Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
- Ile chcesz? - 20 dirhamów.
- Za drogo. - No to 10.
Dam pięć.
Zgoda.
Daj mu pięć dirhamów.
Zmiataj.
Na studia.
Od nas wszystkich.
Nie mogę.
Synu, przecież chcesz być architektem. Rodzina ci pomaga.
Zbuduję wam najpiękniejszy dom we wsi.
Yassine, weź.
Daj to wybrance serca.
Dziękuję.
Życzy ci szczęścia.
Uda ci się, bracie. Jesteś najlepszy.
Cóż, czas na mnie.
- Wiza studencka? - Tak.
Witamy we Francji.
MĄŻ CZY NIE MĄŻ
Nie daję rady.
Pokaż.
Zacznij w tym punkcie. Zakreśl okrąg,
a jego obwód dotknie krawędzi.
Dla ciebie to łatwe.
Męczę się tak samo jak ty.
Muszę zdać egzamin. Dla siebie, dla rodziny.
Rodziny?
Poświęcili się dla mnie.
Jesteś jak mój ojciec.
Też ciężko pracuje. Jest ambitny, wyznaje wartości.
Ale ja jestem obcy.
Muszę się starać bardziej.
Ja też jestem inna. Gruba. Wyglądam jak szafa.
Nie.
Wystrzałowo jak armata.
W porządku?
- Tak. - Na pewno?
- Tak, nie bój się. - Pomogę ci.
Dziadowskie krzesła.
- Rozwalone. Pójdę już. - Napijemy się?
- Dobrze. - Fantastycznie.
Co to za wisiorek?
Należał do mojej babci, a potem do mamy.
Kiedyś dam go wybrance serca.
Może mnie?
Może na przyjęciu po egzaminie?
Myślałam o tym.
Nie lubię takich przyjęć.
Boję się zbłaźnić.
Teraz będzie inaczej. Pójdziesz ze mną.
Masz moje zadanie?
Cześć, Stan.
Pójdę już.
Ratujesz mi życie.
- Chodzisz z hipopotamem? - Claire jest świetna.
Żartowałem.
Boję się egzaminu.
Nie masz powodu. Jesteś najzdolniejszy.
Postawię ci drinka.
- Nie piję. - Jednego.
Mowy nie ma.
Obudź się.
Która godzina?
O nie.
To niemożliwe.
Pan nie oblał egzaminu. Pan go opuścił. To co innego.
- Chcę przedłużyć wizę o rok. - Proszę posłuchać.
Musi pan opuścić kraj.
Tu Yassine. Nagraj wiadomość.
...Ytseizduwd zar oP .aj uwonz oT.
Zaczynam się martwić. Oddzwoń.
Patrz, jak się przebrał hipopotam.
Hipcio, brakuje ci połowy serca.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Stylowy budynek.
Konstrukcja sprężona jest lżejsza.
- Na trzecim piętrze... - Wszystko gra?
Nie spać. Do roboty!
Spadać! Inspekcja pracy! Wynocha!
Ludo?
Słucham.
Właśnie trochę zaoszczędziłem.
Cześć. Pomóc ci?
Nie odmówię. Fred.
Yassine, sąsiad.
- Lisa. - Miło mi.
- Pomóc? - Czekaj.
Nie mam pracy, więc nie mogę grać. Przechowasz konsolę?
- Dobrze. - Dzięki.
Czemu się nie ożenisz?
- Prosiłem przyjaciółkę. - Co powiedziała?
Zgadzam się.
Wyjdziesz za mnie?
Tak. Za 15000 euro.
15000 euro?
W gotówce.
15000 euro?
Za te 30 euro ode mnie wiele nie zdziałasz.
To i tak dużo, Jacqueline. Między sąsiadami...
Skończyłem.
Nieładnie wykorzystywać niedolę innych.
Założę ci kapeć.
Jesteś taki dobry, Yassine. Ja mogę za ciebie wyjść.
Zrobiłabyś to dla mnie?
Zrobię coś dobrego przed śmiercią.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Przeleć mnie.
- Słucham? - Przeleć mnie.
Po co?
Serio? Chciała, żebyś ją przeleciał?
Żenada!
A twoja koszula to nie żenada?
To bluzka Lisy. Posiałem pudło z koszulami.
Odlot! Chodź, fotka!
To Yassine! Sana, chodź! Jak się masz, synku?
- Dobrze, a wy? - Również.
Kiedy wracasz i kiedy się ożenisz?
Mam ważny projekt.
Ciągle to mówisz.
Budowa wiaduktu trwa.
Mój syn stawia wiadukt!
- Co to takiego? - Na pewno coś świetnego.
Dzięki za te 400 euro, ale nie przysyłaj pieniędzy.
To drobiazg.
Mama chce do ciebie pojechać.
Nie, jestem zbyt zajęty.
Poradzę sobie tam sama.
Muszę wracać do pracy. Trzymajcie się.
Do zobaczenia!
Wiadukt. Wielki wiadukt.
Mam dosyć tej komedii.
Musisz im w końcu powiedzieć.
Nigdy.
Nie powiem im: „Nie projektuję budynków.
Mieszam cement. Do tego jestem tu nielegalnie”.
Idź na spotkanie absolwentów.
Wstyd mi. Tobie dobrze na bezrobociu.
A do tego Claire...
- Zapomnij o niej. - Dałem plamę.
- Nie spojrzę jej w oczy. - Coś wymyślimy.
Może nie mam pracy, ale mam pomysły!
Władze przyznały francuskie obywatelstwo
i odznaczenie za bohaterstwo Bachirowi Arfaouiemu,
który uratował matkę z dzieckiem.
Decyduj. Ja mam paszport.
Jesteś pewny?
Tak.
Dobrze. Dzięki, bracie.
Kurde, ale mam pietra.
Mam tego dosyć! Odsuńcie się, bo skoczę!
Do zobaczenia w niebie.
Czekaj! Nie nagrywa się.
Na pomoc!
Z drogi!
Jesteś cały?
Już dobrze, brat jest przy tobie.
Dziękuję.
Pomogę panu.
Dzięki.
Już sobie poradzę.
W porządku?
Tak, dziękuję.
Noga!
- Cześć, Daoud. - Moja forsa.
Daj mi trochę czasu. Straciłem pracę, ale nie zapomnę.
Lepiej żeby nie, sukinsynu.
Jedzie od was. Spadajcie!
Wysłałeś forsę Daouda rodzinie?
- Tak. - Odbiło ci!
Nie miałem wyjścia.
Czemu to zrobiłeś?
Odważne, co?
Odważne? Głupie!
Jesteś gorszy niż moi uczniowie.
Nie jestem dzieckiem.
Nigdy nie pracowałeś, nie masz pieniędzy.
W końcu nie wytrzymam. Potrzebuję mężczyzny.
Nie wiesz, kto to taki? Już mówię.
To ktoś taki jak ty,
ale z pracą i zamiarem założenia rodziny.
Fred, chcę za ciebie wyjść.
Ładna bluzka.
Seksownie w niej wyglądasz.
Co robisz?
ZAPROSZENIE NA ZJAZD ABSOLWENTÓW
Yassine Tchoukliba! Co u ciebie słychać?
Pracowałem w Katarze.
- Ekstra! - A co u ciebie?
Zmieniłem zawód. Teraz jestem policjantem.
Kryminalnym.
Zapalmy. Zabrałem świetne zioło dwóm Arabom.
- Nie palę. - Na pewno?
Wezmę sok. Na razie.
Co u was?
Wzięłyśmy ślub.
Winszuję. Wasi mężowie tu są?
Dureń.
Wzięłyśmy ślub ze sobą.
Jesteście małżeństwem.
Nieważne.
Nieważne?
Na razie.
Zdrówko.
- Jak leci? - Stan.
Naprawdę pracujesz dla Katarczyków?
Nad poważnym projektem.
Geniusz.
- Cześć, Stan. - Cześć.
Ja pracuję w Clyde & Borrow.
Miałbym dla ciebie fuchę.
Urabiam Katarczyków. Ale mają dziwny gust.
Potrzebny mi ktoś taki jak ty. Tylko nie zaśpij jak na egzamin.
- Mathias przyszedł. - Zadzwonisz?
Yassine?
Claire?
- Przepraszam, pomyłka. - To ja.
Zmieniłaś się. Ale wciąż jesteś ładna.
Wyszedłeś spod ziemi?
Tak.
- Wystawiłem cię do wiatru. - Nie szkodzi.
To było najlepsze, co mi się przytrafiło.
Ocknęłam się i wzięłam sprawy w swoje ręce.
Zrzuciłam 30 kilo i zdobyłam świetną pracą.
Mam udane życie.
Zostawię was.
Choć lubisz, kiedy się na ciebie czeka. Pa.
Pa.
Coś nie tak?
Wszystko gra.
Być może znalazłem pracę.
- Nie masz wizy. - Kurde...
To kolega. Wyznam mu prawdę.
Prawda nic nie daje.
Cześć, Yassine.
- Wychodzicie? - Nieważne.
- Fred. - Tak?
Weźmy ślub.
- Że co? - Pobierzmy się.
- Ty również? - Uratujesz mnie.
Lisa miała rację.
- Jesteś gejem. - Co?
Samotny dekorator wnętrz.
Architekt.
Lisa się ucieszy, że się ujawniłeś.
Przestań. Od razu się rozwiedziemy. A ja dostanę wizę.
Odmienisz moje życie.
Jesteś moim kumplem. Pierwszym kumplem-gejem...
- Nie jestem gejem. - Ale to niemożliwe.
Lisa chce za mnie wyjść.
Wspiera mnie.
Jeśli się pobierzemy, to z nią ożenię się dopiero...
Zgoda.
Ale tylko, żeby ci pomóc.
Dzięki.
- Spoko, mój geju. - Nie jestem gejem, jasne?
Proszę za mną.
Katarczycy kupili zoo.
Chcą tam ekologicznego hotelu. Pięć gwiazdek.
Sto milionów euro.
Znasz arabską kulturę i zwyczaje.
Z tobą mam większe szanse.
Możesz pracować w zespole?
Uwielbiam to. W zespole idzie mi lepiej.
- Samemu też dobrze. - Oczywiście.
- O wilku mowa. - Co on tu robi?
- Claire, proszę. - Tylko nie z nim.
Przydzielę mu Quentina.
Co? To ja zdobyłam kontrakt.
Co jej się stało?
Hamid, odłóż sziszę.
Mówiłam, nie w klasie.
Ona mnie uspokaja!
Kontynuujmy. Jaką mamy tu figurę retoryczną?
„Spoko, koleś, skończ tę gadkę. Przyznaj się, czy pieprzysz matkę”?
Ja pamiętam! Zajrzę tylko do zeszytu.
To megalofon!
Nie, kulą w płot. Ktoś inny?
To metafora. Autor każe komuś spadać.
Właśnie!
Przepraszam. Hamid, prowadzisz lekcję.
Wszystko w porządku?
- Tak. Mam nowinę. - Zatrudniłeś się?
Nie, nie taką.
Chcesz się ożenić?
Tak.
Ale...
- To jej fagas? - Jestem tak samo napakowany.
Jedz, to będziesz silny.
To wymówka, żeby nic nie robić.
No to ty za niego wyjdź.
Nie chcesz się ze mną ożenić.
To nie tak.
Kocham cię.
Z tobą ożenię się potem.
Dopóki żyję, nie pobierzecie się!
Panie Yassinie Tchouklibo.
Czy bierze pan za męża
pana Frédérica Philippe'a Maurice'a Marcela Marvala?
Tak.
Panie Frédéricu Philippie Maurisie Marcelu Marval.
Czy bierze pan za męża
pana Yassine'a Tchouklibę?
Za pozwoleniem, chciałbym coś powiedzieć.
Yassinie, mój skarbie.
Kocham cię jak skóra słońce,
jak włosy wiatr,
jak pszczoła tulipan,
jak Romeo Julię.
Tylko z happy endem.
Kocham cię tak, jak tylko ja ciebie...
Czasem w związku trzeba się poświęcać.
Ale zawsze z miłości.
Kocham cię.
- No więc? - Przepraszam. Tak.
Ogłaszam panów mężem i mężem.
Możecie się pocałować.
No tak...
Wieczorem poleje się szampan!
Będzie tryskał!
Czy teraz mogę już pracować?
Tak.
- Dzięki, że przyszłaś. - Puść.
- Gratuluję. - Dzięki.
To tylko tymczasowe? Rujnujesz mi życie.
Zdjęcie?
Świetnie.
Królewska uczta!
Pani Tchoukliba na nią zasługuje.
Wieczorem pani Tchoukliba zabawi męża.
O czym ty mówisz?
Sądzisz, że jesteś atrakcyjny? Ja jestem bardziej.
Cześć. Nie przeszkadzajcie sobie.
- Rachid. - Cześć.
- W porządku? - Nie!
Ile jest 400 razy 3?
- 1200. - 1500!
3 razy 400 to twój dług. Ile?
1500?
Spoko, znalazłem pracę.
Pospiesz się, bo cię zabiję.
Ładny pies.
Też mu się podobasz. Popilnuj go w sobotę.
Pomagam mamie.
Popilnuj go, bo ciebie też zabiję!
- Miłego dnia. - Nigdy więcej nie pij z mojej puszki.
Przerwa na lunch. Chcesz pizzę?
Nie.
Między nami gra?
A czemu nie?
Racja. Stwórzmy zgrany zespół.
Nie.
Nie jesteśmy zespołem. Pracujesz dla mnie.
Dla ciebie?
Ja dla ciebie?
Dobrze, pracuję dla ciebie.
Odparłem: „Mam pracować dla ciebie? Nigdy”.
Brawo.
Wyrwiesz ją?
Skupiam się na pracy.
Puszczaj! Nie! To wariat!
Doprowadzi was do szału!
Chodźmy stąd.
Tchoukliba! Marval!
Brzydzę się takimi oszustami.
Co to ma być? A co z Republiką? Z ojczyzną?
Wiem, co to ojczyzna. Służyłem w Iraku.
W Legii Cudzoziemskiej.
Kontynuujmy.
- Papierowe małżeństwo? - Skąd.
Znam się na nich.
Olga Popowa, 21 lat.
Wyglądamy na szczęśliwą parę, prawda?
Tak.
Może was to dziwić, ale wyszła za mnie tylko dla papierów.
Nie...
Nabrała mnie. Przysiągłem sobie, że to się już nie powtórzy.
A więc...
- Czy to papierowe małżeństwo? - Nie.
Doskonale. To wszystko.
Ale wkrótce się zobaczymy.
Ale wpadliśmy.
Jak nas przejrzy, koniec z pracą, deportacja i rodzice we łzach.
Dzwonek.
Kurde, staram się grać.
- Dzień dobry. Inspektor Dussart. - Dzień dobry.
- Dzień dobry. Inspektor Dussart. - Yassine?
- Co? - Chodź.
Mogę wejść? Chyba że coś ukrywacie.
- Skądże. - Przepraszam.
Jedna szczoteczka?
Wszystkim się dzielimy.
Pojedyncze łóżko?
Lubimy się przytulać.
- Praktyczna pozycja. - Uwielbiamy seks.
O tak.
Wyszedł.
- Wyszedł. - Na pewno?
- Kiedy się poznaliście? - Rok temu.
Plany na przyszłość?
Mamy takie marzenie.
Jeśli coś odłożymy, chcemy hodować zwierzęta.
Jakie?
- Konie. - Pstrągi.
Pstrągi czy konie?
- Konie. - Dlaczego ty decydujesz?
A inne plany?
Chciałbym zajść w ciążę.
Takie marzenie.
Dobrze.
- Nie daliśmy panu nic do picia. - Kawa, mojito?
- Do zobaczenia. - Dobrze!
Dzień dobry. Prowadzę sprawę Yassine'a Tchoukliby
z waszego miasteczka. Wziął ślub. Partner to Frederic Marval.
Może mi pan powiedzieć, czy wziął też ślub w Maroku?
Już sprawdzę w bazie danych. Proszę zaczekać.
- Zouileikha! - Co?
Czy młody Tchoukliba ma żonę?
Nie, jego matka już się niecierpliwi.
Ucieszy się. Ożenił się we Francji.
Nie, proszę pana. Nie jest tu żonaty.
Dziękuję.
Wyrazy szacunku od kolegi po fachu...
Rozłączył się.
- To koszmar. - Spokojnie, będzie dobrze.
- Liso. Wyglądamy wiarygodnie? - Nie.
Jesteś moim mężem, śpisz tutaj.
- Mowy nie ma. - Na kilka dni.
Fred i ja nie możemy sypiać osobno.
Myślisz, że mi się to podoba? Ten wariat może wpaść w każdej chwili.
Fred? Nic nie mówisz?
Chcesz tu spać?
Nie odchodź.
Wróć.
Przepraszam.
Przejdzie jej.
Będziemy wiarygodni.
- Po co nam pies tego niewidomego? - Nie zauważy różnicy.
- Odpowiedz? - Geje kochają małe psy.
Coś nie tak, Chopi?
Jesteś w złym nastroju? Niedobry pies, zły.
Daoud pożyczył ci forsę?
I powierzył psa. A forsa nam się przyda.
Tylko oddaj swój dług.
Żeby być wiarygodni, musimy poznać ich zachowanie. Obserwuj i ucz się.
- Miałem rację z Chopim. - Sprytne.
Patrz. Identycznie ubrani.
O, mieszana para.
Tak jak my.
Cieszę się. Mamy styl!
Prawda, Chopi?
Jeśli Dussart teraz będzie coś podejrzewał...
Kochani. Wpadnijcie do Narzędziowni w sobotę.
Sukces!
Wtopiliśmy się.
Na oczach męża?
Serio?
Stój! Nie zabijaj Chopiego!
Nie bój się, brat cię uratuje.
Głowa mnie boli.
Będzie dobrze.
Tak sądzisz?
Mówiłem o Chopim.
Co powiemy niewidomemu?
To, co powiedział weterynarz. Odpoczynek, półmrok i wyliże się.
I tak nie zauważy różnicy.
Daruj, Chopi.
Pan jest niegrzeczny. Już tak nie zrobię.
- Ładne. Co to? - Projekt dla Katarczyków.
Golisz jądra?
- Nie. - Powinieneś.
To dodaje centymetr.
Claire, weekend w Rzymie. Od piątku do niedzieli. Co ty na to?
Zastanowię się.
To postęp.
Pozwolę wam pracować.
Stan ci się podoba?
- Daruj, nie moja sprawa. - Właśnie.
Masz plany korytarza?
Mam inny pomysł. Chcesz zobaczyć?
Od pomysłów jestem ja i Stan, a nie ty.
Dzień dobry. Ja do pana Tchoukliby.
- Dzień dobry. Ma pan chwilę? - Nie. To znaczy tak.
Napijmy się kawy.
Jak się panu pracuje?
Świetnie. Jestem zadowolony.
Mój szef nie wie, że jestem gejem i wziąłem ślub.
Nie wie?
Też jest gejem, agresywnym. Napastowałby mnie.
- Wszystko gra? - Tak. To pan Dussart z prefektury.
- Stanislas Dubreuil, mój szef. - Jak się pan ma?
Co za mięśnie.
- Gra pan w squasha? - Nie. Mam kilka pytań.
Jestem zajęty, ale możemy porozmawiać w gabinecie.
- Wydaje się pan spięty. - Jest spięty.
Zrobię panu masaż.
Wyczuwam spore napięcie.
Muszę iść. Wiem to, co chciałem.
Już pan idzie?
Miły człowiek.
Bardzo.
NARZĘDZIOWNIA
- Dobry wieczór. - To ty skoczyłeś na barkę?
Możliwe.
- To był odlot. - Dzięki.
Wchodźcie.
Zatańcz, jeśli jesteś mężczyzną. Widzisz?
Laseczka?
Nie, dziękuję.
Odczep się, to nie burdel!
- Zaczepia. - Nie szkodzi.
To twój facet?
Mąż.
Szczęka, co ci mówiłem? Spadaj!
- Szampana, kochanie? - Dziękuję.
- W końcu! - Dussart tu jest!
Chłopaki, jestem David Gayta!
Nie przerywajcie.
Wkrótce nasz doroczny konkurs „zatańcz, jeśli jesteś mężczyzną”.
Kto rzuci wyzwanie naszej mistrzowskiej parze?
Powitajmy Marca i Christophe'a!
Kto się z nimi zmierzy?
Z parą roku?
Mamy konkurentów! Sexy Anal i Chuck Norris!
Poproszę o gromkie brawa! Muzyka!
Nie chodź jeszcze.
Dussart! To Dussart...
Lisa? Do diabła! Dussart nie może cię zobaczyć!
- Schowaj się do szafy! - Serio?
W szafie jest ciasno.
Wkładaj to.
Tak, już idę!
Kochanie, ja otworzę!
Chwileczkę!
Idę!
Już.
Mama?
To moja mama!
- Nie cieszysz się? - Ależ cieszę!
Wstydź się.
Dlaczego?
Ślub! Sądziłeś, że się nie dowiem?
Cała wioska wie.
Wyjaśnię to.
Co wyjaśnisz?
Gdzie ona jest?
- Kto? - Twoja żona.
- Żona? - Frédérique!
Frédérique?
Jest tutaj.
- Dzień dobry. - To moja mama.
Twoja teściowa.
Witaj, mamo.
Co ona robi w szafie?
Yassine lubi porządek. Sprzątam.
Dobrze. W końcu cię widzę!
- Jesteś piękna. - Dziękuję.
Tak się cieszę.
Ja też.
Jak się tu dostałaś?
Autobusem.
Zapomniałam się pożegnać z Magidem.
- Oszalałeś? - Nie wiedziałem!
Odbiło ci!
- Gdzie Fred? - Nie wiem.
Do widzenia. Dziękuję!
To cud.
Chodź tu, ty świnio.
Nie jestem świnią.
Jesteś moją świnką!
Będzie ostro. Pokażę ci, co to miłość.
Zataiłeś to, bo jest Francuską?
Nie, nie o to chodzi.
Jesteś piękna. Widzę, że się kochacie.
- Syn traktuje cię dobrze? - Odmienił moje życie.
- Prawda? - Tak.
Przygotujmy wesele.
- Jakie? - W Maroku. Wszyscy czekają.
Urządzę ci królewskie wesele.
- Nie trać pieniędzy. - Ty za nie zapłacisz.
Cała rodzina się zrzuciła.
- Siostra oddała ostatnią wypłatę. - Biedaczka.
Czemu jesteś taki blady?
Zobaczyłem coś.
Ale czemu strój sado-maso?
Kierujecie się stereotypami.
Geje to nie Village People, skórzane koszule i pieski. To absurd.
- Racja. - Dziękuję.
Mamie powiem, że jesteś bezdomny.
Masz na imię Yves.
A jak Dussart przyjdzie, zobaczy cię.
Yves jest do bani.
Czekajcie. Mam lepszy pomysł.
- Powiedz jej prawdę. - Niemożliwe.
Rodzina tego nie przeżyje.
Jako Frédérique uspokoisz mamę.
Ty też. A Dussart nie może zobaczyć mojej mamy.
Mam tego dosyć.
Yves jest do bani.
Dzięki.
Znowu się spóźniłeś? Wchodź.
Jestem Hamid.
Jem ciastka na okrągło. Sałata, pomidory, cebula?
Hamid! Proszę.
- Kocham panią. - Cisza.
Dylan. Mówiłam, żadnych noży w klasie.
Dosyć tego.
- To scyzoryk Tarka! - Mówi się „Tareka”.
To nóż motylkowy, a nie scyzoryk. I nie skarż, bo cię wypatroszę.
Żadnych metafor. Proszę o spokój.
Jakaś pani.
Zostańcie na miejscach.
- Załatwię cię. - Nie patrz na mnie!
Co mama tu robi? Pracuję.
- Zaproszenia. - To nie może poczekać?
Ładnie pachnie?
Tak.
Niegrzeczni.
Ale się starają.
- Widzi mama? - Tak.
Są zadowoleni.
Co chciałabyś na wesele?
Myślałam...
- Mam kilka pomysłów. - Nieważne.
Panna młoda powinna mieć co najmniej 10 sukien.
Nie ożeniłeś się?
Co?
Twój wisiorek.
No tak.
Może jesteś gejem?
Co? Czemu tak mówisz?
Dzięki za zaproszenie. Przyjdę.
Fajnie.
Jakie zaproszenie?
Na weekend do mnie na wieś.
Pracuj.
Skup się! Dwa tygodnie do konkursu.
Teraz mnie podniesiesz. Skup się.
Trzymaj mocno. Nie możesz...
Cześć. Jak leci, Daoud?
Jesteście pedałami?
Co?
- Szanujmy się. - Nie bredź.
Wyglądamy na pedałów?
A to co?
To...
- To co innego. Wyjaśnię. - Też jestem pedałem.
Co?
Lubię mężczyzn. Podobają mi się.
Ale wolałbym już brać w tyłek!
Będzie dobrze.
Precz z łapami, cioto!
Chcę 1700 euro plus 300, które pożyczyłem jemu!
Ulżyło mi.
Nikomu nie mogę się przyznać. Musiałem milczeć.
Co za ulga.
Poćwiczymy kick-boxing.
Cholera, lubię kutasy!
I boks tajski...
Szok.
Czekamy.
Idę.
- W porządku, kochanie? - Tak.
„Kochanie” to ja.
Jesteście gotowi?
A więc Fred lubi...
Gry wideo, spać z lewej, masować mi głowę,
perfumy, żel do włosów, pieski i pstrągi.
Yassine lubi spać z prawej, sikać przy otwartych drzwiach,
pracę, podjadanie innym, gulasz mamy.
Jego ulubiony architekt to Jean Nouveau.
- Nouvel. - Naprawdę?
Gdzie na miesiąc miodowy?
Do Peru! Widzieliśmy film o Machu Picchu.
- Ostatni prezent na urodziny? - Koc PSG.
- Badziew. - Lisa wybrała.
Nie podobał ci się? A co ty mi dałeś?
Nie mam pracy.
To ją znajdź, zamiast zgrywać geja.
Jak tam moje dzieci? Frédérique, mam koraliki do twojej sukni.
Dokładnie takie, jakie chciałam. Tak się cieszę.
Suknia ślubna?
Robiłam, co mogłam.
Masz czekoladę? Nie cierpię migdałów.
To przesada. Nie możemy tego ciągnąć.
Ma uroczą żonę. Przepiękną.
A w pracy Yassine ma ważną funkcję.
Brawo! Zna się na wiaduktach.
To jej suknia.
Będą ładnie wyglądać. Jestem z niego dumny.
A jutro ma ważną prezentację w pracy.
Mamy na względzie zwierzęta, zwiedzających i gości hotelu.
Nie Rihanna. Beyonce. On chce Beyonce.
Dołóż dwa miliony. To jego urodziny.
My nie szastamy pieniędzmi, a temu projektowi brakuje ambicji.
Odgrzewane danie. Nic nowego.
Kupmy klub piłkarski.
Proszę zaczekać. Kolega przedstawi to, co najważniejsze.
Pracował w Katarze.
Wyglądasz znajomo.
Jeżeli nie ten projekt,
mamy coś bliższego panów oczekiwaniom.
Zaufaj mi.
Przepraszam, to nic takiego. Wirus.
- To haram. - To nic takiego.
- Spotkanie skończone. - Nie! Posłuchajcie.
Pracowałem dla Qatar Corp. Zatrudniają na czarno.
- To szantaż? - Dajcie nam dwie minuty.
To będzie niezapomniane przeżycie w dzikiej dzielnicy Paryża.
Dziękuję.
Pierwszy szkic.
Nowoczesność projektu sprawia, że spełnia on normy planistyczne.
To połączenie...
Kto był w tym filmie?
To był spam.
Spam. Jasne.
- Serio. - To był twój plik.
Jak to?
Skąd by się tam wziął?
Mało brakowało. Ale spodobał im się projekt.
Jest twój, Yassine?
Nie.
Mój i Claire.
W porządku.
Są przekonani. Wyślijcie ofertę.
Masz resztę?
- W domu. - Potrzebujemy jej. Chodźmy.
Teraz?
Dobry wieczór, inspektor Dussart. Muszę przeprowadzić śledztwo.
Jestem ślepy, ale wyczuwam przekręt. Żegnam.
Widzisz, jak się go pozbyłem, Chopi?
Pokażę ci. Zapisz sobie przepis.
Potrzebuję pustego mieszkania. Pozbądźcie się mamy.
Moja w tym głowa.
Ty odpisz. Ja mam dosyć.
Ras el hanout. Znasz tę przyprawę?
Debil!
Gotowe.
Idiota.
Co?
Palant.
Mogę czekać, ale w końcu cię dorwę, Tchoukliba.
Chopi, zjadłeś mi kanapkę.
Jak się umawialiśmy? Jak?
Niedobry pies.
Zrobienie kanapki zajmuje tatusiowi dużo czasu.
PRZYJDŹ I MNIE PRZELEĆ
Wejdź.
Szlag by to.
Nie wyciągaj pochopnych wniosków. Mieszkam z gejem.
Skończyłeś już dom rodziców?
Jeszcze nie. Skończę go za premię od Katarczyków.
Czemu mnie zostawiłeś?
Byłam za gruba?
- Nie byłaś gruba. - Mówili na mnie „hipopotam”.
Podobałaś mi się.
W Maroku uwielbiają hipopotamy.
Było ci wstyd.
Wstyd za siebie.
Bo nie zdobyłem dyplomu, bo byłem nielegalny.
- Dlatego nie mogłem zostać. - Więc mnie rzuciłeś.
Gdzie projekt?
Dorwę cię, draniu.
Kto tu jest?
Kto tu jest? Chopi, bierz go!
W sypialni go nie ma.
- Co ukrywasz? - Nic.
Daruj.
Muszę iść.
Szlag!
Co zrobiłeś mojemu psu?
Wyskoczył przez okno.
Nie mogę tak pracować.
Co się stało?
Przysoliłem... posoliłem kuskus.
- Co? - Nic mi nie jest.
Patrz, co kupiliśmy.
To za dużo.
Lepiej żeby nie zabrakło.
- Niech będzie skromnie. - Zaprosiłam wszystkich.
- Nawet twoich kolegów. - Zaraz...
Z pracy?
Nie próżnujemy.
A co do słodkich migdałów...
Starałam się.
Ona żartuje?
Dlaczego nikogo nie ma? Tylko ja tu pracuję?
Ani drgnij. Ruszysz się, to zginiesz.
Krzykniesz, to zginiesz.
Zginiesz...
to zginiesz.
- Yassine? - Co?
Widzę cię.
Stan. Stanou...
Całą noc ślęczałem nad ofertą.
Wziąłem cię za włamywacza.
Jasne.
Odpocznij. Ze względu na Katarczyków.
Tak. Pójdę już.
- Cześć. - Witaj.
Wcześnie przyszedłeś.
- Co do wczoraj... - Źle, że się pocałowaliśmy.
Nie zakocham się w tobie po dwóch latach przerwy.
Pracujemy razem i tyle.
Jako kolega, możesz wpaść do mnie w weekend.
Chciałbym, ale mam teraz...
komplikacje życiowe.
Chcemy jechać do Peru. Widzieliśmy film o Machu Picchu.
Panie Marval, to nie będzie łatwe. Niech pan będzie silny.
Pan Tchoukliba pana oszukuje.
Słucham?
Nie mam wątpliwości, że jest pan homoseksualistą.
Ale on jest heteroseksualny.
Niemożliwe. Zawsze chce...
Niektórzy są mistrzami pozorów.
Będę miał na niego oko.
Dzień dobry.
Przepraszam.
Zna pan Machu Picchu? To w Peru.
Co się stało?
- Masz dziewczynę? - Nie mam.
Nie kłam. Aresztują cię. A, zresztą...
- Co? - Skoczyła dla ciebie z mostu?
- Przestań. - Widział cię z nią.
Nie powinieneś być homo?
- Jacy jesteśmy? - Homo.
Właśnie. Ja jestem homo. Ty jesteś homo. My jesteśmy homo.
Homo, homo!
Jak leci, bracia?
To koniec, Tchoukliba.
Córeczko, przymierz.
Nie teraz. Przymierzę później.
Witaj, kotku.
Dzień dobry.
Daruj moją bezpośredniość.
Uwielbiam przystojnych Arabów.
Dziękuję, ale nie.
Zgrywasz niedostępnego? Ja też często mówię „nie”.
Ale moje „nie” znaczy „tak”.
Jestem gejem.
Dzień dobry.
Jak pani widzi, też jestem Arabem.
Nie, dziękuję.
Twoje „nie” znaczy „tak”.
„Nie” znaczy „nie”!
Wszystkie płaczemy, przymierzając suknię ślubną.
Kurde, ciacho ze mnie.
Wiesz co?
W końcu coś mi wychodzi.
Jestem z siebie dumny i zdopingowany.
Wygramy ten konkurs.
- Muszę tam być w weekend. - Gdzie?
U Claire.
Zniweczysz to dla niej?
A jeśli przyjdzie inspektor?
Zaryzykuję.
Odbija ci.
Ten czubek nie zrezygnuje!
Moje 3000 euro?
Zostań!
Pokłóciliście się?
On na ciebie nie zasługuje.
Przestań, Daoud. Mam męża!
Pójdę już.
Ładne perfumy.
Dobrze sobie radzisz z gipsem, prawda, Chopi?
Jedno euro, proszę. Na dziecko. Proszę...
Zdołałem się wyrwać.
Fajnie.
Idź, wszyscy już są.
Zrobię wieprzowe kebaby.
Mamy też szynkę.
Gniazdują tu co roku.
Jestem.
- Udało ci się. - To dla ciebie.
Dziękuję.
Czuj się jak u siebie.
Widzisz? Skowronki.
Brawo.
Lekki wiatr. Spróbujesz?
Pochyl się.
Nie usztywniaj się. Ładnie...
Ja chcę spróbować.
Zróbcie mi miejsce.
Trafiłeś w gniazdo!
Przepraszam.
Nie dotykaj. Przejdą twoim zapachem.
Matka je porzuci.
Są głodne.
Masz łyżkę?
Gotowe.
To urocze.
Poszukam bananów.
To było niebywałe.
Dussart!
Nie przestaniesz mnie wkurzać?
Mam cię już dosyć!
Stój! To moja mama!
Nie, to mężczyzna!
Sztuczne piersi. Nie, prawdziwe.
Idiota!
Claire, co to za jeden?
Przepraszam...
Wynoś się!
Mamo?
Synku, pan Dussart przyszedł do ciebie.
Nie bój się, zajmę się nim.
Co? Nie rozmawiaj z nim! Już tam jadę!
Dobrze, zaczynajmy.
A więc...
- Jak się sprawuje Frédéric? - Cudownie. Jest przemiła.
Ona?
Tak, Frédérique.
Jak syn pani o tym powiedział?
- Z początku się krył. - Ale zaakceptowała pani to.
Z trudem. To nie po marokańsku.
Ale chcę, żeby syn był szczęśliwy.
Jeśli jego wybranką jest Frédérique, to naprawdę ją kocha.
- Ciasto? - Nie, dziękuję.
- Gdzie Dussart? - Wyszedł.
Co mówił?
Pytał i pytał. Powiedziałam mu wszystko.
Jak to?
Był zadowolony. Zadzwoni do mnie.
Do ciebie też.
Jesteś? Najwyższy czas.
Ten konkurs jest dla mnie ważny.
- Muszę ci wyznać... - Mam dosyć twoich problemów.
Sądzisz, że mi się to podoba? Robię to dla ciebie.
A ty o mnie zapominasz.
To bez znaczenia. Dussart mnie przejrzał.
Już nie ma sensu.
Mamy pięć minut na podpis. Potem zamknie się bank.
Już wiem.
Wiem, skąd go znam.
- To ten z mostu z YouTube. - Teraz poznaję.
Przyjdź na urodziny syna.
Moje dzieci cię uwielbiają. Mohammed, Nadia, Sonia, Ahmed, Hafid...
- Samir. - Samir też.
- Na czym skończyliśmy? - Podpis.
- Gratuluję. - I ja.
Tutaj po raz pierwszy się pocałowaliśmy.
To prawda.
Przestań. Dussart może tu być.
Fred. Nie uważasz, że powinniśmy porozmawiać?
Nie teraz, kotku.
Gratuluję wam.
Dopięliście swego. A do tego dostaniecie ładną premię.
Wiedziałem, że się dogracie.
Szampan?
Teraz zbudujesz rodzinny dom.
Jedna lampka.
Dostałaś wiadomość?
Pozwól mi wyjaśnić.
Dzieją się szalone rzeczy.
- Straciłem panowanie... - Odwal się!
Hipopotam!
To za hipopotama.
To za mamę.
A to za odejście.
Jeszcze raz. Za to, co zrobię.
Chyba nam winszują.
Nic mi nie powiesz?
Nie układa nam się.
Nie jesteś szczęśliwy, ja też nie.
Jesteś moim przyjacielem, a nie facetem.
Tak, ale...
Ale co?
Zrobiło się dziwnie.
Zawsze będę cię kochać.
Ale z nami koniec.
To znaczy...
Że to koniec! Zamknij się i daj nam oglądać!
Czego ode mnie chcesz?
Odzyskać cię.
Żeby znowu rzucić?
Od kiedy znów się spotkaliśmy, coś zrozumiałem.
Jesteś moim szczęściem.
Yassine, tu Fred. Odbierz.
Mama cię szuka. Widzi się z Dussartem.
Przykro mi za wieczór, ale chciałbym, żebyś przyszedł.
Mąż wspiera męża.
Kim jesteśmy, Yassine? Gejami.
Jestem w Narzędziowni, liczę na ciebie.
Twój mężczyzna.
Pokonasz ich nawet bez tego pedała.
Co? Pił z mojej puszki?
Już jadę. Wydymam go. Jego ojca, matkę...
Matkę nie.
Brata, kuzyna, kumpli. Wyrucham wszystkich!
Czekasz na kogoś?
- Wiesz, że Dussart tu jest? - Co?
- Przyszedłeś ze względu na niego? - Chrzanić go.
Przyszedłem dla ciebie.
To dla ciebie ważne.
- Poważnie? - Tak.
Dla mnie?
Rozmawiałem z Dussartem. Dostaniesz wizę.
Jak to?
Wszystko gra.
- Uwierzył. - Serio?
Nigdy tego nie zapomnę. To twój wieczór.
Damy z siebie wszystko.
Kowboje z Warzazatu!
Co to za impreza?
A teraz poproszę o oklaski
dla Soczystego Yassine'a i Jędrnego Freda!
Proszę... Proszę.
Dosyć.
Nie zasługuję na oklaski.
Jestem kłamcą.
Panie Dussart, nie jestem gejem.
Jaka szkoda!
Ujawnia się. Odważny.
Też jestem hetero!
Ale lubię obciągać.
Mamo.
Nie ożeniłem się z Frédérique. Ona ma na imię Lisa.
Jest dziewczyną Yvesa, czyli mojego męża
i najlepszego przyjaciela, Freda.
Claire.
Nie powinienem był cię okłamywać, ale zamotałem się.
Przepraszam, że cię zraniłem.
I choć więcej mnie nie zobaczysz, wiedz jedno.
Mówię teraz prawdę.
Kocham cię.
Ale żenada.
Goń ją, głupku!
Biegnij! Szybko!
Zatrzymać gliny!
Chcę ci obciągnąć. Pozwól, proszę.
Claire!
- Stój, bo porażę cię prądem! - Yassine, jak leci?
- Znasz go? - To Yassine.
Żegnam.
Za nim!
Brać go!
Idziemy!
Omal mnie nie nabrałeś. To koniec!
Brać go!
Cześć, Yassine. Do zobaczenia.
Tchoukliba!
Jesteś wolny.
Claire.
Co?
Clyde & Borrow Nowe oblicze francuskiej architektury.
- Proszę, synku. - Dziękuję.
Yassine. Francja to przeszłość.
Nic dobrego cię tam nie czeka.
Francja mnie przyjęła.
Tam znalazłem przyjaciół.
Oraz...
miłość.
Wszystko schrzaniłem.
Bałem się was rozczarować.
Kocham cię, synku.
I zawsze będę z ciebie dumna.
Wypij kawę, póki ciepła.
Głowa do góry, synku.
Pomóż mi.
Trudno cię znaleźć. Pomóc ci?
Fred. Co tu robisz?
Domagam się alimentów.
Nie odzywasz się. To normalne?
Wiem. Przepraszam.
Spoko, Daoud mi pożyczył.
U Claire w porządku?
Sam ją spytaj.
Podobno lubią tu hipopotamy.
Przyjechałam sprawdzić.
Muzyka! To ślub mojego syna!
A wy kiedy się żenicie?
- Znacie datę? - Znamy.
Znaleźliście żony?
Nie. Żenimy się ze sobą.
Nieważne.
Dziękuję.
Położysz to na stole?
Hamid, trzy razy mięta dla tamtych państwa.
- Z haszyszem? - Odrobinę.
- W porządku? - Tak.
- Dobra robota. - Dzięki.
Znalazłam powołanie - organizacja wesel.
Zorganizujesz nasze?
Dobrze.
Z chęcią.
Mogłabyś też...
Być świadkiem?
- Zgoda. - Dzięki.
Masz schrzanić ich wesele.
Chodź, Chopi.
Każdy się cieszy.
Dobrze być razem.
Dobrze...
Przyznajcie się, żeby zaoszczędzić czas.
Czy to papierowe małżeństwo?
Na niby?
Żeby wykorzystać Maroko?
Kupować kamienice, spać w łaźniach, jeść ciasta?
Nie. Otwieramy pracownię architektoniczną.
No tak!
Bezrobotna? We Francji nie ma pracy?
Zapamiętajcie sobie jedno, moi państwo.
Maroko nie zamierza zapraszać biedaków z całego świata!
Nie!
Będę wciąż za wami.
Jak lew za gazelą.
Jak gepard za antylopą.
Jak małpa za inną małpą.
Samicą.
Jestem Szakalem z Düsseldorfu.
Dlatego mam to biuro.
Dlatego mam ten krawat.
Nie jestem tu przypadkiem!
Jestem dziki!
W porządku.
Prawo jazdy, dowód rejestracyjny i ubezpieczenie proszę.
Jestem Szakalem z Düsseldorfu.