Wat voorafging:
Hoe kan ik hem zeggen dat ik schuld heb aan alles wat haar is overkomen?
Dat vergeeft hij me nooit.
Hannah weet dat we gezocht hebben.
Hoe dan? -Dat heb ik haar verteld.
Papa en ik zullen altijd van je houden, en dat zal nooit veranderen.
De verdachte wordt aangeklaagd voor genderverraad.
Martha, je wordt bij dezen veroordeeld tot de Staatsgenade.
Je wordt veroordeeld tot Verlossing.
Ik heb getuigen van je betrokkenheid bij de verdwijning van Winslow.
Tenzij je ervoor zorgt dat ik herbenoemd word.
Jij wilt herbenoemd worden. Ik wil weer in de Raad.
Met jouw informatie lukt dat misschien.
Laten we dit land erbovenop helpen. We maken het weer goed.
Het spijt me. -Geeft niet.
Offred is in Canada. We mogen niet naïef zijn.
Ze kan ons beiden levenslang bezorgen en verhinderen dat jij je zoon opvoedt.
We moeten niet meer ruziën.
Wat weet je van Serena? -Ze is zwanger.
Is het van de bevelvoerder?
June, wacht. Wacht nou.
Ze is pathologisch, een sociopaat.
Ze is gif en gaat als een razende tekeer. Het is een monster.
Weet je waarom God jou zwanger heeft gemaakt?
Als Hij je kindje dood laat gaan in je baarmoeder...
zul je een fractie van de pijn voelen die jij ons hebt aangedaan...
toen je onze kinderen uit onze armen rukte.
Dring ik tot je door?
Ik voelde me machteloos.
Het was een manier om het gevoel te hebben dat ik de controle had, denk ik.
Had je bevelvoerder niks door?
Ik sneed mezelf in m'n bovenarmen. Hij zag er niks van.
Dat moet pijn hebben gedaan.
Het voelde juist goed.
Het luchtte op.
Snijden was jouw manier om te overleven.
Maar nu ben je hier. Je wordt weer beter.
Je bent vrij.
M'n bevelvoerder is ook vrij.
Jij ziet hem in elk geval morgen voor de rechter.
Ik zou zo zenuwachtig zijn, June. Ik durf het nieuws bijna niet te volgen.
Het is een zitting om de aanklacht te bevestigen.
En ze hoeft niet te gaan.
Er is niks mis met een schriftelijke verklaring.
Ze wil haar verhaal persoonlijk vertellen.
Maar toch, wat zul je bang zijn. -En bezorgd.
Je weet dat de verdediging vragen mag stellen.
Ik ben niet zenuwachtig of bezorgd of bang.
Ik kan niet wachten.
Bent u zover, Miss Osborne? -Nog heel even, graag.
Zet je me nu uit de groep?
Geef het de tijd. Je komt er vanzelf in.
Of misschien ook wel niet.
Ik dacht dat ik meer met ze gemeen had.
Ze hebben niet allemaal een eigen beveiliger mee.
Je weet wat ik bedoel.
Gevoelens...
vergiffenis. Journaling?
Waarom zijn ze niet bozer? -Hoe weet je dat ze dat niet zijn?
Laat me met rust. -Emily, wacht.
Ik wil alleen even met je praten.
Laten we even gaan zitten. Vijf minuten. -Ik wil niet met jou praten.
Je ziet er goed uit. Gaat het ook goed? Ik ben zo blij...
Wie ben jij? Wat wil je? -Problemen?
Welnee, ik wil alleen maar praten. Het hoeft niet nu.
Dit zijn m'n gegevens. -Hou op. Ga weg.
Toe. -Ga weg.
Gaat het?
Wie was dat?
Het gaat prima. -Zeker weten?
Ja, dank je. Ik zie je daar.
Emily... -Ik zie je thuis.
Het is een opfriscursus, maar het programmeren valt me zwaar tegen.
Ik ben er ook helemaal uit.
Ga jij weer lesgeven? -Ik weet niet of ik daaraan toe ben.
Syl stimuleert me wel, maar...
Wie is Iris Baker?
Die vrouw van de bibliotheek. -Welke vrouw?
Ik kende haar als Irene.
Tante Irene.
Zij ging over het district waar ik m'n eerste betrekking had voor ik jou kende.
En wat wilde ze?
Doet er niet. Emily wil niet met haar praten.
Ik weet het niet.
Ze heeft je wat gedaan. -Hoezo zeg je dat?
Omdat ze een tante is.
Je moet de confrontatie aangaan.
Emily, je moet. Gooi alles eruit wat je hebt opgekropt.
Geloof me, je zult je beter voelen. -We zijn niet allemaal zoals jij.
Die tante Irene moet een kwaaie zijn. -Hoe erg kan het zijn?
Tante Lydia heeft de lat hoog gelegd.
Als Emily gewild had dat je het wist, zou ze je het verteld hebben.
Kennelijk.
Weet je zeker dat je niet liever hebt dat ik er morgen bij ben?
Je zou het alleen maar erg vinden om al die dingen te horen...
over mij.
Dat wil ik niet.
Mark Tuello was erg geïnteresseerd in het huis waar je Hannah hebt gezien.
Hij kan op zoek gaan naar foto's om je te laten zien.
Waarom heb je hem daarover verteld?
Omdat dat het eerste nieuws is over Hannah in ik weet niet hoeveel tijd.
We kunnen het zoeken hervatten. -Je mocht hem dat niet vertellen.
Nog niet.
Ik snap niet dat je hem dat vertelt.
Dat kind is net een bewegingssensor. Ik moest wegsluipen.
Luke, kun jij dit afmaken? Ik wil m'n verklaring doornemen.
Ze zegt dat ze me er morgen niet bij wil hebben.
Als ze steun wilde hebben, had ze ons wel uitgenodigd.
Ik weet het gewoon niet.
Ik weet niet wat ze wil.
De helft van de tijd is ze een vreemde voor me.
Als we het over Hannah hebben...
en in bed...
Traumaverwerking is verdomde moeilijk.
Je moet geduld hebben tot June daar is waar ze wil zijn.
Je weet niet wat ze heeft meegemaakt.
Misschien is dat het probleem.
Seksueel was Mr Waterford gewoontjes. Hij kreeg hem ook niet altijd omhoog.
In dat geval moest ik het met een andere Jezabel doen, terwijl hij masturbeerde.
Ook goedenavond. -Moira Strand weet het wel te zeggen.
Een anders geaarde, een leugenaar. -Dat zag de rechtbank anders.
En het hielp niet dat je met je ogen rolde.
Wat wil je? Morgen is 'n belangrijke dag. -Ik maak me zorgen.
Dawn is op Offred voorbereid. -Dawn is het punt niet.
Kom tot bezinning, Fred. Alles wat jij doet, heeft gevolgen voor ons beiden.
Op ons allemaal. Het helpt al als je haar June noemt.
Weet je wat helpt? Je man bijstaan in de rechtszaal.
Ik kan het nu niet aan. -Je hebt je nog nooit zo goed gevoeld.
De wereld weet al dat ik zwanger ben. -Men moet ons als gezin zien. Dat telt.
En trouwens... moet June denken dat je haar niet onder ogen durft te komen?
Ik zie je morgenochtend.
Draag die blauwgroene jurk maar.
Zijn jullie nog niet klaar?
Schiet op.
Heb je nog nooit een vloer geschrobd?
Geef hier.
Flink schrobben.
Abominabel.
Roddel is het werktuig van de duivel, dames.
We voelen ons gezegend dat je er weer bent, tante Lydia.
Gezegend.
Wat een vriendelijke woorden.
Maar wij moeten het goede voorbeeld geven, nietwaar?
Natuurlijk, tante Lydia.
Kylie, je hebt iets over het hoofd gezien. -Het spijt me, tante Lydia.
Ik zie het nog steeds. -Het is een vlek, geloof ik.
Brutale meid die je bent.
Tante Lydia, hou op.
Het is zover.
Nu volgt de slachtofferverklaring van June Osborne.
Hef uw rechterhand, alstublieft.
Is er een Bijbel? -Nee, niet in deze rechtbank.
Belooft u dat u de waarheid en niets dan de waarheid zult vertellen?
Dat beloof ik.
Ms Osborne, neemt u plaats achter de lessenaar.
Als u zover bent...
Mijn naam is June Osborne.
Fred Waterford en Serena Joy Waterford...
hebben mij gevangengehouden, geslagen en verkracht.
Ik ben in 2017 bij hen gekomen. Het was m'n tweede betrekking.
Al na een paar dagen werd ik in de salon ontboden.
Ik moest op m'n knieën zitten.
Hun huishoudster Rita Blue en hun chauffeur Nick Blaine waren erbij.
Mr Waterford las een verhaal voor uit de Bijbel over Rachel en Bilha.
Daarna werd ik naar boven gevoerd naar haar slaapkamer.
Daar heeft Mr Waterford me verkracht, terwijl z'n vrouw me vasthield.
Dit gebeurde elke maand drie avonden op rij als ik ovuleerde.
Dit waren de gesanctioneerde verkrachtingen.
Maar daar bleef het niet bij.
Mrs Waterford wilde per se dat ik zwanger zou worden...
en ze twijfelde aan de vruchtbaarheid van haar man.
Ze dwong me tot geslachtsverkeer met hun chauffeur.
Ook dat was in strijd met de wetten van Gilead, maar weigeren kon ik niet.
Mr Blaine en ik hadden gemeenschap...
terwijl Mrs Waterford in de kamer was om toezicht te houden.
Ik werd zwanger van m'n dochter Nicole.
M'n dochter.
Bij een bezoek aan de dokter...
zorgde de ondergrondse van Gilead ervoor dat ik kon ontsnappen.
Ik heb twee maanden ondergedoken gezeten.
Ik kon uiteindelijk mee in een vliegtuigje met bestemming Canada.
Maar vlak voor vertrek werd ik opgepakt.
Ik moest terug naar de Waterfords, terug naar het geweld en het misbruik.
Toen ik negen maanden zwanger was, kreeg ik harde buiken.
Mrs Waterford nam me dat hoogst kwalijk en schaamde zich.
Haar vriendinnen waren bijeengekomen om bij de geboorte te zijn.
Om me te straffen verkrachtte Mr Waterford me nogmaals...
terwijl zij me vasthield.
Ik verzette me en smeekte hun om ermee op te houden.
Daaraan gaven ze geen gehoor.
Na de geboorte verboden de Waterfords mij elk contact met m'n dochter Nicole...
al werd ik nog steeds geacht voor moedermelk te zorgen.
Uiteindelijk kreeg ik het gedaan dat ik haar mocht zien.
Mrs Waterford heeft één keer gepoogd...
om het leven voor vrouwen en jonge meiden in Gilead te verbeteren.
Ze trad voor de Raad van Bevelvoerders en las hardop voor uit de Bijbel.
Deze misdaad moest ze bekopen met het verlies van een vinger.
Mr Waterford, haar man, maakte geen bezwaar.
Toen ik Mr Waterford op deze wandaad aansprak...
sloeg hij me en dreigde hij m'n tong af te snijden.
Ik sloeg terug...
ook al kon ik daarvoor worden terechtgesteld.
Kennelijk kon dat me toen niets meer schelen.
Later kreeg ik, mede dankzij Rita Blue en andere huishoudsters...
een nieuwe kans om uit Gilead te ontsnappen, ditmaal met Nicole.
Alleen kon ik m'n andere dochter Hannah niet achterlaten.
Ik ben gebleven om te proberen haar te redden...
en haar terug te brengen...
naar haar vader...
mijn man.
Ik heb gefaald.
Ik werd opgepakt en naar een nieuw huis gestuurd.
Mr en Mrs Joseph Lawrence hebben me niet aan verkrachting onderworpen...
al brachten ze daardoor hun leven in gevaar.
Later dwong Mr Waterford Mr Lawrence ertoe om mij te verkrachten.
Hij moest z'n loyaliteit bewijzen.
De Waterfords dronken koffie...
terwijl ik boven gemeenschap had met Mr Lawrence...
tegen onze wil en in aanwezigheid van z'n vrouw.
Mrs Lawrence...
Eleanor...
was een lieve en breekbare vrouw.
Deze ervaring...
is ze niet te boven gekomen.
Dat is de laatste keer dat ik Mr Waterford heb gezien...
tot vandaag.
Ik ben er dankbaar voor dat ik het woord tot u mag richten.
Maar dit is alleen mijn verhaal.
Talloze anderen...
zullen nooit gehoord worden.
Gevangengehouden door mannen als Fred Waterford.
Het zijn vrouwen...
mijn vriendinnen...
die het leven gelaten hebben en nooit hun verhaal kunnen doen.
Het is omwille van deze vrouwen dat ik het Internationaal Strafhof vraag...
om de aanklacht tegen deze man te bekrachtigen...
en hem te berechten.
Ik vraag om de zwaarst mogelijke straf.
Ik vraag om recht.
Dank u.
De verdediging heeft nu gelegenheid tot het stellen van vragen.
Dank u, edelachtbare.
Ik herinner u eraan dat dit geen proces is. Hou het verhoor kort.
U had een maandenlange verhouding met een getrouwde man. Klopt dat?
Ik wil vastgelegd weten dat Ms Osborne een verleden heeft van list en ontrouw.
Vanwege die overspeligheid, uw zondigheid, bent u hier vandaag.
Dienstmaagd worden was uw eigen keuze.
Veel te kiezen viel er niet. Het was dat of de Koloniën.
Met andere woorden ja.
U wist waarvoor u tekende. U hebt met de Ceremonie ingestemd.
Ik heb er niet voor getekend om hoogzwanger te worden verkracht.
Het was een andere heilige ceremonie ten bate van de gezondheid van het kind.
Roep uw cliënt tot de orde. -Genoeg.
God beproeft ons met ijzeren hand. Iedereen in Gilead brengt offers.
Maar waar stijgt het geboortecijfer? Alleen in Gilead, omdat het werkt.
Het werkt. Wij gaan het pad van God...
en worden beloond voor ons lijden.
Hoe ben ik beloond voor mijn lijden?
Met je mooie dochter en je andere dochter.
Ik heb een treffen gearrangeerd. Dat vergeet ze gemakshalve.
Ik ben er klaar mee.
De rest kan wachten tot het proces.
Kom.
Het was een ongelukje. Tante Ruth liep in de weg. Ze is vaak zo onhandig.
Gelul.
Tante Ruth komt met een heel ander verhaal.
Niet dat me dat wel interesseert.
Maar die dienstmaagd... Iedereen noemt haar gehoorzaam en volgzaam.
Dat zijn ze tegenwoordig allemaal.
Zij hebben bijna altijd in Gilead gewoond, in tegenstelling tot sommige anderen.
Het moet aan je vreten dat June gewonnen heeft.
Ze is buiten bereik, zo vrij als een vogel.
En nu klapt ze ook nog vrijelijk uit de school.
Ze zal zich voor God moeten verantwoorden.
We gaan het zien.
Misschien windt ze die oude bok ook om haar vinger.
June wint, omdat ze mensen voor zich inneemt.
De mensen moeten jou niet.
Dat is zo. Ik voel met je mee. De mensen moeten mij ook niet.
Aan dit soort rapporten komt een einde.
Krijg ik m'n congé?
Daar voel ik niks voor.
Niks.
Ik wil dat je weer in vorm komt.
Het werk dat ik doe... dat wij doen, bepaalt de toekomst van Gilead.
En dat gaat voor mij boven alles. Niets is zo belangrijk.
Dus nee.
Je krijgt niet je congé.
Maar we hebben vandaag iets bij de hand.
In Chicago is een voortvluchtige dienstmaagd opgepakt.
De overlast die ze ons bezorgt, en dan haar opstandigheid.
Het doet zo'n afbreuk aan je onderricht, aan Gilead.
Ik verzeker je dat dit meisje op het verkeerde pad is gebracht.
Dit meisje viel onder jouw verantwoordelijkheid. Klopt dat?
Ja, dat klopt.
Het is...
boffen dat we haar in verzekerde bewaring hebben.
Ik weet dat je van pijnigen geniet.
Dat is niet zo. -Ik oordeel niet.
leder z'n meug.
Dat is niet waar. Ik moet dit ontkennen.
Het pijnigen van je leerlingen in het Rode Centrum werkt averechts...
en je collega's pijnigen al helemaal.
Heb je dat begrepen? -Ja.
Je hebt een betere uitlaatklep nodig.
Doe met haar wat je wilt.
Typisch Waterford.
Hij probeert Gilead te laten stralen.
Lippenstift op 'n varken. -Internet lust hem rauw.
Wat een minkukel. -Daar is ze, de hoofdrolspeler.
Ze stond buiten op je te wachten.
Je had niet 't recht haar binnen te laten. -Waarom niet?
Wie is zij? -Deze vrouw was een tante.
Tante Irene.
Wat doet ze hier? -We moeten de politie bellen.
Niet hier en niet nu, June. -Waarom niet?
Dit is toch onze groep, of niet?
Wie wil dat ze blijft?
Ik probeer je te helpen.
Maar het is aan jou.
Goed.
Je wilde praten. Ga je gang.
Ik heb vreselijke dingen gedaan.
Dat heeft elke tante.
We worden geoefend in het corrigeren... -Corrigeren? In mishandelen, bedoel je.
In martelen.
Het idee achter de lichamelijke bestraffing was jullie in leven houden.
Wat ik jou heb aangedaan, was erger, zonder je ooit te hebben aangeraakt.
Wat heb je gedaan?
Ik kwam erachter dat ze een minnares had bij haar eerste betrekking.
Een Martha.
Ze zetten de verhouding voort toen Emily als Ofglen naar bevelvoerder Scott ging.
Daarop... heb ik de Ogen geïnformeerd.
Het komt dus door jou dat die arme vrouw is opgehangen...
en het komt dus door jou dat ze Emily hebben verminkt.
Wat wil je?
Ik hoorde dat je hier was. Sindsdien heb ik geen rust meer.
Ik wil je vergiffenis.
Je bent de grens overgestoken en hebt je voorgedaan als vluchteling.
Je hebt gelogen. Je gaf jezelf een nieuw leven en nam een nieuwe naam aan.
Je dacht dat je alles wat je had uitgespookt, achter je kon laten.
Op basis waarvan zou jij recht hebben op vergiffenis?
We zijn allemaal kinderen van God. -Gelul.
Jouw soort verschuilt zich achter God als het ook maar even uitkomt.
Zeg me wat ik kan doen om het goed te maken.
Niets.
Je kunt niets doen.
Hoe was het bij de groep?
Prima.
Het is heel lekker.
Luister, het spijt me van vandaag.
Dat ik naar de rechtbank ben gegaan.
Maar nu weet ik tenminste alles.
Misschien kunnen we nu weer vooruitkijken.
Als je ergens met me over wilt praten, over Hannah...
Dat wil ik niet.
Het is goed.
Goed, maar ik ben er.
Ik weet niet wat ik moet.
Ik doe m'n best.
Vertel het me.
June, hou op. Hou hiermee op. Praat met me.
Praat met mij.
Hemel.
Wat ben jij verfomfaaid.
Gilead heeft je gered.
Onze jongens hebben schoon schip gemaakt in Chicago.
Ze hebben je van de hongerdood gered...
en erger.
Waar is June?
Is ze dood?
Je vriendin zit in Canada. -Echt waar?
Dat godverlaten oord.
Ze heeft het gered.
Ik heb altijd geweten dat het haar zou lukken.
Ik weet niet waarom je zo blij bent.
June heeft je in de steek gelaten.
Nee, dat is niet zo. -Janine.
Zeg niet dat ze je niet had kunnen meenemen. Dat heeft ze eerder gedaan.
Misschien was je haar dit keer te lastig.
Je weet het nooit met haar.
Ze is zo onvoorspelbaar...
zelfzuchtig.
Ik weet hoe het er hier aan toegaat.
En dat zal zo doorgaan tot ik er niet meer ben.
Maak alsjeblieft niet weer een dienstmaagd van me.
Kijk toch wat ze je heeft aangedaan.
Ze corrumpeert en maakt alles en iedereen kapot.
Arme ziel.
Je hele leven al...
raak je de mensen kwijt van wie je houdt.
Tante Lydia, toe.
Laat me niet weer in betrekking gaan.
Ik ga nog liever hier dood.
Sta op.
Het heeft geen zin om zo dramatisch te doen.
Wat moeten we toch met jou beginnen?
Het was een rotstreek dat June je zo overviel.
Ze dacht dat het zou helpen. -Heeft het dat?
Ik weet het niet.
Niet afdoende.
Wil je die vrouw weer spreken?
Ik heb alles gezegd wat ik te zeggen heb.
Wij allemaal zijn...
zoekende naar een manier om vooruit te kunnen.
We proberen alle ellende van Gilead...
om te zetten in iets...
nuttigs.
Ik weet niet of dat kan.
De Waterfords zullen niet als enigen berecht worden.
Een tante uit de machtsstructuur van Gilead...
zou een geweldige getuige zijn.
Misschien kun je nog eens met haar gaan praten...
onder vier ogen, om haar zover te krijgen dat ze wil getuigen.
Ja, vooruitkijken.
Demonstranten.
Zo te horen zijn het er meer dan normaal.
Het was natuurlijk onvermijdelijk.
Ga je vandaag weer mee naar de rechtbank?
Geloofde je in wat je gisteren zei?
Ja, natuurlijk.
Zullen we dan maar?
Ze hebben ons gehoord, Mrs Waterford.
wees geprezen Serena Joy
vertrouw op God
laat de Waterfords vrij
We houden van je, Serena.
Ik weet dat we allemaal geschokt zijn vanwege Irene.
Is er iemand die iets wil zeggen?
Het is...
heel treurig.
Een rechtszaak was beter geweest. De gevangenis.
Ze koos voor de laffe uitweg.
Wat vind jij?
Ik denk dat we allemaal beter zijn dan het ergste dat we gedaan hebben.
Je hebt geen reden om je schuldig te voelen.
Wat ze gedaan heeft, is haar eigen keuze.
Het moet traumatisch zijn geweest. Weer 'n ophanging, zoals van je Martha.
Je weet dat het niet door jou komt.
Waarom laten we Emily niet zeggen hoe ze zich voelt.
Als ze dat wil.
Ik voel me...
geweldig.
Ik ben blij dat ze dood is.
En ik hoop dat het wel door mij komt.
Als mijn tante Lisa hier was of die klootzak van een bevelhebber...
Als mijn bevelhebber hier was, sneed ik z'n pik af en liet ik hem die opvreten.
Dat bedoel ik.
De echtgenote. Ik zou een bezemsteel pakken...
Oké, allemaal. We hebben het hier over gehad.
Woede is een gezonde emotie.
Het is noodzakelijk, belangrijk zelfs, voor de verwerking.
Maar we kunnen niet woedend blijven.
Waarom niet?
Waarom moet verwerking het enige doel zijn?
Waarom kunnen we niet zo woedend zijn als we ons voelen?
Hebben we daar geen recht op?
Het is tijd, dames.
Volgende week gaan we hierop door.
Ik blijf nog als anderen dat ook willen.
Ik blijf ook.
En ik.
Waarom niet?
Luke, ik wil je iets vertellen.
Over de laatste keer dat ik Hannah zag.
Vertaling: Ben Zuidema Iyuno-SDI Group