NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Spokojnie.
Wiem, obie książki są świetne.
Pytanie brzmi:
którą wolicie?
Buszującego w zbożu.
Holden Caulfield to alfons.
Iceberg Slim to alfons.
Holden Caulfield to rozpieszczony, bogaty dzieciak
ze szkoły prywatnej.
Brzmi znajomo?
A pan, panie Anderson?
Mój tata nie jest szychą z Wall Street.
A jeśli jest, to wisi mamie masę zaległych alimentów.
Głosuję więc za Władcą much.
Holden Caulfield nie wytrzymałby tygodnia na tej wyspie.
Biegałby jak potłuczony, modląc się o koniec koszmaru.
Jak nauczyciel na zastępstwie.
Niezłe spostrzeżenie.
Dobra wiadomość:
czeka cię świetlana przyszłość na studiach.
Zła wiadomość:
pewnie do 35. roku życia będziesz prawiczkiem.
Koniec lekcji.
Anderson się odmeldowuje.
Do widzenia.
Na razie, nie szalej. Do zobaczenia.
Uratowani z opresji?
Witam, dyrektorze Mellon.
Masz dobry kontakt z uczniami, Rob.
Dogaduję się z dzieciakami.
Łączy nas słabość do Rihanny i wysyp pryszczy.
Pobyt pani James w sanatorium się przedłuża...
Tak to jest z prochami.
Mogę zaproponować pełnoetatowe stanowisko...
Muszę ci przerwać.
Parę dni w tygodniu może być, ale nie zobowiążę się na stałe.
A teraz wybacz, jutro się żenię.
Uber na mnie czeka,
nie schrzanię sobie dobrej opinii.
Zastanów się.
Nie wiem, czy dostałaś wiadomość.
Jestem na lotnisku. Do zobaczenia.
Przepraszam.
Boże!
Rob Anderson. Lot 1492 do Charleston.
Już po odprawie, drzwi zamknięte.
Nie można otworzyć? Drzwi służą do otwierania i zamykania.
Może pan lecieć jutro.
Nie mogę jutro. Muszę tam dotrzeć dziś.
Jutro się żenię.
Przykro mi, na ostatni lot nie ma miejsc.
Uwaga!
Proszę o uwagę.
Nazywam się Rob Anderson.
Jestem gotów podjąć się niewymownie desperackich czynów
w zamian za bilet na lot do Charleston.
Ktoś chętny?
Jak desperackich?
Wszystko oprócz zbrodni.
Masz gotówkę?
Nie, ale mam iPhone'a pierwszej generacji.
Niezbyt szeroka oferta.
Jestem też czułym kochankiem.
Musiałabym cię wypróbować.
Witaj, kochanie.
I jak?
Dostałam wiadomość. Lecimy następnym.
- Super! Dlatego się z tobą żenię. - Dobrze, że dotarłeś dopiero teraz.
Przed dwoma lampkami wina byłam wściekła.
Mam bardzo dobrą wymówkę. Zadbałem o nasze finanse.
Spóźniłeś się, bo grałeś w lotto.
Skarbie, żeby wygrać, trzeba grać.
Mam coś dla ciebie.
Stwierdziłaś kiedyś,
że to jak wybuch tęczy w ustach.
Można to zinterpretować na wiele sposobów,
ale pozostanę przy „pyszne”.
Dziękuję.
Wystarczy mi, że jesteś. Miałam ciężki dzień.
Co się stało? Tatuś kupił firmę i zwolnił pracowników?
Nie dotrze na ślub?
- Chciałbyś. - I to jak.
Musiałam powiedzieć 6-latce, że ma guza i będzie operowana.
- To straszne, skarbie. - Pokona chorobę.
Jasne, że tak. Wiesz czemu? Bo ma najlepszą lekarkę w Nowym Jorku.
Nie, najlepszą lekarkę w galaktyce.
Jeśli w galaktyce istnieją inni kosmiczni lekarze.
Przestań. Jak było w szkole?
- Dobrze. - Tak?
Nikomu nie uratowałem życia, ale Mellon zaproponował mi etat.
- Naprawdę? - Tak.
Świetnie, skarbie!
Jesteś wspaniałym nauczycielem.
Dziękuję. Czemu tak długo zwlekaliśmy?
Może dlatego, że zajęło ci to 7 lat.
Myślałam, że nigdy się nie oświadczysz.
Jak w mojej ulubionej piosence Biebera.
- „Nigdy nie mów nigdy”. - No tak.
Albo w drugiej ulubionej piosence...
- „Przepraszam”. - Dobre.
- Spójrz na te kwiaty. - Ładne.
Popatrz na to. Piękne.
- Cześć! - Jak tam?
- Hej! - Przepraszam.
- Co jest? - Jak leci?
Szybka piłka.
Wiesz, że twoja mama śpiewała z Gap Band?
Nie pojawiła się wtedy na moich urodzinach.
- Po raz pierwszy z wielu. - Robbie!
- Mama. - Słuchaj.
Opowiadałam właśnie Benjaminowi,
jak śpiewałam z Rickiem Jamesem w 1984 r.
Masa papierosów i czarny Johnny Walker.
I piwnica!
Oto i moja córeczka.
Tatuś!
- Dotarłaś. - Tak.
- Dzień dobry. - Spóźniłeś się.
Ciężki początek dnia. Ale najgorsze już za nami.
Rob dostał dziś propozycję pracy.
- Doprawdy? - Chcą, żeby uczył na pełnym etacie.
Cudownie.
Żenisz się i pracujesz na etacie,
jak produktywny członek społeczeństwa.
Nie przyjąłem jeszcze oferty.
To praca od 8.00 do 15.00
i sprawdzanie wypracowań poza godzinami.
Można się zaharować.
Rob świetnie sobie radzi z uczniami. Uwielbiają go.
Będzie wspaniałym ojcem.
A ja nie mogę doczekać się wnucząt.
Może nieco z tym zaczekamy.
Chcemy nacieszyć się małżeństwem.
Zamówiłeś niewłaściwą czcionkę.
Jutro odbierzesz nowe egzemplarze.
Jasne, w końcu nie mam nic ważniejszego na głowie.
Rob, to próba twojego ślubu. Mogłeś założyć marynarkę.
- To marynarka. - To sweter.
Swetrowa marynarka.
Taka „swetarka”.
Swetarka.
Tato, gdzie Vicky?
Melduje was w hotelu przez to spóźnienie Roba.
Wszyscy chcemy, aby to był idealny dzień.
Brakuje tylko twojej mamy.
Jest tutaj, tato.
Muszę odebrać.
Grupa inwestycyjna planuje przejąć moją firmę
właśnie w ten weekend.
Zacznijcie beze mnie.
Co jest? Żartujesz.
Naprawdę przegapi próbę?
Nie szkodzi. Jestem córką Reginalda Swope'a.
- Przywykłam do tego. - Dzień dobry.
Kochająca się rodzino, zaczynamy próbę.
- Bogu dzięki, dotarliśmy. - Właśnie.
Uwielbiam cię, ale nie to, jak prowadzisz.
- Bo potrafię? - Jesteś straszny.
Jak tam uważasz.
Słyszałeś, jak tata Megan nawijał o programie?
Tak, musisz wziąć się w garść,
bo jestem odpowiedzialny za twoje sprawy.
O czym ty mówisz?
Drużba podczas ślubu
wybiera spośród samotnych dam.
Nie psuj mi wizerunku.
Nie muszę. Sam go psujesz.
Afro dawno wyszło z mody.
Daj mi obrączkę.
Obrączka...
Chyba w torbie.
Megan mówiła, że opuszczałeś lekcje tańca.
Pierwszy taniec wiele dla niej znaczy.
Jestem urodzonym tancerzem.
Mam to we krwi.
W porządku. A co z przysięgą?
- W głowie. - Znasz na pamięć?
- Będę improwizował. - Daj spokój.
To twój ślub.
Nie możesz się żenić na pół gwizdka.
Tak nie można...
Vicky. Jak wyglądam?
Jak gruby Albert z bajki.
Widać moje nerwy?
- Widać. - Serio?
Chłopcy, wasze klucze.
- Portier pomoże z bagażami. - Dzięki.
Wyglądasz...
Jak się zapatrujesz na związki weselne?
Bo ja jestem chętny.
Wspaniale.
Większą przyjemność dałby mi manekin.
Czyli mam przynieść gadżety?
To była odmowa.
Moje gratulacje. To pewnie przyszła żona.
- Nie. - W żadnym razie.
- Raz spróbowaliśmy. - Tylko raz.
Było jak w piekle,
gdyby piekło było zimne i wilgotne,
jak zagrzybiona piwnica po wielkiej powodzi.
Czy to Cody?
Co tu robi przystojny były chłopak Megan, który odniósł sukces?
Niezły wóz. Czekałem na przemianę.
- Co tu robisz? - To kardigan?
- Cholera. - Czasem trzeba się zabawić.
Coraz seksowniejsza.
Skarbie!
- Cody. - Tak jest.
Co tu robisz?
No proszę.
Pomagam twojemu ojcu.
Jestem na każde jego zawołanie.
Myślał, że Rob nie przyleci.
Byłem gotów go zastąpić. Przywiozłem smoking.
Od Armaniego.
Żartuję.
Założę garnitur.
Też od Armaniego.
Zaczynamy imprezę!
Wskakujcie do autokaru, panny.
Baw się dobrze. Dobranoc.
Twój tata zawsze zaskakuje. Co dalej, chłopak ze studniówki?
Przykro mi, skarbie.
W tym całym chaosie nie mamy nawet czasu dla siebie.
Jest i dobra strona. Masz całe życie, aby mi to wynagrodzić.
A jak przytyję 20 kilogramów i zacznę łysieć?
Przestanę cię bawić.
Nie przeraża mnie łysina i boczki,
ale lepiej staraj się mnie zabawiać.
To będzie łatwe.
To prawda!
Chcę cię zobaczyć w smokingu.
Też będziesz wyglądała pięknie.
Dziękuję.
- Uważajcie na siebie. - W porządku.
Ta kobieta zasługuje na cudowny ślub.
To prawda.
Masz dużo roboty.
- Nie wolisz zostać w pokoju? - Ślub jest dziś?
Nie.
Jeden drink nie zaszkodzi.
Proszę!
Na miłość boską, nie hałasujcie!
Słyszałeś to?
Trzymaj się! Jeszcze chwila!
Co jest?
Chyba się udało.
Nie, nie udało się.
Dajcie mi trochę czasu!
Lepiej jedźcie inną windą!
Ocupado! Ocupado!
Nareszcie!
Pieprzyć to, czekałam 20 minut.
Wchodzisz czy wychodzisz?
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Pan jest nagi.
Właśnie. Potrzebny mi klucz do pokoju.
Nie słyszałem. Próbuję nie patrzeć na pańskie klejnoty.
Potrzebny mi klucz.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dziękuję. - Nazwisko?
Nie widzę rezerwacji.
Proszę sprawdzić Swope.
Tego też nie ma.
- To pokój 412. - Raczej nie.
Wezwij ochronę.
Proszę tego nie robić.
Mogę skorzystać z telefonu?
Proszę.
Jest pan aniołem.
Tu Benny.
Musisz zejść do lobby
i powiedzieć panu sztywniakowi,
że mamy w tym hotelu osiem pokoi.
Ty jeszcze w hotelu?
A ty gdzie?
W kościele.
Gdzie?
Poszedłeś na mój ślub beze mnie?
Nie było cię w pokoju.
Bo utknąłem w windzie.
Że co?
Musisz po mnie przyjechać,
nim zauważą, że mnie nie ma.
Rob, muszę ci coś powiedzieć.
Nie będziesz zachwycony.
Odebrałeś program?
No to dwie rzeczy.
Benny, miałeś tylko jedno zadanie!
Drukarnia była zamknięta.
Poszedłem więc do kościoła.
Ceremonia już się zaczęła.
- Niemożliwe. - A jednak.
Nie mówię, że wszystko stracone.
Jak na razie tylko połowa gości wyszła.
Ale nastrój jak przy zespole napięcia przedmiesiączkowego.
A twoja mama...
śpiewa gospel.
Powiedz, że kłamiesz.
Właśnie zaśpiewała „Amazing Grace”...
„Swing Low, Sweet Chariot”.
A za chwilę będzie „What a Friend We Have in Jesus”.
W życiu nie słyszałem tyle pieśni niewolniczych na raz.
Tragedia. Chciałbym zamienić się miejscami.
Wątpię, bo stoję w lobby
zupełnie nagi.
Z gołym tyłkiem?
Benny, to nie żart.
Jasne, że nie. Ludzie są wkurzeni.
W porządku, zaraz tam będę.
Powinienem być na moim ślubie.
Gratulacje. Niezła z pana partia.
Nie ruszę się stąd, póki nie wejdę do mojego pokoju.
Żądam...
Panowie wyprowadzą pana z hotelu.
Mam to gdzieś...
Bogu dzięki, pokojówka!
Proszę posłuchać, mam dziś ślub.
Zatrzasnąłem drzwi. Tam jest mój portfel i smoking.
Wpuści mnie pani?
Hotel Palmetto jest bardzo przyjemny,
ale obsługa jest niemiła!
To hotel Mills House!
Uwaga! Z drogi!
Co to ma być?
Oto Abdalla Tanui z Kenii.
Zakręt i ostatnie 400 metrów.
To bieg Cooper River Bridge. Ty z cyrku?
Nie, z Nowego Jorku.
Nie mają tam ubrań?
Muszę jechać do hotelu Palmetto.
O rety. Przepraszam.
To piwo z mikrobrowaru.
Przykro mi.
Przepraszam.
Przepraszam, nie chciałem.
Przepraszam, ma pan coś do ubrania?
Panowie, chcę zgłosić zboczeńca.
- To żadne przestępstwo. - Bogu dzięki.
Ten mężczyzna jest zupełnie nagi.
To przestępstwo.
- Ekshibicjonista. - Do roboty.
- Brudna robota. - Dobre.
Odwdzięczę się!
Chyba mamy zawodnika, który zgubił spodenki!
Spójrzcie tylko na niego.
Cholera.
No proszę.
Pan Anderson.
Pan Ding-dong.
Mówisz prawdę.
Jesteś zameldowany w pokoju 412 hotelu Palmetto.
Dziękuję. Mogę już iść?
Nie. Jesteś oskarżony o wtargnięcie.
Z wackiem na wierzchu.
Co cię kręci?
Robisz sobie rozgrzewkę czy się zalewasz?
Nie jestem ekshibicjonistą. Chciałem się dostać na mój ślub.
Chyba padłeś ofiarą przestępstwa.
O 3.36 winda w hotelu Mills House
została umyślnie zepsuta z tobą w środku.
Ktokolwiek to zrobił, chciał cię uwięzić.
- Kto mógłby to zrobić? - To my zadajemy pytania.
- My pytamy. - Kto mógłby to zrobić?
To właśnie musimy ustalić. Masz wrogów, Rob?
- Ktoś przeciwny ślubowi? - Zawiedziony kochanek?
Może teściowie?
Może ktoś uważa, że jesteś niedojrzały?
- Niesłowny? - I to i to?
Nic mi o tym nie wiadomo.
To znaczy...
Nikt nie urządził mi kawalerskiego, ale to bez znaczenia.
Może jest ode mnie bogatsza.
- Ale mam zalety. - Widzieliśmy.
- Nic ładnego. - Kochamy się.
Tylko to się liczy. Prawda?
Będzie dobrze.
Mam nadzieję.
Zapytam inaczej.
Czy jeszcze ktoś, poza tobą,
uważa, że nie jesteś gotów?
Nie.
Jak tam moja Meg?
Zostawiłam Robowi masę wiadomości i nic.
Martwię się.
Kochanie, świece się wypaliły, gołębie uciekły,
a atmosfera na dole robi się niezdrowa.
Co próbujesz powiedzieć?
Nie wystawiłby mnie do wiatru. Pewnie stało się coś strasznego.
- Może tak będzie lepiej. - Mówisz poważnie?
Może nie żyje!
To byłoby straszne, ale chciałby twojego szczęścia.
Kochanie, masz wiele do zaoferowania.
Tysiące, miliony ludzi uczyniłoby cię równie szczęśliwą.
Megan, twój ojciec chce powiedzieć, że zasługujesz na coś lepszego.
Jesteś świetną lekarką, on tylko nauczycielem.
To bez sensu.
Cody, chciałeś, żebym rzuciła medycynę
i chodziła z tobą na głupie bankiety.
Rob jest ze mnie dumny. Rozumie, ile to dla mnie znaczy.
Tato, Rob wspiera mnie we wszystkim.
Poza finansami.
Czyżbym cofnęła się w czasie do lat 50.?
Benny mówi, że Rob dzwonił prawie godzinę temu.
Czemu nie zadzwonił do mnie?
- Witaj, Cody. - Cześć, Lupe.
Vicky. Nie szkodzi.
Rob, gdzie jesteś?
- Utknąłem w windzie. - Co?
Przysięgam, tkwię w windzie od ośmiu godzin.
Mój Boże. Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku.
Chciałem, żebyś miała udany dzień ślubu.
Będzie udany, jak tu dotrzesz. Ile ci to zajmie?
Zabawna historia.
- Zostałem aresztowany. - Za co?
Chyba za bieg z gołym tyłkiem.
Rob, nie rozumiem.
Mówię ci, bo pokażą to w wiadomościach
o 17.00, 18.00, 19.00 i 23.00.
Co ty mówisz? Nie dotrzesz tu?
Megan, będzie dobrze. Naprawię to.
Skarbie, kocham cię.
Rob, nie słyszę cię.
Powiedziałem, że cię kocham.
Megan, poczułaś to?
- Rob! - Co jest...?
Nie wiem, co się dzieje!
Słyszałeś to?
Tam chyba ktoś jest.
Trzymaj się! Jeszcze chwila!
Chyba się udało.
Nareszcie!
Pieprzyć to. Czekałam 20 minut.
Wchodzisz czy wychodzisz?
META
To niemożliwe.
Przepraszam, która godzina?
- Tu Benny. - Benny?
- Rob, gdzie jesteś? - W hotelu. A ty?
- W kościele. - Nadal?
Jak to „nadal”?
Tylko nie mów, że się rozmyśliłeś.
Gdzie Megan? Jest tam?
Wszyscy tu jesteśmy. A ty gdzie?
W drodze.
W porządku, słuchaj.
- Jeśli chodzi o program... - Stary!
Boże, to Brian McKnight!
- Jesteś nagi. - Wiem, szaleństwo.
Piszesz utwory, przy których spadają majtki.
Piszę piosenki o miłości, ale mam kłopot.
- Jeśli możesz... - Nie przeszkadzam.
Chcę tylko powiedzieć, że uwielbiam twoją muzykę.
To znaczy moja narzeczona
uwielbia twoją muzykę.
Gdybyś tylko wiedział, ile razy robiliśmy to do twoich utworów.
- Byłoby ci głupio. - Wyobrażam sobie.
Muszę spytać, jak to robisz w teledyskach,
w rozpiętej koszuli, z naoliwioną klatą,
wiatr powiewa, a ty się obracasz.
- To niesamowite. - No tak.
Czuję, że coś zaczyna nas łączyć.
Chciałbym wiedzieć,
czy pożyczyłbyś mi spodnie.
- To nie najlepszy pomysł. - Nie?
Taki jesteś? Rozumiem, nabijasz się z golasów.
Wiesz co? Powinieneś się wstydzić.
Dziwny z ciebie gość, ale chyba pomogłeś mi stworzyć hit.
Chciałbym ci pomóc.
Powinieneś się wstydzić
To moje słowa?
Powinieneś się wstydzić
Cholera, dobry jest.
Co jest...?
Benny mówił, że dzwoniłeś prawie godzinę temu.
Gdzie jesteś?
- Właśnie dotarłem do hotelu. - Do hotelu? Rob, co jest grane?
Nie wiem.
Rob Anderson. Proszę o klucz do pokoju.
Boże, wracasz do pokoju. Odważne posunięcie.
Vicky, nie mam na to czasu.
Mam poważne kłopoty.
Jest coś poważniejszego od ucieczki z własnego ślubu?
Fakt, że już to przerabialiśmy?
To była próba. Jesteś niemożliwy.
Żadne zaskoczenie. Wiedzieliśmy, jak to się skończy.
Proszę o dowód.
- W pokoju. - No tak.
Dlatego właśnie nie wyszło między nami.
Bo nie jesteś mężczyzną i nigdy nie będziesz.
O czym ty mówisz? Ktoś mnie wczoraj porwał!
„Ktoś mnie wczoraj porwał”.
Ktoś sabotuje mój ślub.
Dowiem się kto.
To może być każdy.
Co to za dźwięk?
To dzwony kościelne, kretynie. Czas ci się kończy.
- Masz tu być. - Zaraz będę.
Mówiłem, że to ja.
- Miłego pobytu. - Dziękuję.
Nareszcie.
Uważaj, wariacie.
To...
- Piwo z mikrobrowaru. - Właśnie.
- Nie. - Zgadza się.
Mój Boże.
Co jest? Boże!
Przepraszam.
Muszę.
Mamo, potrzebna mi pomoc.
Rob, gdzie jesteś? Wiesz, która godzina?
Biegam z gołym tyłkiem 20 przecznic od hotelu
i ciągle przeżywam tę samą godzinę.
Co?
Z gołym tyłkiem? Wśród ludzi?
To najgorszy dzień mojego życia. Nigdy się nie skończy.
Spokojnie, kochanie.
Nie masz na sobie ubrania?
Tylko torbę na zakupy.
Znajdź coś, z czego można zrobić koszulę.
Mamo, wszystkie moje rzeczy są w hotelu.
- To wracaj do hotelu! - Nie mam czasu.
Została godzina, a gdy słyszę dzwony,
jestem z powrotem...
Muszę porozmawiać z pastorem.
Dobra, pogadajcie sobie.
Ojcze Butterfield!
Telefon.
- Ojciec Butterfield. - Mówi Rob, pan młody.
Zastanawiałem się,
czy dzwony mogłyby nie dzwonić przez około godzinę?
Te dzwony chyba cofają mnie w czasie.
Synu, w naszej 208-letniej historii
nie opuściliśmy dzwonów ani ślubu.
Nie opuścił pastor ani jednego ślubu?
Nawet przy dżumie?
Jak to możliwe?
Wiara.
Czyli cofasz mnie w czasie.
Nie pastor, tylko Bóg.
Daje mi drugą szansę.
Jeśli chcesz przełożyć ślub...
Nie będzie takiej potrzeby. Ślub się odbędzie.
Czyli dotrzesz?
Nie wiem, czy na ten, ale jestem w drodze.
Pamiętasz mnie?
Przepraszam za to, co zrobiłem. Nie gniewa się pan?
O niczym pan nie wie.
Z drogi, gapie, pora na mnie.
Macie może deskorolkę czy inne wrotki?
Mamuśka! Proszę. Nie? Dzięki.
Siostro, masz może bilet? Cholera.
Pomoże mi pani?
Że co?
Gdzie kluczyki?
Gdzie w motorze są kluczyki?
Podrywasz go?
Drill?
Podziwiam twój motor.
Myślałem o zakupie motoru,
ale moja pani mówi, że to niebezpieczne.
Wiesz, jakie są stare baby.
- O kim on mówi? - Nazywasz ją starą?
Nie jesteś stara. Masz młodą twarz.
Ten gość wie, co mam na myśli.
- O rety. - Przewrócił mój motor?
- Przewrócił go. - Nie! Sam podskoczył...
- To nie ja. - Nie ty? Masz kasę?
Tylko to.
Żryj to.
To niehigieniczne.
Żryj!
Pół dolara utkwiło mi w krtani.
Dziękuję.
Chyba zgubiłeś drogę do łazienki.
Jestem w drodze na ślub.
Nie da rady. Podrzucić cię?
Mówisz poważnie?
- Zrobiłbyś to dla mnie? - Jasne.
Chłopaki!
Byłoby wspaniale. Dziękuję.
- Wezwij karetkę. - Karetkę?
Chłopaki, proszę. Oberwałem już dwa razy.
Bierzesz ślub. Musisz się ogolić.
Niech to się skończy.
Przez pół roku wybieraliśmy miejsce.
Przy okazji, piękne miasto.
Trzymaj go, stary!
Kazała mi chodzić na lekcje tańca!
Podnieś go. Chcę to zobaczyć.
Pokaż.
Co ci pokazać?
Nasz taniec?
Nie nauczyłem się.
Nie sądziłem, że to takie ważne.
Co?
- Najważniejszy punkt programu. - W porządku.
Cofnijcie się. Zróbcie mu miejsce.
Mogę pożyczyć kolegę?
Zaczynamy w ten sposób...
Mocny klaps. Przybliżamy się i łapiemy za ręce.
Moja dupa.
Ja prowadzę.
Przechodzę w ten sposób i na kolanko.
Ale jesteś za ciężki na kolanko.
Do góry i wykonuję nasze ruchy.
- Przestań! - Spokojnie, to tylko taniec.
A dalej bieg w miejscu...
Ślizg i pauza.
Potem się podnoszę i zaczynam popping.
I wsłuchuję się w tłum.
Bujają się. Czarne kobiety to lubią.
I pokaz giętkości...
Teraz wszyscy w kółeczku...
Tańczymy.
Ruszaj się.
Dość tego!
Nie będę skakał jak Bobby Brown.
Nie tańczę!
Nie.
Opuściłem parę zajęć.
Jak myślisz, mała, spodoba się to jego pani?
Jego pani skopie mu tyłek za robienie cyrku.
To brak szacunku.
Chciałbym to zobaczyć.
- Jedziemy! - Serio?
- Wskakuj na motor! - Ja nie prowadzę, suko!
- Jak mnie nazwałeś? - Chyba że chcesz.
Jazda!
Damy radę.
Damy radę!
- Już dobrze. - Co się stało? Gdzie ja jestem?
Uderzyłeś w beton przy 60 km/godz.
- Jak się nazywasz? - Rob Anderson.
Rob, wiesz, jaki dziś dzień?
Dzień mojego ślubu.
Muszę się ubrać. Biorę ślub w tym kościele!
Masz wstrząs mózgu.
Zamiast obrączki założą ci wenflon.
- Muszę dotrzeć na ślub! - Mam lepszy pomysł.
Dam ci jeszcze 5 mililitrów lorazepamu.
Porozum się z udziałowcami.
Daj im to, czego chcą, ale po cichu.
To nie może wyciec przed następnym tygodniem.
W porządku?
Anderson, jesteś pijany?
Nie pijany.
Na prochach.
Rzygasz monetami?
Spójrz, ta jest z okazji 200-lecia.
Jest sporo warta. Przechowaj ją dla mnie.
Nie rozumiem. Czemu wybrała ciebie?
W rok zarobiłem 100 mln.
Zarobiłeś 100 milionów? Kurwa, powinienem cię okraść.
Czemu jesteś ubrany jak gosposia z Vegas?
I masz złamaną rękę.
To twoja ręka?
O czym ty mówisz? To...
- Chyba jest złamana. - Wygląda jak słomka.
Właśnie.
Spójrz...
Ale nie jest słomką.
Patrz.
Nic nie czuję!
Przez całe życie marzyła o tym dniu,
a teraz...
fundujesz jej coś takiego?
Masz rację.
Nie wyjdzie za mnie w tym kostiumie.
Przytul mnie.
Dotarcie tu to połowa sukcesu. Druga – to spodnie.
Wracaj do domu po spodnie, na litość boską.
Idź.
Wiem, o co chodzi.
Mam się ulotnić i przegapić swój ślub?
Bo twój przebiegły plan...
uwięzienia mnie w windzie...
spalił na...
Ale odlot.
...panewce.
Po pierwsze, kiepski plan.
Po drugie, trzy kobiety poświadczą, że byłem z nimi całą noc.
A gdybym chciał zepsuć ślub,
pozwoliłbym ci tam wejść.
I właśnie zdałem sobie sprawę, że to idealny plan.
Zaprowadzę cię przed ołtarz.
Nie chcę się żenić.
Wejdziemy tam...
Chwila, to dzwony!
Bogu dzięki!
Potrzebuję spodni.
- Wezwij karetkę! - Czemu?
Cholera.
Oto i on! Dotarł!
Brawa dla niego!
Nie pytaj.
Nieco ciasne.
- Co to jest? - Dopasują się.
Schodzi w bok. Dziwne uczucie.
- Daj spokój. - Pociągnij do siebie. I w dół.
- Nie mogę. - W dół. Przestań, to boli.
Spokojnie.
Nie da się.
Zaraz wracam.
Skarbie...
Skarbie, strasznie mi przykro.
Wziąłem, co było pod ręką.
Trzeba to tylko przedłużyć.
Ja ci to przedłużę.
Chwila! Skarbie, idziemy do krawca.
Tato, nie!
W czymś takim nawet się nie pokazuj.
Próbowałem wszystkiego:
sztruksu, kory i indyjskiej marynarki.
- Czego pan ode mnie chce? - Żebyś był kimś innym.
Megan to moja jedyna córka.
Wychowałem ją sam i posłałem na medycynę.
Nie chcę patrzeć, jak wychodzi za leniwego przegrańca losu.
Powiedzmy otwarcie,
nie lubi mnie pan, bo nie jestem biznesmenem.
Nie chodzi o to, kim jesteś.
Chodzi o to, że nie masz celu, ambicji i kariery.
Jestem nauczycielem.
Robercie, małżeństwo to nie zajęcie na pół etatu.
Stworzyłem międzynarodową firmę od podstaw,
ale najtrudniejsze zadanie to bycie mężem.
Długie godziny i praca po godzinach.
I brak urlopu.
Gdy dałem tę obrączkę mamie Megan, obiecałem dać jej wszystko.
Obiecałem, że zawsze będę się starał
i nigdy nie przestanę jej kochać.
Ta obrączka symbolizuje tę obietnicę.
To proste, synu.
Trzeba się starać.
Nie nadajesz się.
Szkoda, że córka tego nie widzi.
Bardzo troszczy się pan o swoją córkę.
- Zrobię dla niej wszystko. - Tak?
Nawet porwanie?
Słucham?
Ktoś...
Ktoś uprowadził mnie ubiegłej nocy,
bo nie chciał mnie widzieć na ślubie.
Ciekaw jestem, panie Swope,
jakie ma pan alibi.
Niech pomyślę, Rob.
Gdybym chciał zakończyć wasz związek, zapewne zrobiłbym to,
zanim wydałbym fortunę na ślub, którego nie było.
Słuszna uwaga.
Ładny garnitur, Favors.
Średnia czterdziestka?
Długa.
Ty nosisz średnią?
Tylko nie mój wóz.
- Rob, co to...? - Pożycz mi garnitur.
Masz moją dziewczynę. Nie oddam garnituru.
Daj ten cholerny garnitur.
Kolano!
Daj ten cholerny garnitur.
Kolano!
Kolano! Bekhend! Prosty?
Lewy, prawy, unik!
Cios, kopniak, unik!
Jaja!
Skąd wiesz, co chcę zrobić?
Skąd wiesz, co mówię?
To szaleństwo!
Kumkwat! Promień lasera! Wagi...
Skąd wiesz?
Teraz się wkurzysz i zadasz cios.
Ale się odsunę. 5, 4, 3, 2...
Lewa, bekhend, hak, unik, lewa, prawa!
Prawa.
Sierpowy, cios, hak,
bekhend, dół, góra!
To coś nowego.
Favors, upadniesz w drugą stronę?
Ktoś wylał tam colę, a nie chciałbym jej na garniturze.
Jasne, żaden problem.
Dzięki.
Mówiłem, że dasz garnitur.
Oto i on. Dotarł! Brawa dla niego!
W końcu jesteśmy gotowi.
Zapomniałeś o programach.
Programy?
No tak.
Jakaś konkretna czcionka?
Arial, Courier?
American Typewriter?
Wąska?
A może Wingdings?
Comic Sans?
Nie da się wolniej do ołtarza?
Megan chciała świece.
- Masz mnie. - Co?
Teraz jesteśmy gotowi.
Masz obrączkę?
- Czemu się drzesz? - Stul pysk!
Zamknij się!
Niech to szlag!
Macie obrączki?
LOMBARD
Pensja nauczyciela.
Za kilka lat może kupisz lepszą.
Właśnie.
Może.
Gdzie byłeś, Rob?
- Boże, skarbie. - Nic mi nie jest.
Nareszcie.
- Gotowa? - Tak.
Drodzy wierni, zebraliśmy się tu, by połączyć Roberta J. Andersona
i Megan W. Swope świętym węzłem małżeńskim.
Święty sakrament małżeństwa
powinno się przyjąć z czcią i honorem.
Przechodzimy do części ceremonii,
która jest niezmiernie znacząca. Przysięga.
Napisaliście własne przysięgi?
Megan, zaczniesz?
Przeczytałam kiedyś, że „szczęście jest prawdziwe, gdy się nim dzieli”.
Nie rozumiałam głębi tego przesłania, dopóki nie poznałam ciebie.
Jesteś dla mnie idealnym mężczyzną.
Idziesz, dokąd życie cię prowadzi, a ja jestem wdzięczna,
że zaprowadziło cię do mnie.
Bez względu na to, co przyniesie nam przyszłość,
będziemy mieli siebie.
Kocham cię...
bardzo.
To było piękne.
Twoja przysięga.
Moja kolej.
Oczywiście bardzo cię kocham.
Naprawdę.
Naprawdę bardzo.
Bardzo.
Bardzo się cieszę, że poszedłem na randkę z Vicky...
bo gdyby nie to,
nie poznałbym...
jej wspaniałej,
pięknej...
współlokatorki.
Ciebie.
No i...?
No i...
Gorąco tu.
Mogę? Ja tylko...
Zaraz wracam, skarbie.
Sekunda.
Przepraszam.
Jesteś moją miłością i wzorem do naśladowania.
Dobre. Użyję tego.
W twym sercu widzę mą przyszłość.
W twych oczach – nadzieję.
- Szepczę ci do ucha „kocham”. - Przepraszam.
Przewiniesz do końca?
Mówisz o różnych częściach ciała.
To spora dziewczyna. Będziemy tu tkwili cały dzień.
Nie twierdzę, że jest gruba. Na pewno jest ciepła.
„Po raz pierwszy znalazłem prawdziwą miłość”.
Znalazłem ciebie.
Jesteś moją miłością...
lepszą połową...
moim dobrym aniołem.
Jestem do ciebie przywiązany...
mocną więzią.
Jesteś...
dobra...
utalentowana...
cudowna.
Żarliwe,
poważne uczucie,
poczęte w moim sercu...
chyli się ku tobie
i wciąga cię do środka.
Budzi się do życia...
otula
twoje istnienie.
Rozpala się...
potężnym płomieniem!
Łączy ciebie
i mnie
w jedność.
Genialne! Mój synuś jest dobry.
Megan, czy bierzesz tego mężczyznę...
Może zamkniemy okna?
Nie, to tylko ptaki. Dajmy im spokój.
Bawią się.
- Rob, gołębie są w kościele. - Wiem, skarbie.
Później się tym zajmiemy. Kontynuuj.
- Rob... - Daj gołębiom spokój.
Proszę, skarbie, daj im spokój.
Co z tobą?
Kończy mi się czas!
Rob, spokojnie.
Psujesz nastrój.
Psuję nastrój?
Ja psuję nastrój?
To przez ciebie się spóźniłem.
Obaj wiemy, że to nieprawda.
Wiesz, co mi się stało.
Oczywiście, że wiem. Wyszliśmy na drinka.
Zamknij się.
Powiedz mi, co się wczoraj stało, Benny!
Łapy precz! Jutro muszę oddać ten garnitur.
- Razem z metką... - Powiedz mi, co się stało!
Poszedłeś z laską.
Już wiesz?
Serio?
Rob, to prawda?
Nie wiem.
Wiesz co? Koniec tego, Otello. Idziemy.
Wierzyłam w ciebie, Rob, jako jedyna.
Nigdy ci nie wybaczę!
Pognieciesz garnitur.
Pożar!
Zachowajcie spokój!
Spokojnie przechodźcie do wyjścia!
Zabiję cię! Niech to szlag!
Zabiję!
Zabiję cię!
Czemu mi to robisz, głupi dzwonie!
Nie krzywdź dzwonu!
Boże.
Mam cię dość, głupi dzwonie!
Niech to się skończy!
Słyszałeś to?
Zamknij się!
Kochanie, jak tu wszedłeś?
Nie będę kłamał, próbowałem parę razy.
Nie mogę uwierzyć, że tu jesteś. Martwiłam się.
Boże. Nie powinieneś widzieć mnie przed ślubem.
To przynosi pecha.
Gdzie twój smoking?
Chodź tu. Usiądź.
Posłuchaj.
Wiesz, że bardzo cię kocham.
Ale bez względu na to, co robię, nic mi nie wychodzi.
Skarbie, o czym ty mówisz? Jesteś tu.
- Zróbmy to. - Nie chodzi o ślub.
Mówię o reszcie naszego życia.
Nie mam kariery ani celu.
Może nie nadaję się na męża.
Chodzi o mojego tatę?
Od kiedy obchodzi cię jego zdanie?
Nie chodzi tylko o twojego tatę.
Wszyscy goście uważają, że popełniasz wielki błąd.
I chyba mają rację.
Czuję się jak idiotka.
Nie chodzi o ciebie.
Oczywiście, że chodzi o mnie.
Wierzyłam w ciebie, Rob.
Siedziałam tu, cierpliwie czekając.
Czekając na ciebie.
Broniłam cię, gdy inni mówili, że nigdy nie dorośniesz
i nigdy do niczego nie dojdziesz!
Nie rozumiesz?
Powinnam wiedzieć.
Powinnam była wiedzieć, gdy się spóźniłeś na lot przez loterię.
W małżeństwie trzeba grać, żeby wygrać.
Nigdy ci nie zależało!
Naprawdę cię kocham.
Ale nie wystarczająco, żeby zdobyć się na coś znaczącego.
Idź już, proszę.
Zostaw mnie. Nie chcę, żebyś widział, jak płaczę.
Nieważne którędy. Wyjdź.
Idź.
Idź sobie.
Nareszcie!
Złapałem go za gardło.
Przepraszam. Bardzo mi przykro.
Proszę wybaczyć.
CHARLESTON ŻEGNA
Chcę, żeby już było jutro!
Jestem w windzie.
Nareszcie!
Pieprzyć to, czekałam 20 minut.
W poniedziałek będę u Jamesona. Zarządza akcjami.
Swope nic nie wie. Pochłonięty tragedią zwaną ślubem.
Na miejscu tego biedaka Andersona trzymałbym się od niego z dala.
Jak wam się to udaje?
Jesteśmy jak małżeństwo.
Jak robi się gorąco, ochraniamy się.
Osłoniłbym go własnym ciałem.
I zrobiłem to.
Dostałem w jaja.
- Straciłem lewe jądro. - Dlatego nigdy nie zostawiłbym Mike'a.
Partner do grobowej deski.
Jasne.
- I ty. - I ty.
Nie, ty.
I ty.
Powinieneś się wstydzić
Brian, pozwól, że o coś spytam.
Nie wkurza cię twój rekord nominacji do Grammy bez wygranej?
A ciebie, że nie docierasz na ślub,
bo w kółko powtarzasz to samo?
Słuszna uwaga.
Chodzi o to,
że jeśli na czymś ci zależy, nie poddasz się.
Cześć, mamo.
Robbie, co tu robisz?
Pytanie brzmi, co ty tu robisz. Nie powinnaś być na moim ślubie?
Czekałam tam półtorej godziny.
Odśpiewałam wszystkie hymny.
- Słyszałem. - Nie pojawiłeś się.
Co jest, synu?
Rozmyśliłeś się?
Mamo, potrzebuję pomocy.
- Martwiłam się, że tak będzie. - O czym ty mówisz?
Żadna tajemnica, że nie byłam najlepszą mamą na świecie.
Mamo, robiłaś, co mogłaś.
Tak myślałam. Ale raczej nie.
Zwiedziłam wiele miejsc i...
kochałam wielu mężczyzn.
George Clinton, Sly Stone.
Mamo.
A ten basista z Con Funk Shun był...
Wystarczy, mamo, nie chcę wiedzieć.
To były inne czasy, Robbie.
Najlepsze, co mogłam zrobić,
to pokochać kogoś z wzajemnością
i mieć rodzinę, z której byłbyś dumny.
Czemu tak nie zrobiłaś?
Bo nie mogłam pokonać swoich nawyków.
Ale ty możesz.
Nie musisz powtarzać moich błędów.
Musisz się przełamać i skończyć z dawnym sobą.
Mama wzięła lekarstwo i wraca do kościoła
z odświeżonym przełykiem.
Mam nadzieję, że dotrzesz przed moim wykonaniem „Higher Ground”.
Dziękuję.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Miłego dnia.
Dziękuję.
Cześć, to ja.
Mam dziś ślub. Pomyślałam, że może wpadłbyś.
Darmowy alkohol.
Gdzie jesteś? Chcę powiadomić policję,
ale musiałbyś zniknąć 48 godzin temu, a minęła tylko godzina.
Choć czas ucieka.
To znowu ja.
Martwię się, że wpadłeś do jakiejś dziury.
Po miesiącu miodowym założę ci chipa,
jak psu.
- Co? - Kim jesteś?
Callie.
Z baru.
Wróciliśmy tu wczoraj razem?
Prosiłeś o pomoc przy przysiędze.
Myślałam, że to szyfr, ale to właśnie robiliśmy.
Skoro tu wylądowaliśmy,
jak trafiłem na drugi koniec miasta?
Nie wiem.
Byłeś pijany, ledwo szedłeś.
Chciałeś pisać przysięgę, zwymiotowałeś i padłeś.
Potem już cię nie było.
Wymyśliłem coś dobrego?
Przyjęła twoje oświadczyny.
Powiedz jej, co czujesz.
Idę do kościoła. Dzięki, że nie spałaś ze mną.
Łatwy zarobek.
Jesteś prostytutką?
- Nie wiedziałeś? - Kto cię wynajął?
Nie pamiętam,
ale wkurzyli się na wiadomość, że nic nie było.
Gdzie telefon?
W worku za muszlą klozetową.
Najbezpieczniejsze miejsce.
Zdecydowanie numer prostytutki.
Cholera!
Słyszałeś to?
Devinie, nie.
Hotel Palmetto. Tu Kimber.
Kimber, połącz mnie z pokojem 412.
Roger, Pat...
i ty.
Dajcie mi chwilkę.
Jedną chwilę!
To bardzo ważna rozmowa! Wiele już przeszedłem!
Może pan zadzwonić z naszego biura.
Dobra, chodźmy.
Na co się gapisz, Zielona milo?
Dziękujemy za cierpliwość.
Nie jestem cierpliwy. Jestem wkurzony.
Siedzę tu prawie godzinę.
Padł pan ofiarą poważnego przestępstwa.
Dlatego muszę wykonać telefon i dowiedzieć się, kto to zrobił.
Wiemy, kto to zrobił.
Pokażę panu, co uchwyciła nasza kamera w garażu.
O 3.36 ten samochód wjechał na parking.
- Vicky? - Był pan z nią wczoraj?
Nie.
Miała klucz do mojego pokoju,
bo to ona robiła rezerwacje.
Godzina parkowania się zgadza.
Wcześniej wynajęła pokój.
Znaleźliśmy tam taśmę izolacyjną.
Taśmę izolacyjną?
Tu zaczyna się absurd.
Klucze utknęły w przekładniach i został pan uwięziony.
Muszę zadzwonić. Natychmiast.
Rob! Gdzie jesteś? Nic ci nie jest?
Nie mam dużo czasu.
Powiem tylko, że mi przykro.
Utknąłem.
Zajmowałem się samymi pierdołami
i nie dawałem ci, czego ci trzeba.
Tak jak w przypadku twoich pacjentów.
Mówisz, że szybko dorastają w obliczu kryzysu.
Zmierzyłem się z niewyobrażalnie wielkim kryzysem
i chcę ci powiedzieć...
że kończę z dawnym sobą.
Nie ruszaj się stamtąd.
Idę po ciebie.
Oto Abdalla Tanui z Kenii.
Zakręt i ostatnie 400 metrów.
Ostatni na mecie to zgniłe jajo.
Spieszę się do kościoła. Przepraszam.
Panowie, podrzucicie mnie na ślub?
Spadaj, Nick Cannon.
To szaleństwo, ale potrzebna mi wasza pomoc.
To miłość mojego życia. Osłoniłaby mnie własnym ciałem.
Partnerka do grobowej deski.
Jedźmy.
Jak przejedziemy przez zakorkowane miasto?
Mam pomysł.
Prawie nas obróciło.
- I przeturlało. - Prawie obrót.
Uwaga!
Spoko. Jesteśmy zawodowcami. Zawsze to robimy.
Denerwujesz się?
Chłopcy, mogę zadzwonić?
Na własne ryzyko.
Bez obaw.
Tu Rob z ubiegłej nocy.
- Ckliwy Rob. - Właśnie.
Ckliwy Rob? Musisz oddać mi przysługę.
Weź mój smoking
i przynieś do kościoła prezbiteriańskiego.
W porządku.
To na razie.
Ktoś się żeni!
Nie zdążymy na czas.
Chyba znają drogę na skróty.
Jazda!
- Zatrzymaj. Idę pieszo. - Nie wyjdziesz.
- Zostajesz. - Do grobowej deski.
Musisz pogodzić się z faktem, że on nie przyjdzie.
Przyjdzie.
Jest.
Jest!
Oto i on! Dotarł! Brawa dla niego!
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Wyglądasz cudnie.
Chciałbym panu podziękować za organizację tej wspaniałej ceremonii.
To zupełna klapa.
Powinna być odwołana.
Wolałby pan, by wyszła za Cody'ego.
To mężczyzna, na jakiego zasługuje moja córka.
To również mężczyzna, który planuje przejęcie pańskiej firmy.
To prawda.
Kupił 47 procent akcji i zamierza dokupić jeszcze pięć.
Wiem, że jestem tylko nauczycielem,
ale pan chyba ma przerąbane.
Cody, to prawda?
Traktowałeś mnie jak śmiecia.
Gorzej niż śmiecia.
Dopiero po rozstaniu z Megan zapamiętałeś moje imię.
Latami czekałem na tę chwilę.
Szkoda, że nie odbieram ci wszystkiego.
Gratulacje.
- Skopię ci tyłek. - Benny, spokojnie.
- Ma mocny lewy sierpowy. - Serio? To nie.
Przepraszam, córeczko. Muszę się tym zająć.
- Nie. - Panie Swope...
Załatwię to. Daj mi chwilę.
Odejdź, Rob. To ważne.
Ważniejsze od ślubu córki?
Nie oczekuję, że to zrozumiesz.
Nigdy nie miałeś prawdziwej pracy.
Ale wiem jedno, panie Swope.
Małżeństwo to cały etat.
Długie godziny pracy.
Nadgodziny.
Bez urlopu.
Obiecuję panu, że dam Megan wszystko, co mam.
Zawsze będę się starał.
I nigdy nie przestanę jej kochać.
To samo obiecałem jej mamie.
Boże, chciałbym, żeby tu była.
Jest...
tato.
W porządku, zbyt wcześnie.
Wrócimy razem do środka?
Praca zaczeka.
Megan potrzebuje ojca.
I pana młodego.
Na tym właśnie polega ten cały ślub.
Rob, dziękuję za to, co zrobiłeś.
Cody to kłamca i zdrajca. Dobrze, że go przyłapałem.
Nie mówię o Codym.
Jeśli mógłbym się odwdzięczyć...
Cóż...
Przechodzimy do części ceremonii,
która jest niezmiernie znacząca. Przysięga.
Napisaliście własne przysięgi?
Megan, zaczniesz?
Ojcze...
Mogę?
Wiem, że nie ułatwiałem ci tego.
I nie byłem mężczyzną, na jakiego zasługujesz.
Ale aż do tej chwili
próbowałem zmienić moje absurdalne nastawienie.
Ktoś powiedział,
że potrzeba 10 000 godzin,
by coś opanować.
Ale piękna kobieta nie może czekać tak długo.
Megan, czekałaś bardzo długo.
Ale obiecuję ci...
jeśli miłość jest jak loteria,
to gram, by wygrać.
Doskonale cię znam.
I chcę tylko, abyś był przy mnie.
Zawsze.
Megan, czy bierzesz tego mężczyznę za męża
i przyrzekasz mu miłość,
wierność i uczciwość w zdrowiu i chorobie,
póki śmierć was nie rozłączy?
Tak.
A ty, Robercie?
Tak.
Rob, obrączka.
Obrączka mojej mamy?
Dziękuję.
Jeśli ktoś nie zgadza się na ślub tych dwojga,
niech przemówi teraz lub zamilknie na wieki.
Rob spał z dziwką!
Musiałam to powiedzieć.
Mam zdjęcia, jak razem opuszczają bar, więc to prawda.
O co tu chodzi, Rob?
Nie spałem z dziwką.
Wysłuchała tylko mojej przysięgi.
Była bardzo pomocna.
Jasne, brzmi przekonująco.
Niestety, dziwka nie przyszła tu, by to potwierdzić.
Przeciwnie, ta młoda dama jest tutaj.
Callie? Powiesz im?
- Proszę, powiedz. - Zapłaciła mi, żebym go uwiodła.
Jasne, uwierzmy dziwce.
Cześć, dziwko, tu Vicky.
Upewniam się, że będziesz w barze,
by uwieść Roba Andersona.
R-O-B...
Zgadza się.
Chcę moje 300 dolarów.
Vicky, czemu to zrobiłaś?
Czemu zrobiłaś coś takiego?
Złamał mi serce.
- Co? - Tak.
Byliśmy na randce. To był magiczny wieczór.
Zgoda, śmierdziałam trochę.
Ale byłam u lekarza i już jest o wiele lepiej.
Prawie nie czuć.
A ty bierzesz go sobie na resztę życia, panno Pachnąca?
To niesprawiedliwe.
- Proszę pani. - Co?
Wie pani, że nagabywanie jest tu przestępstwem?
Nie mnie macie aresztować. To ona jest dziwką.
Ale pani pójdzie siedzieć.
Podejrzewam, że wniesie pan oskarżenie.
Chyba raczej nie.
Gdyby nie Vicky, nie byłoby mnie tu.
Uznam to za niepoczytalność.
Ale chcę, żebyś wyszła.
Jasne, znam drogę.
Nie trzymam tego dłużej. Ręce mi mdleją.
- Idziemy. - Nie dotykaj.
Ja to wezmę.
Ojcze, możemy kończyć?
W porządku.
Ogłaszam was mężem i żoną!
Jesteśmy małżeństwem!
Żenię się. Jak leci, stary?
Wpadnij w odwiedziny.
Dobrze wyglądasz. Strój odpowiedni do okazji.
Dzięki za zaproszenie.
- Pani Jedyna. - Właśnie.
Piękna. To właśnie ona.
- Miło. - Rob, kim są ci ludzie?
Poznałem ich w drodze na ślub.
A jak ściągnąłeś Briana McKnighta?
Nie uwierzysz.
Pomogłem mu napisać nową piosenkę.
- Boże. - To nic wielkiego.
Wiesz co? Racja, nie wierzę ci.
No tak, nie było cię tam.
Byłem muzą Briana McKnighta.
Rob, zapomniałeś dziś o jednej rzeczy.
Zrobiłem wszystko. Inaczej nie byłoby nas tu.
Nie sprawdziłeś numerów.
- No tak, numery. - Sprawdź.
- W porządku. - I co, wygraliśmy?
Jak najbardziej.
Nie wybrałem właściwych numerów,
ale mam właściwą dziewczynę.
Skarbie, za miesiąc znów będzie szansa.
Za miesiąc nie będzie czasu.
Patrzysz na pełnoetatowego nauczyciela liceum Larkin Prep.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Skarbie, to wspaniale!
Wspaniale.
Szanowni państwo, mam przyjemność zapowiedzieć
państwa Andersonów i ich pierwszy taniec.
Skarbie, na pewno chcesz to zrobić?
To bardzo ważna chwila.
Najważniejszy punkt programu.
Opuściłeś kilka lekcji.
I bardzo mi przykro.
Ale wynagrodzę ci to.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Znalazłem czas.
Przepraszam, to wesele, więc weselcie się i tańczcie.
Zapraszamy, parkiet służy do tańca.
Co to było, gdy wyskoczyłeś z solówką?
Dobrze się bawiłaś?
Było całkiem nieźle.
Nieźle?
Wzięliśmy ślub, a śpiewał ci Brian McKnight.
- To było wspaniałe. - To czego chcesz?
Pokażę ci, jak będziemy w pokoju.
Pojęcia nie masz, jak długo na to czekałem.
Chodź.
Chodźmy schodami.
- Na pewno? - Tak.
Próbujesz oszukiwać!
Napisy: Anna Dyba