"ดับเบิลยู" เป็นการ์ตูนชุด ยอดนิยมในเกาหลี
ตัวเอกคังชอลรู้จากโอยอนจู
ว่าเขาเป็นตัวละครหลักของการ์ตูน
เพื่อที่จะกำจัดฆาตกร คุณต้องสร้างตัวตนเขาขึ้นมาก่อน
นี่เหรอหน้าตาฉัน
คังชอลร่วมมือกับโอซองมูเพื่อปกป้อง โอยอนจูและโลกของ "ดับเบิลยู"
แกร่วมมือกับคังชอลเพื่อฆ่าฉัน แบบนั้นมันทรยศ
แต่ก่อนที่พวกเขาจะทำสำเร็จ...
มาเพิ่มบทกันหน่อย อันแรกเป็นของคังชอล
ไม่ใช่กงการอะไรของพ่อ พ่อคิดว่าตัวเองเป็นใคร
- แกกล้าดียังไงที่เมาแล้ว... - มันเป็นคลิปเสียงปลอม
เขาฆ่าซนฮยอนซอก ผู้ที่เปรียบเสมือนพ่อของคังชอล
เฮ้ย หยุดนะ
- แล้วจัดฉากให้คังชอลเป็นฆาตกร - บาดเจ็บเหรอคะ
เราอยู่ที่ไหน
ในโรงแรม
ฉันพยายามเลือกที่ไม่สะดุดตา
แต่ก็ยังกังวลอยู่
คุณถูกจัดฉากใช่ไหม
มีเรื่องประหลาดสินะ
คุณก็เลยต้องหนีใช่ไหม
ฉันจะพยายามหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้น และคุณจะแก้มันยังไง
ฉันคิดว่าต้องมี เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
แค่ยังไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร
อยู่ที่นี่นานเกินไปจะเป็นอันตราย
แถมคุณยังต้องใช้ชุดทำแผลอีก
ฉันเลยต้องออกไปจากที่นี่
คุณอยู่คนเดียวได้ไหม
ฟังนะ คุณโอยอนจู
แข็งใจรอฉันหน่อยนะ
ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดเลยสักคำ
คุณพูดเรื่องอะไร
คุณจะช่วยผมได้ยังไง
เพราะฉันเป็นหนึ่งใน
คนที่อยากเห็นคุณมีชีวิต ลงเอยแบบมีความสุข
ที่เราเลิกกันจะได้ไม่ไร้ค่า
คุณโอยอนจู
คุณ...
เป็นใคร
ฉันต้องไปจากที่นี่
และ...
ฉันหวังจริงๆ ว่ามันจะได้ผลอีกครั้ง
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ซูบง
พ่อคะ
พ่อ
ทำไมพ่อทำแบบนั้นล่ะคะ พ่อบอกจะจบมันแบบมีความสุขไง
ทำไมพ่อถึงฆ่าทุกคน
แล้วใส่ร้ายคังชอลล่ะคะ
พ่อปล่อยให้เขามีความสุขไม่ได้เหรอคะ
พ่อ
พ่อคะ
ขอโทษครับ
ฮัลโหล
พี่ยอนจู พี่อยู่ไหน
ผมมาที่โรงพยาบาล ทำไมพี่ถึงไม่อยู่ที่นี่
ฉันไปที่ห้องทำงานแล้วพ่อ...
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เห็นเขาแล้วเหรอ หน้า...
หน้าอาจารย์หายไป
รู้แล้ว มันเกิดอะไรขึ้นล่ะ
ตา จมูก แล้วก็ปากของเขาหายไป
ยิงซนฮยอนซอกที่หัวใจ
วาดปืนสั้นใส่มือคังชอลด้วย
เขาวาดอย่างกับคนเสียสติ
แปลว่าพ่อของฉันวาดตามคำสั่ง ของฆาตกรงั้นเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
ผมแค่...
ผมก็แค่...
กลัวมากเลย
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
พ่อของฉันเป็นฆาตกรใช่ไหม แล้วเรื่องนั้น...
ผมไม่รู้อะไรเลย
ที่นั่นมันอันตราย รีบออกมาก่อนเถอะ
คังชอลถูกยิง เขาอาจตายได้ถ้าฉันทิ้งเขาไว้
แต่พี่อาจจะตายก่อนนะ อาจารย์โอไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง
ที่อยู่ที่นั่นไม่ใช่เขา
ล็อกประตูแล้วรีบหนีออกมาเถอะ
ขอโทษนะครับ
- คุณหมอ - ครับ
คุณหมอครับ ผมกลัว
อาจมีคนมานะครับ คุณหมอ เข้าไปข้างในกันเถอะ
- ได้ เข้าก็เข้า - รีบเข้าข้างในเถอะครับ
เปิดซิ
ประตูเปิดแล้ว
คุณต้องมากับเรานะ คุณซอ
นี่จะเป็นการสอบสวนที่นานมาก
ถ้าผมรู้ว่าถูกหลอกให้ร่วมมือ และให้คำแนะนำคุณล่ะก็
ผมคงจะ...
แต่ขอเดาว่าคุณเองก็คงไม่รู้เรื่อง
คุณซนรู้จักคังชอลมาเกิน 30 ปี
เขาก็ยังถูกฆ่า
ครับ
- เรารู้แล้วว่าประธานคังหนีไปไหน - เขาอยู่ไหน
กล้องจับรถของเขาได้ที่สี่แยก ในย่านยงอินเมื่อชั่วโมงก่อน
แต่หายไปก่อนจะถึงสี่แยกแพคบง
ระยะทางแค่สามกิโลเมตร อีกไม่นานคงเจอตัวเขาครับ
เขาถูกยิงเลยไม่น่าจะไปไหนได้ไกล
ขอตรวจรถหน่อยครับ
เรากำลังตามหาคนร้ายหลบหนี
ขอดูกระโปรงหลังได้ไหมครับ
(โรงแรม)
อะไรนะ คังชอลอยู่ที่นี่เหรอครับ
ผมไม่แน่ใจครับ ผมเพิ่งมาเข้ากะ
- ขอดูรายชื่อแขกหน่อย - ได้ครับ
- ห้องอะไร - ห้อง 209
- ใครครับ - ตำรวจครับ
- มีอะไรเหรอครับ - เรามาตามหาผู้ต้องสงสัยฆาตกรรม
- ขอเข้าไปหน่อยนะครับ - ได้ครับ
นั่นใครคะ
ตำรวจครับ ขอตรวจค้นห้องหน่อยครับ
- มีอะไรเหรอครับ - ขออนุญาตครับ
ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ
ห้องอะไรต่อ
ห้อง 213
อะไรเนี่ย ไม่มีห้อง 213 นี่
คงมีอะไรผิดมั้ง
ชั้นสองเรียบร้อย เรากำลังจะขึ้นไปชั้นสาม
(โรงแรม)
(ใช้ในการแพทย์)
ทนหน่อยนะ ทนเอาไว้ก่อน
ถ้าเกิดนายเมาจนจำอะไรไม่ได้ล่ะ
นี่คุณ...
สงสัยผมงั้นเหรอ
ฉันอยากรู้ความจริง
คุณซน
ผมไม่ได้ทำ
คุณโอยอนจู
นั่นคุณเหรอ
ตอบผมหน่อย
คุณอยู่ไหน
ตั้งสติแล้วลุกขึ้นมา
ตอนนี้ฉันยังไปที่นั่นไม่ได้
เพราะงั้นคุณ...
ต้องทำแผลด้วยตัวเองนะ
ลุกขึ้นมาก่อนนะคะ
แกเป็นใคร
แกคือโอยอนจูใช่ไหม
แกออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่
พ่อคะ
พ่อ
เขาทำงานที่นี่สินะ
เข้าไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนครับ
พี่ยอนจู
- ขอโทษนะ - ครับ
เราเพิ่งเจอกัน
จับมือแบบนี้เกินไปไหม
- ผม... - ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า
- คุณหมอครับ - ครับ
ขอโทษครับ
พี่ครับ
พี่ยอนจู...
พระเจ้า
นึกว่าเกิดเรื่องแย่ๆ กับพี่ซะแล้ว
เป็นอะไรหรือเปล่า ปากยังอยู่ดีใช่ไหม
อาจารย์โอเป็นยังไงบ้าง
ฉันพาเขาไปนอนแล้วล็อกประตูไว้ ฉันไม่มีทางเลือก
ห้องทำงานสุดยอดไปเลย
"ดับเบิลยู"
คังชอลสินะ
นี่ห้องน้ำหรือเปล่า
พ่อเงียบไปตอนที่ฉันปิดเครื่อง
ทำไมล่ะ
เขาอาจเสียการเชื่อมต่อกับฆาตกร ตอนที่พี่ปิดเครื่อง
ฉันก็คิดแบบนั้น
แต่ก็ไม่แน่ใจ
จะทำยังไงกับอาจารย์โอดี
ฉันพยายามวาดมันให้เป็นความฝัน เหมือนคราวก่อน
ความฝันเหรอ ความฝัน
ใช่แล้ว เราควรทำ ทุกอย่างให้เป็นความฝัน
ลองย้อนไปให้ไกลกว่านั้นไหม
สักสิบปีก่อนที่ ครอบครัวของคังชอลจะตาย
วาดให้เป็นความฝันของเขา ก่อนที่ฆาตกรจะโผล่มา
เราจะได้กำจัดเขาตั้งแต่แรกเลย ดีไหม
แต่...
ฉันเปิดเครื่องไม่ได้
ถ้าฆาตกรรอให้เราเปิดเครื่องอยู่ล่ะ
ตอนนี้เราใช้มันวาดอะไรไม่ได้เลย
แล้วเราจะทำยังไงต่อดี
สวัสดี
โอ้โฮ นี่ห้องทำงานพ่อเธอสินะ
ยอนจูล่ะ
ก็อยู่นี่ไงครับ
ไหนล่ะ
อะไร
อะไรกันเนี่ย
อะไรกัน
เดี๋ยวสิ พี่ซอกบอม
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น เดี๋ยวก่อน พี่ซอกบอม
(พรรคชางมิน สาธารณรัฐเกาหลี)
โอยอนจูเหรอ
โอยอนจูคือชื่อจริงงั้นเหรอ
แล้วโอยอนจูเป็นใคร
ทำไมเขาถึงหนีไปกับเธอ
(ฮันชอลโฮ)
จริงเหรอ งั้นเราต้องหาเธอให้เจอ เพื่อจับไอ้สารเลวนั่น
ใครทำอะไรไว้ก็ได้แบบนั้น
แปลว่าสวรรค์เข้าข้างความยุติธรรม
และแปลว่าโลกยังหมุน ไปในทางที่ควรจะเป็น
ผมบอกแล้วว่าคังชอลเป็นไอ้โรคจิต
ถูกต้อง
ถ้าคังชอลถูกจับ กระบวนการจะนานเกินไป
ถ้าเขาถูกยิงตายไปเลยคงจะดีกว่า
และยิ่งดีไปอีก ถ้าเขาทิ้งจดหมายลาตายไว้
คุณเป็นใคร
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
ขอโทษค่ะ
นี่
- ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร - อะไรนะครับ
เสียสติกันหรือไง
ปล่อยให้เธอเข้าไปได้ยังไง
รออะไรอยู่ล่ะ ไปจับเธอมา
ครับ
อะไรเนี่ย ทำไมฉันถึง ไปอยู่ในห้องของฮันชอลโฮ
ทำไมถึงเป็นฮันชอลโฮ
เพราะเขาตามหาฉันเหรอ
เขาเป็นคนดึงฉันเข้ามาเหรอ
แกคือโอยอนจูใช่ไหม
แกออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่
งั้นครั้งก่อน
ก็ไม่ใช่คังชอลที่ดึงฉันเข้ามา
แต่เป็นฆาตกรงั้นเหรอ
ไม่ใช่แค่ตัวเอกคนเดียว ที่ดึงฉันเข้ามาได้
ทำไมจู่ๆ เป็นแบบนี้ล่ะ
- จับเธอได้ไหม - เราคลาดกับเธอครับ
ทำไมไม่มีใครเห็นว่า มีคนเข้ามาในห้องของฉัน
ขอโทษครับ
เธอเป็นใครกัน
อะไรกันเนี่ย
โอยอนจูงั้นเหรอ
วันนี้วันที่เท่าไรคะ
วันที่ 22 ครับ
กี่โมงแล้วคะ
ห้าทุ่มครับ
รู้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นกับคังชอล
คังชอลเหรอ
ค่ะ ฉันไม่ได้ดูข่าว
เขาหลบหนีหลังจากฆ่าคนตาย
ตอนนี้ยังจับเขาไม่ได้
ขอบคุณค่ะ
ถ้าตอนนี้ห้าทุ่ม
ก็เพิ่งผ่านมาสองชั่วโมงเอง
สวัสดีครับ
ขอโทษนะคะ วันนี้วันที่เท่าไร
วันนี้เหรอ วันที่ 22 ครับ
วันที่ 22 เหรอ
ก่อนหน้านี้ก็วันที่ 22 นะ
อะไรนะครับ
วันที่ 22 กันยายนเหรอคะ
ครับ
ผ่านไปเดือนหนึ่งแล้ว
รู้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นกับคังชอล
คังชอลเหรอ
ค่ะ ฉันไม่ได้ดูข่าว เพราะไปต่างประเทศมา
ตำรวจยังตามล่าเขาอยู่
ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่ได้ตัวไอ้สารเลวนั่นเลย
ได้ยินข่าวลือว่าตายไปแล้วล่ะมั้ง
มีคนบอกว่าเขาถูกยิงตอนหลบหนี
เขาจะตายง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้
คนแบบเขาต้องถูกดำเนินคดี
แล้วไปเน่าตายในคุกซะ
- คิดเงินด้วย - ครับ
สมาชิกประมาณ 300 คน ของกลุ่มพลเมืองเพื่อความยุติธรรม
ชุมนุมอยู่ข้างหน้าสำนักงาน ดับเบิลยูบีเอ็นเพื่อขอให้
สถานีออกอากาศปิดตัวลง
- ภายใต้การบริหารของคังชอล... - เฮ้อ
เบื่อข่าวพวกนี้จัง มีแต่เรื่องคังชอล
อยากให้เลิกพูดเรื่องนี้สักที
ไม่ใช่ข่าวดีด้วยซ้ำ
เขาทำแบบนั้นได้ยังไง
ยิงพ่อตัวเอง
ยิงที่ปรึกษาตัวเอง
แถมยังหน้าด้านแสร้งทำเป็นฮีโร่ ผู้ปกป้องความยุติธรรม
อยู่หรือเปล่าคะ
ตอบหน่อย อยู่ไหมคะ
ได้ยินข่าวลือว่าตายไปแล้วล่ะมั้ง
มีคนบอกว่าเขาถูกยิงตอนหลบหนี
ไม่ลงไปเหรอ
มาเถอะ ดื่มกันก่อน
นี่วันสุดท้ายแล้ว
มาฉลองกันหน่อย
เขาคงตายไปแล้วล่ะ
ตายแล้วแน่เลย
เพราะเขาคงอดทนนานขนาดนี้ไม่ได้
เขาคิดจะทำอะไรกันนะ
เขาน่าจะตายเพราะถูกยิง
ไม่ก็กระโดดน้ำตายที่ไหนสักที่
เพราะเขาไม่กล้าจะโผล่ออกมา
อาจจะเป็นสักอย่าง
ใช่ไหม
ถ้าเขาตายจริง
แบบนั้นก็โหดร้ายมาก
ทำไมเขาถึงไม่ทิ้งข้อความไว้เลย
พี่
- มีคนมาครับ - ใครเหรอ
โอยอนจู
ผมเห็นเธอตอนนั้น ใช่เธอจริงๆ
เธออยากเจอพี่
เธออยู่ไหน
คุณโอยอนจู
- ค่ะ - คุณคือโอยอนจูจริงๆ เหรอครับ
คุณอยู่ในรถกับประธานคัง
ใช่ค่ะ
ตำรวจตามหาคุณ แล้วทำไมคุณเพิ่งมาตอนนี้
- ฉันมีเหตุผลค่ะ - แล้วมาหาผมทำไม
ฉันอยากรู้...
ว่าคุณรู้ไหมว่า เกิดอะไรขึ้นกับคังชอล
ฉันไม่เจอเขาตั้งแต่วันนั้น
เลยอยากรู้ว่าคุณได้ข่าวเขาบ้างไหม
ผมจะไปรู้ได้ยังไง ตำรวจยังหาเขาไม่เจอเลย
คุณเป็นอะไรกับประธานคังเหรอครับ
ไม่ได้...
เป็นอะไรกันค่ะ
ฉันแค่อยากรู้
ว่าเขายังอยู่หรือเปล่า
เขายังไม่ตายใช่ไหม
ฉันเป็นห่วงว่าเขาจะตาย
เขาบาดเจ็บสาหัสตอนฉันเจอเขา
ฉันไม่น่าทิ้งเขาไปแบบนั้นเลย
ยามันหมดก็เลย...
(ที่ทำการหมู่บ้านชินโอรี)
ไปที่นั่น
ผมจะโทรไปบอกให้
ประธานคังตามหาคุณอยู่
เขา...
ยังอยู่เหรอคะ
ผมมีอะไรจะขอ
ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไรกับเขา
แต่ช่วยพูดให้เขาไปมอบตัวที
มันไม่มีทางอื่นแล้ว
เพื่อลดโทษ เขาต้องมอบตัวโดยเร็ว
ผมช่วยเขามากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ช่วยเกลี้ยกล่อมเขาทีนะครับ
ใครเหรอ
พนักงานโรงแรมน่ะ
(ที่ทำการหมู่บ้านชินโอรี)
คุณยายคะ นี่ใช่ที่ทำการ หมู่บ้านชินโอรีหรือเปล่าคะ
ใช่จ้ะ
คุณโอยอนจู
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ขึ้นมาสิ
คุณเป็นยังไงบ้าง
ผมดีใจที่ได้เจอคนรู้จักบ้าง
พูดอะไรหน่อยสิ
ผมตื่นเต้นที่จะได้มีคนคุยด้วยสักที
ฉันนึกว่า...
คุณตายไปแล้ว
ไม่มีทางหรอก
คุณอธิบายวิธีรักษาตัวเอาไว้ชัดเจน
ตั้งสติแล้วลุกขึ้นมา
ตอนนี้ฉันยังไปที่นั่นไม่ได้
เพราะงั้นคุณต้องทำแผลด้วยตัวเองนะ
ลุกขึ้นมาก่อนนะคะ
(ตั้งสติแล้วลุกขึ้นมา)
ตอนนั้นไม่มียาฆ่าเชื้อ ฉันเลยไม่ได้ฉีดให้คุณ
ฉีดยาฆ่าเชื้อก่อน
คุณต้องฉีดมันเข้าเส้นเลือดดำ
ทำตามที่ฉันบอก
ตอนที่ฉันตรวจคุณ กระสุนฝังลงไปลึกมาก
มันจะเจ็บแต่คุณต้องเอาออกด้วยตัวเอง
ปิดแผล
แค่นั้นก็เรียบร้อย
คุณเก่งมาก
กล้าดียังไงที่เมาแล้วพูดแบบนี้ ไอ้เด็กเวร
บอกแล้วไงผมจะไม่ทนให้พ่อตีผมอีก
ที่รัก พอเถอะ
พอได้แล้วชอล
ไอ้เลว ออกไปแล้วอย่ากลับมาอีกนะ
ฉันไม่อยากมีลูกอย่างแก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันเลี้ยงมันมา...
ที่รัก พอเถอะ
บอกแล้วไงผมจะไม่ทนให้พ่อตีผมอีก
ที่รัก พอเถอะ
- พอได้แล้วชอล - ไอ้เลว ออกไปแล้วอย่ากลับมาอีกนะ
ฉันไม่อยากมีลูกอย่างแก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันเลี้ยงมันมา...
ที่รัก
ยังไม่มีใครทราบถึงที่ซ่อนของคังชอล อดีตผู้บริหารดับเบิลยู
ผู้ก่อเหตุฆาตกรรมซนฮยอนซอก
ทุกอย่างที่เขาทำ เพื่อผดุงความยุติธรรม
กลายเป็นเรื่องเอาไว้ ซุกซ่อนความผิดของตัวเอง
ผู้คนต่างกราดเกรี้ยว
ขณะเดียวกัน...
สงสัยใกล้บ้าแล้ว
หลังจากคุณไป ผมก็ย้ายไปเรื่อย
นี่เป็นที่ที่ห้าแล้ว
ทำไมคุณไปนานจัง
คุณทำเหมือนจะไปแป๊บเดียว
คุณบอกว่าจะหาคำตอบมาให้
ผมเลยคิดว่าคุณจะกลับมาเร็วกว่านี้
มีเหตุผลที่ฉันกลับมาไม่ได้
เหตุผลอะไรเหรอ
ดูเหมือนว่าคุณยังไม่มีคำตอบ
คุณแค่พูดเพื่อปลอบใจผม
ให้ผมมีหวังขึ้นมา
ผมคิดว่าคุณต้องรู้อะไร
ผมอยากรู้ทำไมคุณถึงมั่นใจ ว่าผมถูกจัดฉากทั้งที่คนอื่นสงสัยผม
ผมคิดว่า "หรือเธอจะเป็นสายลับ
หรือรู้ว่าฆาตกรเป็นใคร
หรือจะเป็นเพื่อนกับฆาตกร
หรือจะเป็นลูกสาวฆาตกร"
ทำไมถึงตามหาผมทั้งที่ไม่มีคำตอบ
ฉันเป็นห่วง
ฉันรู้สึกแย่ที่คืนนั้น ทิ้งคุณไว้คนเดียว
สามีคุณกลับมาหรือยัง
คุณคิดถึงสัมผัสของผู้ชาย คุณก็เลยจูบผมแล้วหนีไปเหรอ
เพราะผมเหมือนสามีคุณงั้นเหรอ
"สัมผัสของผู้ชาย" เหรอ พูดแบบนั้นได้ยังไง
คุณยังไม่ได้กินข้าวเย็นใช่ไหม เราหาซื้ออะไรกินกันก่อนเถอะ
ที่พักผมไม่มีอาหารหรอก
คุณไม่มีที่ไปแล้ว
คุณไม่มีเงิน ไม่มีที่ไป แถมไม่รู้จักใครเลย
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณต้องหลบซ่อน เหมือนคนร้ายหนีคดี
ผมพูดถูกไหม
ถูกค่ะ
ผมไม่มีเงิน แต่ผมจะพาคุณไปด้วย
ผมเป็นหนี้ชีวิตคุณ
คุณไม่มีเสื้อผ้าชุดอื่นใช่ไหม เดี๋ยวผมซื้อให้
ไม่เป็นไรค่ะ
ผมต้องซื้อเสื้อผ้าให้คุณ ผมอยากซื้อ
อยู่แถวนี้ ใส่ชุดแบบนี้ดีกว่าไหม
มันเชยดี ผมชอบ
เลือกชุดที่คุณชอบได้เลยนะ
น่าอายจังเลยที่ผมซื้อ เสื้อผ้าแพงๆ ให้คุณไม่ได้
ผมมีเงินเยอะนะ
แต่ผมเอามาใช้ไม่ได้
ชุดนี้เป็นไง
คือ...
ห้าพันวอนเอง ถูกดีนะ
เราไม่มีเงินทั้งคู่ ต้องประหยัดหน่อยนะ
ถ้าทำได้ ผมคงซื้อ ชุดสามล้านวอนให้คุณไปแล้ว
จะบอกไว้ให้
ผมให้ใครเห็นหน้าไม่ได้ คุณไปจ่ายเงินนะ
- เท่าไรค่ะ - ห้าพันวอนค่ะ
เลือกเก่งนะคะ
มันร้อน กินอะไรเย็นๆ กัน
เงินทอนล่ะ
ผมใช้เงินทิ้งขว้างไม่ได้
ไปกันเถอะ
อร่อยจัง
ของคุณเป็นไง
รสวานิลลา
ขอกัดคำสิ
ไม่เห็นชอบเลย ของผมอร่อยกว่าอีก
ลองสิ
ของผมอร่อยกว่าใช่ไหม
เป็นอะไรของคุณ
- หมายความว่าไง - คุณเป็นผู้ร้ายหลบหนี
คุณหนีมาเป็นเดือนแล้ว
แล้วก็นะ คุณรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร
คุณไม่รู้จักฉันแต่คุณให้ฉัน อยู่กับคุณ แถมยังซื้อเสื้อผ้าให้
คุณกำลังกินไอศกรีม แทนที่จะแก้ต่างให้ตัวเอง
คุณคิดอะไรอยู่เหรอ
คุณจะปล่อยเวลาไปเปล่าๆ หรือไง
คนจะเป็นบ้าได้ ถ้ามีแต่เรื่องไม่สมเหตุผลเกิดขึ้น
คิดซะว่าผมเป็นบ้า ผมคิดอะไรไม่ออกเลย
ผมทำทุกอย่างที่ทำได้มาทั้งเดือน แต่มันก็ไม่มีทางออก
ตอนนี้ผมมีสองทาง
หนีไปจนกว่าจะถูกจับไม่ก็ยอมมอบตัวซะ
หลังจากนั้นค่อยไปสู้กันในศาล
แต่ไม่ว่าทางไหนก็คงติดคุกตลอดชีวิต
ผมคิดว่ามันเป็นชะตาของผม
ไม่ว่าผมจะพยายามยังไง ผลก็ไม่เคยเปลี่ยนเลย
ผมอาจถูกลิขิตให้ลงเอยแบบสิ้นหวัง
เราทำไปสองอย่างแล้วใช่ไหม เราซื้อของแล้วก็กินไอศกรีม
ไปร้านของชำกันเถอะ
เอาขนมด้วยดีไหม
เคยลองนี่หรือยัง
เอาด้วยนะ
แปลกจัง ผมรู้สึกหิวมากเลย พอมีคนให้กินข้าวด้วย
เอาแตงโมด้วยไหม
ผมจะทำสปาเกตตีให้กิน ชอบสปาเกตตีครีมไหม
คุณทำอาหารไม่เป็นนี่
ใครบอกว่าผมทำไม่เป็น
คุณพูดถูก ผมทำไม่เป็นหรอก แต่ผมเรียนจากอินเทอร์เน็ต
ผมไม่ค่อยมีอะไรทำแล้วก็ อยากทำอาหารให้คุณตอนคุณกลับมา
อะไรนะ
ไปล้างก่อนสิ
ห้องน้ำอยู่ทางนั้น
ตอนนี้เราทำสี่ข้อแล้วใช่ไหม
อีกสองข้อก็ส่งการบ้านวันนี้ครบ
ไปร้านของชำ
เค้ก
ไปซื้อของ
ชอบใส่เบคอนเยอะๆ ไหม
เมื่อกี้คุณว่าไงนะ
อะไรเหรอ
คุณพูดอะไรเรื่องการบ้าน
- นั่นน่ะเหรอ - คุณหมายถึงอะไรเหรอ
การบ้านทำเรื่องโรแมนติก วันละสิบข้อน่ะ
คุณบอกว่าสามีคุณหายไป หลังจากทำได้แค่สี่ข้อ
ผมอยากทำมันแทนสามีคุณ
เพราะคุณช่วยชีวิตผมไว้
คุณบอกว่าสามีคุณเหมือนผม
คุณก็เลยตามผมมาไม่ใช่เหรอ
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันไม่เคยพูดถึงเรื่องการบ้านเลย
ผมอ่านมัน
จากที่ไหนคะ
คุณอ่านมันจากที่ไหน
(ดับเบิลยู)
นี่ไง
คุณรู้จักการ์ตูนนี่ใช่ไหม
หน้าคุณฟ้องว่ารู้จักมันดี
ผมอ่านจากในนี้
สามีคุณหายไปหลังจาก ทำเรื่องโรแมนติกได้สี่ข้อ
เขาใจร้ายมากเลย
เขาทำแบบนั้นกับผู้หญิง ที่แต่งงานด้วยได้ไง
มันไม่มีทางอื่นเลย
ฉันตรวจสอบทุกอย่าง แต่ไม่มีหลักฐานว่ามันถูกปลอมขึ้นมา
ชอล
มอบตัวเถอะ ไม่มีทางอื่นแล้ว
ตรวจสอบโอยอนจูหรือยัง
เธอไปวนเวียนแถว แผนกผ่าตัดทรวงอกเป็นสัปดาห์
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอเป็นใคร
อีกอย่าง
ฮันชอลโฮก็ตามล่าเธอ
- ทำไมล่ะ - เขาต้องฉวยโอกาส
เขาขุดคุ้ยทุกอย่าง
ไม่เหลืออะไรให้ฉันหาแล้ว
ยกเว้นอย่างเดียว
มีการ์ตูนที่พูดถึงโอยอนจูเลยซื้อมา
(ดับเบิลยู)
ฉันยังไม่ได้อ่านอย่างละเอียด
(ดับเบิลยู)
ผมว่าจะเอาให้คังชอลตอนที่เจอเขา
แต่เขาหายไปซะก่อน
หนังสือการ์ตูนนี่ครับ
คังชอลเป็นตัวเอก
แถมยังมีตัวละครชื่อโอยอนจูด้วย
ง่วงจังเลย
อะไรเนี่ย
ประธานคัง
(ดับเบิลยู)
คุณเป็นไงบ้าง
โอยอนจู
- จะนอนงั้นเหรอ - ใช่ ขอสิบนาที
โค้ดแบล็ก ฉุกเฉิน โค้ดแบล็ก
เหยื่อถูกยิงกำลังจะมาถึงค่ะ
มีคนไข้ในห้องฉุกเฉินมากเกินอัตรา
แพทย์ทุกแผนกที่ไม่ได้เข้าเวร...
ผมคิดว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของคุณนะ
ไม่ใช่เหรอ
คุณไม่มาสักที ผมเองก็ไม่มีอะไรทำ
ผมเลยอ่านมันซ้ำไปซ้ำมา
จนจำได้ทุกประโยคแล้ว
ตอนแรกมันก็ไม่น่าสนใจหรอก
(ได้ยินฉันไหม)
(เรียกรถพยาบาลให้ที)
(โอยอนจู ตอนนี้คุณอยู่ไหน)
(คุณโอยอนจู)
("ตอบคำถามผมมาเถอะ" "คุณจะต้องเสียใจ")
(แกยิงฉันไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว)
เรื่องราวมันสนุกและน่าสนใจดี
ผมรู้สึกสงสารคังชอล แต่เขาก็ดูงี่เง่า
เหมือนผมเลย
เพราะงั้นผมเลยไม่ยอมมอบตัว
ผมจะได้รอเจอคุณ
ผมอยากถามคุณว่าจะเกิดอะไรต่อไป
ผมยังติดคุกไม่ได้ถ้าไม่รู้คำตอบ
คุณอ่านเล่มต่อจากนี้หรือยัง
ต่อจากนี้
จะเกิดอะไรขึ้นกับคังชอลและโอยอนจู
ว่าไง
คังชอลจะลืมยอนจูตลอดไปไหม
ตอบผมมาสิ
สามีคุณที่อยู่ๆ ก็หายตัวไป...
คือผมใช่ไหม
คุณจำฉันได้ไหม
เพราะงั้นเราไปเดต ให้เหมือนคู่อื่นกันเถอะ
ให้เวลาผมตามให้ทันหน่อยนะ
แกไม่ใช่ตัวเอกอีกแล้ว แกคือฆาตกรหลบหนี
อีกไม่นานแกก็จะหายไป
มีทางออกแค่ทางเดียว
จบเรื่องที่พ่อคุณกับผม วางแผนไว้ตั้งแต่แรก
สัญญากับผมเรื่องหนึ่งสิ วาดอะไรให้ผมหน่อย
อยากให้ฉันวาดมันเป็นความฝันอีกเหรอ
ที่ฉันต้องทำก็แค่รอให้แกหายไป
ถึงเวลาใช้ตัวแปรให้เราได้เปรียบ
จากนี้ไป ผมจะเข้าไปเอง
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม