผมสบายดี ขอบคุณ วันนี้คุณเป็นไงบ้าง
คุณจับคู่คู่รักดีๆ ที่ร้านน้ำชาได้ไหม
ใช่ๆ ฉันไปที่ร้านน้ำชา
- ชาเป็นไงบ้าง - ดีมากเลย
คอรินน์กับฉันไปที่นั่น และมันเหมือนเดิมเป๊ะเลย ดีมากๆ
ดีจัง
- วันนี้คุณโอเคดีไหม - ก็แค่วันจันทร์ธรรมดาทั่วไป
กินของหวานที่โต๊ะทำงาน ผมพิมพ์... งานปกติน่ะ
- คุณกินของหวานอะไร - ผมบอกของหวานเหรอ กินมื้อเที่ยงน่ะ
คุณอยากออกไปกินมื้อเย็นไหม
โรส นั่นมันแย่มากเลย
ฉันว่าจะไม่บอกคุณ เพราะฉันไม่อยากให้คุณเป็นห่วงฉัน
มันน่าหงุดหงิดที่เห็นร้านไหม้ไปแบบนั้น
และกลิ่น... ชาอู่หลงและขี้เถ้า
คุณเล่าให้ผมฟังได้ทุกเรื่องเลยนะ
ร้านน้ำชาเป็นออฟฟิศของฉัน ฉันเจอลูกค้าทุกคนที่นั่น
ไม่มีที่นั่นแล้วฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง ที่นั่นกลิ่นเหมือนเค้กแต่งงาน
เอ้บ นี่มันอะไรกัน
การแสดงออกทางเพศ ด้วยความรักอย่างเจตนา
นี่มันเลยทุ่มหนึ่งแล้ว ฉันควรทำอะไรตอบแทนไหม
- ผมว่าก็แล้วแต่นะ - โอเค
- บอกแล้วไงว่าจะต้องมีดื่มกัน - แต่ไม่เป็นไรนี่
ชุดเธอเหมาะสำหรับนั่ง และเธอนั่งอยู่ในบาร์ใช่ไหม
กระโปรงบานจัดการเรื่องนั้นได้
ฉันเบื่อกับการโดนล้อที่คิดว่า ชุดกระโปรงทำงานยังไง
- พวกเขาไปดื่มกันที่ทูตส์ชอร์สเหรอ - พวกเขามาที่นี่เพราะกอร์ดอนไม่มา
เขาเคยทะเลาะกับทูตส์เลยไม่ยอมไปที่นั่น
- มันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา - ฉันต้องไปที่นั่นบ้างละ เป็นบาร์ที่ดี
- ซูซี งานนี้มันแปลก - แปลกยังไง
- พวกเขาคิดว่าฉันไม่ตลก - ช่างพวกเขา ถ้ากอร์ดอนคิดว่าเธอตลก
วันนี้รู้สึกยาวนานเหมือนเป็นสัปดาห์ และพรุ่งนี้เราต้องทำแบบนี้อีก
แล้วก็วันต่อไป ต่อไปเรื่อยๆ
พรุ่งนี้อย่าโทรมาเรื่องชุดทำงานนะ
- ไม่โทรหรอก - ไปคุย หาเพื่อนซะไป
มั่นใจหน่อย เธอชอบให้มีผู้ชม คิดซะว่าคนพวกนั้นคือผู้ชมของเธอ
- ใช้พวกเขา - ฉันจะพยายาม
- บาย - บาย
เธอต่อแถวอยู่หน้าผม ซื้อทูน่ากระป๋องแบบเดิมทุกวัน 89 เซนต์
เธอนับเหรียญเพนนี
หนึ่ง สอง... กี่เหรียญแล้วนะ หนึ่ง สอง ผมจะบ้าตาย
- แน่ใจนะคะ - ฮาร์วาร์ดสอนให้ผมมีมารยาท
พร้อมด้วยภาษากรีกที่มีประโยชน์ และวิธีการตีลูกขนไก่
ไม่มีระเบิดอยู่ข้างใต้ใช่ไหม
ล้อเล่นเหรอเนี่ย ล้อเล่นใช่ไหม
- เขาสงบศึกกับทูตส์แล้วเหรอ - ไม่รู้เลย
ได้ยินเขาเรียกทูตส์ว่า ไอ้โคตรอ้วนเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
พวกเขาเกือบจะมีเรื่องกันแล้ว
- ทำไมถึงเปลี่ยนล่ะ - ไง
- ไง กอร์ดอน - ไม่ง่ายเลย แต่เราก็ทำสำเร็จ
ภรรยาของอัลวินพูดแบบนั้นในคืนแต่งงาน
- เธอพูดแบบนั้นจริงๆ - กอร์ดอน คุณชอบมุกตู้ขายของไหม
- ไม่ใช่มุกโปรดของผม - ดีครับ มุกของอดัมน่ะ
- มีคนหัวเราะ แปลว่ามันตลก - ผมจะบอกให้ว่าอะไรตลก
ไมค์เอา 2000 เยียร์โอลด์แมน มาให้ผม ของเมล บรูคส์น่ะ ตลกมาก
ตลกมากๆ จริงๆ
- ตลกที่สุด... - ผมไม่เคยพูดว่าเมล บรูคส์ไม่ตลกนะ
แต่ถ้าไม่มีคาร์ล ไรเนอร์ก็ไม่มีความหมาย
ถ้าไม่มีเขา เมลก็คงรออึกอักเงียบๆ ท่องมุกอยู่อย่างนั้น
- ใช่ นั่นคงไม่ดี - ยอมแพ้
- ไง - ไงคะ
- พวกเขาทำตัวดีกับคุณไหม - เยี่ยมค่ะ
เธอโกหก
พวกเขาเป็นกลุ่มนักเขียนที่ดี ฉันตื่นเต้นมากที่ได้มาทำงานที่นี่
- เรียนรู้เยอะเลย - ด้วยความยินดี
ถ้าพวกเขาสร้างปัญหาให้คุณ คุณมาหาผมได้เลยนะ
โอเคค่ะ
ผมจะไปหาอะไรดื่ม รอบหน้าผมเลี้ยงเอง
- ใจดีจังครับ - ดีจังเลย เจ้านาย
- อะไรเปลี่ยนไป นั่นไงที่เปลี่ยน - อะไร
ทุกอย่างเหมือนเดิม ยกเว้นตัวแปรสำคัญนี้
- เราไขปริศนาได้ - ตัวแปรเหรอ ฉันไม่ใช่ตัวแปร
- ดูนั่นสิ - ดีใจที่เห็นนายกลับมา กอร์ดอน
- ดูดีนี่ ทูตส์ - ฉันดูดีตลอดแหละ
- ผมจะคิดถึงที่นี่ - เราจะไปผับไอริช
ผมทนฟังดนตรีภูติจิ๋วนั่นไม่ได้แล้ว ผมจะบ้าตาย
คุณกลับมาที่นี่ได้นะ
- บาร์ตรงถนนสาย 59 ล่ะ - คุณกลับมาที่นี่ได้นะ
- บาร์พีเจ คลาร์กส์ล่ะ - ที่นั่นวัดระดับเหล้า
ฉันไม่ใช่ตัวแปรนะ
อย่าลืมกินอะไรบ้าง มิดจ์
ฉันเริ่มงานใหม่ และมันไม่สนุก
ใช่ว่าทุกงานจะต้องสนุก
พยาบาลที่ใส่สายสวนไม่ได้คิดว่า
"ในโบรชัวร์ดูสนุกกว่านี้นะ"
และมีแต่ผู้ชายทั้งนั้นเลย
ฉันนั่งอยู่ในห้องกับพวกผู้ชาย และไม่มีใครทำตัวน่ารัก
หรือสอนงานให้ฉันเลย
จนถึงตอนนี้ ไม่มีใครอยากนอนกับฉัน
อย่างน้อยพวกเขาก็น่าจะทำเรื่องนั้น ใครเลี้ยงพวกเขามาเนี่ย หมาป่าเหรอ
เดี๋ยวจะมีเด็กทารกในทำเนียบขาว
เจเอฟเค จูเนียร์ จะเป็นการเปลี่ยนผ่านแบบใสสะอาด
เจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวได้เรียนรู้ การเปลี่ยนผ้าอ้อมกับไอเซนฮาวร์แล้ว
ว่าแล้วว่ามุกนี้ตลก
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี