Nederlandse ondertitels door Swell (3 edits)
Hallo, ik ben Michael Weatherly.
Deze aflevering gaat over massale paniek.
Een beetje zoals de zorgen die
we momenteel ervaren,
We benadrukken
dat dit fictie is.
Deze aflevering werd maanden geleden gefilmd.
Het enige doel is jullie te vermaken.
Dit waren de krantenkoppen voor 9:00 hr.
We zien u terug om 9:30 hr.
Voor New York News 3, Ik ben Allison Rojas.
En we zijn weg.
Leuke uitzending.
Bedankt. Die nieuwe tint lippenstift, ziet er geweldig uit op beeld.
Wie stuurt me nu
een verjaardagskaart twee maanden voor mijn verjaardag?
Oké, dit is niet grappig.
Oh nee. Het zit in je haar, het zit overal.
Ik moet op uitzending binnen 23 minuten. Nee, ik haal,
euh, kleding en make-up. haast je.
Gisterochtend, werd mijn vrouw ... misselijk wakker.
Ze had koorts, borstpijn.
We dachten aan de griep.
Maar dan, vanmorgen, hoestte ze bloed.
Verpleger,
Breng haar naar behandeling één. - Ja, dokter.
Roep Dr. Farmer en de afdelingschef,
waarschuw dan volksgezondheid en de CDC.
D- de CDC?
Centrum voor Ziektebestrijding? Wat is er aan de hand?
Overheidsgebouwen
blijven gesloten en het metrogebruik
is op het laagst sinds 9/11
terwijl miltvuurangst, Manhattan in zijn greep houdt.
Een gestage paniek overheerst de stad
terwijl New Yorkers erachter proberen te komen wie
hierachter zit en wanneer het zal eindigen.
Tot op heden, blijft het dodental op twee.
De overledenen zijn Katie Connors,
die een verjaardagskaart gericht aan haar man
Congreslid Peter Connors, opende,
en Emmanuel Bakry, de postbode die het pakje afleverde.
Maar, eindelijk goed nieuws.
Allison Rojas van News 3, besmet na het openen
van een gemanipuleerde wenskaart,
reageert positief op de behandeling.
Artsen verwachten dat zij en vier andere medewerkers
volledig zullen herstellen.
Mensen, we gaan opnemen, stilte aub.
Vijf vier,
drie twee...
Goedemiddag hier vanaf ground zero.
In Manhattan houden we allemaal de adem in,
en wachten op de volgende anthraxaanval.
Met dit in gedachte brengen we een bezoek aan
de Hudson University, één van de belangrijkste
laboratoria voor onderzoek naar chemische wapens.
We praten met Dr. Roger Simpkins,
microbioloog en onderzoeker die dit lab,
gefinancierd door zowel
universiteit als door de regering runt.
Dr. Simpkins, enige goede raad
voor onze kijkers, die werk en
school missen en, er alles aan doen
geen slachtoffer te worden,
of zelfs te sterven?
Wat we moeten onthouden
is dat miltvuur geen virus is.
Het is een bacterie en dat betekent niet tastbaar.
Het wordt niet van persoon tot persoon overgedragen,
dus als je er geen rechtstreeks contact mee hebt,
vormt het geen bedreiging.
Blijf dus kalm.
Mij is verteld dat zelfs bij direct contact,
het nog steeds niet dodelijk is.
Helemaal waar.
Als miltvuur vroeg wordt geïdentificeerd, kan het behandeld worden.
Het lastige is dat vroege symptomen
eruit zien als de griep.
Dus tenzij uw arts zeker weet
dat je ermee in contact kwam,
kan de ziekte onopgemerkt blijven en zijn de medicijnen die we gebruiken
niet langer effectief.
Maar het is bijna 20 jaar geleden
sinds de laatste miltvuurincidenten.
Hoe kan het dat er nog geen remedie voor dit spul is?
Ironisch genoeg,
Vorig jaar, deze tijd, stonden mijn collega's en ik
op het punt een procedure te ontwikkelen met
een aantal veelbelovende behandelingen.
Wacht.
'Stonden'?
Het overgrote deel van onze financiering,
komt van de overheid.
Deze steun werd dit jaar echter sterk beperkt.
Wat kan ik zeggen?
Schrijf naar je congreslid.
De FBI zit in mijn kantoor.
Ze hebben vastgesteld dat het miltvuur van de
recente aanvallen uit
onze labs komt.
Ze willen jullie drie spreken.
Wat deed je? Zocht je een tweede baan?
Ben je niet bang voor honden?
Of voor andere postbodes die doordraaien?
- Niet grappig. - Het is gewoon mijn post van
de afgelopen weken.
Ik liet het postkantoor hem voor me bewaren.
Zodra ik hoorde dat de FBI de miltvuurmoordenaar arresteerde,
vond ik het veilig hem op te halen
en door te nemen.
Dit heb ik niet meer nodig.
Is Bull in zijn kantoor?
ik zit middenin
zeer belangrijk uitstelgedrag.
Sorry dat ik stoor.
Waarom zo somber, Meneer Colón?
Heb je het niet gehoord?
Het is een heerlijke dag in New York.
De lente is begonnen,
Pasen is binnen amper een maand,
en de miltvuurmoordenaar is van straat.
We kunnen dit duistere hoofdstuk afsluiten.
Welnu, eigenlijk kunnen we dat niet.
Wat bedoel je?
Weet je nog, een paar jaren geleden gaven we ons op
voor een programma waar bedrijven hun diensten
aan de publieke rechtsbijstand aanbieden?
Nee. Herinner ik me niet.
Moet destijds geprobeerd hebben met iemand in de gunst te komen.
Maakt niet uit. We boden het aan,
en vanmorgen belden ze.
Natalie Reznick, de miltvuurverdachte kijkt aan tegen
twee aanklachten voor moord en een hele resem andere.
Wel, ze heeft een verdediging nodig, en wij zijn een van de weinige
bedrijven met de expertise voor dit soort zaken.
Bel ze gewoon terug en zeg nee.
Ik heb een pasgeborene en jij hebt...
Zeg gewoon dat we hun
aanbod waarderen, maar dat we momenteel niet
geïnteresseerd zijn om een terrorist te vertegenwoordigen.
Een van terreur "beschuldigde".
Ik denk dat je het punt mist.
Publieke rechtsbijstand "vroeg" het niet
toen ze vanmorgen belden.
Ze deelden het mee.
Het is onze zaak, Bull.
Vrolijke lente.
Ik heb geen idee waarom ik hier ben.
De FBI-agent die je arresteerde
las je zeker de aanklacht voor..
Je wordt beschuldigd van moord op twee mensen
met een als Tier 1-geklasseerd biologische reagent en
voor een terreuraanslag op de stad New York.
Natuurlijk, ma- maar hoe komen ze erbij dat ik het was?
Het bewijs wordt gepresenteerd
bij het voorlezen van de aanklacht,
maar van wat ik kan opmaken uit de aanklachtdocumenten,
heeft het FBI een behoorlijk sterke zaak.
Hoe kan dit?
Toen de financiering voor uw onderzoek
gekort werd,
heb je tientallen e-mails naar
journalisten en politici verstuurd.
Diezelfde mensen die doelwit van deze aanvallen waren.
Nou ja, ja, maar dat is ...
dat is gewoon toeval.
De brieven die ik schreef gingen over
hoe kortzichtig het was om de financiering te schrappen.
Dat miltvuur niet meer in het nieuws was, betekende niet
dat er geen veiligheidsrisico meer bestond.
Welnu, de Openbare aanklager
vermoedt dat, toen uw waarschuwingen geen gehoor vonden,
je deze aanvallen georkestreerde om je gelijk te bewijzen.
'Anthrax bestaat nog steeds, is nog steeds dodelijk. '
Dat is absurd. Ik ben een dokter, een wetenschapper.
Het werk dat ons team deed ging over het redden van levens.
Hoe in vredesnaam zou iemand ombrengen
ons helpen om dat doel te bereiken?
Als dat alles was wat ze hadden, ben het met je eens.
Weet u dat uw kantoor met bleek- middel was gereinigd
voor het FBI het doorzocht?
Ja.
Bleekmiddel is een ontsmettingsmiddel. Ik werk met bacteriën.
Maar jouw kantoor
was het enige dat recentelijk en grondig
gereinigd werd.
Bleekmiddel doodt miltvuur.
Het laat uitschijnen of je bewijs wou vernietigen.
Uw appartement werd ook gebleekt.
En rechercheurs vonden het antibioticum ciprofloxacine
en een doos met gezichts- maskers in uw keuken.
Ze vermoeden dat je
beide gebruikte toen je de verjaardagskaarten besmette.
Ik, ik... , de maskers waren ... ik ...
Ik zou mijn badkamer verven.
En ik ga jaarlijks op medische missie.
Dit jaar wordt het Cambodja.
Vorig jaar was het Honduras,
Guadalupe.
Hoe dan ook, mijn dokter geeft me elk jaar voor vertrek cipro.
Ik meen wat ik zei.
Ik heb geen idee waarom ik hier ben.
Ik geloof haar.
Als ze zegt dat ze geen idee heeft wat ze achter de tralies doet.
Ik geloof haar.
Oke. Dat zijn er dan al twee.
Helaas ziet de regering het helemaal anders.
Ja, de regering. Hoorde je ooit over "detective myopia"?
Detective myopia?
Nee. Kan ik niet zeggen.
Dat is als de politie,
meestal onder extreme publieke druk,
het bewijs bevooroordeeld benadert en neigt
een verdachte als schuldig te beschouwen.
Te stoppen met zoeken naar andere verdachten,
en sporen te negeren
die hun theorieën niet ondersteunen.
Al hun inzet gaat op aan het bewijzen dat hun verdachte,
deze willekeurige persoon, schuldig is.
De stad is in paniek. Het FBI moet
de rust herstellen.
Natalie was iemand met toegang tot bacteriën
en had duidelijk een motief. Dus spitten ze haar leven om,
zoekend naar manieren om te bewijzen dat zij het was.
Detective myopia. Onderzoeksblindheid
Ik denk dat we een verplaatsing van jurisdictie moeten aanvragen.
Ik besef dat juridische strategie niet mijn
expertise is maar ik nam de jurylijst door, en
gezien de paniek
en publiciteit in deze zaak,
kunnen we onmogelijk nog een
onpartijdige jury bijeen krijgen.
zeker niet in New York
Dat is helemaal geen slechte redenering.
Weet je, het probleem is, dat het zowat onmogelijk is
om in een federale zaak een ​​andere locatie te krijgen.
Ik maak me zorgen.
Maakt niet uit hoe Ik de zaak bekijk,
Ik weet niet hoe we een jury zover krijgen
om voorbij hun eigen angsten te kijken.
Daarom moeten we het niet eens proberen.
Eigenlijk moeten we net het tegenovergestelde doen.
We moeten hen de daver op het lijf jagen.
Mensen zijn bereid Natalie
te veroordelen omdat ze hopen
dat het gevaar dan geweken is.
Wij moeten de jury ervan overtuigen dat ...
dit niet het geval is.
Wie herinnert zich de vorige keer
dat we een serie miltvuuraanvallen hadden.
Het was vlak na 9/11, niet?
Ja, ja. Goed zo.
En weet je nog hoe lang
het duurde om de dader te vatten?
Euh ...
Ik meen te weten dat het vrij snel ging.
Dat ging het inderdaad.
Procureur-generaal John Ashcroft
noemde voormalige biologisch onderzoeker Steven Jay Hatfill
als verdachte voor de aanvallen.
Het FBI luisterde zijn telefoon af.
Hij verloor zijn baan, kon er geen meer krijgen.
Pleegde bijna zelfmoord.
En dan, in 2008,
besefte iedereen plots
dat ze de verkeerde vervolgden.
Dus; mijn vraag aan u is.
Wie van jullie gelooft dat, natuurlijk met
de allerbeste bedoelingen,
dat mensen wier job het is slechteriken te vatten,
zich soms vergissen?
Nu raken we ergens.
Middelen, motief en mogelijkheid ...
Ze moeten iets hebben,
of ze hadden de zaak nooit voorgebracht.
Voor diegenen die geen rechten studeerden,
wat betekent "middelen" ook alweer?
Het betekent dat ze het nodige gereedschap had.
In dit geval miltvuur. Ze werkte
waar miltvuur beschikbaar was .
Ja, maar het is meer dan dat.
Elke expert die ik sprak zei hetzelfde.
Onderzoekers werken met vloeibare anthraxsporen.
Om deze per post te versturen,
heb je droge sporen nodig.
En om ze te drogen, heb je een specifiek,
en zeer groot apparaat nodig.
Hetgeen ze natuurlijk hebben in een lab?
Wat ze natuurlijk hebben in het lab.
Maar dat kost tijd.
Het miltvuur stelen. Het miltvuur drogen.
Ik heb het Grand Jury-verslag drie maal
doorgenomen, maar... vond nog geen verklaring
voor wanneer Natalie dit gedaan kan hebben,
zonder argwaan te wekken.
Blijkbaar bewaren zij hun grootste troef voor de rechtzaak.
Ik doe je er nog eentje bovenop.
Het FBI kon bepalen
dat alle miltvuurbrieven binnen eenzelfde
periode vanuit deze
postbus werden verzonden.
Echt?
Wel, gezien ik hier de enige ben die niet
voor Staatsveiligheid of FBI gewerkt heeft,
kan iemand mij vertellen hoe ze dat vaststellen?
Als je een brief in een postbus werpt,
belandt deze in een locatiespecifieke
en tijdgecodeerde bak.
Als die bak naar het postkantoor wordt
gebracht voor verwerking, en afstempelen,
draagt hij al deze informatie met zich mee.
Wauw. Dat is cool.
En ook een beetje eng.
Terug naar de foto's.
Dus de FBI bekeek de beveiligingsbeelden
van rond dit tijdsbestek.
Zo konden ze op drie na elimineren wie
die brieven postte.
Wa ...? Hoe speelden ze dat klaar?
Hoe konden ze op deze ... korrelige foto's
zien wie miltvuur post en wie niet?
Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed,
dat ze eigenlijk iedereen elimineerden
die niet op Natalie leek.
Er is die "detective myopia" waar Bull het steeds over heeft.
Daardoor hielden ze drie personen over
die op Natalie leken?
Wel, het liet hen drie personen,
zoals deze hier.
Of deze .
Of zoals deze.
Mensen die er alledaags uitzien.
Tenminste voor zover ik weet.
Wat vertel ik Bull ?
Openingsverklaringen starten morgenochtend.
Wat verdorie, vertel ik Bull?
Zeg hem dat Danny en ik dossiers aanleggen
van iedereen die met Natalie samenwerkt, en ...
Dat we onze strategie veranderen.
Zodat de jury en publiek
het idee laten varen dat
Natalie het brein is achter deze aanvallen,
moeten we ... met een andere verdachte komen.
En dat zullen we.
Welnu, Dr. Poulson, als onderzoeker
bij de afdeling medische tegenmaatregelen
aan de Hudson University Laboratoria,
werkt u vaak zij aan zij
met Natalie Reznick,
niet? Jawel.
Het is standaardprocedure dat
niemand alleen mag werken?
Dat klopt, ja. En volgens u,
Dr. Poulson,
week Dr. Reznick
ooit af van deze standaardprocedure?
Ja ik meen van wel. Een keer.
Ongeveer een week voor de aanslagen.
U verwijst naar de avond
van de 11e? - Ik weet niet waar hij het over heeft.
Het was laat. We waren de enige twee in het lab.
En rond 19:00 uur werd ik naar het kantoor
van de kanselier geroepen voor een telefoontje met D.C.
Veel van het werk dat we in onze labs doen
gebeuren in samenwerking
met Defensie, dus als zij roepen,
komen we aanrennen.
Ik zei Natalie om ...
op te ruimen en dat de dag erop zat.
Dus liet ik haar onbeheerd achter.
Als senior onderzoeker had Ik dat niet mogen doen.
Maar ze verzekerde me dat ze nog maar enkele minuutjes
nodig had, en dan zou vertrekken. - Voor alle duidelijkheid.
U nam aan dat Dr. Reznick
vijf, misschien tien minuten nodig had
om het lab op te ruimen en dan zou vertrekken.
Correct?
Dat was mijn veronderstelling, ja.
Dr. Poulson ...
dit is een fragment
van de beveiligingsbeelden van de betreffende nacht.
Het toont dat iemand het laboratoriumcomplex verlaat.
Kunt u die persoon identificeren?
Het is Dr. Reznick. En leest u
even de tijdstempel op de foto voor, alstublieft?
21:26 uur
Twee en een half uur nadat u het lab verliet, correct?
Ja.
Dr. Poulson,
naar uw mening. Als Dr. Reznick alleen in het
lab was, gedurende meerdere uren, zou
dit haar tijd genoeg laten
om miltvuursporen tot poeder te drogen
en naar buiten te smokkelen?
Bezwaar, edelachtbare! Vraagt om speculatie.
Edelachtbare,
Dr. Poulson is een microbioloog.
Ik vraag hem gewoon om zijn professionele mening.
Bezwaar verworpen.
Ik laat hem antwoorden.
Ik denk het wel, ja.
Geen verdere vragen Edelachtbare.
Dr. Poulson.
Waardering dat u er bent vandaag.
Er werd veel gespeculeerd
over wat er kan gebeurd zijn, of wat had kunnen gebeuren,
maar u bent wetenschapper.
U baseert zich op fysieke bewijzen.
Laten we daar even op terugkomen.
Heeft u enig bewijs
dat Dr. Reznick langer dan ze zei alleen
bleef in het lab?
Wel, gelet de tijdstempel ...
Oh nee nee. De tijdstempel bewijst enkel
hoe laat ze het gebouw verliet,
hetgeen zo'n twee en een half uur na u was.
Niets geeft aan
hoe laat ze het lab zelf verliet, niet?
Nee, dat is niet zo. - Uh Huh.
Nu beweert Dr. Reznick dat ze het lab verliet
zoals aangegeven en de rest van de tijd
in haar kantoor een verslag van die dag uittypte.
In feite...
heeft u datzelfde rapport 's anderendaags bekeken, niet?
Het is heel goed mogelijk.
Ik bekijk vaak de rapporten van de vorige nacht op
de volgende ochtend. Ik begrijp.
En voordat het FBI u zei dat Dr. Reznick een verdachte was,
had u een reden om haar te verdenken?
Nee.
Ik ken Natalie als zeer betrouwbaar en ...
als een toegewijde wetenschapper.
En dat geloof ik nog steeds.
Ik bedoel, eer ...
eerlijk gezegd...
Ik hoop dat uw lezing van de gebeurtenissen waar is.
Hartelijk dank, Dr. Poulson.
Geen verdere vragen, Edelachtbare.
Herformulering?
Wat u ook maar zou hopen,
Dr. Poulson,
is het niet een feit dat er een ziekteverwekker uit het lab
gestolen is?
Ja. En gebaseerd
op uw eigen getuigenis, ben u het er niet mee eens
dat Dr. Reznick de enige was
die de kans had
dit te doen? Gevraagd en beantwoord,
Edelachtbare.
Raadsheer treitert de getuige.
Ik trek de vraag in, Edelachtbare.
Hoe is het uitzicht bij jou?
Het enige goede nieuws is,
het kan niet verslechteren.
Ik ben wakker. Het is oke.
Weer de hele nacht gefeest met Astrid, hè?
Ja.
Om 3 uur zat Ik nog in de woonkamer,
Astrid op mijn schouder.
Proberen een ​​boer uit haar te krijgen.
Ik zette het nieuws op, en zag ons op
elk kanaal.
Als het onze strategie is om de jury te overtuigen
dat de echte miltvuurmoordenaar nog op vrije voeten is,
De nationale media heeft het niet overgenomen.
Hetgeen betekent...
dat we falen.
Dat weet ik zo nog niet.
Ons doel is de jury, niet het nieuws.
Maar de nieuwswereld is net die wereld
waarnaar deze juryleden elke avond terugkeren.
En als de CNN's, of de Foxes onze theorie
niet oppikken, dan ook niet
de families of buren van de juryleden.
We weten dat ze niet over de zaak mogen praten
of het nieuws mogen volgen... maar dat doen ze toch.
Het spijt me, Bull, maar je bent een beetje voorbarig.
De aanklager presenteert zijn zaak nog maar pas
en wij zijn niet eens aan de beurt.
Ik weet het. Maar daar kunnen we niet op wachten.
We moeten nu in de aanval gaan.
Elk bezwaar gebruiken, elke gelegenheid grijpen om te zeggen
hoe gevaarlijk het is als de jury het mis heeft.
Dat de moordenaar nog op vrije voeten is.
Mijn vrouw, m- mijn Katie,
ze had helemaal niets met politiek.
Toen ik haar ontmoette op de middelbare school,
las ze niet eens de krant.
Dan werden we verliefd, en voor we het beseften,
kwam ik op voor het congres en zaten we middenin
een verkiezingscampagne.
Ze was een natuurtalent.
Ik bedoel, ze hield van mensen.
Mensen voelden dat aan en hielden meteen ook van haar.
Ik ben enorm trots congreslid te zijn.
Maar de gedachte dat mijn werk,
mijn inzet voor publieke dienst
op de een of andere manier bijdroeg tot haar dood ...
Het is ok, Congreslid Connors.
Geen verdere vragen.
Euh, Bull, het ziet er hier niet goed uit.
Deze jury voelt mee met het congreslid.
Natuurlijk doen ze dat. Ikzelf ook.
Maar dat betekent niet dat zijn pijn de schuld van Natalie is.
Congreslid Connors.
Mijn oprecht medeleven
voor uw verlies.
Dank je.
Er is veel gewag gemaakt
dat u één van de vele wetgevers was die
Dr. Reznick contacteerde vanwege
de bezuiniging op haar onderzoeksprogramma.
Ondervond u Dr. Reznick's
brief aan u als bedreigend?
Eerlijk gezegd niet.
Mijn personeel filtert mijn e-mails, dus heb ik er pas over gehoord
in de nasleep van het overlijden van mijn vrouw.
Maar nee, het leek me niet bedreigend.
Ik kan me voorstellen dat uw kantoor regelmatig
bedreigende e-mails ontvangt?
Ja helaas wel, in mijn job,
moet je soms moeilijke keuzes maken,
keuzes die mensen boos maken,
en af ​​en toe halen die mensen uit.
Hoeveel bedreigingen heeft u naar schatting ontvangen in die
zeven jaar dat u in het Congres zetelt?
Zoals ik al zei, mijn staf filtert mijn communicatie,
dus ik kan het niet zeggen.
Welnu, mijn kantoor zocht het uit.
En volgens uw personeel, is het 102.
Dat is het aantal bedreigingen dat
uw kantoor kreeg, de afgelopen zeven jaar.
Daarvan waren er 19 doodsbedreigingen.
Sta me toe te vragen,
voor zover u weet, na de aanvallen,
heeft de FBI die 19 eerdere bedreigingen,
onderzocht?
Wellicht.
Eerlijk gezegd ik weet het niet.
U weet het niet.
Wauw. Dat is nogal verontrustend.
Informeerde het FBI ook maar naar
iemand die indertijd een wrok
tegen u koesterde?
Ik weet het niet.
Nou, dat spijt me echt voor u, congreslid Connors.
Niet alleen voor uw tragisch verlies, maar ook omdat,
de wetshandhavers meer geïnteresseerd lijken
in de zondebok Natalie Reznick dan dat ze
de echte moordenaar van uw vrouw oppakken.
Bezwaar. Raadsheer getuigt zelf.
Toegestaan.
De jury negeert deze laatste verklaring van de verdediging.
Stel een vraag, meneer Colón.
Dat was het, edelachtbare.
Ik heb geen verdere vragen
Je het misschien nog niet,
maar het voelt of we eindelijk vooruitgang boeken.
De aanklager roep uw volgende getuige, alstublieft.
De aanklager staakt de bewijsvoering, edelachtbare.
Dat de verdediging zijn eerste getuige roept, alstublieft.
Mijn ouders kwamen voor mijn geboorte naar dit land.
Het waren wetenschappers uit de Sovjet-Unie,
maar ze weigerden de partijlijn te volgen,
waardoor hun leven gevaar liep.
Ze vluchtten en vonden hier in Amerika,
hun toevlucht.
En tot hun laatste adem,
bleven ze hier dankbaar om.
Mij voedden ze ook op om dankbaar te zijn.
Reeds als jong meisje
besefte ik dat,
Ik mensen op de een of andere manier zou helpen,
hen beschermen.
Is het hierdoor dat je op een afdeling voor onderzoek naar
biologische wapens belandde?
Euh, wel, het was ...
het speelde een rol.
Mijn voorliefde voor wetenschap.
Ik weet het niet.
Het geeft het me een gevoel van voldoening,
of ik mijn bijdrage lever,
Mijn deel doe.
Mijn dankbaarheid toon.
Dus de gedachte iemand te schaden of zelfs je
mede-Amerikanen te doden voor eigen gewin ...
Is absurd.
Om mijn werk te doen,
moet je dokter worden.
Ik ben een dokter.
Ik heb gezworen levens te redden.
Waarom zou ik bewust iemand pijn doen?
Iemand vermoorden?
Bedankt, Dr. Reznick.
Geen verdere vragen, Edelachtbare.
Ze zien er geïnteresseerd uit, ontvankelijk.
Open lichaamstaal.
Een paar juryleden leunen naar voren.
Klopt dat met wat jij ziet?
Zeker weten.
Ze beginnen Natalie geloofwaardig te vinden,
en enkele staan ​​nu aan haar kant.
Zodus,
Dr. Reznick,
het plezier dat u aan uw werk beleeft
is louter altruïstisch, Ja?
Ik bedoel, je wil je bijdrage leveren.
U wilt uw deel doen.
En bovenal, wilt u mensen helpen?
Mensen beschermen.
Dit is wat u zojuist verklaarde, toch?
Ja.
En dat u nooit iemand pijn zou willen doen.
U zou zeker niet willen dat iemand zou sterven.
Ik bedoel, het werk
dat u doet,
uw reden van bestaan,
draait om het redden van levens.
Is dat correct?
Dat is wat ik zei, ja.
Interessant.
Omdat ik een video heb
van een conferentie waaraan u deelnam,
die iets anders
suggereert.
Uh ... Bezwaar.
Edelachtbare, wij horen
voor het eerst van deze video.
De aanklager weet ... Edelachtbare, een bezorgde burger
stuurde deze video pas gisteren naar ... hij heeft de verplichting
alle ... ons kantoor.
Genoeg! Allebei.
Mr. Reynolds,
Ik geloof u op uw woord en sta dit toe.
Mr Colón, ik geef u voldoende tijd om u voor te bereiden
moest u tot een kruisverhoor besluiten.
Laten we doorgaan.
Bent u dat daarboven, Dr. Reznick,
op het podium, in de video?
Jawel.
Weet u nog wanneer deze video gemaakt werd?
Eh, ik denk dat het
een ethisch panel was op een microbiologieconferentie,
ongeveer ... tien jaar geleden.
Ik was nog een postgraduaat.
Ik heb een hypothetische vraag voor u, Dr. Reznick.
Oke.
Als een onbekend dodelijk virus een
geïsoleerde groep mensen zou infecteren,
wat, is naar uw mening,
de beste manier van handelen?
Um, nou, uh,
als er een mogelijkheid is om de uitbraak tot die groep te beperken,
zou ik zeggen dat de enige keuze is
om de geïnfecteerden in quarantaine te plaatsen ...
Niemand erin, niemand eruit ...
En vervolgens kijken naar de progressie van de ziekte.
Zelfs als de ziekte dodelijk is?
Als je niet weet
wat de ziekteverwekker is,
kan de behandeling van de symptomen zinloos zijn.
Je zou medische hulp toelaten,
en op een gegeven moment, moet je deze weer
laten vertrekken en kunnen ze als
dragers de algehele
bevolking besmetten.
Dus ja,
hoe hard het ook klinkt,
quarantaine.
Omdat er, jammer genoeg,
soms vijf moeten sterven om er 5000 te redden.
'Soms moeten er vijf sterven om 5000 te redden. "
Is dat waarom u miltvuur via de post verstuurde, Dr. Reznick?
Omdat u dacht dat het oké was er twee te doden
als dat u de fondsen opleverde
nodig voor een ​​remedie?
Bezwaar.
Feiten niet bewezen.
Speculatie.
Treiteren.
Moet ik doorgaan?
Natuurlijk niet.
Dit hoort in een grotere context.
Je hebt dat uit zijn verband gehaald.
- Dr. Reznick. - Organisch een ziekte opdoen
is fundamenteel anders
dan iemand opzettelijk besmetten. - Dr. Reznick.
- Dr. Reznick.
Uw advocaat maakte bezwaar namens u.
In het vervolg, als een advocaat
bezwaar maakt,
onthou u van te antwoorden tot ik mijn beslissing
genomen heb.
De verklaring van de getuige
blijft in de notulen.
Laten we tien minuten reces nemen en iedereen laten
bekoelen. De getuige blijft ... Hoe verhoudt zich dit aan jouw kant?
Niet zo goed.
Ik vrees dat we al ons groen kwijt zijn, Bull.
We zetten haar getuigenis vanaf dat moment voort.
Hoe was het diner? Niet zo goed.
Ik had geen honger. Ik was mezelf aan 't opeten
deze ganse middag.
Ik zweer je,
het was net zo moeilijk te horen als dat
het was om mee te maken
Het probleem is, was,
en blijft dat we de jury geen
echt alternatief voor onze klant boden.
We benadrukken dat het iemand anders moet zijn, maar ...
we zeggen nooit wie. - Ja.
Bull slaat de spijker op het hoofd, Marissa.
Telkens ik vooruitgang boek,
telkens ik een connectie voel met deze jury,
glijdt het allemaal weer weg.
Omdat ze niemand anders dan Natalie te overwegen hebben.
Ik begrijp je. En al wat Ik je kan je zeggen is dat ...
Danny, Chunk en Taylor ...
die nu vlak naast me staat...
Ze keren elke steen om,
om een aannemelijke verdachte te vinden.
Dr. Bull zag je kans
die dossiers door te nemen die ik je voorbereidde?
Er zijn gegevens van bijna 50 labmedewerkers,
die allemaal toegang hebben tot miltvuur.
Ik worstel me er zo snel ik kan doorheen, Taylor.
Het is niet zo dat iemand een van de medewerkers aanduidt
en zegt: "Dit is een aannemelijke verdachte. '
Komaan, Bull. We trekken allemaal
aan hetzelfde zeel hier.
Wat?
Wat was dat verdomme?
Wat gebeurt daar?
Uh ...
is het... veilig hierbuiten?
Absoluut.
Mijn naam is, Jason Bull.
Dit is mijn kantoor.
Ik heb twee werknemers binnen.
Heb je enig idee wanneer ze buiten kunnen?
Ze kunnen op een gegeven moment toch naar buiten , toch?
Het duurt nog even.
Je zou misschien ... kunnen bellen.
Hoe voelen jullie je?
Momenteel? Absoluut prima.
Een beetje honger.
Hij vroeg het.
We kunnen niets vanuit de keuken eten.
We kunnen niets eten tot ze ons groen licht geven
en we hier weg kunnen.
We redden het wel. Ze pompten ons vol met antibiotica.
Ik denk dat het voornamelijk
wachten is op de labresultaten.
Marissa, Taylor, het spijt me dat jullie dit doormaken.
Enige schatting wanneer de testresultaten er zijn?
Uh, ze schatten op nog ongeveer drie uur.
Taylor, moeten we bij je thuis langs gaan om
je zoontje op te halen?
Nee. Hij is bij zijn vader.
Godzijdank.
Hé, jongens, jullie kunnen hier niets doen.
Waarom gaan jullie niet gewoon naar huis?
Bull, ik sms je zodra ze ons iets vertellen.
Zodra ze ons hier buitenlaten.
Weet je het zeker? Ik bedoel,
Ik blijf graag in de buurt.
We zijn oké.
We hebben elkaar, oké.
Dan ga ik naar huis,
kus mijn baby,
en neem enkele dossiers door.
Vind je me vreselijk
als ik,
hoe vreselijk dit ook is voor Marissa en Taylor,
hier een groot voordeel in zie?
Oh godzijdank.
Ik dacht dat ik de enige was wiens brein zo werkte.
Natalie zit in de gevangenis.
Dus zij kon het niet zijn.
Als het FBI en het CDC bevestigen
dat het handschrift op de brief bij TAC hetzelfde is
als op de enveloppen
aan het congreslid en de nieuwslezer ...
En dat het apparaatje
dat het miltvuur op de persoon projecteerde
gelijkaardig is...
Dan denk ik dat onze klant vrije baan heeft.
Ik hou mijn vingers gekruist.
Hallo?
Marissa.
Vertel me wat er aan de hand is.
Op weg naar huis?
Ah, dat is geweldig.
Goed om te horen.
Echt?
Zijn ze zeker? Poedersuiker?
Ja, dat is grappig.
Als Taylor nu maar haar vingers had afgelikt,
dan zou ze geen honger meer gehad hebben.
Jullie twee pak jullie wat te eten,
ga slapen, en ik zie jullie morgenochtend.
Goedenacht.
Je hebt geen idee hoe blij ik ben
hier te staan, praten met jou.
Je hebt geen idee hoe blij ik ben dat je met me praat.
Mm.
Gewoon een copycat.
Copycat met poedersuiker die probeert ons te intimideren.
Iemand die het nieuws zag en zich ervan overtuigde
dat Natalie een moordenaar is
en dat wij de slechteriken zijn die er alles aan doen
haar te helpen de wet te omzeilen.
Ik nam de rest van de dossiers door vanmorgen,
en ik vond er eentje die alle vakjes afvinkte.
Echt?
Wat als ik je zeg dat één van de medewerkers van Hudson
tijdens de eerste Golfoorlog diende als medicus?
Oke. En dat is zinvol omdat...?
Omdat dit betekent dat hij weet heeft van de schade
die biologische en chemische wapens kunnen toebrengen.
Zonder afbreuk te doen, maar dat lijkt niet voldoende
om een ​​jury zover te krijgen van gedachte te veranderen.
En als ik je zeg dat hij gestationneerd was in een gebied
waar Saddam chemische aanvallen op een groot
aantal burgers uitvoerde?
We maken wel héél grote sprongen,
vind je niet?
Ik weet het niet.
Waarom wijdt ​​iemand zijn leven aan het vinden van een ​​middel
tegen miltvuur?
We weten waarom Natalie dat deed.
Ze had ... een gevoel van plicht voor haar land.
Wat als deze persoon het deed
omdat hij begreep wat voor bedreiging
biologische wapens betekenen voor het thuisland?
Dus toen het congres de financiering stopzette,
nam hij het heft in eigen hand en besloot dat één
of twee doden gerechtvaardigd
waren om de aandacht van het publiek te trekken.
en zo grotere schade te voorkomen.
Dus je zegt dat het FBI het juiste motief had...
maar dit aan de verkeerde persoon linkte.
Wie is deze persoon?
Roger Simpkins?
Uh, Natalie's baas?
De man die toeziet op het ganse programma?
Zijn funktie houdt in dat hij zelfs tussen de labs over en
weer kan zonder argwaan te wekken,
hetgeen ook betekent dat hij toegang
heeft tot miltvuur.
Om nog maar te zwijgen over de knowhow
en de apparaten om de sporen mee te drogen.
Niet enkel had Dr. Simpkins het motief,
middelen en mogelijkheid om deze misdaad te plegen ...
Hij was ook perfect geplaatst om
Natalie Reznick te duperen.
Natalie had de goedkeuring van haar baas nodig
om wetgevers en journalisten aan te schrijven
inzake de bezuinigingen.
Dr. Simpkins kon in deze
lijst makkelijk Congreslid Connors' en Allison Rojas'
namen vinden en daardoor
Natalie er schuldig te laten uitzien.
Het spijt me,
maar niets van dit alles klinkt erg overtuigend.
Het klinkt zelfs wanhopig,
alsof je weet dat je gaat verliezen
en spaghetti naar de muur smijt,
en hoopt dat er iets blijft plakken.
Kijk, ik kwam in goed vertrouwen
naar deze vergadering.
Maar ik moet je zeggen,
ik denk dat Natalie Reznick schuldig is,
en niks van wat Ik hier vandaag hoorde
kan me enigszins van gedachten doen veranderen.
Misschien hadden we de inleiding moeten overslaan.
Danny, het pièce de résistance, alstublieft.
Herkent u deze foto's, Mr. Reynolds?
Natuurlijk.
Dit zijn de beveiligingsbeelden
die het FBI nam bij de brievenbus vanwaar de brieven verstuurd werden.
U slaagde er nooit in Natalie
te identificeren op deze foto's, niet?
Komaan. Kijk naar de tijd van het jaar.
Kijk hoe iedereen gekleed is.
Toch geloven we dat één van hen Natalie is.
Op dezelfde wijze waarop u wilde bewijzen
dat één van hen Natalie is,
probeerden wij te bewijzen dat één van hen Dr. Simpkins is.
We breidden de bewakings- perimeter uit
en vroegen toegang tot alle camera's binnen
een kilometer van de brievenbus.
Het FBI bepaalde een venster van
acht uur waarin de brieven werden verzonden.
Dus met een foto van Dr. Simpkins' gezicht,
maakte ons kantoor een algoritme
om de volle acht uur aan beeld
van elke camera te scannen.
Hier is wat we vonden.
Opgenomen door een geldautomaat, vier straten
verderop dan de brievenbus.
Zoals u kan zien, is dit Roger Simpkins.
En deze hoed komt perfect
overeen met de hoed.
in deze foto.
Waar een persoon duidelijk brieven verzendt.
Brieven die naar ik verwed miltvuur bevatten.
Goed werk.
Ik stel voor dat we gevieren een
tripje naar de kamers van de rechter maken,
zien of we gehoor krijgen.
Als dit geen gegronde reden tot huiszoeking is,
weet ik niet wat dat wel is.
Kijk naar buiten.
Zie je ook maar één enkel gezichtsmasker?
Nee.
Enkel mensen die hun hond uitlaten,
met hun kinderen kuieren.
Het is zoals we aan de rechter uitlegden...
Het FBI doorzocht Dr. Simpkins' appartement,
en stelden vast dat het met bleekmiddel gereinigd was.
Gelukkig, vonden ze in de rookafvoeren,
in de keuken sporen van miltvuur.
Het is moeilijk te begrijpen.
We hadden het er steeds over.
Hij herhaalde steeds hoe hij mensen wilde helpen,
hen beschermen.
Ach, ik ben zeker dat hij dacht dat wat
hij deed een groter belang diende.
Weet je, dit is waarom ik mijn werk zo leuk vind.
Bacteriën mogen dan een uitdaging zijn,
maar ze zijn makkelijker te begrijpen
dan mensen.
Ondertiteling Swell (* * *)