Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Birazdan izleyeceğiniz olaylar üç yıl önce Nadunget'te gerçekleşti.
Hayatta kalanın isteği üzerine isimler değiştirildi,
gerisi aynen olduğu gibi aktarıldı.
Suçluların Maskesi Düşüyor'un bu özel bölümüne hoş geldiniz.
Ben sunucunuz Walusimbi Josh.
18 ay önce bugün
sekiz kişilik bir aile Mutundwe'de vahşice öldürüldü.
İki gün sonra,
o aileyle hiçbir bağlantısı olmayan dört kişilik bir aile
Nateete'de benzer şekilde vahşice öldürüldü.
O sırada iki rastgele şiddet eylemi sanılan olaylar
daha sonra bu ülkede görülen
belki de en kötü seri cinayetlerden birinin başlangıcı olacaktı.
Medyanın İzmarit Katili lakabını taktığı katil
çok acımasız ve hiçbir sebebi yok gibi görünüyor.
Kurbanlarından bir şey almıyor
ama her zaman ardında birkaç şey bırakmasıyla biliniyor.
Cesedin yanında, genelde kurbanın kanları içinde bir izmarit.
Ama en dikkat çeken şey, her zaman bir tanık bırakmış olması.
Tek bir kişiye hiç dokunmuyor.
Şu anda 14 tanığımız var
ve katilin gerçek kimliğini bulmaya hâlâ yaklaşamadık.
Bu şeyin zihnini okuyabilmek için…
Hayvan demek istiyorum ama hayvan bile yemek için öldürür.
Bugünkü konuğum kriminal psikolog Profesör Mahmood Sali.
Profesör, hoş geldiniz.
Davetiniz için teşekkürler.
Bize kim olduğunuzu ve ne yaptığınızı anlatır mısınız?
Ben bir nörobilim uzmanıyım.
Makerere Üniversitesi'nde profesörüm ve Mutlu Yer kitabının yazarıyım.
Son 20…
23 yıldır insan davranışları üzerine çalışıyorum.
ANNE
Genler, nöroreseptörler, dopamin gibi şeyler üzerine.
Çok güzel.
Herkesin aklındaki soruyla başlayalım.
Neden? Bunu neden yapıyor olabilir? Sebebi ne olabilir?
Bir akrep nehri geçmeye çalışıyormuş.
Yani bu bir…
Bir kıssa. Bir akrep nehri geçmeye çalışıyormuş.
Nehrin kıyısında bir kurbağaya rastlamış.
Kurbağaya dönmüş ve sormuş,
"Bana yardım eder misin? Beni karşıya geçirebilir misin?"
Dikkatli bir yaratık olan kurbağa
akrebe dönmüş ve demiş ki,
"Seni nehrin karşısına geçirmek isterdim ama yapamam çünkü sen bir akrepsin.
Beni sokarsan ölürüm."
Akrep bu cevaba şaşırmış ve şöyle demiş:
"Ama sırtında beni karşıya geçirirken neden seni sokmak isteyeyim?"
O zaman ikimiz de boğulup ölürüz.
Hiç mantıklı değil."
Kurbağa biraz düşünmüş, aklına yatmış
ve demiş ki, "Atla sırtıma, seni nehrin karşısına geçireyim."
Huzurlu bir şekilde yola çıkmışlar.
Ama nehrin yarısına geldiklerinde
akrep çılgına dönmüş.
Delirmiş.
Kurbağayı sokuvermiş.
Şok olmuş, ölmekte olan kurbağa dönmüş, akrebe bakıp "Neden?" demiş.
"Akrep, beni neden soktun?
Şimdi ikimiz de öleceğiz."
Akrep demiş ki, "Doğamda var.
Sokarım.
Benim işim bu."
Neden mi bunları anlatıyorum?
Bazen hiçbir sebep yoktur.
Özellikle kurbanların bağlantılı olmadığı bu vakaya baktığınızda.
Kurbanlar arasında bir bağ olmadan…
İyi misin?
Evet, iyiyim.
-Şehre mi gidiyorsun? -Evet. Oraya gidiyorum.
Şehre gitmeliyim.
Yalnız mısın?
Evet, yalnızım.
Tamam.
Üzerindekini yukarı sıyırıp kendi etrafında döner misin?
Pardon. Ne?
Niye?
Silahlar, bıçaklar…
Ortalıkta manyağın biri dolanıyor. Duydun mu?
Evet.
Kötü biri olmadığından emin olmak istiyorum.
Ayrıca ben polisim.
Tamam.
Tamam, yeter.
Bu arada, güzel çantaymış.
-Aynısından bende de var. -Teşekkürler.
Çanta mı?
Peki.
Birkaç ceket…
-Birkaç iç çamaşırı… -Tamam, yeter.
Çantayı yanına almadığın sürece sorun yok.
-Tamam. -Arkaya koy, gel otur.
Tamam.
Onu merak etme. Sorun olmaz.
Peki neden…
Neden kelepçeli? Tehlikeli biri mi?
Sence tehlikeli görünüyor mu?
Sadece önlem olarak.
Standart prosedür. Güven bana.
Arkamda otursaydın muhtemelen seni de kelepçelerdim.
BEYAZ TAVŞAN
Hadi, bin.
Çek.
Yok, kolu değil. Bak…
Çek.
Sanırım bunu tamir ettirmem lazım artık.
Rahatlayın. Geçmekte olan günün tadını çıkarın.
Şu an önümde bir kitap var. Adı Mutlu…
…hayatta nasıl daha mutlu olabileceğinizi keşfetmenize yardımcı olacak.
Profesör Sali'nin dediğine göre kitabı sayesinde sorunlarınıza…
Ne…
Pardon.
Evet, Bob?
İyiyim. Sen nasılsın?
Hayır, bu doğru değil.
İstersen başkomiser ile konuş.
Tanığı oradan almamı söyledi,
ben de aynen öyle yaptım.
Çünkü yoldayım.
Birkaç üniformalı göndersene. Memnuniyetle yaparlar.
Üzerinde kimlik yoktu.
Ve konuşmuyor.
WhatsApp'ına bir resmini gönderdim.
Ayaklarının resmini niye göndereyim? Tabii ki yüzünün resmini gönderdim.
İzinde olmalıydım. Biliyorsun, değil mi?
Yapma.
Neden…
Bir saat kadar sonra orada olurum.
Sorun değil.
-Kusura bakma. -Yok, önemli değil.
-Acaba telefonu kullanmam… -Tabii.
-Anneme iyi olduğumu söylemeliyim. -Tabii. Önemli değil.
Kilitli.
Sıfır, bir.
-Sıfır, bir. -Sıfır, altı.
Sıfır, altı.
-Sıfır, dokuz. -Sıfır, dokuz.
-Sıfır… -Sıfır, bir. Sıfır, altı. Sıfır, dokuz.
Tamam. Teşekkürler.
Anne?
Evet.
Benim. Jim.
Jim. Evet.
Evet, iyiyim.
Telefonum yanımda değil.
Bir arkadaşımınkini kullanıyorum.
Anne.
Beni duyabiliyor musun?
Evet, telefonum yanımda değil diyordum.
Bunu bir arkadaşımdan ödünç aldım.
Anne, haplarını almayı unutmadın, değil mi?
Peki dün?
Hayır, aramayı unutmadım. Sadece…
Alo?
Alo? Anne?
Alo?
Çekmiyor herhâlde.
Çok teşekkürler.
Jim, demek.
Jimmy'nin kısaltması mı?
Hayır.
Sadece Jim.
Hani…
-Komedyen Jim Carrey gibi. -Jim Carrey mi?
Hiç duymadım. Ünlü mü?
Evet.
Çok ünlü.
90'larda epey komik filmlerde oynadı.
Hayvan Dedektifi, Maske, Aman Tanrım!
Komik bir adam.
Bir tür suçlu mu o?
Kim? Jim Carrey mi?
Hayır. Onu kastediyorum.
Hiç sanmıyorum.
O çalışmıyor.
Çalışmıyor.
Mendil falan lazım mı? Sargı bezim var.
Evet. Çok iyi olur.
Ne oldu sana böyle?
Uzun hikâye dostum.
Hikâyeleri severim. Vaktimiz de var.
"Hiçbir iyilik cezasız kalmaz" sözünü bilir misin?
-Evet, duymuştum. -Tamam.
Seni oradan almam benim açımdan bir iyilik miydi sence?
Evet, çok iyi bir hareketti
ve Tanrı bunun için senden razı olsun.
Pekâlâ, sana bir hikâye anlatayım.
Sekiz yaşlarındayken Susan adında bir arkadaşım vardı.
Diff'rent Strokes programını hatırlıyor musun? 80'lerde vardı.
-Evet. -Siyah bir çocuk vardı. Adı neydi?
-Arnold… -Arnold…
-Arnold Jackson. Evet. -Arnold Jackson.
Aynı Arnold Jackson'a benziyordu.
Benden iki yaş küçüktü ama beş yaş büyük görünüyordu.
Kardeşim ve ben onunla blada oynardık
çünkü bizim yaş grubumuzdaki tek çocuk oydu.
-Blada'yı bilmiyorsun, değil mi? -Hayır.
Sana açıklayayım.
Blada 90'ların başında Doğu Afrika'da popüler bir oyundu.
Kim icat etti bilinmiyor ama Elizabeth Naggayi ile popüler oldu.
İp atlama gibi en az üç oyuncuyla oynanır.
İki oyuncu karşılıklı durur, ayak bileklerine bir ip bağlarlar.
Bir ya da daha fazla oyuncu sırayla ipin içine atlar.
Oyunun amacı ipe basmamak.
İpe basarsan ipi tutma sırası sana geçer.
Atlarsan ipi yükseltirler ve yükseltmeye devam ederler.
Atladıkça ipi koltuk altlarına kadar yükseltirler.
Sonra tek bacak kısmı başlar.
Kenarlardaki oyuncular ipi tek bacaklarının etrafından bağlarlar.
Ve üzerine basmadan iplerin arasına atlarsın.
Maalesef bugün bu oyunu oynayan birini bulamazsınız
çünkü bir mobil uygulaması yok.
Susan'ın babası Posta Uganda'da çalışıyordu.
O zamanlar iyi bir işti.
Evet.
Ama
Susan'ın babası ölünce
Susan ve annesi bizim mahalleye taşınmak zorunda kaldı.
Muhtemelen tüm ilçede telefonu olan tek kişi oydu.
Ve bu 80'ler yani.
Çok zenginlerin bile
telefon kullanmak için önceden rezervasyon yapması gerekirdi.
Söylemeye gerek yok,
tek odalı evi turistik bir yere dönüşmüştü.
İnsanlar sürekli telefon kullanmak için oraya giderdi.
Bazıları sadece telefonu görmek için.
1988 yılbaşı gecesi çok yağmur yağıyordu.
Gök gürültülü falan. Dışarısı acayipti.
60 yaşlarında yaşlı bir kadın.
Sırılsıklam olmuş.
Mahallede yürüyüp kapıları çalıyor.
Sığınacak bir yer aradığını düşündüm
ve evde uyanık olan tek kişi bendim
o yüzden kapıyı açmadım tabii.
Ama izledim.
Pencereden izledim. Evden eve gidip duruyordu.
Sonunda Susan'ın annesinin evine gitti.
Bildiğin gibi
çoğu kişi bir yabancıya kapıyı sadece kendine bir faydası varsa açar.
Yani birçok kişi kapılarını açmak istememişti.
O da Susan'ın annesinin evine kadar gitti.
O sabah bir suç mahalline uyandık.
Dört kişi sağanak yağmur sırasında öldürülmüş.
Biri boğulmuş,
diğer üçü bıçaklanarak öldürülmüş.
Susan'ın annesinin evi…
…bomboştu.
Yani hırsızlar
kendi seslerini bastırmak için yağmuru kullanmışlar
ve neredeyse mahallenin yarısını boşaltmışlar.
Ya yaşlı kadın?
Yaşlı kadın bunun bir parçasıydı. Organizasyonun içindeydi.
-Yemdi o. -Vay be.
Belki de Susan'ın annesi
telefonu kullanmak istediğini düşünmüştür. Bilmiyorum.
Ama kapıyı bu tatlı, yaşlı kadına açtı ve bu ona pahalıya patladı.
Suçlular, insanlara kapılarını açtırmak için masum gibi görünürler.
Susan'ın annesi kapıyı açtı ve bunu hayatıyla ödedi.
Hikâyeden çıkarılacak ders,
iyi olan şey her zaman yapılması doğru olan şey değildir.
Bu durumda, sen.
Evet. Ben mi? Ne?
Neden ben?
Sigara içebilir miyim?
Kahretsin! Sigaramı unuttum.
Şimdi bu İzmarit Katili insanları öldürüyor.
Bir de sen varsın.
Kavgada olmuş gibi yaraları olan masum görünüşlü genç bir adam.
Susan'ın annesi bu konuda ne düşünür bilmem
ama benim bir teorim var.
Yani olmadığım biri gibi davrandığımı mı söylüyorsun?
Öyle demedim.
Hikâyen konusunda çok gerginsin, diyorum.
Belki benim teorimi tercih edersin.
Dostum, bak,
ben bir suçlu değilim, tamam mı?
Ben neyim?
Çok şanssız bir adamım.
Çünkü son iki gündür hayatım…
Daha iyi bir kelime bulamadım. Çılgıncaydı. Gerçekten.
Şanslı insanlar genelde çok geç olana dek şanslı olduklarını fark etmezler.
Mesela sen.
Muhtemelen bir hafta önce daha iyi durumdaydın.
ama bunu anca bugün anlayabildin.
Ama artık bugün geldiğine göre
iki gün önceki hâlinde olmak için çok geç.
Hâlâ "Uzun hikâye" mi diyorsun yoksa benim teorimi mi tercih edersin?
Ne olur ne olmaz, rozetim yeterince parlak değilse diye.
Tamam.
Ne oldu, anlatayım.
Geçen hafta, çarşamba?
Hayır. Neydi? Salı mıydı? Çarşamba? Çarşambaydı.
Evimde iş için birkaç çizimimi bitirmeye çalışıyordum.
Kampala Weekly'de karikatüristim de.
Orada böyle gerçekten çılgın, ilginç karakterler çiziyoruz.
Peki.
Evet.
Her neyse, sanırım biri içeri girip bana uyuşturucu falan verdi
çünkü alakasız bir binada uyandım. Bir sandalyeye bağlanmıştım.
Filmlerdeki gibi.
Kusura bakma.
VICKY ABLA
Evet?
Bitmek üzere.
Birkaç dakika daha ver.
Evet. Motor açık kalsın.
Camları açma. Çok toz var burada.
Tamam.
Bunu neden yapıyorsun?
Evet?
Hemen çıkıyorum.
Hayır, kendim getirebilirim. Merak etme.
Sağ ol.
Şimdi o kadar da komik olmadı, değil mi komik çocuk?
Dur bir dakika.
-Şunu açıklığa kavuşturalım. -Evet?
İki kız tarafından kaçırıldığını mı söylüyorsun?
Evet
-Ve sana işkence ettiler. -Evet.
-Sırf bir karikatür yüzünden. -Evet.
İsa karikatürü mü? Hikâyen bu mu?
Annemin ruhu üzerine yemin ederim, böyle oldu. Tamamen doğru.
Olmadı demiyorum. Sadece, nasıl denir…
-Tuhaf. -Evet. Tuhaf.
Uganda'da böyle şeyler olmaz.
Biliyorum.
Diyelim ki oldu.
-Karikatür. -Evet?
Neyle ilgiliydi?
Şey…
İsa tahtalı köye gidiyor.
Tabii ki.
Bu iki kız Hristiyandı herhâlde?
Muhtemelen.
Yoksa Müslüman mıydılar sence? Müslümanların kendi adamları yok mu?
Bilmiyorum.
Belki evet, belki hayır. Sorma fırsatım olmadı.
Başında şey yoktu…
-Başörtüsü. -Evet, başörtüsü.
Zamanı gelmişti.
Ne gibi?
Hristiyanların tekrar aşırıya kaçmasının zamanı geldi.
"Tekrar" ve "aşırı" derken ne demek istiyorsun?
Hristiyanlar şu an ılımlı.
Bir zamanlar Hristiyanlar epey aşırıcıydı.
Sömürgeciler Afrika'ya geldi,
topraklarımızı aldı, bize kitaplar verdi
ve herkes onları hemen kabul mü etti?
Beraber "Kumbaya" söyleyip dans mı ettiler sence? Hayır!
İtaat etmeye zorlandılar.
Ya inanırsın ya da ölürsün.
Buna da aşırı denmezse neye denir bilmiyorum.
Yani evet, belki de zamanı gelmiştir.
Peki…
Espri neydi?
Pek de komik değil ya.
Sen bana espriyi anlat, komik mi değil mi ben söyleyeyim.
Amca, iyi misin?
Devam et.
Tamam.
Şöyle.
Bir adam İsa'nın resmini tutuyor, tamam mı?
Ve arkadaşı…
Bir saniye. Ah.
Ve arkadaşı adama soruyor. Tom.
Karakterlerime tanıdık isimler vermeyi seviyorum.
Tom adama soruyor,
"İsa tahtalı köye gitmeden önce
karısına ne sormuş?"
-İsa'nın karısı mı vardı? -Fark etmez.
Alternatif bir evren olduğunu varsayalım. Karikatür yani bu.
-Peki. Olur. -Evet.
Peki İsa karısına ne sormuş?
"Tahtalı köye giden otobüsler nereden geçiyor?"
Anlamadım.
"Tahtalı köye gitmek" sözünü bilmiyor musun?
-Biliyorum. -Evet, ölmek demek.
Biliyorum.
Kelime oyunu gibi. Mesela…
Burada esprinin iki anlamı var.
İsa Tahtalı Köy diye bir köye gidiyor.
Ve…
…karısına da otobüs durağını soruyor.
-Olmadı mı? -Yok.
Peki.
Her hafta bir tane yapmam gerekiyor o yüzden bazen fikirlerim tükeniyor.
-Bir yazarlık kursuna mı katılsan? -İki diplomam var aslında.
Ne?
Altı ay kadar tıp okudum.
Ama mesele bu değil. Asıl mesele şu ki,
espri o kadar da rencide edici değildi.
-Belli ki biri öyle düşünmemiş. -Haksızlar.
-Lanet olsun! -Ne?
Benim koltuğum o ya!
Olayı ne bu adamın?
Herhâlde araba tuttu.
Yok, yani tüm bunlardan önce. Bunlardan önce ne olmuş?
İzmarit Katili'ni biliyor musun?
-Bir dakika, bu o mu? -Hayır, hayır.
Muhtemelen tanıklardan biri.
Dur. Ne biliyorsun?
Haberlerde duyduğuma göre
genelde aileleri hedef alıyor
ve kalçalarını sigara izmaritiyle yakıyormuş.
Böyle manyak bir propaganda. Ve tüm kanıtları yok ediyor.
Bekle.
Bahsettiğin sigara olayındaki tanıklardan biri mi bu yani?
"Tanık" derken gerçekten tanık demek istediğini düşünmemiştim.
Acayip. Çok heyecan verici.
Evet. İnsanların ölmesi çok heyecan verici, değil mi?
Hayır, öyle demek istemedim.
Amca!
İyi misin?
Patron?
İyi misin?
Adı ne?
Bilmiyorum.
Sence neden ona İzmarit Katili diyorlar?
Şu diğer seri katile yani.
Anahtar isimde.
Gel, yardım et.
İşe yaramam. Ellerim. Kusura bakma.
Hadi gidelim.
Bel çantası mı o?
Uzun zamandır görmemiştim.
Bak, bir daha kusman gerektiğinde…
…lütfen bunu kullan, tamam mı?
Lütfen.
Şimdi sadece bir elini kelepçeleyeceğim.
Akol Rachel'ın trajik hikâyesi.
Aramıza yeni katılanlar için,
Rachel evde kürtaj olduktan sonra ölen 12 yaşında bir çocuk.
Okul bilmiyor.
Aile hiçbir şey bilmiyor ve…
Bu lastik patlayacak gibi.
Neyse, bir şey olmaz.
Bacağından vurulan adam değil mi bu?
Hayır.
O Bebe Cool, bu Bobi Wine.
Evet.
Bobi Wine'ı tanımıyor musun?
Polis olduğundan emin misin?
Vay be.
Diz kapağından vurulmuş.
Diz kapağından mı, uyluktan mı?
Diz kapağından diye duydum.
Görünüşe göre mermi sıçramış galiba.
Sekmiş yani, anladın mı?
Acayip işler.
-Bunu sana kim söyledi? -Gazetelere çıktı. Yani…
Güzel.
Dizinden 9mm'lik bir çukur uçlu mermiyle vurulmak ne demektir, biliyor musun?
Her şey.
Her şey derken iyi bir şey kastetmiyorum.
Dizden vurmak
insan vücuduna acı ve zarar vermenin çok fena bir yoludur.
O kadar acı verir ki
bu acının seviyesini tarif edecek çok fazla kelime yok.
Ama Uganda'da bunun için bir kelimemiz var.
Okuyinga deniyor.
Diz eklemi kemik, kıkırdak, kas lifleri ve sinir demetlerinden oluşur.
Her şey orada olduğu için
dizi delen bir mermi tüm bunlara zarar verebilir,
son derece ağır kavitasyon ve yırtılmalara yol açabilir.
Çok sayıda kemiğin varlığı yüksek derecede ani acıya sebep olur.
Patrick'inki gibi küçük kalibreli bir silahla bile
dizden vurulmanın etkisi ömür boyu sürebilir.
Mermi kurşundan yapılır.
Diz eklemi için yastıklama sağlayan sinovyal sıvı kurşunu eritir.
Yani dizinize kurşun girmesi kronik kurşun zehirlenmesine,
bu da daha sonra hipertrofik artrite yol açabilir.
Ciddi bir dejeneratif hastalık.
Diyelim ki bu arkadaşına öyle oldu.
-Arkadaşım değil. -Tamam.
Ömrü kurşun zehirlenmesiyle geçer.
Pek eğlenceli değildir.
Sahnede zıplamalarına bakılırsa
bence mermi dizine gelmemiş.
Muhtemelen etini delip çıkmış. Her neyse, dizinden vurulmak istemezsin.
Çünkü oradan vurulmak çok ama çok acıtır.
Acı demişken, dindar kızlardan nasıl kaçtın?
Tam olarak kaçmadım.
Kız…
Kızlar beni farklı bir yere götürdüler.
Çam ormanı falan gibiydi. Tuhaf bir yer.
Sus.
Siktir! Kahretsin!
Büyük bir hata yapıyorsun, farkında mısın?
Çünkü o kalın kafanda biraz beynin olsaydı
beni hemen öldürürdün.
Öldürüyorum zaten.
Öleceksin.
Öyle mi?
Peki neden hâlâ hayattayım?
Neden hâlâ…
Gömülünce öleceksin.
Evet işte, sorun da bu zaten.
Ne düşündüğünü bilmiyorum…
…ama bu delikten çıkacağım.
Kesin.
Son şans.
Çıkacağım.
Son şans. Yoksa çıkacağım.
Neden durduk şimdi?
-Aptal herifin dediği aklıma takıldı. -Ne dedi?
Dediği değil de
söyleme şekli esas.
O delikten gerçekten çıkabileceğini düşünmüyorsun, değil mi?
UNUTMAYIN, BU HÂLÂ GERÇEK BİR HİKÂYE!
Vay canına.
-Evet. -Aman Tanrım.
Bu ülkede neler oluyor?
Biliyorum dostum. Çok acayip, değil mi? Çok saçma.
Yüzlerini tanır mısın?
Seni kaçıran bu kızları
tekrar görsen yüzlerini tanır mısın?
Bir tanesi öldü ama evet.
Kaçanı hatırlıyorum.
Böyle çok küçük gözleri vardı.
-Brenda Fassie'ye benziyordu biraz. -Tamam.
-O zaman karakola gitmeliyiz. -Karakol mu?
Evet. İfade vermelisin.
İyi bir robot resimcimiz var.
Sadece gördüğün kişileri tarif edeceksin. En azından oradan bir yere varabiliriz.
Bugün olmak zorunda mı?
Başka herhangi bir gün gelebilirim. Sorun olmaz.
Salı olur mesela, dinlenip gelirim.
Hayır, şimdi olmalı. Gördüklerin hâlâ zihninde tazeyken.
Sana söz, çok uzun sürmez.
Ayrıca seni bizzat ben evine bırakacağım.
-Nerede oturuyorum demiştin? -Ntinda.
Tuskys'den hemen önce.
Ama şu anda anneme gidiyorum, o da ta Makindye'de oturuyor, yani…
Balıklar çok iyi.
Evet, balıklar çok iyi.
Merhaba hanımefendi. Umarım bu sefer indirim yaparsınız.
Şuraya bağla.
Bunu ona versene.
Peki.
-Dinsel bir şey mi? -Hayır, değil.
Öylesine aldığım bir şey.
Kanıt falan mı?
Tabii ki hayır.
Güzel göründüğünü düşündüm, alıverdim. Suç mahallinden çok uzaktaydı.
Ona uğurlu tılsımım diyorum.
Peki.
Amca, kelepçelerini düzelteceğim. Pek rahat görünmüyorlar.
KURBANLAR İÇİN HÂLÂ ADALET YOK POLİS HÂLÂ BİR ŞÜPHELİ BULAMADI
İçecekler 200 şilin zamlandı.
Ön camı temizleyeyim mi?
-Hayır, gerek yok. -Bedava.
Alabilir miyim?
Teşekkürler.
Tamamdır.
Vicky!
Dur, sakin ol.
Sakin ol.
Ne oluyor?
Ne?
Hemen mi?
Tamam, geleyim.
Tamam.
Her şey yolunda mı?
Kız arkadaşımın ablası. Bir sorun olmalı.
Eve gitmemi istiyor.
Peki iyi miymiş yani?
Bilmiyorum. Kız arkadaşım hamile ve daha önce birkaç kez düşük yaptı.
Umarım sorun bu değildir.
Acele gitmem gerek ama seni karakola bırakayım.
Oraya gittiğinde Bob diye birini iste.
Patrick'in seni getirip ona yolladığını söyle.
Kızların robot resmini çizdirirsiniz.
Seni kaçıran dindar kızların.
Üzgünüm ama gerçekten gitmem gerek, tamam mı?
Tamam.
-Şuradaki tabelayı gördün mü? -Evet.
Üstünde şu herif var. Beyaz yazılı, mavi.
-Restoran mı? -Hayır.
O mor. Maviyi diyorum. Üstündeki yazılar beyaz.
-Evet. Gördüm. -Evet.
Karşısında kırmızı bir itfaiye aracı var.
Ama tam karşısında bir karakol var. Oraya gitmeni istiyorum.
Bob'u iste. Seni Patrick'in gönderdiğini söyle.
Robot resimciyi çağırır. İşiniz bitince de gelip seni alırım, tamam mı?
-Ya… -Gerçekten gitmeliyim.
Bilemiyorum dostum.
Üzgünüm ama gerçekten gitmeliyim.
Tamam, o ne olacak?
Eminim sorun etmez.
Sorun olur mu?
Sanırım etmiyor.
Peki.
Ah! Teşekkürler.
-Beyaz yazılı, mavi. -Evet.
-İtfaiyenin karşısı. -Evet.
-Tamam. -Tamam.
Çantam!
Çantamı unuttum.
Aslında düşündüm de, bin.
Seni burada bırakmam sorumsuzluk olur. Az önce bir cinayeti itiraf ettin.
Gel, önce benim eve gidelim, oradan da karakola gideriz.
İçeri gir. Gidelim.
-Bu cinayet kanunlara göre nefsi müdafaa. -Tabii. Nefsi müdafaa. Bunu herkes bilir.
Patrick!
Rahatsız ettiğim için üzgünüm ama banyoyu kullanabilir miyim? Lütfen.
Olur. Sorun değil.
Teşekkürler.
-Aslında… -Evet?
-Şu balıkları getirsene. -Neyi?
Balığı buraya asma olayını hiç anlamadım. Neden ki?
Arabanın balık kokmasını istemezsin. Ayrıca balıklar taze kalıyor.
O yüzden bu kitabı okumalısınız. Mutlu Yer.
Çünkü sizi iç dünyanızı keşfedeceğiniz bir yere götürüyor.
Birçok sorununuzu çözeceğiniz,
çocuklarınızı büyüteceğiniz bir yere
Kendinizi geliştirip statünüzü yükseltecek…
-Banyo şurada. -Teşekkürler
Ve lütfen…
Kahverengi havluyu kullan.
-Olur. Tamamdır. -Ayrıca bir numara için sifon çekmiyoruz.
Kendime ne yaptım böyle?
Silah mı? Joseph nerede?
-Bilmiyorum. -Bilmiyor musun?
Bilmiyorum.
Aptal mısın sen?
Hayır, dinle. Dinle.
Tek yapman gereken adamın nasıl göründüğünü anlatmak.
Uzun muydu? Kısa mıydı? Şişman mıydı? Bilmem lazım!
-Bilmiyorum. Fikrim yok. -Neden beni aramadı?
Neden polisi aramadınız?
Öyleyse beni aramalıydınız. Ne yapacaktı ki Dorothy?
-Bilmiyorum! -Aynı arabada mıydınız?
-Arabamız aynıydı. -Peki siz…
Siktir!
Sadece…
Bilmiyorum!
Numaram sizde vardı. Beni aramalıydınız.
Polise gidelim.
-Ne? -Nerede olduğunu bilmeliyim.
Bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Kaçtım çünkü silah sesi duydum.
Silah bulundurmak yasa dışı!
Silahı bana doğrulttuğunu gördüm, O yüzden kaçtım.
Bu adam, Patrick. Bu o!
-Kapıyı aç. -Kapıyı kırsana!
Sadece konuşmak istiyorum.
Kapıyı kır!
Beni aptal mı sanıyorsun? Şerefsiz!
-Hayır Patrick. Yapma. -Hayır.
-Burada olmaz. -Niye?
Çünkü ölüm çok kolay.
Lütfen!
Güven bana.
Dorothy'ye ne yaptığını görünce onu kafasından vurmanın
neden çok hızlı bir ölüm olduğunu anlayacaksın.
Mermi ve diz kapağı hakkında ne demiştin?
Hatırladım.
Sekiyorlar demiştin. Bakalım öyle mi.
O sesi çıkarmayı kesmen lazım. Şu sinir bozucu sesi çıkarma!
Kapa çeneni yoksa yemin ederim seni diğer dizinden de vururum.
Yemin ederim, vururum.
Diğer kolundan da vururum.
İki tane olan her yerinden vururum. Suratından mesela.
İki yüzlü orospu çocuğu.
Bu kim?
Kahretsin. Onu unutmuşum.
Başka bir vakayla ilgili başka bir adam.
Sen ve Dorothy…
İnsan mı kaçırıyorsunuz artık? İşkence mi ediyorsunuz?
Dinî intikamcılar mı oldunuz?
Ne oluyor? Kimsiniz siz?
Ne demek, dinî intikamcılar?
Bunun diniyle alakası yok.
Sana böyle mi dedi?
Doğru değil.
Bu adam…
Bu orospu çocuğu…
Söylediği tek kelimeye bile inanmamalısın.
-Yalancının teki. -Yalancı ve hırsız!
Biliyordum. Bu orospu çocuğunun yalan söylediğini ilk anda anlamıştım.
Biliyordum!
Her şeyi anlat.
Haberlerdeki adam.
Hangi haber?
Haberlerdeki genç kızı hatırlıyor musun?
Akol, bir şey.
Sanırım Dorothy bahsetmişti. Mulago Hastanesi'nde ölen mi?
-Evet. -Onun ne alakası var?
Dorothy'nin bahsetmediği kısım, onu hastanelik edenin bu domuz olduğu.
Başarısız bir kürtajla geldi,
tabii Dorothy ve tüm diğer hemşireler bundan endişelendi.
Dorothy vakayı üstlendi ve kızın hayatını kurtarmaya çalıştı.
Ama geç kalınmıştı.
Kız ilk başta bir şey söylemek istemedi.
Ama ölmeden hemen önce korktu ve olanları Dorothy'ye anlattı.
Onu hamile bırakmış, kürtaj yapmaya çalışmış.
Sanırım hastaneye gitmesini istemediği için.
Çünkü hastaneye gittiğinde
insanlar onun 12 yaşında bir kızla yattığını öğrenecekti.
Kıza ne demiş, biliyor musun? Yarı zamanlı bir doktor olduğunu söylemiş.
Evet, bana da söyledi.
-Söylediği hiçbir şeye inanmadım. -Güya tıp fakültesine falan gitmiş.
Kıçımın yarı zamanlı doktoru.
Yani bir çocuk öldü.
Sırf bu Bay Sapık
sapık olduğunun bilinmesini istemediği için.
Ama neden bana gelmediniz?
Daha sonra gelecektik.
Yasalara göre Dorothy polis dâhil kimseyle hastaları hakkında konuşamaz.
Siktir et onu ya.
Hasta mahremiyeti deniyor.
İşini nasıl yapar biliyorsun.
İtiraf etmesini kayda almayı planlıyordu.
Ve o görüntüyle sana gelecekti.
Öldüğünü gözünle gördün mü?
-Kimin? Dorothy'nin mi? -Öldüğünü gördün mü?
Hayır. Silah sesini duydum ve onu yerde gördüm.
Bilmiyorum. Belki hâlâ yaşıyordur.
Bak, sana her şeyi anlatmak istedim ama her şey çok hızlı oldu.
Dorothy çarşamba beni aldığında
annesinin evine gidene kadar ne olduğunu bilmiyordum.
Herifi orada bulduk.
Bir köprünün altında sigara içiyordu.
Onu öyle yakaladık.
Robin?
Bruce?
Steven'a ne dersin?
Bob?
Luke?
Skywalker Luke gibi mi?
Einstein? Leusas?
Hepsi zamanında ünlü olan birinin ismi olmak zorunda değil.
Ve Leusas'ı çocuğuna sakla.
Sırf bir televizyon programında var diye
çocuğuma saçma bir isim vermek istemiyorum.
Einstein…
Einstein'da ne sorun var? Akıllı bir adamdı, değil mi?
"Einstein'da ne sorun var?" Çocuk istismarı Vee. Sorun bu.
Çocuk o ismi taşıyabilmek zorunda yoksa okulda herkes dalga geçer.
Ludvik ismini seviyorum.
Bak, o güzel bir isim.
Bence biraz geçmişi olan havalı bir ismin olması güzel.
-Karakter kazandırır. -Dağa tırmanmak karakter kazandırır.
-Tuhaf isimler değil. -Anlaşamayacağımız konusunda anlaşalım.
-Kamera açık mı? -Evet.
Pekâlâ, sapık.
Şuradaki kameraya bakıp gerçeği söyleyeceksin.
Yalan söylersen testislerinden vururum.
O kadar küçük bir hedefi vurmakta iyi şanslar.
Yani el yaralanması yalandı.
Ama onu gömmek, istediğin itirafı almanı nasıl sağlayacaktı?
Onu diri diri gömdüğümüzü mü söyledi?
Orospu çocuğu!
Bu pisliğin söylediklerine inandığım için kafamı muayene ettirmeliyim.
Kesinlikle.
Dorothy silahı nereden buldu?
-Seninkini ödünç aldığını söyledi. -Benim…
Bu arada, güzel çantaymış. Aynısından bende de var.
Ha siktir!
Amca, iyi misin? Ne oldu?
İyiyim. Arabamın kontrolünü kaybettim ama iyiyim. Sigaran var mı?
-Sağ ol. -Bu sigaralar seni öldürür.
PİN KODUNUZU GİRİN
Sıfır, bir. Sıfır, altı. Sıfır, dokuz.
Selam Patrick. Şimdi, gönderdiğin fotoğraf var ya.
Önce bir eşleşme bulamadım.
Ama sonra Rita… Muhasebeden Rita'yı tanıyor musun?
Masamda gördü ve vakanın sonuçlanıp sonuçlanmadığını sordu.
Hangi vaka olduğunu sordum.
O da üzerinde çalıştığımız davayı uzun uzun anlattı.
Hani yaşlı bir adamın komşuları onu büyücülükle suçlayıp
kızı ve torunu içerideyken evini yakmışlardı.
O dava. Birkaç kez karakola gelip büyücülük olayının
onu öldürüp arazisini almak için bir komplo olduğunu iddia etmişti.
Ama kanıtlayamıyordu, o yüzden vaka sonuçlanmadı.
Her neyse, şimdi İzmarit Katili olayında tanık olmasının tuhaf olduğunu düşündük.
Bela hep bu adamı buluyor adeta.
Neyse, geldiğinizde ona daha fazla soru sorarız.
2 HAFTA SONRA
Ailen evde mi?
Evet. Neden?
Alt yazı çevirmeni: Ozan Molva