เมื่อคืนผมต้องเลื่อนคิวแขกรับเชิญ ตอนที่เราไม่มีเวลาเหลือ
มันอันตรายนะ
ครั้งหนึ่งผมเลื่อนคิวแจ็คกี้ กลีสัน วันรุ่งขึ้น เขาซ้อมผมซะน่วมเลย
ครับ ผมฟกช้ำดำเขียวเป็นสัปดาห์
อากาศฤดูหนาวมาเยือนอเมริกาแล้ว
ถนนเปียกชุ่มกว่าริชาร์ด นิกสัน ระหว่างการอภิปรายผ่านทางโทรทัศน์
ผู้ชนะสำหรับมุกที่น่าสนใจน้อยที่สุดคือ...
ใครก็ได้ช่วยบอกวงเดอะเชอเรลส์ว่า ใช่ พรุ่งนี้ผมจะยังรักพวกเธออยู่
วงดนตรีรอเข้าจังหวะช้าไป หลังจบบทพูดเดี่ยว
พวกเขาต้องเริ่มเล่นเร็วกว่านี้ ผมจะได้ไม่ค้างเติ่ง
ผมพูดเสมอว่าพวกเขา ต้องเริ่มเล่นเร็วกว่านี้ ผมจะคุยกับโทนี่
แล้วเท็ดดี้เขียนตัวหนังสือ เล็กลงเรื่อยๆ รึเปล่า
เขาเขียนตัวหนังสือเล็กลง ผมก็สังเกตเห็น ผมจะไปคุยกับเท็ดดี้
มุกเครูแอ็ก ทำไมมันถึงไม่ฮามากกว่านี้
- รู้สึกเหมือนคนไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร - ทำไมจะไม่รู้
ผมรู้ว่าเขาเป็นใคร
เราต้องหยุดการอ้างอิงที่ล้าสมัย
พูดได้ดี กอร์ดี้
- เจอกันที่ร้านทูต - ผมต้องกลับบ้าน เมียป่วยอยู่
- เธอยังดีๆ อยู่เลยที่ผมเจอตอนบ่าย - ฉลาดจริง
ตัวเลขคะแนนผิด กอร์ดอนไม่ได้ใช้มุกนั้น
- โทษที เซซ - ยังไงก็มีมุกมากกว่าคุณอยู่ดี
- นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ - ใช่สิ
- คุณรู้ว่ามันหมายถึงอะไร - เมเซิลเขียน 30 มุก ได้ใช้ 0
- ทำลายสถิติ - ใช่
- ขอบคุณอีกครั้ง มิดจ์ - มุกไม่เข้าวินอีกแล้วเหรอ
ไม่ แต่ฉันรู้ว่าแจ็ก เครูแอ็กเป็นใคร
ใครน่ะ
คุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์
อิสราเอล ปี 1984
วันนี้ได้ผลผลิตดี
พระเจ้ามองลงมาและยิ้ม
อีธาน
อีธาน ขอแม่มองลูกชัดๆ หน่อย
แม่ แม่ก็รู้ว่าที่นี่มีสนามบิน
- มันเกือบจะอยู่ในอียิปต์ ไกลเกินไป - อีธาน
ไม่มีอะไร แม่ผมเอง เธอมาเยี่ยมจากนิวยอร์ก
พวกเขาทำเหมือน ไม่เคยเห็นแม่ชาวยิวมาก่อน
นี่อิสราเอลนะแม่
จู่ๆ เฮลิคอปเตอร์โผล่มา ผู้คนก็ตกใจ
ใครที่ไหนจะมาบุกไร่ผักกาดหอม
พวกต่อต้านยิวที่ห่วงสุขภาพ ที่อยากกินสลัดเหรอ
- เขาจะรอแม่อยู่อย่างนั้นเหรอ - เขาโอเคน่า เขามีหนังสือ
ตอนที่หัวผักกาดเริ่มแตกหน่อ เราอึ้งเลย
เราคิดว่าเราปลูกฮอร์สแรดิช และจากนั้นหัวผักกาดก็โผล่มา
พระเจ้ามีวิธีทำงานที่ลึกลับ
- ที่จริงเราทำของในห่อปนกัน - ดี ลูกยังไม่ได้เปลี่ยนไปจนหมด
แล้วการเรียนของลูกเป็นไงบ้าง ได้เป็นครูสอนศาสนายิวรึยัง
- ยังเลย - ลูกอยู่โรงเรียนสอนศาสนายิวหลายปี
- มันไม่ใช่โรงเรียนสอนศาสนายิว - ลูกไม่อยากไปมหาลัย
การจะเป็นครูสอนศาสนายิว ควรต้องใช้เวลานานกว่านักกฎหมายเหรอ
- ใช่ - ใช่
แม่ได้คำตอบแล้ว
แม่จะส่งรถมารับลูกตอนหกโมงครึ่ง ลูกได้รับสูทที่แม่ส่งให้ไหม
- ผมได้รับ แต่... - อย่าทำให้แม่ลำบากใจเลย
ไม่ใช่ว่าทุกคืน สหพันธ์ยูเจเอจะให้เกียรติแม่ของลูก
และแม่ต้องการให้ลูกชายของแม่ดูดี
ลูกต้องโกนหนวดและอาบน้ำสองรอบ บางอย่างเหมือนจะล้างไม่ออกแล้ว
ผมทำงานในไร่ มีศักดิ์ศรีในการทำงาน
แม่ทำงานในห้อง เต็มไปด้วยผู้คนที่จ้องมองจิ๊มิแม่
เห็นไหม แม่พูดให้เข้าธีมของลูก
- ทำไมแม่ถึงพูดอะไรอย่างนั้น - ดีแล้วที่ลูกไม่ได้จองตั๋วไปดูโคปา
ผมมีข่าวนิดหน่อย คาวา คาวา
แม่ ผมอยากให้แม่รู้จัก...
- ให้แม่เดานะ คาวาเหรอ - เรากำลังจะแต่งงานกัน
- นี่ข่าวเล็กๆ เหรอ - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณนายเมเซิล
ลูกกำลังจะแต่งงานเหรอ
- ใช่ หลังการเก็บเกี่ยว - ไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่
การแต่งงานไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสำหรับคุณ
- อีธานบอกฉันเรื่องการหย่าของคุณ - อันไหนล่ะ
การไม่เคยต้องเจ็บช้ำ ก็เหมือนการไม่เคยเป็นมนุษย์
นั่นคงเฉียบแหลมมาก ฉันเดานะ
คาวา พ่อแม่เธออยู่ใน นิคมอิสราเอลด้วยเหรอ
ไม่ ฉันเกิดที่เทลอาวีฟ แต่ย้ายมาอยู่ที่มินนิโซตา
พ่อฉันเป็นหัวหน้าแผนกผ่าตัดที่เมโยคลินิก
ฉันย้ายกลับไปเข้าร่วมกองทัพ ฉันได้เห็นการสู้รบนิดหน่อย
แต่ฉันทำตัวเองขาหักตอนที่ร่มชูชีพกางช้า
ฉันพลัดหลงจากกองทหาร ฉันเลย จัดการช่วยตัวเองและปีนไปนอนบนต้นไม้
- ยังถูกล้อเรื่องนั้นอยู่เลย - เธอไม่มีวันกอบกู้ชื่อเสียงได้หรอก
โอเค ฉันต้องไปแล้ว อีธาน เดินไปส่งแม่ที่เฮลิคอปเตอร์หน่อย
ซื่อสัตย์กับเธอ ไม่งั้นเธอจะ กระชากไข่ลูกไปปลูกไว้ข้างหอมใหญ่
ผมจะซื่อสัตย์กับเธอตลอดไป
โอเค เจอกันตอนหกโมงครึ่ง ใส่สูทด้วย
ลูกน่าจะบอกแม่ว่าลูกมีคู่หมั้น
ผมขอโทษ
- ฉันไม่ชอบเธอ - ยังไงเธอก็เป็นแม่ผม
ปี 1961
ไร้สาระสิ้นดี เขายังเด็กอยู่เลย
คุณบอกเด็กว่าต้องทำอะไร คุณไม่หลอกให้เขาทำ
นักบำบัดที่โรงเรียนบอกให้เราทำแบบนี้
ทำให้มันเป็นเกม ทุกคืน เขาขยับ เข้าใกล้ห้องนอนเขาทีละ 60 ซม.
จนในที่สุด เขาไปถึงเตียงของเขา เขาชนะ
- ตรงนี้ - เราควรส่งเขาเข้าโรงเรียนอื่น
- ทุกโรงเรียนจะคิดว่าเราเป็นพ่อแม่ที่แย่ - ทำไม
เราหย่ากันแล้ว ฉันเคยติดคุก คุณเป็นเจ้าของไนต์คลับ
เราให้ลูกเรานอนบนพื้น และเราคือออซซี่กับแฮเรียตเหรอ
- มีความคิดที่ดีกว่านี้เหรอ - บอกให้เขานอนบนเตียงเขา
ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย ไม่น่าแปลกใจที่ผู้ชายครองโลก
ตรงนี้
น่าจะให้อีธานคุยกับเขา
กับนักบำบัดที่โรงเรียนเหรอ ไม่มีทาง
ผมไม่อยากให้พวกหมอ ป่วนความคิดลูกชายผม
แค่ห้านาที และอีธานจะคิดว่า ครอบครัวของเขาบ้า
- ลูกได้ยินเสียงนั่นไหม - อะไรคะ แม่
แม่แค่... ไม่มีอะไร ใครอยากดื่มชาบ้าง
การไปหานักบำบัดแสดงว่าอ่อนแอ
คุณบอกความเห็นของคุณ แบบชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว
ห้ามเอาเรื่องนี้ ไปพูดในการแสดงของคุณนะ
ทำไมคุณถึงหงุดหงิดแบบนี้ ตรงนั้น
เพราะมอยช์กับเชอร์ลีย์เหรอ
หมายถึงขุมพลังที่หยุดไม่ได้ กับวัตถุที่ไม่มีวันเคลื่อนที่เหรอ
พวกเขากำลังทำให้ผมประสาท
พวกเขาอยู่ในบ้านหลังนั้น แต่พวกเขาไม่พูดกัน
ทุกอย่างต้องผ่านผม
ผมใช้เวลาทั้งเช้าเจรจาอุณหภูมิห้อง ตอนพวกเขานอน 18 หรือ 19 องศา
เสียเวลาไปชั่วโมงครึ่ง ความแตกต่างแค่องศาเดียว
ลูกได้ยินไหม เสียงทุบหรือกระแทก
- ประตูหน้าบ้าน โรส - แต่ใครเข้ามา
คุณเอง เอ้บ
ทำอะไรกันอยู่ตรงนั้น
- เราเจอคนที่โรงเรียนของอีธาน... - ช่างเถอะ แกล้งทำเป็นสนใจไม่ได้ด้วยซ้ำ
พ่อ... นี่หนูเอง แม่
- มีอะไรเหรอ พ่อ - พ่อสะกดชื่อแครอล แชนนิงผิด
- พ่อสะกดยังไง - ผิดก็ผิด มันสำคัญตรงไหน
พ่อสะกดผิด และหนังสือพิมพ์ประกาศแก้ไข
- ประกาศแก้ไขให้ทุกคนอ่าน - มีใครบ้างที่อ่านประกาศแก้ไข
มีคนอ่านอยู่แล้ว พ่อเริ่มอ่าน หนังสือพิมพ์ทุกฉบับจากประกาศแก้ไข
มันทำให้เรารู้ว่าใครเป็นไอ้พวกหน้าโง่
และจนทุกวันนี้ พ่อเป็นคนเดียวในเดอะวอยซ์
ที่ไม่เคยมีการแก้ไขเป็นลายลักษณ์อักษร
ตอนนี้พ่อก็เป็นไอ้หน้าโง่เหมือนกัน
บางทีพวกเขาอาจจะ ให้พ่อนั่งร่วมโต๊ะกินมื้อเที่ยงด้วย
ดูสิ
"วันจันทร์ แครอล แชนนิง มี น. สองตัว สะกดผิดเป็น 'แชนิง' มี น. ตัวเดียว"
พ่อถูกตีตรา พ่อคือเฮสเตอร์ พรินน์ ว่าแต่ชื่อพรินน์มี น. สองตัวนะ
พ่อจำไม่ได้จริงๆ ว่าครั้งสุดท้าย ที่พ่อทำผิดพลาดแบบนี้คือเมื่อไหร่
ไม่เอาน่าพ่อ
ไม่ใช่ในช่วง 25 ปีที่โคลัมเบีย ไม่ใช่สมัยมัธยมปลาย ประถม...
พ่ออาจทำผิดบ้างตอนอยู่อนุบาล
แต่ไม่มีบันทึกตอนพ่ออยู่ที่นั่น พ่อเช็กแล้ว
นายหย่าแล้ว มาทำอะไรที่นี่
- นักบำบัดที่โรงเรียนอีธาน... - บอกแล้วไงว่าไม่สน
ลูกต้องได้ยินแน่คราวนี้ เสียงขึ้นลำปืนหรือชักดาบออกจากปลอก
ผมวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ
คุณ... คุณพยายาม ทำให้ฉันบ้าเหรอ เอ้บ ไวส์แมน
ใช่ ไม่มีทางที่ฉันจะไม่เอา เรื่องนี้ใส่ในการแสดงของฉัน
เด็กต้องเรียนซ้ำชั้นอนุบาล เขาระบายสีด้วยนิ้วไม่เป็น
- อย่างอื่นที่ไม่ใช่การระบายสีด้วยนิ้ว - เขาแบ่งปันไม่เป็น
- เขาไม่แบ่งขนม - เขามีสิทธิ์แค่หนึ่งมุกต่อคืน
- คุณสะกดคำว่า "สับสน" ยังไง - คุณตามหลังอยู่สองมุกเหรอ
ความจำดีจริง
- ก้นอย่างกับชามสปาเก็ตตี้ - ดูคนที่กำลังพูดสิ
หยุด เราต้องการอีกมุกนึง ตั้งใจหน่อย เราต้องการบางอย่าง อะไรก็ได้
ก็...
- ช่างเถอะ - มาฟังกันเลย
- ความคิดคุณเป็นสมบัติของรายการ - อย่าฝืนเลย
โอเค งั้น...
เมล แบลงค์ คนพากย์เสียงบักส์ บันนี่ ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
เขากำลังพักฟื้น แต่เจ้าหน้าที่ ยังคงสอบปากคำเอลเมอร์ ฟัดด์
- ผมชอบนะ - ผมก็ชอบ ใส่ลงไป
ใส่ลงไป เวลาคุณบอกว่าใส่ลงไป หมายถึงเพิ่มไปด้วยเหรอ เงียบ เมล
ใช่ มันดีนะ เราจะใช้มัน
- แค่ต้องผ่านคนที่อยู่ข้างบนให้ได้ - เขามาแล้ว
- ในนี้กลิ่นอย่างกับก้นช้าง - ทรูดี้ พร้อมรึยัง
เอามา
โอเค
- ทำได้ดีมาก ทุกคน - ชนะอีกเกม
เราเก่งที่สุดในวงการ
- ไปพักกันเถอะ - แม่ฉันโทรหาฉันสามครั้ง
- เธอร้องเพลงเหรอ - เธอรู้ว่าฉันร้องได้
- ฉันได้ยินเธอร้องเพลงเมื่อไหร่ - ละครโรงเรียนไง
จำไม่ได้เหรอว่าฉันเล่นเรื่อง เดอะแบนด์แวกอน
ฉันจำได้ว่าเธอนอนกับนักดนตรี แต่ไม่ใช่เธอร้องเพลง
เธอบั่นทอนความฝันฉันตลอด
เธอทำแบบนั้นทุกทีเลย
ฉันตกอยู่ในวงจรอุบาทว์นี้ เพราะเธอหรือใครๆ ไม่ช่วยฉัน
ฉันจะพยายามหางานให้ ฉันสัญญา
อย่าผิดสัญญานะ ตั้งแต่สกินท์ตาย ฉันรู้สึกอ่อนแอ
เดี๋ยว สกินท์ตายแล้วเหรอ สามีเธอ พี่เขยฉัน
- อาทิตย์ที่แล้ว - แล้วเธอไม่คิดจะบอกฉันเหรอ
- ตายตามธรรมชาติ ไม่เห็นต้องบอก - แล้วฉันจะโทรหาเธอ
ซูซี ขอความเห็นหน่อย ลายดอกไม้นี่ดูรกไปรึเปล่า
การตกแต่งเป็นเรื่องของไดนาห์ เธอเป็นคนเดียวที่ใส่ใจ
ขอบคุณ ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน สวัสดี มิดจ์ เธออยู่ตรงนี้
- มีอะไรเหรอ - มุกฉันได้รับเลือก
- ในที่สุด - ฉันใช้เวลาสี่สัปดาห์กว่าจะทำได้
ไม่ พวกเขาเข้าใจว่าไข่พวกเขา จะไม่หลุดออกมา ถ้าเอามุกผู้หญิงไปใช้
อย่าลืมดูนะคืนนี้ ไดนาห์ด้วย
ฉันจะจัดการเอง มิเรียม ฉันต้องไปแล้ว แม่เธอเพิ่งเดินเข้ามา
- ตลกมาก บาย - บาย
- โรส - ฉันพยายามโทรแล้ว ฉันโทรไม่ติด
ธุรกิจฉันกำลังไปได้ดี ตอนนี้มันเป็นออฟฟิศมืออาชีพที่ยุ่งแล้ว
ให้ฉันไปตายเหรอ แกนั่นแหละ แล้วก็ไอ้โง่ที่แกขี่ด้วย
น้องสาวไอ้โง่นั่นด้วย ไปตายซะ
เข้ามาสิ นั่งก่อน
แล้ว มีอะไรเหรอ
ซูซี เธอเป็นคนขี้โมโหที่สุดที่ฉันรู้จัก
- โอเค - และคุณทำงานกับคนอารมณ์ร้อน
มีพลังงานที่น่ากลัวออกมาจากคุณอยู่ตลอด
- จะว่าอะไรก็ว่ามา - คุณช่วยหาปืนให้ฉันได้ไหม
- อะไรนะ - เอาแบบธรรมดาๆ และไม่หนักเกินไป
มันต้องใส่กระเป๋าถือฉันได้ และชักออกมาได้อย่างรวดเร็ว
คุณถนัดขวาหรือถนัดซ้าย คนสวย
โรส ทำไมคุณถึงต้องการปืน
ฉันขัดแย้งกับใครบางคน เรื่องธุรกิจจับคู่ของฉัน
ไปล้ำเส้นพวกคนที่ไม่ค่อยน่ารัก
คุณก็เลยจะยิงหญิงชราเหล่านี้
ไม่ ไม่ยิง แค่ชักมาขู่ โบกไปมานิดหน่อย
เอาปืนฟาดก็ได้ผลนะ ติดคุกน้อยกว่าด้วย
จะบ้าเหรอ หยุดพูดเลย
- พวกเขาข่มขู่ฉันและครอบครัว - ไม่เอาน่า
พวกเขาต้อนเอ้บจนมุมที่ร้านของเขา พูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับโทราห์
เที่ยวบินเราถูกยกเลิก จดหมายถูกขโมย เสื้อผ้าซักแห้งพังพินาศ
- ใครบ้างไม่โดน - ฉันคิดว่าพวกเขาเผาร้านน้ำชาด้วย
- เดี๋ยว พวกเขาเผาร้านน้ำชาฉันเหรอ - ใช่
กับวิปครีมวานิลลาที่มีกลิ่นอ่อนๆ ของลูกจันทน์ที่อร่อยสุดๆ น่ะเหรอ
- มันถูกเผาเป็นจุณ - ฉันกำลังจะลงทุน
- หายไปหมดแล้ว - แม่เจ้า
ฉันจะฆ่าแก ได้ยินไหม
ผมขอโทษเรื่องคำพูดที่คุณอาจได้ยินในนั้น
มีการโต้เถียงในสายพอสมควร
- ทุกอย่างโอเคไหม - สำนักงานขายตั๋ว
คาเมล็อต ภรรยาอยากได้ตั๋ว คนพวกนี้ไม่ตอบสนองต่อการข่มขู่
ได้โปรดอย่าไปยิง ผู้หญิงคาโต๊ะข้าวเที่ยง
ในระหว่างนี้ คุณต้องการที่สำหรับ ทำธุรกิจเพราะร้านน้ำชาไม่อยู่แล้วใช่ไหม
สักสองสามวัน ฉันแค่อยากได้โต๊ะกับโทรศัพท์
- นี่ แม็กกี้ - ว่าไง
ฉันจะส่งแม่ของมิดจ์ไปหา หาที่ว่างให้เธอด้วย
- อะไรนะ - แค่เปิดประตู
เดินไปที่โถงทางเดิน เลี้ยวขวา
ขอบคุณ ซูซี สวยจัง ลายดามาสก์เหรอ
- เห็นไหม - ผมเป็นชนกลุ่มน้อย
พวกอันธพาล ฉันเกลียดพวกอันธพาล เที่ยวระรานผู้หญิงน่ารักๆ อย่างโรส
- คุณปล่อยให้เธอซื้อปืนไปไม่ได้นะ - ไม่ปล่อยอยู่แล้ว
งั้นก็...
พวกเขาเหรอ ไม่ๆ...
ทำไมล่ะ
ไม่ ฉันไม่อยาก...
พวกคุณรู้ใช่ไหมว่า เราเข้าใจภาษาพึมพำที่พูดกันอยู่
คุณอยากให้เราลงมือเหรอ
- ไม่ - ไม่แน่
คุณแน่ใจนะ
สาวชาวเมืองที่กำลังให้ฉัน จัดเฟอร์นิเจอร์ใหม่นี่ใครเหรอ
แค่ให้เธออยู่ตรงนั้นสักพัก
เยี่ยมเลย ซูซี ขอบคุณ
เธอเป็นแม่ของมิดจ์เหรอ
เรื่องนี้ไม่มีอะไรให้พวกนายทำหรอก
โอเค ก็ได้
นายน่าจะมาหาฉัน ฉันหาตั๋วให้นายได้
ฉันรู้จักโรเบิร์ต กูเลต์
- ใช่แล้ว - เราเล่นกอล์ฟกันวันเสาร์
ขอให้โชคดีครับ
ส่งเสียงดังๆ และแสดงให้กอร์ดอน กับคนดูที่บ้านทุกคนเห็นว่า
คุณกำลังมีช่วงเวลาที่ดี ดูการแสดงให้สนุกครับ
นี่ เท็ดดี้ คุณช่วยเก็บป้าย ที่มีมุกตลกของฉันไว้ได้ไหม
- มันเป็นมุกแรกของฉันที่ได้รับเลือก - ยินดี น่าตื่นเต้นจัง
ใช่แล้ว
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี นี่คือ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
แขกรับเชิญคืนนี้ แพท บูน จาก หลายรักของโดบี้ บ็อบ เดนเวอร์
และนักแสดงตลก เลสเตอร์ ซิมส์
เชิญพบพิธีกรของคุณ กอร์ดอน ฟอร์ด
ประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี
มันคงจะแปลกที่มีประธานาธิบดี คาทอลิกจากแมสซาชูเซตส์
ผมกังวลว่าเขาจะภักดีต่อเรดซอกซ์เสมอ
เรื่องนี้ออกข่าวนะ
ในการเตรียมพร้อมสำหรับ การประลองกับกองโจรคิวบา
ทหารสหรัฐเพิ่งซื้อ เครื่องบินทิ้งระเบิด บี-52
และกล้วยอีก 10,000 ลูก
โปรยมันลงมา
เมล แบลงค์ คนพากย์เสียงบักส์ บันนี รถยนต์เขาประสบอุบัติเหตุ
เขากำลังพักฟื้น แต่เจ้าหน้าที่ ยังคงสอบปากคำเฟลเมอร์...
เป็นตัวละครใหม่ เฟลเมอร์
คู่ซี้ของฟอร์กี้ พิค เขากวนประสาทมาก
พูดถึงการ์ตูน ดิสนีย์เพิ่งเปิดตัว 101 ไอ้จุดมหาสนุก
คนจำนวนมากชมศิลปะ แต่ผมว่ามันมีจุดด่างพร้อย
คงมีแต่ผมมั้ง
- นี่ มิดจ์ นี่ป้ายของคุณ - ขอบคุณ เท็ดดี้
- คุณจะเอามันใส่กรอบไหม - หรือเอามันไปเผาทิ้ง
โอเค
- เสียงดังเหมือนที่ฉันรู้สึกรึเปล่า - ดังกว่านั้น
- คุณ - คะ
ไม่มีอะไรต้องกังวล
แค่ส่งรอยยิ้มหวานๆ ของคุณ ให้กอร์ดี้ แล้วปัญหาจะมลายไป
- คุณคิดงั้นเหรอ ขอบคุณ - ผมรู้
ถ้าคุณไม่อยากตกงาน คุกเข่าอ้อนวอน
- แต่จอร์จเพิ่งบอกว่า... - จอร์จคิดผิด
ทุกเรื่อง ผมบอกคุณเลย คุกเข่าอ้อนวอน
คุกเข่าอ้อนวอนแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน
จะมีคนมาที่นี่ตอนบ่ายโมง เพื่อรับสินค้า ไม่ ก่อนบ่ายโมงไม่ได้
เพราะเราทำไนต์คลับ ไม่ใช่สถานเลี้ยงเด็ก
ได้ แล้วเจอกันตอนบ่ายโมง
จะเอาอะไร
จำตอนที่เราเปิดคลับได้ไหม
ที่เราคุยกันว่า เราอยากให้มันเป็นยังไงกันแน่
- ดนตรีดี กลุ่มลูกค้าทันสมัย - ใช่ ฉันจำได้
โดยเฉพาะกลุ่มลูกค้าทันสมัย
เรารู้สึกว่าลูกค้าบางรายอาจจะแบบว่า
ทำให้บรรยากาศปาร์ตี้ชวนหม่นหมองไป
- เวร พวกมอร์มอนกลับมาอีกเหรอ - ถ้าใช่ก็ดีสิ
บางคนบอกว่า อย่าใส่เกลือในเนื้อลูกวัวจนกว่าจะสุก
พวกเขาจะรออะไรอยู่อีก หลังคาบ้านคุณอาจถล่มลงมา
นักบินอวกาศเข้ามาเตะก้นคุณได้เลยนะ
แล้วคุณก็ตายไปพร้อมเนื้อลูกวัวจืดชืด
แม่ แม่มาทำอะไรที่นี่
โจลี แม่สนุกสุดๆ กับเพื่อนใหม่ของแม่
เขาชื่ออะไร เธอชื่ออะไรบ้างก็ไม่รู้
พวกเขามาจากที่ไหนสักแห่ง และพวกเขา มาที่นี่เพื่อฉลองอะไรสักอย่าง
- อาร์ชี ผมขอนั่นนะ - ได้
ถ้าลูกพยายาม แม่จะเอาลูกวางบนเข่าแม่แล้วตีก้น
ตอนเขาเป็นเด็ก เขากลัวแปรงหวีผมฉันมาก
เขาชอบไปซ่อนในตู้เสื้อผ้าฉัน ใส่วิกผมฉัน และนอนอยู่เฉยๆ อย่างกับฉันจะไม่เห็น
สวัสดี ดูเหมือนคุณกำลังจะอ้วก
กินขนมปังกรอบสอดไส้นะ
มีใครหิวอีก
ลูกน่าจะขายของว่างที่นี่จริงๆ นะ โจล
แต่แน่นอน ลูกคงต้องเปิดไฟ เพื่อให้พวกเขาเห็นเมนู
ในนี้มืดมาก แม่มองไม่เห็น ความคิดตัวเองด้วยซ้ำ
แม่ ไอ้นี่อยู่ในกระเป๋าแม่นานแค่ไหนแล้ว
พระเจ้า
- นี่ครับ - ฉันไม่ได้สั่งนะ
ผมคิดว่าอะไรอุ่นๆ...
ฉันละเบื่อพวกผู้ชาย ที่คอยบอกฉันว่าพวกเขาคิดยังไง
- ขอโทษ - ฉันคิดว่าคุณควรดื่มมัน
นั่นละที่ฉันคิด
สวัสดี ฉันเชอร์ลีย์ เมเซิล นั่นลูกชายฉัน โจล เจ้าของร้าน
ต่อไปคงไม่ได้เห็นเขาบ่อยนัก เพราะเขากำลังจะมีลูก
เขาจะอยู่ที่บ้าน คอยเช็ดอึ
- แม่ - เขาเรียก "แม่" อีกแล้ว
- กลับบ้านเถอะ ขอร้อง - แม่อยู่ในบ้านหลังนั้นไม่ได้แล้ว
- แม่ต้องคิดหาทางออก - เขาไม่ยอมเกษียณหรอก
ไม่อยู่แล้ว พ่อจะไม่มีวันเกษียณ
พ่อจะตายอยู่ที่ทำงาน ตะโกนใส่คนงานทำด้าย ยอมรับมันซะ
คนงานทำด้ายของเขาเป็นคนโง่
ผมจะเรียกแท็กซี่ให้
- ทำไมเธอถึงได้อยู่ล่ะ - เธอทำงานที่นี่
- ทำไม - ทำไมอะไร
ทำไมคุณทำงานให้ลูกชายฉัน มันแปลก
คุณสองคนมีเรื่องกุ๊กกิ๊กอะไรกันรึเปล่า
คุณเมเซิล ฉันหวังว่าแม่คุณจะรับหมัดได้นะ
รับได้
เฮ้ย อย่า
เธอไม่ยอมไป เธอดื่มเยอะมาก
- บ้าจริง - แม่มีอาหารที่บูดแล้ว
แม่เอาไปแจกให้ทุกคนที่ดูเหมือนเมา
- นั่นกระเป๋าถือมรณะ - แม่พยายามเปิดไฟ
แม่ขอให้ถูพื้น แม่เกลียดเสียงเพลง
แม่อยากให้ทุกคนใส่เสื้อกันหนาว แม่พยายามหาเรื่องคุณนายมอสโควิตซ์
- ดูเหมือนเป็นการต่อสู้ที่เป็นธรรม โทษที - พ่อ
คลับผมคงเจ๊งถ้าเรื่องยังเป็นแบบนี้อยู่ ได้โปรดช่วยผมด้วย
- ได้ เดี๋ยวพ่อช่วย - ขอบคุณครับ
แม่เจอไม้ถูพื้นแล้ว
คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ
นี่คือเหตุผลที่ผมไม่มีวันทำข่าวฮอกกี้ เพราะเมืองนี้เป็นเมืองเบสบอล
ขอโทษค่ะ คุณฟอร์ดดื่มอะไรคะ
- วิสกี้ผสมน้ำ - ขอแก้วนึงค่ะ
วิสกี้เยอะหน่อย
มันไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ มันคือสิ่งที่จะเกิดขึ้น
- ไม่ ทีมแยงกีส์ต่างหาก - แบบไม่มีสเตนเกลเหรอ
เป็นการแก้แค้นให้สเตนเกล
- ได้ข่าวว่าเขาคุยกับทีมเม็ตส์ - เม็ตส์คืออะไร
กอร์ดอน ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ และคุณกำลังขัดจังหวะ
แต่ฉันมีของขวัญมาด้วย วิสกี้และน้ำมาขอสงบศึก
ผมมีเครื่องดื่มแล้ว ขอบคุณ
- นี่มันน่าอึดอัด - และยิ่งน่าอึดอัดขึ้นไปอีก
ฉันอยากบอกว่าฉันขอโทษที่ส่งเสียงครวญ มันไม่เป็นมืออาชีพเลย
เธอส่งเสียงครวญระหว่างรายการ
- อย่างโง่ๆ แบบไม่ได้ตั้งใจ - มีคนบังคับคุณเหรอ
เปล่าค่ะ แต่มันมีเหตุผล
คุณกำลังจะคลอดเหรอ
ไม่รู้ว่าพวกผู้หญิงทำได้ยังไง เรื่องคลอดลูก
ไม่ค่ะ คืองี้ มันคือมุกแรกของฉัน ที่ได้รับเลือก และพอมันเกิดเรื่องแบบนั้น
- ฉันอินกับมันมากไป - นั่นมุกแรกของคุณเหรอ
คุณอยู่ที่นั่นมาหลายสัปดาห์แล้ว
- ตรงนั้นทำงานยากนะคะ - มันคือที่ที่ดีที่สุด
แน่นอนค่ะ ตอนคุณพูดผิด ฉันผิดหวัง
แค่นั้นค่ะ และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น โปรดรับคำขอโทษจากฉันด้วย
ได้ ผมยอมรับคำขอโทษ
และฉันขอโทษที่ขัดจังหวะ
วางเครื่องดื่มไว้ มุกนั้นไม่ได้เรื่องอยู่แล้ว ไม่ว่าผมจะพูดผิดหรือไม่ผิดก็ตาม
- ไม่ค่ะ ไม่ใช่ - หมายความว่ายังไง ใช่สิ
มุกนั้นดี คุณพูดชื่อเอลเมอร์ ฟัดด์ผิด
- ผมไม่ได้พูดชื่อเอลเมอร์ ฟัดด์ผิด - คุณพูดผิด
- ไม่ใช่ - ฉันอยากฟังมุกตลก
ฉันเป็นนักแสดงตลก ฉันรู้จังหวะ
- คุณทำมุกพัง - คนดูหัวเราะ
- ด้วยการทำมุกนั้นพัง - ผมตั้งใจทำแบบนั้น
คุณทำมุกดีเยี่ยมพัง เพื่อแสดงให้เห็นว่าคุณทำมุกดีๆ พังเหรอ
พวกเขาชอบ มันทำให้ผมดูจับต้องได้ คนดูหัวเราะกันใหญ่
- แต่ที่พวกเขาหัวเราะมันผิดวัตถุประสงค์ - ไม่มีเสียงหัวเราะไหนผิด
นั่นมันแค่หัวเราะกลบเกลื่อน ฉันเคยทำมาแล้ว
ถ้าคุณเล่นมุกได้ถูกต้อง คนดูก็จะหัวเราะอย่างถูกต้อง
มุกนั้นไม่ได้เรื่องอยู่แล้ว จบข่าว
- แล้วทำไมคุณถึงโอเคให้ใช้มุกนั้นล่ะ - อะไรนะ
คุณโอเคกับทุกมุก
คุณโอเคกับมุกที่คุณรู้ว่าจะไม่ได้เรื่องเหรอ
คุณโอเคกับมุกโดยไม่รู้ว่า มันจะไม่ได้เรื่องไหมจนคุณขึ้นเวที
คุณเลยหาทางแก้มุกด้วยกันทำมันพัง ให้คนหัวเราะแบบผิดวัตถุประสงค์เหรอ
ไม่มีเสียงหัวเราะที่ผิดวัตถุประสงค์
มีสิ มีแน่นอน
หัวเราะแบบผิดวัตถุประสงค์ คือสิ่งที่ได้ตอนที่คุณเล่นมุกพลาด
นั่นแหละการหัวเราะแบบผิดวัตถุประสงค์
ฟังนะ คุณผู้หญิงที่ทำงานมาหกเดือนแล้ว และเพิ่งคิดมุกที่ได้รับเลือกครั้งแรก
คุณดูปฏิทินไม่เป็นเหรอ ฉันเพิ่งมาทำงานได้เดือนเดียว
ผมทำงานนี้มานานมากแล้ว ผมเป็นพิธีกรมืออาชีพ
คนที่ทำพลาดและไม่ยอมรับน่ะสิ
เครื่องดื่มห่วยแตกมาก
ไม่มีเสียงหัวเราะที่ผิดวัตถุประสงค์
ผมเขียนงานตอนกลางคืน ผมไม่ได้อ่านซิเซโรเพื่อหาแรงบันดาลใจ
ผมหวังว่าอย่างน้อย มันจะช่วยแก้ไขความเสียหายได้
คุณสะกดคำว่าแชนนิงผิด เอ้บ คุณไม่กดดันตัวเองมากไปหน่อยเหรอ
- ถ้าเอาตามซิเซโรว่าก็ไม่ใช่ - โอเค สรุปตามนี้นะ
ผมตีพิมพ์จดหมายแก้ต่าง 1,500 คำ เพราะคุณสะกด น. ตกไปหนึ่งตัวไม่ได้
- มันควรเป็นกี่คำ - สิบห้านะ
สิบห้าเหรอ
นี่คือโอเปอเรเตอร์ค่ะ ฉันมีสายด่วนจากซูซี ไมเยอร์สัน
- ไม่ครับ ขอบคุณ โอเปอเรเตอร์ - กรุณาถือสายค่ะ
- โอเปอเรเตอร์ ผมปฏิเสธสายนี้ - คุณควรฟังรึเปล่าว่าเรื่องด่วนอะไร
เรากำลังคุยเรื่องฉุกเฉินของผมอยู่
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
- นี่ใคร ฉันโทรมาหามิดจ์ - นี่เอ้บนะ ผมกำลังคุยโทรศัพท์
สายคุณไม่ว่างทั้งวัน
ผมเริ่มต้นวันด้วยการพยายามโทรหา สมาชิก วิลเลจ วอยซ์ ทุกคน
- และขอโทษพวกเขาทุกคนด้วยตัวเอง - โอ้ พระเจ้า
- เอ้บ ขอสายมิดจ์หน่อย - ได้
- มิเรียม - แค่นี้นะ เอ้บ สิบห้าคำนะ
ซูซี
- ฮัลโหล - เมื่อคืนเธอได้ทะเลาะ
กับกอร์ดอน ฟอร์ดต่อหน้าทุกคน ในวงการโชว์ที่บาร์ทูตชอร์สไหม
- คุณรู้ได้ยังไง - มันลงหนังสือพิมพ์ด้วย
"ความสนุกที่เกิดขึ้นประจำ แบบที่คุณต้องสัมผัสเอง
"ที่บาร์ทูตดูเหมือนจะลดลงไป เมื่อเทียบกับการเผชิญหน้าดุเดือดเมื่อคืน
"ระหว่างคุณฟอร์ด และนักเขียนสาวปากเก่งของเขา"
- ไม่มีบริบทแล้วฟังดูแย่มาก - บอกบริบทให้ฉันรู้หน่อย
เขาพูดมุกของฉันผิดตอนออกอากาศ และฉันส่งเสียงครวญออกอากาศ
มันเป็นอุบัติเหตุ และฉันขอโทษแล้ว
"มันเป็นช่วงเวลาที่น่าตกใจ ที่หนุ่มคนดังประจำรายการทีวีภาคดึก
"ไม่ได้ดูสงบเยือกเย็นอย่างที่เคย
"นักเขียนสาวที่ถูกกล่าวถึงก่อนหน้า อาจจะต้องปรับเรซูเม่ไว้สมัครงานใหม่
"ในสายงานอื่น ในเมืองอื่น นอกรัฐนี้ไปเลย"
ตายแล้ว
ฉันตัดข่าวเธอแปะติดสมุดได้เป็นเล่ม
ช่วยฉันหน่อย ฉันจะทำยังไงดี ขอโทษอีกทีเหรอ
ฉันคงจะตอบว่าใช่ แต่เห็นอยู่ว่า เธอไม่ถนัดเรื่องนั้น
วันจันทร์ฉันต้องเข้าไปทำงานใช่ไหม ฉันต้องโผล่หน้าไป
- ใช่ และเอากล่องไปด้วย - ทำไมฉันต้องเอากล่องไปด้วยล่ะ
เวลาเธอถูกไล่ออก เธอต้องใช้ กล่องใส่ของ ฉะนั้นก็เอาไปด้วย
ฉันไม่มีออฟฟิศของตัวเอง กล่องเล็กๆ ก็น่าจะได้
ฉันดีใจที่เราคิดสรุปเรื่องขนาดกล่องได้ ตอนพวกเขาไล่เธอออก
- คุณคิดว่าฉันจะถูกไล่ออกเหรอ - ฉันจะลองโทรถามดู
นี่วันเสาร์
พวกเวรนั่นคงไปตีกอล์ฟ หรือไปช่วยตัวเองอยู่บนเรือ
- เวรเอ๊ย - อะไร
คุณคิดว่าพวกเขาโทรมาเหรอ
- ไม่ต้องตกใจ เดี๋ยวฉันส่งข่าว - โอเค บาย
ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
เดี๋ยว อะไรนะ
มาที่ไหนนะ
- คุณเป็นใคร - คุณเป็นใคร
- ฉันซูซี ไมเยอร์สัน - ไปให้พ้นเลย
ไม่
- คุณเหรอ - ใช่ ทำไมล่ะ
ฉันนึกภาพว่าคุณจะสูงกว่านี้ ตัวหนากว่านี้ แต่...
- ระวังหน่อย คุณเป็นใคร - ตลกนะ
ว่าแต่ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ ฉลาดมาก
- ของขวัญอะไร - โทรศัพท์ที่โทรมาไง
มีคนบอกฉันว่ามีของขวัญอยู่ที่ประตู มาจากซูซี ไมเยอร์สัน
ฉันเปิดประตู และตำรวจเป็นฝูงจับฉัน ในความผิดที่ฉันไม่ได้ก่อ
ของขวัญนั่น ด้วยความยินดี คุณ...
มอลลี่ตายแล้ว
- มอลลี่คือใคร - หุ้นส่วนชาวไอริชของฉัน
เธอได้รับสายเดียวกัน หัวใจวายตายเลย
คุณพระ
เพื่อนชาวยิวของเราขึ้นเครื่องบิน ไปอาร์เจนตินา คุณเอ็มหายตัวไปแล้ว
- พวกคุณเป็นใครกันเนี่ย - หมายความว่าไง เราเป็นใคร
โรส ไวส์แมนส่งคุณมาไม่ใช่เหรอ
ใช่ โรสส่งฉันมา
- แน่ใจนะ - ใครจะแน่ใจกับเรื่องต่างๆ ในชีวิตได้
นี่มันงี่เง่าสิ้นดี
ใส่ร้ายฉันเรื่องไฟไหม้ร้านน้ำชาไร้สาระ
มันไม่ได้ผลหรอก
เดี๋ยวก่อนนะ นั่นฝีมือคุณเหรอ
คุณเผาร้านน้ำชาที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาเหรอ
- คุณเคยกินวิปครีมของร้านนั้นไหม - อะไรนะ
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาทำยังไง ไม่รู้ว่าใส่ครีมหรือใส่น้ำตาลเพิ่ม
หรือทั้งสองอย่าง อาจจะใส่ลูกจันทน์เทศนิดหน่อย
ฉันลองทำที่บ้านแล้วไม่ได้เรื่องเลย
วิปครีมนั่นไม่ธรรมดาเลย
หวังว่าคุณจะโดนโทษช็อตไฟประหารนะ
ฉันไม่ยักรู้ว่ามีคนคุ้มครองโรสด้วย
ใช่ มีสิ และมีปืนด้วย เธอจะใช้มัน ไม่ใช่แค่ไว้ถือโบกไปมา
โอเค ได้ ฉันเข้าใจแล้ว
เราเข้าประเด็นได้ไหม
ประเด็นอะไร
โรส ไวส์แมนอยู่ฝั่งอัปเปอร์เวสต์ไซด์ได้
เธอไปเกินถนนสาย 125 และต่ำกว่าถนนสาย 60 ไม่ได้
ตอนนี้มอลลี่ตายแล้ว เธอเอาย่านเฮลส์คิตเช่นไปได้
แต่เธอต้องเรียนรู้เรื่องกลอนตลกสั้นๆ และเหตุขาดแคลนมันฝรั่ง
อะไร ยังไม่ดีพออีกเหรอ
ฉันเป็นแค่คนคุ้มกัน ฉันจะไปบอกโรส ดูว่าเธอจะว่ายังไง
คนคุ้มกันแต่งเป็นทอม ให้ตายสิ ฉันน่าจะคิดได้
พวกเขาคาดไม่ถึงหรอก
- ไม่ใช่กับคุณแน่ๆ - ยินดีที่ได้คุย
ชุดนี้เหมาะกับคุณ ผู้หญิงวัยคุณบางคน ใส่ชุดลายทางแล้วดูโง่
บอกโรส ไวส์แมนว่านี่เป็นข้อตกลงที่ดีแล้ว
ถ้าพวกเขาเพิ่งจับคุณ ทำไมคุณไม่อยู่ที่คุกเคาน์ตี
ฉันเคยมีประวัติต้องโทษมาก่อน
- นี่ต่างไปนะ - ไม่อยากเชื่อเลย
เขาควรมาช่วยฉันจัดการเรื่องแม่ แต่เขากลับไปนั่งกินที่สองโต๊ะ
แม่โผล่มา อย่างแรกที่ถามคือขอส่วนลด
- นายลดให้เธอไหม - นี่แม่ฉันนะ
เชื่อไหมล่ะ เธอมาสอนฉันเรื่องวิธีเลือกเมลอน
จมูกฉันแทบจะได้กลิ่น เมลอนสุกแล้วถึงในเจอร์ซีย์ด้วยซ้ำ
- คุณควรตบหน้าเธอซะ - ฉันเพิ่งทำเล็บมา
- ลูกพรุนไม่ช่วยอะไรเลย - สำหรับผมมันได้ผลนะ
ไร้สาระ อาหารไม่เกี่ยวอะไรเลย มันอยู่ที่ความตั้งใจและตารางเวลา
แล้วถ้าคุณต้องไปที่อื่นล่ะ
ฉันดึงสัญญาณเตือนไฟไหม้ได้นะ เคลียร์พื้นที่
พรุ่งนี้พวกเขาก็จะกลับมา พร้อมกลุ่มขาไพ่วัยเกษียณ
ดีเลย เพื่อนของพ่อนายเล่นมุก ดึงเหรียญจากหูเด็กเสิร์ฟสาวอีกแล้ว
นี่ พวกคุณจ้องอะไรกัน
มุมนี้ เชอร์ลีย์ เมเซิล แชมป์พกของว่างในกระเป๋าถือ
มุมนั้น มอยช์ เมเซิล ผู้ท้าชิง และไม่เชื่อเรื่องการกินลูกพรุน
- และพวกเขาไม่ได้มาด้วยกัน - ไม่ใช่เลย
แย่หน่อยนะ พ่อขาโจ๋
บายครับ ไว้มาอีกนะครับ ฉันล้อใครเล่นเนี่ย
เสียใจด้วยที่ความฝันของคุณกำลังจะสลาย
แต่ฉันขอแสดงสิบนาทีได้ไหม ตอนที่วงหยุดพัก
ไปเรียนดนตรีมาหน่อยน่าจะช่วยได้มากนะ
ช่างแม่ง
คุณขึ้นเวทีได้เลย
- ทุกวันนี้ผู้คนอ่อนไหวกันจัง - จบแล้วเหรอ
- พวกนี้ไม่ใช่ซินาตรา - วงจะกลับมาเล่นไหม
สวัสดีค่ะทุกท่าน ฉันคุณนายเมเซิล...
มิเรียม นั่นอดีตลูกสะใภ้ฉัน มิเรียม
- ผิวซีดจัง - ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
ฉันจะแสดงค่ะ
ให้ใคร
ให้ผู้คนน่ารักทั้งหลายที่ตอนนี้ดูสับสน
ปล่อยเธอเถอะ เชอร์ลีย์ ถ้าเธอต้องการ เล่าเรื่องตลก ให้เธอเรียนรู้แบบยากๆ
- คนขายเนื้อของผมตลกกว่า เขาไม่ตลก - ดูดีนะ เธอน่าจะร้องเพลง
ฉันไม่ใช่นักร้อง แต่ฉันเป็นนักเขียนให้ กอร์ดอน...
เดี๋ยว ฉันเสียสมาธิ เธอเริ่มการแสดงอีกที
ฉันยังไม่ได้เริ่มเลยค่ะ
เชื่อผมเถอะ คุณไม่หัวเราะหรอก
- พ่อ เงียบเลย - "เงียบเลย" ลูกชายของผมพูด
ถ้าพ่อจะไม่ช่วยอะไรก็ออกไป
พ่อช่วยอยู่ เธอต้องคิดเรื่องอาชีพนี้ใหม่ ไม่งั้นจะมีคนอื่นที่ไหนบอกเธอล่ะ
มิเรียม อย่าไปสนใจเขา แกล้งทำเป็นว่าเขาไม่ได้อยู่ตรงนั้น
โอเค ฉันเป็นหญิงโสด ที่อาศัยอยู่ในนิวยอร์ก
- ฉันก็เหมือนกัน - แม่ไม่ได้โสดนะ
- โจล เอาจริงเหรอ - โทษที
คุณผู้หญิงเคยไปสถานีรถใต้ดิน และมันมืดมากๆ ไหมคะ
พวกเขาเปิดไฟไม่สว่างพอ
นั่นเป็นคำถามเชิงโวหาร เชอร์ลีย์ เธอแค่ถามเพื่อเตรียมเข้าประเด็น
คืนก่อน ฉันลงบันไดที่มืดมาก...
เธอไม่มีไฟฉายเหรอ ฉันมีสองอัน
อันหนึ่งสำหรับฉายไฟ และอีกอันเป็นอาวุธ
เชอร์ลีย์ แสงไฟแยงตาฉัน
เหมือนผู้ร้าย ดีเลยใช่ไหม
โอเคค่ะ ไปต่อ เมื่อวานครูใหญ่บอกฉันว่า ลูกชายของฉันหลับในห้องเรียน
- เกิดอะไรขึ้นกับอีธาน ทำไม - เขาหลับในห้องเรียน
เพราะเขาไม่ดื่มกาแฟเหรอ
ทุกคนคะ การแสดงอยู่บนเวทีค่ะ
ฉันลืมไปแล้วว่าพูดถึงไหน
คุณพระคุณเจ้า อย่าเริ่มอีกเลย นี่ ผมมีมุก
ผู้ชายเดินเข้าไปในบาร์ อุ้มผู้ชายสูง 30 ซม.กำลังเล่นเปียโน
บาร์เทนเดอร์บอกว่า "จีนี่ของฉันคงหูไม่ดี
"ฉันไม่ได้ขอนักเปียโนขนาดสิบสองนิ้ว"
มิเรียม อยู่นี่เอง ฉันต้องบอกเลยนะ เธอสุดยอดมากตอนอยู่บนเวที
ตายแล้ว ขอบคุณค่ะ เชอร์ลีย์
ฉันสนุกทุกนาทีเลย การแสดงของเธอเป็นแบบนี้ตลอดเหรอ
ไม่ค่ะ ส่วนใหญ่ฉันมีโอกาสได้เล่นมุกค่ะ
จริงเหรอ นั่นน่าสนใจมากเลย มันน่ายินดีมาก
ฟังนะ ไหนๆ เธอก็อยู่นี่ ฉันต้องการข้อมูลหน่อย
- เรื่องอะไรคะ - เมอยู่ไหน
โจลบอกฉันว่าเมไปสัมภาษณ์งานหมอน่ะ
- ค่ะ ใช่ค่ะ - ใช้เวลานานแค่ไหน
พวกเขาจะถามกี่คำถามกัน
เวลาฉันไปหาหมอ เขาวัดชีพจรแล้วก็ขอบุหรี่
มันต้องมีส่วนร่วมมากกว่านั้นค่ะ
- งั้นเธอก็รู้เรื่องใช่ไหม - ฉันเหรอคะ ไม่ค่ะ
บอกฉันหน่อย ช่วงท้องของเมสูงหรือต่ำ
ฉันถักรองเท้าบู๊ตทั้งสีชมพูและสีฟ้า ฉันไม่รู้อะไรเลย
หนูน้อยคนนี้จะคลอดมา แล้วหนาวเท้าไม่ได้ เริ่มต้นไม่ดีเลย
ฉันจะบ้าแล้ว มิเรียม
- ได้โปรดบอกฉันหน่อย อะไรก็ได้ - ฉันคิดว่าเมไปเยี่ยมครอบครัวค่ะ
- ครอบครัวเมอยู่ไหน - ในประเทศจีนค่ะ
- มีการปฏิวัติในประเทศจีนไม่ใช่เหรอ - ใช่ค่ะ
เมถึงยังไม่ได้กลับมาไงคะ
- เมไปเป็นทหารเหรอ - ไม่ใช่ค่ะ แค่มีเรื่องราชการวุ่นวาย
เข้าใจนะคะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเมก็กลับมา ขอตัวนะคะ ฉันว่าฉันลืม...
- คุณไม่ได้บอกเชอร์ลีย์เรื่องเมใช่ไหม - ทำไม
เพราะเธอเพิ่งซักไซ้ฉันเรื่องเม
ทำไมเมถึงหายไป เมจะกลับมาไหม ช่วงท้องของเมอยู่สูงหรือต่ำ
หมอที่แม่คุณไปหาแย่มาก เธอต้องเปลี่ยนไปหาหมอคนอื่นนะ
ฉันถูกต้อนจนมุม ฉันบอกไปว่า เมไปเยี่ยมครอบครัวในประเทศจีน
และเธอออกมาไม่ได้เพราะมีปฏิวัติ
- คุณบอกว่าเมอยู่ประเทศจีนเหรอ - ฉันไม่รู้จะพูดอะไร โจล
เวลาที่คนอื่นไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาก็บอกไปว่าไม่รู้
แต่คุณบอกว่าเธออยู่ประเทศจีน และกลับออกมาไม่ได้เพราะมีปฏิวัติ
- เพราะฉันเป็นศิลปิน โจล - เยี่ยม
นี่ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
ผมรู้ ผมขอโทษ ผมผิดเอง ผมจะแก้ไขเรื่องนี้
โอเค
- คุณจะแก้ไขตอนนี้หรือว่า... - ออกทางหลังก็ได้
ลูกฮึดฮัดทำไม
- นี่ฝีมือพ่อเหรอ - ทำอะไร
- ย้ายอีธานออกจากจุดที่นอนวันเสาร์ - เขาขวางทางไปห้องน้ำ
- เราตกลงกันว่าจะกระโดดข้ามไป - พ่อไม่เคยตกลงว่าจะกระโดด
- งั้นพ่อก็อั้นไว้จนถึงเช้าแล้วกัน - รู้อะไรไหม
เรื่องนี้มันไร้สาระ
พ่อ หยุด
เขาไม่มีทางรู้หรอกว่า เขาไม่ได้นอนตรงจุดที่นอนวันเสาร์
พ่อ เราตกลงว่าจะทำวิธีนี้ และเราต้องทำไปให้ตลอด
ประเด็นหลักคือเรื่องความไว้ใจ
ถ้าเขาตื่นตอนตรงอื่น เขาอาจไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
เขาอยู่ที่นี่มาตลอดชีวิต เขาจะรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
อย่าขยับเขาออกจากจุดอีก สัญญานะคะ
พ่อไม่สัญญาอะไรทั้งนั้น
พ่อ
- พ่ออ้างว่าพ่อเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์ - อ้างเหรอ พ่อเชื่อจริงๆ
นี่คือวิทยาศาสตร์ และพ่อไม่ควรสงสัยเรื่องนี้
มิเรียม ลูกรู้ดีว่า ตอนนี้พ่ออยู่ในช่วงซึมเศร้า
จากเรื่องของแครอล แชนนิง
เลิกพูดถึงตัวพ่อแบบเสียๆ หายๆ ได้แล้ว
- จำคุกกี้ได้ไหมคะ - คุกกี้เหรอ คุกกี้อะไร
ตอนหนูเจ็ดขวบ พ่อหักคุกกี้ออกเป็น 16 ชิ้น จำได้ไหมคะ
- ไม่ได้ - มันเป็นระบบการให้รางวัล
ทุกครั้งที่หนูพิสูจน์ว่าใช้อัฒภาคเป็น หนูได้คุกกี้หนึ่งชิ้น
ตอนที่โนอาห์กินคุกกี้ของหนู พ่อบอกว่า "ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องนี้
"ไปจัดการกันเอาเองไป"
- แล้วไง - พ่อทิ้งบทเรียนคุกกี้ของหนู
จนถึงทุกวันนี้ หนูไม่รู้วิธีใช้อัฒภาค
- มันใช้บอกถึงการหยุดชั่วคราว ปกติ... - สายไปแล้วค่ะ
อย่าขยับตัวเขานะคะ
แม่
ฮัลโหล
พูดช้าๆ พ่อ ผมขอโทษ ผมไม่ได้...
อะไรนะ พ่อ อยู่ในตู้เสื้อผ้าเหรอ
ทำไมพ่อ...
ไม่ได้... ผมไม่...
เดี๋ยวผมไปหา
สวัสดีครับ แม่ พ่อ
โจล
- ลูกมาที่นี่ทำไม - ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ
ตอนพ่อโทรมา เสียงพ่อเหมือนโดนถุงคลุมหัว
- ผมนึกว่าพ่อถูกลักพาตัวซะอีก - เปล่า แต่พ่อมีถุงคลุมหัวอยู่จริงๆ
- ทำไมครับ ปิดเสียงอะไร - พยายามปิดเสียงน่ะ
- หัวข้อละเอียดอ่อน คนแถวนี้ได้ยิน - มอยช์
ไม่เป็นไร ลูกชายผมเอง โจล
เอาละ ลูกมานี่แล้ว ทำตัวให้เป็นประโยชน์
หมายความว่าไง เป็นประโยชน์ เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ตะโกนทำไม ดูบรรยากาศรอบๆ สิ ฟังนะ เราจะพาตัวเธอออกมา
- พาใครออกมา - แฟนลูกไง เราวางแผนไว้แล้ว
เราไม่อยากให้ลูกมาเกี่ยวข้องด้วย แต่ไหนๆ ลูกก็มาแล้ว ช่วยตอบคำถามหน่อย
พ่อ...
ไม่ต้องห่วง คนพวกนี้คือคนที่ พาคนยิว 13 คนออกมาจากเยอรมนี
พวกเขาเก่งที่สุด คนนั้นคือ ลูกชายของคนที่ช่วยพาตัวออกมาตอนนั้น
เขางี่เง่านิดหน่อย แต่เขามีเครื่องบิน
ผมมีเรื่องต้องคุยกับพ่อ
พ่อรู้ วันนี้การสื่อสาร เป็นเรื่องสำคัญสำหรับลูกมาก ไว้ก่อนนะ
ทีนี้ที่ลูกบอกว่า เธออยู่ในประเทศจีน อยู่ที่ไหน
พ่อรู้ว่าประเทศจีนกว้างใหญ่ พ่อไม่ต้องการที่อยู่ นอกจากว่าลูกรู้
ไม่มีที่อยู่
โอเค มีชื่อถนนหรือจุดสังเกตไหม
บางทีอาจจะมีห้องสมุดอยู่ใกล้ๆ
เขาถามเรื่องสภาพอากาศ
คนพวกนี้เก่งที่สุดเหรอ
- ลูกรู้จักทีมชิงตัวคนเก่งๆ เหรอ - ไม่รู้
เชอร์ลีย์ เราทำงานกันอยู่
ฉันไม่เห็นมีใครบ่น เรื่องขนมเดนิชใหม่ๆ เลย
พวกเขากำลังวางแผนภารกิจลับ
พวกเขาคิดไม่ออกถ้าคุณเดินไปมา เหมือนลากรถม้าอยู่ในนี้
ถ้าฉันเป็นม้า คุณก็เป็นลา
โอเค เลิกว่าว่าเป็นสัตว์กันได้แล้ว พ่อแม่ช่วย...
- ผมมีเรื่องต้องบอกพ่อแม่ - เรื่องอะไร
เรื่องเมกับผม
ไม่มีเมกับผมอีกแล้ว
ไม่ ไม่ต้องห่วง เราจะพาเธอออกจากประเทศจีน
เธอไม่ได้อยู่ในจีน แม่ เธออยู่ที่ชิคาโก
นั่นน่าจะง่ายขึ้นสิ
เธอย้ายไปชิคาโก แม่
- แต่... - ลูกในท้องล่ะ
- ไม่มีลูกในท้องอีกแล้ว - ไม่นะ โจล
เธอแท้งเหรอ
ใช่ครับ เธอแท้ง
แม่เสียใจด้วยจริงๆ ลูกรัก
แต่ลูกลองอีกได้ตอนที่ลูกแต่งงาน
เราจะไม่แต่งงานกัน แม่
ลูกโอเคไหม
ครับ
ลูกอยากกินอะไรไหม มีอาหารเยอะเลย
- อาหารเยอะมาก - ไม่ครับ ขอบคุณ
ผมมีงานต้องทำ
- แม่จะห่ออาหารให้ลูก - พ่อควรไปบอกพวกเขา
เขาควรต้องเข้ามาวันนี้ พวกเขาบอกว่า...
รายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ค่ะ ใช่ค่ะ
ขอบคุณที่แจ้งให้เราทราบค่ะ
อ้อ ดี คุณเอากล่องมาด้วย
- ทุกคนมาตรงราวบันได - ไปที่ราวบันได ทุกคน
เอาละ ทุกคน เรามีญาติมาดูรายการเยอะ
แม่ พี่น้อง ลุง ป้า พวกเขาไม่ใช่เสียงหัวเราะที่ดีที่สุด
- ห้ามๆ กันหน่อย - ครับ คุณฟอร์ด
เรามีเรื่องอื่นที่ต้องจัดการด้วย
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
- ดูสิว่าใครมา - โอเค
จอร์จพาผู้บริหารทีวี มาเยี่ยมแบบเซอร์ไพรส์
สวัสดี ชาร์ลี สวัสดี ไอแซค
- สวัสดี คนที่ผมไม่รู้จัก - ซิด กรีนเบิร์ก
นี่คือการจู่โจมแบบเป็นมิตร สาบานได้
ไม่แน่ใจว่าเรื่องแบบนั้นมีจริงไหม ขึ้นมาสิครับ เดี๋ยวเราค่อยคุยกันต่อ
หมีที่เห็นตรงนี้ไม่ได้แค่เล่นต่อสู้
พวกมันกำลังเรียนรู้การป้องกันตัวที่จำเป็น
- ผ่านช่วงแรก... - อีธาน ได้เวลานอนแล้ว
เมื่อคืนผมนอนตรงจุดที่สาม
คืนนี้หลานนอนบนเตียงตัวเองดีไหม
นักบำบัดของผมบอกว่าผมยังไม่พร้อม
โอเค
โอเค อีธาน
ดูตานะ และไม่ใช่หมีในทีวี ข้างบนนี้
สวัสดี นี่ อีธาน
เราต้องคุยกันเรื่องเหตุผล ที่หลานนอนตรงโถงทางเดิน
หรือจริงๆ เรื่องที่มันไม่มีเหตุผลน่ะ
ตาเข้าใจว่าด้วยเหตุผลสักอย่าง หลานกลัวเตียงของตัวเอง
หลานควรรู้ว่าความกลัว เป็นเรื่องที่เป็นธรรมชาติมาก
มันมีอยู่เพื่อให้เราเอาชีวิตรอด
มันบอกให้หลานหนีเวลาที่มี สิ่งมีชีวิตตัวโตมีฟันจะมากินหลาน
หรือให้ก้มหลบเวลาที่มีคนปาหินมาที่หัว
และมีหลายอย่างในชีวิตนี้ที่เรามีสิทธิ์กลัว
- เคยได้ยินชื่อย่านพาร์กสโลปไหม - ไม่ครับ
ไม่นานมานี้เครื่องบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ส และเครื่องบินทรานส์เวิลด์
ชนกันกลางอากาศ จู่ๆ ก็บินชนกัน
และซากปรักหักพังก็ตกลงมา ตรงสี่แยกย่านพาร์กสโลป
ฆ่าผู้โดยสารทุกคนบนเครื่อง และหกคนที่อยู่บนพื้นดิน
หกคน แค่เดินอยู่บนถนนดีๆ
ไปตลาด ไปโรงเรียน หรือดูหนัง
โดนชิ้นส่วนเหล็กติดไฟทับใส่
แล้วก็ชิ้นส่วนแขน ขา และลำตัว ของร่างกายที่เคยเป็นรูปเป็นร่างดีๆ
- น่ากลัวมากใช่ไหม - ใช่ครับ
ใช่แล้ว มีสงคราม น้ำท่วม...
บางครั้งมีเสือหนีออกจากสวนสัตว์
ฟ้าผ่าเราได้แม้แต่ในวันที่แดดออก
เราอาจกินหอยตัวที่ไม่สด
จนท้องเสียและอาเจียนตลอดสัปดาห์ได้
- แต่ผมเกลียดหอย - การเกลียดหอยไม่ทำให้ปลอดภัย อีธาน
หลานอาจจะตกลงไปในบ่อน้ำ ที่หลานไม่เคยรู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น
หรือตัวกระแทกกระจกรถ เวลาที่พ่อหลานเบรกรถเร็วไป
หลานอาจบังเอิญสะกดชื่อ แครอล แชนนิงผิด
และกลายเป็นคนที่ต้องขอโทษทันที
พิมพ์คำขอโทษน่ะ โอเคนะ
ตาคิดว่าหลานเริ่มเข้าใจสิ่งที่ตาพูด
ถึงเวลาเรียนรู้ที่จะอยู่กับความกลัวแล้ว ยอมรับว่ามันอยู่ตรงนั้น
และในโลกนี้ไม่มีเทปมากพอ ที่จะทำให้หลานปลอดภัย
และแม้ว่าพ่อแม่ของหลาน และแม้แต่นักบำบัดจะหวังดี
โดยทำให้หลานคิดว่าการนอนบนพื้น คือการกระทำของเด็กชายที่กล้าหาญ
ตาอยู่ตรงนี้เพื่อบอกหลานว่า
เราทุกคนต้องตาย
แม้แต่คนที่กล้าหาญ
ทีนี้อยากให้ตาอ่านนิทานให้ฟังก่อนนอนไหม
การทำงานกับทีโลเนียส มังค์ ส่งผลกับการเล่นของคุณยังไง
ไม่มีใครเล่นเปียโนได้เหมือนทีโลเนียส
- ไม่เถียงเลยครับ - เขาเล่นโน้ตที่ผมไม่รู้ว่ามีอยู่ด้วย
ผมคงบอกไม่ได้ว่า ไม่ได้เล่นตามเขาในช่วงไม่กี่ปีมานี้
กับ บลูเทรน และ ไจแอนต์สเต็ปส์ คุณเล่นโน้ตได้ถูกแล้วครับ จอห์น
ขอบคุณที่มาที่นี่ครับ นี่คือจอห์น โคลเทรน ผู้ยิ่งใหญ่
เดี๋ยวก่อน ทุกคน ผมมีเรื่องจะประกาศ
นับแต่สัปดาห์นี้
กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ เป็นรายการ ทอล์กโชว์อันดับหนึ่งของประเทศ
รายการอันดับหนึ่ง ใช่แล้ว ใช่
ผมต้องขอบคุณทุกคน เอาออกมาเลย
ผมยังขอบคุณพวกเขาไม่พอ เจ้าหน้าที่ ทีมงาน นักเขียนของผม มาเลย ทุกคน
พวกเขาเก่งที่สุดในวงการ ถ้าไม่มีพวกเขา ผมคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
หยิบแชมเปญไปเลย ทุกคน ผู้ชมทางบ้านก็ดื่มด้วยนะครับ
พบกันพรุ่งนี้ครับ
- คิดว่าไง ไปทูตชอร์สไหม - ไม่มีที่พอหรอก
ช่างทูตชอร์สเถอะ ผมรู้จักที่ที่เหมาะ
ตายแล้ว
คุณบ้าไปแล้ว
- ลงมาสิ นี่ปาร์ตี้นะ - คุณไม่ใช่สายลับของแจ็ค พาร์ใช่ไหม
นี่ มิเรียม มิเรียม
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - รายการเราได้อันดับหนึ่ง
- อะไรนะ - พวกเขาได้ที่หนึ่ง ฉันอาจโดนไล่ออก
- อะไรนะ - ฉันยังไม่แน่ใจ
- อะไรนะ - ใครสักคนข้างล่างนี่ได้อันดับหนึ่ง
อะไรนะ
ลงมานี่สิ
รายการเราได้อันดับหนึ่ง กอร์ดอนประกาศแล้ว
พวกเขาทำได้จริงๆ
- นี่ เมเซิล ออกมาตรงนี้ - คุณแน่ใจนะ
คุณใส่รองเท้าสเก็ตอยู่
อ้อ ไม่ วันนี้ฉันใส่คู่นี้ไปออฟฟิศ นี่แฟชั่นค่ะ
- เธอไม่ได้ถูกไล่ออกสินะ - คงไม่มั้ง
เธอเล่นสเก็ตเป็นไหม หรือใส่เป็นแฟชั่นจริงๆ
มันดูบ้าน้อยกว่าชุดอื่นๆ ของเธอ
ฉันเล่นหิมะปลอมในการประกวด ขบวนการไซออนิสต์องค์กรฮาดาสซาห์
ซอนยา เฮนีอยู่ที่นั่น เธอสนับสนุน ให้พ่อแม่ฉันพาฉันไปเรียนสเก็ต
นั่นไม่ใช่คำชมนะ
- ก็ได้ คอยดูแล้วกัน - ฉันดูอยู่
- เราเป็นอันดับหนึ่ง ทุกคน - เราเป็นอันดับหนึ่ง
เจ๋งเกินจะสเก็ตเหรอ
เห็นชัดว่าไม่ใช่อีกแล้ว
- ต้องการหมอไหม - ขอบคุณ ผมโอเค
ฉันเคยเป็นอาสาสมัครที่โรงพยาบาล ตอนอยู่มหาวิทยาลัย ฉันพอมีทักษะ
- พวกเขาเรียกฉันว่าราชินีสวนทวารหนัก - ผมไม่ต้องการ แต่ถ้ามีเหตุจำเป็น...
- คุณทำให้ผมเวียนหัว - หลายคนก็บอกฉันแบบนั้น
- ผมอาจต้องการให้ช่วยหน่อย - ดีใจที่ได้ช่วย
- นั่นอะไรน่ะ - คุณคิดว่าอะไร
- ฉันคิดว่าคุณพยายามจะจูบฉัน - ผมคิดว่าน่าจะใช่
- แต่ไม่ประสบความสำเร็จ - คุณเกลียดฉันไม่ใช่เหรอ
- ผมเกลียดตาคู่นั้น ริมฝีปากนั้นได้ยังไง - ที่ทูตชอร์ส ฉันตะโกนใส่คุณเยอะมาก
นั่นเยี่ยมเลย
มันเป็นเทรซี่-เฮปเบิร์น ลอยและพาวเวลล์ โรบินสัน-ลามอตตา
น่าจะเป็น "ลูกน้องที่ไม่สำคัญ ตะโกนใส่คนดังทางทีวี" มากกว่า
ดูเราตอนนี้สิ อันดับหนึ่ง
- ว่าแต่เรื่องนั้นผมเถียงชนะ - แต่นั่นไม่ใช่...
- ข่มใจไม่พูดเหรอ - เปล่าค่ะ
- งั้นผมพูดได้ไหม - คุณแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ
ประมาณนั้น
นั่นคือสิ่งสามีฉันบอกแฟนของเขา ก่อนที่เราจะหย่ากัน
ดูเขาปฏิบัติกับผู้หญิงไม่ดีเลย
คุณเย็นก้นไหม
ผมขอยอมรับเลยว่าก้นผมชา แต่คุณจะลองจับดูก็ได้
และด้วยคำพูดนั้น เธอก็จากไปแบบได้จังหวะ
นี่คือสิ่งที่ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้เห็น
ซอนยา เฮนีสอนสเก็ตให้ฉันเหมือนกัน ฉันบอกเขาให้ไปให้พ้นแบบนอร์เวย์
- ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ - อยู่ตรงร้านเช่าสเก็ต
ห้องน้ำที่เด็กฉี่รด เพราะถอดกางเกงออกไม่ทันน่ะเหรอ
ไม่ละ ขอบคุณ ฉันจะไปหาที่ที่สะอาดๆ
ไมค์ คุณเห็นจอร์จไหม ฉันหาเขาทั่วแล้ว เขาต้องเซ็นเอกสารนี้
ใช่ เขาต้องเซ็นสินะ เอามาให้ผม
ผมปลอมลายเซ็นต์ของจอร์จ มาเป็นสิบปีแล้ว
ตัวจีแบบอ่านไม่ออก ตัวอาร์เป็นวงๆ
ว่าไง ไมค์
ผมแค่อยากรู้ ผมจะเห็นหน้าคุณ เป็นคนสุดท้ายก่อนตายไหม
ฉันแค่อยากจะแสดงความยินดี ไม่เลวเลย อันดับหนึ่ง
- ก็ไม่แย่ - ทำไมคุณไม่ไปฉลองล่ะ
ผมจองคิวทรูแมน คาโพตีไว้สัปดาห์หน้า แต่เขาสัมภาษณ์แจ็ค พาร์สัปดาห์นี้
ผมต้องยกเลิก เพราะเรามีกฎ
นกกระจอกเทศของดอริส เดย์ป่วย เธอเลยเลื่อนคิวไป เธอมีนกกระจอกเทศ
วงอังกฤษที่ผมไม่ชอบยกเลิกการแสดง เพราะมือกลองของพวกเขาตาย
กระดานศิลปินของผมเละเทะมาก และมันคือสิ่งเดียวที่ผมใส่ใจ
- และลานขายต้นคริสต์มาส - มันคือไร่ ไม่ใช่ลานขาย
ยอมรับว่าผิด
คุณรู้ไหมว่าสัปดาห์นี้ เราจะเชิญโซฟี เลนนอนกลับมา
ฉันไม่รู้
เธอเป็นแขกรับเชิญที่ดี ผู้ชมเปิดมาดูเธอ ขอบคุณมาก
ขอโทษนะ ดังอีกหน่อยได้ไหม
เธอไม่ได้เป็นลูกค้าของคุณอีก หลังจากที่คุณหางานเกมโชว์ให้เธอเหรอ
- ฉันมีงานที่สำคัญกว่า - แล้วเงินล่ะ
เงินมาแล้วก็ไป
สัปดาห์หน้าไปกินมื้อเที่ยงกัน
ถ้าคุณว่างนะ
- จริงเหรอ มื้อเที่ยงจริงๆ เหรอ - ใช่ มื้อเที่ยงจริงๆ
- แบบฉันไม่ไป คนอื่นจะไปแทนเหรอ - ใช่
มันไม่ใช่มื้อเที่ยงแบบที่ฉันโผล่ไป และคุณพูดว่า "ไสหัวไปซะ เดินต่อไป"
ผมจะปิดประตูแล้ว
พนักงานฉันจะโทรหาพนักงานคุณ
โซฟี เลนนอน
ดอริส เดย์
อีธาน
คืนนี้ลูกควรจะอยู่ในจุดที่สาม
แม่รู้เรื่องเครื่องบินตก ที่พาร์กสโลปไหมครับ
- คุยกับคุณตามาเหรอ - เขาบอกผมเรื่องลำตัว
ใช่
และเสือที่หนีออกมาจากสวนสัตว์ และถูกฟ้าผ่า
นอนได้แล้ว ลูกรัก แม่จะกันเสือออกไป
- แล้วลำตัวล่ะครับ - และลำตัว
ว่าไง
มอยช์...
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี