Eerder bij: "The Handmaid's Tale"...
Hoe was uw trip?
Ik was in Mexico om een handelsdelegatie te coördineren.
Is er wat mis?
Jij hoeft je hier geen zorgen over te maken. We hebben goede mensen, die er aan werken.
Raakt u me nooit meer zo aan, wanneer zij er bij is.
Ik vond het niet erg, en ik denk jij ook niet.
Je tijd loopt af, hier.
Ik dacht dat we het misschien op een andere manier konden proberen.
Ik kon geen nee zeggen, toen mevrouw Waterford het mij vroeg.
Het spijt me.
We willen alleen de Wereld beter maken.
Nu hebben jullie respect.
Jullie kunnen je biologische bestemming vervullen in vrede.
Biologische bestemming? - Kinderen, wat is er anders, om voor te leven?
Liefde.
Eenmaal, in feite twee keer voor hem.
Twee keer voor mij... bijna drie.
Zo intiem.
Het maakt niets uit. Het mag nooit meer gebeuren.
Sorry, Nick.
"Spick en span", meisjes! Hij houdt van ons vanwege ons werk!
Waarom moeten we dit doen? - Het is leuk.
Het lijkt op verven.
Ze willen gewoon, dat alles er mooi en perfect uitziet.
Er komen mensen op bezoek.
Buitenlanders.
Toeristen? Dat is nogal ziek. - Nee, Regeringsmensen, diplomaten.
Ze zijn in jouw huis, vanavond.
Hoe weet je dat? - Mijn commandant... kleine pik, grote mond.
Het ziet er nogal vreemd uit, zonder al die lijken, nietwaar?
Ja.
Ik denk dat je eraan gewend raakt dat de dingen eenzijdig zijn.
Schiet op daar binnen. - Ik kom eraan.
Ik heb een schone jurk voor je klaargelegd.
Bedankt.
Zodra je aangekleed bent, wil mevrouw Waterford je zien... in haar kamer.
Geweldig.
Ik zal aan je denken.
Mevrouw Waterford?
Helemaal schoon? - Ja, mevrouw Waterford.
Goed.
Nou, we hebben enkele belangrijke gasten vanavond, een handelsdelegatie uit Mexico.
De commandant heeft erg hard gewerkt om dit bezoek te regelen.
We moeten de juiste indruk maken.
Dus laat me jou eens zien.
Draai je om.
Het is prima, dank je.
Rood is mijn kleur.
Nou, dat is gelukkig.
Onze bezoekers kunnen wat vragen hebben, ze zijn nieuwsgierig naar ons leven, hier.
Ik weet, dat als je aangesproken wordt, je verstandig zult spreken.
Ik zal proberen... verstandig te spreken mevrouw Waterford.
Alsjeblieft, stel me niet teleur.
Begrijp je? - Ja, mevrouw Waterford.
Je mag gaan.
Je hebt de tijd genomen, het is een goede dag voor ons.
Ik vertrok zo vroeg als ik kon.
Dat is goed, want ik heb een conferentiegesprek om vier uur.
Weet je... wacht, wacht, wacht.
Ik ben niet jouw speelgoed jongen, ik moet romantisch benaderd worden.
Laten we bidden. - Misschien wat bloemen.
Je zou me een gedicht kunnen schrijven, het hoeft niet te rijmen.
Toen deed de HEERE God een diepen slaap op Adam vallen,
en Hij nam een van zijn ribben, en sloot derzelver plaats toe met vlees.
Hmm... ik hou van die rok.
En de HEERE God bouwde de ribbe, die Hij van de man genomen had, tot een vrouw,
en Hij bracht haar tot de man.
Mijn beenderen, vlees van mijn vlees, zij zal vrouw genoemd worden, want zij was...
Daarom zal een man... tot zijn vrouw.
En zij waren naakt, de man en de vrouw; en zij schaamden zich niet.
Moge God deze vereniging zegenen... en haar vruchtbaar maken.
Amen.
Ze zijn door de beveiliging, ze moeten hier op elk moment zijn.
Je ziet er erg knap uit.
Dank je.
Ze dineren in het huis van een zeer machtige commandant, laat hén nerveus zijn.
Gezegend zij de vrucht. - Moge De Heer openen.
Hoe verloopt jouw dag?
Je ziet er mooi uit. - Dank je... ik draag het speciaal voor jou.
Je hoeft helemaal niets voor mij te dragen.
Nick? Breng haar naar binnen.
Adjunct-ambassadeur Castillo, mag ik u aan onze Handmaid, Offred voorstellen.
Moge de Heer openen.
Nee, mevrouw Castillo is de ambassadeur.
Meneer Flores is haar assistent. - Het spijt me.
Verontschuldigingen zijn niet nodig. Het is een genoegen je te ontmoeten.
Moge De Heer openen.
We hebben iets gehoord over Handmaids, maar het is moeilijk geruchten te scheiden van feiten.
Daarom ben ik zo blij dat we een dialoog tussen onze landen openen.
Offred, hoe is jouw voornaam? Van hiervoor.
Die gebruik ik niet meer.
Handmaids nemen familienamen aan, afgeleid van het hoofd van hun huishouden.
Ofwarren, Offred, et cetera.
Het is een symbool van hun Heilige positie.
Ja, ik wil graag meer weten over jouw Heilige positie.
Koos je ervoor, om een Handmaid te zijn?
Ja.
Wel, het is een enorme opoffering die je brengt. - Handmaids krijgen kinderen voor de hele natie.
Offred weet hoe dankbaar we zijn voor haar keuze in deze.
Kom.
Meneer.
Vergeef me de interruptie,
Ambassadeur, heren, ik wil u graag uitnodigen voor een hors d'oeuvre.
Dank je schat. Zullen we gaan, dan?
Alstublieft, na u.
Een genoegen je te ontmoeten, Offred.
Gezegend zij de vrucht. - Onder Zijn Hoede.
Dank je voor je tijd, en je gedachten. - Graag gedaan.
Zou, zou ik mogen vragen, en ik verontschuldig me, als dit te persoonlijk is,
maar... je hebt zo'n moeilijk leven gekozen.
Ben je gelukkig?
Ik heb geluk gevonden, ja. - Ik ben erg blij, Offred.
Ambassadeur.
Ik ben zo verheugd en vereerd, dat u zo ver gereisd hebt, om bij ons te zijn.
"Por favor".
Alles ziet er heerlijk uit. - "Gracias".
We zijn overgegaan naar een volledig biologisch landbouwmodel.
Indrukwekkend.
Hoe is de oogst in uw Land?
Ah, we hebben uitdagingen, zoals de rest van de Wereld.
De meeste van onze hoofdproducten passen zich niet aan, aan de nieuwe weerpatronen.
Onze citrusboomgaarden in Florida doen het heel goed.
Rita, kun je kijken, of we nog wat sinaasappels hebben?
Ja, meneer... ik denk van wel.
Ik hoop dat we ook andere waardevolle bronnen zullen vinden om met u te delen.
God heeft onze nieuwe Natie gezegend.
Dank je, op... zoveel manieren. - Ja... ik ben nieuwsgierig.
Wat vindt de stille helft van de kamer van "Gilead"?
Het is absoluut prachtig.
Mevrouw Waterford?
Ik ben gezegend om een huis en een echtgenoot te hebben om te verzorgen en te volgen.
Traditionele waarden vormen de kern van alles wat we hier doen,
inclusief handelspolitiek.
"Verwar nooit de zachtheid van een vrouw met zwakte".
Knap. - Ja, dat is het.
Het komt uit, "A Woman's Place". - Het boek van mijn vrouw.
Ik heb het herlezen in het vliegtuig.
"Zo'n nadenkend argument voor binnenlands feminisme", zoals het genoemd werd.
Dank u, dat is erg vriendelijk.
Ik hoorde u een keer spreken,
op een bijeenkomst, voor de oorlog, u was érg gepassioneerd.
Vrouwen verlieten hun gezinnen en we moesten een verandering bewerkstelligen.
We hadden geen tijd meer.
U werd gearresteerd voor het aanzetten tot rellen, als ik me goed herinner?
Ik had temperament in die dagen.
Had u zich destijds ooit een maatschappij als deze voorgesteld?
Een maatschappij die de CO2 uitstoot in drie jaar tijd met 78% heeft verminderd?
Een maatschappij waarin vrouwen uw boek niet meer kunnen lezen?
Of wat dan ook.
Nee... dat had ik niet.
God vraagt om offers, mevrouw Castillo,
dat is altijd Zijn manier geweest, maar hij geeft de rechtvaardigen zegeningen in ruil.
En ik denk dat we gerust kunnen zeggen dat Gilead gezegend is op zovele manieren.
Amen.
Zullen we gaan dineren?
We hadden de vrouwen niet moeten uitnodigen. - Het was een diner thuis, bekijk de optiek.
Als we geen vooruitgang in de handel maken, binnen zes maanden, dan stort onze munt in.
Overweeg dat.
Herhaling van jouw arrestatie verleden doet niets om dat probleem te verhelpen.
Je hebt vergaderingen, morgen.
Je kunt de problemen bespreken, en dan houden we de receptie daarna.
Tijd verknoeien. - Daar ben ik het niet mee eens.
Laten we de details doornemen.
Ik weet zeker dat je het er allemaal perfect laat uitzien.
Hoi. - Hoi.
Je ziet er vermoeid uit.
We hebben vergaderd tot drie uur.
Colby en Harris moesten de trein nemen, ze worden nog steeds gevolgd.
FBI?
Ik weet het niet, zeer waarschijnlijk.
Nou, als ze het gehaald hebben en jij het comité achter je had, wat gebeurde er dan?
Er gebeurde niets, want het enige wat die mannen kunnen, is praten.
Ik weet eerlijk gezegd niet of ze het vertrouwen hebben om dit door te zetten.
Hé, hé, kom hier.
We gaan uit. - Nee.
Ik moet telefoontjes doen, en ik wil gewoon gaan slapen.
Ik vroeg het niet.
Bedankt.
Dank je.
Weet je zeker dat dit groot genoeg is?
Er is geen probleem wat niet opgelost kan worden met genoeg film popcorn.
Heb je, je voorstel gedaan, aan het comité?
Ja, als het enig goed gedaan heeft, D6 en 7.
En hoe ging het met jou? Ik heb nauwelijks de kans gehad met je te praten.
Heb je, je artikel ingeleverd? - Nee, ik werk er nog steeds aan.
Maar... weet je, ik bedacht dit:
"Vruchtbaarheid als een nationale bron, reproductie als een morele noodzaak".
Ik denk dat het een heel interessant idee is en dat het een goed tweede boek kan worden.
Of niet, ik dacht eerlijk gezegd niet dat ik ooit nog een boek zou schrijven.
Je zou het moeten doen.
Het is een geweldig idee.
Oké, oké.
Hou dit vast.
Wat?
Het gebeurt.
Ze hebben de bevelen gegeven.
Het is wat we voorstelden, drie gescheiden aanvallen.
Wanneer?
Drie weken.
Het Congres eerst, dan het Witte Huis, dan het Gerechtshof.
Zij geprezen.
De dingen moeten veranderen. - Ik weet het.
Er zal toch nog veel pijn komen.
Er is ook nu pijn, zoveel.
We redden ze... we doen God's werk.
Hoi. - Hoi.
Hij, eh... hij wil je zien in zijn kantoor.
Oké.
Het maakt het alleen maar erger.
Zag je hoe ze naar ons keek? Alsof we verdomde freaks waren.
Wie zijn zij om over ons te oordelen?
De helft van hun bevolking is ondervoed.
Ze hebben vier verkiezingen gehad in drie jaar.
Wat doen zij, om de Planeet te redden, hmm?
Helemaal niets.
Zien ze het goede werk niet, wat wij hier doen?
Verveel ik je?
Nee, sorry.
Hier zijn, is een privilege.
Dat weet ik.
Tijd om te gaan.
Het spijt me.
Kan ik... kan ik hier blijven, bij u?
Alstublieft?
Wil je blijven?
Kom.
Hier.
Kus me.
Niet zo.
Alsof je het meent.
Lieve meid.
Grote dag, morgen, ga wat slapen.
Goed, meisjes.
Wanneer we binnen zijn, dan wordt er niet rondgelopen.
Jullie blijven aan je eigen tafel.
Hebben wij tafels?
Vanavond zijn julie gasten, net als alle anderen.
Dit is geen excuus voor wangedrag.
Meisjes, zien jullie er niet mooi uit, allemaal? - Mmm... hmm.
Zet ze op een rij, alsjeblieft.
Nu, Tante, als je wilt.
Goed meisjes, één rij... netjes, graag.
Erg mooi.
Lieftallig.
Alsjeblieft, verwijder de beschadigde exemplaren.
Mevrouw Waterford.
Welke straf deze meisjes ook moesten verduren, het was voor het algemeen belang.
Zij verdienen het om geëerd te worden, net als ieder ander.
En we eren ze ook.
Maar je legt geen gekneusde appels bovenop in de kist, of wel?
Nee.
Stilletjes, graag.
Goed.
Kom naar voren Oflyle, Ofthomas, Ofjohn, Oftim... Ofwarren, jij ook, snel, snel.
Breng ze naar het busje.
Nee.
Nee, ik wil naar het feest.
Ofwarren. - Nee!
Nee! Janine!
Nee, laat me los!
Nee, ik heb niets... - Janine.
Ik heb niets verkeerds gedaan.
Ik weet het.
Ik wil gewoon naar het feest.
Ofwarren.
Ik heb niets verkeerds gedaan.
Ssst. - Ik heb niets gedaan.
Janine.
Het is niet eerlijk. - Je hebt absoluut gelijk.
Maar soms moeten we doen wat voor iedereen het beste is, niet wat eerlijk is.
Nou, ga met Tante Dylan mee.
En ik zal ervoor zorgen dat je een heel bord van het dessert krijgt.
Belooft u dat? - Hand op mijn hart.
Of u sterft?
Of ik sterf.
Goed meisjes, twee rijen!
Gedraag je op je best!
Zij geprezen, het is als een droom.
Ik denk dat ik hier ooit bij een Bat Mitzvah geweest ben.
Ze zullen je niet laten spreken.
Het spijt me.
Het is zoals het is.
Bedankt dat je het geprobeerd hebt. - Ik blijf het proberen.
Jij zou moeten deelnemen aan deze beslissingen, ik blijf ze dat zeggen.
Nee, doe het niet, we moeten nu samenwerken, en niet redetwisten onder elkaar.
Ik zie je thuis.
We gaan verder met de veiligheids discussies.
Was ze kwaad? - Nee, alleen gefrustreerd.
Ze is hierin betrokken geweest, vanaf het begin.
Nou, dit is onze schuld.
We hebben ze meer gegeven dan ze konden hanteren.
Ze hebben zich zo zeer geconcentreerd op academische bezigheden en professionele ambitie,
dat we ze hun werkelijke bestemming hebben laten vergeten.
Dat zullen we niet meer laten gebeuren.
Waar zijn ze?
Ze hadden er moeten zitten, als de Ambassadeur hier kwam.
Geduld, zelfs de deugdzamen hebben een stukje vertoning nodig.
Goede avond, iedereen.
Ik wil onze gasten verwelkomen.
Vanavond is het een feest van Gilead, en van wat we hebben bereikt.
We hebben grote voortgang gemaakt in het reinigen van het milieu,
en het herstel van een gezonde en morele levenswijze.
En we zijn erg trots op wat we achterlaten voor toekomstige generaties.
Maar we weten dat dit allemaal niet belangrijk is...
als we ons meest dringende probleem niet kunnen oplossen.
En we zijn eindelijk begonnen om precies dát te doen.
Met Gods zegen, en de toewijding van een groep meisjes.
Alsjeblieft, sta op.
Vanavond eren we jullie bijdrage.
En nu hebben we voor onze gasten een speciale verrassing.
Het is mij een eer om aan u, de kinderen van Gilead voor te stellen.
Allemaal voortgebracht in dit district door onze Handmaids.
En laten we nu gedag zeggen bij de hoofdtafel.
Het lijkt erop dat Waterford zijn handelsovereenkomst krijgt.
Waarover hebben ze gepraat, gisteravond?
Wat? Ik weet het niet.
Heb je niets gehoord? Roosters, data?
Waarom vind je dat zo belangrijk? - Wat heb je gehoord?
Wat maakt het uit, hoeveel sinaasappels we verhandelen met Mexico?
Denk jij dat ze sinaasappels willen verhandelen?
Wees geen idioot.
Gilead heeft maar één ding te verhandelen, wat iedereen wil.
"Rode labels".
Wát?
Ze willen óns verhandelen, domoor, ze willen Handmaids verhandelen.
Dit kan bij het afval. Dit kan hier naar binnen.
Vlakbij de kast.
En deze kunnen ook weg, dank je.
Wat vind je ervan?
Past het goed? - Nou, je ziet er erg belangrijk uit.
Ga je naar binnen? - De senior staf vergadert om tien uur.
Je zou met me moeten meegaan.
En, wat zijn je plannen voor vandaag?
Ik ga van deze plek een thuis maken.
Vermoeid?
Het tegendeel, in feite.
Ik denk dat ik niet in staat ben in slaap te vallen.
Ik ben gewoon blij, dat het zo goed ging, gefeliciteerd.
Jij ook.
Je zou moeten discussieren met de andere commandanten.
De beste manier te vinden om voorwaarts te gaan.
Nee.
Ze kunnen wachten.
De timing voor implementatie is het meest belangrijk, nu.
Je bent een verbazingwekkende vrouw.
Dat vergat ik.
We zouden...
We zouden moeten stoppen.
Nee.
Hoi.
Hoi, wat is er?
Ik had iets moeten zeggen.
Ik had iets moeten zeggen, ik had... ik had het haar moeten vertellen.
Ik had haar moeten vertellen, wat ze ons aandoen.
Je bent te hard voor jezelf.
Je was in een ruimte vol commandanten. - Nee, ik had het gemoeten.
Ik zei dat ik gelukkig was.
Wat had je voor keus?
Ik mag niet hier zijn, ik mag niet hier zijn.
Ga even zitten. - Nee, ik kan het niet, ik kan het niet.
Praat met me, hé.
Offred. - Als ze me hier vinden.
Als ze ons vinden... - Offred.
Als ze ons samen vinden, dan word ik naar de Koloniën gestuurd.
Jij bent een stille, jij bent onaantastbaar, het is...
Dat is niet waar. - Fuck jou, Nick, fuck jou!
Ze verkrachten jou niet, of wel?
Hij komt hier niet een keer per maand een bijbel- tekstje voorlezen, en zijn pik in je kont steken.
Ik zei dat ik gelukkig was!
Offred. - Noem me niet zo!
Het is niet mijn naam.
Kan ik een glas water voor je halen?
Het is June.
Mijn naam is June.
Het is fijn je te ontmoeten, June.
Hier, ik laat de commandant weten dat u hier bent.
Dank u, haast u niet, we zijn wat vroeg.
Oh, goede morgen.
Gezegend zij de vrucht.
U maakt vast een van uw wandelingen?
Ja.
Wel, ik moet mijn partner maar niet laten wachten.
Natuurlijk, natuurlijk.
Oh, ehm, ik wilde u alleen een gift geven, ehm, om u te danken voor uw openhartigheid,
ze was van onschatbare waarde.
Mexicaanse chocola, uit mijn geboortestad.
Dank u, voor het helpen jouw Wereld een beetje te begrijpen.
Onder Zijn Hoede.
Maar u begrijpt het niet... ik loog tegen u.
Dit is... een onmenselijke plek.
Offred? - We zijn gevangenen.
Als we weglopen, dan proberen ze ons te vermoorden.
Of erger.
Ze slaan ons.
Ze gebruiken veeprikkers... om ons te dwingen ons te gedragen.
Als we met lezen worden gepakt, dan hakken ze er een vinger af.
Bij het tweede vergrijp, gewoon de hele hand.
Ze steken onze ogen eruit.
Ze verminken ons gewoon... op de ergste manieren die u kunt bedenken.
Ze verkrachten mij... elke maand, wanneer ik mogelijk vruchtbaar ben.
Het... spijt me.
Ik heb dit niet gekozen.
Ze hebben me gepakt, toen ik probeerde te ontsnappen.
Ze pakten mij, mijn dochter af.
Dus heb geen spijt... oké?
Alstublieft, heb geen spijt.
Alstublieft, doe iets.
Ik... kan u niet helpen.
Waarvoor gaat u ons verhandelen?
Hmm?
Wát?
Fucking chocola?
We zijn menselijke wezens.
Hoe kunt u dat doen?
Hoe? Hoe kunt u dat doen?
Ik kom... uit Xipica, juffrouw Offred.
Het is een mooie Stad, misschien zo groot als Boston.
Er is geen kind levend geboren in Xipica sinds zes jaar.
Mijn Land is stervende.
Mijn Land is al dood.
Ambassadeur, daar bent u.
Is alles in orde?
Ik gaf zojuist Offred een afscheids gift, ik heb er ook een voor mevrouw Waterford.
Dat is erg vriendelijk van u.
Alstublieft.
Recht door, naar rechts.
Offred?
Ik moet gaan.
Ik wil je helpen.
Ik weet niet waar je dochter is,
maar ik denk dat ik een boodschap aan je man kan geven.
Mijn man is dood.
Lucas Bankole, geboren 29 april 1980, in Nyack, voorheen "New York State".
Hij is in leven.
Nee... ik heb schoten gehoord.
We hebben niet veel tijd, alsjeblieft...
June... schrijf iets... ik probeer het naar hem te krijgen.
Vertaling: Investigator Sync: Stevo