W POPRZEDNICH ODCINKACH...
Claire, moja córka, to dobra dziewczyna.
Odkąd niedawno zmarł mój mąż,
wymknęła się spod kontroli.
Nie prowadzę wizyt domowych.
Moja mama to zołza. Nie przyjmie mnie,
dopóki nie będę czysta, więc...
Co tu robisz?
Potrzebuję pomocy.
Masz gościa.
Miałeś...
rację.
Łatwo jest się krzywdzić, a trudno żyć.
Pamiętajcie, że przyszliście tu dla mnie.
Więc ktoś...
-Ja mogę. -Oprócz Claire.
Mugsy i ja słuchamy jej od miesiąca.
Poważnie?
Wszystko już powiedziałaś.
Pamiętasz?
Twoja mama zdradzała twojego ojca z sąsiadem,
kiedy byłaś jeszcze lesbijką.
Gdybym wiedział, że pójdziesz na zakupy,
nie poszedłbym z tobą.
Gdybym wiedziała, że tak będzie,
nie zaprosiłabym cię.
Spróbuj się tym cieszyć.
Kupujemy buty. Nie ma się z czego cieszyć.
Daj spokój. Mógłbyś poprawić swój wygląd.
Co jest złego w moim ubraniu?
Pomyśl o tym,
co twoje ubrania mówią światu.
Jeśli mówią: „Wal się i nie odzywaj się do mnie”,
to w porządku.
Naprawdę jest tak źle? Jestem...
A skąd to się wzięło?
Twój brzuszek jest piąty na liście rzeczy do poprawy.
Po prostu usiądź.
Znajdę ci coś. Wyluzuj.
-Mamo, jestem głodny. -Wiem, skarbie.
Zjemy z babcią miskę jagód acai w barze,
kiedy tu skończę, dobrze?
Chcesz miskę acai?
A-ca-i! A-ca-i! A-ca-i!
Idź pobawić się z Sonią.
Słodkie dziecko.
Dzięki. Chyba go zatrzymam.
Ile ma?
W przyszłym tygodniu kończy 50 miesięcy.
Co myślisz o tych?
Nie, nie gram w Wimbledonie.
A wy? Macie dzieci?
-My dwoje? -Ohyda.
Nie, my... Nie jesteśmy parą.
Boże, nie. To...
Tak tylko założyłam, skoro robicie razem zakupy.
Chodziłam na zakupy z moim byłym.
Ale uwielbiam dzieci.
Takie głośne, lepkie cudeńka.
Mamusiu, przewróciłem się.
O, kochanie!
Przykro mi.
Chodź tutaj.
A to dopiero.
To go zawsze uspokaja.
Nie wątpię.
Chyba bawi się znakomicie.
Słucham? To dzidziuś.
To nie jest dzidziuś.
-Jest. -Nie, nie, nie.
Nie jestem ekspertem,
ale chyba ogólnie przyjmuje się,
że dzidziuś ma nie więcej niż rok,
poniżej trzech lat są małe dzieci,
a potem po prostu dzieci
i właśnie to siedzi ci na kolanach,
popijając mleko z piersi.
Hej, co myślisz...
No i proszę.
Ty też będziesz mnie oceniać.
Nie, skądże.
To, co robisz ze swoimi, no wiesz, to wyłącznie twoja sprawa.
Dziękuję. Twój przyjaciel uważa,
że publiczne karmienie dzidziusia jest niewłaściwe.
To nie jest dzidziuś.
Jak mówiłem, żaden ze mnie Spock...
Mówisz o tym doktorze?
Nieważne.
Co do zasady, jeśli dziecko umie powiedzieć „jagody acai”
i jest karmione piersią między porcjami sushi,
może czas zacząć nalewać mu do filiżanki.
Wal się.
Próbuję tylko pomóc,
zanim zacznie cię ranić swoim zarostem.
Wiesz, dlaczego jesteś sam?
Bo jesteś dupkiem.
Nie jest sam dlatego, że jest dupkiem.
Jest sam, bo jest dupkiem, który beznadziejnie się ubiera.
Co tu się dzieje?
Bzyka się?
Jeśli tak, to źle to robi.
Cholera.
Co się stało?
Robiłem brzuszki i naciągnąłem sobie plecy.
Stary, nie,
przed intensywnymi ćwiczeniami należy się rozgrzać
przez 10-20 minut, żeby uniknąć kontuzji.
Pomóżcie mi wstać.
Dobrze, tylko się rozgrzeję.
No dalej.
-Dobra. -Podnieś mnie.
Dobra, dobra.
Co jest z tymi zespołami grungowymi z lat 90.?
Co to za nazwy? Jard Skóry?
Siedmioletnia Suka?
Afgańscy Wigowie?
Czy oni wszyscy zbierają się w barze
i wybierają najbardziej kretyńskie nazwy?
Pewnie tak.
Mogłaś dołączyć.
Duża czarna.
Jezu, co ty tu robisz, Quasimodo?
Kto pilnuje dzwonnicy?
Pomyślałem, że dzięki tym kozim sikom, które Felix nazywa kawą,
zapomnę o plecach.
To ty? Brzmiało, jakby ktoś usiadł w wiklinowym fotelu.
Weź coś przeciwbólowego.
Nie, lubię ból.
Przypomina mi, jak bardzo cierpię.
Ułóż je jak najszybciej.
Jasne.
Felix myśli, że wejdzie tu ktoś z przyszłości
i będzie szukał płyty dla...
O cholera.
Co się dzieje?
Claire, to ty?
O, państwo Endersby.
Co państwo tu robią?
Przyjechaliśmy na jeden dzień do miasta.
Lunch i zakupy.
Słyszeliśmy, że jest tu dobra kawa.
Tutaj, naprawdę?
Przykro nam z powodu twojego taty, Claire.
To straszne.
Bez twoich rodziców klub nie jest już taki sam.
Brakuje nam ich.
Tak, nie wątpię.
Dobrze widzieć, że pracujesz. Jesteś kierowniczką?
Tak. Tak jakby... Jestem zastępczynią kierownika.
Ale to duża odpowiedzialność.
Rozwiązywanie nagłych problemów.
Polegają tu na mnie.
Claire, niedobrze. Potrzebuję cię zaraz w łazience.
To robota dla dwojga...
I weź nóż do kupy.
Mamy tu bardzo mocną kawę.
Nie będziemy cię zatrzymywać.
Dobrze było cię zobaczyć.
Jeśli możemy pomóc tobie i mamie,
śmiało do nas dzwońcie.
Byłaś wobec nich niegrzeczna, nie uważasz?
Nic nie wiesz, Loudermilk.
Na to wygląda.
Moja mama zdradzała tatę z panem Endersbym.
Jezu. Skąd wiesz?
Bo co sobotę grali w klubie w brydża
i raz, kiedy byłam w liceum,
miałam nocować u koleżanki,
ale wróciłam do domu i zobaczyłam
moją mamę na kanapie z panem Endersbym.
We flagrante delicto?
A co to, do cholery, znaczy?
Nie, obejmował ją ramieniem, a kiedy mnie zobaczyli,
podskoczyli, winni jak nic.
Twoja mama?
Po prostu trudno mi to sobie wyobrazić.
Nie, już mam.
Halo. Przestań.
To moja mama. Obrzydliwe.
Dawaj nóż do kupy!
OŚRODEK KULTURY NIEPOKALANEGO SERCA
Chwilę. Poczekaj. Mówisz, że zgodnie z prawem
możesz potrącić pieszego,
który przechodzi przez ulicę. Zgadza się?
Jeśli to jest poza przejściem, tak.
Na pewno tak mówią przepisy.
Na pewno przepisy tak nie mówią,
bo na 100% to nielegalne.
To tak jak bramkarz hokejowy poza linią.
Nic cię nie chroni.
Za siatką jest pole zwane trapezem,
gdzie bramkarz jest chroniony.
Wsadź sobie ten trapez w tyłek.
Jako osoba, która nie może już legalnie prowadzić samochodu,
zaryzykuję i zaproponuję całej grupie,
w której prowadziliśmy po pijaku kilkadziesiąt razy,
nie podjudzajmy się do rozjeżdżania pieszych.
Cześć.
To nie zebranie rodziców.
Tu są tylko pijacy i ćpuny.
Świetnie. Moi ludzie.
Ale to jest spotkanie tylko dla mężczyzn.
-Słucham? -Co?
Na co mam patrzeć?
A tak, w porządku. Oprócz niej. Traktujemy ją jak faceta.
Bzdura.
Pozwól jej dołączyć, jeśli chce.
Usiądź.
Dobra, świetnie. Siadaj.
Dziękuję.
Cześć wszystkim. Jestem Brooke.
-Cześć, Brooke. -Cześć.
Hej, Brooke.
Chcesz nam opowiedzieć swoją historię, Brooke?
Pewnie. Z przyjemnością.
Jak mówiłam, jestem Brooke i jestem alkoholiczką.
Jestem trzeźwa od trzech lat i 57 dni.
Przeprowadziłam się tu z Chicago,
gdzie przez dwa lata prowadziłam grupę dla uzależnionych.
Co cię sprowadza do Seattle?
Mam sieć klinik wellness
i dzielę między nie czas, więc oto jestem.
Jakie usługi oferujecie?
Głównie wschodnią medycynę.
Gdy za drugim razem wytrzeźwiałam,
uratowała mnie akupunktura,
więc kiedy w końcu wróciłam do zdrowia,
postanowiłam zrobić z niej swój zawód.
Ale oferujemy też kręgarstwo,
masaż shiatsu, pilates, terapię światłem, reiki...
Cały zakres.
A co stało się za pierwszym razem?
Pierwszym razem?
Mówiłaś, że wytrzeźwiałaś
dzięki tej akupunkturze za drugim razem.
Co się stało za pierwszym?
Cóż, to długa historia.
Opowiedz.
Dobrze, więc...
Podczas mojego wesela upiłam się do nieprzytomności
i uprawiałam seks z DJ-em w apartamencie dla nowożeńców.
Nie, nie, Ed.
Nie.
Następnego dnia mąż kazał mi wybrać między nim a piciem.
Znalazłam grupę i przez jakiś czas się udawało,
ale nigdy nie mógł mi naprawdę wybaczyć,
a ja też nie mogłam wybaczyć sobie samej.
To nie było łatwe, więc zaczęłam znowu pić
i w końcu on odszedł...
Nawet bez pożegnania.
Więc na weselu miałaś DJ-a? Nie zespół?
Rozumiem Brooke.
Nie zdążyłam się pożegnać z tatą, zanim zmarł.
Zaczekaj chwilę. Przywłaszczyłaś sobie jej historię.
Chcę się czegoś dowiedzieć o tym DJ-u.
Grał na twoich piersiach jak na odtwarzaczu?
O tak...
To miałem na myśli,
mówiąc o spotkaniu tylko dla mężczyzn, ale po prostu...
Claire, powiesz coś więcej?
Tak, dobrze.
Tej nocy, kiedy zmarł mój tata,
byłam na imprezie bractwa studenckiego
i nie odebrałam jego ostatniego telefonu.
Gdybym nie piła galaretkowych drinków,
może bym z nim porozmawiała.
Może on by nie...
Naprawdę mi przykro, Claire.
Na pewno wiedział,
że go kochasz.
Dobrze.
Dzięki, że to opowiedziałaś, Claire.
Dziękuję, Brooke.
Więc podsumowując, nie potrącajcie pieszych.
To bardzo ważne. Zespół, nie DJ.
-Cześć. -Cześć.
Miło, że przyszłaś dziś na spotkanie.
-Dzięki, że opowiedziałaś swoją historię. -To ja dziękuję.
Myślisz, że jeszcze przyjdziesz...
-Zależy, jak się będę czuła. -Boże.
Jezu Chryste. Co jest?
Pomogę ci.
Nie, nic mi nie jest.
Odetchnij głęboko kilka razy. Weź wdech ze swoim bólem...
I wypuść go z wydechem.
Co to, poród?
Dzięki za trening Lamaze.
Naprawdę jest w porządku. Dziękuję.
Tylko spojrzę.
Nie, nie, nie. Nie dotykaj.
Dobrze.
W porządku, rozumiem.
Nie wierzysz w te bzdury.
Claire, to moja wizytówka.
Niech zadzwoni, jeśli mu się pogorszy.
Dobrze.
Loudermilk.
Cześć, Mike.
Wszystko w porządku?
Tak, pewnie. A u ciebie?
-Potrzebujesz czegoś? -Przyszedłem do Claire.
Dzięki, ale mam już zaplanowane spowiedzi na ten tydzień.
Chciałem porozmawiać na osobności w moim gabinecie.
No nie, ja pierdolę!
Uważaj na słowa.
Przykro mi, kochanie, ale nie odbierasz moich telefonów,
nie odpowiadasz na wiadomości...
Tak, bo nie chcę z tobą gadać.
Usiądź, Claire.
Tylko szybko.
Miło cię widzieć, Claire.
Rozumiem, że lepiej sobie radzisz.
Tak, to prawda.
Świetnie wyglądasz.
Dzięki.
No dobrze...
Chciałam się z tobą skontaktować, żeby powiedzieć ci,
że chcę sprzedać dom.
Pierdolisz?
Claire, proszę. Jesteś w świętym miejscu,
a dla twojej matki to nie jest łatwa decyzja.
Jest za duży dla jednej osoby i nie mogę sama o niego dbać.
I prawdę mówiąc, powinnyśmy iść do przodu.
Pewnie.
Co to ma znaczyć?
Nie zrobię tego tutaj.
Chcesz go sprzedać, dobrze.
To tylko budynek, a nie dom.
Już od dawna nim nie jest, więc śmiało.
Skończyłyśmy?
-Tak. -Świetnie.
Nie, nie.
Jest jeszcze coś.
Przeglądałam rzeczy twojego ojca
i odłożyłam kilka dla ciebie.
Pomyślałam, że mogłabyś niedługo po nie wpaść.
Jeśli się zgodzę, będę mogła wyjść?
Jasne.
Super.
To wszystko.
Nic ci nie jest.
Całe szczęście, że jesteś.
Jakie masz hasło do Netfliksa?
Cholerne plecy.
-Pisane łącznie? -Nie. To...
Dianne-podkreślnik-wiest-zero-trzy.
Jezu.
O nie, znowu.
Tak, te cholerne plecy strasznie mnie bolą.
Mogę jakoś pomóc?
Siedź na tyłku
tak jak teraz i nie kiwnij palcem.
Nie ma sprawy.
To przez nią.
Przeze mnie?
Tak, powiedziałaś, że mam brzuszek.
Co? Kiedy?
-W sklepie obuwniczym. -Nieprawda.
Zasugerowałaś to, mówiąc: „Masz brzuszek”.
Mówiłem. Powinieneś się rozgrzać.
Przestań. Boli, kiedy mówisz.
Czy to świeczka?
Tak, było tu trochę nieświeżo, a poza tym
lubię wąchać przyprawę dyniową, kiedy się masturb...
Kiedy oglądam telewizję.
Dzięki. Zepsułeś mi wszystkie Święta Dziękczynienia.
I świeczki.
Będę u siebie.
UNIWERSYTET WASZYNGTONU SKAMIELINY NA ANTARKTYDZIE
Co jest?
Hej, słonko. Wcześnie wstałaś.
Spałeś tutaj?
Nie wiem, czy można to nazwać spaniem.
Zrobię ci kawę.
Jesteś aniołem.
Czego chciał wczoraj ojciec Mike?
Nic takiego.
Wiesz, beznadziejnie wyglądasz.
Na pewno nic nie możesz wziąć?
To tylko poranne trzaski.
Trochę kofeiny i się ich pozbędę.
Dobra.
Zrobiłeś sobie okłady z moich mrożonych mango?
Są organiczne, dupku.
Robię z nich koktajle.
Dobra, już ich nie potrzebuję.
Skoro już o tym mówisz, chętnie wypiję koktajl.
Widzisz, nic mi nie jest.
-Co to? -Wizytówka Brooke.
Nie, dzięki.
Zadzwoń do niej.
Przydałoby ci się trochę zdrowia.
Przydałoby mi się tylko pójście do toalety.
Pomogę ci, stary.
Uwaga... Raz, dwa, trzy.
Czekaj, nie...
SPRZEDANE Russell Jones NIERUCHOMOŚCI
Nie wiem, czy będziesz coś z tego chciała.
Ale może znajdziesz tu coś istotnego.
Oczywiście, że chcę. Nic więcej mi nie zostało.
Ja nadal tu jestem, Claire. Nigdy nie odeszłam.
Odeszłaś dawno temu.
Dość tych aluzji, Claire.
Już dość czasu się na mnie gniewasz.
Jeśli musisz coś powiedzieć,
to dorośnij i powiedz.
Co takiego strasznego ci zrobiłam?
Naprawdę mam to powiedzieć?
Powiedz.
Puszczałaś się, a kiedy tata się dowiedział, zabił się.
-Co? -Widziałam cię z panem Endersbym.
Nie jestem kretynką.
Nie wiesz o wszystkim, co się wtedy wydarzyło.
Wiem więcej, niż myślisz.
-Wiem wszystko. -Nie, nie wiesz.
-Otwórz drugą szufladę. -Co?
-Dlaczego? -Po prostu otwórz.
Co?
Otwórz kopertę.
„Moja Najdroższa, jest późno, ale musiałem napisać
„i powiedzieć ci, jak pięknie dziś wyglądałaś,
„jak zabiło mi serce, kiedy weszłaś do pokoju”.
Więc tata cię kochał.
Zobacz, kto jest adresatem.
Moja Najdroższa...
Linda Endersby.
Pani Endersby?
Co? Ale tata...
Tata nie zrobiłby czegoś takiego.
To prawda, Claire.
Tej nocy, kiedy zobaczyłaś tu Johna, przyszedł powiedzieć mi o romansie.
Ja też nie chciałam uwierzyć,
dopóki nie zobaczyłam tych zdjęć.
Jakich zdjęć?
Co?
Nie rozumiem.
Dlaczego po prostu się nie rozwiodłaś?
Nie wiem.
Może dlatego, że jestem do bólu katoliczką,
a może dlatego, że wiedziałam, jak cię to zrani,
ale ostatecznie nie było potrzeby.
Kiedy Linda się dowiedziała, że firma taty ma upaść,
zostawiła go.
Dwa tygodnie później był już martwy.
To był zupełny oszust.
Kłamał w każdej sprawie.
Nie. Nie był oszustem, kochanie.
Był dobrym człowiekiem i jak wielu dobrych ludzi miał wady.
Ale kochał cię najbardziej na świecie.
To zawsze było prawdą.
Ale ja też cię kocham.
Claire, Claire.
-Hej. -Hej.
No proszę.
Gdzie byłaś?
No wiesz. Tu i tam.
Tęsknimy za tobą.
Mogę ci coś dać?
Ja stawiam.
Cokolwiek chcesz.
Dobrze, że w końcu przyszedłeś.
Miałem do wyboru to albo eutanazję,
ale rzut monetą zadecydował.
Często ból w dole pleców
ma źródło w niepokoju i ukrytej złości.
Co ty nie powiesz.
Na szczęście tylko naciągnąłem mięsień.
Sugeruję tylko, żebyś pozbył się gniewu.
Nie jestem zły!
Wyciągnij rękę.
-Jesteś zły. -Posłuchaj...
Doceniam troskę, ale nie przyszedłem tu na odczyt.
Przyszedłem, żebyś potrzaskała mi plecy.
W porządku.
Teraz weź głęboki wdech...
I wydech.
To był trzask!
Zdecydowanie trzask.
To... To chyba zadziałało.
Jak to zrobiłaś?
Wiesz, trochę voodoo.
Spróbujmy jeszcze raz.
Obróć się na plecy.
Dobrze.
Możesz czuć się trochę niekomfortowo.
Głęboki wdech...
I...
Dobrze, druga strona.
Głęboki wdech i...
Całkiem przyjemnie.
Jestem trochę oszołomiony, ale...
Mój były mąż miał problemy z plecami
i to zawsze pomagało.
I burbon. Dla niego.
Nie dla ciebie.
Ani dla mnie.
Swoją drogą, powinieneś spróbować Reiki. Odmieni twoje życie.
-Poszedłeś. -Tak.
Mój zakres ruchu wzrósł o 75%.
Spokojnie, tygrysie. Przed tobą jeszcze dużo pracy.
Będę czekać w środku.
Dobrze.
Świetnie się dogadujecie.
W przyszłym tygodniu ma mi zrównoważyć czakry.
-Serio? -Nie, do cholery.
Co to są czakry?
Jaja sobie robisz.
Z kim będziesz nawiązywał kontakty w środku nocy?
Daj spokój, stary. Młody w końcu znalazł pracę. Wyluzuj.
Jako barman. Jest alkoholikiem.
To przepis na katastrofę.
Samowi Malone'owi się udało, prawda?
I to całkiem nieźle.
-Kto to jest Sam Malone? -Wal się.
Cisco, dam ci nieproszoną radę.
Praca jako barman to bardzo, bardzo, bardzo zły pomysł.
Czy ktoś chce coś dodać, zanim skończymy?
-Ja coś powiem. -Śmiało, Claire.
Byliście kiedyś na kogoś tak wściekli,
że zapomnieliście już, jak to jest nie być wściekłym?
Mam tak ze wszystkimi znajomymi.
Ja tak miałam z moją mamą po śmierci taty.
Ale źle to wszystko zrozumiałam.
Okazało się, że tata...
nie był taką idealną osobą, za jaką go uważałam.
Wiecie...
Śmierć mojego taty
sprawiła mi tyle bólu,
że po prostu...
Nawet nie mogłam myśleć o życiu bez niego.
Więc zagłuszałam to alkoholem i narkotykami
i wszystkim, co tylko wpadło mi w ręce.
I przez jakiś czas się udawało.
A potem nie.
Teraz jestem trzeźwa...
i jest lepiej.
O wiele lepiej...
Wiem to.
Ale z jakiegoś powodu
nadal czuję, jakbym nie poszła do przodu.
Jakbym nadal tkwiła w miejscu
i bała się ruszyć,
bała się zrobić następny krok.
Witaj w klubie, mała.
Odkupiłem ci mango, ale nie...
To rzeczy twojego taty?
Tak.
Jest tu coś dobrego?
Zeppelin.
O, cholera.
Houses of the Holy.
-Nieźle. -Chcesz?
Nie mogę tego wziąć.
Nie, powinieneś to wziąć.
To nie dziwne? Żebym zabrał winyl twojego zmarłego taty?
Tylko kiedy mówisz o nim „winyl mojego zmarłego taty”.
Co to?
Kula śnieżna.
Nie możesz jej wziąć.
Nie, to o Uniwersytecie Waszyngtonu.
Tak, dostałam się.
Naprawdę?
Tak, oficjalnie jestem Huskym.
Masz kilka dodatkowych kilogramów,
ale dobrze ci w nich.
Posłucham tego.
Zobaczę, czy pieśń pozostaje ta sama.
Tłumaczenie napisów: Joanna Borawska