W POPRZEDNICH ODCINKACH...
Hanky Klocko nie żyje,
a nasz dług pójdzie z nim do grobu.
Tony nikogo nie zabił.
-To ja. -Co ty?
Zabiłem go. Zrobiłem to dla was.
Mam nadzieję, że to zostanie między nami.
-Dzwonimy po gliny? -Oczywiście.
Pił pan?
Co? Nie.
Proszę pokazać dokumenty.
W porządku.
Pójdę je przynieść
z samochodu.
Hej, ty!
Słyszeliśmy, że cię aresztowali.
Ciężko udowodnić zabójstwo bez ciała.
A ja je świetnie ukryłem.
Nie rozumiem.
Dlaczego nadal jest na wolności?
Przyznał się do morderstwa w obecności 12 osób.
Nie tak łatwo oskarżyć kogoś o morderstwo.
Nieprawda! Bardzo łatwo.
Dwanaście osób zezna w sądzie,
że się przyznał.
Jedenaście. Nie chcę się mieszać.
Powiem szczerze.
Nie jesteście zbyt wiarygodnymi świadkami.
A co to ma znaczyć?
Większość z was była karana.
Jesteście nałogowcami
albo prostytutkami.
Co? W życiu!
Nie mówię o tobie.
Przykro mi, ale dopóki nie mamy ciała albo on sam
nie przyjdzie przyznać się na policję,
to tylko zaginięcie.
Pięknooki ma rację.
Wszyscy mamy barwną przeszłość.
Nasze słowo to za mało, by przesądzić o morderstwie.
Co my zrobimy?
Nie mogę siedzieć w pokoju z przerażającym,
beznamiętnym Macaulayem Culkinem.
Właśnie.
Nie będzie się na nas gapił jakiś zabójca.
To wszystko zepsuje.
Pytanie, kto się odważy coś z tym zrobić?
To chyba spadnie na mnie.
Powiesz mu, że nie jest mile widziany?
Nie, zmienię godzinę spotkania i mu o tym nie powiem.
Chcę wszystkim podziękować
za pomoc z Dartgate
i od tej pory...
Czuję się dobrze. Naprawdę dobrze.
W porządku.
Ale gdy następnym razem będziesz chciał
odebrać, poproś o pomoc.
Pozbądź się 50-kilowego telefonu.
Zanim skończymy, chcę powiedzieć,
że od teraz spotykamy się o tej godzinie.
Dziękuję, że się dostosowaliście.
Myślę, że to ważne, dużo się działo,
ale musimy współpracować
i skupić się na tym, co chcemy...
Hej.
Cisco.
-Obecny. -Naprawdę?
Obecność to coś więcej niż tylko pojawienie się.
Niezłe.
Słyszałeś, co powiedziałem?
Tak, że obecność
to coś więcej niż tylko pojawienie się.
Robisz notatki?
-Stary, to napaść. -Naprawdę?
Co to jest „Loudermilk Mówi”?
Moje konto na Twitterze.
Dlaczego jest tam moje nazwisko?
Bo utworzyłem je,
żeby zapisywać te świetne rzeczy, które mówisz w grupie.
Umieszczasz rzeczy, o których tu mówię?
To jawne naruszenie polityki prywatności!
Używam tylko nazwiska, a jest zapisany jako lider
na stronie grupy, więc się zamknij, kapusiu.
Nie, kapuś ma rację. To prywatne spotkanie, tak?
To, co mówimy, powinno zostać w tym pokoju.
Nie zamieszczam żadnych prywatnych spraw,
tylko porcje mądrości Loudermilka.
Mądrość Loudermilka? To dopiero oksymoron.
Ostatni tweet udostępniono 800 razy.
-To nie takie debilne. -Osiemset?
To dużo?
Tak, nieźle.
Profil obserwuje prawie dwa tysiące osób.
Mugsy, po prostu mów. To nie szkoła. Nie musisz...
Dobra. Słuchajcie.
Nie jestem psychiatrą specjalizującym się w uzależnieniach,
ale jeśli to pomoże komuś więcej
niż obecnym w tym pokoju, to chyba dobrze?
Dlaczego by nie pomóc... To było kilka tysięcy?
Zamiast 12 osobom?
Dobrze, jeśli nikomu to nie przeszkadza,
a Cisco nie umieszcza nic osobistego...
Ale w razie czego możesz napisać,
że jestem wolny, mam groźne brwi
i uwielbiam Pittsburgh Penguins.
Stary, właśnie mówiłem, żadnych prywatnych spraw.
To jest o Loudermilku i tylko o nim.
Co robisz z moim telefonem?
Sprawdzam tego głupiego Twittera Cisco.
Nie wiedziałem, że mówię tyle mądrych rzeczy.
„Jeśli jesteś pijakiem i sięgasz po alkohol
„w karzdym przypadku jesteś kretynem”.
To na pewno nie Maya Angelou?
Cholera, Cisco... zrobił błąd w „każdym”.
Pisze się przez „ż”.
Teraz ktoś weźmie mnie za idiotę.
Zobacz.
Mam dla ciebie słuchawki Shinola.
Skąd masz na nie pieniądze?
Nie mam. Ale wiem, że lubisz tę firmę,
bo kupiłeś ten gramofon,
i wiesz, że produkują w Detroit
i nieźle płacą pracownikom,
więc pomyślałem, że to...
Proszę.
Widzę, że dostałeś już mój Vitamix.
Wiesz, co to jest?
Cadillac wśród blenderów.
Jeśli to jakaś słaba próba zadośćuczynienia,
skup się na kimś innym.
Mnie to nie obchodzi.
Wszyscy inni przyjęli już moje... zadośćuczynienia.
Kogo przeprosiłeś?
Wiele osób.
Zobacz. Zrobiłem listę.
Ja i twoja mama to nie lista.
I nie wiem, jak ci się to udało
bo ona od sześciu lat jest martwa.
Modlitwa.
Dlaczego mnie tam nie ma?
Bo nic ci nie zrobiłem.
Nie? Stworzyłeś niestabilną atmosferę,
kiedy zaczynałam terapię.
-Naprawdę? -Tak.
Ale też załatwiłem ci darmowy nocleg.
On chciał wykopać twój chudy tyłek
na ulicę.
Dobrze. Przeprosiny przyjęte.
No dalej, Sam.
Wszyscy oprócz ciebie przyjęli moje przeprosiny.
A ten koleś, którego potrąciłeś po pijaku?
-Jaki koleś? -Ten bezdomny.
Uderzyłem w jego wózek zakupowy.
-Mam za to przeprosić? -Tak.
To... włóczęga.
Prowadzi koczowniczy tryb życia.
Nie znalazłbym go, choćbym chciał.
Może spróbuj w miejscu wypadku?
Nie jest migrującym bizonem.
Bezdomni trzymają się miejsca.
Ale to wariat.
Myślał, że jego wózek to samochód.
Jeśli za to przeproszę,
pomyśli, że zapraszam go na bal.
Lepiej wybierz ładne kwiaty.
Dobra. Wrócę do mojego magazynu
bez żadnego współlokatora
i z sąsiadką prostytutką,
która dźgnęła wczoraj kolesia, bo za mało jej zapłacił.
Dziewczynom trzeba płacić!
Przepraszam. Jak leci?
Nazywam się Ben i przyszedłem przeprosić za coś,
co zdarzyło się dość dawno temu.
Oczywiście.
Pan Uciekinier.
Świetna pamięć.
Czegoś takiego się nie zapomina.
Mój wóz był przez tydzień w sklepie.
Czuję się okropnie i dlatego przyszedłem przeprosić.
Właśnie miałem nawrót nałogu.
Na pewno wiesz, jak to jest.
Nie bardzo, ale współczuje.
Mój brat walczy z nałogiem.
Zrujnował sobie życie.
W każdej rodzinie jest ktoś taki.
Tak, dobra.
Jeśli to załatwiliśmy, nie zatrzymuję cię.
A co gdybym tego dnia
wiózł w wózku synka?
Masz w ogóle syna?
O Boże. Nie ma pan poczucia przyzwoitości?
Skąd mam wiedzieć...
Jak można dręczyć mnie tym,
że jestem bezpłodny?
Jezu Chryste.
Ale gdybym miał syna, jego martwe ciałko
rozbiłoby się na masce pana drogiego złotego auta.
Srebrnego.
Przepraszam, panie Gatsby.
Czasem mylą mi się metale szlachetne.
O cholera!
Więc mój szef Hal... „Jestem Hal...”,
wrzeszczy na mnie przy całym dziale odbioru,
bez żadnego powodu. Żadnego.
Bez powodu?
Krzyczał na ciebie absolutnie bez powodu?
Co twój szef by powiedział, gdyby tu z nami siedział?
Dobra.
Pewnie by tu wszedł i powiedział: „Mugsy, Mugsy,
„co ty robisz w tej salce kościelnej
„w godzinach pracy?”.
Powinieneś być w pracy?
Tak. Ciągle się wykradam.
Nikt nie wie.
Ale kiedy jestem w pracy, pracuję.
Nie obijam się.
Dobra.
To tylko spostrzeżenie,
ale zauważyłem, że wyładowujesz się na innych,
nawet jeśli często nie masz racji.
Wal się, dupku!
O co ci chodzi?
Tylko mówię... Może nie powinieneś uzewnętrzniać emocji
za każdym razem, gdy coś idzie nie tak.
Tak, dupek ma rację.
Nie bez powodu „uzewnętrznienie” kończy się na „nie”.
Co jest, Cisco?
Przez całe spotkanie nic nie zanotowałeś.
Czekam na coś dobrego.
A co z tym uzewnętrznianiem?
To trochę niejasne.
Jezu, Loudermilk, nie wszystko, co mówisz,
jest tweet-tastyczne.
„Tweet-tastyczne”.
Daj spokój. Zapiszesz to?
Tak, to zabawne i dość głębokie,
jeśli się nad tym zastanowić.
Wiesz, ja też mówię dużo przenikliwych rzeczy
od czasu do czasu.
-Może mnie zacytujesz. -Na przykład co?
Życie jest jak cebula.
Obierasz je warstwa po warstwie i...
Czasem przez nią płaczesz.
Chciałem powiedzieć, że czasem śmierdzą ci palce,
ale tak, na jedno wychodzi.
Cisco, zapisz to.
Ja porównuję wszystko do Tetrisa.
Jeśli czegoś się nauczyłem z tej gry,
to że pomyłki się nawarstwiają, a osiągnięcia znikają.
Świetne.
Chyba święty Tomasz z Akwinu powiedział:
„Rzeczy, które kochamy, określają to, kim jesteśmy”.
To chyba powiedział Flaubert.
Flaubert.
Żartujecie sobie? Flaubert?
Święty Tomasz z Akwinu?
Ale z was zgraja pozerów!
Dziękuję, Stevie. Dziękuję.
W tym pokoju jest bardzo dużo ego.
Za dużo. To mnie martwi.
I pamiętajmy, że to „Loudermilk Mówi”.
A niech to! Obserwuje nas już trzy tysiące osób.
Jak to w ogóle możliwe?
Dużo osób udostępniło wczorajszy tweet.
Który?
„Jeśli dzwoni przeszłość, niech nagra się na sekretarkę.
„Nie ma nic nowego do powiedzenia”.
Podoba mi się to, co tu zrobiłem...
Loudermilk zmienił godzinę spotkania!
Ale myślałem, że ci powiedziałem.
Dzwoniłem do ciebie.
Nieważne.
Zostało jeszcze parę minut.
Jeśli chcesz coś powiedzieć,
to wskakuj od razu.
To jest twój czas.
Wiesz...
Na pewno masz dużo na głowie.
Nie.
W porządku. Dobre spotkanie.
Zostawcie krzesła,
bo myślę, że wrócimy...
Wynoś się!
Czy jest z tobą Ben?
Świetnie. Zwiedzacie slumsy?
Nie.
Chcieliśmy wpaść zobaczyć, czy u ciebie w porządku.
Co ci się stało w oko?
Śmieszna historia. Ten bezdomny pan,
z którym miałem się pojednać,
-napluł w nie. -O Boże.
Musiałeś się wściec.
-Cześć, Ben. -Cześć, Eugene.
Twierdzi, że kichnął, ale nie było żadnego przygotowania
ani ostrzeżenia, tylko... prosto w oko.
-Kichnięcia mają ostrzeżenia? -Tak, mają.
To „a, a” w „apsik”.
Tu było tylko „psik”! Sam wybuch.
To naprawdę nie wygląda dobrze.
To może być coś takiego,
co zjada ciało.
Wymiana śliny z bezdomnym
to jak wypicie zupy ze śmietnika, którą on wysiorbał.
O rany. Naprawdę swędzi.
To nie trzyj.
Tylko to pogarszasz.
Dzięki. To naprawdę miłe.
Mam później wizytę u lekarza...
Weź tego bezdomnego.
-Niech jego też przebadają. -Serio?
Tak. Jeśli cię zaraził,
u ciebie to może być widoczne za jakiś czas,
ale jego przebadają od razu i miałbyś przewagę.
To sensowne.
Jezu.
Chcecie wejść?
-Nie. -Nie.
Dziękuję.
Hej, stary.
Proszę, proszę, kto to wrócił.
Znowu chcesz złożyć nieprzemyślane przeprosiny?
Nie, ale tak sobie myślałem.
Muszę zrobić dla niego coś miłego
i wynagrodzić te słabe przeprosiny.
Proszę przejść do rzeczy. Próbuję pracować.
Szedłem sobie ulicą
i pomyślałem, żeby zabrać pana
na kawę, ale pan tego nie potrzebuje.
Chciałem kupić panu płyn do czyszczenia szyb,
ale wygląda na to, że ma pan dość.
Aż na to wpadłem. Może badanie lekarskie?
-Badanie lekarskie? -Tak, badanie lekarskie.
Pewnie nie ma pan ich zbyt często.
A dlaczego to myśli pan,
że nie mam dobrej opieki medycznej?
Bo... Bo... No wiesz, jesteś bezdomny.
Słucham? Mam dom.
-Naprawdę? -Tak.
Tutaj.
Nie wszyscy mają
„tradycyjny”, murowany dom.
Tak?
Nie potrzebuję dużo miejsca i cieszę się,
że mój ślad węglowy jest mały.
Dobra. Czyli jak będzie?
Mogę cię zabrać na badanie?
Bo jeśli nie, to posłuchaj.
Będę do ciebie wracał codziennie
i dręczył, aż się zgodzisz.
-Naprawdę? -Nie. To jedyna szansa.
Jest kilka rzeczy,
które można by zbadać.
Mam dziwny guzek w dolnych rejonach.
„Sprawa dziwnego guzka”.
to moja ulubiona sprawa Sherlocka Holmesa.
No i proszę! Chodź.
Już się umówiłem, ja stawiam.
-Co ty na to? -Dobra.
Świetnie. To jest to.
Panowie, z którym z was mam porozmawiać najpierw?
Z Benem czy Barringtonem?
Może pani z nami oboma.
Barrington? Serio?
-Co? -Przeprowadziłam pełne badanie
i z krwią jest wszystko w porządku.
Całe szczęście.
Świetnie.
A to kiedy kichnął mi w oko?
-To nic? -Tylko jęczmień.
Zniknie, gdy przestanie pan trzeć.
Gwoli ścisłości, nie kichnąłem ci w oko.
Tylko mniej więcej w kierunku oka.
Tak? A czułem się jak w pierwszym rzędzie w parku wodnym.
Pewnie. Pojechałbyś do parku wodnego.
Świetnie. Dobra.
To zniewaga. Zabierz mnie do domu.
Nie tak szybko. Nie wszystko jest dobrze.
Barrington, masz poważne problemy wieńcowe.
-Jak bardzo? -Potrzebny ci potrójny bypass.
Co?
To zdecydowanie poważne.
Zostawię was z tym.
I... powodzenia.
Wychodzisz?
Mówiłeś, że stawiasz.
Tak, myślałem, że podadzą ci
jakiś lek przeciwgrzybiczy
albo zastrzyk przeciwtężcowy, a nie operację na otwartym sercu.
Rozumiem.
Świetnie.
Dobrze. Ile to będzie kosztować?
Potrójny bypass, ile to będzie?
Jakieś 300 dolarów?
Trochę więcej.
Mamy osoby, które mogą przedstawić koszty.
Super. Świetnie. To ma sens.
Albo możemy być sprytni,
skoro pewnie i tak zmierzał w tym kierunku,
poczekajmy, aż będzie potrzebował poczwórnego
i zrobimy wszystko naraz. Co ty na to?
Powiem to jasno.
Jeśli Barrington potrzebuje operacji jak najszybciej,
inaczej jest bombą zegarową.
Kiedy mówi pani o bombie,
jak długi jest lont?
Bomby zegarowe nie mają lontów.
Po prostu wybuchają.
Dr Ross, oddział położniczy.
Ale się cieszę, że namówiłeś mnie, żeby tu przyjść.
Ocaliłeś mi życie, bracie.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Posłuchaj.
Pracuj na moim miejscu, kiedy ja tu jestem,
odkładaj pieniądze na moje rachunki ze szpitala
i będziemy kwita.
Mam myć szyby w samochodach?
Nie.
Słuchaj, nie martw się.
Wymyślę, jak zdobyć pieniądze.
Nie chodzi tylko o pieniądze.
Lata zajęło mi zdobycie tej nieruchomości
i klienteli.
Klienteli?
Nie będę tam przesiadywał
przez dwa albo trzy tygodnie.
-To szaleństwo. -Dobrze.
Więc wychodzę.
Daj spokój. Wracaj.
Siedziałem w biurze
przez trzy godziny, wypełniając twoje papiery.
W obronie mojego miejsca została przelana krew.
Jeśli tu zostanę, nawet na parę dni,
ktoś je zajmie.
I sama myśl o tym mnie przeraża!
-O nie, to się dzieje. -Siostro!
Naprawdę mam wrażenie, jakbym miał słonia na piersi.
W porządku, posłuchaj. Zrobię to, dobra? Zrobię.
-Gdzie są wszyscy? -Nie przejmuj się nimi.
Muszę z tobą porozmawiać. Sam na sam.
Może usiądziesz?
Posłuchaj, wiem, że było ci ciężko w życiu.
Mówiłeś, że twój ojciec był złym człowiekiem.
Pewnie był uzależniony
i bił ciebie i twoją mamę?
Nie, nie, nie. Nic z tych rzeczy.
Nieważne, co zrobił...
Kazał mi się wyprowadzić, zanim skończę 25 lat.
To brzmi dość rozsądnie...
Ale nie było mnie tam.
Powiedział mi dopiero, gdy skończyłem 24 lata.
To były moje urodziny.
Tak, mogę...
Powiem wprost, dobrze?
Musisz się przyznać policji.
Musisz im wszystko powiedzieć.
Musisz im powiedzieć, gdzie jest ciało.
Dlaczego miałbym to zrobić?
Bo ten program, te spotkania, na które uczęszczasz
regularnie przez ostatnich kilka miesięcy...
-Dwa lata. -Dwa lata.
Tu chodzi o dokładną szczerość, jasne?
A życie z czymś takim
cię pożre.
Wrócisz do butelki, heroiny,
czy jaki narkotyk lubiłeś.
-Trawkę. -Do trawki.
Naprawdę. To... trawka.
Tak. Trawka jest zła.
Trawka jest... Jest... Jest bardzo zła.
To była tylko trawka?
Tak.
Palenie trawki prowadzi do palenia większej ilości trawki.
Jeśli powiem glinom, co zrobiłem, zamkną mnie.
Tego nie wiemy.
Zabiłeś go dopiero po tym, jak nam zagroził, prawda?
To jak działanie w samoobronie.
To pan doniósł na mnie glinom?
Tak.
Tak, to byłem ja.
Dokładna szczerość, tak?
Dbałem o swoją grupę. I o ciebie.
Słuchaj...
Sprawa wygląda tak.
Musisz płacić za to, co robisz w życiu,
możesz zapłacić teraz i mieć to za sobą
albo zapłacisz później.
Później jest zawsze gorzej.
Wiem, że to wydaje się szalone, ale to...
To najłatwiejsze wyjście.
W porządku.
Co w porządku?
Przyznam się.
To właściwa decyzja.
Jestem z ciebie bardzo dumny...
-Walter. -Walter. Walter.
Bardzo, bardzo dumny.
Może zabiorę cię na posterunek,
sprawdzę, czy dobrze cię traktują?
-Dobrze. -Tak.
Hej, Loudermilk...
Tak?
Myślisz, że mogę wrócić do grupy, kiedy mnie wypuszczą?
Oczywiście, Walter.
Zawsze możesz wrócić.
No i proszę. W porządku.
Dobrze. Nieźle. Dziękuję bardzo! Proszę wrócić!
Cholera! Hej, kolego!
To moje miejsce! Jasne?
Jestem szalonym psem i mam spuchnięte sutki!
Nikt mi nie zabierze dzieci!
Spokojnie, wielkoludzie.
Jestem właścicielem kawiarni.
Chciałem ci dać stary chleb.
Co za uroczy gest.
Przepraszam za wrzaski. Dziękuję bardzo.
W zasadzie jestem na diecie bez węglowodanów,
ale dziś sobie odpuszczam, więc dziękuję bardzo.
Hej, piesku.
Potrzebujesz wody?
Byłoby miło. Tak.
Ten chleb na pewno nie ma jednego dnia.
Wiedziałeś, gdzie jestem?
Ktoś z grupy cię zobaczył i się zmartwił.
To tylko w ramach zadośćuczynienia.
Ten bezdomny... Jest w szpitalu,
więc pilnuję jego miejsca, dopóki nie wyjdzie.
O, dobrze.
W każdym razie są godziny szczytu,
więc powinienem chyba wracać do roboty.
Ale dziękuję.
Dziękuję, że wpadłeś, Sam.
Hej, Ben.
Tak sobie myślałem... Może kiedy skończysz pracę,
prześpisz się u mnie na kanapie?
-Naprawdę? -Tak,
ale tylko jeśli wrócisz na spotkania.
Świetnie, świetnie. Tak.
Skontaktuję się z grupą.
Z tą, która pozwalała ci pić przez ostatni rok?
Nie. Przyjdziesz na moje spotkania.
Sam nie wiem, Loudermilk.
Poszedłem raz na to spotkanie.
Ci ludzie to banda świrów.
Masz dwa różne buty
i indyka na...
Wiesz...
Sam?
Brzmi dobrze. Zrobię to.
-W porządku. -Dobrze.
Do zobaczenia wieczorem.
W porządku, usiądźmy.
Słuchajcie.
Mam dobre wieści.
Zabrałem Waltera na posterunek, żeby przyznał się
do morderstwa.
Kto to jest Walter?
A ilu tu mamy morderców, idioto?
Jak... Jak go nakłoniłeś?
Porozmawiałem z nim od serca
o robieniu słusznych rzeczy.
Trzeba mu oddać, że to zrobił.
Właśnie dzięki takim rzeczom „Loudermilk Mówi”
zdobył dziesięć tysięcy obserwujących!
Nie gadaj. Naprawdę?
Chwila. Co to?
„Loudermilk mówi, że Papa John's to najlepsza pizza w mieście”?
Nigdy tak nie powiedziałem.
Chyba mówiłeś tydzień temu.
Na spotkaniu?
Może byłeś głodny.
Jest też jeden o firmie prawniczej i o ośrodku dla psów.
Dobra. Słuchaj, stary.
Jako że mamy już tyle obserwujących,
firmy zaczęły płacić za reklamy.
Płacić komu? Płacić... Płacić nam?
Tak. Odpalę ci 40%.
Nie, chcę mieć 50% i decydować o wyborze sponsorów.
Żadnego Papa John's, a Red Lobster
zdecydowanie odpada.
-Zgoda. -Czekajcie.
Wszyscy powinniśmy dostać po 10%.
Tak, 12 osób powinno dostać po 10%.
Tak, to uczciwe.
Wszyscy bierzemy udział w procesie twórczym.
Nie, nie. To nasza sprawa.
Tak? „Nędznicy nie mają żadnego lekarstwa poza nadzieją
„i tequilą”. To moje.
To parafraza cytatu z Szekspira.
Wrzuciłeś cytaty z nas wszystkich.
Może i biorę próbki z grupy,
ale tu nie ma praw autorskich.
Więc może powinieneś nazwać stronę „Fajne rzeczy zasłyszane w grupie”
i nikt nie byłby urażony.
Przy zmianie nazwy trzeba zmienić konto.
Straciłbym obserwujących.
Jeśli tak, nie cytuj mnie już.
W porządku. I tak bym nie cytował.
Miałem dużo problemów przez cytat z Tetrisem.
Dlaczego? To był dobry cytat.
Z Billa Murraya.
Splagiatowałeś Billa Murraya?
To myślenie równoległe.
Dwie osoby mogą wpaść na ten sam pomysł jednocześnie.
Ale on to powiedział dziesięć lat temu.
To nie w porządku, Tony.
To, co powiedziałeś
o sekretarce, też nie było twoje.
Jest mała szansa, że mogłem to usłyszeć albo przeczytać
i zanotować... w podświadomości,
ale nie... Dobra, wiecie co?
Zapomnijcie.
Nowa zasada. Odkładamy telefony.
Zgoda?
Żadnych telefonów na spotkaniach.
I tyle.
Dążymy do trzeźwości, a nie sławy.
-To dobry cytat. -Tak, zapisz.
Ale to ostatni.
Tłumaczenie napisów: Joanna Borawska