(คืนอำมหิต)
(ซาติคอย)
(อะโครพรินต์)
- โจอี้ - ไง สตีฟ
มีอะไร
ไอก์ โทษทีนะ
- ไง โจ - อรุณสวัสดิ์ พ่อ
- หมอนี่... - เป็นไงบ้าง
มีเดตอีกทีมั้ย
ลุยเลย
แค่โทรหาเธอ ชวนเธอกินมื้อค่ำ
- และพาเธอไปที่ดีๆ... - ไว้คุยทีหลังได้มั้ย
แกกลับลงสนามซะที ทิ้งชีวิตหนุ่มโสดไว้ข้างหลัง...
- พอได้แล้ว พ่อ - อะไร
ฟังนะ เธอไม่มา โอเคมั้ย ผมกินเบอร์เกอร์แล้วกลับ แค่นั้น
เลิกเอาแต่คิด
แค่กลับลงสนาม ลองใหม่
ก็เหมือนที่นี่แหละ จริงมั้ย
ตอกบัตร แสดงฝีมือ
ฟังนะ
แกเป็นคนหาเลี้ยงได้ โจอี้ โอเคมั้ย
สาวดีๆ ต้องบ้าแน่ถ้ามองข้ามแก
อย่าคิดมาก
(ซาติคอย)
ดูซิจะเก่งแค่ไหน ไอ้ถึก!
มานี่ เร็วๆ ไปกัน
- นั่นอะไรๆ - ทริกออร์ทรีต!
- เราจะตามล่าแก พ่อหนุ่มหล่อ - วิ่งต่อไป ใกล้ถึงแล้ว
- มาร์โค! - เร็วเข้าๆ วิ่งเร็ว
- โปโล! - มาเร็ว
- ริก เปิดซิ! - ผมพยายามอยู่ๆ
ไปๆ ๆ
วิ่งได้ แต่หนีไม่พ้นหรอก!
ให้ตาย ริก
พวกมันเข้ามาไม่ได้ ไม่ต้องห่วง
นี่ๆ ไม่เป็นไร
เราปลอดภัยแล้ว
มันจบแล้ว
ไม่ ยังไม่จบ
- เรามีอุปกรณ์สงครามเวียดนามของจริง - เอ้า มัดมันไว้ตรงนั้น
เร็วเข้า ไปได้แล้ว
- กุญแจ - เบาๆ นะ
- ขอบใจ - เอาพวกมันลงมา
นี่มัน...
เดาว่านี่ไม่ใช่งานคืนสู่เหย้าแบบที่แกหวังไว้สินะ
ไปตายซะ
ดูแกสิ
จะทำอะไรกับฉันก็เชิญ แต่เธอไม่ควรต้องเจอแบบนี้
ไม่ๆ ๆ เธอต้องเจอแย่กว่านี้
- อย่าทำร้ายเขา ขอร้อง! - หุบปาก!
ฉันจะทำทุกอย่างที่อยากทำ เพราะมันเป็นสิทธิ์ของฉันที่จะชำระบาป
หวัดดี เดวิด คุณอยู่มั้ย
เดวิด
เจน
ทุกอย่างโอเคมั้ย คุณมาทำอะไรข้างนอก
ขอโทษค่ะ ฉันรู้ว่ามันดึกแล้ว
ไม่สิ ฉันพยายามโทร ฉันโทรแล้วโทรอีก แต่คุณไม่ได้...
หลังเราปิดดีลได้ ผมก็ฉลองนิดหน่อย ผมคงไม่ได้ยินโทรศัพท์...
เข้ามาสิ คุณ... คุณโอเคมั้ย
โทษทีค่ะ ฉัน...
ขอโทษที
ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้อีก
ทำอะไร เจน ผม...
ผมสับสน ผมไม่เข้าใจ
- เดวิด ฉันตัดสินใจ... - ที่จริง คุณรู้มั้ย เจน
ผมขอโทษที่ให้คุณทำงานคืนนี้
ผู้หญิงระดับคุณ ควรได้อยู่บ้านกับครอบครัว ผมขอโทษ
ขอบคุณ
ฉันซาบซึ้ง
ช่างเถอะ
คุณคิดอะไรอยู่
ที่นี่แน่นหนาใช่มั้ย
แน่นอน แซนดินซีเคียวริตี้ชั้นเลิศ
(เริ่มใช้โหมดปิดล็อก)
ทำไม คุณคิดว่าจะมี...
เดวิด จะมีคนมาฆ่าคุณ
เริ่มปิดล็อกแล้ว คุณไรเกอร์
เขตที่หนึ่ง ปลอดภัย
คุณรู้เมื่อไหร่
คุณพูดเรื่องอะไร
คุณรู้เมื่อไหร่ว่าพวกเขาจะโจมตี
- ฉัน... - คุณมองตรงมาที่ผม
แล้วคุณก็เดินไปหาเธอ
- ฉันอยากมั่นใจว่าคุณทั้งคู่ปลอดภัย - แต่คุณเปล่า ใช่มั้ย
คุณออกไปแล้วไม่กลับมา
เจนนา คุณจะไปไหน เรายังคุยกันไม่เสร็จ
รับด้วยเถอะๆ
ไง นี่ไลลา รู้นะว่าต้องทำไง
คุณยังรักเธอเหรอ
- เราไม่... เราไม่คุยตอนนี้ได้มั้ย - ไม่ ตอบผมมา
- มันไม่สำคัญ - สำคัญสำหรับผม
ฉัน... ไม่ ฉันไม่ได้รัก
- ฉันไม่รู้ - ผมไม่เชื่อคุณ
รู้มั้ยว่าคืนนี้ผมไปปาร์ตี้ทำไม
ทำไมผมถึงต้องเลียขาไอ้เวรพวกนั้น
เพราะเราต้องการดีลนั้น ไม่ใช่แค่ผม คุณก็ด้วย
- คุณเชื่อเหรอ - ใช่ คุณพูดถูก
เจนนา ผมรู้ว่ามันสำคัญกับคุณแค่ไหน ที่จะเริ่มตอบแทนสังคม
เพื่อทำเรื่องดีๆ บ้าง
ผมก็ต้องการแบบนั้น
เราอยู่ห่างจากการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง แค่ 12 ชั่วโมง
ผมหลับตาแล้วเริ่มนับถอยหลัง คุณไปอยู่ไหน
- ฉันอยู่ที่ไหนเหรอ ฉันก็อยู่ที่นั่น - ไร้สาระ!
- คุณอยู่ข้างบน พยายาม... - หยุดพูด!
ขอร้องล่ะ หยุดสักนิด แล้วฟังฉัน
คืนนี้ฉันเห็นบางอย่าง
สิ่งที่ฉันหวังว่ามันจะไม่จริง
มันก่อตัวมานาน ฉันดูมันเกิดขึ้นสักพักใหญ่แล้ว
วินาทีที่คุณจับปืนนั่น...
ฉันเห็นหน้าคุณ และฉันรู้เลย
คืนนี้ไม่ใช่เรื่องของฉัน
คืนนี้ไม่ใช่เรื่องของเรา
คืนนี้มันเป็นเรื่องของคุณ
ดูสิว่าคุณเต็มใจทำอะไร
ผมทำสิ่งที่จำเป็นเพื่อหาเลี้ยงครอบครัวเรา
ให้ตาย ริก คุณเกือบยิงคนนะ!
และผมก็จะเหนี่ยวไกถ้าผมต้องทำ เจนนา!
ผมจะทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวเรา
ลูกจะได้ไม่ต้องลำบากเหมือนที่ผมเป็น
ได้ยินเด็กๆ เรียกเธอว่า "ขยะผิวขาว"
ซื้อของชำด้วยแสตมป์อาหารหรือเสื้อผ้าที่กู๊ดวิลล์
เรื่องเฮงซวยนั่นมันอยู่ลึกๆ ข้างใน
และผมจะไม่กลับไปเป็นแบบนั้น ผมจะทำทุกอย่างที่จำเป็น
คุณทำเหมือนฉันเป็นพวกเด็กเสียคน ฉันไม่ได้โตมาแบบพวกเขา
ไม่ แต่คุณไม่ได้โตมาแบบผม
นั่นแหละๆ ใช่มั้ย
คุณมีเรื่องต้องพิสูจน์ แต่ไม่ใช่กับฉัน กับตัวคุณเองต่างหาก
การปิดดีลนั้น มันแปลว่าคุณทำได้
ฉันแค่ไม่ชอบคนแบบที่คุณเป็น
ตั้งแต่เราเจอสแตนตัน ฉันเห็นคนที่ฉันรักเปลี่ยนเป็นอะไรที่ฉันกลัว
เหรอ คุณเลยทิ้งผมไว้ที่นั่นเหรอ ให้ตายงั้นเหรอ
เพราะคุณกลัวเนี่ยนะ
ไม่ใช่เพราะคุณจะได้หนีไปกับแฟนสาวเหรอ
ริกๆ คุณไม่ฟังฉันเลย มันไม่เกี่ยวกับไลลา มันเกี่ยวกับคุณ
ฉันคิดถึงคนที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้อง ครอบครัวของเขาจากคนพวกนั้นในคืนนี้
ไม่ใช่กลายเป็นพวกเขา
นั่นคือคนที่ฉันรัก
นั่นคือคนที่ฉันคิดถึง
เจน...
ยังอยู่กับฉันมั้ย
อย่าเพิ่งตายตรงหน้าฉันล่ะ
เอาล่ะ
ก้าวขึ้นมาๆ
- พี่มาทำอะไรที่นี่ - เธอเขียนหาฉัน
ใช่ เพื่อบอกลา
ฉันสู้ต่อไม่ไหว มิเกล ฉันทำไม่ได้
คืนนี้...
พรากทุกอย่างไป
- ฉันอยากเจอพ่อกับแม่ - พวกเขายังไม่พร้อมจะเจอเธอ
โอเคมั้ย พวกเขาอยากให้เธออยู่กับฉัน
- มิเกล... - เพน
โอเค เอาล่ะ พอได้แล้ว
เริ่มเลยมั้ย
- แกเอาตัวฉันไว้ก็ได้ แต่ปล่อยพี่ฉันไป - เพน
- ฉันพยายามช่วยชีวิตพี่ - ถ้าเธอยอมแพ้ ฉันก็จะยอม
แล้วฉันจะตามเธอไปติดๆ
น่ารักมาก
แต่ขอโทษนะ ไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น
ฉันจะชำระบาปพวกแกทั้งคู่
- ฉันน่าจะฆ่าแกซะ - ก็คงใช่
แต่พอมองกลับไปแล้ว มันก็มีเหตุผล
ไร้เหตุผลสิไม่ว่า
รู้มั้ย
นานทีเดียว
ที่ฉันเอาแต่นึกถึงการฆ่าพวกแกทั้งคู่
ฉันคิดวนเวียนในหัวสักพันครั้งได้
และฉันนึกภาพ...
ว่าโลกจะเป็นยังไงถ้าไม่มีพวกแก
และในที่สุด...
มันก็... มันก็รู้สึกใช่ซะที
อย่าแตะเธอนะเว้ย!
รู้มั้ย เราไม่ได้ต่างกันขนาดนั้น
แกกับฉัน
เหรอ ยังไง
เราต่างฆ่าเพราะรัฐบาลบอกว่าฆ่าได้
ฮูร่าห์ ไอ้ระยำ ฮูร่าห์
เอาล่ะ พร้อมมั้ย
เพื่อน
ฉันต้องรู้
นายเป็นใคร
สิ่งสำคัญตอนนี้คือพานายเข้าไปข้างใน
ให้ตาย ฉันรู้จักนาย
- ฉันว่าไม่ - รู้สิ
จำลูกอมเม็ดเล็กๆ นั่นได้มั้ย รสผลไม้กับมินต์น่ะ
ผลไม้เหรอ
- รู้จักที่ฉันพูดใช่มั้ย - ไลฟ์เซฟเวอร์สเหรอ
ใช่เลย
- นั่นคือนาย - เดินไหวมั้ย
- ผู้ช่วยชีวิตไงล่ะ - ฉันพยุงนายอยู่
นี่ ฟังหน่อย!
เราขนส่งของลอสต์ฮอร์สเสร็จวันนี้ รอบแรกฉันเลี้ยงเอง
รอบต่อไปฉันเลี้ยง โอเคนะ มาเลย
เจอกัน
เจเจ ขอแก้วหนึ่งได้มั้ย
วันนี้ดีนะ
บอกมาว่าแกไม่คิดว่าเธอเป็นเพื่อน
- นี่เมาแล้วเหรอ - ไม่ ฟังฉันนะ
เธอเป็นฝ่ายบริหาร ตามนิยามแล้วเป็นศัตรู
ผมจะเรียกแท็กซี่ให้
เธออาจยิ้มให้แก แต่เธอเป็นยมทูตชั่วร้าย
- นี่ เจเจ พาเขาไปส่งได้มั้ย - ได้เลย
นี่ โทรหาหมอเรื่องนั้นรึยัง
ฉันจะโทรอาทิตย์หน้า
ผมจะโทรพรุ่งนี้ เถอะน่า พ่อต้องให้ใครมาดูหน่อยนะ
ฉันไม่เป็นไร โจอี้
อยู่โรงงานหายใจขยะเข้ามา 30 ปี
แกจะหวังอะไรล่ะ
เรามีประกันสหภาพที่ดี นั่นแหละประโยชน์ของมัน
ใช่ ฉันน่าจะรีบใช้ก่อนเราเจ๊ง
เราจะไม่ไปไหน ซาติคอยอยู่มา 50 ปี
ปู่ช่วยสร้างที่นี่
เราทำของที่จะอยู่ตลอดไป
ไม่มีอะไรอยู่ตลอดไป
ใช่ ล้อมันจะหมุนต่อไป จนกว่าพวกเขาจะหาวิธีผลิตที่ถูกลงได้
ลุกขึ้นได้แล้ว บอกราตรีสวัสดิ์กับจอห์น ทุกคน
เราคือโดโนเสาร์ โจอี้
และอุกกาบาตนั่นกำลังมา
มันกำลังมา
ฟังนะ ผมเห็นแล้วว่าคืนนี้ทำให้ผมเป็นยังไง
และผมขอโทษ
ผมขอโทษ ผมหลงทางไป ระหว่างพยายามดูให้แน่ใจว่า...
พ่อแม่ของลูกเราไม่ต้องดิ้นรนเหมือนพ่อแม่ผม
และนั่นไม่ใช่ข้ออ้าง คุณพูดถูก
ผมไม่จำเป็นต้องใช้อะไร
ผมแค่ต้องการคุณ
คุณคือบ้านของผม เจน
อย่างอื่นเป็นแค่วอลล์เปเปอร์
- มา ให้ผม... ให้ผม... - ไม่ ฉันทำได้
คุณสวยมาก
ฉันจะนอนแล้ว
คืนก่อนผมฝันว่าเราอุ้มลูก
เธอลืมตาเป็นครั้งแรก
แล้วอยู่ๆ เธอก็โต
เธอมองผม
และมันเป็นสิ่งสุดยอดที่สุดที่ผมเห็นมาในชีวิต
และคุณ...
คุณยื่นเธอให้ผม ผมอุ้มเธอ และผม...
ผมเริ่มร้องไห้
เธอพอเหมาะพอดี
เหมือน...
แขนผมสร้างมาเพื่ออุ้มเธอ
และผมอยากได้แค่นั้น
ผมต้องการแค่นั้น
- ถ้าฉันไม่เชื่อคุณล่ะ - มานี่
ผมรักคุณมากนะ
ฉันอยู่ตรงนี้แล้วมีความสุขได้
แต่คุณอยากไปต่อ
จนถึงเมื่อไหร่
เมื่อไหร่ถึงจะพอ
- ผมไม่รู้ - ฉันรู้ว่าคุณอยากหาเลี้ยงเรา
ฉันก็อยาก แต่สำหรับฉัน นั่นหมายความว่า การรู้ว่าเมื่อไหร่คุณมีเกินพอที่จะมีความสุข
สิ่งที่ฉันเห็นคืนนี้ สิ่งที่เกินพอ สิทธิพิเศษ ไม่มีอะไรคุ้มค่ากับการลงเอยแบบนั้น
สิ่งสำคัญมีแค่...
ตัวตนของคุณและคนที่คุณอยู่ด้วย
ผมไม่อยากเสียคุณไป
โอเคมั้ย ผมจะทำทุกอย่างที่จำเป็น
งั้นก็หยุดไต่เต้า ไม่งั้นคุณเสียฉันไปแน่
ก่อนอื่น
ฉันจะควักตาแก
แล้วฉันจะเอาตัวน้องแกไป
แต่ก่อนแกจะเสียเลือดจนตาย
แกจะได้เห็น...
ทั้งหมดนั้น
ก็นะ
หรืออย่างน้อยก็ครึ่งหนึ่ง
- รีบๆ ทำเข้าสิ - ได้เลย
รู้มั้ย ตอนกระจกตาระเบิด
แกจะเห็นสีสันที่น่าประทับใจที่สุด
ขอให้สนุก
เพราะหลังจากนั้น...
มันจะมืดสนิท
- มีอะไรสั่งเสียมั้ย - มี แกพลาดแล้ว
- กุญแจ - เวลาของคุณจะหมดแล้ว
คุณซื้อเวลาเพิ่มได้ที่ตู้ขายตั๋ว
มิเกล
เวลาของคุณจะหมดแล้ว คุณซื้อเวลาเพิ่มได้ที่ตู้ขายตั๋ว
เร็วเข้า มีแถวต่ออยู่นะ
ที่จริงผมประทับใจนะ คุณบาร์เบอร์
พูดตรงๆ ผม...
- ผมไม่คิดว่าคุณจะกล้าพอ - คุณไม่เข้าใจ
ผู้หญิงคนนี้ เธอยังอยู่ข้างนอก เธอกำลังมา
ผมเข้าใจ คุณจ้างวานฆ่าผม ซึ่งเป็นสิทธิตามกฎหมาย
และฉันต้องอยู่กับมัน
แต่เธอจะไม่หยุดจนกว่างานจะเสร็จ
ครอบครัวคุณอยู่ข้างบนรึเปล่า
- ครอบครัวผมอยู่ปารีส - โอเค
เราต้องเตรียมพร้อม
- เดี๋ยวนี้ - ผมชื่นชมคุณ
ที่มาคืนนี้ เสี่ยงชีวิตคุณเพื่อผม
ให้ตาย ผมถึงขั้นปรบมือให้ความมุ่งมั่น
ถึงผมจะไม่แน่ใจว่า คณะกรรมการจะอนุมัติให้คุณเลื่อนขั้นมั้ย
แม้จะไม่มีผมแล้ว
ซึ่งก็คือจุดประสงค์ของคุณใช่มั้ย
ผมเฝ้ามองคุณ ใช้ศักยภาพโดยเปล่าประโยชน์ปีแล้วปีเล่า
สงสัยว่าเมื่อไหร่คุณจะเริ่มไขว่คว้า
และยึดสิ่งที่เป็นของคุณโดยชอบธรรม
คงรู้สึกคุ้มค่าที่ได้ทำอะไรซะที
ไม่ใช่เลย เชื่อเถอะ
โลกข้างนอกนั่นโหดร้ายใช่มั้ยล่ะ เจน
คุณมีปืนมั้ย
- มีสิ - ไปเอามา
ฉันจะอยู่ตรงนี้จนกว่าเธอจะมา ฉันจะให้เธอยกเลิก
"เธอ" เหรอ คุณจ้างผู้หญิงทำงานนี้จริงเหรอ
ไม่มีใครเข้ามาในนี้ได้ คุณบาร์เบอร์
พวกเขาทำไม่ได้ ถ้าผมไม่อนุญาต
แล้วคุณจะว่าไง
ทัวร์หน่อยเป็นไง
คุณไม่มีอะไรต้องกังวล ผมรับรองได้ ปลอดภัยเต็มร้อย
ในฐานะคนชอบประวัติศาสตร์ศิลป์ด้วยกัน ผมมีบางชิ้นที่ผมว่าคุณต้องชอบ
มาสิ เชิญคุณก่อนเลย
โอเค
มิเกลๆ เร็วเข้า
เพนๆ หยุดนะ หยุด
ไม่เป็นไรๆ ๆ ๆ
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรแล้ว
ไม่เป็นไร
มันจะไม่ทำร้ายเธอแล้ว มันจะไม่ทำร้ายเธอ
มันจะไม่ทำร้ายเธอ มันตายแล้ว
มาเถอะๆ
เราต้องไปแล้ว มาเร็ว
เอาแจ็กเกตมันมา เร็ว
เร็วเข้า
ฉัน...
โอเค
เร็วเข้า เพน ไปๆ เร็ว
หมดเวลาแล้ว กรุณาออกจากเต็นท์แม่มดเดี๋ยวนี้
- ขอบคุณ - หุบปาก แกเป็นรายต่อไป!
กรุณาออกจากเต็นท์แม่มดเดี๋ยวนี้
มาเร็ว เราต้องไปแล้ว
มาเร็ว ไปกันเถอะ
หมอบลง
ฆ่ามัน!
- ใช่แล้ว! - อย่างนั้นล่ะ!
ยิงมันอีก!
เร็วเข้า ไลลา รับสิ รับ
ไลลา
เธอตายแล้ว
แต่เดิมตึกนี้เป็นที่อยู่ ของหนังสือพิมพ์รายวันฉบับแรกๆ ในเมืองนี้
หลังจากปิดกิจการ มันก็ถูกทิ้งร้างมาเกือบ 30 ปี
อยู่ตรงนี้ ทางขวา
มันถูกทิ้งร้างมาเกือบ 30 ปี จนผมซื้อมาได้จากงานประมูล
ตรงมุมห้องนี้เป็นชิ้นโปรดชิ้นหนึ่งของผม
งานตรงนี้
คือเลอเมอซิเยร์ของแท้
หนึ่งในสี่ชิ้นที่เขาสร้างก่อนถูกขัง
คุณคิดว่าไง
- สวยมากค่ะ - ก็ควรจะ ผมเสียไป 600,000
เดวิด เราไม่ควร...
ใช่ ไม่ๆ ๆ ๆ มีอีกอย่าง ที่ผมอยากให้คุณดู มันอยู่ชั้นล่าง
เป็นงานชิ้นเอก
หนึ่งในคอลเลกชันที่สวยที่สุดในเมืองนี้
แล้วก็ยังมีห้องอาบน้ำเต็มรูปแบบ และห้องนอนส่วนตัว
เป็นของคุณทั้งหมดจนคืนนี้จบลง
ถือเป็นคำขอโทษจากผม ที่ให้คุณทำงานในคืนชำระบาป
โอเคมั้ย
มาสิ
อย่าแตะต้องฉัน
เจน ขอร้อง
คุณอยากนอนข้างถนนทั้งคืนจริงเหรอ
เจน
(อะโครพรินต์ เครื่องตอกบัตร)
(ห้ามเข้า)
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
โจ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
- ใช่ - โจ เปิดสิ
พระเจ้า
ไอลีน!
พวกเขาทำไปแล้ว
ฉันบอกแกแล้ว
อุกกาบาตมา พวกเขาไม่แม้แต่จะบอกให้เราหลบ
เปิดประตูสิโว้ย!
- เปิดสิ! - เธอมาแล้ว
แค่นั้นเหรอ
เราถูกลอยแพ ไม่มีเตือนก่อน
แล้วค่าชดเชยล่ะ
ฉันรู้ว่าทุกคนโกรธ ฉันก็โกรธ
มันไม่ง่ายสำหรับใครเลย
ผมเห็นบัญชี ไตรมาสที่แล้วเราทะลุเป้า มันเกิดอะไรขึ้น
ก็ใช่
แต่ไม่ใช่ในอัตราที่คงที่พอ
มันไม่ยั่งยืน
คุณก็เลยยกเลิกแล้วไล่เรากลับบ้านงั้นเหรอ
ช่างเถอะ โจ พวกเขาได้ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้
คุณส่งงานเราไปไหน
ครึ่งหนึ่งไปเม็กซิโก อีกครึ่งให้ไอ้เครื่องจักรเฮงซวยใช่มั้ย
- ใช่! - ใช่!
ฉันรู้ว่าพวกนายบางคนมีคำถาม...
เรามีคำถาม ทำไมคุณไม่ตั้งคำถาม
- ฉันขอโทษ ฉัน... - ใช่สิ "ฉันขอโทษ"
ขอโทษช่วยเราจ่ายหนี้ไม่ได้
หรือประกันสุขภาพ
เรามีครอบครัวนะ แล้วเราควรต้องทำไง
- มันเกินตัวฉัน - ไร้สาระ!
- ฉันขอโทษ - มันไม่ถูกต้อง
ฉันขอโทษ
ฉันบอกแกแล้ว
นางยมทูตเวร
(งานช่างเชื่อม)
(งานช่างเชื่อม คนงาน)
ไม่เอาน่า
- ผมบริสุทธิ์ ดูสิ ดู - ฉันใช่เหรอ
- แต่ 14,000 ดอลลาร์มันอะไร - เขาไม่ช่วยอะไรฉันเลย
- นี่ปี 2015 เหรอ - นั่นปี 2000...
- คุยกับคนไม่มีหลักการ - คุณไม่รอดแน่
นี่ พ่อโอเคมั้ย
กินยารึยัง
ฉันไม่มีเงินซื้อยาดีๆ แล้ว
ผมมีสิทธิ์ทุกอย่าง
แขวนคอมัน แล้วไปเอาตัวผู้หญิงมา!
แกหนีไม่รอดแน่!
มีการเดินขบวนในลอสแอนเจลิสวันนี้
เมื่อประกาศกฎใหม่ควบคุมการใช้น้ำ
สภาคองเกรสจะประชุมเพื่ออภิปรายต่อ
นี่มันบ้าอะไรกัน
อย่างที่เราเห็น น้ำท่วมครั้งใหญ่ตามชายฝั่ง
- พอก่อน - ขอบคุณที่มารายการเรา
วันนี้ตลาดเสียหายหนัก เนื่องจากการผลิตของสหรัฐฯ ยังตกต่ำต่อเนื่อง
เล่นครั้งหนึ่งคือโซแฮน โซ...
และจบไว้ที่ต้นชั่วโมง...
ทุกวันคุณไปทำงานตรงเวลา พร้อมทำงาน
คุณเล่นตามกฎ ทำตามสัญญาประชาคม
เพราะคุณรู้ว่ามันคือวิธีเดียวที่จะประพฤติตัว ในสังคมศิวิไลซ์
แต่การทำงานหนักและการอุทิศตัวของคุณ ก็ไร้ความหมาย
สังคมทำร้ายคุณ
คุณถูกไล่ออก เจ้านายคุณไม่ยอมเลื่อนขั้นให้
ภรรยาคุณทิ้งไป คู่เดตปล่อยให้คุณรอเก้อ
ครั้งแล้วครั้งเล่า
คุณให้ พวกเขารับ
แล้วยังไงต่อ
ของง่ายๆ
อย่ามัวแต่ผิดหวัง
โอบกอดพลังเยียวยาแห่งความรุนแรง และการชำระบาป
ปีนี้
ทุกๆ ปี
คุมเกมอนาคตของคุณเอง
ผมจะนำทางคุณเอง
เอาล่ะ ตรงไป ทำตัวกลมกลืน
- ก้าวขึ้นมา! - เร็วเข้า ทุกคน
- ตั๋วสองใบ! - คุณไม่รู้หรอกว่าจะชนะมั้ย
เราน่าจะเผาที่นี่
ซวยแล้ว มานี่ เร็วเข้า
ปล่อยเราออกไป!
พอฉันบอก วิ่งเลยนะ
- มิเกล - อย่าหยุด
- ไม่ - เธอมีแผนที่ดีกว่านี้เหรอ
- ฉันมี - เพน
เชื่อฉัน มาสิ
ครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง
ขายผู้หญิงคนนี้ 250
และเรามีสุภาพบุรุษที่ผอมปานกลาง...
พี่อยากกลมกลืนใช่มั้ย กลมกลืนเลย
มาเริ่มกันที่ 50 ดอลลาร์ ได้ 50 ดอลลาร์มั้ย ขอบคุณมาก
และ 75 ด้านหน้า 100 ล่ะเป็นไง ประมูล 100 ดอลลาร์
- หนึ่งร้อย สองร้อย - เพนนี
ให้ตายเถอะ เพนนี
- เพนนี เกิดอะไรขึ้น - มา ไปเถอะ
เพเนโลปี
แยกกันไปหาก่อนพวกมันถึงทางออก พวกมันไปไม่ไกลแน่
ไปสิ โธ่โว้ย!
มานี่
เสื้อยืดครับๆ
บ้าเอ๊ย
เปิดสิ เปิด!
นางนั่นสู้สุดตัว
ต้องขอชม
แต่คุณไม่ควรคิดจ้างผู้หญิงมาทำงานของผู้ชาย
เอาล่ะ คุณบาร์เบอร์ ผมอยากให้คุณดูคอลเลกชันที่เหลือของผม
เชิญทางนี้
ดูคุณสิ คนสวย
ผมไม่อยากทำร้ายคุณ ผมแค่อยากชิมคุณ
เล่นดีๆ
คุณนุ่มนิ่ม
เหมือนแกลเลอรี่ศิลปะมีชีวิต ยังหายใจ
จะดูหรือแตะต้องก็ได้ แต่ห้ามทำมากกว่านั้น กฎเข้มงวด ห้ามสอดใส่ ห้ามเปลือยกาย
และทุกอย่างต้องเกิดขึ้นตอนใส่เสื้อผ้า
ถ้าสาวๆ ทุกคนทำตัวดีๆ และเงียบไว้
ทุกคนจะได้กลับบ้านตอนเช้า
เจน ตอนพ่อผมตั้งบริษัทนี้
ยุคสมัยมัน...
ง่ายกว่านี้
ผู้ชายคือผู้ชาย และผู้หญิงไม่ใช่
แต่อย่างว่า เขาถือคติว่า "ไม่เอาคนดำ ไม่เอาผู้หญิง" ก็เลย...
คุณคงซาบซึ้งที่เรามาไกลขนาดนี้
เพราะกระแสพีซีเฮงซวย ทุกอย่างเลยผิดกฎหมายรัฐบาล
ผมบอกผู้หญิงสักคนว่าหยุดคิดถึงเธอไม่ได้
เธอโกรธ ไปหาเดอะไทม์ส ผมเสียบริษัทไป
ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้ว...
ชีวิตผมพังพินาศ
แต่ไม่ใช่คืนนี้ เจน
ไม่ใช่คืนนี้
คืนนี้...
คืนนี้เราไม่จำเป็นต้องอดกลั้น
เรายอมแพ้และเป็นผู้ชายที่เราเคยเป็นได้
ใช่
อเมริกายอดเยี่ยมใช่มั้ยล่ะ
เอ้าๆ
อันยาคนนี้เล่นเกมเป็น ใช่แล้ว
คุณว่าทำไมเธอได้ห้องทำงานหัวมุมล่ะ
พวกคุณมันไอ้หมูสกปรก
ไอ้หมูสกปรก น่าสะอิดสะเอียน
ไม่มีใครถูกฆ่าที่นี่ คุณบาร์เบอร์ เราไม่ใช่สัตว์เดรัจฉาน
- แล้วคุณเป็นอะไร - มนุษย์
ชำระบาป ตามสิทธิที่คนอเมริกันพึงได้
- ตามสิทธิของผู้ชาย - ไอ้เลวโรคจิต
ฉันไม่ควรยกเลิกคำสั่งเลย
แต่คุณยกเลิก เห็นมั้ย คุณยกเลิก
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้คุณอ่อนแอ
ไม่นะ!
ไม่!
ไม่! ปล่อยฉัน!
ไม่นะ!
ฉันคิดออกแล้ว มาเร็ว
นี่ นาย ไปค้นตรงนั้น
ไปทางซ้าย
รถลากจะไปที่เต็นท์ ไปกัน
นั่น! ตรงนั้น! ไปจับพวกมัน!
อย่าขยับ ยกมือขึ้น
เพน เอ้านี่
- พวกมันอยู่นั่น! - ทางนี้!
- เขวี้ยงมัน เดี๋ยวนี้! - ยกมือขึ้น!
ยกมือขึ้น
- นี่! ทางนี้! - มาเร็ว
ออกไปจากที่นี่กัน!
ค่อยๆ ๆ ไปเลย
- นี่ ออกไปทางนั้น! ตรงนั้น! - ทางนี้ เร็ว!
อย่าขยับ
ยกมือขึ้น
คุณติดกับ เหมือนสัตว์ถูกขังในกรง
แล้วคำตอบคืออะไร หนีออกมา
ใช่แล้ว "จงมอบเหล่าผู้เหนื่อยล้า ผู้ยากจน
เหล่าผู้เบียดเสียดของท่าน ที่โหยหาลมหายใจแห่งเสรี"
มันมีเหตุผลที่เขียนอยู่บนเทพีเสรีภาพ
เพราะเธอคือสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพของอเมริกา
เธอถือคบเพลิงเพื่อช่วยให้เราพบหนทาง
นั่นคือสิ่งที่ผมเสนอให้คุณ
คบเพลิง
มารับไปสิ
เพราะเราต่างเป็นผลิตผลแห่งสภาพแวดล้อม การเลี้ยงดู ประวัติศาสตร์
แต่วิธีเดียวที่จะเข้าใจว่าคุณคือใคร
คือการตระหนักว่าเรามาจากที่ไหน
นั่นคือวิธีที่คุณจะรู้ว่าคุณเป็นอะไรได้บ้าง
พยากรณ์อากาศแอคคูวิว
นำเสนอโดยพีเอสเอ็น เพิร์จโฮมช็อปปิ้งเน็ตเวิร์ก
เรามีข่าวดีสำหรับผู้ที่...
ไลลาตายแล้ว
พระเจ้า
เจนนา
ผมเสียใจด้วย
กับทุกอย่าง
ให้ตาย คืนนี้...
คืนนี้มัน...
เธอรู้ว่าคืนอะไร
- เจนนา - ลูกรู้
และเธอเกลียดมัน
เธอเป็นเหมือนแม่
คุณช่วยไลลาไม่ได้ คุณก็รู้ใช่มั้ย
คุณพยายามแล้ว แต่เราเองก็แทบเอาตัวไม่รอด
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกแย่แค่ไหน
แต่...
ไม่เอาน่า เราต้องปกป้องครอบครัวเรา
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มานี่มา
ค่ะ
ไม่เป็นไร
ฉันหิว
ให้ตายสิ ฉันหิวอีกได้ไงเนี่ย
คุณอยากให้ผม...
ทำไข่ให้กินมั้ย
ได้ คุณจะว่ามั้ย ถ้าผมถามลูกว่าอยากสั่งอะไรมั้ย
ได้นะ
- เดี๋ยวเดียว - ค่ะ
นี่ แม่ของลูกกับพ่ออยากรู้ว่า
ลูกอยากกินไข่คนมั้ย
ลูกบอกว่าอยากได้ไข่แดงไม่สุก ทอดกลับด้าน
- จริงเหรอ - กับเบคอน
งั้นก็ทอดกลับด้าน ไข่แดงไม่สุกกับเบคอน
อยากได้อย่างอื่นมั้ย
ฉันแค่อยากให้คืนนี้จบ
ผมรู้ มันใกล้จบแล้ว
ไปกินกัน
ไม่ต้องห่วง พวกมันเข้ามาไม่ได้
ช่วยด้วย!
ช่วยฉันด้วย!
พวกมันจะฆ่าฉัน ขอร้อง! ให้ฉันเข้าไปเถอะ ขอร้องล่ะ!
ได้โปรด ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!