Dinleyin, millet. Yeniler beni dinlesin lütfen.
Duyurundan önce, 12 saati aşkın süredir
bize su verilmediğine dikkat çekmek istiyorum.
Bu çok saçma.
Birazdan suyunu alırsın.
-Önce bazı pratik bilgiler. -Teşekkür ederim.
Birazdan memlekete varacağız. Bu sizin için yeni bir deneyim olacak.
Hiçbiriniz daha önce Norveç'e gelmediniz.
Sen geldin mi?
Hayır, gelmedim,
ama burada akrabalarım var. Bu sayede dilinizi öğrendim.
Çok güzel. Demek ki birbirimizi anlayabileceğiz.
Evet, yabancı dil öğrenme becerim olağanüstüdür.
En iyiler arasındayım. Dünya çapında.
Müthiş.
Peki, ættestup'a başlıyoruz.
İlk kim başlamak ister?
Bjørn, en yaşlı sensin. İstersen ilk sen atla.
Atlamak isteyen başka biri varsa benim için sakıncası yok.
Var mı isteyen?
-Hayır. Bjørn başlasın. -Sorun değil. Sen atla.
Peki o zaman.
Kimse istemiyorsa ben atlayayım.
Sonuçta bu bir onur meselesi, değil mi?
Ættestup bir insanın yapabileceği en onurlu şey.
-Onur çok önemlidir, Bjørn. -Evet.
Biraz çekilip Bjørn'e yer açabilir misiniz?
Öteki tarafta görüşürüz.
Tamam. Görüşürüz.
Valhalla'ya!
Vay anasını.
Her neyse, burada çok çalışmanız gerekecek.
Ama yeni şeyler öğrenme ve eğlenme fırsatı da bulacaksınız.
Çok büyük olasılıkla yeni dostlar da edineceksiniz.
-Pardon? -Sorun mu var?
Ücret nasıl? İyi mi?
-Ücret yok. -Ücret almayacak mıyız?
Hayır.
Yakınmak gibi olmasın, ama bana göre bu teknedeki bilgi akışı
son derece gelişigüzel.
Küçücük bir tekneye tıkılmışken bu konuda daha özenli olunabilir.
Norveç'e gittiğimizi bile daha dün öğrendim.
Sence bilgi akışı yeterli düzeyde değil mi?
Değil.
-O zaman sana biraz bilgi vereyim. -Nihayet.
Gördünüz mü? Ne yaptığını gören var mı?
Burnumda çok ciddi bir sorun var.
Biraz ileri mi gittim?
Hayır, sen şefsin.
Liderin biraz böyle olması gerekmez mi?
Hafif kaçık olması.
Ama korkuya dayalı liderlik tarzı aslında bana çok uygun değil.
İçime tam sinmiyor.
Bana tanıklık eder misin?
Oddvar, istersen şimdi de sen atla.
Düşündüm de, ættestup atlayışını yapmazsam
başıma en kötü ne gelebilir?
Düşüp parçalanmaktan daha kötü ne olabilir?
Bilmem. Bana sizi buraya getirmemi emrettiler.
Sonuçta sizden atlamanız
ve böylece yaşlılığınızda ailelerinize yük olmamanız bekleniyor.
Tamam, ama ben 47 yaşındayım. Bu...
Yani o kadar yaşlı sayılmam.
Bu işe hiç girmeyeceğim.
-Peki. -Evet.
Ben de atlamayacağım. Hiç tarzım değil.
Atlamak isteyen var mı?
-Yapmayın, arkadaşlar. Yani... -Çok cazip bir şey değil.
Peki. Sonuçta ben bir köleyim.
Sizi istemediğiniz bir şeye zorlayamam, ama...
Lütfen en azından Norheim'den uzak durun.
Ættestup atlayışını yapmadığınız anlaşılmasın.
Tabii. Sorun değil. Bizi bir daha görmezsiniz.
Güzel. Teşekkürler. Harika.
Güle güle.
Memlekete dönmek bana hiç iyi gelmiyor.
Gerçekten mi?
Hep yağmalama, yakıp yıkma tarzı şeylere ağırlık verdim.
Diğer bütün erkekler çoluk çocuk, çift çubuk sahibi oldu.
Burada kendimi yalnız hissediyorum.
Onun da güzel yanları yok mu?
Aklına ne eserse yap işte.
Hiçbir şeyi üç dolunay önceden planlaman gerekmez.
Çadırda yaşıyorum.
Üstümdekinden başka giysim yok.
Buradayken acınası hâldeyim.
O zaman buna çözüm bulalım.
Senin gibi bir adam istemiyorsa yalnız olmamalı.
Verebileceğin çok şey var.
Hayır, o kadar çok yok.
Sanırım bunun için bir planım var.
Gerçekten mi?
O kadar çılgın bir plan ki işe yarayabilir.
Vay be.
Aa, geldin mi?
Nasıl geçti?
Onları bir daha görmeyeceksiniz. Yani harika geçti.
-Güzel. -Orm?
Nedir bu?
Söylentiler doğru mu?
Köyün yaşlılarını ölüme mi gönderdin?
Ættestup yaptılar.
Nihayet köyün başına geçme fırsatı buldun, Orm.
Ve sonuçta insanları uçurumdan atlamaya mı zorladın?
Onları doyuramaz mıydık?
Bu nasıl bir liderlik? İçin rahat mı?
Evet, bence işler yoluna girmeye başladı.
-Bence öyle değil. -Fikir ayrılıklarıyla yaşayabilmeliyiz.
Artık bu sözü sık sık kullanmaya karar verdim.
Şef Olav ve adamları yağmadan
bir ay önce dönmeliydi.
Dönmeleri için hiçbir şey yapmaman çok garip.
Bu tamamen Odin'e ve tanrılara bağlı.
Ben ne yapabilirim ki?
Hiç değilse birkaç köle kurban edebiliriz.
Biraz yaratıcı olmak lazım.
Kurban mı? Hayır. Bence iyi bir fikir değil.
Şimdi bir sürü gürültü patırtı olur.
Karın da o gemide. Endişeden kafayı yiyor olman lazım.
Tabii, tabii, Frøya için endişeden kafayı yiyorum.
Geri dönmemeleri çok büyük bir talihsizlik olur.
Her şeyin sorumluluğu benim üstüme kalır.
-O zaman şef olursun. -Evet.
-Hayalin de bu değil mi? -Hayır.
Hayır, tahtın veliahdı benim, ama hayalim bu diyemem.
Bunu söyleyemem.
Peki, o zaman birkaç köle kurban edeceğiz. Olur mu?
-Hayır, olmaz. -Halk artık bunu istiyor.
-Öyle mi? -Bunu yapacağız, Orm.
Peki, ama o zaman şef olarak buna ben karar vereceğim.
Bunu yapacağız.
Güzel. Hadi gel.
Odin, ikinci kurbanımızı da kabul et!
Odin, üçüncü kurbanımızı da kabul et!
Erkeklerimizi eve döndür!
-Bir saniye. -Evet?
İşine karışmak gibi olmasın,
ama beni kurban etmek gerektiğinden yüzde yüz emin misin?
Evet. Tabii, kurban vermek öyle kesin bir bilim değil,
ama buna gerçekten inanıyorum.
Peki.
Ben sadece... Ben...
Zaten iki köle kurban ettin.
Sakın tanrılar onları sıkboğaz ettiğini düşünmesin?
Aşırıya kaçtığını falan.
Düşünce biçimini beğendim. Lütfen yanlış anlama.
Bir köle olarak katkıda bulunman güzel.
Teşekkürler.
Ama izninle işimize baksak iyi olacak.
-Tamam. Tabii. -Evet.
Her ihtimale karşı söyleyeyim dedim. Sonra pişman olmayalım.
Hatalı bir kurban işlemini geri almak pek mümkün değil.
Peki.
Gemi!
Geliyorlar!
Şükürler olsun, Odin. Şükürler olsun.
Bak, gördün mü?
İki kurban yetiyormuş.
Bunu akılda bulunduralım.
Evet!
Merhaba, Frøya.
Hiç değilse sevinmiş gibi yap.
Rezil oluyoruz. Kötü bir görüntü oldu.
Loki aşkına, seni görmek çok güzel, abi!
Nasıl da yanmışsın!
-Merhaba, Orm. -Merhaba.
Anlatın bakalım, nerelere gittiniz, neler yaptınız?
İyi hikâyeleriniz var mı? Özel anlar yaşadınız mı?
Bir sürü özel an yaşadım.
Belli bir ânı öne çıkarmak diğer anlara haksızlık olur,
-çünkü hepsi müthişti. -Vay be.
Varışımızdan ayrılışımıza kadar
güzel anlar birbirini kovaladı.
Artık aramızda bir sürü yeni şaka var. Ama sen anlamazsın.
Gelecek sefer ben de geleyim.
Hep şu belim yüzünden... Ama şimdi çok daha iyi.
Ama en azından karınla gurur duyabilirsin.
Frøya yağmalarımıza canla başla katıldı.
-Öyle mi? -Evet.
Tecavüz işlerine bile katkıda bulundu.
Frøya, bir sürü keşişin üstüne çıktı.
Bunu hiç beklemiyordum.
Onu bir anda feryat figan eden bir keşişin üstünde
görünce afalladım.
Kes şunu.
Bunu yaptın mı, Frøya?
Elbette. Sonuçta yağma öyle bir şey.
Bu biraz gereksiz değil miydi?
Gereksiz miydi? Evet, belki, ama...
Bir gün bir yağmaya katılırsan dünyayı tanımaya başlarsın. Evet.
Peki akşamki partiye geliyor musunuz?
Evet, tabii, herkes gelecek.
Önce bizde birer boynuz soğuk bal şarabı
içelim mi?
Açıkçası, partiden önce gemidekiler olarak
kendi aramızda toplanalım dedik.
Ölen arkadaşlarımız için bal şarabı içeceğiz. Seferimizi yâd edeceğiz.
Yâd etmek mi? Gemiden daha yeni indiniz.
Gemideki son anlarımızı yâd etmeyeceğiz.
Oradaki ilk günlerimizi yâd edeceğiz.
Yağmaladığımız ilk manastırı.
Anlıyorum, ama ben de bir köşede durabilirim.
Oturacak yer yok diyorsan kendi sandalyemi de getiririm.
Anladım.
Herkes kendi sandalyesini getirirse hiç yer kalmaz, Orm.
Tamam, anlıyorum.
Ama ben... Ben... Dışarıda durabilirim.
İşemek için çıkanlarla falan konuşurum. Öyle olmaz mı?
Galiba birisi "Üç, iki, bir, gelemez başka misafir," demişti.
-Evet. -Evet, Ragnar'dı. Ya da Viljar'dı.
Ama bu, taşa kazınmış bir kanun değil.
Kazınsa da kazınmasa da uymak zorundasın.
Yoksa bir anlamı kalmaz.
Yoksa tekerlemenin büyüsü kaçar.
Sıradan bir lafa dönüşür.
Ama, Orm, şöyle yapabiliriz.
Sonrasında büyük salonda buluşuruz.
-Evet. -Bak bu çok iyi olur.
-Sonrasında mı? -Evet.
Görüşürüz.
Peki.
-Bir şey soracaktım. -Evet?
Gemide yanımda bir pelerin vardı.
Aslında boydan boya düğmeleri olmayan bir palto da denebilir.
Neyse, onu iş arkadaşlarından birine vermiştim. Buraya varınca
geri verecekti.
Yani bilemiyorum.
Bir arkadaşlarına sorsan ya da...
-Olmaz. Gel. -Olmaz mı?
Hah, işte orada. Merhaba.
Buydu.
Sana pelerini ben ödünç vermiştim.
Bu pelerin benim.
Hayır, benim.
-Senin mi? -Evet.
Senin ve benim Roma'da
aynı terziye gitmemiz ve aynı aile armasını kullanmamız
çok büyük bir tesadüf olmaz mıydı?
Öyle olduğunu hiç sanmıyorum.
Ama olmuş işte.
Yapma. Buna kendin bile inanmıyorsun.
Zaten düzgün giyememişsin ve kirletmişsin.
-Bu işi bilmiyorsun. -Kir sevmiyor musun?
Kim sever ki?
-Ağzını aç. -Pardon?
Ben...
Ağzını aç. Isırmak yok.
-Bu kimin pelerini? -Senin.
-Benimmiş. -Evet.
Çabuk öğreniyor.
-Güzel pelerin, bu arada. -Sağ ol.
Yanına kalmaz bu!
Baksana. Merhaba.
Yenisin, değil mi?
Hasır arkadaşı olacağız. Adım Kark.
Bugün...
Bugün kurban edilecektim.
Ama yırttım ve onun yerine dağlıyorlar.
Aşırı şanslı olmayayım diye.
Peki.
Harika, değil mi?
Hayır.
Yatacağımız yeri göstereyim. İşimiz bitti, değil mi?
Tamam, teşekkürler.
İşte yerimiz burası.
Sıcak bir ortam. Hayvanlarla iç içe.
-Şaka mı bu? -Hayır.
-Bu pis ahırda yatmam. -Nasıl yani? Güzel bir yer.
-Güzel mi? -Evet.
Bu...
Bu lanet olası ahlaksızlar ne biçim bir yer işletiyor?
O yağmacılar toplantısına gitmeyeceksin, değil mi?
Tabii ki gideceğim.
Bal şarabımızı evimizde baş başa içsek olmaz mı?
Olmaz.
Loki aşkına, bu boynundaki de ne böyle?
Bu bir keşiş kolyesi.
Bir tür zafer hatırası.
Sik kolyesi mi bu?
Keşişlerin.
Bu keşişler dev miydi?
Yani bunlar aşırı büyük.
Böyle bir aletle nasıl sertleşilebilir? Hâlin duman olur.
-Niye? -Çünkü hemen yere düşersin.
Kafandaki bütün kan aletine gider.
Ânında bayılırsın.
Hayır, pek bayılmıyorlardı.
Aslında bence bu ortalama bir büyüklük.
Hayır. Bende de aynı alet var.
Büyük penis nedir bilirim, ama bunlar anormal.
Peki. Ben artık gideyim.
Böyle siklerle dolaşmak zorunda kalan insanlara çok acıdım.
Çok acıklı. Ciddi bir sakatlık.
Dostlarım. Kardeşlerim.
Savaşçılarım.
Odin'in bizi sağ salim evimize ulaştırmasını kutlamak için toplandık.
Aynı zamanda batıda bir ülke bulmamızı da kutluyoruz.
Bu ülke sayesinde bir daha kıtlık çekmeyeceğiz.
Yokluğumda yerime bakan şef
köyü ne kadar kötü yönetirse yönetsin.
Kutlama başlasın.
Sarhoş olmayana yazıklar olsun!
Evet.
-Harika bir parti. -Evet.
Göt sarkıtım uyuşmuş.
İçerideki peykeler o kadar sert ki.
İnsan hiç değilse birkaç hayvan postu atar.
Nasıl yani?
Göt sarkıtım uyuşmuş. Göt sarkıtımı hissetmiyorum.
-Göt sarkıtı mı? -Göt sarkıtı.
Göt sarkıtını bilmiyor musun?
-Hayır. -Göt sarkıtı?
Penisle göt deliği arasında sarkan küçük şey.
Apış arasında.
Heyecanlanınca sallanan küçük şey.
Ona ne diyorsunuz?
-Bilmem. -Ben göt sarkıtı diyorum.
Belki başka bir adı vardır, ama...
Ama ben öyle diyorum. Oldum olası.
Siz kalıyorsunuz galiba. İçeride görüşürüz.
Tabii atlar
öksürükotuyla karahindibayı ayırt edemedi.
Bu çok garipti.
Olvar. Liv.
Leydim.
Batı'da güzel hanımlara böyle hitap ediyorlar.
Vay be. Çok etkilendim.
Evine hoş geldin. İyi bir yağma olmuş.
Evet, yağma... Gayet iyiydi. Evet.
Yardım edebileceğim başka bir konu var mı?
Evet. Sana küçük bir sorum olacak.
-Çiftliğin duruyor, değil mi? -Evet. Norheim'in en büyük çiftliği.
Hâlâ iyi durumda mı?
Evet, iyi durumda.
Ben de seninle bunu konuşmak istiyordum.
Çünkü bilirsin, seni severim.
Hep sevdim ve hep seveceğim.
Başarılarından dolayı sana büyük bir hayranlık duyuyorum.
Teşekkürler, Arvid. Bu çok güzel.
Arvid için skål!
Bu nedenle seni holmgang'a davet ediyorum.
Ne?
Holmgang mı?
Evet. Kazanan, kaybedenin
mülkünü, karısını falan alacak.
Kurallar böyle, değil mi, Olav... Şef Olav?
Doğru. Söylediğin gibi.
Ama senin hiçbir şeyin yok, Arvid!
Ama kurallar böyle.
Ve bu kurallardan yararlanmamam aptallık olur.
Her şeyi ben kendim inşa ettim.
Kendi ellerimle. Yoktan var ettim.
Evet. Bunun için seni çok takdir ediyorum.
Ama yine de...
Ben, Arvid, huzurunuzda Olvar'ı holmgang'a davet ediyorum.
Olvar?
Olvar, buraya mı saklandın?
Saklanmadım, düşünüyorum.
Saklanmayı aklından bile geçirme.
Holmgang'dan kaçarsan niding ilan edilir ve dışlanırsın.
Benim de adıma leke sürülür.
Ama Arvid izbandut gibi. Yani o...
Bebekliğinden itibaren savaşçı olarak yetiştirildi.
Belki bin adam öldürmüştür.
Bense bugüne kadar elime kılıç bile almadım.
Bunlar boş laf.
Hemen savunmaya çekilmen çok saçma.
Onu yenebilirsin. Her şey beyinde başlar.
İşin yüzde 99'u yaklaşımdır.
-Öyle mi? -Tabii.
Senin savaşçılığın yüzde beş gelişir,
onunki de yüzde beş gerilerse mesele büyük ölçüde hallolur.
-Aradaki fark bu kadar... küçük mü? -Tabii.
Biraz da kutunun dışında düşünme olanaklarını değerlendirirsen
her şey olabilir, değil mi?
Peki. İyi şanslar. Görüşürüz.
Evet. Ama, Liv, biz...
Beraber gidiyoruz.
Hayır, ben arkadaşlarla gidiyorum.
Ne? Hangi arkadaşlar?
"Ne? Kim?" Eski arkadaşlar.
Peki. Kapıyı açık mı bırakayım, yoksa...
-Kapat. -Kapatayım mı?
Evet.
İyi şanslar.
Olvar.
İşte seni buldum. Çok az zaman kalmıştı.
Para karşılığı zehir mi istiyorsun?
Aynen. Başımda bir holmgang belası var.
-Kılıcını ver. -Tamam.
Kılıç sapından uzatılır.
-Bunu çocuklar bile bilir. -Pardon.
Bulabileceğin en ölümcül zehir bu.
Küçük bir çizik bile onu ânında öldürür.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Sana borcumu asla ödeyemem.
Aslında para verdin, yani...
Evet.
Yani lafın gelişi. Öyle denmez mi?
-Denebilir. -Evet.
Teşekkürler.
Odin...
...bütün savaşçıların tanrısı!
Bugün Valhalla'da yeni bir konuğun olacak!
Başlamadan önce bir şey söyleyeceğim.
Tamam, olur.
Olvar bir konuşma yapacak.
Bazılarınız...
...belki de çoğunuz...
...bugün şansım olduğuna inanmıyor.
Sizlere cevabım...
...şu:
"Küçük darbelerle...
...koca meşeler bile devrilebilir."
Bu kadar mı? Tamam mı?
Aslında ne demek istediğini anlamadım.
Demek istediğim, Arvid,
beni holmgang'a davet ettiğin için pişman olacaksın.
Bu, hayatında yaptığın en büyük aptallık oldu.
Niyeymiş? Gizli bir silahın falan mı var?
Sana son sözüm şu:
Ne kadar çok saldırırsan sonun o kadar feci olur.
-O kadar... -Feci olur!
Tamam. Peki. Çok güzel sözler.
Şimdi hazır olalım.
En iyi olan kazansın.
Üç, iki, bir,
holmgang!
Tam isabet!
Artık çiftliğim var. Evet!
Müthiş.
-Artık birlikteyiz. -Evet.
Peki.
Vay, ne kadar güçlüsün.
-Öyle mi diyorsun? -Evet.
Olur mu? Tamam mı?
Öp beni.
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan