Ons verhaal.
We komen van ver en hebben veel moeilijkheden doorstaan.
Maar eindelijk hebben we een plek gevonden waar we veilig zijn.
Samen.
Aan de andere kant van de oceaan.
Het is niet zoals ik het me herinner.
Mam had alle hoop gevestigd op het huis waar ze was opgegroeid.
Het heeft op ons gewacht.
De tijd heeft er meer dan 30 jaar stil gestaan.
Daar is iemand.
Het is gewoon een kapstok in de spiegel, Sam.
Je hoeft niet bang te zijn.
Het is geen stap die we licht moeten opvatten.
We zijn geen Fairbairns meer.
Vanaf nu is onze achternaam "Marrowbone".
Net als dit huis wat ons nieuwe thuis is.
Als je eenmaal deze lijn over bent heb je geen herinneringen meer.
Ons verhaal begint hier.
Zal hij ons ooit vinden, mama?
Wie?
Zie je, ik ben de lijn overgestoken. Ik moet het al vergeten zijn.
Niemand zal ons nog lastigvallen.
Ooit.
We wilden geloven dat we veilig waren.
Dat ook wij een kans op geluk hadden.
Dat moeders ziekte was verdwenen met de rest van onze problemen.
De duisternis die we achterlieten leek te verdwijnen in het licht van die zomerdagen.
Niemand kende ons.
We konden voor de eerste keer vrij zijn.
En we zouden er een nieuwe vriend bij krijgen...
die ons leven voorgoed zou veranderen. - Moet je zien, Sam.
Dit moet de plek zijn die ze "De rode heksen steen" noemen.
Het is een schedel. We gaan terug, Billy. Ik vind dit niet leuk.
Wie is daar?
Hoe durf je m'n huis te betreden?
Ik ben Sam Marrowbone.
Dit zijn m'n twee broers, Billy en Jack.
En dit is m'n zus, Jane.
Je bent het land van de rode heks binnen gelopen.
Zie je die doorgang rechts?
Je moet er doorheen.
Als je goede bedoelingen hebt ben je vrij om te gaan.
Maar als je het kwade in je hart draagt...
sluiten de muren zich en ben je voor eeuwig opgesloten.
Durf je er doorheen te gaan? - Jack, nee.
Kom. - Kom op, Sammy.
Ben dapper.
De muren sluiten, dit moeten we niet doen. - Je hebt vast een goede ziel gehad.
Het is erg glad.
Hallo, kleintje.
Kom dichterbij.
Ik heet Allie. - Ben jij een gevangene van de rode heks?
Ja.
Ze heeft me gestraft omdat ik haar tuin ben gekomen.
En hield me gevangen tot iemand het lef had om door de poort te komen en me te redden.
Ben jij die iemand?
Neem deze eikels en keer terug.
Ze stellen nog niet veel voor, maar...
ze zullen groot en sterk worden door onze vriendschap.
Ze zijn magisch.
En nu je dan vrij bent...
waar zou je naartoe willen?
Op het eind van die onvergetelijke dag hoorde Allie er al helemaal bij.
Stop. Wacht. Kom naar voren.
Waarom? - Het is te mooi, kan ik?
Ga iets dichterbij elkaar staan.
Zijn jullie er klaar voor?
Eén, twee...
Geweldig.
Perfect.
We begonnen weer opnieuw.
We vergaten het verleden.
En begonnen aan een nieuw leven.
Een tijd lang geloofde we allemaal in die illusie.
Maar de reis naar Amerika koste moeder het laatste beetje kracht wat ze in zich had.
We konden toen nog niet weten...
dat het onze laatste zomer samen was.
Bergraaf me in de tuin.
Ik heb je laten zien waar.
Je moet gewoon 21 worden.
Verstop jezelf tot die tijd...
en er zal geen wet meer zijn die ze van je afneemt.
Beloof me...
dat jullie samen blijven.
We blijven altijd bij elkaar.
Dat beloof ik.
Zorg voor een veilige plek.
Voor het geval dat hij jullie vindt.
In het kastje.
Links.
Je hebt gelogen.
Je hebt in de rechtbank gelogen.
Je hebt al die tijd zijn geld gehouden.
"M'n beste Jack.
Het spijt me dat ik er niet voor je kan zijn als je opgroeit.
Ik heb niet meer de kracht.
Jane zal Sam's moeder zijn zoals het bedoeld is.
Zeg tegen Billy dat hij z'n woede niet zijn prachtige hart laat overnemen.
En jij Jack, als de tijd komt vergeet niet je hart te openen voor de liefde.
Zorg dat ze veilig blijven.
Altijd.
Je liefhebbende moeder Rose Marrowbone".
Niets...
niemand...
ooit...
zal ons scheiden.
Wij zijn één.
Zeg me na.
Niets.
Niemand.
Ooit.
Wij zijn één.
We hielden onze belofte.
En we begonnen ons te verstoppen voor de wereld...
tot ik 21 werd.
Jack!
Vertaling: Shaktimaan
Zes maanden later.
Ik ben het zat om hier opgesloten te zitten.
Je bent binnenkort jarig, Jack. We moeten na gaan denken over je feestje.
Die advocaat Porter hing laatst weer voor de poort.
Daar zijn we binnenkort vanaf. - Komende kerst zal het anders zijn.
Je zult het zien, Billy. - Billy?
Wat Sam? - Ik hoorde wat achter de spiegel...
en het doek viel eraf. Als je niks doet kan de geest ons weer zien.
Doe toch niet zo kinderachtig. - Je hoeft niet bang te zijn.
Sam, de geest is al maanden weg.
Kom, geef eens hier.
Boefje?
Kom Boefje, kom je ontbijt halen?
Hij maakt nou dat geluid achter de muren. Het is een grote rat.
Sam, voer 'm niet meer. Hij maakt overal gaten in het huis.
Moet ik 'm laten verhongeren? - Je weet 't nooit, Goed?
Straks krijg je hondsdolheid. - Ze bijt niet, ze is m'n vriendin.
Afschuwelijk, hondsdolheid. Je krijgt schuim op je mond tot je ingewanden verrot zijn.
Dat kost m'n laatste kogel. - Dan ga ik achter de spiegel...
en schreeuw de hele nacht dan slaap je nooit meer.
Ja, maar de doden huilen of schreeuwen niet.
Dat moet je nog een keer zeggen als je 's nachts weer een geest hoort.
Jack.
Geen extra geld, geen onzin.
We zullen zien.
We volgen je op de kaart dan voel je jezelf niet zo alleen.
Hij heeft net het Marrowbone huis verlaten. Hij gaat door het bos.
Dat was een vogel.
En dan gaat hij door de tunnel.
Door de tunnel.
En dan komt hij de tunnel uit...
en gaat de brug over...
en dan...
Nu moet hij Allie's boerderij zien.
Zeg: "Hallo Allie." - Hallo Allie.
We missen je. - We missen je.
En nu gaat hij door de modderkuilen.
En hij gaat over de weg.
Hij gaat helemaal naar boven.
En nu komt hij in de buurt van het dorp.
Hij is er bijna.
En dan gaat hij die winkel binnen.
Voorzichtig, Jack.
Wees dapper, Jack.
Vandaag twee weken geleden...
Oh, Jack. Ik begon al te denken dat je deze week niet zou komen.
Die ruiken lekker.
Heb je een lijstje?
Duizenden salueerde de Amerikaanse vlag versterkt met draad zodat hij wapperde.
Daarna bekeken ze naar de maanlander...
Hoe gaat het met je moeder? Is ze al wat beter?
Niet echt.
Het is de verandering van het weer. - Dat is niet zo mooi.
Ik weet zeker dat ze snel beter wordt. Doe haar de groeten?
Wat moeten al die boeken? - Die zijn vrijdag binnengekomen.
Van een bibliotheek opruiming waar ik gewerkt heb in Portland.
Ik zeg, laat hun rommel onze bloemen worden.
Ik heb je gemist.
Sorry dat ik vorige week niet ben gekomen.
Is al goed.
Ik heb dat boek waar je naar vroeg.
Dank je.
Graag gedaan.
Lukt het Sam een beetje? Heeft hij een nieuwe nodig?
Hoe kan hij zo snel lezen?
Deze is bijna 300 pagina's dik.
Ik mis die kleine man.
En Jane en Billy.
Ik kan zo gemakkelijk langskomen. Ik kan...
Misschien als m'n moeder beter is.
Mr. Porter.
En?
Wat vind je ervan? - Heel mooi.
Weet je die baan nog waar ik je over vertelde in New York?
Parker & Jameson.
Betekent dit...?
Nou, ik heb ze kunnen overtuigen en ik heb de baan.
Dat is geweldig, Tom. Daar ben ik heel blij om.
Evengoed, struinde ik net langs dit stuk en...
moest ik steeds maar denken aan...
jou. - Wat is dat?
Een donatie, alstublieft. Voor de bibliotheek.
Dit is een eerste uitgave, dat ik niet aannemen.
Je had het moeten zien.
Je zou het geweldig vinden. Misschien moet ik je een keer meenemen.
Ben je ooit in New York geweest?
Jack Fairbairn.
Ik heet tegenwoordig Marrowbone.
We hebben moeder's achternaam.
Goed, dan...
nu je het zegt, de erfgenamen hebben al getekend.
En ik moet de overdrachtskosten innen van het huis.
Ik kom morgen langs.
Zeg tegen je moeder dat ze een cheque klaar heeft voor 200 dollar.
Ze voelt zich niet goed.
Misschien kan ik moeder het laten ondertekenen en dan breng ik ze terug.
Ik moet bevestigen dat zij heeft ondertekend.
Ik kom morgen. Twaalf uur.
Dag, Jack. Ik zie je snel.
Kolere advocaten.
Ik wist dat die engerd voor problemen ging zorgen.
Hoeveel geld heeft moeder gespaard.
Nog geen 50 dollar.
Ook al verkoop ik 1000 cakes hebben we nog niet genoeg.
Wat moeten we doen, Jack?
Weet ik niet. Maar als ze de waarheid ontdekken halen ze ons uit elkaar.
Jack.
De doos.
Wat maakt 't uit. Die hebben we niet meer.
Ik kan hem terughalen. - Nee.
Wat moeten we dan?
Jack, je hebt beloofd dat je dat geld nooit meer zou aanraken.
Alsjeblieft?
Ik heb zoveel beloofd.
Ik kan hem terughalen.
We zijn rijk.
Ja, Sam.
Ja, we zijn rijk.
Kom hier.
Jane, kom hier? Wat is er?
Het is bloedgeld. We weten allemaal waar het vandaan komt.
We zouden het niet moeten aanraken.
Het is vervloekt.
Jack.
We hebben geen keus.
Porter komt morgen. We moeten voorbereid zijn.
Hier trappen ze niet in.
Jawel.
Het moet precies op die van moeder lijken.
Alsjeblieft? - Nee.
Het is mama's kamer. Ik zou er ook naar binnen mogen gaan.
Er hangen hier spiegels je kunt niet naar binnen.
Alsjeblieft?
Wat doen we met het fort?
We gaan niet naar binnen.
Wat ben je aan het doen? - De pijnstillers van moeder.
Billy, dat kan z'n dood worden. - Alleen voor in geval van nood.
Hij is er.
Is voor iedereen het plan duidelijk?
Ik ben vergeten de poort te openen. Het spijt me.
Wat is dit?
Moeders spaargeld.
We hebben nog geen afspraak kunnen maken om het in te wisselen.
Dit zijn ponden.
Ja, 200 pond.
Dus? - Ponden zijn het dubbele waard.
Het zou de kosten moeten dekken...
en eventuele vergoedingen.
Ik stuur wel een cheque.
Ik zal wat te drinken voor u halen.
Ik wil u nog om een laatste gunst vragen. Als het niet teveel is.
Onze moeder, ze kan haar bed niet uit.
En ze schaamt zich om zich zo te laten zien.
Is het goed dat ik de papieren breng en ze ondertekend teruggeef?
Laat haar beide kopieën ondertekenen. En laat die limonade, ik heb niet de hele dag.
We moeten beide papieren ondertekenen. - Beide?
Ik kan onmogelijk twee keer dezelfde handtekening zetten.
Hij merkt dat ze niet hetzelfde zijn.
Je moet het doen.
Jane, nu. - Een moment.
Er is geen tijd. Onderteken de tweede.
Jane, hij staat buiten.
Hij staat buiten. - Hou op, Jack.
We hebben geen tijd meer. Alsjeblieft.
Mam blijf in bed.
Nee, de dokter heeft gezegd dat je niet op mag staan.
Teken. - Bijna klaar.
Je kunt er niet uit.
Hij komt, Jane.
Mam, blijf in bed.
Nu.
Mam, ik ga naar Porter. Ik ben zo terug.
Sorry, ik was gewoon...
Is alles goed met haar?
Ze heeft geen kracht.
Ik had geen idee dat het zo ernstig was.
Nou, hiermee is het opgelost.
Dit huis is nu officieel van je moeder.
Ik ben blij dat we dit...
af hebben kunnen handelen voordat iemand ontdekt...
je weet wel...
die hele situatie rondom je vader.
We zijn je heel dankbaar.
Vooral voor je discretie.
Ik ben er vandoor voor de het begint te regenen.
Veel geluk, mr. Marrowbone.
En toen zei hij "Ik kom niet voor en picknick, ik ben hier voor een cheque."
En ik gaf hem de andere limonade.
Stel het onvermijdelijke niet uit. Het is tijd om je dood tegemoet te zien.
Vandaag rukken we op naar Alaska...
van de noordwestelijke gebieden. Bereid je voor op de nederlaag.
Onthoud, dappere kleine soldaat. Het noordwesten is nog nooit veroverd.
Tot vandaag.
Zes.
Je bent kansloos.
Hoeveel is het, Sam?
Zes.
Zoek de dobbelsteen.
Die ligt op de grond, dat telt niet. - Echt niet!
Hou op, Sam. - Dan pak je mijn Mongoliërs.
Dat klopt. - Prima.
Prima. - Sorry, Billy.
Nee, nee, prima. Als de vloer dan het spelbord is.
Billy? - Wat ben jij een slechte verliezer.
De vloer telde toch ook. - Sam, wat heeft hij gegooid?
Ga kijken, Sam.
Eén.
Slechte worp.
Jammer, Billy. - En die andere?
Volgens mij ben je zenuwachtig, Billy. - Jij bent de zenuwenlijder.
Eén.
Zes.
Als hij nou maar niet Brazilië gaat aanvallen.
Jack?
Jack, de geest is terug.
Naar het fort.
Bedek die man voor hij eruit komt.
Hij gaat nooit bij ons weg.
Zelfs niet als hij dood is.
Je bent flauwgevallen.
Ik ben je moeten gaan halen.
Ik haat het om met een geest te moeten leven.
Het komt door dat geld.
Zijn geest is terug omdat we het gebruikt hebben.
Als de zon op komt geef je het meteen terug.
Hij mag het mee naar de hel nemen.
Kan ik je een lift geven?
Dank je mr. Porter, maar de bus is geen probleem.
Mr. Porter? Waarom geen "Tom" meer?
Ik sta erop.
Ik wil je toch iets vragen, Allie. Die Marrowbone kinderen...
ken je die goed?
We zijn goede vrienden, denk ik.
Ik maak me zorgen om ze. Het feit dat ze zo geïsoleerd leven.
Ze verstoppen zich voor de gemeenschap. - Ze verstoppen zich niet.
Allie, kom op zeg.
Sam gaat niet eens naar school. - Ze wonen te ver weg.
En Sam krijgt thuisles.
Jane helpt met z'n huiswerk en ik controleer zijn aantekeningen.
Dat is tenminste iets.
Het is zo jammer dat hij zo moet leven omwille van zijn vader.
Ik neem aan dat Jack je er over verteld heeft?
Ik weet dat het een gemene man was.
Gemene man?
Dat is licht uitgedrukt.
Ik heb geprobeerd ze te helpen.
En ik heb kunnen regelen dat ze er kunnen blijven wonen voor ik vertrek, maar toch...
Als de waarheid boven water komt weet ik hoe hun toekomst eruit ziet.
En je weet hoe mensen hier zijn.
Sam?
Sam, waar ben je?
Nog steeds bang? Je zult het fort toch een keer moeten verlaten.
Ik mis mama.
Ik mis haar ook.
Waar is ze nu?
Ergens waar het fijn is.
Ik wil bij haar zijn.
Ik vind het niet leuk om me te verstoppen en altijd alleen te zijn.
We zijn niet alleen.
We hebben Allie.
Ik zal je iets laten zien.
Zie je? Volg mij?
Zie je Allie's boerderij? - Ja.
Waar moeten we naar kijken? - Wacht nou maar.
Is ze dat echt?
Wat zegt ze?
Ze zegt "Hallo."
Wil je met haar praten? - Wat moet ik zeggen?
Wat dacht je van je naam. Dan weet ze dat jij het bent.
Punt, punt...
Punt, streep...
Hoi, Sam.
Ze vraagt, hoe het met je gaat.
Ik ben heel blij. Hoe moet ik dat zeggen?
Punt, punt...
punt, streep...
Ik moet dit huis uit. - Wij allemaal.
Jack.
Je hebt me nooit echt verteld over je vader.
Hij was een monster.
Wat hij gedaan heeft zijn geen woorden voor.
Hij is de reden waarom we gevlucht zijn. We moesten bij hem weg.
Is hij nog steeds in Engeland?
Hij is dood.
Hij kan ons niks meer doen.
Jane?
Sam?
Ik ben thuis.
Waar ben jij geweest?
Buiten.
Buiten?
Maar niemand verlaat het huis tenzij het absoluut noodzakelijk is, Jack.
Jouw regel. - Niet van mij.
Ik kan haar parfum ruiken. Elke keer weer.
Da's vreemd. - Je weet wat ik bedoel.
Je kunt niet verwachten dat hij altijd hier is.
Ze houden van elkaar.
Ze weet helemaal niks van hem. - Vraagt ze ooit naar ons?
Natuurlijk, heel vaak.
Ja? En wat zeg je dan?
Dat dacht ik al.
Je praat teveel daar komen problemen van.
Is er iemand jaloers?
Hou op, Sam. Waarom zou ik jaloers zijn?
Omdat Jack een vriendin heeft en jij niet. - Dat maakt me niet uit.
Heb je haar al gekust? - Dat gaat je niks aan.
En als ze hier komt wonen? - Dat zou wel veel gezelliger zijn.
Dat kun je niet menen. - Waarom kan ik niet met haar samenwonen?
En onze belofte dan? Betekent dat dan niks meer voor je?
Wat ik allemaal doe om jullie veilig te houden.
Veilig? Zeg maar wat hier veilig aan is?
Wij zitten hier vast en jij doet lekker wat je wilt. Maar het is al goed, Jack.
Stil. - Prima.
Dan moet ze hier maar komen wonen, hè? Waarom stil zijn?
Hou op. - Zeg alles over mam en alles over pap.
Of kun je dat niet aan? Zeg gewoon de waarheid?
Er uit. - Raak me niet aan.
Gooi de deur niet dicht. - Er uit.
Waarom? Omdat jij wil dat ik weg ga?
Wil je dat ik ga? Jij hebt mij meer nodig dan ik jou.
Ga weg!
Voel je je al wat beter?
M'n hoofd is geëxplodeerd.
Wees niet te streng voor hem.
Hij is een vogel in een kooi.
Jij hebt Sam.
Je hebt Allie.
Hij heeft niemand.
Mama.
Het beest van Brampton eindelijk gepakt.
De geest.
Jack! De spiegel.
Wat?
Sam is in moeders kamer geweest.
Hij zegt dat hij er wat gezien heeft.
In de spiegel van de kledingkast.
Hij gelooft dat hij de geest heeft gezien.
Dat was gewoon een verzinsel zodat hij de waarheid niet kwam te weten.
De waarheid is dat we een man in onze muur hebben laten sterven en wegrotten.
Onze eigen vader.
Hij was een moordenaar.
Hij kwam om ons te vermoorden. - En wat zijn wij dan?
Ik kan het geschreeuw nog goed herinneren.
Die eerste paar weken.
Het leek alsof hij niet wilde sterven.
Is het dan zo gek om te denken dat zijn geest daar nog zit?
Hij kan ons niets meer doen. Hij is dood en weg.
Hij is niet weg.
We moeten hem fatsoenlijk begraven.
We gaan daar nooit meer naartoe.
Begrepen?
Nooit.
We kunnen niet in een graf wonen.
Allie?
Hallo.
Al aan het inpakken? - Ja.
Kan ik je eigenlijk even spreken?
Natuurlijk. - Geweldig.
Dank je.
Jeetje, sorry voor de rommel.
Dat geeft niet.
En?
Er is iets dat ik...
Hier.
Wat is dit?
Maak open.
Tom, ik...
Zou je mij willen vergezellen? Ik wil je zoveel laten zien.
Tom, ik...
Dit moet je echt niet doen.
Ik ga te snel, of niet? - Nee, het is...
Dat is het niet, het is gewoon... - Ik ben te oud?
M'n vader 15 jaar ouder is als mijn moeder. En die zijn gelukkig getrouwd.
Al 40 jaar. - Tom, alsjeblieft. Stop.
Zo heb ik je nog nooit gezien.
Het spijt me.
Je voelt meer voor Jack, niet soms?
Dat zijn je zaken niet. - Je weet helemaal niks over hem.
Je hebt geen idee...
waar je aan begint.
Ik wil je alleen maar beschermen.
Ik kan je hieruit halen waar je niet thuishoort.
Daar moet je eens over nadenken.
Boefje?
Waar heb jij gezeten?
Als je me maar niet bijt, ik maak lunch van je.
Kom er maar uit.
Je hoeft niet bang te zijn.
Thomas D. Porter. Mr. Porter, dit is Sam Gouldman.
Mr. Gouldman.
Fijn om u te horen ik was... - We komen zojuist uit de bestuursvergadering.
En na goed overleg zijn er belangrijke beslissingen genomen...
over de toekomst van ons bedrijf.
Ik ben één en al oor. - Het is nu onze tijd om te groeien.
Dus in plaats van je nieuwe betrekking willen we je partner maken van het bedrijf.
Hoe klinkt dat? - Ik voel me vereerd.
Maar, even zodat ik het goed begrijp...
We bieden je de geweldige kans om tien procent van onze aandelen te kopen.
Ben je er nog?
En over hoeveel hebben we het dan grofweg?
Het is iets in de buurt van de 5000 ik neem aan dat het geen probleem is.
Toch, mr. Porter?
Goed.
Maar die betrekking is toch nog wel zeker... - Ik geloof dat ik duidelijk ben geweest.
Wat wij nodig hebben is een partner geen medewerker.
Porter?
- Ik zal daar nog even over nadenken.
Denk er niet te lang over na als jij niet wilt moeten we naar de volgende kandidaat.
Dat begrijp je vast wel. Ik bel je maandag
Bedankt, mr. Gouldman. Bedankt.
Nee, nee...
Fairbarn viermaal vrij. Hof wordt beschuldigd van samenzwering.
10.000 pond blijft vermist.
Billy?
Jane?
Hoe gaat het met je moeder vandaag?
Ik denk dat we een probleem hebben, Jack.
Ik kan niet medeplichtig zijn aan fraude.
Alsjeblieft, ik probeer gewoon voor m'n familie te zorgen.
Je hebt gelogen.
Je houdt me voor de gek en je maakt me medeplichtig aan je schijnvertoning.
Dus is een vergoeding wel zo eerlijk. - We hebben niks.
Je hebt 10.000 pond en die geef je aan mij...
zodat ik weg uit dit gat kom en weer echte schoenen kan dragen.
Ik neem aan dat je dit met je broers en zus bespreekt.
Ik kom morgen langs.
Wat moeten we doen?
We hebben dat geld in de schoorsteen gegooid dat krijgen we nooit meer terug.
Het is allemaal voorbij.
Billy, geef hier.
Hou vast. - Oké.
Billy. - Wat?
Wat heb je gedaan?
Jij durfde die muur niet af te breken.
Dus, heb ik een andere manier naar de zolder gevonden.
Iemand moet dat geld proberen te halen. - Ik heb gezegd dat je daar niet mag komen.
Hij heeft het overleefd, Jack.
Hij heeft het overleefd. Hij heeft daar kunnen eten.
Ik heb het zelf gezien.
Hij vermoord ons. - Ik heb het gezien.
Het ligt er vol dieren botten. Duiven, wasberen, ratten.
Het stinkt er ongelofelijk. En hij kan regenwater opslaan.
Het is de regen. Hij leeft weer. - Hij heeft de hele tijd overleeft.
Ga weg. Hij moet weg. - Alsjeblieft stop.
Nee, ophouden.
Ophouden. Luisteren jullie wel. Hij leeft nog steeds.
We moeten hier iets aan doen. - Wacht maar, klootzak.
Ik doe het wel. Ik ga naar boven en maak er een einde aan. Ik zweer het.
Luister je wel naar me?
Jack.
Kalm, Jack.
We moeten het Allie vertellen.
Zij is de enige die hem kan helpen.
Nee, ze zal schrikken en dan wil ze hem niet meer zien.
Ze houdt van hem, Billy.
Het enige wat er nu toe doet is Jack redden.
We moeten Allie de waarheid vertellen.
Oog van de schedel, morgen.
Ons verhaal.
Hallo?
Is er iemand thuis?
Ik kom m'n geld halen.
Hallo?
De dag dat we vader opsloten was een gewone dag.
Niets had ons kunnen waarschuwen dat hij ons eindelijk gevonden had.
Jack!
Sam. - Neem Sam mee.
Ik ga mee. - Nee je blijft bij Jane en Sam.
Nee, Jack.
Jullie zijn daar veilig.
Ik reken wel met hem af.
Ik heb het.
Ik ben hier.
Dit is tussen ons twee.
Blijf uit de buurt van het huis en ik geef het terug.
Ik heb het helemaal alleen gedaan.
Ik heb je verraden. Ik heb je geld afgepakt.
Zij hebben er niks mee te maken.
neem mee en laat ons met rust.
Jack?
Vermoord hem, Billy.
Ik kom eraan!
Sam.
Sam, ik kom.
Jane.
Jane, Billy, Sam!
Maak de deur open, Jack.
Als je durft.
Wat heb je gedaan?
Jane, Billy, Sam!
Sam.
Alsjeblieft, Jane, Billy.
Het spijt me dat ik jullie niet heb kunnen beschermen.
Maar ik houd me aan m'n belofte.
Jane.
Sam.
Jack!
Er zijn geen herinneringen meer.
Het begint allemaal hier.
Ons verhaal begint hier.
Als we over die lijn gaan...
blijft het verleden achter.
Hij heeft uren op de deur staan bonken.
Maar hij kon onmogelijk ontsnappen.
Jack maakte de muur dicht.
Billy sloot de schoorsteen af.
En we hebben dagen gewacht.
Tot de geluiden verdwenen.
Jack?
Tom?
Hoorde je dat?
Er is iemand buiten.
Ik ben de baas als Jack weg is.
Dat kan niet.
Wees stil.
Het is al goed. Niet bang zijn, Sam.
Houd m'n hand vast.
We moeten samenblijven voor Jack.
Niets.
Niemand.
- Niemand.
Ooit.
Wij zijn één.
Ik heb m'n kogel nog steeds, ik kan naar boven gaan en dit beëindigen.
Billy, dat kunnen we niet.
Hij wil ons hier houden. Hij laat me niet gaan.
Stop met ruzie maken.
Jack.
Jack slaapt, hij heeft hoofdpijn.
Jack heeft zelfmoord proberen te plegen.
Daarom zijn we terug.
Alsjeblieft, Allie.
Je moet voor Jack zorgen.
Jane?
Het spijt me.
Wat?
Je kan hier niet zijn. Ze gaan als jij blijft.
Laat ons alsjeblieft alleen. - Jack je bloedt.
Jane... - Laat eens zien?
Sam...
Billy.
Laat eens zien. Jack, niet doen.
Ik weet alles.
Kijk me aan? - Waar zijn ze?
Kijk me aan. Niet doen.
Ga weg. - Niet doen.
Ze gaan als jij blijft.
Ik kon ze niet beschermen.
Nee.
Laat ons gewoon met rust. Alsjeblieft, laat ons met rust.
Laat ons met rust.
Ga!
Ga. - Nee.
Ga!
Tom?
Tom, laat me naar je kijken. Gewoon...
Jack!
Wie heeft je dit aangedaan?
Jack, help me.
Waarom verstop je jezelf?
Denk je dat je me bang kunt maken?
Geloof maar niet dat het zo gemakkelijk gaat.
Kom tevoorschijn.
Ik ben niet alleen.
Je hoort ze in de muren maar weet je, ik hoor ze ook.
Jij dacht dat je hun licht kon doven maar dat kun je niet.
Allie.
Die macht heb je niet.
Jij bent diegene die dood is.
Jane?
Sam, Billy, ik weet dat jullie me kunnen horen.
Ik weet dat jullie er zijn.
Billy, kom tevoorschijn.
Billy!
Jack, laat mij dit doen.
Ga bij haar vandaan.
Je hoort hier niet thuis.
Dit is huis is van ons.
Wat je zegt is goed nieuws.
Twaalf weken waarin Jack geen episodes heeft gehad van meervoudige persoonlijkheden.
Jane, Billy en Sam zijn eindelijk gaan slapen in zijn geest.
Maar een dergelijk trauma...
kan onvoorspelbare gevolgen hebben voor zijn geest, dus moeten we alert zijn.
Ik weet dat we dit vaker besproken hebben.
Maar je bent een gezonde jonge vrouw met een prachtige toekomst voor je.
Ik begrijp niet waarom je ervoor kiest in een huis te leven...
waar altijd de herinnering zal hangen aan die verschrikkelijke gebeurtenis.
Het wordt treurig. - Jack?
Het zal eenzaam zijn.
Hij is een geesteszieke man die nooit fatsoenlijk voor je kan zorgen.
Er is geen reden waarom je die last de rest van je leven moet meedragen.
Liefde kan niet groeien in een zieke geest.
En je zult nooit een echt gezin hebben als je ervoor kiest om met Jack te leven.
Bedankt, voor uw bezorgdheid, dokter.
Zorg er alsjeblieft voor dat hij zijn medicatie neemt.
Het is de enige manier om Jane, Billy en Sam bij hem weg te houden.
Je bent thuis. - Kom, sta op.
We hebben je verjaardag nog steeds niet gevierd.
Is dat niet wonderbaarlijk?
Na al die tijd is het nog steeds niet vergaan.
Ik wacht binnen tot ze terugkomen.
Vertaling: Shaktimaan