W poprzednich odcinkach...
- Szukałaś mnie? Czekałam. - Przepraszam, że nie mogłam z tobą być.
- Teraz ma na imię Agnes. - Mam nowych rodziców.
- Waterford, ty gnoju! - A pan to...?
Luke Bankole. Zapamiętaj mnie!
- Jest gwałcicielem! Nic nie zrobicie. - Zaplanowano protesty.
MAM NA IMIĘ MOIRA - Nie Ruby, chuju.
Żadnych kontaktów z dzieckiem. Ma ściągać u siebie.
- Jeszcze zobaczysz syna. - Nie jestem już jego matką.
Jesteś. Jest w Kanadzie, z twoją żoną!
Komendant Lawrence jest wybitną osobistością.
Architektem gospodarki Gilead.
Ciekawe, dlaczego taka osobistość bierze taką gównianą Podręczną.
Zrobił coś potwornego. Kolonie, on to zaplanował!
- Jesteś kretynem. - Od kiedy jesteś taką suką?
Mamy obowiązek zapewnić, by dzieci Gilead żyły wg praw Pisma.
Nasi synowie i córki powinni je czytać.
Nie!
Spróbowałam.
- W tym domu cenimy prywatność. - Bóg powołał mnie do wyższego celu.
- Nie wierzysz w to. - Nie pozwolę, żebyś tu dorastało.
Zabiorę cię stąd.
Możemy was wydostać, obie, ale teraz!
- „My”? - Przyjaciółki. Marty. Idź!
- Zaginęło mi dziecko! - Tam jest zbyt niebezpiecznie.
Nie może dorastać w tym miejscu.
To twoja siostra... Kiedyś ją poznasz.
- Emily! - Co się dzieje?
- Pakuję się w niezłe gówno. - Wydostajesz się.
Nie dajcie się złapać!
Nazwij ją Nichole.
- Nie zabierajcie jej! - Mamo!
Boże, proszę, strzeż jej.
Bo może nie zauważyłeś, że nie są to zielone pastwiska
i orzeźwiające wody. To dolina śmierci.
I jest tu w chuj zła, by się lękać.
Proszę... zabierz ją stąd.
Jeśli jej się uda, czy mnie zapamięta?
Czy będzie wiedzieć, że ją oddałam?
Mam powody. Zawsze jakieś są.
Wybacz, maleńka. Mama ma zadanie.
Kurwa.
Oszalałaś?
Nie wsiadłaś do wozu.
Refleksje?
Wsiadaj.
Dogonimy ich przed granicą.
Zna pan komendanta McKenziego?
Ma córkę.
O imieniu Agnes.
Pojedźmy tam, a potem na północ.
Córkę.
Nie mogę wyjechać bez niej.
Możesz.
Nie wyjadę.
Pomógł pan Emily.
Polubiłem ją.
Mogliby pana powiesić.
Nawet Komendanta.
Masz tupet.
Zawiozę cię do McKenziego.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Pani Waterford.
Serena, chwała Panu. Wszyscy powariowali.
Idź do gabinetu, dzwoń na alarmowy.
Przepuść ją, dość tego.
Dajmy jej więcej czasu...
na ucieczkę.
Co zrobiłaś?
To, co najlepsze dla mojego dziecka.
Chwała Panu.
- O Boże. - Gdzie ona jest?
- Na górze, w łóżku. - A państwo?
Komendant w pracy, pani śpi.
Proszę, uważaj!
Kochanie... jestem tu.
Nigdy cię nie opuszczę. I kocham cię.
Tak bardzo cię kocham.
Zawsze tu będę.
Kocham cię.
Tutaj!
Nie przestraszcie jej.
- Jonathan. - Tak?
Przyprowadź ją.
Tak jest.
Nic jej nie jest?
- Wszystko przespała. - Chwała.
Chwała.
Proszę.
To się musi skończyć.
Sprowadziłaś nasze dziecko na świat, Komendant i ja błogosławimy cię za to.
Po letnim domu tygodniami miała koszmary.
Oczywiście, że mi powiedziała. Jestem jej matką.
To okrutne. Mieszasz jej w głowie.
Ja jej mieszam?
Odwieźcie ją.
Jaka ona jest?
Szczęśliwa. Jest zdrowym, błogosławionym dzieckiem.
Kwitnie.
Jonathan.
Ma się świetnie.
Jest niesamowita.
Lubi szyć... ale marnie jej to wychodzi.
Choć się stara.
Całkiem nieźle gotuje.
Luke gotuje.
Jej ojciec. Też jest w tym dobry.
Chce mieć psa.
- Jest uczulona. - Mówi, że się odczuli.
- Nie wytrwa w tym. - Nie.
Nie cierpi zastrzyków.
Może goldendoodle? Jakiś hipoalergiczny.
Komendant nie jest zachwycony, ale ona go urabia.
Jest w tym bardzo dobra.
Jestem wdzięczna, że stworzyliście jej dom.
Dziękuję.
Proszę, przestań.
Wiesz, że skończy się to twoją śmiercią u jej stóp.
Jeśli ją kochasz, musisz przestać.
Chwała Panu... ma twoje oczy.
To doprawdy cud.
Jestem jej matką.
Nick, zostaw nas.
Gdzie ona jest?
Łaskawie spójrz na mnie, kiedy do ciebie mówię! Gdzie jest?!
Wiesz, że nas zabiłaś. Kiedy się dowiedzą, zawiśniemy!
A ciebie rozszarpią!
Sereno, jest bezpieczna.
Sereno... daję słowo, że jest bezpieczna.
Ocenię to, kiedy powiesz, gdzie jest. Gdzie?
Usiłuję cię ocalić.
Czy dałaś ją Josephie?
Zrobiłam, co dla niej najlepsze.
- Czy dałaś moje dziecko Josephie? - Chciałaś dla niej lepszego życia...
Dałaś ją morderczyni!
Zabiłaś moje dziecko!
- Jak mogłaś mi ją odebrać? - Bo mam inną córkę!
Ścigaliście nas w lesie, z psami,
a gdy ją wyrywaliście, krzyczała! Moje dziecko wołało swoją matkę!
Mam nadzieję, że czujesz to samo!
Już dobrze.
Sereno... posłuchaj.
Nic jej się nie stanie, będzie wolna.
Na dworze było tak zimno.
Zostawiłaś ją na chłodzie, miałaś ją chronić.
Wiem.
Bóg ją uchroni.
Nie trać wiary.
Nick?
Zabierz ją do pokoju.
Zwariowałaś?
Wiesz, ile osób ryzykowało dla ciebie życie?
Jezu...
Pierdolona egoistka.
Wiesz, że drugiej szansy nie będzie?
Nie uciekniesz, zdechniesz tu.
Wiem.
Myślisz, że, kurwa, nie wiem?
Jezu... nic wam nie jest?
Spokojnie, nie bój się.
Czy w pani kraju, jako kobieta, byłaby pani narażona
na tortury i utratę życia?
Czy pragnie pani ubiegać się o azyl w Kanadzie?
Tak... chcemy.
Tu SQA13, potrzebna jest karetka z pediatrą.
W porządku?
Muszę to przemywać.
Na pewno szybko się zagoi.
Jadę do biura. Poradzisz sobie?
Tak.
Hansen prowadzi sprawę porwania Nichole.
Powiesz mu, jak było.
Josepha zaatakowała Ciotkę Lidię i porwała Nichole.
Próbowałaś ją z Fredą powstrzymać.
Tylko tak unikniesz stryczka.
Nie musisz mnie chronić.
Chronię ten dom.
- Bóg podarował mi niezwykłą kobietę. - Chciałam ją odesłać.
Doprowadziłem cię do desperacji.
Naprawię to.
Znów będzie... normalnie, jak kiedyś.
Obiecuję.
Sereno...
Chodź.
- Co się stało? - Wyjdźcie!
Panie Jezu, objawiłeś się z nieba z aniołami swej potęgi.
W płomienistym ogniu wymierzysz karę.
Płoń, kurwa twoja mać.
Dzień dobry, doktor Chung.
Jesteście bezpieczne, witamy gorąco.
Możemy sobie tylko wyobrazić, co przeszłyście,
więc na początek was zbadamy.
Wolałabym jej nie oddawać. Jeśli wolno.
Oczywiście. Tędy.
Panienko.
Trzymaj się.
Ty też.
McKenzie mogli ci wybaczyć, ale Bóg żąda pokuty. Chodźmy.
Przepraszam.
- Wiesz, o co chodzi? - Dowiemy się.
- Następna? - Tak.
- Przepraszam... - Dowód? - Bankole. B-A-N-K-O-L-E.
Chwileczkę.
Proszę.
Przyjmuję uchodźców na Dundas. Też jesteśmy przeciążeni.
Wszyscy kochają Kanadę.
Mam. Proszę pokwitować.
- Proszę. - Dzięki.
O Boże.
Jest taka duża.
Taka duża.
Luke?
Jestem Emily. Twoja żona uratowała mi życie.
Idziemy.
Oczy w dół.
- Błogosławiony owoc. - Niech Bóg otworzy.
Są bezpieczne. Emily i dziecko. Uciekły.
Pod Jego okiem.
Ty. Weź walizkę i chodź.
Masz nową posadę.
Błogosławiony owoc.
Niech Bóg otworzy.
Chyba nie będziesz sprawiać kłopotów?
Nie.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Start International
Tekst: Michał Kwiatkowski