ด้วยยอดขายสิบล้านฉบับ
"ดับเบิลยู" จึงเป็น การ์ตูนชุดยอดนิยมในเกาหลี
ตัวละครหลัก คังชอล
รู้จากโอยอนจูว่า เขาเป็นตัวละครในการ์ตูน
หลังจากกลายเป็นฆาตกรหลบหนี
เขาเสียสิทธิ์ในการเป็นตัวเอก และเกือบจะต้องหายไป
คังชอลเลยกลับไปยังโลก "ดับเบิลยู" เพื่อจับฆาตกร
ในขณะที่กำลังจะลงเอยแบบมีความสุข...
ถ้าเราคิดถึงตัวละครในการ์ตูน
พวกเขาก็จะถูกเรียกมาในโลกจริงได้
บอกให้พาฮันชอลโฮมาที่นี่ไง
ยอนจู
- คังชอลอยู่ไหน - เขากลับไปที่นั่น
แปลว่าคังชอลไม่อยู่ที่นี่สินะ
ฆาตกรมายังโลกจริงแล้วจับตัวยอนจูไป
อยากจะไปตามหาสามีแกด้วยกันไหมล่ะ
เขายิงยอนจูเพื่อหวังจะจับตัวคังชอล
- ขอเครื่องปั๊มหัวใจ - ค่ะหมอ
- ให้ชาร์จที่เท่าไรคะ - ชาร์จที่ 150 จูล
- ชาร์จหรือยัง - ชาร์จแล้วค่ะ
ถอยไป หนึ่ง สอง เคลียร์
อีกครั้ง
- ชาร์จแล้วค่ะ - ถอยไป
หนึ่ง สอง เคลียร์
ไม่มีชีพจร
ปั๊มหัวใจต่อ ไปเอาเลือดมาด้วย
- เร็วเข้า - ได้ค่ะ
(โรงงานยูจิน แขวงชิลซาน 63-2 เขตอึนฮา กวางมยอง)
ให้ตายสิ
นั่นรอยเลือดอะไร
เขายิง...
ผู้หญิงคนหนึ่ง
ผู้หญิงที่ไหน ไม่เห็นมีสักคน
ผมเห็นเธอล้ม
ซูบง
ยอนจู
อยู่ไหนนะ
อย่าฆ่าฉันเลยนะ
ไม่นะ ยอนจู
ยอนจู
(พัคซูบง)
รับโทรศัพท์ทีเถอะ ให้ตาย
ฮัลโหลพี่ยอนจู
พี่อยู่ไหน เป็นอะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้น
- ฮัลโหล - นั่นซูบงเหรอ
อาจารย์เหรอครับ
ยอนจูล่ะ
ตอนนี้อาจารย์อยู่ไหน อาจารย์อยู่ที่ไหนครับ
อาจารย์โอ อาจารย์จะไปไหนครับ
ยอนจูอยู่ที่นั่น ฉันต้องไปหาเธอ
เอารถผมไปเถอะ
อาจารย์ทางนี้ ทางนี้ครับ
เดี๋ยว อาจารย์ต้องมานั่งอีกฝั่งครับ
เดี๋ยวครับอาจารย์โอ...
เราจะไปที่ซ่อนของฆาตกรกันเหรอครับ
อาจารย์ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ
คุณเป็นใคร
คือว่า คุณเห็นผู้หญิงบาดเจ็บ บ้างไหมครับ
คนนั้นน่ะเหรอ
รถพยาบาลพาเธอไปสักพักแล้ว
รถพยาบาล...
เกิดอะไรขึ้น
ผมว่าเธอไม่เป็นอะไรหรอกครับ
พวกเขาพาเธอไปโรงพยาบาลทันที
หมอเดี๋ยวนี้เก่งมาก
ไม่มีทาง
ไม่
คังชอลพาเธอไป
เพราะงั้นเธอจะปลอดภัย คังชอล...
คังชอลพาเธอไป
ไม่
(ห้องฉุกเฉิน)
- ขอโทษครับ - คะ
ผู้หญิงที่ถูกยิง...
เป็นญาติคุณโอยอนจูเหรอคะ
ใช่ ใช่แล้วครับ
โอยอนจู อยู่ที่ไหนครับ
คือว่า...
(แผนกผู้ป่วยหนัก)
(พัคซูบง)
สามีคุณโอยอนจูใช่ไหมครับ
ครับ
การผ่าตัดเรียบร้อยดี
แต่เธอเสียเลือดมากก่อนผ่าตัด
หัวใจก็เลยหยุดเต้น
เราปั๊มหัวใจเธออยู่ 30 นาที
แต่เธอก็ยังไม่ได้สติ
เธอหายใจเองไม่ได้ รูม่านตาของเธอก็ขยาย
และไม่ตอบสนองต่อการกระตุ้นเลย
แปลว่า
เธอ...
เธออาจไม่รอดครับ
อาจไม่รอดเหรอครับ
- สมองตายเหรอ - เรายังไม่แน่ใจค่ะ
ถ้าเธอไม่ฟื้น...
- อาจารย์โอ - คุณคะ เป็นอะไรไหมคะ
อาจารย์ครับ
ลูกสาวผม...
ลูกสาวผมอยู่ไหน
เอ่อ คือว่า...
เธอจะไม่ฟื้นเหรอครับ
- ค่ะ - น่าสงสารจัง
สามีเธออยู่ไหนครับ เราอยากสอบปากคำเรื่องที่เธอถูกยิง
ข้างในค่ะ
ทางนี้ค่ะ
อะไรเนี่ย
พวกเขาหายไปไหน
- อะไรนะ - อยู่ดีๆ เธอก็หายตัวไปเฉยเลยค่ะ
สามีของเธอก็ด้วย
เรายังหาพวกเขาไม่เจอเลยค่ะ
ให้ตายเถอะ แปลกมากเลย
โอ้ ดูนั่นสิ
ทำไมเธอยังไม่กลับบ้านอีกนะ
โทรหาหน่อยดีกว่า
- หล่อจัง - เธอกลับดึกตลอดเลย
อาจจะมีแฟนก็ได้นะ
(แม่)
อาจารย์ครับ แม่พี่เขาโทรมา
ให้ผมบอกว่าไงครับ
บอกว่าไม่รู้
สวัสดีครับแม่
ซูบงเหรอ
ครับ ผมเอง
พี่เขาลืมโทรศัพท์ ไว้ที่ห้องทำงานน่ะครับ
ทำไมถึงไปลืมไว้ที่นั่นได้ล่ะ
พี่เขาแวะมาน่ะครับ
แต่โดนเรียกตัว เลยไปโรงพยาบาลแล้ว
ถ้าติดต่อพี่เขาได้ ผมจะบอกให้โทรกลับนะครับ
ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ยอนจู
พี่ยอนจู
ยอนจู พี่ยอนจู
พี่คังเหรอ
เปิดประตูให้หน่อยสิ
โอเค
- คุณโอกลับมาหรือยัง - ครับ
เดี๋ยวก่อนพี่คัง เกิดอะไรขึ้นกับยอนจู
พี่คัง
พี่คัง พี่ยอนจูอยู่ไหน
คุณกลับมาแล้ว
ยอนจูล่ะ
พี่เขาอยู่ไหน
ผมพาเธอไปอีกโลกหนึ่ง
ทำไม
ทำไมทำแบบนั้น
พวกเขาบอกว่าเธอจะไม่ฟื้น
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นที่นี่ คุณจะแก้ไขมันไม่ได้
เธอนอนโรงพยาบาลอยู่สามวัน
พวกเขาบอกว่าเธอจะไม่ฟื้นเหมือนกัน ผมเลยย้ายเธอไปที่โรงแรม
เพราะผมอธิบาย เรื่องที่เธอถูกยิงไม่ได้
เธออยู่ที่นั่นหนึ่งสัปดาห์
ลืมตาขึ้นมาแค่ครั้งเดียว
ยอนจู
คุณเห็นผมไหม
แค่แป๊บเดียว
แล้วไง
ตอนนี้ล่ะ
เธอตายแล้วครับ
อาจารย์
อาจารย์ครับ
ไม่เป็นอะไรนะครับ
อาจารย์ครับ
พระเจ้าช่วย
อาจารย์
- สวัสดีครับ - นี่
ได้ยินว่าคุณโอเข้าโรงพยาบาล
เข้ามาเมื่อเช้าครับ
ทำไม
เขาเครียดมาก
เลยกินยากับเหล้า แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วครับ
พระเจ้า เรื่องนี้จะทำฉันเป็นบ้า
- ทำไมล่ะครับ - ฉัน...
ฉันไปเขียนแสดงความเห็นเสียๆ หายๆ บอกว่าเขาไม่ควรวาดขยะพวกนั้น
แถมใช้คำหยาบคายด้วย
ถ้าความเห็นพวกนั้น เป็นตัวการทำให้เขาเครียดล่ะ
เป็นไปได้ครับ
ให้ตายเถอะ
เขาอยู่ห้องไหน
(คังชอล)
ครับพี่
ครับ อาจารย์ตื่นสักพักแล้ว
โอเค
ใช่
เดี๋ยวนะ
อาจารย์ครับ ผมพัคมินซู แพทย์ที่ผ่าตัดคุณ จำผมได้ไหมครับ
ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าดื่มเหล้า ทำไมถึงดื่มอีกล่ะครับ
ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหน คุณก็ไม่ควรทำแบบนี้นะครับ
เดี๋ยวนะ แล้วยอนจูไปไหน ทำไมเธอไม่มาอยู่กับคุณล่ะ
จริงสิ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
ทำไมยอนจูตายกะทันหันจังเลย
เธอเป็นตัวละครที่เปล่าประโยชน์
แต่ว่านะ เห็นเธอตายแบบนั้นรู้สึกไม่ดีเลย
ตอนจบที่น่าเศร้าก็ไม่เลวนะ แต่...
อะไรครับ...
คุณจะทำอะไร
คุณโอ
ปล่อยนะ ปล่อยฉัน
ทำแบบนี้ทำไม
ฉันทำเอง
ฉันยิงเธอ
ฉันยิงยอนจู ฉันยิงเอง
คุณไม่ได้ยิงยอนจู
ไม่จริง
ฉันยิงเธอ
ฉันจำได้หมด ฉัน...
ฉันยิงลูกสาวตัวเอง
ไม่ใช่นะครับ นั่นไม่ใช่คุณ
ฉันน่ะ...
อยู่ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว
ฉันอยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
เลิกคิดแล้วฟังผมนะ
รู้ไหมทำไมผมมาหาคุณ
มีบางอย่างที่คุณต้องทำ
อย่าโทษตัวเอง
ฆาตกรต่างหากที่ยิงลูกสาวคุณ
แต่คุณเป็นคนเดียวเท่านั้น ที่ช่วยเธอได้
คุณต้องตั้งสติ อย่าฟูมฟาย
คุณต้องช่วยลูกสาวคุณนะ
ฉันจะทำได้ยังไง
เธอตายแล้ว
แต่คุณสามารถช่วยเธอได้
เพราะเธอแต่งงานกับผม เธอเลย กลายเป็นตัวละครโดยไม่ได้ตั้งใจ
เหมือนผม
เธอก็เลยบาดเจ็บและเลือดออกในการ์ตูน
เธอก็เลยถูกยิงตายได้
และเช่นเดียวกันกับตัวละครอื่น เราช่วยเธอได้ด้วยการวาด
เหมือนที่ผมกลับมามีชีวิต
คุณเข้าใจใช่ไหม
คุณวาดให้เธอฟื้นขึ้นมาได้
ผมเลยพาเธอไปโลกการ์ตูน ก่อนที่เธอจะตาย
มันยังไม่จบครับ
ผมจะไม่ยอมแพ้ ผมจะทำให้เธอฟื้น
ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ฉันจะวาดยังไง ในเมื่อทุกอย่างพังหมดแล้ว
ฉันใช้ค้อนทุบแท็บเล็ต
เพราะมันสั่งฉัน
ฉันทำลายทุกอย่างเพราะมันสั่งฉัน
ไม่มีแท็บเล็ตอีกแล้ว
ต้องมีสิ
มันต้องมี
ผมมั่นใจว่ามันต้องอยู่ที่ไหนสักที่
พระเจ้า เขาหายไปไหนนะ
ทำไมอยู่ดีๆ เขาถึงรีบออกไปแบบนั้น คุณพูดอะไรกับเขาเหรอ
ผมไม่ได้พูดอะไรมาก
แค่คำถามเกี่ยวกับการ์ตูน
เขาลุกขึ้นตอนผมถามเขาว่า ทำไมยอนจูถึงตาย
มีอะไรเหรอ
มีอะไร
ทำไมถึงถามเขาแบบนั้น ทำไม
ทำไมคุณถามคำถามแบบนั้นกับคนไข้
คุณเสียสติไปแล้วหรือไง
ทำไมหมอถึงหยาบคาย และไม่รู้เรื่องอะไรเลยแบบนี้
ทำไมคุณถามคำถามแบบนั้น
เสียสติไปแล้วหรือไง
อาจารย์โอ
- เรียกพยาบาลที - เรียกพยาบาล
อาจารย์โอครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับอาจารย์
นี่ฉันทำอะไรผิดมากเลยหรือไง
แบบว่า
ถามว่าทำไมตัวการ์ตูนตาย ก็ไม่ได้ด้วยเหรอ
โอ้ ไม่ เจ็บปวดจังเลย
ผมจะกลับเข้าไป ช่วยดูแลเขาด้วยนะ
เดี๋ยวสิ พี่ครับ พี่
อะไร...
คุณอาจไม่รู้ว่ายอนจู มีความหมายกับผมยังไง
ยอนจู...
คือครอบครัวเดียวของผม
เธอไม่ใช่ครอบครัวที่คุณสร้าง จากจินตนาการของคุณ
เธอคือครอบครัวที่มีอยู่จริง
ผมมีความทรงจำร่วมกับเธอ ที่เป็นจริงและไม่ได้ถูกสร้างขึ้น
เธอเป็นส่วนหนึ่งในโชคชะตาที่ ผมเลือกเอง ไม่ใช่ที่ถูกเขียนขึ้นมา
เป็นครั้งแรก ที่ผมตัดสินใจเลือกเอง
ผมเลยยอมแพ้เรื่องเธอไม่ได้
ยอนจู...
เป็นข้อพิสูจน์ว่า ผมเป็นคนเหมือนกับคุณ
ว่าผมเป็นมนุษย์
ผมจะช่วยลูกสาวคุณ และอยู่กับเธออย่างมีความสุข
คราวนี้ผมจะแพ้ไม่ได้
ใครก็ทำให้ผมท้อไม่ได้ ผมจะเอาชนะให้ได้
แล้วมันจะเป็น...
ตอนจบแบบมีความสุขของเรา
เกือบลืมไป
ชีวิตคุณก็สำคัญกับผมเหมือนกัน
ไม่ใช่เพราะคุณสร้างผมหรอกนะ
แต่เพราะคุณคือพ่อของภรรยาผม
คุณเป็นครอบครัวของผมแล้ว
คุณอาจไม่เห็นด้วย แต่คุณก็คือครอบครัวผมแล้ว
ฉะนั้นอย่าทำอะไรสิ้นคิดแบบนั้นอีกนะ
คุณเข้าใจใช่ไหม
ไอ้เด็กอวดดี
พี่
ระวังตัวด้วยนะ ขอร้องล่ะ นะ
ให้ตายเถอะ ผมจะบ้าตาย
หยุดร้องไห้แล้วเตรียมตัวไว้นะ ผมอาจต้องขอให้ช่วย
ผมเหรอ เรื่องอะไร
ผมก็ยังไม่รู้
ระวังตัวด้วยนะ
จะมีอีกเครื่องได้ไง
จนถึงตอนนี้ ฉันใช้เครื่องเดียวมาตลอด
ผมแน่ใจว่าต้องมีสำรอง
ถ้าไม่มี ฆาตกรคงไม่กล้าทำลายหรอก
มันคือสิ่งสำคัญที่สุดของเขา
นี่ วาดไอ้นั่นก่อน ไอ้นั่นน่ะ
แท็บเล็ตของแกน่ะ
เขาทำลายเพื่อไม่ให้เราใช้ได้อีก
ผมมั่นใจว่าเขาวาดแท็บเล็ต อีกอันไว้ในการ์ตูน
ไม่งั้นเขาคงไม่กล้าทำลายมัน
คุณพอจำได้ไหม
ฉันใส่ไว้ในกระโปรงหลัง
กระโปรงหลังรถเหรอ
แต่หลักฐานที่ตำรวจพบ ไม่มีแท็บเล็ตนะครับ
- ฮันชอลโฮ - ฮันชอลโฮ
เป็นเครื่องที่นักวาดใช้ค่ะ
สำหรับวาดภาพ
- วาดภาพเหรอ - ค่ะ
เหมือนเป็นของมืออาชีพนะคะ
แล้วใช้ยังไง
ใช้วาดเหมือนวาดบนกระดาษ
นี่คือปากกาแท็บเล็ต
ทำไมเขาทิ้งมันไว้ในกระโปรงรถ
- มันไม่ใช่อาวุธ - อะไรนะคะ
ไม่มีอะไร
ท่านครับ คุณพัคถามว่า ท่านจะไปตอนไหนครับ
- บอกว่ากำลังไป - ครับท่าน
ฮัลโหล ครับ
ตอนนี้ปิดไว้ก่อน
คิดว่า...
อีกเครื่องจะทำงานเหมือนของเดิมไหม
ผมก็ไม่แน่ใจ
เราต้องลองใช้เพื่อดูว่าต่างยังไง
ยังไงเราก็ต้องหามันให้เจอ
เราต้องหา
ไม่ใช่อันนี้
นี่เป็นกับดัก
ไงคังชอล
แกมาตามหาไอ้นี่เหรอ
ให้ตายเถอะ
ก็นานแล้วนะ ที่เราเจอกันแบบนี้
ฉันแตะแกไม่ได้ ตั้งแต่แกเป็นประธานบริษัท
แต่ตอนนี้
แกตายแล้ว
แกเล่นละครแกล้งว่าตัวเองตายแล้ว
ดังนั้นจะไม่มีใครพูดอะไร
แม้แกจะตายไปอีกครั้ง
เพราะแกตายไปแล้ว
ถึงฉันจะฆ่าแกที่นี่
มันก็ไม่ใช่การฆาตกรรม
เข้าใจไหม
แกรนหาที่เอง ไอ้สารเลว
ยังเบลออยู่ไหม ยังมึนหัวหรือเปล่า
นี่
แกไม่สงสัยหรือไง
อยากรู้ไหมฉันไปเอายานั่นมาจากไหน
นี่ไงล่ะ
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
มีของแบบนี้ได้ไงนะ
ตอนนี้ปิดไว้ก่อน
ค่ะท่าน
เดี๋ยวก่อน
บอกให้พวกเขาจอดรอก่อน
ผมอยากตรวจสอบมันก่อนไป
ค่ะ
(เอกสาร)
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ไอ้สารเลวนี่มันบ้าจริงๆ
วาดภาพจนประสาทหลอนไปแล้ว
แกจะสร้างองค์กร ก่อการร้ายหรือไงคังชอล
นี่...
นี่มันอะไรกัน
(ปืนลูกโม่)
นี่มันมา...
ไม่ใช่แค่ปืน
แต่ยังมียาทุกประเภท
โซเดียมแอมิทอล สโคโพลามีน โซเดียมเพนโทธอล แอมเฟตามีน เมสคาลีน
เอาล่ะ แกจะฉีดอันไหนดี
อันไหนดี
โซเดียมไหม
(โซเดียมเพนโทธอล)
ประธานคังชอล
ผมช่วยคุณจากการใช้ยาเกินขนาดนะครับ
แกหายตัวไปมาเหมือนผี
แต่เดาว่าตอนนี้คงยาก เพราะมียาในร่างกาย
นี่เป็นเรื่องที่เกิด แค่ในการ์ตูนใช่ไหม
โผล่มาเมื่อกดตกลง
หายไปเมื่อกดลบ
ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมแกกับ ฮันซังฮุนสู้กัน
แต่ว่า
ที่ฉันสงสัยก็คือ...
ไอ้นี่มันคืออะไรกันแน่
จากนี้ไป แกต้องตอบคำถามฉัน
ฮันซังฮุนไปเอามันมาจากไหน
พวกแกเป็นอะไรกัน
แกรู้ได้ยังไงว่ามันอยู่กับฉัน
ใครเป็นเจ้าของเดิมของมัน
ผู้หญิงที่หายตัวไปหลังถูกยิงคือใคร
ทำไมแกเข้าห้องทำงานฉันได้ง่ายนัก
โอเค
มาเริ่มกันเลย
นี่คือการชดใช้ที่แกทำตัว น่ารำคาญมาตลอดสิบปี
ไอ้สารเลว
เฮ้ย
พูดได้แล้ว
เฮ้ย
พูดสิ
เฮ้ย
- ครับ - ทำไมยังไม่มาอีก
มีเรื่องนิดหน่อยครับ
เดี๋ยวผมจะรีบไป
ตั้งแต่เด็ก
แกเก่งเรื่องปิดปากเงียบ
แต่คราวนี้จะไม่เหมือนเดิม
แกก็รู้ใช่ไหม
แกรู้ว่ามีอะไรในนี้
เตรียมตัวให้ดีแล้วกัน
โรงพยาบาล
อะไรนะ
โรงพยาบาล
พูดอีกทีซิ แกว่าไงนะ
ฉันต้องเอามันไปโรงพยาบาล
พูดดังอีก โรงพยาบาลทำไม
ทำไมติดต่อเขาไม่ได้อีกแล้ว
ฉันน่าจะลาออกตั้งนานแล้ว
มาแล้ว มันอัปโหลดอีกแล้ว
ขอล่ะ
(ดับเบิลยู - เดอะเวิลส์)
(ความลับของแท็บเล็ต)
ขอล่ะ
ให้ตายซิ บอกแล้วว่าให้ระวังตัว
แกคิดว่าฉัน
จะเชื่ออย่างนั้นเหรอ
มันเป็นเรื่องจริง
- เข้าไปเฝ้ามันไว้ - ครับ
อีกอย่างมันตายไปแล้ว
ถึงจะตายจริงก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องเอาน้ำให้มัน
ครับ
ยกเขาขึ้นมา
ฉันเอง
บอกเขาว่าฉันมีเรื่องด่วน ต้องทำระหว่างกำลังไป
กี่โมงแล้ว
อะไรนะ
บอกมาทีว่ากี่โมงแล้ว
กี่โมงแล้ว
ตีสองครึ่ง
ผ่านมา 30 นาทีแล้ว
เขาน่าจะถึงที่นั่นแล้ว
อะไรนะ
พัคซูบง ของกำลังไปนะ
เก็บมันให้ดี
พูดอะไรของแก
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
(พัคซูบง ของกำลังไปนะ เก็บมันให้ดี)
อะไรเนี่ย นั่นชื่อฉันเหรอ
เขาเรียกฉันเหรอ
หยุดร้องไห้แล้วเตรียมตัวไว้นะ ผมอาจต้องขอให้ช่วย
นั่นคือที่เขาพูดถึงเหรอ
ใช่หรือเปล่า
ท่านจะถือไปเองเหรอครับ เหมือนจะหนัก ให้ผมช่วยนะครับ
- ไม่เป็นไร นำทางเถอะ - ครับ
อาจารย์ครับ อาจารย์ อาจารย์โอ
ตอนใหม่มาแล้ว
ตอนใหม่เหรอ
เกิดเรื่องกับเขาด้วยงั้นเหรอ
ผมไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นครับ
แต่พี่เขา กำลังจะตาย
ดูนี่สิครับ
(พัคซูบง ของกำลังไปนะ)
เขาทิ้งข้อความไว้ให้ผม
ให้ผมใช่ไหมครับ
เขาบอกว่าของกำลังจะมาที่นี่
เขาหมายถึงอะไร ของนั่นคืออะไร
แท็บเล็ตเหรอ ใช่ไหมครับ
ชั้นไหนเหรอครับท่าน
ชั้นแปด แผนกผู้ป่วยในห้อง 810
โรงพยาบาล
พูดอีกทีซิ แกว่าไงนะ
ฉันต้องเอามันไปที่โรงพยาบาล
เอาอะไรไป
แท็บเล็ตนั่นเหรอ
ทำไมล่ะ
ฉันต้องช่วยคนคนหนึ่ง
ใคร
ขอทำความเข้าใจหน่อยนะ
ผู้หญิงที่ถูกฮันซังฮุนยิง แล้วหายตัวไป
คือโอยอนจูเมียแก
แกก็เลยฆ่าฮันซังฮุน
เมียแกที่สมองตาย
อยู่ที่เพนต์เฮาส์
และเพิ่งตายไป
ถูกต้อง
เธอตายแล้ว
แล้วไง
ฉันพาเธอกลับมาได้ด้วยแท็บเล็ต
แกเห็นแล้วว่าแท็บเล็ตทำอะไรได้
ฉันเลยมาเอามัน
พาเธอกลับมางั้นเหรอ
แกทำให้คนตายฟื้นได้ ด้วยการกดตกลงงั้นเหรอ
ด้วยการวาด
วาดเหรอ
เจ้าของแท็บเล็ตต้องเป็นคนวาด
ฉันเลยจะมาเอามันไปโรงพยาบาล
ตอนนี้เจ้าของอยู่ที่โรงพยาบาล
ไอ้ปัญญาอ่อน
แกคิดว่านี่เป็นการ์ตูนหรือไง
แกจะวาดแล้วทำให้คนฟื้นได้ยังไง
แล้วที่แกเห็นไม่เหมือนการ์ตูนหรือไง
แล้วไง
พูดต่อไป
ไปตามคนมาเพิ่ม ฉันต้องตรวจสอบบางอย่าง
ครับ
- ไปตามมา - ครับท่าน
คุณเป็นใคร เข้ามาโดยไม่ได้รับ อนุญาตได้ยังไง
เราได้รับอนุญาตจากคุณคังชอล
ให้เราเข้าไปด้วย
คุณพูดเรื่องอะไร
พูดว่าคังชอลงั้นเหรอ
เขาตายแล้ว กล้าอ้างชื่อได้ยังไง
เราเช่าที่นี่ให้ลูกค้าวีไอพี
คุณจะเข้ามาไม่ได้
สวัสดีครับ ซอโดยุนไม่ให้เราเข้าไปครับ
ครับ
ช่วยคุยกับคุณคังชอลด้วย
ฮัลโหล
พี่
ให้พวกเขาเข้าไป
บ้าไปแล้วเหรอ
นายจะทำอะไรน่ะ
ให้พวกเขาเห็นเธอ
- เธอตายจริงหรือเปล่า - ครับ
เธอเพิ่งตายได้ไม่นาน มีแผลถูกยิงด้วยครับ
โอเค ถอยมาก่อน
จะให้ฉัน เชื่อเรื่องทั้งหมดนี่ได้ยังไง
แกไปยืนยันเองก็ได้
ยังไง
จะมีหลักฐานอะไรที่ดีกว่า
การทำให้เมียฉัน ฟื้นขึ้นมาด้วยการวาดล่ะ
มันจะตอบคำถามทุกอย่างของแก
ศูนย์การแพทย์ซองจิน แผนกผู้ป่วยในห้อง 810
เขาชื่อโอซองมู
ตีสองครึ่ง
ผ่านมา 30 นาทีแล้ว
เขาน่าจะถึงที่นั่นแล้ว
อะไรนะ
พัคซูบง
ของกำลังไปนะ
เก็บมันให้ดี
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
อะไรน่ะ...
เกิดอะไรขึ้น
นี่ครับห้อง 810
(ยุนซอนแอ)
อะไรกัน ไม่ใช่โอซองมูนี่
ขอโทษครับ
ท่านส.ส.ฮันชอลโฮ
สวัสดีครับ มีคนไข้
คนอื่นอีกไหมครับ คนที่ชื่อว่าโอซองมู
นี่เป็นห้องเดี่ยวค่ะ
- ให้ช่วยหาไหมคะ - ไม่เป็นไรครับ
ผมคงมาผิดห้อง คุณกลับไปทำงานเถอะครับ
ทำไมเขาต้องโกหก เรื่องที่คุณจะรู้ได้เร็วด้วยครับ
สมมติฐานที่สาม
ตอนนี้เราอยู่ในโลกความจริงแล้ว
ฉะนั้นเราก็สามารถเรียกตัวละครมาได้ ด้วยการคิดถึงพวกเขา
ตอนนี้ ฉันขอเรียกฮันชอลโฮ...
มาในโลกความจริง
ให้ตายเถอะ
มันคือแท็บเล็ตใช่ไหมครับ
แต่มันจะมาที่นี่ได้ยังไง
อะไรกันเนี่ย
อาจารย์โอ นั่นฮันชอล...
คุณคือโอซองมูใช่ไหม
ใช่ผมเอง
คุณคือโอซองมูเหรอ
เมื่อกี้คุณไม่ได้อยู่นี่
เดี๋ยวนะ
ทำไมคุณหน้าตาเหมือนฮันซังฮุนเลยล่ะ
แก...
แกคือฮันซังฮุนใช่ไหม
- นี่แก... - เฮ้ย
แกจะทำอะไร เอาคืนมานะ
คิดจะทำอะไรของแก
แกเป็นใคร
- ช่วยด้วย - แกเป็นใคร ไอ้สารเลว
อาจารย์โอ
ทำไมเขาเอามันมาเองเลยล่ะ
ใช่แท็บเล็ตอาจารย์จริงเหรอครับ
แปลว่ามีอีกเครื่องจริงๆ สินะครับ
มันจะเหมือนเครื่องจริงหรือเปล่าครับ
อาจารย์โอครับ ฮันชอลโฮ...
เขากลับไปแล้ว
ให้ตายเถอะง่วงจัง นายมีกุญแจไหม
มี
เฮ้ย ตกใจหมด นั่นอะไรน่ะ
- ทำยังไงดี - เกิดอะไรขึ้น
ตายแล้ว
คุณครับ ตื่นเถอะครับ
เป็นอะไรหรือเปล่า
แก้มัดเขาก่อน
นี่
มาที่โรงแรมสิ ฉันมีเรื่องต้องอธิบายพวกเขา
ประธานคังตกอยู่ในอันตราย
ที่จริงเขา...
คุณโอยอนจู
พยาบาล
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ตอนไหนเหรอครับ
ประมาณ 20 นาทีก่อนครับ
- ประมาณ 20 นาทีก่อนเหรอ - ครับ
ครับ
- ฮัลโหล - ซูบง
พี่เหรอ
ฉันเอง เกิดอะไรขึ้น
พี่เหรอ นั่นพี่ยอนจูเหรอ
นั่นพี่จริงๆ เหรอ
พี่จริงๆ ใช่ไหม
ใช่ ฉันคงรอดมาได้น่ะ
พี่อยู่ไหน
ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน
ฉัน...
ฉันอยู่โรงแรม อยู่ดีๆ ฉันก็กลับมา
เป็นอะไรไหม พูดได้หรือเปล่า
พี่ก็พูดอยู่นี่
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า นิ้วมือนิ้วเท้าขยับได้ไหม
จำอะไรได้หรือเปล่า แล้วแผลเป็นไงบ้าง
มันไม่เจ็บแล้ว
ฉันรู้สึกสบายดีมาก
พี่ทำผมกลัวแทบตาย
ฉันฟื้นขึ้นมาได้ยังไง
อาจารย์โอน่ะสิ อาจารย์วาดพี่
พ่อฉันกลับมาแล้วเหรอ
กลับมาแล้วน่ะสิ
เขาไม่ยอมรับโทรศัพท์
อะไรนะ อ๋อๆ ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในห้องทำงาน
กำลังรอการ์ตูนอัปโหลดอยู่
("ดับเบิลยู" โดยโอซองมู)
เขาอาจไปที่นั่นหลังจากอ่านการ์ตูน
ผมกำลังตามหาพี่ชอลอยู่
ที่ไหน
ที่ที่เขาถูกทรมาน
เขาถูกทรมานเหรอ
ผมมารับเขา แต่เขาไม่อยู่ที่นี่
นี่เดี๋ยวก่อน
พระเจ้า
เรียกรถพยาบาลดีไหม
ไปบอกเจ้านายที
โอเค
ให้ตาย
- แท็กซี่ - อะไรนะ
เรียกแท็กซี่ให้หน่อย
ผมต้องไปโรงแรม
คุณควรไปโรงพยาบาลก่อนนะ
พระเจ้า
เขาบอกว่าโทรเรียกรถพยาบาลอยู่ แล้วคังชอลก็หายไป
เขาอาจไปหาพี่ก็ได้
เขาเจ็บมากไหม
โอเค แล้วพ่อล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
พี่ตายทั้งคนนะ เขาก็ต้องเป็นห่วงสิ ตอนนี้ใครเป็นห่วงใครกันแน่เนี่ย
โอเค
ฉันจะอ่านการ์ตูนว่าเกิดอะไรขึ้น
แบบนั้นคงเร็วกว่า
โอเค
- ขอบคุณที่ให้ใช้โทรศัพท์นะคะ - ค่ะ
ขอใช้อินเทอร์เน็ตหน่อยได้ไหมคะ
(ฉันต้องช่วยคนคนหนึ่ง)
ทำไมยังไม่มานะ
(ตอนจบ)
เราจะเป็นอิสระได้ เมื่อเรื่องจบ
ทำไมช้าจังล่ะ
เราออกไปจากที่นี่ไม่ได้
จนกว่าตอนสุดท้ายจะจบลง
ปล่อยนะ ปล่อยฉันนะ
ฉันก็เลยต้องจับตัวประกัน เพื่อจะอยู่ต่อ
มาที่นี่
ทำไมแกยังไม่ตาย ทั้งที่ฉันยิงแกไปแล้ว
ทำไมแกยังไม่ตาย
ตำรวจกำลังมาที่นี่ อีกไม่นานพวกเขาจะเจอบ้าน
เราต้องตัดสินใจ
ว่าจะให้มันจบแบบไหน
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม