Hallo, daar.
Herinner je je mij?
Vaag.
Hé, Joel Maisel.
Palmer Witherspoon.
Echt?
- Ben je hier met een date, Joel? - Nog niet.
- Wil je nog wat drinken? - Ik haal het.
Hetzelfde?
Amaretto sour.
Bah. Daar werken we wel aan.
Amaretto sour, alsjeblieft, Palmer.
Ik hoef niks, Palmer, bedankt.
Ik dacht dat we Goebbels hadden in '45?
- Hou op. - Hij is zo wit en glanzend.
Palmer is een goede.
De bar is drie meter verder, het verbaast me dat hij ze vindt.
Hé, ik maakte je aan het lachen.
Heerlijk als je lacht.
Joel...
Grappig, telkens als ik me omdraai de laatste tijd, ben jij er.
Ja. Wen er maar aan.
Vind je dit een leuk liedje?
Ik vind dit een leuk liedje.
Mooi. Want het is nu van ons.
We zouden dit niet moeten doen.
Dat is de helft van de lol.
Palmer komt terug.
Ja, ik zag hem om de weg vragen.
Je bent bestemd voor betere dingen dan dit.
Nee, dit is de man die ik twee weken zag in de Bonsoir.
- Die ene die kaal wordt? - Met die vette snor?
Ja, hij.
Dat is bizar.
Ja, hè?
En hij zegt, luister, hij zegt: "Dus. Het geld. Nu."
Zomaar. Geloof me, ik heb daar geen trek in,
dus ik pak zijn mes...
- Heb ik wat van je aan? - Sorry.
Dus, ik grijp zijn mes, en ik...
dacht dat hij opzij ging.
- Hé, iedereen gaat dood. - Het ergste was het bloed.
Het was overal. Op de muren, op de vloer. Kijk...
Het spoot eruit. En ik houd van dit shirt.
- Zout. - Wat?
De vlek. Doe er zout op en giet er kokend water op
tot het water schoon is.
Dan is de vlek weg.
Chill. Bedankt.
Ik zal veel zout nodig hebben.
Ik zou luisteren. Ze ziet eruit alsof ze weet wat ze zegt.
De Magnifieke Mrs Maisel
Misschien heeft ze tips voor schotwonden.
Hallo?
Ja, Mrs Weissman?
Ja?
Hallo, ik ben een vriendin van uw dochter.
En?
Nou, ze vroeg me te bellen om te zeggen dat het goed gaat,
er is niets mis, ze is iets later thuis dan normaal.
Ze wilde zeker weten dat jullie
nog wat langer op de kids passen.
Wie is dit?
Nou, mevrouw, ik zei het al, ik ben een vriendin van Midge.
Je naam. Wat is je naam?
- Carol. - Moest je daarover nadenken?
Janet.
Wacht, weet je niet wie je bent?
- Op dit moment niet. - Waar is ze? Waar is Miriam?
- Dit gaat om de kinderen. - Wat is er met de kinderen?
Weet je, ik ben het even kwijt. Maar met Midge gaat het prima,
ze haalt straks de kinderen op, ze is alleen wat later.
Even terug naar het begin, goed?
Oké.
Miriam Maisel?
- Ja. - Je borg is betaald.
Lippenstift, sigaretten.
Hé, ik had hier Necco Wafels in zitten.
Die zijn weg.
Een kleine les, misdaad betaalt niet. Heb je een jas? Het is koud.
Susie heeft die, denk ik.
Jij bent Susie niet.
Nee.
- Ik dacht dat Susie betaald had. - Ik was aan het werk hier in de straat,
ik hoorde dat er een leuke meid was gearresteerd tijdens een show,
dus ik deed één plus één...
Bedankt.
Nu staan we quitte.
- Hé, ik heb de taxi betaald. - Verdorie.
Ze noemden me leuk, hè?
- Ik heb hem. - Bedankt.
Hé, ik dacht dat je me kwam halen.
Wat is er?
Je moeder.
Dus je belde haar?
Ik belde haar, het was verschrikkelijk.
Ik vergat mijn eigen naam.
Mijn moeder kan intimideren.
Ik was eerst Carol, toen Donna of zoiets,
toen Mrs Miniver voor 3 minuten.
Mrs Miniver? Van de film?
Ja, ik raakte helemaal in de war van haar.
Ze was als een kwade in-de-war-makende heks.
Ik bekende bijna de Lindbergh-kidnapping.
Ze hebben hem gepakt.
O, shit. Je gaat dit niet geloven.
- Holy shit. - Wat...
De beste comedian, de beste fucking comedian
- staat daar. - Waar?
Daar.
Je bedoelt Lenny?
- Echt? Lenny? Je kent hem? - Ja.
- Hoe ken jij hem? - Hij betaalde mijn borg.
- Waarom? - Ik heb de zijne betaald.
Ik ken je pas twee dagen.
Het slokte mijn muntjes in.
Moet je even aangeven.
Of neem er een van mij, Lenny.
Bedankt.
- Heb je een vuurtje? - Natuurlijk.
Wat de fuck?
Susie, dit is Lenny. Lenny, Susie.
Ja. Van de Gaslight, toch?
Ik ga aan mij vooraf. Mijn... reputatie gaat. Mijn ik...
Susie runt de Gaslight, maar ze doet meer dan dat.
Ja, ik ben aan het uitbreiden.
Ik heb hele grote plannen. Hele grote plannen.
Cool. Welke plannen?
Ik ben het kwijt. Tweede keer vanavond.
Ik heb koffie nodig. Koffie?
Dat ziet er eng uit. En bekend.
Ik moet voor de rechter komen.
Wat is er leuker dan dat?
Een late besnijdenis, dat is leuker.
Laat je manager dit maar regelen.
Manager. Dat is wat ik kwijt was. Ik ben nu een manager.
Cool.
Ik regel een advocaat.
Mijn teken om weg te gaan.
- Bedankt, Lenny, echt. - Altijd.
Ik introduceer een vriends band in de Vanguard Vrijdag.
- Kom ook, allebei. - We zien wel.
Ik zal het serieus overwegen, Mr Bruce. Bedankt.
Tot later.
- Typisch. - Wat?
Jij wordt gearresteerd, Lenny Bruce betaalt je borg.
Als ik word gearresteerd, komt er een Village-hoertje
met het geld van haar laatste pijpbeurt.
Ze zei niets. Ze stormde binnen,
pakte de kinderen, riep "bedankt" en vertrok.
Geen uitleg. Het was 1.15 uur 's nachts.
En het was koud vannacht.
Wat heeft dat ermee te maken?
Ik zei alleen dat het koud was.
Waar is de koffie? Waarom is er geen koffie?
Haar haar was nog nat, alsof ze had gedoucht.
Wie doucht er op dat uur?
Waar is Zelda? Zelda regelt koffie.
Ze gedraagt zich zo raar en anders.
- Waarom? - Waarom? Haar huwelijk, Abe.
Wanneer is Zelda getrouwd?
Niet Zelda. Je dochter.
- Zij. - Ja, zij.
Ik weet niet wat er aan de hand is.
Ik weet niet wat ze doet, of waar ze heen gaat.
Gisteren, na die ruzie bij het eten, ging ze gewoon weg.
En ze had een plek om naartoe te gaan.
Als ik boos ben op jou om tien uur en ik loop de deur uit,
dan sta ik voor de deur te denken:
"Ik kan nergens heen." Maar zij ging weg
en had een plek om naartoe te gaan.
En dat telefoontje van die rare persoon, Mrs Miniver.
Mrs Miniver? Van de film?
Natuurlijk was het Mrs Miniver niet.
Waar is mijn aktetas?
Wie is die persoon die haar naam niet zegt?
Die niet eens weet waar ze over belt?
Ze wist niet eens hoe de kinderen heten.
Ik hoorde haar zelfs huilen.
Ik probeerde informatie te krijgen,
en toen was ze er opeens niet meer,
ze was weg. Ik praatte tegen mezelf.
Abe, luister je?
- Ja. - Antwoord dan.
- Iemand heeft mijn aktetas gestolen. - Hij staat in de gang.
Die hoort daar niet.
Dit is niet mijn relatie met Miriam.
Dit is niet hoe het was.
Ik kende altijd al haar vrienden.
Ik wist altijd wat ze deed.
Ik wist wat ze dacht.
Nu weet ik niets.
Ze stond in de gang.
Ik maak me grote zorgen om haar.
Ik heb dat ding vanavond.
Het is de vierde keer in drie dagen.
Ik word wakker en hij staat daar naar me te staren.
- Eng. - Hij heeft dit nog nooit gedaan.
Nou, het is duidelijk waar dit om gaat.
- O ja? - De man van wie we de naam niet noemen.
Je bedoelt Joel?
Noemen we zijn naam wel?
Hij woont bij jou, hoe kan je hem niet noemen?
Ik probeer mee te voelen.
Ik denk niet dat het dat is.
Ethan is zo jong en Joel was altijd al weg voor hij wakker was.
Nee, Ethan weet het. Kinderen weten alles.
Ze zijn net apen die voor de rest weten dat een tsunami komt.
Ze weten het.
Misschien.
Nou, wat zegt dr. Spock?
- Geen idee. - Heb je dr. Spock niet geraadpleegd?
- Nee. - Maar je hebt dr. Spock.
Ik denk het.
Heb je dr. Spock niet gelezen?
Doorgebladerd.
Doorgebladerd? Midge, je bladert dr. Spock niet door,
je absorbeert dr. Spock, je inhaleert dr. Spock.
Hoe zijn je kinderen nog in leven als je dr. Spock niet hebt gelezen?
Ik weet het niet.
Het is alles wat je moet weten over opvoeden.
Ik heb mijn boek sinds ik Archie ken.
Ik nam het mee op de tweede date. Hij was verrast.
Lieve help, ik heb het over Archie.
- Dus? - Hij is mijn man.
Ja, ik ken hem.
Ik wide het ' "M" -woord vermijden.
Zeg het maar.
- Je wordt boos. - Ik ben niet boos.
Je bent boos op ons.
Het is jouw schuld niet.
Hoe kan het mijn schuld zijn?
Ik zei van niet.
- Oké. - Dus je vindt het niet erg?
Ik vind het niet geweldig.
- Ik wist het. Je haat me. - Ik haat je niet.
- Je spant tegen me samen. - Ik ben alleen.
Een persoon kan niet samenspannen, dat is rekenen.
- Je klinkt boos. - Ik weet het, sorry.
Ik haat Joel.
Ik ben gisteren opgestapt als voorzitter van zijn fanclub.
Hallo? Hallo, mama?
Ik kom.
O, hallo, knapperd.
O, dat is mooi. Chanel?
- Jacques Fath. - Nieuw?
- Soort van. - Mooi.
Waar ga je heen?
De tandarts.
Esther heeft weer een oorontsteking.
Haar voorhoofd zet zoveel druk op haar oren.
Weet de dokter dat al?
Ik zal het hem zeggen.
Abe, Miriam is hier.
Ik zie haar.
Chique outfit voor de tandarts.
Zal Joel er ook zijn?
Nee.
Ik doe genoeg in ieder flesje,
voor het gemak.
Waar slaapt Joel nu?
Hij is bij Archie en Imogene.
O, dat is goed.
Waarom is dat goed?
Nou, hij is niet bij dat meisje.
Een druppel per oor,
en laat haar een minuut lang niet bewegen.
Ik stop haar handen onder haar billen en zit er zachtjes op.
Miriam, wacht.
- Miriam. - Ik ben laat.
Luister naar me,
als hij niet bij haar woont, is het misschien niet zo serieus.
Jij zei dat hij verliefd op haar was.
Misschien moet je hem bellen. Abe, wat denk je?
Ik heb gezegd wat ik denk,
maar iedereen negeerde me.
Dat is niet waar.
Of ga eten bij Archie en Imogene,
bij hen thuis.
Pas op Ethans Lincoln Logs. Esther eet ze.
Het zijn ook jouw vrienden.
- Toch, Abe? - Ibid.
Ik moet gaan.
Wat, Miriam?
Ik ben later terug.
Vergeet de baby niet.
ZUID METRO BROADWAY - LOKAAL
Is dit Christopher Street? Ja? Nee?
Hij weet niet waar hij het over heeft.
Hoe ik dat weet?
Ik heb vaker tegen zijn soort geprocedeerd.
Nee, niet letterlijk, wijsneus.
Bij wijze van spreken.
Is dit een advocatenkantoor?
Ja.
Ik ruik schimmel.
Dat ben ik misschien.
Waarom die outfit? Heb je een shoot met Harper's Bazaar?
Ik kleed me altijd voor afspraken.
Toen Joel en ik ons bestuur ontmoetten,
droeg ik een driekwartsbroek
en we moesten drie keer terugkomen.
Is dat een broodje?
Dat was het ooit.
Hier, kom, zit.
Luister, Lizanne, Terminiello vs. Chicago.
De functie van vrije meningsuiting is om conflicten uit te lokken.
Dat is poëzie, godverdomme, ik zeg het ook. Ik bel je later.
- Ben jij mijn afspraak van elf uur? - Ja, meneer.
- Susie, toch? - Ja,
en Miriam Maisel. Michael Kessler.
Ga je ergens heen? De golfclub? Het Witte Huis?
- Ik heb me gekleed voor de afspraak. - Voor deze afspraak?
Gekleed voor de afspraak.
Ik kleed me voor afspraken.
Dit is de foute plek.
Vind je het wat? Kirk Douglas gaf het me.
Van toen hij Van Gogh speelde.
Echt? Wauw. Ik houd van Kirk Douglas.
Ik werkte pro bono voor zijn vriend Trumbo tegen het Congres.
Werkte je daaraan?
- Hij heeft ze verdedigd. - Vooral constitutioneel.
Jim Crow, hij was er. Stemrecht, hij was er.
Wat gebeurt daarmee?
Behalve staten die negers weghouden, bedoel je?
Ethel en Julius Rosenberg? Hij was er.
Er waren vier schokken nodig om de arme Ethel te doden.
De rook kwam uit haar oren.
Joodse vrouwen zijn moeilijker.
Dit is heel fascinerend.
Ik ga het nalezen als ik thuis ben.
Na je cotillion, bedoel je?
Mijn wat?
Grapje.
- Je bent chique gekleed. - Eens zien wat we hier hebben.
"Optreden zonder licentie." Bullshit.
"Onfatsoenlijkheid."
Je zei wat dingen, maar niet in een klooster,
- neem ik aan? - Ik was niet in een klooster.
- Waar is de misdaad? - Precies.
Wauw. "Nadoen van seks op het podium."
Seks? Dat is absurd.
- Dat zou ik me herinneren. - Iets over het nadoen van een hoer
die iemands ballen kietelt.
- Dat deed ik. - Dat deed ze, het was verdomd grappig.
Je hebt je borsten laten zien.
- Dat herinner ik me niet. - Ik wel.
En ik zeg je, Mike,
toen ze die eruit wipte, dook ik weg.
Ze gloeiden, het was alsof er een bus op me afreed.
- Geweldig. - We vechten het aan.
Goed. Ik wil graag onschuldig zijn.
Dat ik wil ik ook.
Agenten die rondhangen en wachten om artiesten lastig te vallen
die hun ding doen? Ik haat dat.
Heel erg. Als je toespraken controleert,
ga je richting fascisme. En we weten hoe dat uitpakte.
Je bent aangenomen.
Eigenlijk moet hij dat beslissen.
De afspraak is opdat hij het wil doen.
Doe je het?
Voor niets?
Als je je nou had gekleed...
Bedankt. Bedankt, Mr Kessler.
Kessler.
Tom, ik zei dat je gisteren moest bellen.
Nee, dit gaat niet om Rikers, dit gaat om Jersey.
Wacht even. Deze kleding?
- Zal je nooit meer zien. - Draag ze in de rechtbank.
Het was illegaal.
Waarom? Ze hadden geen bevel, ze beukten de deur in, daarom.
Bedankt, Jerry.
Stil zijn.
Rose?
We moeten aan die briefjes werken.
Rose?
Kan ik iets voor je doen?
Nee.
Rose...
Ik moet...
Ik moet dit even verwerken.
Goed dan.
Ik ben in mijn kantoor.
Onze dochter zit in de problemen
en jij doet er niets aan.
Dus, Mr. Kennedy, uw cliënt bekent schuld
voor dronken en wanordelijk gedrag,
obstructie van het voetgangersverkeer...
De man in het hele shirt. Klaar?
Ja.
Een, twee, drie...
- Verkrachter. - Bedrieger.
Bedrieger? Wie ben je, Charles Dickens?
Hij is geen verkrachter.
Hij ziet er wel zo uit.
Ik ga voor oplichter. Of pyromaan.
Je mag je antwoord niet veranderen.
Oranje stropdas, lelijk pak. Klaar?
- Ja. - Een, twee, drie...
- Paardenneuker. - Zakkenroller.
Ik dacht dat we serieus speelden.
Geloof me, die man heeft een paard geneukt.
De rechter heeft het licentie- gedoe laten vallen.
- Geweldig. - Ja. Bedankt.
Hij is in een slechte bui, dus laat mij maar even.
Graag.
Volgende.
"Nummer 4623, Miriam Maisel, beschuldigd van 11-40-A
- "van het strafrecht." - Tieten.
"Miriam Maisel, je wordt beschuldigd van 11-40-A van het strafrecht.
"In een bar met een licentie,
"presenteerde je een obsceen, onfatsoenlijk tableau."
Wie vertegenwoordigt de aanklager?
Leon Cranmer, namens het volk.
En de verdediging?
Goedemorgen, edelachtbare. Michael Kessler, mag ik spreken?
Ja, Mr. Kessler.
Dank, edelachtbare.
Mrs Maisel is zoals ze eruit ziet, een vooraanstaande burger
met een vlekkeloos dossier.
Ze is getrouwd, heeft twee prachtige kleine kinderen.
Ze is afgestudeerd aan Bryn Mawr en geniet enorme respect in haar omgeving.
De lijst met mensen die kan instaan voor haar fijne karakter
is zo lang als uw arm.
De lijst bevat
rabbijn Wasserman van Tempel Shearith, Israel.
Maar belangrijker, en ik kan dit niet genoeg benadrukken,
is dat dit incident nooit opnieuw zal plaatsvinden.
Dit was een anomalie, het zal nooit meer gebeuren.
Maar het is nog een keer gebeurd.
Pardon?
Is dit niet haar tweede keer?
Maar, edelachtbare...
Het is niet te ontkennen dat Mrs Maisel, edelachtbare,
een eervolle, respectabele vrouw is,
en we vragen om deze aanklachten te laten vallen.
Is uw man hier ook?
Wie, ik?
Behalve als Mr. Kessler een man heeft.
Is uw man in de zaal, mevrouw?
- Nee. - Dat verbaast me.
Hij is aan het werk.
Nou, dit is een serieuze zaak, jongedame.
Waarom heeft hij niet vrij genomen
om u te helpen met deze zaak?
Nou, misschien dacht hij dat ik het zelf kon regelen.
Ja, Mr Maisel is een drukke man,
en ik zie geen reden waarom we meer van uw tijd zouden gebruiken.
De taal die genoemd wordt in deze incidenten, mevrouw...
- Grof, onzedelijk. - Nou, ik...
En horen zeggen, edelachtbare.
Gerapporteerd door een duidelijk overijverige politieagent.
Ze is er duidelijk ingeluisd.
We hoeven niet te horen hoe u de politie haat.
Ik wil enkel benadrukken
dat er geen getuigen zijn om een klacht in te dienen.
Mrs Maisel, iedereen maakt fouten. Bent u het daarmee eens?
Ja, edelachtbare.
Maar het hof erkent uw plek in de samenleving,
uw gebrek aan eerdere arresten,
- en u ziet er goed uit. - Dank u?
Het is onze cultuur die de fout in gaat.
Shirley Temple is iets van het verleden. Helaas.
- Shirley Temple, edelachtbare... - Zeker,
dit is erg belangrijk.
Ik overweeg vrijspreking na wat zekerheid
dat u zich niet langer verwikkelt in iets wat de morele gezondheid aantast
van uw omgeving.
Morele gezondheid? Kom op.
Pardon?
Luister, iedereen in dat publiek was zo dronken
dat niemand wist wat er gebeurde.
Het is een koffiehuis.
Alleen koffie. Geen alcohol.
Ga zitten, jongeman.
Hij noemde me jong.
Edelachtbare, de emoties lopen hoog op.
En wat was er mis
met mijn woorden? Wat was de misdaad?
Uw taalgebruik was vuil. Onmiskenbaar.
Maar wat is het verschil tussen dat zeggen op een podium
met gasten die vuile taal uitslaan
terwijl iedereen in P.J. Clarke's het hoort?
Wat zegt u daar?
Met alles dat er gebeurt, de Jim Crow-wetten, de stemfraude,
neemt u tijd om een jongedame te pesten? Dat is bullshit.
Mrs Maisel.
Ethel en Julius Rosenberg zijn erin geluisd.
- Bedankt, Judy. - Geen dank.
De boete voor minachting van het hof bedraagt $200. Contant.
Kan je het hem uit zijn hoofd praten?
Dit is Perry Mason niet.
Ik moet naar het toilet.
Dat mag hier wel.
Heb je het toilet gezien? Ik ga niet.
Dan moet je het ophouden tot je betaalt.
Wat een zwendel.
En teruggaat en je excuses aanbiedt.
Ik bied mijn excuses niet aan.
Dan blijf je hier.
Dat kan niet, ik moet mijn zoon ophalen.
Dan betaal je $200 en bied je je excuses aan.
- Niet tot hij zijn excuses aanbiedt. - Dan blijf je hier.
Hallo?
- Joel. - Midge?
Wat is er? De kinderen?
Niets. Luister...
Ik ga je iets vragen, en je moet ja zeggen.
Ik heb $200 nodig.
Contant. In het komende uur.
- Wat? -Een man komt het ophalen.
Vraag niet wie hij is.
En vraag niet waar het geld voor is.
- Geef het hem gewoon. - Wacht.
Waar ben je?
- Vraag dat ook niet. -Niet vragen?
Wat mag ik wel vragen?
Je belt me zomaar om geld te vragen,
ik mag je dit niet vragen, en dat niet.
Straks ben je gewond, ziek,
staat er een man met een pistool tegen je hoofd.
Ik heb bijna een hartaanval.
- Wat wil je dat ik doe? - Joel?
- Een uur. -Bedankt.
Krijg nou wat. Abe Weissman.
Loopt door de poort van mijn kleine bedrijfje. Hoe gaat het ermee, Abe?
Goed, Moishe.
Wanneer was je hier voor het laatst, Abe?
Was Roosevelt nog president?
Een tijd geleden, Moishe. Te druk om te praten?
Voor jou? Nooit. Kom hier.
Zeg alsjeblieft dat je hier bent voor een degelijk pak.
Ik probeer je hier sinds jaar en dag uit te krijgen.
Ik ben hier niet voor een pak.
Iets voor Rosey dan.
Niet dat ze niet genoeg heeft.
Zij heeft voldoende kleding.
Nou, wat dan?
- Nou... - Het diner.
Ik weet het. Het was verschrikkelijk.
Het spijt me dat die wending nam, al dat schreeuwen.
Het was emotioneel.
Goede bedoelingen pakken
niet altijd uit.
Moishe...
Serieus gezicht. Paaseiland-gezicht. Ik ken dat gezicht.
Ik vroeg me af of ik je kan overtuigen om opnieuw na te denken
over het terugnemen van het appartement?
Nee. Ik heb betaald. Te veel betaald.
- Ik weet het. - Het was van mij.
- Mijn zoon wist dat. - Dat zal vast.
Wat is je punt? Waarom zeg je dit?
- Ik wil dat ze het weer goedmaken. - Ik ook.
En het appartement is er een belangrijk onderdeel van.
Het is al te koop.
Dan haal je het van de markt.
De mensen zullen de inrichting geweldig vinden.
Ik betaal voor de helft.
- Wat bedoel je, je betaalt voor de helft? - Dan hebben we het 50-50. Co-eigenaren.
Dan houden we het beschikbaar, voor als ze er terug in willen.
- Vijftig-vijfig, hè? - Ja.
Zoals met de tempelstoelen.
Ja. Zoals met de tempelstoelen.
En dat heb je? Het is niet goedkoop.
Ik heb het.
Maar voor een pak niet?
- Mijn pakken zijn goed. - Ze zijn oud.
Weet je...
- Ik moet het niet zeggen. - Nee, zeg maar.
Ik dacht dat je me niet mocht.
Nee. Ik mag je, heel erg, Moishe.
Ik weet het niet. We nodigen je uit, je komt nooit.
De school houdt me bezig.
- Shirley ziet Rose nooit. - Daar doen we iets aan.
En misschien ben ik het, maar je lijkt altijd raar te doen
als ik de 13 noem.
Weet je wat ik bedoel?
De 13 mensen die ik uit Duitsland haalde in '43.
Ik weet wie ze zijn.
Tegen een grote prijs. Een grote opoffering. Ik deed dat, Abe.
Ik heb niets dan bewondering voor het grote offer dat je maakte
om de arme mensen uit Duitsland te halen.
- Echt waar? - Ja, echt waar.
Goed.
Ik accepteer het bod. Vijftig-vijftig, voor de kinderen.
- Bedankt, Moishe. - Kijk eens aan.
Kijk eens aan. Kom hier.
Jij en ik aan dezelfde kant.
- De geallieerden plannen D-day. - Ja.
- En wie gaat ons stoppen? - Niemand, Moishe.
- Nee. Niemand gaat ons stoppen. - Nee.
Hé. Wacht even, wacht, hier.
Neem dit mee voor Rosey.
Nee, echt, Moishe.
Wanneer gaf je haar voor 't laatst een cadeau?
- Niet lang geleden. - Neem het.
- Goed, maar hier is wat... - Ben je gek?
Je geld is niet welkom.
Dat is aardig van je, maar dit is je bedrijf...
Ik wil het niet horen.
Nou...
Bedankt voor de jas, Moishe.
Nu moeten we de volgende stap regelen.
Joel komt wel terug.
Wat bedoel je?
Ik ken mijn zoon.
Doorzetten is niet zijn sterkste punt.
Rosey hoeft zich geen zorgen te maken, hij komt terug.
Partners.
Ja, dinsdag is prima.
Ik heb een telefoontje om vier uur, meer niet.
Hé, wie gaat anders...
Al, ik bel je zo terug.
- Mr Maisel? - Ja?
Is ze oké?
Ze is oké.
Welkom terug, Mrs Maisel.
Ik zie dat u de boete heeft betaald,
en dat u nu graag iets wil zeggen tegen het hof.
Ja, edelachtbare.
Mijn gedrag eerder vandaag was irrationeel...
Kan je harder spreken?
Mijn gedrag eerder vandaag was irrationeel,
onverantwoordelijk en extreem respectloos.
Ik liet mijn emoties de overhand nemen.
Ik ben tenslotte een vrouw.
En daarom bied ik mijn excuses aan.
Goed.
In eerste instantie wilde ik de aanklachten vrijschelden,
maar met het oog op wat er vandaag gebeurd is,
bied ik u het volgende aan:
Pleit schuldig en u wordt veroordeeld tot de tijd die u vastzat.
Anders kan u een proces riskeren,
waar de maximumboete $1000 bedraagt, en tot drie maanden gevangenisstraf.
Drie maanden?
Nu, als u dit overweegt, denkt u lang en hard na
over hoe genereus ik me nu voel
en hoe makkelijk ik weer boos kan worden.
Ik pleit schuldig, edelachtbare.
Goed. De verdedigde pleit schuldig
en wordt veroordeeld tot de tijd die ze vastzat.
- Dank u, edelachtbare. - Ja, bedankt, edelachtbare.
Graag gedaan, Mrs Maisel. En trouwens,
Dat is een mooie jurk die u draagt.
Houd mijn kaartje maar. Dat zal je nodig hebben.
Ik verbrand deze jurk als ik thuis kom.
God, ik kom zo laat voor Ethan.
Hé, die paardenneuker was een potloodventer. Bijna goed dus.
Susie?
Zeg dat het gaat werken.
Wat?
Dit comedy-gedoe. Ik zet alles erop.
Het gaat mijn hele familie beïnvloeden. Het moet werken.
Natuurlijk werkt het.
Nee, ik bedoel, het moet echt werken.
Miriam, het is oké. Ik ben hier heel mijn leven klaar voor.
Ik heb een plan. Lange termijn.
Ik zweet het je, het gaat werken.
Denk eraan dat Dow Chemical altijd langzaam is
tijdens de feestdagen, dus iemand moet onmiddellijk naar Jersey
om ze persoonlijk te zien. De leiding te controleren.
Stuur me niet naar Jersey.
Don, jij gaat naar Jersey.
Heb ik niks in te brengen?
Senior zijn telt, Donny.
Ze vinden dat fijn.
Laat ze je rondleiden, lunchen.
Word niet te dronken.
- Succes daarmee. - Help Don met zijn reis.
Zeker.
- Kom terug als overwinnaar. - Zeker, baas.
Hé, zin in een drankje?
Kan niet. Mijn vrouw en ik gaan bowlen met stelletjes
van haar literaire verbeteringsclub.
- Oei. - Ga mee.
Wij drinken, zij doen alsof ze
dat boek goed vonden.
- Nee, bedankt. - Dacht ik al.
Als je nog niet gegeten hebt als je thuiskomt, Imogene heeft restjes
- in de koelkast. - Dat hoeft niet.
De oppas is er om 7 uur, maar ze weet dat jij de tv hebt.
Luister, Arch, ik ga niet voor altijd op je bank slapen.
Ik beloof het.
Waar heb je het over? Je bent het huisdier dat we wilden.
Ik werk aan een plan.
Natuurlijk, je eigen plek, je naam in grote lichtgevende letters.
- Wat? - Joel Maisel, koning van de comedy.
Ja, nou. Dat zien we nog wel.
We zorgen eerst dat Mason tekent en dan zien we wel met die comedy.
- Oké. - Hé.
Voor de oppas.
Oja. Bowling is in Jersey.
Nooit weg uit Jersey.
Mr Maisel?
Ja, Mrs Moskowitz?
Penny belt weer.
Zeg haar dat ik weg ben.
Ja, meneer.
Laat het me uitleggen.
Laat me Joods en niet-Joods uitleggen. Ik laat zien hoe het werkt.
Gene Ammons is Joods.
Ray Charles is heel Joods.
Al Jolsen is niet Joods.
Het leger is niet Joods, de marine is niet Joods, het marine corps is niet Joods,
de luchtmacht is Joods.
Kool-Aid, niet Joods.
Aardappelpoeder, heel erg niet Joods.
Er stond iets in Life Magazine,
er was een foto van een kat bovenin de bergen,
met een touw eromheen,
in een advertentie voor Camel Sigaretten, en er staat,
"Dit is..."
De naam is niet Joods, hij is prachtig.
Bob B-Y-H-R-E, probeer het te zeggen.
Bob B-Y-H-R-E,
"Bob Burre."
Zo niet Joods, je kan het niet eens zeggen.
"Bob Burre."
Er stond Bob, geloof ik,
"Bob Byhre, die de bergen in gaat om mensen te redden voor niets."
Hij riskeert zijn leven voor niets.
Geen Jood zou dat doen.
Bob Byhre doet het.
Die katten achter me, die zijn cool.
Ze komen net uit Chicago, ze traden op voor Mingus.
Hij wilde zelfs zijn spullen pakken
nadat hij ze had gehoord. Nietwaar?
Dus geef ze een applaus, en niet nep zoals voor mij,
of zoals jullie vrouwen jullie geven.
Lindsey Trent and the Hot Three.
Je bent gekomen.
Ja.
Mijn eerste jazzclub.
Voor mij ook.
Martin zei dat ik dronken en agressief was.
En, was je dat?
Nee, ik was stoned.
We waren net klaar die avond.
Ja, dus?
Ik was niet agressief tijdens de set.
Nee, je miste de noten alleen.
Maar het is jazz, wie hoort dat nou?
Ik werd eens aangehouden voor spugen.
- Wat? - Spugen, ja.
- Spugen en omdat ik zwart ben. - Zeg dat wel.
Ik ben zeven keer opgepakt.
- Zeven? Wat? - Voor praten.
Waar men betaalt om me te zien praten.
Zeven keer. Je verslaat mij.
- Ja, ik slechts één keer. - Ik twee keer.
We hebben het over opgepakt worden.
Ja.
Voor fout oversteken, of zo?
Vloeken. Onzedelijk gedrag.
Shit. Nou, veel respect, hertogin.
Is dit een wiet-joint?
Die geur.
Mijn studiegenoot haar la rook zo.
Ik dacht dat het Oost-Europese potpourri was.
- Inhouden, toch? - Als je het kan.
Nee, dit kan de kleine niet zijn.
- Zes maanden oud. - Wat?
Hij kan zeker al drumstokken vasthouden.
Drumstokken, een autoband. Hij is sterk.
Geen hoest?
- Moest ik hoesten? - Niet als je het kan laten.
Uitstekend.
Hoe voel je je?
Hoe voel ik me?
Ik probeer erachter te komen. Ik voel me prima. Goed.
Dus wat doen we? Een activiteit?
Neem nog een hijs.
Oké. Dus s...
Ik hoestte.
Ik had het door.
- Is dit je baby? - Dat denkt hij.
Hou op, man.
Zo schattig.
Heb jij er zelf ook?
- Een jongen en een meisje. - Heb je een foto?
Mijn vrouw doet het allemaal.
Ik kom elke avond thuis, hij ademt nog, hij is iets groter.
Ze doet het allemaal, en ik doe niks.
Ze is geweldig.
Hé, jongens, jullie zijn weer.
Lenny, ga ons introduceren.
Kom op, dat kan je niet vragen na vijf hijsjes van een joint.
Ik weet m'n eigen naam niet meer.
Ik doe het wel.
Een activiteit. Ja.
Hier, houd dit vast.
Waar gaat zij naartoe?
Geen idee.
Heeft iemand een Sen-Sen?
Hallo, allemaal. Zijn jullie klaar voor wat muziek?
Oké.
Eerste keer in een jazzclub, steek je hand op.
Alleen ik?
Wauw. De enige maagd.
Mijn maagdelijkheid verliezen aan muzikanten.
De nachtmerrie van elke Joodse moeder.
Ik stond buiten te praten met de jongens en Lindsey haalt iets uit zijn broek.
Zijn portemonnee.
Wat dacht je dan dat ik zou zeggen, zijn penis?
Nee. Die was er al uit.
Hij pakte een foto van een schattige baby. Erg lief.
Toen iemand vroeg of ik kinderen had, zei ik ja.
Ze vroegen om een foto en ik realiseerde me
dat ik die niet heb. Ik heb twee kinderen, geen foto's.
Ik heb de rest van de wereld in mijn tas. Ik heb een...
een Diner's Club-kaart,
een spiegel, een, twee, drie lippenstiften.
Drie. Twee lippen, drie stiften.
Nagellak, sigaretten, likdoornpleisters, een Kotex-maandverband,
die zijn nu in het wit, dames, dus ga ze gauw halen.
Als mijn kinderen gekidnapt worden en ik moet ze beschrijven, dan moet ik zeggen:
"Ze lijken op kinderen. De ene heeft een hoofd
"en de ander heeft een hoofd."
Kent iemand deze lul?
Dr. Spock.
Had ik nooit gelezen.
Totdat mijn zoon me, als ik wakker werd,
aan begon staren alsof hij iets plande.
En ik dacht: "Nou, nu is hij nog klein, ik kan hem aan.
"Maar later..."
Dus ging ik naar de expert.
Een van de dingen die hij zegt is:
"Vertrouw jezelf, je weet meer dan je denkt."
Meen je dat, verdomme?
Dat is zijn wijze advies?
"Het lukt wel?"
Vertrouw me, het lukt niet.
En nu denk ik: "A, ik had het geld voor dit stomme boek
"aan een vierde stift kunnen uitgeven, en B,
"wat als ik geen moeder hoor te zijn?
"Wat als ik het verkeerde beroep koos?"
Vind je bloed eng, dan word je geen chirurg.
Houd je niet van vliegen, dan ga je niet bij Pan Am.
Ik kan niet van gedachten veranderen en mijn kinderen aan de bieb geven
zoals ik met dit boek ga doen.
Mijn God, ik ben naar.
Ik bedoel, vrouwen horen moeders te zijn.
Dat hoort natuurlijk te zijn.
Dat komt met de tieten, toch?
De uitrusting is vooraf geïnstalleerd.
Zijn er uitzonderingen?
Wat als sommigen van ons gewoon veel horen te reizen,
of 24-uur snackbars op het platteland horen te runnen in een overall?
Wat als sommigen alleen met volwassenen horen te praten hun hele leven?
Ik heb hier nooit over nagedacht.
Ethan kijkt me aan als ik thuiskom,
en hij weet dat hij moet opschieten.
Fuck. Ik dacht dat dit een leuke avond werd vol met muziek,
en wiet roken met een stel vreemde mannen in een steeg,
maar in plaats daarvan ben ik ben vol vrezen en twijfels, en ik heb honger.
Waarom? Is hier eten?
Is Lenny Bruce thuis saai?
Is hij dan "heb je mijn rode sokken gezien?"
En op het podium is hij zo "ik ga wat vliegtuiglijm op
"een doek, en fuck, shit, pik, lul."
Zijn dit pretzels?
Heerlijk.
Wat?
Je moet ze introduceren.
Shit.
Lindsey Trent and the Hot Three.
Pardon. Mevrouw?
Ja?
Gasten moeten tekenen.
Dan doe ik dat.
En uw naam is...
Chuckle Frankenburg.
En u bent hier juist?
- De Friars Club? - Ben ik dat?
- Ik weet het niet. - Derde honk. Was leuk.
Mevrouw, loopt u niet van mij weg.
Mevrouw?
Mag ik u helpen?
Ik ben hier voor een diner.
- Ik denk het niet. - Sorry, Kenneth.
Kenneth, hij zei echt shit over je eerder.
Stoute jonge. Ga door.
Mevrouw.
Mevrouw, deze club is alleen voor leden.
Hé, het is een plek voor komieken, niet de UN.
Chill even, jongens.
- Je mag hier niet blijven. - Schop me er maar uit.
Niemand?
Waarom haalt Milton Berle zijn lul er niet uit
en slaat me de straat op?
Wacht even.
Sorry, Mr Drake, we regelen dit.
Nee, ik regel dit. Hallo, Susie.
- Harry. - Je bent heel vervelend.
En jouw oorhaar wordt grijs.
Ik neem het wel over.
Was je als ze je aanraakte.
Bowlen gaat door, hè, zondag?
Kom op.
Twee Scotch, graag.
George Jessel ziet eruit alsof hij in een vat vet ligt.
Heb ik je bericht gemist?
Ik heb niet gebeld.
Kon je geen kwartje uitgeven?
Je secretaresse is dom.
Ik haat haar. Alle secretaresses. Ze zijn waardeloos.
- Hoe heet de jouwe? - Sandra.
Oja, half mongool, half tieten.
En 100% mijn vrouw.
Echt? Sinds wanneer?
Een paar maanden. Sorry dat je geen uitnodiging kreeg.
Ik ga wel naar de volgende.
Ik heb een knul naar de Gaslight gestuurd,
hij werkt aan een set.
Hij heet Langford.
Heb je hem gezien?
Mijn ogen en oren doen nog pijn.
Niet goed, hè?
Nou, hij hielp de piano te stemmen, dat was fijn.
Susie, neem dit niet verkeerd, maar...
Wat doe je hier?
Nou...
Ik denk erover in het management te gaan. Zoals jij.
- Er is niemand als ik. - Ik weet het.
Je hebt veel mensen ontdekt.
Goede mensen. Grappige.
Jij hebt Jerry en Dean samen gebracht, verdomme.
Je bent de enige die ik mag hier.
Hou ook van jou.
Ik heb iemand gevonden.
Ze is impulsief en intuïtief
en hilarisch. Ik denk dat ze beroemd gaat worden.
- Zingt ze? - Nee, Harry, ze is een cabaretier.
Oké. Vrouwelijke cabaretiers zijn niet makkelijk. Hoe heet ze?
Zeg ik niet.
Dan ga jij erachteraan en zit ik met je broer zijn neef
zijn zoon zijn kampbegeleider van vorig jaar.
Al goed, ze is naamloos.
Ze is speciaal. Rauw, onvoorspelbaar.
En we gaan vooruit op grootse, agressieve wijze.
Nou, dat klinkt goed.
Maar ik heb een vraag.
Zeg op.
Wat moet ik doen?
Eén vraag, hè?
Oké. Les één,
leer met secretaresses praten.
Bel en maak een lunchafspraak.
Het is een veel langer gesprek.
- Nee, zijn naam heet Tanner. - Taxi.
En het is op Lenox.
De man heet Lanner en het is op Tennox.
Je hebt shit, je gaat met mij mee.
Prima, ik ga met jou mee. Wees aardig.
We gaan naar een after in Harlem.
Wil je mee?
Ik ga denk ik naar huis.
Oké.
Best goed voor mijn eerste avond vrijheid.
Vrijheid?
Ja.
Mijn man is bij me weg.
Shit.
Ja, het is...
Moet ik begrip tonen of zoiets?
Ik kan doen alsof.
Het is wat het is.
Hier, neem deze.
Wij nemen de volgende.
Bedankt.
Fijne avond, Midge.
- Donderdag weer. - Dat is goed.
Voor later.
Riverside en 113e.
- Oké. - Tot ziens, Midge.
Dag, Lenny.
Wacht, had ik iets moeten proberen?
Pap, je weet dat ik tegen je opkijk.
En je respecteer.
Ik weet dat je altijd dacht dat ik je zou opvolgen
in het bedrijf hier.
Maar ik ben jou niet. Ik ben mij.
Ik weet dat jij en mam veel hebben opgegeven en
dat je me een kans hebt gegeven.
Maar, pap, ik wil het zelf ergens maken.
Zoals jij deed.
Jij kwam naar New York zonder rooie cent
en je hebt iets opgebouwd. Je eigen plan getrokken.
Laat me mijn plan trekken.
Nou, dat is een goed argument, zoon.
Je bent een briljante man,
je weet wat je doet
en je kan alles bereiken wat je wilt.
En doe nu je kleren uit.
Kijk, ik denk niet dat hij dat zal zeggen.
- Mogelijk. - Je neemt het niet serieus.
- Jawel. - Nee.
Oké, ik ga aan iets serieus denken om in de juiste stemming te komen.
Een atoombom, septische schok.
- Midge. - Indochina, wat dat ook is.
Midge.
Denk je echt dat het een goed idee is?
Het is een goed argument.
Je bent een briljante man,
je weet wat je doet,
en je kan bereiken wat je wilt.
En trek nu je kleren uit.
- Joel? - Heb je dit nodig?
Nee. Ik betaal wel.
Bedankt.
Kom je uit de stad?
Nee. Wasdag.
Wat doe je hier?
Midge.
Ik heb nagedacht over onze situatie.
Waar we zijn,
ik op een bank,
en jij, ik bedoel, ik weet niet wat er is gebeurd vandaag,
ik weet niet waar je het geld voor nodig had.
Ik had beloofd niets te vragen.
Maar het gaat duidelijk niet geweldig voor ons allebei.
Misschien was dit een fout.
Dus...
Ik wil het nog een kans geven.
Papa?
Wat doe je hier beneden?
Ik kwam Ethan een paar uur geleden brengen.
Hij vindt zijn bed fijn en hij staarde naar Rose op een rare manier.
Natuurlijk, ja.
Gaat het wel?
Joel was beneden.
Hier?
Wat wilde hij?
Hij wilde het nog een kans geven.
Echt?
Nou...
Wat zei jij?
Nee.
Nee?
Waarom?
Omdat je weg bent gegaan.