Talaga? Nagsimula ka nang wala ako?
- Iyo na iyan. Luma na. - Hoy.
Para silang cookies sa akin sa William Greenberg.
Ano'ng bago? Sino nang nagsaksakan?
Utang na loob. Ang laban lang dito ay paghahati-hati sa Financial Times.
Asa lang akong magkasuntukan.
- Ano iyan? - Ang mga headshot na hiniling mo.
- Naalala mo. - Naalala ni Imogene.
Di ko sila na-personalize, pero ikalulugod ko naman.
Para saan iyon?
- May mas luma ka pa? - Luma?
- Oo. Gaya n'ong sa USO? - 'Yong panty pose? Nagbibiro ka.
Mas maigi iyon para sa paggagamitan nila.
- Magsasalsal sila roon? - Di sila magka-cast ng musical.
- At di nila kayang magsalsal dito? - Kaya naman.
Syempre. Napakaganda ko.
Uy, ano'ng nagagawa nito sa 'yo?
- Midge. - Sige na, akin na 'yan.
Ipapahanap ko kay Imogene ang USO shots at dadalhin ko sa susunod na buwan, okey?
Salamat sa serbisyo mo.
Kinakabahan na ako sa pagpapakita sa'yo ng susunod na litrato.
Ang munting Rose sa kibbutz.
Na nakasuot ng vertical at horizontal stripes.
Tiyak na nagwawala na sa libingan si Mama.
Makikilala niya ang lolo niya sa apat, anim na buwan.
Maganda ang asal.
Ang gustong marinig ng bawat bata.
- Uy. Tanong lang. - Ano iyon?
- Ba't lagi kang bumabalik dito? - Para makapa.
Di ka dapat narito. Dapat nasa lansangan ka.
Bibili muna ako ng maleta.
Dapat magtanghal ka.
- Oo nga. - Nagbebenta ka ng wigs.
Matataas na pangarap ang binebenta ko.
- Na magkabuhok. - Para iba naman.
Di ba lagi mong sinasabi iyan? Akala ko, matutuwa ka.
Alam mo kung magkano kita ko rito?
- Si Susie… - Huwag.
Ayaw niya nito.
- Wala akong pakialam sa kanya. - Ang akin lang…
Ang akin lang din, kaya ko ang sarili ko.
Di mo ako kailangang alagaan.
- Gusto kong alagaan ka. - Tingnan mo ang nangyari.
Lintik!
Heto pa ang isa.
Puno ng ganito ang lugar.
Sa templo, Star of David lang.
Pero malinaw pa rin ang mensahe.
Tatanggalin na lang natin dito.
Ano?
Nang may paggalang at pag-iingat, Reverend Mother.
Opo.
May rebar dito, Reverend Mother?
- Sa mga posteng ito? - Ano ang rebar?
Tutulungan mo ako o ano?
Hayun siya. Saint Xavier's School for Boys.
May mga madreng nanlilisik.
Pumasok akong lalaki, lumabas akong wasak.
Tingnan mo ang sarili mo. Gagawin itong kainan
at kikita nang maraming pera.
Iyon ang wasak na nais ko.
Laging bago ang mga lider. Nasaan ang mga dati?
Tingnan mo ang kisame.
Iyan sabi ni Reverend Mother nang saktan niya ako.
- "Magandang kisame." - Ideya mo ito.
- Alam ko. - At maganda ito.
'Pag may entablado na ito?
May kusina na sila at parking lot,
- makakadayo ang mga taga-Jersey. - Alam ko.
- Parking, Arch. - Alam ko.
- Tagal nating hinanap ito. - Alam ko.
Pero kung lagi kang maluluha…
Hindi. Ayos lang ako. Totoo. Tumakbo ka na.
Kasi magsisimula ulit tayo.
Bihira ang mga ganitong lugar.
Ayaw mo akong dalhin doon
sa East Village? Nasasabik ka roon.
Ayoko. Malas iyon.
Nakita ko agad ang mga alagad ni Susie
sa palabas.
- Natatandaan ko ito. - Ayoko sa kanila.
- Nagtago ako rito. - Malapit kay Susie, malapit kay Midge.
- Ayoko n'on. - Kasya pa rin kaya ako?
- Archie, tama na! - Ikaw ang tama na.
Ilang linggo ka nang hibang.
- Dahil gangsters sila. - Nakausap mo na si Midge?
Hindi. Sinusubukan kong magpakabait kapag kausap ko siya.
Pero binabaliw mo sarili mo.
Kausapin mo siya. Matutuwa siya sa concern mo.
- Puwede bang… - Archie.
Patawad, Reverend Mother.
'Di ka pa rin marunong magkurbata.
Gusto n'yo bang magtsaa?
Reverend Mother, maraming salamat,
pero aalis na kami.
Itapon mo na ang tsaa, Sister Clementine.
'Di sila magtatagal.
Alam n'yong 'di ako magaling magtimpla?
Hindi.
Clementine, tama?
Nilalandi mo ang madre?
- Nilalandi niya ako. - 'Di sila naglalandi.
Gusto mo ba ng honey sa tsaa mo?
Lintik, oo nga.
Gusto ko kung ano ang gusto mo.
Diyos ko.
Gagawin naming kainan ito,
kaya magiging masaya pa rin ang Kuwaresma.
Mahilig ako sa musika. At pagsasayaw.
Padre, patawarin mo ako.
Sabihin mo, Susie Myerson and Associates ang tumawag.
Sino ako? Bakit? Magpo-propose ka? Sabihin mo na lang ang mensahe.
S-O-N. Myerson. Ganoon lang.
At nasa kanya na ang numero. Sige, paalam.
Paumanhin, puwede kong iwan 'to kay Ms. Myerson?
- Palagay sa bin. - Tinitingnan n'yo ba ito?
Oo naman. Trabaho namin iyon.
May alikabok na.
Makikita agad ang iyo. Salamat,
titingnan namin iyan.
Pakausap kay Ms. Dyer, mula ako sa
Susie Myerson and Associates.
Paumanhin, maghintay ka sa labas gaya ng iba!
Sandali lang. Ako ang susunod na Mort Sahl.
Pumila ka, Mort. Puwedeng mag-iwan ng mensahe?
Siya ba iyon? Uy, Ms. Myerson!
Shelly Liebenthal! May set na ako!
Pakisara ng pinto para 'di ako makita ng mga talunang 'to!
'Di sila talunan, baka kliyente sila.
Maliit pala siya.
Pinapatay mo ako, alam mo? Pinapatay mo ako!
Parang galit ka.
- Bumili ka ng llama. - At?
- Bakit? - Bakit binibili ang llama?
Para sa act ko, syempre. Siya nga pala si Catherine.
- Wala akong paki! - Siya, meron.
$2,000 ang room service bill mo.
Hindi ka kumakain, kaya baka si Catherine ito.
Pinaalala kong entrée lang ang salad,
pero di siya nakikinig.
At dapat matigil na ang tae.
Sana siya ang tinutukoy mo ngayon.
Nagalit ang Orpheum, nagpadala ng bill.
Babaguhin nila ng carpet.
Naku. Kakausapin ko si Catherine.
Kunan mo lang ng crate.
At kapag pumosisyon na siya, abracadabra, palayasin mo.
Nababastos siya.
Paalam!
Nagrenta na lang sana ng llama.
Uy, Dinah, nakausap mo na?
Nag-iiwan pa rin ng mensahe.
- Subukan mo pa. Maggie! - Heto na!
'Wag kang mag-alala. Mangungulubot ka.
Isang linggo na. Ba't walang balita?
Ganito talaga ang mga gago sa Hollywood.
Akin na ang part na ito, Susie.
Dama ko. Ngayon lang ako nangarap nang ganito.
Maniwala ka, alam ko.
Dalawang buwan mo nang sinasabi.
Binabaliw mo ako.
Galit siguro sila.
Wala kang tatlong callbacks kung galit sila.
"Kilala ko siya bilang Didi."
'Wag mo nang ulitin ang eksena.
Papatayin kita kapag inulit mo pa.
- Susie! Heto na! - Kausap ni Maggie!
Kita mo? Hayan na.
Umalis ka na. Dito ka lang. Pati ikaw.
Umalis ka. Pati ikaw.
Alamin mo kung totoo ang boses.
Helen! Susie Myerson. Salamat sa pagsagot ng tawag.
Mas matindi ka pa sa mga inuutangan ko.
Ang gandang anekdota.
Tungkol ito kay James Howard.
Mahusay si James. Talentado talaga. Gusto ko si James.
Salamat sa pagbati. Pero ano'ng sagot?
Kapag dumating na.
Helen, kasali pa ba siya o hindi na?
Kasali pa.
Ilan pa ang ibang kasali?
Di puwedeng sabihin.
Gusto mong maingay ang telepono mo?
Kung di ka magtagumpay sa managing, puwede kang boss ng unyon.
Dalawa na lang sila.
Sino? Si Dick Gregory, ano?
Ms. Myerson, kung ako lang…
Teka. 'Di ikaw ang magpapasya? Sino?
Ang producer. Si David Weston.
Kung gayon, wala kang kapangyarihan?
Hindi sa ganoon…
Si David Weston lang?
Napakahalaga ko sa…
Paalam. David Weston.
Anak ng?
Ewan ko. Pagpasok niya, nakatulog na.
- Miriam? - Hi! Handa na ako.
- Kailan ka huling natulog? - Papunta rito.
'Di mo kailangang magtrabaho sa umaga at mag-gig sa gabi.
Gabi-gabi. Dapat matalas.
May trabaho ka sa umaga.
Heto. Pampagising.
Kumusta raw?
Gusto ka niya, pero producer ang magpapasya.
Ano'ng gagawin ko? Hirap akong maghintay.
Maghanap ka ng club, mag-joke ka. 'Wag kang babalik hangga't walang tawag.
Hoy! Wala ka bang trabaho?
- Umaga ba o gabi? - Umaga pa.
Papasok na ako! Saan ako mamaya, Dinah?
- Tingnan mo ang board, Midge! - Sino ako riyan?
- Hanapin mo ang initials mo. - Oo, pero dalawa ang "M-M."
Ikaw ang maliit na "m-m." Si Morty Minsk ang malaki.
Bakit di ako ang malaki? Nauna ako kay Morty.
Baka gusto mong maliit.
Salamat, Dinah,
pero puwedeng ibahin mo ang mga "M" mo?
Pumunta ako sa spot ni Morty sa The Bitter End,
di namin nagustuhan ang jazz set.
Kung "Midge" na lang?
Di kasya ang limang letra, masyadong dikit.
- Kung dalawang puso? - Cute iyon.
Puwedeng ilabas n'yo na ang puso n'yo at magpokus sa trabaho?
Umaga ba o gabi na?
Maghanda sa labanan, dahil may bago tayong target.
David Weston.
May steak ang unang makakatawag sa kanya.
- Sige. - Puwedeng baked potato?
May baked potato ang steak, Maggie!
'Yong baked potato lang. Ayoko ng steak.
E, di 'wag mong kainin.
Puwede ba iyon? Sayang naman ang baka.
Alam mo? Wala nang kainan. Hanapin n'yo na lang!
Okey, Midge, pili ka.
Solar system na walang Earth
o bulkang naibagsak ko sa subway kanina lang, pasensya na.
Ewan ko. Para silang B at B-plus.
Si Ethan ang dawit dito.
D-plus ang isang iyon.
Kumbinsido na ako.
Mabuti at sinamahan mo kami.
May aftershave pala ang Johnnie Walker.
'Wag kayong sumigaw, masakit katawan ko.
Saan ka galing kagabi?
Sa 15th Street.
Nag-7:00 set ako para sa bouncer at waitress.
- Naku po. - Talagang naku po.
Kagabi lang ako nainsulto ng tunog ng tinutuping pamunas.
Midge, sinundan ako ni Reuben Salazar at sinabi niya
ang garter belt joke mo.
Gagong Reuben! Bakit niya ninakaw iyon?
- Di bagay iyon sa lalaki. - Boses-babae siya.
Susuntukin ko siya.
Huwag naman.
Kami na ang susuntok.
Tutupiin ang lahat ng daliri, di ba? Kamao ang ganoon?
Mag-usap daw tayo sa monologue.
- Wala pa kaming nasusulat. - May mga ideya siya. Dali.
Mga tagahanga sila ng show!
- Si Ed Gein din. - Sige na, Gordy.
Sumulat siya mula sa mental.
Nakakatakot, pero 'di gaya nito.
- Sino si Ed Gein? - Pinagbasehan ng Psycho.
- Nagsusuot siya ng balat ng tao. - Grabe.
Mabuti at nanonood siya.
Two Nielsen views na ba iyon?
Ginamit niya rin ang mga buto. Ginawang kwintas.
Paano pa kaya ang wallet?
Gawin natin ang monologue?
Parang 'di mabenta ang mga paksa ngayon.
May partikular, boss?
Masyadong tinitira si Debbie Reynolds.
Mel? May idaragdag ka? Baka mayroon ka pa.
Saka na lang.
Sabi ni Hedy, masyadong nalalait ang mga babae, isipin ulit natin.
Baka puwedeng kunin si Debbie.
Sandali, bakit ka narito, Mike?
- Ano? - 'Di ka kasali sa miting.
Limang taon na akong sa miting.
George, 'wag mong abusuhin si Mike kung galit ka sa akin.
Ha? Bakit ako magagalit sa 'yo?
Galit sa akin si George dahil ayokong sabihin ang
"Diddy Doo Diaper Cream" sa palabas. O kahit saan.
'Di ko nga dapat sinabi.
Sige, pero kailangang may sponsors ka.
Wala ka n'on.
May sponsors tayo. Magaganda pa. Sponsor ang Chevy.
Iyon, ayos lang ikuwento.
Mas galante ang Diddy Doo sa Chevy.
Gusto nilang makilala.
Gawin nila iyon sa iba.
Gusto mong ayusin ang set.
Mapopondohan nila iyon at iba pa.
Ayos na ang set, kung gayon. Masuwerte pa.
'Yong kay Debbie Reynolds. Bookie ba tayo ng asawa niya?
Buti at bumalik ka.
Sikat ang Diddy Doo,
at gusto natin ang merkado niya.
Sanggol? Manonood ang sanggol?
Hindi sila. Ang mga ina nila.
Gumamit na ako ng Diddy Doo.
Hindi ako mismo, pero… Ako lang ba?
Cute ang lalagyan, mabango, pero nagka-rashes ako.
Tanda ko noong nasa radyo pa tayo.
Kinunan mo kami ng pamatay-damong sponsor na sa halip na damo,
matatanda ang pinatay.
Labing-apat. Nabalitaan ko.
- Dinaig si Ed Gein. - Baka mali ang gamit.
Maraming bakante sa binggohan.
Balik tayo sa monologue?
Kausapin mo lang ang mga kinatawan. Pupunta sila bukas,
sabik na sabik sila.
Isa pa, may kasiyahan pagkatapos.
Cruise sa Hudson. Para lang sa 'yo.
'Di ako pupunta.
Kapansin-pansin kapag wala ka.
'Di mo naisip na konsultahin ang star mo
bago mo siya idawit sa diaper rash gang?
Pasensya na.
'Di mo naisip tumawag? Pader lang ang pagitan.
At 'yong katok mo?
Dapat kinonsulta kita. Ngayon ko lang naisip.
- Kargo mo ito. - Di ko inisip na ganito ang sagot mo.
Baka 'di ko gustong mapahiya sa national television?
- Tiwala ka sa akin dati. - Nakikinig ka dati!
- Sabi ng network… - Gago ang network!
Kung ayos lang, gusto kong balikan ang mga bagay
na gagawin natin sa show.
Pasensya na, Gordon. Pasensya na.
Salamat.
Seryoso, kumusta ang palabas mamaya?
Malinaw na lalabas kang naka-diaper.
Maging politikal ulit tayo.
Abala ako.
George, gusto ko lang manghingi ng tawad…
Kayo ba ito ni David Ben Gurion?
- Oo. - Pero nakangiti siya.
Ang totoo, nakakatawa siya.
May maitutulong ba ako?
Oo.
Di dapat ako nagbuka ng bibig doon. Hindi iyon nakatulong.
Totoo.
Paumanhin.
Salamat sa pagsasabi n'on.
At kung may magagawa man ako para ikatuwa mo,
gagawin ko.
Paano mo ako matutulungan?
Sa party mo bukas sa bangka,
- puwede akong mag-sub doon. - Sub kanino?
Kay Gordon.
Baka kailangan n'yo ng katuwaan at isa akong comic.
Nanay rin ako at milyon ang diaper jokes ko.
Magaling ako sa diapers, pati sa mga nagbebenta n'on.
'Di masamang ideya.
Isang girl writer na gusto ang produkto.
Ano'ng oras ang alis?
7:30. 'Wag mong sabihin 'yong rash.
Tikom ang bibig ko.
- Wala na, 'di ba? - 'Yong rash?
Oo naman. Wala na.
- Mabuti. - Titingnan mo?
Hindi na, salamat. Labas.
Ano'ng susuotin mo?
- Labas! - Sige.
Matatapos na.
'Wag kang malikot.
'Di na kailangan ito.
Kailangan.
Parang hubad ang tainga mo. Nakakabastos.
- Pero may… - Nagtatahi ako rito.
- Paumanhin. - Parang bagay ito.
Sa Lola Lehman ko ito, masamang babae na maganda pumorma.
- Gng. Weissman. - Nasira na, Zelda.
Paumanhin! Ang dami n'yo nang nagawa.
Hinayaan n'yo akong maikasal sa bahay na ito,
na puno ng alaala at gamit panlinis.
Hindi kita ipapakasal sa City Hall.
Para sa mga ikatlong kasal iyon, pag sinukuan ka ng lahat.
Hayan. Di iyan aabot sa sayawan,
pero puwede na sa paglakad sa pasilyo.
Nahanap ko siya.
- Miriam, itabi mo iyan. - Shirley, tingnan mo.
Ito siya noong kasal niya.
Walang natirang puting rosas sa Eastern Seaboard.
Diyos ko, Rose! Mas payat ka pa dati?
Oo.
'Yong bestida! At sapatos!
Ang gandang sapatos.
Tamang-tama ang paa ng nanay mo sa sapatos.
- Oops. - Zelda!
- Kailangan kong tingnan. - Tulungan mo ako.
Kung gusto mong magsuot pamanang gawa sa kendi, sige.
Pero sundin mo ako
o sasabihin mo ang vows mo nang nakapanloob.
Lagi kong tinitingnan ang album na ito habang lumalaki.
Mama, napakaganda mo.
Oo nga, ano?
At parang takot na takot si Papa.
Oo nga, ano?
Alam na niya ang mangyayari.
Ano? Upa?
Hindi, 'yong gabi ng kasal.
Shirley, utang na loob!
Iniisip ng lahat na ang mga babae ang takot.
Pero tayo, may mga ina, kaibigan,
rabbi, nars, at magasin
na nananakot sa atin pagdating ng unang dalaw natin.
Handa na tayo. Pero ang mga lalaki…
- Ayokong pag-usapan ito. - Si Joel, handa.
Invisible ba ako? Tahimik?
Naglalaho ba ang mga lumalabas sa bibig ko?
Ang akin lang, dumaong siya sa Normandy,
at sinugod niya iyon.
Iyan ang Joely ko.
Miriam, usapang nightclub ito. 'Di ako makikinig dito.
- Nang dalawang beses. - Diyos ko.
Dalawang taon n'yo nang ginagawa iyon sa kuwarto mo.
Mama, ang ganda mo.
Heto na ang bride. Tayo, tayo, tayo!
Kung naayos ko ang pantalon niya,
mas guwapo sana siya.
Dapat binigyan ko siya ng suit.
Ginawa natin ang lahat. Hayaan na natin.
- Gaano pa katagal? - Di ko masabi.
Kasal ba ito o recital?
Chopin ito.
Isa sa mga pinakasikat niyang katha. May kuwento ito.
'Di mo basta tatapusin.
Papatawarin ka ni Chopin, Papa.
Masaya na kayo?
Mga minamahal, narito tayong lahat
upang ipakasal ang lalaki at babaeng ito sa banal na matrimonya.
Tanda mo nang dumating si Zelda sa bahay?
Hindi.
…ang pag-iisang dibdib gaya ni Kristo at kanyang Simbahan…
Alam na natin ang panig niya.
Kung may makakapagtukoy man ng dahilan
kung bakit hindi sila puwedeng maikasal,
magsalita na kayo, o habambuhay nang manahimik.
Ngayon, magpapalitan na ng sumpaan sina Zelda at Janusz.
Zelda?
Dahan-dahan, Zelda.
Janusz, mahal kita.
Gusto ko ang lahat sa 'yo.
Gusto kong lagi kang nasa oras.
Gusto kong sakto ang sabit mo
kahit 'di nagsusukat, sentrong-sentro.
Gusto kong di ka nawawalan ng pera.
Gusto kong 'di mo nadudumihan ang kahoy na kutsara.
Gusto kong 'di ka maingay maglakad.
At gusto kong ako ang asawa mo.
Ikaw naman, Janusz.
Puno ng paghihirap ang buhay ko.
Mga taglamig, walang tulog na mga gabi.
Isang kahig, isang tuka ang pamilya.
Pero mahusay akong mag-ayos.
Naaayos ko ang mga sira. At naisip kong iyon ang buhay ko.
Tapos, nakilala kita, Zelda.
'Di ko akalaing may sira ako
hanggang inayos mo ako.
- Diyos ko! - Moishe!
Pinapatay niya ako, Shirl.
Aalagaan kita.
Wala kang gugustuhing iba.
Malalasap mo na ang buhay mo nang walang paghihirap,
dahil 'di ka na magtatrabaho hanggang nabubuhay ka.
Ano'ng sinabi niya?
'Di ako sigurado. Ang kapal ng accent.
Sabi niya, 'di na siya magtatrabaho?
Ewan ko.
Miriam, ano'ng sabi niya?
Ano? Papa, tigil! Pinapakinggan ko ang sumpaan.
Rose, aalis na ba siya?
Ano'ng problema mo?
At ako ang iyong Janusz hanggang sa ating kamatayan.
Nang mapayapa, sana.
Abe, mawawala na ba sa atin si Zelda?
Mukhang malinaw ang 'di na magtatrabaho kahit kailan.
Tayo ang trabaho.
'Di lang tayo trabaho. Pamilya tayo.
Ganito niya sasabihin?
Uy! May nagsasalita ng Polish dito.
Ano'ng "walang paghihirap"?
Pahirap lang ba tayo?
Mama! Papa! Tama na.
'Di ko alam kung bakit kalmado ka.
Dahil kinakasal si Zelda?
Iniisip pala ni Zelda na pahirap tayo. Kasali ka na roon.
Ano? Hindi kaya.
Karamihan sa isang araw niya, nakatuon sa mga anak mo.
Oo. Mahal niya sila. Parang pamilya na.
- Sigurado ka ba riyan? - Hindi pabigat ang mga anak ko.
Kayo ang tinutukoy niya.
Basta mawawalan ka pa rin ng tagaalaga ng bata.
Para bang aalis na si Zelda?
'Di ko masabi. Polish na ang lahat.
Kapag umalis siya, lagot tayo. Paano ang mga bata?
Diyos ko. Dinadala sila ni Zelda sa club
pag di ko sila masundo sa school. Mahirap 'to.
Paumanhin, Father Piotr,
pero huli na ba para umalma?
Ano 'ka mo?
Hindi naman sa pag-alma.
May nais lang kaming linawin.
Iniisip namin, noong sinabi mong malalasap na ng bride ang buhay niya,
kailan niya mismo lalasapin iyon?
Sa pagtatapos ng taon?
Sa summer?
May cocktail party kami sa Mayo para sa mga kliyente ko.
Puwede bang lasapin ng bride ang buhay niya pagkatapos n'on?
Masusundo pa rin ba ng bride si Ethan mula sa school,
o parte rin iyon ng paghihirap?
Kumalma kayong lahat.
Pinagmumukha n'yong maingay at masama ang mga Hudyo!
Lintik!
Dahil pumayag na sina Janusz at Zelda na mapag-isang dibdib sa harap ng Diyos,
inihahayag ko ang kanilang pag-aasawa.
Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo.
Amen.
Naaalala ko rito ang kasal natin.
Buong gabing nasa palda ko ang nanay mo.
Tumawag lang ako kung nagbe-babysit pa si Katrina sa 3B.
At?
May maliliit na pala siyang Katrina at kailangan din ng babysitter.
'Di ba't dose anyos lang siya dati?
Sana hindi.
Vodka? Kasama sa seremonya ito.
Sige.
Para sa mga anak nating, kailangan nang mamuhay mag-isa.
Para sa pag-ibig ni Zelda.
Mas maganda iyan.
Masarap.
Mag-daycare ka kaya sa Button Club?
Baka sa bagong club.
Oo nga pala. Kumusta ang Our Mother of Holy Hell?
Bibilhin namin.
Ayos iyon.
Masaya ako para sa 'yo.
Maghahanap ka lang ng dumi sa carpet, itutulak mo lang pasulong,
tapos, iaatras mo. Tulak, tapos atras.
- Gaano katagal? - Hanggang mawala ang dumi.
Paano ko malalaman?
Rose, 'wag mo siyang ipagdamot.
Ngayon, Zelda, puwede mo bang ipaliwanag ang eksaktong proseso
ng paghigop nito?
Hindi!
Paano kapag puno na?
Midge.
Joel.
Nang gawin mo ang trade show nito lang,
may dalawang lalaki roon. Kausap si Susie.
- Sina Frank at Nicky? - Oo.
- Kaibigan nila si Susie? - Kaibigan?
- Buweno… - Kasi mukha silang gangster.
Hindi. Mababait silang gangsters.
"Mababait na gangsters"?
Ewan ko. Mga gangster na binabati ang kartero?
'Wag mong isipin sina Frank at Nicky.
- Huli na. - Hindi.
Oo, hindi sila nagpa-punch sa timecard sa trabaho.
Tao ang sinusuntok nila.
Pero kaibigan nila si Susie.
- Oo. Medyo. - Kaibigan?
'Di naman sila magkaibigan dati. Kinidnap nga nila siya.
Bubugbugin o papatayin siya dapat,
itatapon ang bangkay sa East River, pero di tinuloy.
Isang happy ending.
Mukhang nag-alala ako sa wala.
'Di mo kailangang mag-alala.
Club ang negosyo ko.
Nasa industriya ng damit si Papa.
Kilala ko ang mga ganoon.
Nasa club din ako, Joel.
Kung iniisip mong 'di ka lagot dito…
Malaki na ako, may malaking…
Alam mo na.
Ayokong madamay ka.
- Hindi nga. - Pero si Susie, oo.
Midge, alam kong manager mo siya, at tinulungan ka niya,
pero 'di ko alam kung pansin mo, siraulo siya.
Siraulo ang lahat sa comedy.
Kung sangkot siya sa mga ganito, ikaw rin.
Independent ako, kaibigan.
Pinasayaw ka niya sa trak ng basura.
Di ako sumayaw. Di ako marunong.
- Ano ba! - Iniinis mo ako
Parang 'di mo alam ang pinapasok mo.
Alam ko ang pinapasok ko. Isang beses lang iyon.
Pagkatapos n'on, ayos na ang lahat.
Magrelaks ka na at bumalik sa pagiging club manager mo.
- Ang sahol n'on. - Gago ka! E, iyon?
Ayokong may mangyari sa 'yo!
'Di pumapasok iyon sa kukote mo, sa dami ng hair spray mo?
'Di mo naman pinapansin dati.
Kagaguhan.
Parang pag-utot sa banyo.
Tama na, Joel. Kaya ko ang sarili ko.
- Ano? Wala na akong paki? - 'Di ko sinabi iyon.
- Pababayaan na kita? - Dapat.
Kasi hindi. Wala akong paki kung magalit ka.
- Di ko hahayaang may mangyari. - Sige.
Kung may gumalaw sa buhok mo,
pero duda ako dahil sa hairspray mo,
mamamatay sila. Kuha mo?
Hindi. Puwede mong ulitin nang parang taong-kuweba?
Maraming lalaki ang nililimot
- ang dati nilang asawa. - Alam ko.
Sasabihin lang nila, "Pag-aari ka ng gang? Malas."
Mga gago sila.
- 'Di kita hahayaan. - Alam ko. Kasi 'di ka gago!
- Abe? - Zelda!
Mr. Weissman, wag mong pagsabayin ang toaster
at ang vacuum!
Magbabago ang buong buhay ko?
Buweno…
Oo.
Magsasabi pa ako ng jokes tungkol sa diaper sa bangka.
Parang gawa-gawa lang.
Itutuloy mamaya?
Mukhang ganoon.
Pakisabing tumawag ulit si Dinah mula sa Susie Myerson and Associates.
Maraming salamat.
- Kumusta? - Wala pa rin.
Wala. Pumunta ako sa Sardi's, kung saan siya nananghalian.
Kinain niya ang lahat sa Cobb salad, bukod sa bacon, itlog at avocado.
Bakit ka pa umorder ng Cobb salad?
Pero sabi ng waiter, papunta siya sa barbero niya.
Kaya pumunta ako sa Astor Place.
Alam n'yo kung ilan ang David na nagpapagupit doon?
Magkakamukha rin sila.
Nagpaahit ako para makihalubilo roon.
Sarap sa pakiramdam. Nirerekomenda ko iyon.
Iyon ang nagawa ko. Ikaw?
Nag-iwan ako ng 52 mensahe.
Nagkunwari kang si Eartha Kitt?
Kanina, oo.
E, 'yong taga-IRS?
Ginaya ko rin, ngayon, magla-lunch kami ng accountant niya.
Dinah, umalis na raw siya.
- Putragis! - Putragis!
'Ayun na.
Saan ka pupunta?
Lalabas. Ipapakita ang ahit ko.
Hello?
Oo, ito ang Internal Revenue Service. Ano'ng maitutulong ko?
Kaya, sabi ko, "Dizzy, ewan ko kung ano'ng tinutugtog mo, pera B flat ako!"
Oo, Nanette. Salamat.
Ginawa ko iyan sa likod.
Bourbon lang ang nilabas dahil iyon lang ang iniinom nila.
Napaka-boring.
Mabuti at napasaya kita.
Napanood pala kita sa The Wolford. Nakakatawa ka.
Tagahanga rin ako ng gawa mo.
Ikalat mo pa 'to at siguruhin mong lasing ang lahat.
Sige.
Napakaganda mo.
Magara rin ang dating mo, George.
Magaganda ang mood nilang lahat.
Ang babata ng mga asawa nilang lahat.
'Di nila asawa iyan. Handa ka nang patawanin sila?
Ganoon nga o tumalon at lumangoy pabalik sa lupa.
Oo. Handa na ako, tara.
May mga mas maganda kang joke, tama?
- Oo naman. - Sige.
Magandang gabi at hello!
Kumusta tayong lahat?
Ang sayang event, tama?
Naglalayag sa isla ng Manhattan.
Ang kombinasyon ng umaalog na bangka at dobleng bourbon.
Ano'ng magiging problema?
Ako si Mrs. Maisel, isa sa writers ng Gordon Ford Show,
at nagpapasalamat ako sa interes n'yo
sa aming munting numero-uno-sa-ratings-
saksak-mo-iyan-sa-baga-mo- Jack-Paar na show.
Heto ako, nagsasalita sa bangkang puno ng lalaki tungkol sa diaper cream.
Meron kayang lalaking comic sa East River
na nagkukuwento sa bangkang puno ng babae tungkol sa tools?
Kakaibang inimbento ng kalalakihan ang Diddy Doo Diaper Cream.
Kalalakihan ang mga master ng sansinukob.
Gulong, apoy, digmaan, at iba pa.
Pero mga sanggol? 'Di nila teritoryo iyon, tama?
Tuwing may hawak na sanggol ang lalaki, nauuwi iyon sa iyak.
Sumasama rin ang loob ng bata.
Nagpapasalamat ako sa inyo. Totoo.
Puno ang bangkang ito ng mga tanging lalaki sa Amerika
na may pakialam sa baby ointment.
Pero magpakatotoo tayo,
ang pinakarason kung bakit mahalaga iyon ay dahil malaki ang kinikita n'yo rito.
Pero ang isa pang pinakamalaking rason ay dahil ang ikatlo n'yong asawa
ay naka-diaper sa ngayon
at ayaw n'yong mahirapan sila.
At tingin ko, ang bait n'yo roon.
- Puwedeng magtanong? - Oo.
- Magtanong? - Oo.
May gusto lang akong malaman.
- Sana 'di kayo humindi. - Hindi.
- Tungkol sa kapatid ko. - Ano?
- Kapatid ko. - Sino?
Sumali siya sa mga lupon ng mga hubadera.
- Ang gusto kong malaman… - Ano iyon?
Ano'ng puwedeng ibigay sa hubadera Sa kanyang kaarawan?
Ano'ng regalo ang mabibili mo?
David Weston!
Napakahirap mong makontak.
- Sino ka naman? - Susie Myerson.
Ikinakatawan ko si James Howard, ang nakakatawang comic,
na talentado sa drama at pina-audition mo sa war film mo
nang apat na beses?
Nagbibiro ka.
Bakit ka umorder ng Cobb salad kung ayaw mo ng bacon at itlog?
Alam mong gusto ko iyon?
Ang punto ko, ayaw mo ng Cobb salad.
Tingin ko, dapat ka nang umalis.
'Di ito ang lugar para sa usapang ito.
Sang-ayon ako.
Napakainit dito, at ang pangit ng tunog
Tumawag ka sa opisina 'pag may pasok at…
Tawag na kami nang tawag sa opisina mo, David.
Walang tigil, dalawang araw na.
'Di mo ako sinasagot, 'di mo ako tinatawagan.
Kasal ba tayo?
Gusto ko lang ng sagot para tantanan na ako ng bata.
Binibuwisit niya ako.
Babayaran kita para sa tubig na iyan.
Libre ito. May lagyanan.
Mamamatay ako pag gumalaw ako. Akin na.
Okey, ano na? Oo o hindi?
Akala mo, bibigyan kita ng sagot ngayon dito?
Mamili ka lang.
Napakahusay niya at nag-iisip pa ako.
David, seryoso. Wala akong pakialam.
Ang totoo, mas gusto kong humindi ka.
Magaling na comic ang batang ito.
At sa totoo lang, mas kikita ako sa kanya
kung magtu-tour siya.
At isang taon ang tour niya. Boom, may kotse ulit ako.
At babalik siyang sikat na star.
At mabibigyan ko siya ng world tour.
Lilipat ako sa probinsya. Dadami ang sasakyan ko.
Kung saan-saan ko ipa-park
at magpapalipat-lipat lang ako ng imamanehong sasakyan.
Kung sa 'yo siya magtatrabaho, wala kang ibabayad
at kailangan kong tanggapin
dahil gustung-gusto niya ang pelikulang ito.
Wala na siyang ibang gusto. 'Di siya matahimik.
Sa totoo lang, ewan ko kung bakit.
Binasa ko ang script, terible. Napakateribleng script.
Sandali lang. Napakagandang script n'on.
Ang sumulat n'on, nominado ng Oscar.
Nanalo ba siya? Parang hindi.
Sinasabi ko lang, may problema sa act three.
Pero bahala ka. Wala akong paki.
- "Wala akong paki"? Sinabi mo iyon? - Oo.
- At terible ang script n'on? - Tama.
Pagkatapos mo siyang ikorner sa gay bathhouse.
Naghinala na akong doon siya naglalagi, pero ayaw ko roon.
Pinuwersa niya ako.
Kumusta roon? Sa bathhouse.
Ang daming etits.
Gaya ng naisip ko.
'Wag kang ganyan tumingin.
Nakiusap kang 'wag kunin ang kliyente mo.
Iyon ang kabaligtaran ng dapat gawin.
Huling alas ko na iyon.
Sabi niya, gusto niya si James, pati si Dick Gregory,
James Earl Jones. Matigas na kalaban iyon.
Kaya dapat may gawin ako.
Matigas.
Umuwi ka na, Maggie.
Sige na nga.
Nagpumilit pa akong makalabas doon.
Sa dami ng oras para mag-conga line nang hubad.
Ano na?
Maghihintay tayo. Magsusuka, tapos maghihintay.
Pero may nakuha akong magaling na cabaret singer.
Matutuwa si James na marinig iyan.
Kumusta ang secret weapon natin? Mahusay ba akong pumili?
- Hagalpak. - Nakakatawa pala ang diaper cream?
Anumang may kinalaman sa puwit, panalo talaga.
Lagi ka bang nagtatanghal?
Ang totoo, gabi-gabi.
Dapat nasa palabas siya.
'Di ko naisip iyan.
- Puwede siyang spokesperson namin. - Kakaiba.
Puwede siyang Diddy Doo Doll namin, nagpapalit ng bata.
Oo, nang naka-bikini.
Oo, kasi nakakaseksi ang pagiging ina.
Okey. Nakakatuwang makausap kayo, mga ginoo.
George? Sa opisina na lang.
Gusto ko ang ideya.
Iyon ang pinakamagandang ideya.
- Sige na. - Babalik ako sa trabaho.
- Limang minuto. Isang sayaw. - Walang musika.
Huhuni ako.
- Bitawan mo ako. - Pero ang cute mo.
- Kaibigan! - Ano iyon?
Patapusin mo ang binibini sa trabaho?
Nag-uusap lang kami.
Ewan ko kung ano'ng tinuro sa 'yo, pero walang kamay sa pag-uusap.
Wala iyon.
'Di magandang humawak sa mga hindi iyo, tama?
Italian.
Nakakatawa. Akin na ang coat ko.
Ayaw mong hawakan ko 'to?
- Tama na. - Ayaw mo?
Nasabi mo na ang punto mo.
Mahal ba 'to? Parang mahal.
Akin na!
Bagay ba sa akin? Patingin lang.
Wala kang susi roon?
Nag-iba iyon.
Nakakahiya.
Hello sa inyo.
Susie Myerson, ng Susie Myerson and Associates.
Ikinakatawan ko ang babaeng ito.
Susie, ito si Alan Young ng NBC Legal,
Barbara Stern, head ng Public Relations,
at George Toledano, executive producer.
- Si Susie ang manager ni Midge. - Walang abogado?
- Wala akong abogado. - May kard ako rito.
Diyos ko. Ang bilis ng amag.
Baka puwedeng isampay muna bago n'yo itapon.
Hindi ito katuwaan lang, miss.
Sasamahan tayo ni Gordon mamaya. Maupo ka.
Salamat.
Ano'ng nangyari? Bakit basa ka? Anong meron sa coat?
Mahabang kuwento. Lagot yata ako.
Buweno. Mga emergency meeting, paborito ko ito.
Magagalit sana akong pinatawag ako,
pero nasa animal rescue ako
na gusto ni Hedy pero ayaw ko, kaya niligtas n'yo ako.
Magiging maganda ito.
Hindi. May insidente sa bangka.
- Anong bangka? - 'Yong sa kompanya.
Natuloy pa rin iyon?
Bayad na iyon.
- Nasa bangka ka? - Oo.
- Bakit? - Gusto kong makatulong.
- May alam ka sa pamamangka? - Ako ang entertainment.
- Nag-entertain ka ng sponsors? - Oo. Para tulungan si George.
'Di lang natuloy ang boat party na hinindian ko na,
pero ito ang pinadala mong kapalit ko?
Staff writer na may isang joke kada apat na linggo?
'Di puwede si Trudy?
Maganda ang gig. Nagustuhan nila.
At mas mataas ang average niya.
Nauuwi pala sa emergency meeting ang magandang gig.
'Di ang gig ang problema.
Bakit di mo sabihin ang totoo, binibini, at sabihin kay Gordon ang nangyari?
Inaresto ako ng Coast Guard.
Nakakapag-aresto sila? 'Di tayo malaya sa bansang ito?
- Dapat si Trudy na lang. - 'Di ko kasalanan.
May lalaking masyadong malikot sa waitress,
kaya niligtas ko siya at sumobra lang ang sumunod na nangyari.
Di iyon ang narinig ko. Wala raw nangyari.
Kinakausap niya lang ang babae nang dumating ito, inasunto siya,
at tinapon ang jacket niya sa ilog!
Jacket iyon. Baka puro ganoon ang kloseta niya.
- Sino ang gago? - Isa sa mga kinatawan ng Diddy Doo.
Diddy Doo, ang diaper cream? Sponsor sila ng show?
Iyan, George. Iyan ang dahilan.
Ganito, hindi ito malaking problema.
Ano bang kahihinatnan nito, kaunting parusa? Gastos sa labada?
Ang kaso ay aggravated assault at disorderly conduct.
Kakasuhan siya sa pag-asunto ng lalaking umasunto ng ibang tao?
- Meron pa. - Meron pa.
Masyado nang malayo sa Manhattan ang bangka
kaya nasa katubigan na kaming maituturing na international.
Ano?
Kaya baka dawit ang France.
France? 'Yong bansang "France"?
Ang tanga.
- Meron pa. - Ang taga-"meron pa."
Ituloy mo.
Dahil nasa jacket niya ang pitaka niya, at may pera doon,
at sa bangka, kayamanan ang pera,
ibig sabihin, namirata ako.
Lintik. Isa kang pirata.
Diyos ko. Mas nakakatawa pa 'to kaysa sa pagsalba sa mga otter.
'Wag kang tumawa! Bakit ka narito?
Masuwerte lang siguro.
Naroon ang media, may mga kinuhang litrato,
at may mga tawag nang humihingi ng komento.
- At sino'ng may kasalanan, George? - Kanya!
- Hindi, ikaw. - Ako?
Itinuloy mo ito kahit humindi ako.
Barbara, ikaw ang PR. Dapat pinag-isipan n'yo ito.
Sinusunod ko ang utos ni George.
Talaga? Ginagamit pa rin iyan?
- Gordon, 'wag… - Hindi, ang tagal ko na rito.
Naghihintay ang kotse ko.
George, di magandang linggo ito, kaibigan.
Aayusin n'yo ito ng legal at PR?
- Di pa ba siya tanggal? - Hindi.
Pero itatago ko ang yaman at mga babae ko. Alan?
Ipapabasura namin ang demanda.
Mabuti. Barbara, hayaan mo ang media sa ilalathala nila bukas.
Ipaalam nila sa mundong may pirata akong staff.
- 'Di pa tayo tapos. - Tapos na.
Nakita mo ang mukha ni George?
Mas masaya 'to sa pagsilang ng mga anak ko.
- Tarantado ka, Mike. - Oo. Sige.
Mukhang uuwi na ako para maghapunan kasama ng asawa ko.
10:30 na!
New York City ito, Susie. Wag kang probinsyana.
Sabi nila, akin na raw ang coat. Di ko ninakaw ang coat.
May nadali ka rin. Tara, hati na tayo sa taxi.
Nasaan ang barko mo? Sa east o west side?
Manahimik ka nga.
Susie Myerson and Associates. Hindi siya.
- Ibaba mo na. - Ulitin mo pa.
Sabi niya, magaling ka, at nagustuhan ka niya.
- Sinabi niya iyon? - Oo.
- Bakit wala pang tawag? - Tatawag siya.
Susie Myerson and Associates. Hindi siya.
Ibaba mo.
Uy, tatawag siya. Maniwala ka.
Maglalakad-lakad ako.
Huwag, James. Maganda ang pakiramdam ko.
"Maganda ang pakiramdam"? Sapat na iyon para makalibre ako sa subway.
Susie Myerson and Associates.
- Siya? - Hindi.
Ibaba mo!
Ikansela na ba natin ang tour? Hanggang malaman natin?
- Hindi. - Bakit hindi?
Kasi walang tour. Gawa-gawa iyon.
Diyos ko.
"Diana ang ngalan niya, pero Didi siya sa akin."
Inuulit mo ba ang eksena? Tigilan mo na iyan. Tama na.
Susie Myerson and Associates. Opo, sir, sandali lang po.
Nasa line one si David Weston.
Nasa line one si David…
- Tatawagan ko 'ka mo siya. - Ano? Susie!
Sige lang.
Mr. Weston, may kausap pa po siyang iba.
Mukhang matatagalan siya, pero tatawagan ka niya.
Opo, sir. Pangako. Paalam.
Susie, puwedeng magtanong?
Sige.
Ano'ng susuotin mo kapag sinama kita sa Oscars?
Maghahanda ako para sa 'yo.
Uy, gawin mo nga ang eksena.
- Talaga? - Oo.
Tingnan natin kung ano ba 'to.
"Diana ang ngalan niya. Pero Didi siya sa akin.
"Siya ang babysitter ko. Nais ko siyang pakasalan,
"pero gusto niyang gawin ko ang math homework ko. Ang tanging…
Kilala mo si Susie Myerson?
Kasali sa pelikula ni Weston ang comic niya.
Bago iyon.
Balita ko, nakaharap niya ito sa kuta nito.
- Paano nakalapit? - Ginulat niya.
Nag-aral daw siya ng anatomy, nag-pose na cardiologist.
Pumunta sa kasal ng anak.
Sumulpot sa backseat ng kotse.
Lumabas sa birthday cake.
Sa kumpisalan sa Saint Patrick's.
Sa Four Seasons.
Pinsan niya raw ang kasambahay.
Kinuha ang katabing kuwarto sa Hilton.
Nag-LSD kasama ni Timothy Leary.
Lumangoy sa kanya sa Palm Springs.
Lintik!
Kakailanganin mo rin ba ng shirt, madam?
Ibigay mo ang lahat, Jeeves.
Mrs. Maisel! Pakiusap?
Ako? Sigurado ka?
Sinasabi mo lahat ng naiisip ko.
Nakakatakot na koneksyon.
Salamat.
Paumanhin, puwede ring magpa-autograph?
Akalain mo nga naman. Di ko alam na nagagawi ka sa downtown.
Ayoko sana, pero dito nabibili ang pinakamagandang heroin.
- Maganda ang set mo. - Pinanood mo?
- Oo. Bumili ako ng tiket. - Pinabili ka nila ng tiket?
10 taon na akong di nagbabayad.
Pero magbabayad dapat ako.
Kahit na. Salamat.
Gutom ka ba? Maghapunan tayo?
Sige. Bakit hindi? May masarap na kainan sa kanto.
Ngayon lang kita nakitang 'di naka-suit.
Akala ko nga, nakasuot ka ng pampirata.
Walang pasok ang parrot ko.
'Di ko naisip na dadalhin kita rito.
Talaga? Masyadong sosyal?
Masyadong malagkit.
Puwede kayang patayin ang ilang ilaw?
Ayos lang. May mamamatay rin diyan.
Lill! Maliligtas ng chocolate donut at kape ang buhay ko.
Parating na.
Uy, Officer Peluso!
Uy, Midge Maisel! Akalain mo nga naman.
Masayang makita ka. Gordon, si Officer Peluso.
Ilang beses niya akong inaresto.
Talaga? Masayang makilala ka.
- Uy, ikaw 'yong nasa TV. - Ako nga.
Halos di kita makilala nang di naka-suit.
- Kumusta ka? - Pirata na ako.
Magaling!
Salamat.
Masayang makita kang 'di nakauniporme. At ikaw. Magpakabait ka.
Alam mong hihindi ako.
- Ilang beses ka nang naaresto? - Di aamin ang isang binibini.
Magdiretsahan na tayo rito.
- Gusto mo? - Sige.
Dapat mas maganda rito ang ikalawa nating date.
Hindi ito date.
Talaga? May bagsak na roon sa sulok.
Buweno. Mas magandang unang date.
Di ako makikipag-date sa 'yo.
Magtalik na lang tayo.
Mami-miss ko ang romansa, pero puwede na iyon.
- Gordon. - Kahit isa lang.
- Gordon. - Gagalingan natin.
Penthouse sa The Carlyle, champagne, roba, at tsinelas pagkatapos.
O habang, anumang gusto mo.
Halik? Isang napakasarap na halik?
Pabawiin mo man lang ako roon sa una.
Mas magaling akong humalik.
Sigurado iyon. Pero…
Pero?
Gordon, kung sisimulan natin ito…
Walang nagbanggit.
Ganito ang mangyayari. May makakaalam.
- Wala. - May makakaalam.
- Sige. - Tapos, malalaman ng lahat.
Walang magbabago para sa 'yo, pero magbabago ang lahat para sa akin.
Di ko hahayaan iyon.
Pagtitinginan at pagbubulungan ako sa banyo.
Doon ka sa banyo ko. Mas maganda iyon.
May pangalan ko ang mga tuwalya.
Tapos, magiging "babae ni Gordon" na lang ako.
Hindi ang babaeng gumawa ng magagandang jokes sa show mo,
hindi ang tanging babaeng writer sa numero unong palabas sa bansa,
"babae ni Gordon" lang.
Pero magandang pakinggan, ha.
Lahat ng ginawa ko para patunayan ang sarili ko, mawawala basta.
Sandali lang. Hindi iyon magiging basta-basta.
Kaya nga ako nag-eehersisyo sa gym.
Pero kung magpapakatoto ako, sa kabila ng talino at kakisigan mo…
At mukha. 'Wag mong kalimutan.
Kaya di ako puwedeng makipagtalik sa 'yo,
kung makasali ako sa show mo…
- Hindi. - Patapusin mo ako.
- Kung makasali ako sa show mo… - Hindi ka lalabas doon.
Kita mo? Panay ang satsat mo. Tahimik.
Kung makikipagtalik ako sa 'yo, kapag nasa show mo na ako,
'di ko malalaman kung dahil ba iyon sa dapat sa akin iyon,
o nakasali ako dahil may nangyayari sa atin.
Maganda ang bahay ko sa Nantucket.
May mga bisikleta… May basket ang isa roon.
Mukhang mahilig ka sa basket.
Sumubok lang ako ng isa pa.
Buweno, sayaw na lang?
Sige na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce