Walterze, widziałeś moją pęsetkę?
Wybacz. Będzie ci żal kubka?
Kawy na pewno.
To...
-Manarożec! -Co tam porabiasz?
Zbudowałem ci gadżet na patrole.
Idealny środek bezpieczeństwa.
Tym przyciskiem obezwładnia się wrogów głośnym hałasem.
O tak.
Ten włącza pneumatyczny uścisk, chroniący przed atakami.
A ten wciśnij, gdy będziesz otoczona.
Wyciągasz rękę i mówisz: "Stać”!
I bum! Brokatowa chmura!
I bandziory dają ci spokój.
Bo brokat uszczęśliwia ludzi?
Bo pod wpływem światła komórki
enterochromatofilne uwalniają serotoninę.
Tak, brokat uszczęśliwia ludzi.
Wypróbujmy! Zabroniłaś rozkładać komórki, pamiętasz?
Walterze, rozłożyłeś moją...
Dalej chcesz mnie zabić?
Nie, wręcz przeciwnie.
Czyli działa!
Dołożę też obrazki kotków, stymulujące płat czołowy.
11-A-25, kod szósty, Północna 104.
Muszę lecieć. Zaczynam zmianę.
Słuchaj babci, dobrze?
Pojadę z tobą!
Dokończę po drodze.
Nie będę przeszkadzał.
Lepiej szykuj się do szkoły.
Nudzę się w szkole, mamo.
I mają mnie za dziwaka.
Dziwaka?
Spójrz na mnie. Co w tym złego?
Potrzebujemy dziwaków.
Słuchaj. Teraz ja pilnuję porządku w dzielnicy.
Ale przyjdzie dzień, gdy twoje pomysły
i twoje gadżety...
będą strzegły całego świata.
I każdy będzie chciał być takim dziwakiem jak ty.
Tak myślisz?
Wiem to.
Proszę o niepneumatyczny uścisk.
Kocham cię, partnerze.
Obiecuję, że nigdy cię nie opuszczę.
Drużyna Dziwnych?
Drużyna Dziwnych.
14 LAT PÓŹNIEJ
PREFEKTURA IWATE, JAPONIA
Raju, ale ziąb!
Cześć, koledzy.
Agent Lance Sterling. Jak się mamy?
Luz, luz.
Ochłonęli?
Cisnę jego gnatem w tamtego bałwana,
a gdy będziecie próbowali ogarnąć, co jest grane,
obezwładnię was obu.
Nie należało mu się.
Skrzydlate szczury.
Na pozycji.
Melduj o sytuacji.
Właśnie namierzam... cel.
Na dziesiątej.
Katsu Kimura, nasz ukochany handlarz bronią.
Tam. Twój cel to ta walizka.
Znajduje się w niej Zabójca M-9,
pierwszy półautonomiczny dron atakujący,
zasilany energią atmosferyczną.
Nigdy się nie wyłącza i nie porzuca pościgu.
Wykradli go z naszego laboratorium.
Pani dyrektor Jenkins? Wykryto go.
Wykrywam wokół zamku 70 wrogich podmiotów.
Nie chcę kolejnego Kirgistanu.
Lance, słuchaj. Idzie po ciebie 70 członków jakuzy. Przerwij misję.
To i tak mniej niż zwykle.
Nie! Nie walcz.
Tym razem zaczekaj na posiłki.
Posiłki?
Ten wilk poluje sam.
Lance, słuchaj...
BRAK ŁĄCZNOŚCI
Chyba odciął...
-Wiem! -Dobrze, przepraszam.
Jest kupiec. Idźcie!
Chyba pora się przedstawić.
MOCNE BITY
Po czym się poznaje najlepszego szpiega świata?
Sterling.
Lance Sterling.
Że każdy go zna.
Walizkę, proszę.
Po moim trupie.
Wystarczy przycisnąć nerw błędny z siłą 85 gramów
i patrz na niego. Poszedł spatulki.
Wyręczyłbyś mnie?
Weź. Na żartach się nie znasz?
Nie pamiętasz mnie, co?
Co począć. Spotykam wielu drani.
Poznasz teraz niewyobrażalny ból.
Ma go zaboleć.
To raczej nie był życzliwy napis.
Dobra, dobra.
Nie chcecie po dobroci? To jazda.
Niech wam będzie.
Zrobi się paskudnie!
Że co?
Nie łamcie się, nieźle wam poszło. I spotkaliście Lance'a Sterlinga.
TAJNI I FAJNI
WASZYNGTON
Następny. Proszę wszystko do kosza. Przechodzić.
PRZYSZEDŁ LANCE STERLING.
-Idzie. -To on!
Tak, oczy was nie mylą.
No, to on.
Dzięki, dzięki.
Bosko wyglądasz!
Ty też niczego sobie.
Dziękuję.
Ale wracać do roboty, co?
Wracajcie. Przesadzacie.
Albo wcale nie.
Ale i tak wracajcie do pracy.
Wariacie...
Co tam, Sterling?
-Lucas! -Jestem Dave!
Siemanko. Dobrze was widzieć.
-Dzień dobry. -Piątka, chłopaki.
-Widziałeś? -Nigdy nie myj tej dłoni!
Czuję się silniejszy. Autentycznie.
-Dasz potrzymać? -No.
-Księgowy! -Dzięki, Sterling.
Pilnuj kaski, pilnuj kaski.
Siema, stary.
-Witaj z powrotem, Lance. -Dzięki.
Najrozkoszniejszy agent świata!
Komuś się oberwie.
Agencie Sterling.
Walter Beckett.
Dziwak!
Manarożec cię kocha.
Dobra, Manarożcu.
Wyobraź sobie...
że wybuch hydrotermalny lada chwila stopi ci twarz.
Ale cóż to?
Gadżecik, który otoczy cię bezpieczną bańką pod ciśnieniem?
"A czy działa?”. Dotąd nie, ale kto wie? Jedziemy.
Sesja dziewiąta, próba 30...
Hej, Terrance. Dziś finał dziewiątego sezonu Seulskich Serc.
Zaprosiłem cię.
Ja...
Wystarczy zaakceptować w...
Agent Sterling.
Cześć. Walter Beckett.
Bardzo mi miło...
Użył go pan.
Tykałeś mój sprzęt.
Dobrze. Wiem, że to nietypowe, ale...
Słuchaj, mały. Działam w terenie.
Wiesz, ratuję świat i robię ważne rzeczy.
To moja praca. A żeby ją wykonywać,
muszę być pewny, że mój sprzęt
będzie robił to, czego od niego oczekuję.
Aha.
Na przykład wybuchać.
Gdy tam jestem,
muszę zwalczać ogień ogniem.
Bo jeśli porwę się na ogień z brokatem...
może mi spalić japę.
Ale nie spalił, bo koci pyłek się sprawdził.
-Koci żwirek? -Pyłek.
Koci pyłek.
Dowiedziono naukowo,
że na widok kotków komórki
enterochromatofilne uwalniają serotoninę.
Brokat uszczęśliwia ludzi.
A wiesz, co go przebija?
Granat.
Ciut brutalne, nie sądzi pan?
-Uściskiem świata nie ocalisz, Wilson. -Walter.
A gdyby się dało? Oto pneumatyczny uścisk.
Taka bańka ochronna mojego projektu.
Karygodne marnowanie pieniędzy podatników.
Mówię tylko, że można osiągnąć więcej zbliżając ludzi, zamiast ich wysadzać.
Jeśli się pan zgodzi, może przekonamy resztę agencji.
Żadni "my”.
Agencie Sterling...
-Dobrze, dobrze. -Milenialsi.
Niech pan nie zamyka!
-Odpada. -Proszę posłuchać!
Nie ma mowy.
Pracuję w domu nad taką jedną rzeczą.
Na zawsze zmieni oblicze szpiegostwa.
Niech pan pomyśli.
Co, gdybym mógł pana... proszę o werble...
zniknąć?
Zniknąć?
Tak, zniknąć.
Po co tak mówisz?
Dla efektu.
Strasznie się na to cieszę.
Nazwałem to maskowaniem biodynamicznym.
Bum. Rzucam mikrofon.
To zamaskujesz?
Nie trzeba by kuloodpornego smokingu ani wybuchowych spinek.
Wszędzie by się pan wtopił. Co, gdyby był pan całkiem...
niewidzialny?
Rany, koleś.
Ale wpadka.
Bez obaw.
Efekt wkrótce ustąpi.
Aha, spoko. To ja już pójdę.
Zaraz, zaraz.
Jest pan największym szpiegiem świata.
Nikt nie chce słuchać moich pomysłów i nie daje mi szansy.
Ale gdyby pan to zrobił, razem...
naprawdę coś byśmy zmienili.
Zmienili?
Synek, ja wszystko zmieniam.
A od ciebie chcę tylko, żebyś dał mi granat,
gdy proszę o granat.
Dasz radę?
Jest lepszy sposób.
Mylisz się, Willy.
Zwalniam cię.
Co? Zaraz.
Nie, niech mnie pan nie zwalnia!
Dziwak.
Misja zakończona.
Mówię wam, dawno nie było tak dobrze.
Zaszalałem.
Bijatyka, wybuchy, masa ciętych tekstów...
Lance?
Przeskoczyłem przez śmigłowiec!
Lance?
-Wiecie? -Lance!
Wyjaśnisz mi łaskawie, dlaczego walizka jest pusta?
Wiem dlaczego.
Bo ukradł drona.
Co proszę?
Marcy Kappel, wydział spraw wewnętrznych.
Sprawdzimy salę, jeśli można.
Nie można!
Mówią mi Oczy.
Analiza spektralna i termografia kwantowa.
Uszy. Dźwięk.
Odsuń się ode mnie, ale już.
-Ej! -Broń unieszkodliwiona. Odsuwam się.
Zatrzymać agenta Sterlinga.
Starczy tego!
Mowa o moim najlepszym agencie.
Ja mu ufam.
Ufać można jedynie faktom.
Oczy?
Kamera monitoringu w Tokio uchwyciła pana dwie godziny po misji.
Ani drgnij.
-Lance? -Joy.
Skoczyło mu tętno.
Bo tamten to nie ja!
Struny głosowe też szaleją.
-To jakaś pomyłka. -Właśnie!
Ja nic...
Był taki facet z robotyczną ręką.
To on gwizdnął Zabójcę i chce mnie wrobić!
Brzmi wiarygodnie. Wcale nie jakbyś zmyślał.
-Trąci Scoobym-Doo, gościu. -To nie ja!
Dobrze, zatem dla pewności:
jakiś facet z robotyczną ręką i twarzą Lance'a
zabrał Zabójcę M-9.
Wszystkim pasuje? To sprawa zamknięta, idziemy.
Wiecie co?
Trzeba zatrzymać tego bandziora.
Z ust mi to wyjąłeś.
Nieźle.
Lance, nie opieraj się.
Nie spodziewałeś się, co?
A ty - tego?
Zwiał. Zawsze muszą zwiewać?
Znów ratujesz świat?
No, ty też.
-Co tam, Sterling? -Wszystko spoko.
Przepraszam.
Sterling!
Już.
Północny zachód.
Widzę.
Z drogi.
Ochrona!
Zamknąć obiekt!
Agent Sterling?
Zrób, co mówi.
Nieprzyjemna z niej babka.
POSZUKIWANY: LANCE STERLING
TAJNA FABRYKA BRONI - MORZE PÓŁNOCNE
Agent Sterling! Jak leci?
Właśnie opowiadałem kumplom, jak...
CEL NAMIERZONY
Dobra, Sterling.
Myśl.
Ktoś jeszcze wie o Robotycznej Ręce.
Kto?
Kimura.
Namierz Kimurę.
Tropię Katsu Kimurę.
Namierzono sygnał w Playa Del Carmen w Meksyku.
Nie dzwoń tu.
Meksyk.
Miałem się zaszyć!
Muszę zniknąć.
Zniknąć.
ZWOLNIONY
Bingo.
Obyś nie był w gatkach, Wilbur.
DOM WILBURA
DOM WALTERA
Manarożec.
Tęsknię, mamo.
ŚMIERĆ BOHATERSKIEJ POLICJANTKI
Widzisz, Lovey?
Czasem marzenia się spełniają.
Dobra.
Przystępuję do testu biodynamicznego maskowania numer 83. Piąta partia.
Reakcja egzotermiczna.
Jest reakcja egzotermiczna.
Lovey, pożyczyłabyś mi piórko?
Dzięki.
Masz, to dla ciebie.
Jeśli się uda, na pewno wrócę do pracy.
Bez takich. Działa.
Działa.
Działa, działa!
Działa, Lovey!
Muszę zniknąć.
Co... Jak...
Co robisz w...
Co tam?
Słuchaj no.
Ja w sprawie tego twojego maskowania nowej generacji.
Nie masz go przypadkiem pod ręką?
Tak się składa, że mam je w ręku.
-Pokaż. -Jasne.
Napije się pan czegoś? Mam wodę, sojowy zamiennik posiłku...
Proszę, napiłem się. To jak to działa?
Kombinezon zakrzywia światło? Jest z reaktywnego silikonu?
Dziwny posmak w tej wersji light. Gdzie wynalazek?
Właśnie... go pan wypił.
-Co wypiłem? -Wynalazek.
I już po nim.
Trzymasz w domu gołębia?
To Lovey, moja współlokatorka.
-Co robić? -Dziwne.
-Niedobrze. -Mieszkać z gołębiem.
Nie, wspaniale. To nauka. Jedziemy.
Wypił pan właśnie środek oparty na edytorze genów CRISPR-Cas9,
zmieniający DNA na poziomie atomowym.
Nauka rządzi.
Słuchaj, zrobimy tak.
Pomyśl, że jesteś normalny i gadasz do drugiego, fajniejszego normalnego.
Za równo 45 sekund zmieni się pan w...
gołębia.
Spadam.
Zaraz!
Za chwilę pozna pan przyszłość szpiegostwa.
Aha.
Może się panu zrobić ciut nieprzyjemnie.
Albo mocno.
Zrobię notatkę.
Mścisz się za zwolnienie?
Dobra, ja wychodzę.
Może być ciężko.
Bo właśnie przechodzi pan chromotrypsję!
Chyba zemdleję.
Na bank pan zemdleje.
Pańskie genomy są rozszarpywane,
aby złączyć się z gołębim DNA.
Zdzierżysz to, Lance.
Zdzierżysz to.
Coś ty zrobił? Coś ty zrobił?!
To już faza druga.
Modulacja epigenetyczna!
Każdy gen ma przełącznik.
Pańskie kolejno przełączają się na gołębie.
Człowiek-gołąb.
Przestań mrugać!
Zaraz! Moja dłoń!
Co mi się dzieje z dłonią?!
Dziecinna.
To już końcowa faza!
Nawet nie tak źle.
Pańskie ciało zalały endorfiny,
aby przygotować pana na nadchodzący przejmujący ból.
Stój. Jeszcze raz?
Otrułeś mnie!
Otrułem?
Nie jestem od trutek.
Trzeba wycisnąć jad.
Nie radzę.
Trzy sekundy.
Będzie dobrze, słowo.
Jedziemy.
Co?
Zegar się śpieszy.
Lance?
Lance.
Udało się.
Funkcje życiowe w normie.
Umieszczam termometr.
Wszystko gra, kolego.
To ja, twój kumpel Walter. Wszystko gra, nie bój się.
Obiekt wydaje się rozkojarzony.
Pewnie, że rozkojarzony!
Możesz gadać? Lovey, on gada!
-Udało się! -Moje oczy!
Co ty mi zrobiłeś?!
Spójrz na mnie.
Na ciebie?
Nie mogę na ciebie nie patrzeć.
Widzę jednocześnie swój kuper i twoją japę!
Ale ekstra!
Gołębie widzą dookoła głowy.
Już nikt cię nie podejdzie.
-Babka, weź. -Rewelacja.
Zamieszkują każde większe miasto na świecie. Nikt ich nie dostrzega.
Dla szpiega to idealne przebranie.
Odptakuj mnie lepiej, i to już.
Ja nie żartuję! Odptakuj...
Podnoszę głos. Tak chyba nie wypada.
Chyba łapiesz, że jestem zestresowany.
Odptakuj mnie, Walterze, proszę.
Jasne. Zaraz zacznę tworzyć antidotum.
Zaczniesz?
Środek działał tylko w teorii...
Zaczniesz? Nie masz gotowego?!
Powaga, mała, przestań.
Dobra.
Sptaszyłeś mnie i nie umiesz odptaszyć?
W sumie sam się sptaszyłeś.
-Zrobię mu krzywdę. -Słuchaj.
Spokojnie, nie złość się. Dałem znać Agencji, że tu jesteś.
Że co?
Nie wiedzą, że jesteś ptakiem.
Chociaż pewnie szybko się domyślą.
Muszę wiać.
Twoja nowa postać ma jedną, może dwie wady.
Webster, otwieraj drzwi.
Już, już.
Dlaczego uciekasz przed Agencją?
Puszczaj! Zwiewam...
bo jeden bandzior ukradł mi twarz
i teraz muszę go jakoś zatrzymać pod postacią ptaka.
Dziękuję ci. Bardzo ci dziękuję.
Wiesz co? Znowu cię zwalniam.
Podwójnie!
Tak się chyba nie da.
Da się! Już się da!
Dobra.
Mam skrzydła. Co w tym trudnego?
No to lećmy.
Nie.
Włamałeś się na Kreml z chusteczką i kawałkiem taśmy!
Powinieneś dać radę wejść do własnej bryki!
Wejdę, wejdę...
No ej!
Dobra, posłuchaj.
Ktoś coś mówi? Nie słyszę.
Na pewno nie ktoś pracujący na trzecie zwolnienie!
Pojadę z tobą.
Wyjaśnię ci zalety bycia gołębiem i jak
mógłbyś być jeszcze lepszym szpiegiem.
A potem odzyskam pracę. Korzyść dla obu.
Czekaj, niech się zastanowię.
Nie.
Spoko. Znasz innego gościa z przenośnym laboratorium...
zdolnego cię odmienić?
-Wsiadaj. -Nie zauważysz mnie.
Luz, ja pojadę tutaj.
Jasne, wybacz.
Jazda! Z drogi! Wyrwać tamto drzewo!
Agencie Sterling, opuść obiekt!
Co ty robisz? Wsiadaj!
Raju...
Wilfred, gazu!
Włączyć autokierowcę.
Uruchomiony.
Prywatny hangar Sterlinga.
Widzisz, Walter?
Możesz mnie sptakować,
ale mnie nie zatrzymasz.
Stał za nami.
Zapnij pasy. Dowiedz się o tym Becketcie, co się da.
Mogą być w zmowie?
Sterling to samotnik. Wykorzystuje go.
DAJĘ RADĘ
Ptaszynę też zabrałeś?
Wspiera mnie duchowo.
I będzie cię reanimować, jeśli narobi mi do...
Mamy ogon.
Zastawiliśmy każdą ulicę, wiadukt i zjazd w promieniu 8 km.
Bosko. Zaczynamy spęd.
Na koń!
Rozpoczynam uniki.
Nie mam na to czasu.
-Włączyć broń. -Co?
-Włączam. -Luz.
Rozwalę im tylko opony.
Nie jest dobrze.
Tylko spróbuj.
-Wyłączam broń. -Jesteśmy dobrzy.
Nie wolno strzelać do naszych.
Jasne, Walterze, stańmy i to obgadajmy.
Właśnie! Możemy?
-Włączyć broń. -Włączam.
-Wyłączyć broń. -Wyłączam.
A coś, co nie zabija? Olej?
Włączyć broń.
Wyłączyć broń.
Nie słuchaj go. Włączyć broń.
-Olej. -Włączyć.
-Olej! Olej! -Włączyć broń!
Pogięło ziomka.
Olej! Olej!
Wyłączam.
Wyłączam system. Do widzenia.
Coś ty zrobił?
Istny bóg asfaltu.
To się okaże.
Luz, dam radę.
Dam radę.
Zginiemy!
-O nie. -Uważaj!
Lada chwila zajedziemy mu drogę.
DROGA ZAMKNIĘTA - PROSZĘ STANĄĆ
Koniec z tym. Wszyscy na miejscach?
Tak, potwierdzam.
Włączaj z powrotem komputer!
Właśnie włączam.
Funkcje obronne sprawne.
-Olej? -Tak, wszystko jedno!
-Zaraz! -Jedziemy tyłem.
Nie!
Ale gites.
No, oficjalnie lubię gościa.
Tylko ja widziałam gołębia za kółkiem?
Autokierowca uruchomiony.
Coś czuję, że to trochę moja wina.
Trochę? To wszystko twoja wina, błaźnie!
Na lotnisko, migiem.
Raju, przepraszam. Już się tak nie strosz.
Nie znoszę cię.
To okazja, na którą czekaliśmy, Lovey.
Chcę przetestować tyle gadżetów.
Bańki obronne, kolizjoskop, hipno-gwiazdy miotacz winy, chrapedę,
nawet multipen. Nie testowaliśmy go w...
Potrzebny mi kryptonim.
Most. Wodorowy Most.
O nie! Gdzie on jest?
Zaraz! Co to ma być?!
Nie, leć, leć!
Hej, czy wszystko gra?
Właśnie okazało się, że jedno i drugie
leci z tego samego miejsca.
Dlatego nie - nie wszystko gra.
Tak, to się nazywa kloaka.
Brzmi dziwnie i ohydnie, ale to znaczy tylko, że...
Typie!
Już wiem, co to znaczy.
Widziałem w lustrze.
Wiem, że nie jesteś w nastroju,
ale bycie gołębiem ma swoje zalety.
Dobra, czytaj z ruchu dzioba.
Jesteś tu tylko dlatego, że nie włączę katapulty pazurem
i dlatego, że chyba miałeś się czymś zająć, nie?
Jasne, antidotum.
Będzie się robiło 18 godzin.
Mam się użerać z tym ciałem przez...
Panie.
Pochodź, przejdzie ci.
Wiesz, że gołębie są o wiele fajniejsze, niż się zdaje?
Zaakceptuj tę nową postać, to dostrzeżesz jej zalety.
Na przykład czy wiedziałeś, że gołębie widzą w zwolnionym tempie?
Albo że rozpędzają się do 149 kilometrów na godzinę?
Albo że są na tyle inteligentne, że lubią się bawić? Albo...
Albo było nie odpinać pasów!
KATAPULTA
Albo że widzą w ultrafiolecie, w spektrum niedostrzegalnym dla ludzi?
Albo że to zwierzęta stadne, więc jest im łatwiej...
PLAYA DEL CARMEN, MEKSYK
Dobra, Kimura, idę po ciebie.
Przybył właśnie Lance Sterling.
I Most. Wodorowy Most.
Młody, weź się lecz.
Nie pchaj mnie.
Szykujcie się, bo idzie po was...
Ej! Co mnie trykasz butem?
Jesteś gołębiem. Możesz im przejść przed nosem.
Idzie zwykły ptaszek.
Gołębie tak nie robią.
Ja tu mam kloakę i ja mówię, jak robią.
Ale głąby.
Jakbyś był niewidzialny.
Dobra.
Państwa klucz.
Bingo.
Dobra, pomyślmy. Dawaj.
Burza mózgów. Jak znajdziemy tego świra?
Ty rozsiądź się tutaj, na tej przewygodnej kanapce.
-Jestem skrzydłowym. -Wiesz, komu się przyda?
Tej kanapie. Posadź chudy zadek i sobie pogłówkuj,
a ja pójdę znaleźć Kimurę. Sam.
A co tak niebiańsko pachnie?
O nie.
Lance, opanuj się.
Lance, miejże godność.
Walter, co jest grane?
Chyba odezwał się podprogowy ptasi instynkt.
Dlaczego jem z ziemi?
I co to takie pyszne?
Nie, podziękuję.
Ziomek, suń się. Trzy metry.
Ludzkie metry. Cofać się!
O nie. Żałuję, że to widziałem.
To przełom! Przyjęli cię do stada!
Tyle że nie chcę być w stadzie. Zjazd!
Suwaj się, psycholu.
Mam gdzieś, że nazywasz się Jeff.
Rozumiesz je?
Co? Nie!
-Lovey mnie kocha? -Nie wiem!
-Przyjaźni się ze mną? -Tak nie może być!
-Miło mi, Jeff. -Nie gadaj do Jeffa!
Dobra, Kimura, pod kogo się podszyłeś?
"Nie Kimura”.
Brawo.
Za dobry jestem.
No błagam.
Powaga, chłopaki, nie teraz.
Jakie to poniżające.
Ej, nie zgrywać mi się.
Nie radzę...
Zostaw!
Zostaw! Puść!
Nie!
Przestań! Co z wami?
Patrzcie państwo. Stado jednak się przydało.
Żadne stado!
Lance...
Lance.
Czekaj, czekaj.
Sam lepiej tam nie wchodź.
Może pomogę jakoś inaczej.
Walter! Mnie nie trzeba pomagać.
I nie będzie.
Wcisnąłbyś mi 20?
-Ponoć sobie radzisz. -Radzę.
-To pomoc. -Nie.
-Ciut. -Nie.
-Tak! -Nie!
Kto tam?
Gadaj, póki masz usta.
Japa, Kimura.
Sterling.
Oczy do przodu, rączki w górę.
Cofam to. Podnoś ręcznik.
Jedną ręką.
Czego chcesz?
Robimy tak: ja zadaję pytania, ty odpowiadasz.
Co?
Nie wiem, co powiedzieć.
Jak tu wlazłeś?
Jak...?
Guzik ci powiem!
Zostaw mnie.
Sprzedałeś Zabójcę typowi z robotyczną ręką. Gdzie on jest?
Zabije mnie, jeśli powiem.
A ja niby nie? Gadaj!
Niesamowite. Zdalnie sterowany gołąb.
Jak zrobić, żeby mówił?
Dobra, Kimura! 85 gramów prosto w nerw błędny!
I dobranoc!
Tęsknię za dłońmi.
Lance Sterling zginie jako gołąb i spocznie w kartonie po butach.
Jesteś cały, Lance?
Walter?
Sterling gdzieś tu jest. Obstawić każde wyjście.
I bądźcie ostrożni. Mowa o Lance'ie Sterlingu.
Gadaj, gdzie Robo Ręka.
Nigdy.
Jak cię zaraz trzepnę skrzydłem...
Twardziel, co? Dobra.
To się nie cackamy.
Dawaj lejek, kable rozruchowe i płytę Nickelbacka.
Czyją?
Co? To go zaboli.
I w tym rzecz.
Wiem, co robić.
Nie, nie rób.
To ja rozumiem, Walterze! Naukowe manto!
Tak jest!
Dostaniesz nauką po gębie!
Nie, proszę!
Czy ty go psiknąłeś odświeżaczem?
Fakt, że ma nutkę lawendy, ale to serum prawdy.
Patrz. Zdradź nam swój największy sekret.
Nasiusiałem do basenu.
Co za szczerość.
Kim jest Robo Ręka i skąd ma moją twarz?
Nie wiem, kto to.
To mów, co wiesz!
Jak się gra na flecie.
O Robo Ręce!
Wiem, że leci właśnie do Wenecji, wykraść Bazę Agentów.
Zabije mnie.
-Bazę Agentów? -Bazkę.
Kto tak mówi?
Cicho.
Pozna tożsamość każdego członka Agencji.
A gdy już to zrobi, zlikwiduje ich wszystkich z pomocą Zabójcy!
Nie, bo go zatrzymam.
Ale ona zawzięta!
Zastaw drzwi czymś ciężkim.
Ja jestem ciężki.
Ciągniesz?
Pewnie, że ciągnę! To ty pchaj!
Zaprzyj się!
Zapieram, ale to waga piórkowa!
Jak wielki wór budyniu!
Fuj.
Jakie to poniżające.
Dawaj, Walter! Napnij pośladki!
Koniec zabawy, Sterling.
Zatrzymamy was obu za zdradę.
Jazda, w nogi.
Nie zostawiajcie mnie.
Przepraszam bardzo.
-Uszy? -Już się robi.
-Trzeba się tam dostać. Parkourem. -Co?
Na kota! Tic-tac! Wślizg!
Lampa! Szajba! Kapsel! Ja nie wiem, co to znaczy!
Cześć.
Że co? Co ci zrobili?
Nie rób tak, bo i ja zacznę.
Teraz albo nigdy! Dawaj!
Dasz radę! To jak zadanie z fizyki!
Podstawy fizyki!
Podstawy fizyki.
Racja.
DALIŚMY RADĘ!
-Damy radę. -Beckett!
-Damy. -Nie waż się!
Damy radę!
Użyj gadżetów!
Lina z hakiem!
No leć! Co ja robię nie tak?
Tam jest!
Wybacz. Wybacz.
Kiepskawo.
Co jeszcze umie to pióro?
Nie.
Jakie miękkie lądowanko.
Walter!
Jak ja ich nie lubię.
Tam jest!
Multipen!
Super! Strzelaj!
Bywało lepiej.
W sumie deczko słabo.
No, poducha. Brawo.
Lance, padnij.
Kryj się!
Seriontyna.
Taka serpentyna... na serio.
Nawet się sprawdza.
Chodź, wiejemy.
To ci nietypowy widok.
Rany, jakie pogięte. Jakie...
Sam nie wiem jakie.
To nie robota Sterlinga. Nikt nie ucierpiał.
A może ten młody, Beckett?
Ale to bez sensu!
Beckett to zero z działu gadżeciarskiego.
Według jego akt, będąc zerem ukończył MIT w wieku 15 lat
i opracował metodę edycji ludzkiego genomu... w gimnazjum.
Gość ma łeb jak sklep.
Cóż, my tak samo.
Wdepnęłam.
-W maź. -Ja też.
Panie, moje nowe kiksy.
TAJNA FABRYKA BRONI - MORZE PÓŁNOCNE
Niech to się uda, niech to się uda...
Proszę, proszę...
Układ bojowy sprawny. Wskazać cel z Bazy Agentów.
Gotowe!
Cały ośrodek działa z pełnią mocy.
Zgodnie z pana życzeniem.
Ale proszę. Możemy wywołać tyle zniszczeń...
A czy wasza Agencja przejmuje się wszystkimi istnieniami, które niszczy?
Nie, zaraz! Nie!
Nie, proszę! Zaraz!
Obiecałeś mnie puścić w zamian za pomoc!
Tak, rzeczywiście. I puszczam.
Wenecja jest ponoć piękna o tej porze roku.
GDZIEŚ NA ADRIATYKU
O tak.
Niech tylko czeka, aż dopłynę do Wenecji. Wydziobię mu kloakę.
Walter!
-Walter! -Co?
Robisz dalej to antidotum, nie?
Czy je robię? Za parę minut zrobi się samo.
Wiesz, co jeszcze się sprawdza?
Tylko nie bycie gołębiem.
Bycie gołębiem!
Seryjnie wrzucę go do oceanu.
Co?
A wy tu skąd?
Jeff i Krejzol nie porzucą szefa stada.
Nie.
Zabieraj dziób z drinka. Kto wie, gdzie to było. Cofaj się.
-Dość! -Dobra, dobra.
Chodźcie tutaj.
Zjedzcie to. Bezglutenowe.
Zgrywasz się?
Ten tutaj zżarł gumę razem z chusteczką.
I szpiegowskie pióro.
Wypadałoby coś z tym zrobić.
UKOŃCZONO
Gotowe.
Wreszcie.
Czy można?
Dziękuję, tym razem nie twoje.
Ejże.
Niedobrze.
"Niedobrze” w sensie: będzie niesmaczne, ale zdoła mnie odmienić?
W sensie: nie dość, że cię nie odmieni,
ale i spali ci wszystkie komórki.
No weź!
Wybacz. Naukowcy stale uczą się na błędach.
To nie laboratorium!
Jeśli go nie zatrzymam, zaczną ginąć ludzie!
Myślisz, że ja nie chcę? Co bym robił na tym statku?
Masz pojęcie, ile środków na chorobę morską musiałem zażyć?
Ledwie stoję na nogach!
Ale jestem tu, bo wierzę...
że razem moglibyśmy pokonać zło w przyzwoity sposób.
Wiem, koleś.
Ale to fantazja.
Gdy złole cię biją, trzeba im oddać.
Tak mocno, żeby nie mieli siły wstać.
Ogień trzeba zwalczać ogniem.
Gdy tak robimy, wszyscy się parzą.
Nie ma dobrych ani złych.
To wszystko ludzie.
A ludzi trzeba ratować.
To nie nasza praca?
Zło ma gdzieś, że jesteś miły.
Co dzień patrzę, jak odbiera nam dobrych ludzi.
Ale ty guzik o tym wiesz.
Zdziwiłbyś się.
WENECJA
Pierwszy raz w Wenecji?
Pierwszy raz gdziekolwiek.
Zawsze chciałem nakarmić tutejsze gołębie.
Chory jesteś.
Szykuj pokerową twarz.
To Bazka Agentów.
Baza.
Jeśli Robo Ręka chce ją wykraść, musi przyjść tutaj.
Pamiętasz plan?
Który? Kazałeś się nie wtrącać i...
Pamiętasz, brawo.
Daleko cię wywiało, Walterze.
Kimura sypnął.
Wiem, że Sterling jest w Wenecji. Tylko gdzie?
Luzik.
Gdzie Sterling?
Wiem, gdzie go nie ma.
Czyli... tutaj.
Co? Nie możemy jej ubić.
Wstydź się, wiesz?
Słuchaj. Wiem, że nie jesteś bandytą.
Tylko bystrym dzieciakiem.
Twoje wynalazki są jedyne w swoim rodzaju.
Wiem, bo w jednym z nich został mój but.
Przepraszam.
Nie, to tobie należą się przeprosiny.
Starasz się, by na świecie było bezpiecznie.
Całkiem jak mama.
Czytałam twoje akta.
Wiem, że oddała życie, stając w obronie ludzi.
Pomogłabym ci, Walterze.
Przywrócę ci posadę.
Załatwię ci nowe, w pełni wyposażone laboratorium.
Pokazałbyś, na co cię stać.
I już nikt nigdy nie nazwie cię dziwakiem.
Tylko wydaj mi Sterlinga.
Nie.
Powinniśmy współpracować.
Źle wybrałeś, Beckett.
Sterling!
Siedź tu.
W drogę.
-To Zabójca. -Chodź!
Zniszczyć cel!
Nie może uciec.
Ognia!
Wziął Bazkę!
O raju.
To na nic!
Robi się.
Nie jest dobrze!
-Kryć się! -Już!
-Chodź. -Beckett, nie waż...
Luz, zatrzymamy go!
Znaczy ja zatrzymam, bo Lance'a wcale tu nie ma!
Pieszo go nie dogonimy.
Co ty robisz?
Gołąb to jeden z najszybszych ptaków.
Nie, odstaw mnie!
Poleć! Wierzę w ciebie.
Jest inna droga!
Nie zrzucaj mnie z tego... dachu!
Nauczy się.
Dawaj. Zabiję się.
Lecę.
Ja lecę.
Lecę...
A, to ty lecisz.
Dzięki za pomoc.
Dobra, chłopaki! Gazu!
Dorwijmy Zabójcę!
Przepraszam.
Można i tak.
Ja w sprawie państwowej!
Trzeba dorwać bazkę.
Ma ktoś pomysł?
Dobrze kombinujesz.
W dziesiątkę!
Mam.
Wiadomo, że się wściekł.
Dobrze!
No jasne, lubicie się bawić!
Pobawmy się w głupiego jasia.
Długa!
O nie!
Niełatwo, co, Roombo?
Lovey, dziewczyno, dajesz!
Jestem wolny!
Złapię, złapię!
O nie.
Nie, nie, nie!
Będzie słabo!
Nie!
Dawaj, dawaj!
NAMIERZONO
Chwyt stulecia!
A w życiu niczego nie złapałem!
Niesamowite! Udało się!
Ale więcej mnie nie zrzucaj.
Myślałem, że lepiej się skończy.
Luz, zaraz sobie pogadamy.
Na razie się naciesz.
Niepoko...
To moja własność.
Właściwie to własność rządu Stanów... Zjednoczonych.
Lance!
Sterling?
Co powiesz, Lance?
Wyjdź, to się zabawimy.
Nie jesteś bohaterem?
Szpiegiem, który ratuje świat
i niszczy każdego, kto stanie mu na drodze.
Chciałbym się zabawić.
Coś nie przychodzi.
Nie.
Życie to pasmo rozczarowań.
Nie rób tego. To niczego nie rozwiąże.
Nie. Nie!
Walter!
Okruszki?
Bezglutenowe.
Lance, w nogi.
Ani kroku dalej!
Odwróć się, tylko powoli.
Ręce do góry.
Obie ręce.
Uważaj!
Ktoś oprócz mnie widział, że agent Sterling miał...
Robotyczną rękę?
Tak.
Co za obłęd.
Deptał mnie, ja robiłem...
A ty: "Nie!”.
A potem ja: "Okruszki”!
Ale dalej gwizdnął bazę danych.
Czyżby?
Mam spytać, o czym ty gadasz?
Już ci mówię, o czym!
Gdy stał w tym... ptakonado, założyłem mu nadajnik.
Zaraz. To on?
Robo Ręka?
Niom.
Tak!
Tak! Dajesz!
W życiu bym sobie bez ciebie nie poradził!
Co?
Co mówiłeś?
Chyba mówiłem...
Że beze mnie byś sobie nie poradził.
No dobra.
Dobra, Walterze, limit przekroczony.
Ej. Puścisz mnie?
Za mocno...
Walter... Co dzieje się na łodzi podwodnej, zostaje na łodzi podwodnej.
Złożyłeś jajko.
Złożyłeś jajko!
No wypadło mi i tyle.
Złożyłeś jajko!
Lance, to niesamowite!
Wiesz, co to znaczy? Jesteś samiczką!
Że co proszę?
No jasne!
Dlatego się nie zgadzało. Środek powstał na bazie DNA Lovey.
I co nam po tym?
To, że wystarczy zmienić jedną wartość w równaniu,
żeby cię odmienić.
Znów będę sobą.
Chyba że... chciałbyś jeszcze chwilę pobyć gołębiem.
Jasne.
Pewnie.
Jedno antidotum. Już się robi.
Pani dyrektor, baza danych przepadła.
Narażony jest każdy nasz agent.
Dla ich dobra radzę ich zawrócić.
I to na pewno Lance?
Tak.
Chyba.
Sama nie wiem, co widziałam.
Ale nie ma wątpliwości, że przypłynął na tym statku.
Jednak nie przypłynął.
No żeż...
Błagam! Coś musiało się znaleźć.
Odcisk buta, sreberko po cukierku, jakiś drogi krem do twarzy
- bo nikt nie ma takiej dobrej cery bez kuracji...
Nic tu nie ma i już.
Jeśli istotnie tu był, nie zostawił
ani odcisku, nie dotknął kieliszka ustami
i jakimś cudem musiałby nie mieć stóp.
Można chyba śmiało założyć, że to śledztwo zmierza donikąd.
Lance?
-Zadziałało? -Powoli.
Znów mam dłonie.
Tak!
I klatę!
Znów mam mięśnie klaty i kaloryfer!
Walter, jesteś...
Ja tylko...
Już tak mogę, bo znów mam usta!
Jestem goły.
Ciut niezręcznie.
Masz szczęście, że pomyślałem.
Zuch.
Oto i on.
Lance Sterling znowu w akcji.
Dotarłeś do celu.
WYNURZANIE
Dobra, Robo Ręko.
Idę po ciebie.
TAJNA FABRYKA BRONI - MORZE PÓŁNOCNE
Dobra. Jest półtora kilometra na zachód.
Co robimy, partnerze?
Mam kupę brokatu, łał-palmu, chlapapultę...
Nie.
Co "nie”?
Resztę zostaw mnie.
Zgrywasz się?
Waży się życie ludzi. Już to załatwię.
Ty załatwisz?
Sam mówiłeś, że jesteśmy drużyną.
I zrobiłeś swoje. Odptaszyłeś mnie.
Pora to załatwić po mojemu.
Ubić dziada.
Nie wolno. Mylisz się.
Mam tu wszystko...
To nie miejsce na jakieś dziwne gadżety.
Dziwne?
Wracaj do domu.
Nie.
Nie poddam się.
Lance...
Nie stracę kolejnego dobrego człowieka.
Ten wilk poluje sam.
To chyba twoje.
A twarz, pod którą się kryłeś, jest moja.
To koniec.
Bazka nie zda ci się na wiele, skoro straciłeś zabaweczkę.
Naprawdę sądziłeś, że posłużę się jednym dronem,
by pozbyć się wszystkich osób z listy?
W sumie tak.
Ale skoro tak pytasz...
to mam wątpliwości.
Powiedz, agencie...
Zatrzymałeś jednego drona.
CEL NAMIERZONY
Ale jak zatrzymasz tysiąc?
Idź spatulki.
Czujesz strach?
Czujesz?
Kotłuje się w tobie niczym mgła.
Mówię ci, że nawet cię nie znam.
Ale... ja znam ciebie.
Zastanów się.
Nie? Dam ci małą podpowiedź.
Kirgistan.
Przypomniało się.
Ja nie zapomniałem tego ani na chwilę.
Byłeś niesamowity.
Jak istna jednoosobowa armia.
Sypałeś ciętymi tekstami
i tymi fikuśnymi zabawkami, które robiły "bum”.
Bum.
Wasza banda podłych drani chciała skrzywdzić masę niewinnych ludzi.
A ja miałem wszystkich ochronić.
Wszystkich?
Widziałem, jak każdy mój człowiek, co do jednego, zginął
pod ostrzałem dział waszej agencji.
Wszystko mi odebrałeś.
Dobrze znasz reguły.
Mocno mnie uderzyłeś.
Oddam więc mocniej.
To wszystko...
twoja zasługa.
ALARM ZBLIŻENIOWY
Wrócił po mnie.
POJAZD: ŁÓDŹ PODWODNA
Nie, Walterze. Nie, nie...
Walter.
Nie, słuchaj.
Ej. Dzieciak jest niegroźny.
Nie ma z tym nic wspólnego, jasne?
Dogadajmy się.
Spójrz na mnie.
Przepraszam, dobra?
Można inaczej!
Słyszysz mnie?
Nie rób małemu krzywdy.
O nie.
Nie rób tego.
Proszę.
Nie...
-Nie strzelaj! -Nie!
Nie!
Odbiorę ci wszystko.
A, no jasne.
Walter.
Widziałem...
Jak?
Wiesz, miałem taki dziwny gadżet.
Pneumatyczny uścisk.
Bałem się, że po tobie.
Nigdy cię nie opuszczę.
Na tym polega drużyna.
Nauczyłem się tego dawno temu.
Od mamy?
Dobry z ciebie kumpel.
I... przepraszam, że strzeliłem ci w kark.
Ja przepraszam za kloakę.
To... jak chcesz zatrzymać tego gościa?
Nie, nie ja. Zrobimy to po twojemu.
Po mojemu?
Tak jest. Jedziemy na pełnym Walterze.
Skoro tak...
przyda się większe stado.
Wzywasz Marcy, co nie?
Niom.
Pozdrów ją ode mnie.
Będzie dziwnie.
Już nie uciekniesz, Lance.
Słuchaj, przepraszam za tamto w Kirgistanie.
Ale póki jesteśmy wrogami, tkwimy w błędnym kole.
Wcale nie musi tak być.
Tak... trochę na to za późno.
Nieprawda. Obaj jesteśmy ludźmi i obaj błądzimy. Możemy się dogadać.
Dobrze.
Już niedługo. Świetnie ci idzie.
No weź. Możemy się z tego wyrwać.
Jestem. Wszedłem.
Już nikt nie musi cierpieć.
Przecież wiesz najlepiej ze wszystkich...
że ktoś zawsze ucierpi.
Nie dzisiaj.
PRAWO UŚCISKU
Nosisz własną muzykę?
Trzeba mieć dobre wejście.
A to dopiero.
Facet z robotyczną ręką i twoją twarzą, który ukradł Zabójcę M-9.
Należą ci się przeprosiny.
Dobra, dawaj.
Właśnie przeprosiłam.
Przyjmuję.
Ale przyznaj, że trąciło Scoobym-Doo.
Na stówę.
To was zaboli!
Dobrze, zapraszam.
Tu nic wam nie grozi.
Czy już wszyscy?
Pani dyrektor, nierozpoznany obiekt.
Szybko się zbliża.
ALARM ZBLIŻENIOWY
Kiepsko.
Zamknąć bazę!
Wystrzelają nas.
Walter zhakował rękę. Potrzebuje chwili, by wyłączyć drony.
Jasne. Jakie mamy zaplecze?
Improwizuj.
Pokaż, co umiesz.
Nie wyszło.
Nie, to bańki obronne. Z tyłu jest przycisk.
Przycisk z tyłu!
Bańki?
Muszę to wypróbować!
To kolizjoskop. Rzucaj.
Chlapapulta, pryzmatosprej, hipno-gwiazdy, chrapeda, krzyk-kule!
Co nam szkodzi?
Na 11!
12! Wpół do trzeciej! 4.30!
Kocyk bezpieczeństwa.
Do góry nogami.
Przytul się!
Ładnie.
Celowałam w twoją twarz.
Dzięki...?
Walter, kolego, przeładowałbym!
Ależ już się robi.
Te gołębie mają plecaczki?
Gites. Gites.
Nazwałem to "50 twarzy Hejka”!
Dajcie spokój!
Już pękasz?
Laboratorium!
Do laboratorium! Łapcie każdą sprawną broń!
Stać! Do tyłu!
O nie.
Przytul się!
Moja gęba już długo nie wytrzyma, Walter.
Rób swoje, a ja swoje.
Twoje wydaje się o niebo łatwiejsze!
Uzupełniamy się. Dlatego tak dobrze nam idzie.
Typie.
Przepraszam, ale skąd ta lawenda?
Bo nas psiknęło.
Serum prawdy.
Moje koty wabią się jak New Kids on the Block.
-Kocham ich! -Jon, Joey, Jordan, Donnie, Danny.
Chcę wam zrobić krzywdę.
Ty.
Co tam robisz?
-Nic nie powiem! -Ja to zrobię!
Zhakuje ci szpon i wyłączy drony. Rany, mocna rzecz.
Nie!
Lecę, Walter!
Już prawie. Nie puszczaj, błagam!
Nie, Walter!
Walter.
Dawaj, dawaj.
CEL NAMIERZONY
Niech ktoś coś zrobi!
WYŁĄCZYĆ DRONA?
Jeśli to zrobisz, obaj zginiemy.
A ty nie mordujesz.
Nie, ja ściskam.
Co?
Przyjdzie dzień, gdy twoje gadżety będą strzegły całego świata.
Tak!
Nigdy nie myj tej dłoni!
Złapię cię, Walter!
Lance? Co ty...
Spokojnie.
Sam nie dasz rady!
Nie jestem sam!
Lovey?
Dawajcie, ptaszki!
Lecimy!
Walter?
Walter.
Jak to jest mieć krwotok wewnętrzny?
O tak. Właśnie tak.
Chodź.
Nie ściskaj.
Bo znowu złożę jajko przed Marcy, czy coś.
Uratował go.
Chyba muszę do weterynarza.
Odmienię cię, gdy będę mógł się ruszyć.
Sterling.
Jesteś ptakiem?
Cześć, Marcy.
Dlatego cię nie znalazłam!
Raju, być ptakiem. Ciężka rzecz.
Dziwnie, co?
Niesamowite.
Udało się.
Wyłączyliśmy drony, złapaliśmy bandziora i ocaliliśmy masę ludzi.
Na bank oddadzą nam posady!
Czyli... potrójnie zwolniony.
To już chyba jakiś rekord świata.
Tego się nie spodziewałem.
W zasadzie złamaliśmy kupę praw i rozkazów.
Tak jakby zdradziliśmy kraj.
No jasne, zdrada. Zapomniałem.
Ej, to bez znaczenia.
Rozejrzyj się.
Mama byłaby z ciebie taka dumna.
Obroniłeś wszystkich tych ludzi.
I to po swojemu.
Ale zrobiłeś też to.
Tak.
Coś wymyślę. Wybacz.
Zaczęło mi wchodzić to bezglutenowe żarcie.
-To co robimy? -Można by...
Marcy?
Nic nie widzę ani nie słyszę,
ale mam wyostrzoną resztę zmysłów, więc...
Przepraszam za tę szopkę, agencie Sterling.
Bo uwierzę.
Że też nie widziałeś swojej miny.
-Nie zrobiłem miny. -Nikt się tak nie bał.
Skończyliście?
Nic nam nie będzie, Lance!
Otwórz zamek swoją małą rąsią!
Błagam, ściągnijcie mu to.
Możecie...
O, cześć wam.
Chodzi o tę zdradę?
Co jest grane, Joy?
Myliliśmy się co do ciebie.
Poprowadzisz nowy zespół i wyniesiesz agencję w przyszłość.
Tajną, ogólnoświatową...
Tu cię zatrzymam.
Niczym nie chcę kierować bez pomocy Waltera.
Ona chyba mówi do niego.
-Jasne... -Schowaj to.
Mówimy za siebie, jak to zespół...
Ja?
Potrzebujemy takich jak ty.
Osób, które wskażą Agencji nową drogę.
Co powiesz?
Trzeba skołować brokat.
Drużyna Dziwnych?
Drużyna Dziwnych.
Pocisk wyłączony.
TAJNI I FAJNI
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak Arleta Walczak/Joanna Kuryłko
DALIŚMY RADĘ!