เรามาดูข่าวเอเธนส์โอลิมปิก 2004 กันดีไหมครับ
- เรามีข่าวดีจากกีฬายิงปืนค่ะ - ใช่ครับ
การยิงปืนสั้น 50 เมตรชาย รอบชิงชนะเลิศกำลังทำการแข่งขัน
ที่สนามกีฬายิงปืน
คังชอลนักกีฬาจากเกาหลี ทำผลงานได้ดีทีเดียวครับ
- เขายังเด็กแต่ก็มีฝีมือไม่น้อยค่ะ - ใช่ครับ
เขาเพิ่งจะเรียน ชั้นมัธยมปลายเท่านั้นเอง
หวังว่าเขาจะเอาชนะแรงกดดัน
- แล้วคว้าเหรียญทองมาให้ได้ - ใช่ค่ะ
ด้วยความหวังคว้าเหรียญทองเหรียญนี้ เราไปดูที่สนามยิงปืนกันเลยครับ
(เอเธนส์ 2004)
ตอนนี้เราอยู่ที่สนามยิงปืนโอลิมปิก มาร์โกโปโล
รอบชิงชนะเลิศประเภท ปืนสั้น 50 เมตรชายได้เริ่มขึ้นแล้ว
คังชอลจากเกาหลีหวังคว้าชัยเหรียญทอง
แม้จะผ่านเข้ารอบมาด้วยอันดับที่ห้า
แต่ตอนนี้เขากำลังขึ้นนำ หลังยิงไปเจ็ดนัด
คังชอล ช่องที่สาม
ได้ไป 10.6 คะแนน
ไอวาน โยชีมอฟจากยูเครน ช่องที่สี่
ได้ไป 9.9 คะแนน
สหรัฐอเมริกา
ต้องบอกว่าเราไม่ได้คาดหวังว่าคังชอล จะได้เข้าชิงเหรียญทองเหรียญนี้
นักกีฬาถัดจากเขาคือ อันดับที่หนึ่งถึงสามของโลก
ใช่ครับ และนี่เป็นครั้งแรก ที่เขาติดทีมชาติ
แถมเป็นการแข่งระดับโลก ครั้งแรกของเขาด้วย
เด็กอายุ 17 กำลังทำผลงาน สู้กับนักแม่นปืนระดับโลก
อยากรู้จังครับว่า เขาจะสร้างประวัติศาสตร์
แบบยอกับซุนในโอลิมปิก 1992 ที่บาร์เซโลนาได้ไหม
แต่จนถึงตอนนี้เขาทำได้ดีมากเลยครับ
บรรจุกระสุนสำหรับการยิงรอบถัดไป
เตรียมพร้อม
สาม สอง หนึ่ง
เริ่มได้
เอาล่ะครับ นี่คือการยิงครั้งที่แปด
ได้ไป 10.2 คะแนน เขาได้ 10.2 คะแนนครับ
อันดับหนึ่งของโลก
- โยชีมอฟได้ 9.5 คะแนน - เยี่ยมมาก
โยชีมอฟคงจะไล่ให้ทันลำบากแล้วครับ
ใช่ครับ แต่คังชอล ก็อย่าเพิ่งรีบดีใจไป
- เขาควรมีสมาธิจนจบเกม - ใช่ครับ
สงบและมีสมาธิไว้
ดูเหมือนทางโค้ชกำลังบอกให้เขาสงบไว้
โค้ชของคังชอลก็คือคังยุน พ่อของเขานั่นแหละครับ
จริงเหรอครับ
เขาสอนลูกชายยิงปืนเพื่อฝึกสมาธิ
จนพัฒนามาถึงขั้นนี้ภายในสามปีเอง
เขาต้องได้พรสวรรค์
- มาจากพ่อของเขาแน่นอน - ผมเห็นด้วยครับ
มาถึงนัดที่เก้าของคังชอลแล้วครับ
เตรียมพร้อม
สาม สอง หนึ่ง
เริ่มได้
ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น
เขาพลาดเป้าไปไกลเลย
เขาได้แค่ 7.9 คะแนนเท่านั้น
เขาดันมาทำพลาดอย่างมากในนัดที่เก้า
โยชีมอฟจากยูเครนได้ 10.2 คะแนน
เขาได้ 10.2 คะแนน
- แปลว่า - โยชีมอฟขึ้นนำ 0.2 คะแนน
ใช่ครับ
คะแนนรวมของโยชีมอฟคือ 653.4 ขณะที่คังชอลมี 653. 2 คะแนน
คะแนนต่างกันแค่ 0.2 คะแนนเท่านั้น
การยิงครั้งสุดท้ายจะชี้ขาดว่า ใครจะคว้าเหรียญทองกลับบ้านไป
ประสบการณ์ยาวนานของโยชีมอฟ โดดเด่ดจนถึงโค้งสุดท้าย
คังชอลจะทำได้ไม่ดี เพราะขาดประสบการณ์หรือไม่
อาจเป็นแบบนั้น เพราะนี่คือ การแข่งระดับโลกครั้งแรกของเขา
นัดสุดท้ายแล้ว มีสมาธิไว้
- แต่เขาก็เก่งมากแล้วนะครับ - ใช่ครับ
- เขาต้องมีสมาธิจนจบเกม - ครับ
บรรจุกระสุนสำหรับการยิงรอบถัดไป
เตรียมพร้อม
สาม สอง หนึ่ง
เริ่มได้
ความกดดันสูงมากครับ
นี่คือการยิงรอบสุดท้าย
ได้ 10.4 คะแนน
โยชีมอฟได้ 10.4 คะแนน
โยชีมอฟเป็นนักกีฬา ที่เก่งมากเลยนะครับ
แปลว่าถ้าอยากจะได้เหรียญทอง
คังชอลต้องได้มากกว่า 10.7 คะแนน
(ยิงปืนสั้น 50 เมตรชาย)
คังชอลยังเล็งเป้าอยู่นะครับ
เขาต้องยิงภายใน 75 วินาที เขาดูประหม่ามากเลยครับ
- เขาต้องตั้งสมาธิให้ได้ - ชอล ยิงสิ
ยิงสิ
ที่จริงมันก็เป็น ความสำเร็จใหญ่หลวงแล้ว
- ที่เขามาได้ไกลขนาดนี้ - ใช่ครับ
นักกีฬาคนอื่นยิงไปหมดแล้ว
แต่คังชอลยังไม่ยิงเลยครับ
เขาต้องยิงได้แล้ว
ผ่านมา 55 วินาทีแล้วนะครับ
เขาดูประหม่ามาก
เขาต้องยิงได้แล้ว
- อย่างน้อยเขาก็ได้เหรียญทองแดงแล้ว - ใช่ครับ
เขาเหลืออีกห้าวินาทีเท่านั้น
ห้า สี่
- สาม - ยิงได้แล้ว
สอง หนึ่ง
เขายิงไปแล้ว
เขายิงออกไปในวินาทีสุดท้าย
ผลก็คือ...
- ได้ 10.9 คะแนน - ได้ 10.9
- คังชอลได้ 10.9 คะแนน - เขาพลิกกลับขึ้นมาชนะได้
เขาทำได้
เขาพลิกกลับขึ้นมาคว้าเหรียญทองได้
เขาได้เหรียญทอง เยี่ยมมาก
- เขาคว้าเหรียญทองไปได้ - สุดยอดเลย
เขาอายุแค่ 17 เองไม่ใช่เหรอ
นักกีฬาส่วนใหญ่จะเสียสมาธิ เพราะแรงกดดันมหาศาล
แต่เขาก็ทำได้
เขาคว้าเหรียญทองไปได้ เขาทำได้
เหลือแค่หนึ่งวินาที
แต่เขายิงเป้าด้วยความแม่นยำ
ดาวดวงใหม่เจิดจรัสแล้ววันนี้
(คังชอลคว้าเหรียญทอง กีฬาปืนสั้น 50 เมตรชาย)
เขาทำได้ยอดเยี่ยมมาก
ตอนนี้เขา
ส่งบอลยาวไปแล้วครับ
- ใช้ได้แล้ว - ได้
- ตอนนี้เขากำลังฝ่า... - ตรงนั้นว่าง
เอาเลย ส่งเลย
- เตะไปตรงนั้นเลย - เอาเลย
- ส่ง
- ยิงระหว่างสองคนนั้นเลย - ตรงนั้นแหละ
- ไม่ใช่ตรงนั้น - ไม่นะ
- ทางนั้นสิ - ยิงเลย
- ใกล้แล้ว - เอาเลย
- ทางนั้น - พระเจ้า
ยิง
- ไม่นะ - เสียงอะไร
ชอลเหรอลูก ทำไมกลับดึกจัง
ไปไหนมา พลาดคู่สำคัญเลย
มันจวนจะจบอยู่แล้ว
เขาเลี้ยงลูกบอลเข้าไปด้านใน
- ผ่านกองหลังไปแล้ว - ส่งยาวเลย
เอาเลยเร็วเข้า
- เอาเลย - พวกเขาพลาด
โอกาสที่จะทำแต้มอีกแล้ว
- ที่รัก - ยิง
- ยิงได้แล้ว - กองหลังไม่อยู่แล้ว
- ยิงเลย - อีกประตูเดียว
หวังว่าพวกเขาจะตั้งสติ
และทำประตูแค่อีกลูก
เขามาแล้ว ยิงเลย
- ตายแล้ว - เร็วเข้า
- ไม่นะ - สักทีเถอะ
- ยิงเลย - ไม่นะ
- เอาเลย - ยิงเลย
พวกเขาทำได้ยอดเยี่ยมมาก
อันจองฮวานมาแล้ว
อันจองฮวานยิงเข้าไปแล้ว
(เข้าประตู)
อันจองฮวาน
สำหรับข่าวแรกในวันนี้นะครับ สองวันก่อนเรารายงานว่า
มีการยิงฆ่ายกครัวในย่านซังโด
ตำรวจระบุว่า เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกเอเธนส์
คังชอล ลูกชายของพวกเขา คือผู้ต้องสงสัย
พัคซังมินรายงาน
ผมอยู่ที่สถานีตำรวจทงจัก
อดีตนักกีฬาทีมชาติคังชอลถูกจับกุม ในข้อหาฆาตกรรมครอบครัวตัวเอง
(คังชอลถูกจับกุมในข้อหา ฆาตกรรมครอบครัวตัวเอง)
โค้งยิงปืนทีมชาติคังยุน ภรรยาของเขา ยุนมีโฮ
ลูกสาวซูยอน และลูกชายจุนซอก
ถูกพบว่าโดนยิงเสียชีวิต ในห้องนั่งเล่นตอนเช้าของวันที่ 15
ขณะสอบสวนคังชอล ซึ่งไม่อยู่บ้านเวลานั้น
ตำรวจพบข้อสงสัยมากมาย เรื่องหลักฐานที่อยู่ของเขา
เกาหลีสู้ๆ
เกาหลีชนะเลิศ
นอกจากนั้นปืนสั้น ที่เป็นอาวุธก่อเหตุ
ยังถูกพบในกองขยะ ห่างจากที่เกิดเหตุ 500 เมตร
ปืนที่ใช้ก่อเหตุเป็นปืนสั้น 5.56 มม. ผลิตที่สวิตเซอร์แลนด์
แถมยังพบคราบเลือดของเหยื่อ และรอยนิ้วมือของคังชอลบนปืน
ตำรวจยืนยันว่าปืนที่ใช้ก่อเหตุ
เป็นปืนสั้นกระบอกเดียวกับ ที่คังชอลใช้แข่งโอลิมปิก
ใช่ครับ เป็นเรื่องที่น่าตกใจมากเลย
คุณโซยองครับ
หลายคนยังไม่ลืม
ช่วงเวลาสุดซึ้งของโอลิมปิก ที่เอเธนส์ใช่ไหมครับ
ผมยังจำได้ว่าเขาวิ่งไปกอดพ่อ เหมือนกับเด็กน้อย
ถ้าคังชอลฆ่าครอบครัวของเขาจริง
คุณคิดว่าอะไรคือแรงจูงใจครับ
แม้ว่าแรงจูงใจจะยังไม่ชัดเจน
แต่จากคนที่สนิทกับพวกเขา
บอกว่ามีความไม่ลงรอยกัน ระหว่างพ่อกับลูกชาย
หลังจากคังชอลเลิกยิงปืน แล้วเลือกเรียนวิทยาการคอมพิวเตอร์
แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอ ที่จะอธิบายว่า
ทำไมนักกีฬาโอลิมปิกผู้โด่งดัง ถึงสังหารครอบครัวของเขา
ใช่ค่ะ และเพราะอย่างนั้น
จึงมีการประท้วงอย่างรุนแรง ที่ตำรวจเร่งรัดจับกุมเขา
คนสองคนเห็นนายที่ประตูหลัง
นายจะอธิบายว่ายังไง
นายทะเลาะกับพ่อ หนึ่งสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุ
แล้วก็บอกเพื่อนตอนกำลังดื่มกัน ว่านายรำคาญพ่อ
ที่เขาชอบจู้จี้ และนายอยากให้เขาหายไปใช่ไหม
เปล่าครับ ผมไม่ได้พูด
งั้นเหรอ
นายคงอยากย้ายออกมาสินะ
นั่นสินะ
คงจะอย่างนั้นแหละ
ใช่ไหม
แต่ถึงอย่างนั้น
นายก็ไม่ควรยิงพ่อตัวเองตาย
แถมยังยิงแม่ตัวเองที่พยายามห้าม
นายสติแตกแล้วก็ยิงทุกคนทิ้ง
แล้วไง กลัวตายหลังจาก ฆ่าพวกเขาหรือไง
ถึงได้หนีไปแล้วกลับมาร้องไห้ ต่อหน้ารูปพวกเขา
รู้ไหมตำรวจเรียกคนแบบนี้ว่าอะไร
พวกเศษสวะไง
แกควรถูกกำจัดออกไปจากสังคม
และนั่นคือหน้าที่ฉันเอง
เข้าใจไหม
ชอล
อัยการคดีนี้คือฮันชอลโฮ
เขาเป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูง
และตั้งความหวังจะลงเล่นการเมือง
เขาพยายามจะกวาดคะแนนนิยม จากคดีนี้เพราะแกมีชื่อเสียง
โชคร้ายจริงๆ
อีกอย่าง
เราจัดงานศพไปแล้ว เพราะรอต่อไปอีกไม่ได้
เราฝังทุกคนไว้ในทุ่งตะวัน
ไม่ต้องห่วงนะ
เข้มแข็งเอาไว้
เราจะพยายามทำทุกอย่าง แกรอในนั้น
พิจารณาจากเวลาและวิธีก่อเหตุ
พูดยากว่าเป็นการฆ่าเพราะบันดาลโทสะ
การฆ่าครอบครัวของตัวเอง ด้วยแผนที่วางเอาไว้อย่างรัดกุม
เป็นอาชญากรรมที่เลวร้าย และไร้ศีลธรรม
อีกทั้งผู้ต้องหา เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียง
และเพราะเขาเป็นแบบอย่างของเยาวชน
เหตุการณ์นี้จึงสร้างความตื่นตระหนก ให้สังคมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
เพื่อที่จะเตือนสังคมถึงอันตราย
ผมขอยืนยันหนักแน่นต่อศาล
ให้ลงโทษคังชอล สถานหนักที่สุดตามกฎหมาย
นั่นคือการประหารชีวิต
- ใช่แล้ว - แขวนคอไอ้เลวนั่นเลย
แกมันปีศาจ
ไปตายซะ
จัดการมันเลย
คังชอล
แกมันสารเลว
สรุปแบบนี้ได้ยังไง
ไอ้สารเลว
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
รับสายสิ
นี่
ซอกบอม โทรศัพท์นายน่ะ
นี่
ฉันจะนอนนะ
(หมาบ้า)
นี่ หมาบ้าโทรมา
นายตายแน่ โทรมาเป็นสิบรอบแล้ว
ครับอาจารย์ ซอกบอมเองครับ
- นี่ - ครับ
- ทำไมถึงไม่รับสาย ไอ้โง่ - คือผม...
- แล้วยอนจูอยู่ไหน - โอยอนจูเหรอครับ
เธออยู่กับผมนี่แหละครับ
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึง ไม่ยอมรับโทรศัพท์ครับ
- ครับ ได้ครับ - โอ๊ย
เจ็บชะมัด
เขาถามหาเธอ
ให้ตายเถอะ
(สิบสายไม่ได้รับจากหมาบ้า)
ทำไมโทรศัพท์ฉันปิดเสียงล่ะ
ถ้าเขาโทรหาเธอสิบสายแล้วเธอไม่รับ เขาต้องฆ่าเธอแน่
- เขาจะโทรหาฉันทำไมนะ - จะไปรู้เหรอ
- ตายแล้ว - โชคดีนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- คุณพระ - อะไรเหรอ
- คราบน้ำลายติดหน้าน่ะ - หา
- อาจารย์พัคล่ะ - อะไรนะ
- อาจารย์พัค - ไม่รู้สิ แต่คราบน้ำลาย...
ตายแน่ๆ
เขาคงไม่ฆ่าฉันใช่ไหม
ได้โปรดเถอะ
(แผนกผู้ป่วยหนัก)
- อาจารย์พัคล่ะคะ - เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
- เห็นอาจารย์พัคไหมคะ - เขาไม่ได้ลงมาที่นี่นะคะ
มีผู้ป่วยแผนกเราไหมคะ
ไม่มีนะคะ
แล้วเรื่องอะไรกันล่ะ
อาจารย์พัคคะ โอยอนจูค่ะ
เข้ามาสิ
นานเลยนะกว่าจะมาได้
- อยากตายหรือไง - ขอโทษค่ะ
ฉันไม่รู้ว่าอาจารย์อยู่ที่นี่
ฉันโทรหาเธอรัวๆ แต่เธอกลับไม่รับสาย
เคารพกันบ้างไหม
- คิดว่าจะไม่รับสายกันก็ได้งั้นเหรอ - ขอโทษค่ะ
จะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วค่ะ ขอโทษนะคะ
โอซองมู พ่อของเธอ เป็นนักเขียนการ์ตูนเหรอ
- คะ - ได้ยินว่าเธอเป็นลูกสาวเขา
ฉันไม่ยักรู้
ค่ะ เขาเป็นพ่อของฉัน
- จริงเหรอ - ค่ะ
- ไม่น่าเป็นไปได้เลย - คะ
พ่อของเธอคือโอซองมูผู้ยิ่งใหญ่ ทำไมลูกสาวเขาถึงเป็น...
แค่โอยอนจูล่ะ
ขอโทษค่ะที่ฉันเป็นแค่โอยอนจู
อยู่กับพ่อแม่หรือเปล่า
เปล่าค่ะ ฉันอยู่กับแม่
- แล้วพ่อล่ะ - พ่อแม่ฉันหย่ากันค่ะ
งั้นเหรอ แล้วได้เจอพ่อบ่อยไหม
ก็เจอบ้างค่ะ
แต่อาจารย์ถามเรื่องนี้ทำไมคะ
- ฉันไม่... - เล่าให้ฟังหน่อย
- คะ - คือว่า
ฉันติดเรื่องนี้มาพักใหญ่แล้ว
การ์ตูนของพ่อเธอ
มันสนุกมากเลย
ใช่แล้ว ฉันรู้ว่ามันดัง
แต่เว็บตูนมันห่วยแตก ฉันก็เลยไม่อ่าน
แต่ได้ยินว่ามันจะจบแล้วสัปดาห์นี้
ก็เลยรีบไปร้านหนังสือ
แล้วซื้อมาทั้งหมด 33 เล่มเลย ดูสิ
ใช้เวลาน่าดู
ฉันอ่านจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนสองคืน
ทำไมมันสนุกขนาดนี้
นี่คือเหตุผล
- ที่โทรตามฉันเหรอคะ - รู้อะไรไหม
ฉันรักตัวเอกมากเลยนะ
เจ้าคังชอลนี่ดื้อด้านมาก
ฉันเป็นผู้ชาย
- แต่ฉันก็คิดว่าเขาเจ๋ง - เขาเจ๋งในสายตาผู้หญิงเหมือนกันค่ะ
- เธอก็ชอบเหรอ - แน่นอนอยู่แล้ว
ใครจะไม่ชอบคังชอลล่ะคะ
เขาหล่อ มีพรสวรรค์ มารยาทดี
แถมตาเขาก็ เขาเซ็กซี่มาก
เซ็กซี่เหรอ
ขอโทษค่ะ ฉันพูดมากไป
ให้ตาย
แปะมือหน่อย
ดีใจจังที่ได้เจอแฟนคลับคังชอลอีกคน
ไม่รู้เลยว่าเธอก็ชอบเหมือนกัน
อาจารย์ชอบ "ดับเบิลยู" ตั้งแต่เมื่อไหร่ น่าจะบอกฉันบ้าง
เธอก็น่าจะบอกว่าเขาเป็นพ่อเธอ
- พ่อฉันคงดีใจมาก - พระเจ้า
อาจารย์ครับ
กรุณาเซ็นด้วยครับ
ถ้าอย่างนั้น
ใครคือฆาตกรตัวจริงเหรอ
ฉันก็ไม่แน่ใจเรื่องนั้นค่ะ
มันจะจบสัปดาห์นี้แล้ว แต่ยังไม่เปิดเผยอีกเหรอ
พ่อเธอไม่บอกบ้างเลยหรือไง
พ่อไม่เคยพูดเรื่องนี้เลยค่ะ
- แม้แต่กับลูกสาวตัวเองเหรอ - ใช่ค่ะ
ไปหามาเล่าให้ฉันฟัง
ผมรู้จักพ่อเธอดี เขาเข้มงวดมาก
ใช่ค่ะ
เธอไม่เคยผ่าตัดเปิดทรวงอกใช่ไหม
ฉันจะให้เธอผ่าเปิดทรวงอก
- จริงเหรอคะ - หามาว่าใครคือฆาตกร
แต่พ่อฉันไม่ยอมบอกแน่
- จะให้เย็บปิดด้วย - ฉันจะรีบไปหามาให้ค่ะ
ถ้าโกหกเพราะว่าอยากผ่าเปิดอก ฉันฆ่าเธอแน่
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ไม่ต้องห่วง
- อาจารย์ครับ - หือ
- ผมคิดว่าไม่ยุติธรรม - เรื่องอะไร
แพทย์รุ่นพี่ยังไม่เคย ผ่าเปิดทรวงอกเลยนะครับ
งั้นเหรอ
ถ้าไม่พอใจก็ควรมีพ่อ เป็นนักเขียนการ์ตูนสิ
สุดยอดไปเลย
ถ้ารู้เร็วกว่านี้ว่าเขาบ้าการ์ตูน
ชีวิตฉันคงง่ายกว่านี้เยอะ
แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้แล้ว
ลองดู
(พ่อ)
ไม่
ฉันเจอปัญหาแน่ถ้าฉันถาม
(พัคซูบง)
- สวัสดีครับ พี่ยอนจู - พี่ยอนจูเหรอ
ซูบง ไม่ได้คุยกันนานแล้วนะ
- พี่ครับ คือว่า... - นายคงยุ่งมากสินะ
ฉันรู้ว่านายต้องส่งงานวันนี้ มันก็คงจะเหนื่อยหน่อย
แต่ฉันมีเรื่องอยากให้นายช่วย และชีวิตฉันขึ้นอยู่กับเรื่องนี้
- ขอร้องอย่าบอกพ่อนะ - พี่ครับ
ผมกำลังจะโทรหาพี่พอดี กลับไปนั่ง
- เรามีปัญหาแล้ว - หมายความว่าไง
อาจารย์หายตัวไปครับ
อะไรนะ
คือว่า
ผมติดต่อเขาไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืน
อะไรกัน
เขาคงไปดื่มกับเพื่อนที่ไหนสักที่
ไม่นะ ผมโทรไปบาร์ที่เขาไปประจำ แล้วก็พวกเพื่อนแต่ไม่มีใครเจอเขาเลย
เขาทิ้งโทรศัพท์ไว้ด้วย
เขาทิ้งโทรศัพท์ไว้เหรอ
แถมทิ้งกระเป๋าเงินกับกุญแจรถด้วย เขาหายตัวไป
แล้วเขาจะไปไหนได้
กำหนดส่งคือสี่โมงเย็น แต่เขายังไม่สั่งงานเราเลย
เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เขาไม่เคยส่งงานช้ามาก่อน
เราจะทำยังไงดี
(ดับเบิลยู)
พี่
- ตกใจหมดเลย - สวัสดีค่ะพี่
สวัสดีทุกคน ได้ข่าวพ่อบ้างไหม
เขายังไม่กลับมาเลย
หือ
ไม่ได้คุยกับเขาบ้างเหรอ
ฉันยุ่งมาก ไม่ได้คุยกันนานแล้ว
ผมควรบอกกองบรรณาธิการ แต่ผมยังไม่กล้าบอกพวกเขา
รออีกสักนิดเถอะ เรายังมีเวลา
แต่มีเรื่องหนึ่งแปลกมากเลย
เราทำงานข้างนอกนั่นทั้งคืน และเขาไม่ได้ออกจากห้องเลย
รับกาแฟไหมครับ
เอามาตอนสี่ทุ่ม
ครับ
เราอยู่ข้างนอกนั่นทั้งคืน
แต่ว่า...
กาแฟ...
อาจารย์ครับ
ผมเข้าไปในห้องตอนสี่ทุ่มเป๊ะ
แต่เขาไม่อยู่ในนั้น แล้วก็ไม่มีใครเห็นเขาออกไป
- ออกไปตามหาเขาเร็ว - อือ
เรากลัวว่าเขาจะไปล้มที่ไหน เลยตามหาไปทั่ว
อาจารย์คะ
เขาไปไหนนะ
แต่ว่า...
ไม่มีร่องรอยของเขาเลย มันแปลกไหมล่ะ
- มันแปลกไหมล่ะ - แปลกสิ แปลกมาก
โทรหาตำรวจดีไหม
ยังไม่ถึง 24 ชั่วโมงเลย รออีกนิดเถอะ
เขาอาจรู้สึกหงุดหงิด
แล้วออกไปสงบจิตสงบใจข้างนอก
ไปตอนกลางคืนโดยไม่บอกใคร แถมไม่มีเงินกับโทรศัพท์น่ะเหรอ
เขาก็เป็นคนนะ
เขาคงเศร้าที่ต้องบอกลาตัวการ์ตูน
ที่เขาวาดมาเป็นสิบปี
ใครครับ อาจารย์น่ะเหรอ
เขาดูไม่เศร้าสักนิด
แถมบอกว่าเขาเบื่อมันมาก จนอยากจะฆ่าซะให้ตาย
ฆ่าเหรอ ฆ่าใคร
คังชอลไง
เขาบอกว่าเขาจะฆ่าคังชอลในฉากจบ
- เขาไม่ฆ่าคังชอลหรอก - ตายล่ะ
ผมเห็นแล้ว
เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
มานี่ ที่จริงผมไม่ควรให้พี่ดู
อย่าบอกใครนะ
- อะไรน่ะ - จะอะไรล่ะ ก็คังชอลไง
- ดูสิ เขาตายแล้ว - ทำไมล่ะ
- นายฆ่าคังชอลทำไม - ผมไม่ได้ฆ่าเขา
ทำไมเขาถึงตาย ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
- เขาตายจริงเหรอ - ดูเลือดนั่นสิ
ใครจะรอดได้หลังจากเสียเลือดขนาดนั้น
พี่เป็นหมอนี่
พวกเราทุกคนไม่เห็นด้วย
ผมไม่เคยขัดความคิดเขามาก่อน
แต่คราวนี้ผมไม่เห็นด้วยอย่างแรง
ซอนมีร้องไห้เลยนะ แต่อาจารย์ก็ยังยืนกราน
ให้ตาย
พ่อพี่ตั้งใจจะฆ่าเขา
อย่างเลือดเย็นด้วย เขาบอกว่าเป็นฝันของเขาเลย
- ไม่มีทาง - พระเจ้า
ถ้าเรื่องนี้โพสต์ลงอินเทอร์เน็ต คนต้องบ้าแน่
ทุกคนหวังว่าคังชอล จะจับฆาตกรแล้วแก้แค้นได้
แต่กลายเป็นว่าเขาถูกฆ่าซะเอง
นั่นใช่ฆาตกรหรือเปล่า คนนั้นใคร
ไม่รู้สิ เขาไม่ได้บอก
เขาวาดถึงตอนนี้แล้วก็หายไป
บางทีเขาอาจไม่ได้ตั้งใจวาดแบบนี้
- แล้วอยากคิดทบทวน... - ไม่ใช่หรอก
ไม่น่าใช่
เขาดูตั้งใจมาก
สาบานเลยว่าเห็นเขายิ้ม
เขาดูเหมือนมีความสุขมาก
ทำไมนะ
ทำไมเขามีความสุข กับการวาดตัวเอกให้ตาย
จะไปรู้ได้ไง ผมอ่านใจเขาได้ที่ไหน
เป็นไปได้ไหม
ว่าแฟนคลับบ้าคลั่ง อาจได้ยินเรื่องตอนจบ
แล้วลักพาตัวพ่อฉันไป
- เหมือนหนังเรื่อง "อ่านแล้วคลั่ง" - ใช่
- เรื่องเกี่ยวกับแฟนคลับคลั่ง - ผมเคยดูแล้ว
งั้น...
- งั้น... - เราควรโทรแจ้งตำรวจ
- ฉันรู้สึกไม่ดีเลย - ผมจะแจ้งเอง
ฉันจะโทรแจ้งเดี๋ยวนี้
ซอนมี ยุนฮี เอาโทรศัพท์มา
- เอาโทรศัพท์มาเร็ว - มีอะไร
- อย่าเพิ่งถาม เอามาเร็ว - ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ
(ความลับการตายของครอบครัว ความไม่เป็นธรรม)
(ปัญหาครอบครัว ผู้ต้องสงสัย คังชอล ฮันชอลโฮ)
ฉันจะไม่ยอมถูกกลืนกิน
แต่ฉันจะกลืนกินเขาแทน
"ฉันจะไม่ยอมถูกกลืนกิน
แต่ฉันจะกลืนกินเขาแทน"
อะไรกันเนี่ย
ฉันอยู่ที่ไหน
ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่
โทษนะ นี่คุณ ตื่นสิ
ได้ยินฉันไหม
ทำไมไม่ได้ล่ะ
โธ่เอ๊ย
นี่คุณ ทนอีกหน่อยนะ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
- อาหารจานหลักสองจาน - ขอโทษค่ะ
เรียกรถพยาบาลให้ที มีคนกำลังจะตายบนดาดฟ้า
ไม่ได้ยินหรือไง มีผู้ชายโดนแทงกำลังจะตาย
เขาอยู่ได้อีกไม่นาน เพราะเสียเลือดไปมาก
บอกพวกเขาให้รีบมา
เร็วเข้าสิ
- เกิดอะไรขึ้น - ไปดูซิ
นายไปเรียกผู้จัดการ
อะไรกันเนี่ย
- เขาสาหัสเลยเหรอ ใครน่ะครับ - ฉันก็ไม่รู้จัก
ส่องไฟให้หน่อยค่ะ รถพยาบาลมาหรือยัง
- เรียกรถพยาบาลแล้วใช่ไหม - ครับ
มีการประชุมหมอผ่าตัดข้างล่าง
- พวกเขากำลังขึ้นมา - การประชุมเหรอ
ที่นี่ที่ไหน
- อะไรนะ - นี่อาคารอะไร
ที่นี่คือโรงแรมครับ
- โรงแรมโซลไพรม์ - โรงแรมเหรอ
รู้ไหมครับว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่
รอให้หมอมาเถอะครับ
ฉันก็เป็นหมอ
ถึงจะไม่เก่งมากนักก็เถอะ
ตายแล้ว เขาเป็นอะไรน่ะ
- ฉันว่าเขาปอดรั่ว - อะไรนะ
ปอดรั่วใช่ไหม ใช่แน่ๆ
ใช่แล้ว งั้นก็ต้องเจาะ
ฉันจะต้องเจาะ แต่ไม่มีอะไรที่ใช้ได้เลย
ไม่นะ อันตรายเกินไป เธอไม่รู้อะไรเลย
เขากำลังจะตายเหรอ
ถ้าฉันทำพลาดแล้วเขาเกิดตาย ฉันจะต้องรับผิดชอบ
ช่างมันแล้ว หมอในละครยังทำได้
- พวกเขาก็แค่ทำไปเลย - คุณเป็นหมอจริงเหรอครับ
อย่าทำเลยถ้าคุณไม่มั่นใจ รอความช่วยเหลือดีกว่า
ฉันไม่เคยมั่นใจเลย บอกแล้วไงว่าฉันไม่เก่งเรื่องนี้
แต่จะปล่อยให้เขาตายได้ยังไงล่ะ
เขาตายเหรอ
ผู้ชายคนนี้ตายแล้ว
- คนนี้เหรอ - เขาตายแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - มีอะไร
- เกิดอะไรขึ้น - เขาตายแล้วเหรอ
ขอทางหน่อยครับ
เขาเป็นไงบ้าง
มีแนวโน้มว่าปอดจะรั่ว แต่ควบคุมการเสียเลือดได้แล้ว
- พาเขาไปโรงพยาบาลด่วนเลย - ได้ครับ
- ด่วนเลย - เขาน่าจะรอด
หมาบ้าน่าจะได้เห็นฉันเมื่อกี้
เขาน่าจะได้เห็นว่าโอยอนจู ที่เขาดูถูกทำอะไรไป
นี่แปลว่าในชีวิตจริงฉันก็เก่งสินะ
ฉันนี่เกิดมาเพื่อเป็นหมอแน่นอน
- ขอบคุณค่ะ - สวัสดีครับ
ผมพัคโฮยอง เป็นผู้จัดการโรงแรมนี้
สวัสดีค่ะ
ได้ยินว่าเขาอาจตาย ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือทันที
ถ้ามีคนถูกฆ่าในโรงแรมของเรา...
ขอบคุณนะครับ ขอบคุณมากเลย
อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ
ฉันแค่ทำหน้าที่ของหมอ
โชคดีจริงๆ ที่หมอมาพบเขา
เขาโชคดีที่สุดเลย
แต่ว่าคุณต้องให้ปากคำด้วย ตอนตำรวจมาถึงนะครับ
ได้เลยค่ะ
- ขอทราบชื่อได้ไหมครับ - ได้ค่ะ
- มันยับไปหน่อย - ไม่เป็นไรครับ
ฉันโอยอนจูจากศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ
- คุณพักที่โรงแรมของเราเหรอครับ - เปล่าค่ะ
แล้วคุณขึ้นมาทำอะไรบนนี้ครับ
คะ
คุณหมอครับ
ผมถามคุณว่าขึ้นมาบนนี้ทำไมน่ะครับ
- ค่ะ คือว่าฉัน... - คุณพัค
นั่นคุณคังชอลครับ
- อะไรนะ - ใช่ประธานคังชอลจริงๆ ครับ
ตอนแรกผมจำไม่ได้เพราะเลือดท่วมไปหมด
เราจะทำยังไงดี
หมายความว่าไง ประธานคังชอลเหรอ
นี่มัน...
พระเจ้า
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- โทรหาห้องเลขาเขา - อะไรนะครับ
- เร็วเข้า - ครับ
- เป็นอะไรไหมครับ ประธานคัง - พวกเขาเป็นอะไรกัน
คังชอลคือใครนะ
คังชอลคือตัวเอกในการ์ตูนของพ่อ
เขาอาจเป็นพวกคนดัง
อ๋อ มีนักร้องชื่อคังชอลด้วย
ไม่สิ นั่นมันคังตะต่างหาก
- ไม่หรอก ไร้สาระ... - ไม่ต้องพูดแล้วครับ
เราโทรตามบริษัทแล้ว
ขอโทษนะครับ เราควรดูแลคุณ
เราทำดีที่สุดแล้ว แต่ว่า...
เร็วหน่อยได้ไหม ระวังด้วย
ไม่ต้องห่วงนะครับ ใจเย็นไว้
ระวังหน่อย
ไม่ต้องห่วงนะครับ
เร็วหน่อยครับ
เดี๋ยวผมจัดการทุกอย่างเอง
เบาหน่อย ระวังด้วย
นี่ ระวังหน่อย
อะไรน่ะ
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
นั่นอะไรน่ะ
อะไรอีกล่ะทีนี้
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ถ้าเกิด...
- ทำอะไรน่ะพี่ - คุณพระคุณเจ้า
- นี่ - ตกใจอะไรขนาดนั้น
เกิดอะไรกับฉันเหรอ
หมายความว่าไง
ฉันหายตัวไปตั้งนานไม่ใช่เหรอ
พี่หายตัวไปเหรอ เมื่อไหร่
ก็ฉันอยู่ในห้องคนเดียว แล้วนายก็ออกไปเรียกตำรวจ
พี่
ผมไม่ได้เรียกตำรวจ
อาจารย์เขา...
ปลอดภัยดี
อะไรนะ
เขาส่งมาทันกำหนด
ผมไม่รู้ว่าเขาส่งมันมาจากไหน แต่เขาเพิ่งส่งมา
แถมเขาช่วยชีวิตคังชอลด้วย
พี่พูดถูก
เขาแค่เดินออกไปทำให้หัวโล่ง
เพราะเขาเศร้าที่ต้องฆ่าคังชอล
ผมตามพี่มาให้เสียเวลา
- เขาส่งมาจริงนะ เดี๋ยวเอาให้ดู - พ่อฉันอยู่ไหน
เขาไม่ได้โทรมา แต่เดี๋ยวก็มาเพราะเสร็จแล้ว
ออกมาเร็วเข้า ทุกคน
พี่
โธ่ พี่ เร็วเข้า
ออกมาสิ
ให้ตายสิ เร็วเข้า
นั่งสิ
ดูเอาแล้วกัน
พี่
คังชอลของพวกเรายังไม่ตาย เอ้าชน
แถมยังไม่ใช่ตอนจบด้วย เดาว่าเขาคงเขียนต่อไปอีกหน่อย
เยี่ยมไปเลยเนอะ
- เฮ้อ อยู่ๆ ก็รู้สึก... - หิวใช่ไหม
สั่งจาจังมยอนกันเถอะ สั่งทังซูยุกด้วยดีไหม
ไม่อยากจะเชื่อ กินนี่ก็พอแล้วน่า
(ตุ้บ)
(ปรากฏตัว)
(โทษนะ นี่คุณ ตื่นสิ ได้ยินฉันไหม)
โทษนะ นี่คุณ ตื่นสิ ได้ยินฉันไหม
(เรียกรถพยาบาลให้ที)
เรียกรถพยาบาลให้ที มีคนกำลังจะตายบนดาดฟ้า
(ลนลาน)
(หยุด)
อะไรกันเนี่ย
เขาสาหัสเลยเหรอ ใครน่ะครับ
(กด)
(หยิบ)
(ยก)
(แทง)
บ้าไปแล้ว
เขาเพิ่มตัวละครใหม่เป็นหมอผู้หญิง
ใช้ชื่อพี่ด้วย
(รีบเร่ง)
(ยก)
บ้าไปแล้ว
นั่นมัน...
นั่นฉันนี่
ตัวเอกคังชอล
เกิดที่โซลเมื่อปี 1987
เป็นผู้บริหารร่วมของเจเอ็นโกลบอล บริษัทการค้าออนไลน์
เจเอ็นโกลบอลมีมูลค่า ในตลาดหลักทรัพย์ 1.5 ล้านล้านวอน
รวยแบบเหลือเชื่อ ด้วยทรัพย์สินกว่าแปดแสนล้านวอน
เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อ 12 ปีก่อน
ตอนที่หนุ่มน้อยคังชอล คว้าเหรียญทองโอลิมปิก
- ได้ 10.9 คะแนน - ได้ 10.9
รูปหล่อ มีความสามารถ และขยันขันแข็ง
เขากลายเป็นคนดังระดับประเทศ
- เขาคว้าเหรียญทองไปได้ - คังชอล
แต่ครอบครัวของเขาถูกฆ่า
ทำให้ชีวิตเขาพลิกผันไป
- เขาถูกจับเป็นผู้ต้องสงสัย - คุณยิงทุกคนทิ้ง
ปัญหาคือไม่มีผู้ต้องสงสัยรายอื่น
ผมขอเสนอต่อศาลให้ลงโทษคังชอล ในสถานหนักที่สุด
ตามกฎหมาย นั่นคือการประหารชีวิต
แกมันสารเลว
สรุปแบบนี้ได้ยังไง
คังชอลถูกตัดสินประหารชีวิต ในศาลชั้นต้น
และอุทธรณ์จนเหลือเป็นจำคุกตลอดชีวิต
ในที่สุดศาลฎีกาพบว่าเขาบริสุทธิ์ เพราะหลักฐานไม่เพียงพอ
ศาลพบว่าจำเลยไม่มีความผิด
แต่ความทุกข์ของเขายังไม่จบ เพียงเพราะเขารอดจากโทษประหาร
เมื่อคังชอลกลับบ้าน หลังจากติดคุกมาหนึ่งปี
เขารับความจริงไม่ได้ว่า ครอบครัวเขาจากไปแล้ว
นั่นเขาใช่ไหม
ทั้งหมด 4,000 วอนค่ะ
เขาหน้าด้านมาก
- นั่นคังชอลไม่ใช่เหรอ - ไม่มีทาง
คิดว่าใช่เขานะ
- ไม่มีทาง - มานี่สิ
นั่นคังชอล
สายตาดูถูกจากผู้คน
ที่ยังสงสัยเขาได้ทรมานเขา
หลังจากจมอยู่กับความทุกข์มาหนึ่งปี
เขาตัดสินใจจะจบชีวิตตัวเอง
ในชีวิตที่แสนสั้นเขาไม่เคยคิดเลยว่า จะต้องมาจบแบบนี้
เขาโกรธ
และรู้สึกสิ้นหวัง
ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย
ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา
การพลิกมาเอาชนะ
คังชอลเลือกจะสู้แทนการยอมตาย
เขาจะไม่ได้ชีวิตคืนมา จนกว่าจะเจอคนร้ายตัวจริง
เขาจึงสาบานจะล่าฆาตกรให้ได้
ก่อนเขาจะตาย
โรงพยาบาลแจ้งว่า คังชอลได้รับการผ่าตัดสองรอบ
และตอนนี้อาการคงที่
ผู้คนที่เป็นห่วงเขา มารอกันเต็มโรงพยาบาล
ตำรวจกำลังตามหาตัวคนที่ทำร้ายเขา
แต่ว่าพวกเขายังไม่มี หลักฐานที่ชัดเจน
ฟังจากผู้จัดการโรงแรม
พยานเพียงคนเดียวอ้างว่าเป็นหมอ
แต่ยังยืนยันตัวตนของเธอไม่ได้
ตำรวจประกาศว่าจะตามหา พยานคนดังกล่าวอย่างเต็มที่
รวมถึงจับตัวผู้ร้ายมาให้ได้ด้วย
- หาเธอเจอไหม - ไม่เจอ
พวกเขาค้นทั่วบริเวณแต่ไม่เจอเธอเลย
กล้องวงจรจับภาพเธอไม่ได้เลยสักตัว
- ไม่เลยเหรอ - ค่ะ
ผู้หญิงคนนี้ก็แปลก
เธอบอกผู้จัดการว่าจะให้ปากคำ...
คุณโอยอนจูครับ
อ้าว เธอไม่อยู่
เธอไปไหนแล้ว
เธอหายไปตอนตำรวจมาถึง
เธออ้างว่าเป็นหมอจากศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ
แล้วมันอยู่ที่ไหน
ไม่มีโรงพยาบาลชื่อนั้นในเกาหลี
แสดงว่าเธอแกล้งทำเป็นหมอ
ดูนี่สิ
"แพทย์ประจำบ้าน ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก โอยอนจู"
เธอถึงขั้นทำนามบัตรด้วย
แต่เบอร์โทรกับอีเมลกลับเป็นของปลอม
ตำรวจสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้ อาจสมรู้ร่วมคิด
ผมไม่คิดแบบนั้น
เธอไม่ได้ทำหรอก
คุณจะรู้ได้ยังไง คุณจำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ
สัญชาตญาณมั้ง
ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาเธอให้เจอ
ผมว่าผู้หญิงคนนั้นมีกุญแจไขชีวิตผม
"กุญแจไขชีวิตคุณ" เหรอ
พูดจาอย่างกับละคร ทำฉันขนลุกหมด
ตามหาเธอ
พวกเขากำลังสเก็ตช์ภาพ
ได้ยินจากพวกเจ้าหน้าที่ฉุกเฉิน
ว่าเธอค่อนข้างสวย
- เปล่า เธอไม่สวยเลย - พวกเขาบอกแบบนั้น
ถ้าแบบนั้นเรียกสวย หมาจรจัดก็คงสวยได้เหมือนกัน
แต่คุณบอกว่าเธอคือกุญแจไขชีวิตนะ
ก็ไม่ได้บอกว่าเพราะเธอสวยนี่
คิดว่าเป็นรักแรกพบซะอีก
คุณคิดว่าผมเป็นยังไง
เพลย์บอยแห่งศตวรรษ
เคยเห็นเลขาที่หยาบคาย กับเจ้านายบ้างไหม
เคยไหม
- ไม่เคย - ใช่
แล้วผู้หญิงที่คุณเพิ่งเจอจะเป็น กุญแจไขชีวิตคุณได้ยังไง
เหตุผลของชีวิตผม
เธอคือกุญแจเพื่อหาเหตุผลว่า ทำไมผมถึงมีชีวิตอยู่
พอใจไหม
น่าหงุดหงิดจัง
ฉันก็บอกเหตุผลที่ นายมีชีวิตได้เหมือนกัน
ฟังนะ ง่ายจะตาย
พ่อแม่นายรักกัน
- แล้วสเปิร์มกับไข่... - อย่าสเก็ตช์ภาพเธอสวย
แบบนั้นหาเธอไม่เจอแน่
แล้วก็พูดแบบกันเอง เฉพาะตอนเราอยู่ลำพัง
ค่ะ
รับทราบค่ะ
ฉันจะบอกตำรวจอย่างที่คุณบอกทุกอย่าง
ผู้หญิงที่เป็นกุญแจไขชีวิตคุณ
ไม่สวยเลยสักนิด
เธอโมโหอีกแล้วสินะ
เรียกเธอว่ากุญแจไขชีวิต คงเกินไปหน่อย
เธอคงสวยมากสินะ
บอกแล้วไงว่าไม่สวย
จริงนะ
"โอยอนจู"
(แพทย์ประจำบ้าน ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก โอยอนจู)
"โอยอนจู"
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
(โอยอนจู ตอนนี้คุณอยู่ไหน)
ยอนจูล่ะ เธออยู่ไหน
อยู่นี่เอง
ฉันเข้าใจนะว่าพ่อรักเธอมาก
ฉันรู้
แต่เขาวาดคุณเป็นตัวการ์ตูนได้ยังไง
แล้วนักอ่านแบบผมจะอ่านยังไง
- เห็นหรือยัง ดูสิ - คุณพระ
เห็นนี่ไหม
นี่ไง "ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ"
เขาบอกชัดเลยว่าเป็นลูกสาวของเขา
ฉันจะมีสมาธิได้ไง ถ้าคนอย่างเธอช่วยคังชอล
อะไรนะ โอยอนจูสวยงั้นเหรอ
บ้าไปแล้ว
ในตอนนั้นนะ
ฉันรู้เลยว่าฉันมีความรุนแรงในตัว
ฉันรู้เลยว่าฉันอยากฆ่าคน แทนที่จะช่วยชีวิต
ไว้ค่อยคุยนะคะ อาจารย์
ฉันก็ไม่อยากได้แบบนี้เหมือนกัน
คุณขอให้พ่อทำแบบนี้ใช่ไหม
แทนที่จะเอาเรื่องมาเล่า
คุณกลับทำลายงานชิ้นเอก ด้วยการใส่ตัวเองเข้าไป
- ออกไปก่อนเถอะนะคะ - อะไรนะ
- ตอนนี้คงไม่เหมาะ - คุณจะทำอะไร
- ออกไปก่อนนะคะ - เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
- ได้โปรด - นี่แตะตัวผมเหรอ
- นี่กำลังผลักผมงั้นเหรอ - ออกไปก่อนเถอะค่ะ
อะไรกันเนี่ย
มีอะไรครับ อาจารย์
นายเห็นไหม
เธอทำให้ฉันโกรธ
ออกมานะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น คิดสิยอนจู
ตั้งสติหน่อย
- ไงครับพี่ - ซูบง
เห็นแล้วใช่ไหม คังชอลตามหาฉัน
มันแปลกมาก เขาตามหาฉัน
ใช่แล้ว เขาตามหาพี่
เขามีนามบัตรฉันแล้วก็ตามหาฉัน
นั่นเป็นนามบัตรที่ฉันให้กับ
ผู้จัดการโรงแรม มันเป็นนามบัตรจริงของฉัน
มันเขียนว่า "ศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ โอยอนจู"
ใช่แล้ว "ศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ โอยอนจู"
ผมก็ว่าการเดินเรื่องมันก็แปลกอยู่
เขาสนใจตัวละครใหม่มากเกินไป
เขาวาดมันที่ไหน เรายังติดต่อเขาไม่ได้เลย
นี่น่ะ พ่อฉันไม่ได้วาด
งั้นใครวาด
มันมีชีวิตขึ้นมาตอนคังชอลไม่ตาย
ฟังนะ เขาต้องตายแต่เขารอด
ตอนนี้เรื่องเลยดำเนินไปเอง
นี่พี่พูดอะไรของพี่
ไม่เข้าใจที่ฉันพูดหรือไง
ฉันรู้ ฉันก็ไม่เข้าใจ ตัวเองเหมือนกัน
ฟังดูเหมือนฉันเป็นคนบ้าเลย
คังชอลยังไม่ตาย เขายังอยู่และกำลังตามหาฉัน
มีอีกโลกอยู่ใน "ดับเบิลยู" โลกที่คังชอลตัวจริงอาศัยอยู่
พี่ใจเย็นก่อน
- ผมไม่เข้าใจที่พี่... - ฉันรู้ว่าคิดถูก
จริงๆ เลย
(โอยอนจู ตอนนี้คุณอยู่ไหน)
ทำไมคุณต้องตามหาฉัน คุณต้องการอะไรจากฉัน
ทำไม
ฉันจะเป็นกุญแจไขชีวิตคุณได้ยังไง
(โอยอนจู ตอนนี้คุณอยู่ไหน)
พ่อก็รู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะ
พ่อรู้ว่าหนูช่วยชีวิตคังชอล พ่อไม่ได้วาดเองใช่ไหมคะ
เขาเป็นปีศาจ
พ่อเลยต้องจัดการเขา
หาข้อมูลเรื่องยาพิษซิ
ผมว่าเขาคิดจะฆ่าคังชอลอีกแล้ว
ไม่ได้นะคะ แบบนั้นมันฆาตกรรมชัดๆ
เจอกันสักทีนะ คุณโอยอนจู
คุณกระตุ้นความสนใจผม
แล้วเจอกันนะ
- คุณโอยอนจู - คุณหายดีแล้วเหรอ
หมายความว่าไง "หายดีแล้ว" ผมนอนติดเตียงมาสองเดือนนะ
ผ่านไปสองเดือนแล้วเหรอเนี่ย
มันเป็นการ์ตูนยาว
เราต้องหาเหตุการณ์ ที่นำไปสู่ตอนต่อไปหรือเปล่า
เหตุการณ์ เหตุการณ์แบบไหนกัน
ความรู้สึกแรกของผมต่อเธอไม่ผิด
เธอเสียสติ
เธอบ้า
ในที่สุดฉันก็เจอแล้ว กุญแจไขชีวิตฉัน
บรรณาธิการรับต้นฉบับไปแล้ว
อะไรเนี่ย
ทำตามที่บอกแล้วลบออกเดี๋ยวนี้
นั่นแหละ พ่อถึงต้องฆ่าเขาเดี๋ยวนี้
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม