DOLINA URA W BHUTANIE ROK 1995
Chodźcie, co tak stoicie?
Dalej!
Luz, nie zerwie się.
Raczej.
No, spełnia wszystkie normy.
Boże!
Jeny...
Trzymasz się?
DZIEŃ PIERWSZY
Wieje z północnego zachodu.
Lepiej zejść?
No.
Wolałbym tu nie...
Dokąd idziesz?
Co słyszałeś?
Nie wiem.
I znowu.
Ja nic nie słyszę.
Co to?
Paul!
Stary, jesteś cały?
O kurna.
Paul!
Spokojnie. Zejdę i go wyciągnę.
Paul!
Wyciągnę go, jasne? Nic mu nie będzie.
Dobra, trzyma!
Szykuj się, wciągniesz go.
Paul.
Co jest? Co nie odpowiadasz?
Paul.
Co to, kurwa?
Czym ty, kurwa, jesteś?
Żyjesz?
Możesz wstać?
Zginiesz, jeśli mnie dotkniesz.
Co?
Zginiesz, jeśli mnie dotkniesz.
Co to znaczy?
Chodź, stary. No chodź.
Paul?
Co ci jest? Przestań.
No weź. Co z tobą, koleś?
Greg?
- Co jest grane? - Czekajcie chwilę!
Ej.
Nie wydurniaj się.
Idziemy, wstawaj.
Chodź, wyciągnę cię stąd.
No wstawaj.
Mam go!
- Czekajcie chwilę. - Dobra.
Tam jest chata!
Halo!
Nikogo nie ma!
Otwieraj!
Daj, wezmę go.
Mam.
- Uważaj. - Trzymam.
- Coś cię boli? - Nie.
Zaraz wracam.
Dobra.
Sprawdźmy, czy nic go nie użarło.
Dalej, Paul, powiedz coś.
Mów.
Co mu jest?
Nie wiem.
Nic...
Chyba jest w szoku.
Daj jakiś znak, co?
Jęknij, jeśli cię gdzieś zaboli, dobra?
Jak się ostatnio ma?
Dobrze!
- Wyluzuj. - Dobrze!
Masz.
Może nawdychał się gazu?
Wtedy mnie też by coś było.
Żadnego śladu na głowie?
Nie.
Trzeba by go przebadać, ale...
Co?
Jeśli to nie uraz... to coś wewnątrz.
- Musi iść do szpitala. - Jak?
Nie wiem, ktoś na pewno pomoże go znieść.
Szliśmy tu pieszo, Ruthie. Pieszo, słyszysz mnie?
Najbliższa droga jest osiem kilometrów stąd,
a ja nie mogę go nieść w taką pogodę.
Ej.
Nie ma fizycznych urazów.
Nie ma.
Miejmy go na oku.
Jeśli przez noc mu się nie polepszy, wyjdę...
i ustalę, jak się dostać do Dzakaru.
Do rana na pewno wydobrzeje.
DZIEŃ DRUGI
Ruthie.
Lepiej coś zjedz.
Chodź.
Zaraz wrócimy, dobra?
Hej, pomożesz nam?
Słyszysz? Trzeba nam pomóc!
Odejdź!
Ruthie, otwieraj, to my!
Greg?
Otwieraj, do cholery!
No otwórz!
Nie pokonamy przełęczy w taką zamieć.
Widzieliście tam kogoś?
Nie, tylko ciebie.
- Co? - Po co wychodziłaś?
Tam ktoś był.
- Gonił mnie. Spadam stąd. - Wyluzuj.
Nie uspokajaj mnie! Trzeba spadać!
Paul?
Gdzie jesteś?
Gdzie jest?
Gdzieś musi. Ej, Paul.
Nie ma jego kurtki.
DZIEŃ TRZECI
Do kurwy nędzy, co ty robisz?
No co?
Wnerwia mnie, że masz się za nie wiadomo kogo, wiesz?
Nie pomagasz.
Co jest, kochanie?
Nie zachęcaj go!
- Zostaw go. Wyluzuj. - Nie rozkazuj mi!
- Ma wyzdrowieć czy nie? - Już na to leję.
- Sam jest sobie winien. - Przestań.
Znoszę te bzdury już 20 lat.
Utknęliśmy na szczycie, bo paniczowi gorzej.
Odezwiesz się, do chuja pana?
Mówiłem...
Co?
PUSTY CZŁOWIEK
WEBSTER MILLS W STANIE MISSOURI, ROK 2018
Gdzie byłeś?
Tylko to.
Tego nie polecam.
Podobno starcza na dłużej niż reszta.
Zgadza się, ale trzeba wstrząsnąć przed użyciem.
W nagłym wypadku się nie sprawdzi.
Pokażę pani lepszy. Jest nawet tańszy.
Tegoroczny mecz otwiera Todd z numerem 31.
Bardzo się przykłada.
Jest 2-0.
Dawny mistrz zawodów towarzyskich Todd Frazier
usiłuje wybić kolejną piłkę poza boisko i na trybuny.
Trzy błędy miotacza, zero pałkarza.
Cześć. Nie uciekaj.
Proszę.
Talon urodzinowy
Sprawdź, czy jest ważny.
- Jasne. - A to dla ciebie.
- Zaraz wracam. - Dzięki. Reszty nie trzeba.
Niech nam żyje sto lat
Niech nam żyje drogi klient
Niech nam żyje sto lat
Cześć, Amando.
Mama wie, że tu jesteś?
Jak się miewa?
Powiedz lepiej, jak ty.
Minął już prawie rok.
Martwiłam się o ciebie.
Dzięki.
- Może to głupota. - Nie.
Od śmierci ojca...
zwłaszcza tuż po tym, jak Allison i Henry...
W porządku, mów.
- Żadne sobie z tym nie radziło. - No.
Żadne. Ja czułam się, jakbym...
jakbym miała się rozlecieć w drobny mak.
Ale przyszłam ci powiedzieć, że odkryłam coś cudownego.
Wyzwoliło mnie.
Uświadomiło mi, że nic mnie nie skrzywdzi...
bo nic nie istnieje.
Amando.
Istnieje wiele rzeczy.
- Czyżby? - Tak.
A skąd wiesz?
Dostałem bolesną lekcję.
Prawda zaczyna się w głowie...
i kończy poza nią.
Gdy skupimy się na myślach
i będziemy je świadomie powtarzać, staną się ciałem.
Siła pozytywnego i negatywnego myślenia, prawda?
Tak.
Ale co, jeśli prawda jest ukryta?
Co, jeśli myśli rodzą się gdzie indziej?
I spływają do nas jak...
jak sygnał po przewodzie?
Stare, ukryte, niezwykłe myśli.
Nie mam pojęcia, o co chodzi.
Masz. Na pewno masz.
Mama
Obowiązki.
Dobra.
Może wiedzieć, że się spotkaliśmy?
No pewnie.
Pa.
Dzięki, że wpadłaś.
Gdzie byłeś?
DZIEŃ PIERWSZY
Amando, zjesz jajka?
Tylko że nie ma jajek.
Amando?
Mandy, wstałaś?
Amando.
Hej.
W porządku. Chodź.
Wezwałaś policję?
Mieli być za parę minut.
PUSTY CZŁOWIEK MI KAZAŁ
Czekam na dworze.
Kim pan jest?
James Lasombra. Sąsiad i przyjaciel rodziny.
I chyba były glina?
- Tak jest, z St. Louis. - Tajniak?
Tak, słyszałem co nieco.
Odwiedziła pana wczoraj?
Amanda? Tak.
Mówiła coś, co sugerowałoby ucieczkę?
Nie, nic.
A gdzie jej ojciec?
Zmarł dwa lata temu na zawał.
Proszę pani.
Był jej bliski?
Doskwierała jej później depresja?
- Głębsza niż typowa? - Typowa.
- Nic więcej. - Nie?
Jak sobie radzi w szkole? Sprawia kłopoty?
Żadnych.
Miała niedawno atak paniki, ale niezbyt poważny.
Atak paniki?
Zadzwonili, że popłakała się na lekcji.
- Tak? - Ale to nic.
Miała gorszy dzień. Jest tam pod dużą presją.
Czy to już jej się zdarzało?
A czy pani jest jej bliska?
Tak, nawet bardzo.
Dobrze.
Pani Quail, pani córka ma już 18 lat.
- Jest dorosła. - Chodzi do liceum.
Mówi pani, że zabrała walizkę. Najwyraźniej spakowała się do drogi.
Wcale tak nie było.
Znam swoją córkę. Chryste.
Myśli pan, że nie wolałabym, żeby to pan miał rację?
Rozumiem pani obawy.
Postaramy się ją znaleźć.
Jeśli czegoś się pani dowie, proszę dać znać.
Macie jakieś zwierzę?
Nie, a co?
Tak pytam.
Miłego dnia, pani Quail. Będziemy w kontakcie.
Pomówmy na dworze.
Sądzą, że jest zestresowana i się na tobie wyżywa.
Nic nie zrobią, prawda?
Raczej nie.
INSTYTUT PONTIFEX
Dlaczego pytali o zwierzęta?
Bo krew na lustrze chyba nie jest ludzka.
Jezu, co ja mam zrobić?
„Jest tu, jest tam, jest, kurwa, wszędzie”.
Kto?
- Pewnie Peter. - Tak?
Bo ja wiem.
Zrób mi listę jej znajomych.
Dzięki.
Przepraszam. Davara Walsh?
James Lasombra, przyjaciel Amandy.
- Kojarzę pana. - No proszę.
A czy wiesz, gdzie jest Amanda?
- Nie. - Nie?
Po co by uciekała?
Da pan szluga?
Wiesz, że palenie szkodzi?
Dobra, wsiadaj.
Nowe nagranie
Według matki ostatnio popłakała się na lekcji.
Nie płakała, tylko się darła.
Dobra...
Policjanci... przyszli dziś na WF.
Wypytywali o Amandę.
Co powiedziałaś?
Albo czego nie?
O Pustym Człowieku?
To jakaś głupia dziecinada.
O co chodzi?
Nie wiem.
Ludzie zaczęli opowiadać, że jeśli pójdzie się po zmroku na most,
znajdzie pustą butelkę...
i dmuchnie w nią, myśląc o nim...
coś się stanie.
Co?
Poszłaś?
Kiedy?
Dwa wieczory temu.
Poszliśmy na stary most Chain of Rocks. Kojarzy pan?
Tak, znam go.
Jak byłam mała, miałam teorię,
że mogę zapobiec każdemu nieszczęściu,
po prostu o nim myśląc.
Jak to?
Na przykład wsiadając do samochodu...
wyobrażałam sobie wszystkie możliwe wypadki.
Bo kto zderzyłby się z autobusem, gdy przed chwilą o tym pomyślał?
Dzieciaki to debile.
No.
Rzekł, samemu tego dowodząc.
Co jest, kurwa?
Spadamy.
Nie wytarłaś.
Kto tam był?
Lisa, Duncan, Meyer, Brandon i Amanda.
No i jeszcze Julianne.
Szmata.
Dalej chcesz to zrobić?
Bo ja wiem.
Mniej niż wcześniej...
Ale czasem dalej myślę, że nikt by nie zauważył mojego zniknięcia.
Czaję to.
Chciałaś się zabić?
Mnóstwo razy.
Raz spróbowałam.
Wkręta.
Przejechałam w domu na rolkach przez szybę.
Żyły podcina się wzdłuż.
Stójcie.
Trzeba spróbować.
Nie wydurniaj się.
Czego spróbować?
Wezwać Pustego Człowieka.
Kto to jest?
Podobno jeśli znajdziesz butelkę na moście...
dmuchniesz w nią i pomyślisz o Pustym Człowieku...
po jakimś czasie usłyszysz, jak po ciebie idzie.
Mów dalej.
Najpierw zaczynasz go słyszeć.
Potem bez przerwy o nim myślisz.
A kolejnej nocy...
go widzisz.
Jak cię śledzi.
A trzecia noc?
Trzeciej cię znajduje.
Weź, ile ty masz lat?
Wracajmy, o 6:00 mam basen.
Dajesz, Amanda.
Brandon jest ciekaw, co się stanie, nie?
W sumie niezbyt.
Teraz ty, lamo.
Idealnie.
To pieprzenie.
Skoro tak, dlaczego nie chcesz?
Ludzie mają myśleć, że się nie dmuchasz?
Pierdolcie się.
Pusty Człowiek, Pusty Człowiek...
Co?
Ej! Kto tam jest?
Lepiej nas nie wkurwiaj!
- To mu powiedziałeś, Meyer. - Morda.
Chyba jakiś pijak albo lump.
Proszę, chodźmy stąd.
Pewnie jakieś ćwoki się z nas nabijały.
I już nie widziałaś Amandy?
Na drugi dzień była z Brandonem w galerii.
Ale z nią nie gadałam.
Wszystko gra?
Muszę spadać.
Czekaj. Dasz mi adres Brandona?
- Proszę. - Dzięki.
- Witam. - Tak?
- To dom Brandona Maibauma? - Widział go pan?
Nie ma go?
Nie, nie ma.
Nazywam się James Lasombra. Przyjaźnię się z Norą Quail, której...
Halo? Liso?
Pani Schwartz?
Jest tu kto?
Dlaczego się nie ratowałeś, głupcze?
Cisza. Nadchodzi bóg.
- Co on opowiada? - Że nadchodzi bóg.
Który bóg?
Ten jego. Aton.
- Aton? - Spójrz!
Liso?
INSTYTUT PONTIFEX
Halo?
Nora, to ja.
Dobrze znasz kolegów Amandy?
Ktoś wydaje ci się dziwny?
W sensie?
Ma dziwne pasje?
Niby jakie?
Nie wiem, strzelam w ciemno. Nie chcę cię martwić...
ale nie mogę pogadać z nikim, kto ostatnio z nią był, bo wszystkich wcięło.
Wszystkich?
Nie licząc Davary Walsh.
Kojarzysz Instytut Pontifex?
Wspominała o nim kiedyś?
Nie, co to jest?
Może nie mieć żadnego związku.
Objadę jeszcze parę miejsc.
Wrócimy do tego wieczorem, co?
Wszystko będzie dobrze.
Pa.
PUSTY CZŁOWIEK MI KAZAŁ
INSTYTUT PONTIFEX
Zostaw mnie!
Co pan gada? Co by ją podkusiło?
Rozmawiałeś z nią, bo znała Amandę Quail?
Tak jest. Przyjaźnią się.
Liczyłem, że ją widziała.
I widziała?
Ostatnio wczoraj w szkole.
Jak dobrze znałeś tę młodą Walsh?
Prawie wcale.
Jak to „znałem”?
Davara Walsh dziś zginęła.
Zwłoki znaleziono wieczorem w salonie spa.
Ma wiele ran kłutych. Nie wiemy, ile dokładnie.
Kurna.
Dźgnięto ją w twarz.
Jest podejrzany?
Wszystko wskazuje na samobójstwo.
Nikt się...
Nikt się tak nie okalecza.
Do tego zmierzam.
Znasz to miasto. Mamy jedno, góra dwa morderstwa rocznie.
W porywach trzy. A teraz to.
Zatruwa atmosferę.
Jak szambo lejące się do wodociągów.
To zaraźliwe.
Zmienia ludzi.
Trzy tygodnie temu w domu w Maryville
matka rzuciła swojego noworodka na pożarcie dzikim psom.
Twierdziła, że dziecko do niej szeptało.
A w kuchni, na podłodze z linoleum, napisała „Pusty Człowiek”.
Taki sam napis znaleźliśmy dzisiaj przy zwłokach Walsh.
Doszedłem do wniosku, że takich zbrodni się nie rozwikła.
Możemy wtrącić matkę do pudła,
a nawet do komory gazowej.
Ale to nie rozwiązanie.
Tego nie da się wyjaśnić.
To nas przerasta.
Wszechświata się nie oskarży.
O Pustym Człowieku?
To jakaś głupia dziecinada.
O co chodzi?
Nie wiem, gadają od dawna.
Ludzie zaczęli opowiadać, że jeśli pójdzie się po zmroku na most,
znajdzie pustą butelkę...
i dmuchnie w nią, myśląc o nim...
coś się stanie.
Co?
Pierwszej nocy się go słyszy.
Drugiej – go widzi.
A trzeciej...
go czuje.
Instytut Pontifex
Nie znaleziono żadnych wyników
Stowarzyszenie Pontifex?
Stowarzyszenie Pontifex
Historia
Jaskinia pod Akabą w Jordanie
Utworzenie stowarzyszenia
apokaliptyczna sekta
Powiązania z okultyzmem
Incydent w lesie w Missouri
Chata, w której kilku członków zginęło wskutek „okultystycznego eksperymentu”.
Buddyzm indyjski
Myśloforma
„ciało stworzone przez umysł”
„istota przywołana” lub „fantom”
lub wcielenie.
„Myśl + koncentracja + czas = ciało”.
- Halo? - Trzymasz się?
No, spoko.
Nie brzmisz tak.
Poszła mi krew z nosa.
Aha.
Stoję pod drzwiami.
Cześć.
Zapomniałeś coś zjeść?
Nie zapomniałem, tylko... nie myślałem o tym.
Wchodź.
- Gdzie talerze? - Pierwsza po prawej.
Wzięłam ci...
sajgonki, wołowinę po syczuańsku i rosół z jajkiem.
Wszyscy są na czuwaniu w parku Slattery.
Chciałam rozwiesić w mieście kartki...
Hej.
- Przepraszam. - W porządku.
To nie twoje zmartwienie.
Nie masz mnie za co przepraszać.
- Dobra? - Tak, mam za co.
Wybacz.
Przepraszam, że tyle to trwało. I z jakiego powodu.
Myślisz, że jest cała?
Chodź.
Już dobrze.
Już wszystko dobrze.
Mogę zostać?
Boże.
Granice.
Napijesz się?
Gdzie byłeś?
Pierwszej nocy...
go słyszysz.
Hej, śpiochu.
Halo?
ZAŻYWAĆ TRZY RAZY DZIENNIE
DZIEŃ DRUGI
Nie wiadomo, co pchnęło grupę do zbiorowego samobójstwa.
Ich znajoma, Amanda Quail, wciąż jest zaginiona.
INSTYTUT PONTIFEX
Witamy.
Proszę usiąść, jest pan w samą porę.
Miło słyszeć.
Mam pytanie.
Od kiedy tu działacie?
Instytut utworzono w 2013 roku.
Oferujemy jednak coś przedwiecznego.
Aha.
WNIOSEK O CZŁONKOSTWO
Życie to forma choroby Mózg czasem swędzi
Metoda naukowa to metoda opresji
Niebo prędzej jest czerwone
Nie każdy cień jest rzucany
Dopiero po upadku cywilizacja spełnia swe zadanie
Hej.
Co to jest?
Pierwszy krok w drodze do odkrycia twojej istoty.
Łapię, dorastałem w San Francisco.
O co chodzi?
Witajcie wszyscy.
Usiądźcie, proszę, zaraz przyjdę.
Hej. Kogoś tu szukam.
Rozgość się. Z pewnością odpowiemy na twoje pytania.
Za mną.
Sprawdzam, raz, dwa, trzy.
Każde z was, obecnych na sali, czegoś poszukuje.
Inaczej co byście tu robili?
Poszukujemy tego, co utraciliśmy.
Ale ja powiem wam dziś...
że nie utraciliście niczego.
Mało tego: coś takiego jak utrata nie istnieje.
Od najwcześniejszych spotkań w garażach, salonach i kościelnych piwnicach
aż po dziś dzień zawsze nieśliśmy jedno przesłanie:
„Jesteś w pełni skończonym bytem”.
Nie ma zmagań.
Zmagania zawiodły. To przez nie wstajecie co dzień z łóżek,
zastanawiając się, ile jeszcze uda wam się zgromadzić, wykorzystać,
ile jeszcze miejsca na świecie zdołacie zagarnąć dla siebie.
Gdy w istocie należy się spytać: „Jak brać mniej?
Jak zajmować mniej miejsca?”.
Zmagań nie ma, ponieważ nie ma żadnych... odmienności.
Twierdzenie, że się mylisz, a ja mam rację, tylko nas podzieli.
Dlatego właśnie odrzucamy istnienie prawdy i fałszu.
To wybiórcze pojęcia, stworzone, by krzewić złudne podziały.
Albowiem nie istnieje coś takiego jak rozłam.
Istnieje jedynie wielka, wiążąca...
powszechna nicość.
Niegdyś byliśmy jednością.
I znów do niej wrócimy.
Słyszycie to bezpośrednio od... Pustego Człowieka.
Pragnie, byście odkryli prawdziwe oblicze świata.
Podpisałby pan?
Dziękuję.
Dzięki za przybycie.
Już myślałem, że powie pan „namaste”.
Zawsze mogę.
Błagam. Dorastałem w San Francisco.
Ale pod koniec słyszałem...
- „Pusty Człowiek”. - Właśnie.
Ciekawe określenie.
Można uznać, że cię wezwał.
Albo nie.
Co oznacza?
Pusty Człowiek to medytacja.
Ognisko, poprzez które ujawniają się ukryte siły.
Jasne, i już się zgubiłem.
Tak jak człowiek karmi i jest karmiony przez biosferę i atmosferę,
tak też nasze myśli odżywiają i są odżywiane przez noosferę.
Noosfera?
Inaczej suma wszelkich jaźni,
z której transmisje można pobudzać
poprzez zastosowanie pewnych nośników, jak w przypadku wirusa.
Nie widać jej.
Ale czym jest?
Granicą między kształtem a ciałem
oraz płaszczyzną, na której te mogą się ze sobą zespolić.
Każdy jest na swój sposób ślepy.
Bodźce pozbawiają nas skupienia.
Technologia pozbawia nas pamięci.
Powtarzanie pozbawia nas zrozumienia.
Znasz tę zabawę...
w powtarzanie własnego imienia, aż zmienia się w bełkot?
Tyczy się to także pojęć, a nawet całych dziedzin myśli.
Weźmy za przykład dawną sentencję Nietzschego:
„Gdy wpatrujesz się w otchłań, ona wpatruje się w ciebie”.
Prawda?
W drodze powtórzeń straciła wszelkie znaczenie.
Dziś to magnesik na lodówkę. Coś wyświechtanego, niegroźnego.
Ale kiedy ostatnio szczerze się nad tym zastanowiłeś?
Czymże jest otchłań i po co się w nią wpatrywać?
Co cię w niej pociąga? A skoro ona wpatruje się w ciebie,
należy przyjąć, że coś wewnątrz ciebie także pociąga ją.
A to, mój drogi, nie jest już nic niegroźnego.
Gdy się zastanowić. Nasuwa się więc pytanie:
jeśli możemy pozbawić czegoś głębszego znaczenia,
stosując zabieg tak prosty, jak powtórzenie...
co okazuje się bardziej fundamentalne i prawdziwe?
Imię...
czy też bełkot?
To właśnie Pusty Człowiek.
Miło, że wróciłeś. Tym razem zostań dłużej.
Jestem tu pierwszy raz.
Zatem masz coś w sobie.
Proszę pana, jeszcze tutaj.
Cześć.
Widziałeś tę pannę? Przychodzi tutaj?
Nie?
Kłamczuch.
- Dziękuję bardzo. - Dajcie chwilkę.
Dzięki za przybycie.
Proszę.
Nic nie istnieje.
Nawet jeśli coś istnieje, niczego o tym nie wiadomo.
Nawet jeśli coś jest wiadome,
wiedzy tej nie sposób przekazać innym.
Nawet jeśli można ją przekazać, nie można jej zrozumieć.
Nic nie istnieje.
Nawet jeśli coś istnieje, niczego o tym nie wiadomo.
Nawet jeśli coś jest wiadome,
wiedzy tej nie sposób przekazać innym.
Nawet jeśli można ją przekazać, nie można jej zrozumieć.
14. OBJAWIENIE
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Potęga przywołuje most.
Most sprowadza człowieka.
W człowieku rodzą się myśli.
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Potęga przywołuje most.
Most sprowadza...
Kurna.
Czy ktoś tu jest?
Jeśli tu jesteś, pokaż się.
Ukaż nam się.
Słyszymy cię.
Słuchamy.
Witaj.
Ukaż się.
Proszę z nami.
Jak leci?
Już wychodzę.
Nie tędy droga, koleś.
Nie z tymi ludkami.
Ludkami?
Koleś, te ludki...
nadają na innych falach, wiesz?
Gdzieś w kosmosie.
Nie za młody jesteś, by zgrywać Neala Cassady'ego?
Co za jeden?
Dasz fajkę?
Bywała tu.
Ale już jej nie ma.
Coś planują, awansowali ją.
Gdzie jest?
W „Innym Miejscu”.
Na południu.
To obóz Pontifexu. Jeździ się tam na WW.
Czyli?
Wstępne Wyzwolenie. Pierwszy Próg w drodze do Osobliwości.
Chryste, ten żargon.
Mają zryte nazwy na wszystko.
Podobno słyszą je w snach.
Jego szepty.
Czyje?
Nie wiem.
Ale oni tak.
To nie byle świry i wyrzutki.
Nie planują na pięć lat w przód, tylko na 500.
Nie masz pojęcia, jacy są groźni.
Gdzie obóz?
W lesie przy trasie 32. Niedaleko mostu nad rzeką Meramec.
OBÓZ INNE MIEJSCE
Aha.
Boki zrywać.
Dowcipnisie.
13. OBJAWIENIE
życie
Stowarzyszenie Pontifex. My przesyłamy. Ty odbierasz.
Sprawdzam.
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Potęga przywołuje most.
Most sprowadza człowieka.
Lepiej wyłączmy.
Widzisz to?
Co?
Pomóż mi z tym.
Co on wyprawia?
Kurwa.
Ohyda.
Jest coraz gorzej.
Za nic.
Dawaj.
Dawaj!
Co to, kurwa, było?
Zdołałbyś kogoś rozpoznać?
Nie, było za ciemno.
I rzucili się na ciebie, gdy zabrałeś te akta?
Tak, ale...
Były dwie chaty. Wziąłem akta z pierwszej.
Nie mogli tego widzieć.
Drzwi były zamknięte?
Nie, nie były.
Czy wjazd był zastawiony?
Zarzucasz mi wtargnięcie czy co?
Chcę ustalić, czy całe śledztwo nieodwracalnie chuj strzelił.
- Sprawdź Instytut. - Już to robią.
- To walnięci sekciarze. - A ty już nie jesteś gliną.
Odpuść, Lasombra.
Napisz oświadczenie.
Wszystko co do słowa.
Ja zaraz wracam.
Nora!
Cześć.
- Jesteś sama? - Tak.
- Ktoś cię odwiedził? - Nie.
- Albo się odzywał? - Kto?
- James, co ty robisz? - Masz się gdzie zaszyć na parę dni?
Co?
- Nie chcę cię straszyć. - Ale właśnie to robisz.
James.
Może troszkę chcę.
Pamiętasz ten Instytut Pontifex?
- Tak. - Sprawdziłem go.
Na pozór wydaje się, że to jakieś hipisowskie brednie o jedności.
Ale są groźni.
Chcesz powiedzieć, że Amanda wstąpiła do...
- sekty? - Może.
- W życiu nie słyszałem o takim kościele. - Jezu.
Kimkolwiek są, myślą, że mogą przywołać jakąś istotę.
- Pustego Człowieka? - Tak. Masz się gdzie zaszyć?
Muszę pracować. Co ja...
Chyba zabili te dzieciaki.
I znają twój adres.
Odbierz.
Halo?
Daj.
Trzeba wiać, i to już.
- Wsiadaj i jedź za mną. - Dobra.
Chyba nas nie śledzili.
Daj znać, jeśli zobaczysz coś podejrzanego.
Cokolwiek.
Dobrze.
Ona nie żyje, prawda?
Skąd.
Nie zginęła.
Myślę tak, bo nie znalazłem jej pod tamtym mostem.
Jasne?
Czy ona wie?
O czym?
O nas?
O tym, o czym nie gadamy?
Nie, nie wydaje mi się.
A co?
Nie mówiłaś jej?
Po co?
Czy nie karzemy się już dość długo?
Gdzie byłeś?
Drugiej nocy...
go widzisz.
Gdzie byłeś?
DZIEŃ TRZECI
RATUJ ŚWIAT – ZABIJ SIĘ
Wzywam lekarzy do trzeciego skrzydła.
Wzywam EKG na ostry dyżur. EKG na ostry dyżur.
Widzimy się za tydzień.
Spoko.
Jak tam, Nealu Cassady?
Jazda!
Wsiadaj, kurwa!
Dawaj łapy.
Nic nie wiedziałem. Kazali ci powiedzieć.
Pieprzysz. Kto leży w szpitalu?
Widziałem cię z kumplami, świrze.
Jezu, ale piecze!
Chrzanić. Kto to?
- Trudno to wyjaśnić. - Spróbuj. Masz tylko mnie.
Jest jak antena.
Dostrojona do pewnych częstotliwości. On przesyła, my odbieramy.
Kurwa.
Wypierdalaj.
- Na kolana! - Kurna, już.
Zacznij gadać do rzeczy albo przysięgam...
Uczą, że myśli są zaraźliwe.
- Co? - Przenoszą się.
Noosfera to suma wszystkich jaźni.
Nie tylko ludzkich. Są też inne.
- Pradawne i groźne. - Jebani kretyni!
Ukazują nam się w snach i w gorączce.
I jako déjà vu.
Każdy koszmar to zwykły pierdolony dokument.
Ale czasem zjawia się człowiek.
Bywa, że raz na tysiąc lat.
- Prorok Innego. - Jakiego Innego?
Tego spomiędzy.
Pusty człowiek służy mu za most do reszty świata.
Przybywa, by zatrzeć wszelkie granice.
W rzeczywistości nic nie istnieje.
Nic poza nim.
I jego bezkresnym, czarnym chaosem.
Zrobi się kiepsko, koleś.
To będzie rzeźnia.
Już na niego chorujesz, nie?
Nawet nie wiesz.
Swędzi cię mózg.
Mam dość tego pierdolenia.
Dorastałem w San Francisco.
Mów, gdzie jest Amanda Quail.
Na moście.
Moście? Którym?
Na żadnym. Nie słuchasz, co się mówi?
14. OBJAWIENIE
KARTA PACJENTA SZPITALA
Co to jest?
Sesja Pierwsza James Lasombra
Były policjant
Rodzina policjanta ginie w wypadku
Dorastając w San Francisco
10mg doxepinu dziennie
Gliniarz otwiera sklep
Rodzina ginie na oblodzonej drodze
DARMOWY URODZINOWY POSIŁEK
Skąd wy to macie?
BRĄZOWY PLUSZOWY MIŚ
STO LAT, TATO
Od Henry'ego
Skąd wy to macie?
Bez pierdolenia.
Gdzie byłeś?
Chorujesz na niego.
On przesyła, my odbieramy.
Trzeciej nocy...
Swędzi cię...
mózg.
...cię znajduje.
Trzeciej nocy cię znajduje.
Czujesz...
...mózg.
Czujesz go.
On przesyła, my odbieramy.
Mogę pomóc?
Tak.
Prywatny detektyw James Lasombra.
Kazano mi kogoś znaleźć i sądzę, że jest waszym pacjentem.
Powiedziałaby mi pani coś o facecie z tamtego pokoju?
Nie wolno mi wyjawiać poufnych danych.
Oczywiście, że nie.
Ale jeśli dowiem się, od kiedy tu leży...
może wykreślę go z listy.
Już od jakiegoś czasu. Zanim zaczęłam tu pracę.
Kiedy to było?
Prawie rok temu.
Jest stabilny?
Nie podtrzymujemy funkcji życiowych.
Ale nie ma z nim kontaktu?
Ma zwykle od trzech do dziewięciu punktów w skali Glasgow.
Najczęściej trzy.
Co to znaczy?
Brak reakcji na bodźce, brak dźwięków, zamknięte oczy.
To powszechne u pacjentów leżących od tak dawna na OIOM-ie?
Nie.
Ani trochę.
Czym się więc wyróżnia?
23 lata temu trafił do Bellevue.
Po pięciu latach do Stockham Health.
Potem do prywatnej kliniki w Cedar Rapids, którą opuścił dwa lata temu.
A kto go tu przywiózł?
Nie wiem.
Może... leczono go eksperymentalnie i jego stan się zmienił.
- Zmienił? - Na gorsze.
A może na lepsze.
Tak czy siak, trafił tu.
Nie zaszkodzi, gdy to powiem.
Z tego, co wiem, nie ma imienia.
To anonim?
A kto pokrywa koszty leczenia?
Tego już nie wiem.
Ale odwiedza go mnóstwo osób.
Ludzie przychodzą cały czas.
Nawet teraz ktoś u niego jest.
Jak pan sądzi?
Czy to jego pan szukał?
Nie wiem.
Można?
Zapraszam.
Cześć, Amando.
Szukałem cię.
I znalazłeś.
Kto to?
Dobrze wiesz.
Nie wiem.
Jak się nazywa?
Nie mam pojęcia.
Nazywaj go, jak zechcesz.
Ja widzę w nim nosiciela.
Bo to swoista choroba.
Ale jest też jak... nośna fala.
Zmieniana przez sygnał wejściowy.
On przesyła, my odbieramy.
Jego zaraźliwe przesłanie.
Dam znać twojej matce.
- Halo? - Nora, to ja.
Znalazłem Amandę.
Przepraszam, kto mówi?
Ja, James.
Pan do kogo?
- Nora? - Tak?
To ja.
- Ja, James. - Przykro mi, to chyba pomyłka.
James.
Co się, kurwa, dzieje?
Już słabnie.
Ludzkie ciało nie może znieść takiej mocy zbyt długo.
Trzeba znaleźć zastępcę.
I to szybko.
Zastępcę?
Od śmierci poprzedniego nosiciela minęło 500 lat.
My nie mieliśmy tyle czasu.
Dlatego zdecydowaliśmy się na coś bardziej radykalnego.
Na eksperyment.
Jakiego rodzaju?
Stworzyliśmy go sami.
Coraz trudniej stwierdzić, co istnieje, zgadza się?
Wsłuchaj się w myśli. Słyszysz go, prawda?
Jak wpełza i cię przytłacza.
Mózg czasem swędzi, wiesz?
Wyobraź sobie przejmujące swędzenie u podstawy czaszki. To on.
Popierdoliło cię! To nie istnieje! Nie istnieje!
Dlatego się nie opieraj.
Oderwij się od fałszywej rzeczywistości, by przejść do nowej.
Silniejszej.
Jesteś pieprznięta.
Pewnie myślałeś, że nie wiem, co robiłeś z moją matką.
Nie!
Nie tylko wiedziałam, ale zaplanowałam to.
Ujęłam w scenariuszu, gdy powstawałeś.
Co ty gadasz?
Do jakiego liceum chodziłeś?
Crossroads.
Gdzie się urodziłeś?
W szpitalu Wyzwolonego Serca.
A którego dnia?
- 7 listopada. - Nie.
Trzy dni temu, nie pamiętasz?
Byłeś sam w meksykańskiej knajpie i obsługa zaśpiewała sto lat.
Stworzyliśmy cię całą grupą.
Spisaliśmy całą biografię i skupialiśmy się na niej przez kilka sesji,
żeby przywołać cię na świat.
Jesteś naszą tulpą.
Pustym Człowiekiem.
Myśl plus skupienie plus czas równa się ciało.
Twoje ciało.
Za pierwszym razem nam nie wyszło.
Aby się przebić, sygnał potrzebuje smutku, żalu i poczucia winy.
I lęku. Jego zabrakło.
Cicho.
Tak cię stworzyliśmy.
Cicho!
Co jest najgorszym, co cię spotkało?
Dalej, powiedz.
Jeb się!
Śmierć Allison i Henry'ego, prawda?
Twojej żony i synka.
Gdzie byłeś...
gdy cię potrzebowali?
Nie panujesz nad niczym, co robisz.
O niczym sam nie decydujesz.
Nie jesteś własną istotą, tylko naszą.
Ale czy to nie ulga?
Czy nie tego pragnąłeś najbardziej?
Odpuść.
Czy nie łatwiej byłoby odpuścić?
Most sprowadza człowieka.
W człowieku rodzą się myśli.
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Potęga przywołuje most.
Most sprowadza człowieka.
W człowieku rodzą się myśli.
Z myśli powstają sny.
Ze snów płynie potęga.
Jest tu kto?
Jeśli tu jesteś, pokaż się.
Ukaż nam się.
Słyszymy cię.
Słuchamy.
Ukaż się.
Ukaż.
Słuchamy.
Ukaż się.
Ty przesyłasz. My odbieramy.
Tekst - Piotr Kacprzak