-Αστυνομία. -Βοήθεια! Σας παρακαλώ!
ΜΑΔΡΙΤΗ
15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
01:35 Π.Μ.
Ηρεμήστε, για να καταλάβω τι μου λέτε. Τι συνέβη;
Ελάτε, σας παρακαλώ! Έχει μπει στο σπίτι!
Ηρεμήστε, σας παρακαλώ. Πείτε μου τι βλέπετε.
Έχει μπει κάποιος στο σπίτι;
Εμπρός;
Επιθεωρητά! Αυτό είναι το κτίριο, το 3C.
Είναι εδώ.
Μαμά!
Επιθεωρητά!
Θα στείλουμε κάποιον αμέσως. Πείτε μου τη διεύθυνσή σας.
Οδός Γκεράρδο Νούνιεζ 8.
Με ακούτε;
Εμπρός;
Προς όλες τις μονάδες, έχουμε διάρρηξη στην οδό Γκεράρδο Νούνιεζ 8.
Όλα τα διαθέσιμα περιπολικά, παρακαλώ ανταποκριθείτε.
Επαναλαμβάνω, οδός Γκεράρδο Νούνιεζ 8.
ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ, ΣΤΙΣ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991,
ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 02-12 ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ ΕΛΑΒΕ ΜΙΑ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΛΗΣΗ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Ο ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ.
Επιβεβαιώνουμε. Υπάρχουν τέσσερα παιδιά κι άλλα δύο επάνω.
Καλημέρα.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ
ΠΕΜΠΤΗ
12 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
Ιρένε, πήγαινε πρώτη στο μπάνιο.
’ντε, Λουθία! Σήκω.
Μην κάνεις φασαρία.
Έλα, καλέ μου, ξύπνα.
Πάμε σχολείο.
Θέλω να πάω σχολείο.
Θέλεις να πας; Τέλεια.
-Πάλι κατουρήθηκες; -Ναι.
Έλα δω.
Πες στην Ιρένε να σε πλύνει.
-Βέρο! -Τι έγινε;
Η Ιρένε δεν μ' αφήνει να μπω.
Κάνω μπάνιο!
Μη φωνάζεις! Τα έκανε πάνω του πάλι.
-Πλύν' τον, εσύ είσαι η μεγάλη. -Καλά.
Σ' άκουσα. Εγώ είμαι μεγαλύτερη, βγήκα πρώτη.
-Ζέστανες το γάλα; -Όχι.
Σοβαρή μεγάλη αδερφή είσαι.
Λουθία! Έχε τον νου σου, σε παρακαλώ!
Η δασκάλα είπε να φέρουμε φωτογραφίες για να δούμε την έκλειψη.
-Φωτογραφίες; -Ναι. Σειρά σου.
Όχι φωτογραφίες. Τα αρνητικά, για να προστατεύσουμε τα μάτια μας.
Αηδία! Η πετσέτα βρομάει κοτόπουλο. Εσύ βρομάς σαν βρεγμένο κοτόπουλο.
-Κόφ' το! Βέρο! -Λουθία, άσε την Ιρένε ήσυχη.
Πάρε μια απ' τις πετσέτες που κρέμονται έξω.
Σου έχουν λυθεί τα κορδόνια.
Έπρεπε να μου πεις για τις φωτογραφίες από χθες.
-Εγώ. -Καλά, κάν' το εσύ.
-Όλα καλά; -Ναι.
Είχαμε πάρτι γενεθλίων και κλείσαμε στις 2 το πρωί χθες.
Είμαι πτώμα.
Ήρθα να πάρω μια φωτογραφία για μια εργασία. Ξεκουράσου.
Θα κοιμηθώ λίγο ακόμα. Τα λέμε μετά.
-Τι τρέχει; -Δεν θα τα κάνω πάνω μου αύριο.
-Τι; -Δεν θα τα κάνω πάνω μου αύριο!
Εντάξει! ’ντε, πήγαινε μέσα.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Πέρασες όμορφα; -Ναι.
Ξέρετε πως η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της.
Καθώς και γύρω απ' τον ήλιο.
Γύρω απ' τη Γη, όμως, περιστρέφεται ο δορυφόρος της, το φεγγάρι.
Όταν το φεγγάρι μπαίνει ανάμεσα στον ήλιο και τη Γη,
προκύπτει ένα αστρονομικό φαινόμενο, που ονομάζεται ηλιακή έκλειψη.
Η σκιά του φεγγαριού πέφτει πάνω στην επιφάνεια της Γης.
Έχει ενδιαφέρον, καθώς είναι υποκειμενικό. Εξαρτάται ποιος το βλέπει.
Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Μαδρίτη,
διαφέρει από τη Βαρκελώνη ή το Παρίσι.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Διακρίνουμε δύο διαφορετικά τμήματα,
τη σκιά, ή αλλιώς την καθαυτή σκιά, και την παρασκιά.
Στην καθαυτή σκιά δεν υπάρχει καθόλου φως. Απόλυτο σκοτάδι.
ΤΟ ΕΧΕΙΣ;
Η παρασκιά είναι η μερικώς σκιασμένη περιοχή.
Οι δεισιδαιμονίες έχουν δώσει διάφορες ερμηνείες για τις εκλείψεις.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Οι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν πως ο ουρανός ήταν η αντανάκλαση της Γης.
’ρα πίστευαν πως σε μια έκλειψη, το σκοτάδι υπερνικούσε το φως.
Σε πολλούς πολιτισμούς, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι εκλείψεις
ήταν μια καλή περίοδος για θυσίες.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Ακόμα και ανθρώπων.
Θα σας το εξηγήσουν καλύτερα στην Ιστορία,
αλλά οι Μάγια πίστευαν πως το ανθρώπινο αίμα...
Δεν έχουμε άλλο χρόνο.
Αλλά μόλις γυρίσουμε, θα μιλήσουμε για τα διάφορα είδη.
Σάρα, με βοηθάς με το παράθυρο;
Αν δεν έχετε φωτογραφία μαζί σας, πάρτε μία από το κουτί.
-Εντάξει; -Μάλιστα.
Δεν κοιτάμε απευθείας τον ήλιο, μόνο μέσα απ' τα αρνητικά.
-Περίμενε λίγο. -Όχι, πάμε.
-Μισό λεπτό. -Ελάτε πάνω!
-Ρόσα, κλείσε τον προτζέκτορα. -Μάλιστα.
-Περίμενε. -Τι έγινε;
-Να περιμένουμε την Ντιάνα. -Αυτή που έμεινε στην ίδια τάξη;
Της είπα τι θα κάνουμε κι ήθελε να έρθει.
Υποτίθεται θα ήμασταν οι δυο μας, Ρόσα.
Τώρα θα είμαστε οι δυο μας κι η Ντιάνα. Είναι πολύ συμπαθητική. Εξάλλου...
Θυμάσαι τον Μανόλο; Αυτόν με τα καρφάκια;
Που πέθανε στο τροχαίο με τη μηχανή. Ήταν το αγόρι της.
-Γιατί της το είπες; -Συγγνώμη, μου ξέφυγε.
Αλλά είναι γνωστό ότι πιάνει καλύτερα με μονούς αριθμούς.
Όλοι είναι πάνω. Το πεδίο είναι ελεύθερο.
Μπεγκόνια, τι είναι αυτό το πράγμα; Όχι μ' αυτά!
Κορίτσια! Πάρτε θέση, ξεκινάει. Ελάτε, από δω.
Παίρνετε τα αρνητικά και...
Αηδία!
-Μην απομακρύνεστε. -Από δω είναι!
Περιμένετε!
Εδώ.
Τι αηδία. Το έχετε ξανακάνει αυτό;
Ναι, στο χωριό μου. Κι εσύ δεν είπες ότι το 'χεις ξανακάνει;
Ναι, αλλά με χαρτάκια.
Ποτέ με κανονικό πίνακα.
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΥ
Είναι πεθαμένοι, μα αυτό δεν σημαίνει ότι τα ξέρουν κι όλα, σωστά;
-Τι έφερες; -Μια φωτογραφία.
Τι είναι αυτό;
Χρειάζεσαι ένα προσωπικό αντικείμενο του ανθρώπου που θες να καλέσεις.
Οι φωτογραφίες δεν είναι κάτι τέτοιο.
Φυσικά και είναι!
Εφόσον ανήκει στο άτομο που είναι στη φωτογραφία.
Δεν έφερα κάτι απ' τον Μανόλο.
Το βλέπετε; Το φεγγάρι μπαίνει στη μέση.
Βλέπετε; Είναι το ηλιακό δαχτυλίδι.
Απίστευτο!
Πάντα να κοιτάτε μέσα από... Να το κοιτάτε μ' αυτό, εντάξει;
Είναι πανέμορφο!
Λέει ν' ακουμπήσουμε τον δείκτη μας στο ποτήρι.
-Κλείστε τα μάτια. -Γιατί;
Κάνει την επαφή πιο γρήγορη.
Είναι κανείς μαζί μας;
Υπάρχει κανείς εδώ;
Δεν το έκανα εγώ.
Ποιος είσαι;
Θες να μιλήσεις με κάποια από εμάς;
Είσαι ο πατέρας της Βερόνικα;
Θες να της μιλήσεις;
"Ε"...
"Δ"...
"Ω".
"Εδώ". Τι είναι εδώ;
Μανιτάρι μαγικό.
Ηλίθια είσαι;
Εσύ είσαι ηλίθια! Ξέρω ότι εσύ το κάνεις.
Βέρο, εσύ το κούνησες;
Ποιος είσαι;
Καίει!
Βέρο.
Βέρο, τι συμβαίνει;
Βέρο, είσαι καλά; Τι γίνεται;
Βέρο!
-Βέρο, τι συμβαίνει; Γαμώτο! -Βέρο, πάμε να φύγουμε, σε παρακαλώ!
Βρες τον φακό! Ντιάνα, τον φακό!
-Πού είναι; -Εκεί πέρα!
-Ρόσα, δεν βλέπω! -Γαμώτο!
Να τος! Τον βρήκα. Εδώ τον έχω.
Γαμώτο!
Ο πίνακας έσπασε.
Πού είναι η Βερόνικα;
Βερόνικα;
Βερόνικα!
-Ντιάνα, φέρε βοήθεια! -Θα μπλέξουμε.
-Τρέχα! -Βούλωσέ το!
Βερόνικα.
Βερόνικα. Τι συμβαίνει;
Τι λες;
Βερόνικα.
Μ' ακούς;
Τι μου συνέβη;
Λιποθύμησες.
Ακολούθησε το δάχτυλό μου.
Καλέσαμε τη μαμά σου, μα δεν μπορούσαμε να τη βρούμε.
Είναι στη δουλειά.
Έχεις ξαναλιποθυμήσει έτσι;
Όχι.
Έχεις φάει πρωινό;
Ναι.
Είσαι διαβητική;
Βερόνικα! Μ' ακούς;
Είσαι διαβητική;
-Δεν ξέρω. -Κάποιο πρόβλημα με το ζάχαρό σου;
Δεν ξέρω.
Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη;
Δεν νομίζω.
Μήπως πήρες ναρκωτικά;
-Μαριχουάνα, χάπια; -Όχι.
-Σίγουρα; -Ναι.
Έχεις περίοδο;
-Βερόνκα, πόσων χρονών είσαι; -Δεκαπέντε.
Και δεν έχεις περίοδο ακόμα;
Πιθανότατα πρόκειται για υπόταση.
Μπορεί να έχεις έλλειψη σιδήρου.
Εφόσον είναι εφικτό, συνιστώ να φας κόκκινο κρέας σήμερα.
Ξεκουράσου εδώ για λίγο. Το μάθημα σχεδόν τελείωσε.
-Τέλειο! -Κορίτσια!
Πάντα εσένα περιμένουμε!
-Τι έπαθε το χέρι σου; -Κόπηκα με γυαλί στο διάλειμμα.
Να το δω;
-Πού είναι η Ρόσα; -Έφυγε.
-Δεν με περίμενε; -Έχασες την έκλειψη.
Ο ήλιος σκοτείνιασε τελείως.
Ήταν κατάμαυρος.
Ήταν τρομερό.
-Γιατί δεν ήσουν εκεί; -Ήμουν στο ιατρείο.
Μην το πείτε στη μαμά.
-Ποιο; -Ότι κόπηκα, εντάξει;
Σε κανέναν;
Μυστικό...
πουθενά δεν θα το πω.
Ελάτε, πάμε.
-Τι έγινε, Ιρένε; -Η Αδερφή του Θανάτου σε κοιτάει.
Μα είναι τυφλή, δεν βλέπει τίποτα.
Είναι τυφλή.
-Κουφή δεν ήταν; -Τυφλή, όχι κουφή.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΑΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
-Γεια σου, μαμά! -Καλώς τες!
-Μου δίνεις ψιλά να παίξω ηλεκτρονικά; -Εντάξει, πάρε.
Έναν γύρο μόνο και μετά σπίτι, εντάξει;
-’να, τι στο... -Μαμά;
-Όχι μπροστά στα παιδιά! -Μαμά!
-Θέλω τα επιδόρπια για το τραπέζι επτά. -Σταμάτα μια στιγμή.
Γιατί κρύβεις τόσο όμορφο προσωπάκι;
Μαμά.
Θα σου δώσω ένα τάπερ με μακαρόνια για το βράδυ.
-Μαμά! -Πάρε τον Αντονίτο και πηγαίνετε σπίτι.
Έλα!
Πεινάω, η κοιλιά μου γουργουρίζει.
-Κλανιές είναι. -Εσύ κλάνεις.
Κλανιάρα...
-Ιρένε, ζέστανε το φαγητό. -Γιατί εγώ;
-Πάντα εγώ το κάνω! -Αντονίτο, πλύνε τα χέρια σου.
Γιατί εμένα αγαπάνε περισσότερο.
Τι είναι αυτό;
Τίποτα. Στρώσε το τραπέζι.
Βέρο.
Δεν είπα να κάνεις κάτι;
Να το προσέχεις.
Τόσο;
-Ναι. -Ναι.
Τότε, μπροστά απ' τον ήλιο ήταν...
Ήταν μαύρος και σκοτεινός.
Το φεγγάρι ήταν.
Δεν κατάλαβες τι μας είπε η δασκάλα.
Φαντάσου μια μαύρη μπάλα και μια κίτρινη μπάλα.
Η μαύρη καλύπτει την κίτρινη, που είναι ο ήλιος.
-Ιρένε, φέρνεις το γάλα; -Να πας εσύ!
Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί;
Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. Ένα, δύο, τρία. Τώρα!
-Κέρδισα! -Όχι, στις δύο νίκες.
Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. Ένα, δύο, τρία. Τώρα!
Γαμώτο!
Σε κέρδισα...
-Έκλεψες. -Εγώ; Εσύ έκλεψες!
Ποτέ δεν παραπονιέμαι, όταν κερδίζεις.
Δεν έχουμε άλλο γάλα, όβερ.
Έχει στο ντουλάπι, όβερ.
Βερόνικα;
Μ' ακούς;
Ιρένε, έλα δω. Η Βερόνικα έχει κοκαλώσει.
Βερόνικα.
Βερόνικα;
-Βερόνικα! -Ευτυχώς έχει εύκολο άνοιγμα.
Βερόνικα.
-Τι συνέβη; -Ήσουν ακίνητη.
-Και ξέρασες. -Είσαι καλά;
Καλά είμαι. Καθαρίστε, σας παρακαλώ.
Το σηκώνω εγώ!
Εντάξει. Ναι, θα της το πω.
Γεια.
-Ποιος ήταν; -Η Ρόσα.
Γιατί δεν μου την έδωσες;
Είπε ότι δεν μπορεί να έρθει, έχει κάτι δουλειές με τη μαμά της.
Δεν ζήτησε να μου μιλήσει;
Όχι.
-Εμπρός; -Η Βερόνικα είμαι. Είναι εκεί η Ρόσα;
Γεια σου, Βέρο. Όχι, δεν είναι εδώ.
-Μα μόλις με πήρε. -Μόλις έφυγε με την Ντιάνα.
Νόμιζα ότι θα βγαίνατε οι τρεις σας.
-Βέρο. -Ναι. Έχω αργήσει.
Πες της ότι πρέπει να 'ναι σπίτι μέχρι τις οχτώ.
Εντάξει, θα της το πω.
Ευχαριστώ, καλή μου. Τα λέμε.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Εννιά.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Κορίτσια, βάλτε πιτζάμες.
Επτά! Είσαι στο μπάνιο!
Δεν μετράει! Με πρόδωσε η Βέρο. Πάμε απ' την αρχή.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Αντονίτο, φτάνει. Όλο τα ίδια λες!
Αν δεν το ξέρεις, γιατί τραγουδάς;
Ναι.
Σε βλέπω...
Χρόνο για μένα
Χρόνο για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Κορίτσια, φρόνιμα.
Πλύσου καλά, έρχομαι.
Κορίτσια, σας παρακαλώ.
Τι;
Χρόνο για μένα, χρόνο για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Βέρο!
Αντονίτο!
-Βέρο! -Αντονίτο!
Βέρο!
Αντονίτο! Τι συμβαίνει;
-Καίει! -Τι έγινε;
Τι έγινε;
-Τι είναι αυτό. -Καίει.
Πείραξες τη βρύση;
Δεν έκανα τίποτα.
Ένα, δύο, τρία, μάντεψε!
-Ένα πουλί. -Όχι.
-Ένα λουλούδι. -Όχι.
Ένα σκυλί. Γύρνα.
Ένα, δύο, τρία, μάντεψε!
-Ένα μπαλόνι! -Ναι!
Συγγνώμη που έβαλα το νερό στο καυτό.
Δεν το έκανες εσύ.
-Τι; -Δεν το έκανες εσύ.
Τι είπες;
Δεν θα τα κάνω πάνω μου αύριο.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Με Σεντέλα, το πάτωμα γυαλίζει
Σεντέλα
Χρόνος για μένα
Χρόνος για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Τι κάνετε εδώ;
Βερόνικα.
Μπαμπά;
Βερόνικα.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
08:29 Π.Μ.
-Αντονίτο, τι συμβαίνει; -Απλά μου φύγανε.
Πήγε 8:30;
-Τρέξτε! -Γιατί φταίει πάντα η Βερόνικα;
-Μην κλείνετε! -Μια στιγμή, σας παρακαλώ!
-Παραλίγο. -Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε!
Οι Θρύλοι του Μπέκερ ξεκινούν
με μια εισαγωγή που μεταφέρει τον αναγνώστη σε άλλη εποχή.
Οι χαρακτήρες λένε στον πρωταγωνιστή τις συνέπειες που θα έχουν οι πράξεις του,
έπειτα, εκείνος υπερβαίνει τα επιτρεπόμενα όρια
και τιμωρείται για τις παραβάσεις του.
Ο Αλόνσο κι η Μπεατρίς πεθαίνουν εξαιτίας της απερισκεψίας της,
καθώς τη μέρα των Αγίων Πάντων, τον ανάγκασε ν' ανέβει στο Όρος των Ψυχών.
Στο Φιλί, ο Λόπε ντε Αγιάλα επιτίθεται στον λοχαγό του,
επειδή βεβήλωσε το άγαλμα της Δόνα Ελβίρα.
Εν ολίγοις, κανείς δεν μπορεί ν' αποφύγει τις συνέπειες
της υπέρβασης του ορίου μεταξύ πραγματικού και φανταστικού.
Παρακαλώ ανοίξτε τα βιβλία σας,
θα διαβάσουμε το "Όρος των Ψυχών" μαζί.
Θα ξεκινήσω εγώ.
"Τη νύχτα των νεκρών, με ξύπνησαν κωδωνοκρουσίες,
ποιος ξέρει τι ώρα.
Το μονότονο κι αδιάκοπο χτύπημα, μου θύμισε μια παράδοση..."
-Ναι; -Μπορώ να πάω τουαλέτα;
Φυσικά.
"Η φαντασία, μόλις ξυπνήσει, καλπάζει σαν άγριο άλογο..."
ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ
Ξέρεις πώς είναι να μπαίνεις σ' ένα σπίτι, που έχουν φρυγανίσει ψωμί;
Εύκολα καταλαβαίνεις τη μυρωδιά.
Η μυρωδιά της κανέλας,
του τηγανητού ψωμιού,
το ζεστό γάλα.
Αν κλείσεις τα μάτια, είναι λες και το 'χεις μπροστά σου.
Σχεδόν μπορείς να το δαγκώσεις.
Δίδασκα Γλώσσα και Λογοτεχνία.
Το φρυγανισμένο ψωμί είναι μια μεταφορά.
-Τι τάξη πας; -Πρώτη Λυκείου.
’ρα ξέρεις τι είναι η μεταφορά, έτσι;
Και ξέρεις ότι δεν μιλάμε για γλυκά.
-Καπνίζεις; -Όχι.
Μπράβο.
Σας λένε Αδερφή του Θανάτου.
Το ξέρω.
-Δεν σας ενοχλεί; -Όχι.
Μ' αρέσει. Καλύτερο απ' το Αδερφή Ναρσίσα, σωστά;
Τι κρατάς εκεί;
Πώς ξέρετε ότι κρατάω κάτι;
Δεν χρειάζεται να έχεις μάτια για να βλέπεις.
Να το δω;
Αυτό που κάνατε εδώ είναι πολύ επικίνδυνο.
Ήθελα μόνο να μιλήσω στον μπαμπά μου.
Δεν έχει σημασία με ποιον θες να μιλήσεις. Το θέμα είναι με ποιον μιλάς.
Με ποιον μιλάω τότε;
-Έχεις αδέλφια, σωστά; -Τρία.
Πρέπει να τα προστατεύσεις.
Να τα προστατεύσω από τι;
Μην κουνιέστε!
Σταματήστε!
Μην κουνιέστε!
Μόνο εγώ είμαι εδώ.
Όχι.
Δεν είσαι μόνη.
Κάποιος απάντησε στο κάλεσμά σου.
Και τώρα περιφέρεται μαζί σου.
Μην κουνηθείς.
Πού τον κρύβουν;
Εις το όνομα του Ιησού Χριστού,
άφησε αυτό το σώμα που δεν σου ανήκει.
Τελείωσε το διάλειμμα, μικρή.
Τρέχα.
Μπορεί και να ξεφύγεις.
Ρόσα!
Γεια.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Φελίπε, συμμαθητής του ξαδέρφου μου.
-Τι με ήθελες; -Μου έχεις θυμώσει.
Γιατί να θυμώσω;
Δεν ήρθες χθες.
Έπρεπε να πάω με τη μαμά μου, δεν σ' το είπε η αδερφή σου;
Φταίνε τα χθεσινά, έτσι;
Ο πίνακας πνευμάτων είναι χαζομάρα. Λες ανοησίες και κουνάς ένα ποτήρι.
Κάτι είδες κι εσύ.
Ρόσα!
Το είδες κι εσύ, έτσι;
-Τι να δω, Βέρο; -Από χθες, βλέπω...
Ρόσα! Πρέπει να βιαστούμε, το μαγαζί θα κλείσει.
-Θα έρθεις; -Πού;
Κάνουμε πάρτι γιατί οι γονείς της Ρόσα θα λείπουν το σαββατοκύριακο.
Γιατί δεν μου το είπες;
Σ' το λέει τώρα.
Εξάλλου, αμφιβάλλω αν μπορείς να έρθεις.
Πρέπει να φυλάς τ' αδέρφια σου.
Πάμε.
Βέρο.
-Πέρνα, αν μπορείς. -’ντε, αργήσαμε!
Λουθία, σταμάτα ν' αντιγράφεις από μένα.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΥ
Είναι βαρετό. Όλο τα ίδια!
Φτάνει, Αντονίτο! Παίξε στο δωμάτιό σου.
Λουθία, κάνε μόνη σου τα μαθήματά σου, αλλιώς δεν θα μάθεις!
-Μαθαίνω κι όταν αντιγράφω. -Είσαι μεγάλος μπελάς.
Αφού θα τα κάνεις, τι σε νοιάζει; Είσαι πολύ εγωίστρια!
Όλο τα ίδια. Μια μέρα θα τ' αντιγράψω εγώ.
ΨΥΧΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ
Μπορούμε να παίξουμε πέτρα, ψαλίδι, χαρτί, αλλά εσύ το κάνεις καλύτερα.
Δεν είναι ότι το κάνω καλύτερα...
Έχεις αδέλφια, σωστά; Πρέπει να τα προστατεύσεις.
Εκπροσωπώντας τη Μαδρίτη, η Λουθία Γκόμεζ, 19 ετών.
Είναι γιατρός, δικηγόρος, ναυαγοσώστρια και πυροσβέστρια.
Μα η Μις Μαδρίτη έχει ένα μυστικό που κανείς δεν ξέρει.
Είναι ρομπότ!
Και το ρομπότ έχει την πανεξυπνότερη τεχνητή νοημοσύνη.
Η Μις Μαδρίτη, σύντομα θα διεκδικήσει τον τίτλο της Μις Ισπανίας.
Τι είναι αυτό;
Το φτιάξαμε στην τάξη.
Κακάσχημο!
Δικό σας αυτό, Μις Μαδρίτη!
Θα πάρει το στέμμα της Μις Ισπανίας;
Ναι ή όχι;
Σύντομα στους κινηματογράφους.
Η Μις Μαδρίτη είναι 25 ετών, έχει επτά παιδιά...
Ποιος είναι;
Η Χοσέφα.
-Πού είναι η μάνα σου; -Στο μπαρ.
Θες να μου πεις τι σκαρώνετε;
Τι συμβαίνει;
Τα φωτιστικά! Τι κάνετε, χορεύετε;
Όλο κουνιούνται!
-Δεν κάνουμε κάτι. -Σοβαρά;
Κοντεύει να μου έρθει το ταβάνι στο κεφάλι.
Και κάτι ακόμα,
έχω έναν τεράστιο μαύρο λεκέ, ακριβώς πάνω απ' το δωμάτιό σου.
Έχετε θέμα με την υγρασία;
-Δεν ξέρω, θα το πω στη μαμά. -Τώρα μάλιστα!
’μα την πετύχεις, έτσι;
Ωραίο ύπνο θα κάνεις μ' όλο αυτό το τρέξιμο.
Γαμημένα παιδιά.
Γαμώτο!
Βερόνικα.
Γιατί είσαι ξύπνια;
Λουθία, δεν είναι αστείο. Βλέπω το δωμάτιό σου.
Βοήθησέ μας. Εσύ μας κάλεσες.
Μην το αφήσεις να μας κάνει κακό.
Ιρένε!
Λουθία!
Κορίτσια, ξυπνήστε!
Λουθία!
Βέρο!
Τι κάνεις;
Κάποιος πήγε να σε πνίξει.
Δεν είναι κανείς εδώ!
Δεν το βλέπουμε, μα είναι εδώ.
Κοιτάξτε!
Τα φυλαχτά κάηκαν.
Πάρτε τα στρώματά σας, ελάτε.
Θα κοιμηθούμε μαζί στο σαλόνι.
Θα φέρω τον Αντονίτο.
Ξύπνα. Φτάσαμε.
Βέρο.
Κοιμήσου.
Γιατί με έπνιγες;
Δεν σε έπνιγα.
Σε προστάτευα.
Από ποιον;
Από κάτι κακό που μπήκε στο σπίτι.
Ποιος μπήκε σπίτι; Η Χοσέφα;
Όχι.
Ένα πλάσμα από τον άλλο κόσμο.
Ένα κακό πλάσμα.
Φάντασμα;
Πνεύμα;
Μη φοβάσαι. Θα σας προστατεύσω εγώ.
Επειδή είσαι η μεγαλύτερη;
Χαίρομαι που είσαι η μεγάλη μου αδερφή.
Κι εγώ που είσαι η μικρή μου αδερφή.
Δεν είμαι μικρή. Είμαι η μεσαία,
γιατί η Ιρένε βγήκε μετά από μένα.
Σωστά.
Κοιμήσου. Θα έχω εγώ τον νου μου.
-Συγγνώμη, τι συμβαίνει; -Έχουμε γιορτή στο Μπεναχάβις!
Βερόνικα...
Βέρο, τι έγινε;
Τι συμβαίνει;
Γύρισε.
Τι είναι αυτό;
-Μαμά! -Μαμά!
Μου λέτε τι συμβαίνει εδώ;
-Ένας κακός άντρας θα σκότωνε τη Λουθία. -Λουθία, είσαι καλά;
Μπήκε κάποιος στο σπίτι;
Όχι, δεν μπήκαν. Ήταν ήδη εδώ.
-Βέρο! -Δεν έγινε τίποτα, μαμά.
Ήταν κάποιος στο σπίτι ή όχι;
-Όχι. -Ναι.
-Παίρνω την αστυνομία. -Ένα πνεύμα.
-Τι; -Ναι, ένα φάντασμα.
Η Βέρο το είδε, όχι εγώ.
-Πάλι βλέπατε ταινίες τρόμου; -Κατά κάποιον τρόπο.
Μην ανησυχείς, μαμά. Μας προστατεύει η Βέρο απ' το πνεύμα.
Μαζέψτε τα και πάμε για ύπνο.
Εσύ στο δωμάτιό σου!
-Μα, μαμά... -Δεν έχει "μα"! Στο δωμάτιό σου.
Τι συνέβη;
-Πες μου! -Τίποτα.
Οι αδερφές σου είναι μικρές κι η φαντασία τους οργιάζει.
Μην τους βάζεις ιδέες στο κεφάλι, γιατί μετά δεν μπορούν να κοιμηθούν.
Πού το ξέρεις αν δεν μπορούν να κοιμηθούν;
Δεν είσαι ποτέ σπίτι! Δεν ξέρεις τι γίνεται εδώ μέσα.
Τι γίνεται εδώ μέσα;
-Θέλει να μας κάνει κακό! -Ποιος;
Δεν ξέρω! Εγώ τον κάλεσα με τον πίνακα πνευμάτων.
Παίξατε με τον πίνακα;
-Όχι, με τη Ρόσα! -Μα...
Γιατί παίζεις με τέτοια μακάβρια πράγματα;
Ήθελα να μιλήσω στον μπαμπά.
Ξέρω ότι δεν σε νοιάζει.
Έκρυψες τις φωτογραφίες για να μην τον βλέπεις.
Μην το λες αυτό!
-Ήθελα απλά να του μιλήσω! -Αρκετά!
Όλο τέτοια πράγματα διαβάζεις κι αρχίζει να σ' επηρεάζει.
Την αλήθεια λέω.
Βέρο...
Πρέπει να ωριμάσεις.
Θέλω να μπορώ να βασιστώ σε σένα.
Γιατί είμαι μόνη μου.
Εγώ είμαι μόνη μου.
Δεν με διευκολύνεις. Είμαι πολύ κουρασμένη.
Θα μιλήσουμε αύριο.
-Βέρο! -Βέρο, ξύπνα!
-Ξύπνα! -Έλα!
-Σήκω!
Πάμε!
Φύγετε, αφήστε με να κοιμηθώ!
-Πεινάμε! -Έλα!
Έχουμε πολλά να κάνουμε!
Πεινάμε!
-Τι κάνετε; -Πεινάμε!
Φύγετε, αφήστε με ήσυχη!
-Έλα! -Σήκω!
Έλα να παίξουμε ένα παιχνίδι. Δώσε μου το χέρι σου.
Μα τι λες;
Τι κάνετε;
Σταματήστε!
Μη!
Μαμά! Βοήθεια, μαμά!
Μαμά, βοήθεια!
Μαμά!
Αφήστε με ήσυχη! Μαμά!
Μαμά!
Βοήθεια, μαμά!
Μαμά...
Μαμά, βοήθησέ με.
-Δεν σ' ακούω. -Μαμά!
Πρέπει να ωριμάσεις.
Μαμά!
ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
10:40 Π.Μ.
-Φτιάξατε πρωινό; -Περιμένουμε να τελειώσει η εκπομπή.
Κάθε φορά τα ίδια. Σας βαρέθηκα πια!
Περίμενε.
Τι κάνει αυτό εδώ; Δεν ξέρεις να διαβάζεις!
Ήρθε ο μπαμπάς να μου το διαβάσει.
Τι είπες;
Ήρθε ο μπαμπάς να μου το διαβάσει.
-Ήρθε ο μπαμπάς; -Θα ξανάρθει απόψε.
Τι άλλο σου είπε;
Ότι θα με πάρει εκεί που μένει.
Αντονίτο, άκουσέ με.
’κου.
Αν ξανάρθει, μην ακούς τι σου λέει, εντάξει;
Κλείσε τα αυτιά σου.
Πώς κλείνουμε τ' αυτιά μας;
Μπράβο, έτσι.
Και φώναξέ με, εντάξει;
Φώναξε τ' όνομά μου πολύ δυνατά.
Εντάξει;
Παιδιά, φεύγουμε!
-Γεια σου, μαμά! -Καλώς τους!
-Τι κάνετε εδώ; -Πρέπει να πάω απ' τη Ρόσα.
-Τώρα; -Έχουμε διάβασμα. Τους κρατάς εδώ;
-Ναι. Αλλά να γυρίσεις γρήγορα! -Εντάξει!
Έχουν δίκιο. Είσαι μια τρελή γριά.
-Τότε γιατί ξανάρθες; -Γιατί βλέπεις τις σκιές, όπως κι εγώ!
Ίσως είμαστε κι οι δύο τρελές.
Προσπάθησα πολύ καιρό να σταματήσω να τις βλέπω.
Εγώ το έκανα στον εαυτό μου, το ξέρεις;
Τότε δεν ήξερα ότι δεν χρειάζεσαι μάτια για να δεις.
Δεν ξέρω πώς να προστατευτώ.
Τα φυλαχτά κι οι σταυροί δεν πιάνουν, δεν τις φοβίζουν!
Οι σταυροί; Ο Θεός δεν έχει καμία σχέση μ' αυτά.
Μην Τον ανακατεύεις.
Πώς μπορώ να τις διώξω;
Με τον ίδιο τρόπο που ήρθαν.
Πρέπει να βγουν απ' την πόρτα που άνοιξες.
Να τις αποχαιρετίσεις.
Και μετά πρέπει να καταστραφεί.
-Να καταστρέψω τον πίνακα; -Όχι, την πόρτα!
Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου.
Τι συμβαίνει;
Πάλι, αδερφή;
Δεν ξέρω πώς κατεβαίνεις εδώ πέρα.
Τι κάνεις εδώ Σαββατιάτικα;
Ήθελα βοήθεια για μια εργασία.
Δεν γίνεται στην κατάστασή της.
Από δω, αδερφή.
Η απάντηση είναι στα βιβλία.
’κου τι σπουδαίες συμβουλές δίνει.
Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου.
Προσέξτε, αδερφή.
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
"Ποτέ μην τελειώνετε μια τελετή, χωρίς..."
Χωρίς τι;
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
"Πρέπει να διορθώσεις..."
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ
"Ποτέ μην τελειώνετε μια τελετή, χωρίς να πείτε αντίο.
Ό,τι δεν αποχαιρετίσετε, παραμένει μαζί σας.
Αν δεν πιάσει, δοκιμάστε άλλη μια φορά".
"Ό,τι δεν αποχαιρετίσετε, παραμένει μαζί σας".
Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου.
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
Η απάντηση είναι στα βιβλία.
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
"Ό,τι δεν αποχαιρετίσετε, παραμένει μαζί σας".
Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου.
"Ό,τι δεν αποχαιρετίσετε, παραμένει μαζί σας".
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
"Ποτέ μην τελειώνετε μια τελετή, χωρίς να πείτε αντίο".
"Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου".
Γεια.
Τα κατάφερες.
Ρόσα, ξέρω τι πρέπει να κάνουμε.
-Γιατί το έφερες; -Πρέπει να το ξανακάνουμε!
-Τι; -Δεν είπαμε αντίο!
"Ό,τι δεν αποχαιρετίσετε, παραμένει μαζί σας".
-Τι; -Το λέει εδώ.
-Κόφ' το. -Πρέπει να το ξανακάνουμε.
-Πάρ' το από δω! -Πάμε στο δωμάτιό σου.
Η Ντιάνα;
-Ηρέμησε! -Πού είναι η Ντιάνα;
-Πάρ' το από δω! -Ντιάνα!
-Πάμε στο δωμάτιό σου. -Βερόνικα!
-Ντιάνα!
Πού είναι η Ντιάνα; Την είδατε;
-Βερόνικα! -Ντιάνα!
Είδατε την Ντιάνα;
Τι είναι αυτά που λες;
Ντιάνα! Είδατε την Ντιάνα;
-Όχι. -Ποια είναι η Ντιάνα;
Ντιάνα!
-Ντιάνα! -Φύγε, πας καλά;
Ντιάνα!
-Δεν την έχετε δει; -Βερόνικα, σε παρακαλώ.
Ντιάνα!
Ντιάνα.
Ντιάνα, έλα δω.
-Τι στον διάολο κάνεις; -Έλα, πρέπει να το κάνουμε.
-Τι να κάνουμε; -Οι τρεις μας.
-’σε με, είσαι τρελή! -Έλα, Ντιάνα!
-’σε με ήσυχη! -’φησέ με!
-Ώρα να σε πετάξουμε έξω! -Ελάτε, Ντιάνα, Ρόσα!
Ρόσα!
Ρόσα, πρέπει να το ξανακάνουμε.
-Δεν το θυμάσαι, έτσι; -Τι πράγμα;
Μου ψιθύρισες κάτι τότε.
Τι είπα;
Πες μου, Ρόσα!
Είπες ότι θα πεθάνεις σήμερα.
-Τι; -Λυπάμαι, Βέρο.
-Τι είπες; -Φοβηθήκαμε, δεν...
Τι είναι αυτό;
Δάγκωσες τον εαυτό σου;
Όχι, Ρόσα.
Έλα, πάμε.
Ρόσα!
Μαμά!
Φύγε απ' τη μέση!
Μπορούμε να πάμε σπίτι τώρα;
Περιμένετε.
Μαμά!
Πού ήσουν όλη μέρα;
Πάρε τα παιδιά, δεν μπορούν να μείνουν εδώ για πάντα!
Δώσε μου ό,τι περίσσεψε για τα παιδιά. Έρχομαι!
Είναι πάντα βρόμικο.
Επειδή το λερώνεις συνέχεια.
Μαμά!
Τι;
Μαμά, κλείσε το μπαρ.
Αμέσως, πάμε όλοι μαζί κάπου.
Μα τι λες;
Μαμά, δεν έρχεται όταν είσαι σπίτι.
’ντε πάλι...
Πολύ θα ήθελα να κλείσω και να φάω μαζί σας, μα δεν γίνεται.
-’να! -Έρχομαι.
Κοίτα...
Θες να πάμε στο πάρκο αύριο;
Να περάσουμε τη μέρα, όπως παλιά.
Τι λες; Θα φτιάξω σάντουιτς να τα φάμε εκεί.
Θέλεις;
’να, το φαγητό!
Πάρε τα παιδιά.
Πάμε, παιδιά.
Επιτέλους!
-Έλα. -Πάμε σπίτι;
Πάμε, γλυκέ μου.
Βερόνικα!
Γκολ!
Ο Πέδρο Ριέσκο σκοράρει. Μετά το λάθος του Ριμπέρα,
το πρώτο γκολ του αγώνα για τους...
Πρέπει να διορθώσεις το λάθος σου.
-Θα παίξουμε ένα παιχνίδι. -Τι παιχνίδι;
Το παιχνίδι που κάνετε ό,τι λέω.
Απαίσιο παιχνίδι.
Φέρε τα κεριά απ' το πρώτο συρτάρι.
Αντονίτο, ζωγράφισε αυτό στους τοίχους του διαδρόμου.
-Εντάξει! -Ωραία.
Θα ζωγραφίσω τους τοίχους.
Η μαμά θα σε βάλει τιμωρία μέχρι τα σαράντα σου.
Μετακινήστε τα έπιπλα. Χρειαζόμαστε χώρο.
ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
ΣΥΜΒΟΛΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚ
ΣΥΜΒΟΛΑ ΕΠΙΚΛΗΣΗΣ
Όχι εσύ. Μόνο οι τρεις μας.
Κάτσε εκεί.
Εσείς... κλείστε τα μάτια.
Είναι κανείς εδώ;
Είναι κανείς εδώ μαζί μας;
Ποιος είναι εδώ μαζί μας;
Είσαι εδώ;
Ναι.
Είμαστε εδώ για να σ' αποχαιρετίσουμε.
Πρέπει να φύγεις από δω.
Όχι.
Σε διατάζουμε! Επαναλάβετε, κορίτσια.
-Σε διατάζουμε! -Σε διατάζουμε!
Δεν είναι το σπίτι σου!
Φύγε!
Δεν είναι το σπίτι σου!
Φύγε!
Δεν είναι το σπίτι σου!
"Για να ολοκληρωθεί σωστά η τελετή και να γίνει ο αποχαιρετισμός,
οι συμμετέχοντες πρέπει να πουν ένα μάντρα ή ένα απαλό τραγούδι".
-Ούτε αυτό το κάναμε. -Τι είναι το μάντρα;
Δεν ξέρω.
Αλλά κι ένα απαλό τραγούδι πιάνει.
Ποιο;
Ένα που ξέρουμε κι οι τρεις.
Σεντέλα.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Τι είναι αυτό;
Σεντέλα
Χρόνος για μένα, χρόνος για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Συνεχίστε, κορίτσια. Δεν πρέπει να σταματήσουμε.
Χρόνος για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Χρόνος για μένα, χρόνος για διασκέδαση
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα Χρόνος για μένα
Ελάτε, μη σταματάτε!
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Βρομάει, τι αηδία.
Χρόνος για διασκέδαση
Λουθία, μη σταματάς.
Το Σεντέλα μού λύνει τα χέρια
Σεντέλα
Συνεχίστε! Μη σταματάτε να τραγουδάτε!
Περιμένετε εδώ.
Μη φύγετε.
Είναι εδώ!
-Αστυνομία. -Βοήθεια! Σας παρακαλώ!
Ηρεμήστε, για να καταλάβω τι μου λέτε. Τι συνέβη;
-Τι συνέβη; -Ελάτε, σας παρακαλώ! Έχει μπει στο σπίτι!
Είναι στο σπίτι!
Έχει μπει κάποιος στο σπίτι;
Ηρεμήστε. Θα στείλουμε κάποιον αμέσως. Πείτε μου τη διεύθυνσή σας.
Οδός Γκεράρδο Νούνιεζ 8.
Αντονίτο, μη φεύγεις! Τι κάνεις;
Αντονίτο!
Όχι!
Είναι στο μπάνιο!
Αντονίτο!
Κορίτσια, μείνετε εδώ! Είναι στο μπάνιο.
Αντονίτο!
Αντονίτο;
Είσαι καλά, γλυκέ μου;
Είσαι καλά;
Πάμε.
Κορίτσια!
Κορίτσια, πού είστε;
Ιρένε, πού είναι η αδερφή σου;
Ιρένε!
Λουθία, πάμε!
Πάμε!
Τρέξτε!
Γρήγορα, τρέξτε! Πάμε!
Πάκο, η αστυνομία!
Τι συμβαίνει;
Τρέξτε, κορίτσια! Εμπρός, πιο γρήγορα!
Γρήγορα!
Πάμε!
Τρέξτε, κορίτσια!
Ανοίξτε την πόρτα.
-Βέρο! -Βέρο!
Πού είναι ο Αντονίτο;
ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
01:50 Π.Μ.
Μαμά!
Τι συνέβη;
Πού είναι ο Αντονίτο; Πού είναι η Βέρο;
Πού είναι η Βέρο;
Αντονίτο!
Αντονίτο;
Αντονίτο.
Βέρο.
-Βέρο... -Έλα, Αντονίτο.
-Βέρο... -Πάμε, Αντονίτο.
-Βέρο... -Αντονίτο, εγώ είμαι.
Όχι.
Αν ξανάρθει...
μην ακούς τι σου λέει.
Κλείσε τ' αυτιά σου.
Και φώναξέ με, εντάξει;
Φώναξε τ' όνομά μου πολύ δυνατά.
Βέρο...
Έχεις αδέλφια, σωστά;
Πρέπει να τα προστατεύσεις.
Μην ανησυχείς, μαμά. Μας προστατεύει η Βέρο απ' το πνεύμα.
Όλο τέτοια πράγματα διαβάζεις κι αρχίζει να σ' επηρεάζει.
Βέρο!
Τι κάνεις;
Δεν το βλέπουμε, μα είναι εδώ.
Γιατί με έπνιγες;
Δεν σε έπνιγα.
Σε προστάτευα.
-Πείραξες τη βρύση; -Δεν έκανα τίποτα.
Αντονίτο!
Συγγνώμη που έβαλα το νερό στο καυτό.
Εσύ το κούνησες;
Δάγκωσες τον εαυτό σου;
Δεν το έκανες εσύ.
Κάποιος απάντησε στο κάλεσμά σου.
Και τώρα περιφέρεται μαζί σου.
Αν δεν είναι ο μπαμπάς μου, τότε ποιος είναι;
Εγώ είμαι.
Βέρο...
Έλα δω, φιλαράκο. Μη φοβάσαι.
Έλα μαζί μου. Έτσι μπράβο.
-Πού είναι η Βέρο; -Η Βέρο; Είναι καλά.
Πεγισέρ, στείλε τις πρώτες βοήθειες. Επαναλαμβάνω, στείλε τις πρώτες βοήθειες.
Βέρο!
Βερόνικα.
Γλυκιά μου...
Επιθεωρητά.
Ακούω.
Το κορίτσι μόλις πέθανε.
ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991
02:00 Π.Μ.
ΣΤΙΣ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991 Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΧΟΣΕ ΡΑΜΟΝ ΡΟΜΕΡΟ
ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΓΚΕΡΑΡΔΟ ΝΟΥΝΙΕΖ 8
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΜΕΝΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΛΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.
ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΔΗΛΩΣΑΝ
ΠΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΛΑΒΑΝ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ.
ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠ' ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ,
ΛΟΓΩ ΝΑΥΤΙΑΣ, ΖΑΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΣΜΩΝ.
ΕΛΕΙΨΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ, Ο ΡΟΜΕΡΟ ΖΗΤΗΣΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ.
ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ, Ο ΡΟΜΕΡΟ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
"ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ". Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ
ΟΠΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΠΩΣ ΒΙΩΣΕ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.
Υποτιτλισμός: Μάντη Γιουβανέλλη