[kth นำเสนอ]
[CINE 2000 ฟิล์มโปรดักชั่น]
[คิมซอฮยอง]
[คิมฮยอนซู]
[คราวนี้เป็นเด็กมัธยมห้า ไม่มีจดหมายลาตายเหมือนกัน]
[ฆ่าตัวตายหรือเปล่า]
[จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ]
[ตรงนั้นเป็นศูนย์รวมผีในโรงเรียนเราเลยนะ]
ฝืดเป็นบ้า
เป็นสถานที่พาซวยจริงๆ
มันอะไรกันเนี่ย
[เธอจะกลับบ้านเกิดจริงเหรอ]
[บ้าไปแล้วหรือไง จะไปที่นั่นทำไม]
[ที่ผ่านมาก็ทำได้ดีนี่นา]
[อยู่ๆ จะไปที่นั่นทำไม]
[พี่เป็นห่วงนะ]
[อึนฮี ฟังพี่เถอะ]
[Whispering Corridors 6: The Humming]
นักเรียนทุกคน เหลืออีกสิบนาทีนะ
ครูครับ อรุณสวัสดิ์ครับ
เธอตรงนั้น คายหมากฝรั่งทิ้งด้วย
พอใช้สีคอรัล
- ตาดูบวมๆ เนอะ - คิมโซยอน คิมฮายอง
รอด้วยสิ
หน้าเรียวขึ้นนะ เสาร์อาทิตย์อดข้าวมาละสิ
เห็นสันกรามไหม
นี่ สายแล้ว รีบไปเถอะ
ครูคะ เท่ระเบิดเลยค่ะ
เยอะไปละ ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็แค่แกล้งทำน่า
หัวหน้าห้อง วันนี้มาสายนะ
- สายแล้ว รีบไปเถอะ - โธ่เอ๊ย
เหนื่อยชะมัด ไอ้บันไดบ้า
โรงเรียนอื่นเขามีลิฟต์หมดเลยนะ
เรามีเงินแบบนั้นซะที่ไหน ถ้ามีจริง ผอ.คงเอาไปซื้อต๊อกหมด
[เยจีมีทุกอย่างเหมือนออมมุนจอง ยกเว้นพัคยอนมุก]
[อยากตายเหรอ]
วันนี้ฉันดูเป็นไง
ครูประจำชั้นจะมาแล้ว เตรียมตัวเถอะ
สภาพเหมือนไม่ได้นอนเลยนะ
ฮันเยจี ฉันไม่กินยาอยู่โต้รุ่งแบบเธอหรอก
เหรอ คงมีตัวช่วยเสริมละสิ คืออะไรเหรอ
เฮ้ย
อุ๊ยพลาด
ทำหงุดหงิดแต่เช้าเลย
น่ารำคาญ
อยู่นั่นไง
สวัสดีค่ะ
ฉันเป็นรองผอ.คนใหม่ โนอึนฮีค่ะ
ยินดีต้อนรับครับ
ห้องรองผอ.อยู่ที่ตึกพักครูชั้นสามครับ
- ขอบคุณนะคะ - ครับ
ฉันโนอึนฮีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ถ้าไม่มีเรื่องอะไรพิเศษ ประกาศของเราจะออกอากาศวันจันทร์
ส่งรายงานผ่านเว็บไซต์เราได้เลยค่ะ
ค่ะ
เราจะแนะนำรองผอ.กับเด็กๆ เมื่อไรดีคะ
ค่อยๆ ทำไปก็ได้
เด็กๆ อาจจะเข้าใจผิดได้
งั้นทำรายการก่อน
เอางั้นเหรอคะ
ถ้ามีคำถามอะไร ถามครูตรงนี้ได้เลย
ที่โรงเรียนไม่มีครูแนะแนว ฉันขอเป็นได้ไหมคะ
ฉันมีใบอนุญาตการให้คำปรึกษา
ดีเลยค่ะ
นักเรียนกับผู้ปกครองหลายคนก็ถามถึงอยู่ด้วย
ใช่ไหมคะ
ทำไมจะไม่มีครูแนะแนว ก็มีครูนัมอยู่ไง
แค่แนะแนวเข้ามหาวิทยาลัยครับ
แค่แนะแนวเข้ามหาวิทยาลัยก็พอแล้ว
จะต้องการครูแนะแนวอีกทำไม
มีครูแนะแนวไว้ก่อน ก็ดีกว่าเราต้องมาหาทีหลังนะครับ
คุณอาสามาทำเอง อย่ามาโทษกันทีหลังนะคะ
ฉันจะถือว่าอนุญาตแล้วนะคะ
ขอตัวค่ะ
ดูภูมิฐานดีนะคะ
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
ให้มากสุดสามเดือน
ดูคุ้นๆ แฮะ
เคยเห็นที่ไหนนะ
ฮายอง เข้าห้องเถอะ
สงครามครูเสดไม่ได้มีแค่ครั้งแรก ครั้งที่สอง ครั้งที่สามหรือสี่
แต่มันลากยาวไปจนถึงครั้งที่แปด
เพราะสงครามที่กินเวลาเกือบ 200 ปี เราถึงต้องเรียนรู้หลายอย่าง
ซึ่งก็แปลว่าออกสอบด้วย จำเอาไว้ด้วยนะ
คุณเป็นใครคะ
ช่วยจัดการล็อกเกอร์ให้ด้วยนะคะ
ทำไมมายืนตากฝนระหว่างคาบเรียนล่ะ
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก เข้าไปข้างในเถอะ
นี่ เธอ
เธอ
จะไปไหนน่ะ หยุดก่อนสิ
มีใครผ่านมาทางนี้ไหม
หาใครอยู่เหรอคะ
ไม่มีอะไรหรอก สงสัยจะเป็นเด็กโรงเรียนอื่น
เราเจอกันอีกแล้วนะ
ขอถ่ายหน่อยสิ
ไปตามล่าผีเถอะน่า จะตามฉันมาทำไม
ทำไมเธอไม่ชอบให้ถ่ายขนาดนี้ล่ะ
ก็มันออกมาอ้วนกว่าตัวจริงนี่นา
ไม่หรอก ตอนนี้ก็ยังอ้วนอยู่
อย่ามาเหน็บกันนะ
เพื่อนรัก ทำให้ดีกันเถอะ
ขำมากอะ
ขำเหรอ รอดูไปเถอะ
- รอด้วยสิ - ไปให้พ้น
ใครอยู่ตรงนั้น
ฉันฟาดเป็นนะ
บ้าเอ๊ย
ล่าผีเหรอ
นี่ ทั้งที่ขี้กลัวขนาดนั้นน่ะนะ
นังบ้าเอ๊ย แล้วไงล่ะ
ใจหายวาบเลย
ลงอายแชโดว์ก่อน
เธอตาบวม ใช้สีเข้มดีกว่า
ฮายอง
เธอจะนอนก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่อย่ารบกวนคนอื่นสิ
เน้นกรามหน่อย
ตั้งใจเรียนสิ
ต่อไปคือไฮไลต์
ไฮไลต์จมูกแบบนี้ แล้วก็ตรงคาง
คิมฮายอง
สุดท้าย ลิป อ้าปาก
คิมฮายอง
อยู่เฉยๆ สิ
ฮายอง ครูมาแล้ว
แล้วก็ใช้นิ้วแบบนี้
เสร็จเรียบร้อย
เธอทำให้ครูโมโหสำเร็จแล้ว
กลับไปนั่งที่เถอะ
- เรียกร้องความสนใจละสิ - อะไรของเธอนะ
- ยัยนั่นก็ชอบครู - ไม่ใช่นะ
[ฮายอง อย่าลืมล่ะ]
รองผอ.คะ
ไม่เห็นต้องวิ่งเลย
วันนี้เดินกลับเหรอคะ
จ้ะ อากาศเย็นดี
ว่าแต่ วันนี้กลับคนเดียวสินะ
มีซุกต้องทำงานที่ร้านหลังเลิกเรียน เลยกลับไปก่อนค่ะ
เหนื่อยแย่เลยสิ ดื่มอะไรเย็นๆ หน่อยไหม
ตรงนั้นเป็นร้านของย่ามีซุกค่ะ ไปร้านนั้นกันเถอะ
- เฮ้ มีซุก - มีอะไร
รองผอ.คนใหม่มาด้วย เธออยู่โรงเรียนเราแหละ
ไปเอาเครื่องดื่มมาสิ
- เธอจะซื้อเหรอ - คุณย่าล่ะ
คุณย่า โซยอนมาแล้ว
คุณย่า นี่รองผอ.คนใหม่ของเราค่ะ
สวัสดีค่ะ ฉันโนอึนฮีค่ะ
ที่นี่เป็นบ้านเกิดรองผอ. ลูกสาวบ้านต้นสนน่ะค่ะ
- ไงจ๊ะ - สวัสดีค่ะ
ก็เลยย้ายโรงเรียนเหรอคะ
จริงเหรอคะ
เรื่องตั้งนมนานมาแล้ว
ตอนครูอยู่ที่นี่ โรงเรียนเราเป็นยังไงเหรอคะ
ไม่รู้สิ ก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนเท่าไรหรอก
ไม่จริงหรอกค่ะ
ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยเหรอคะ
เธอนี่นะ สีปากเด่นจริงๆ
จับหนูกินมาเหรอ
ตอนที่ครูอยู่ที่นี่ ห้องเก็บของชั้นสามเป็นห้องน้ำเหรอคะ
ตอนนั้นก็แปลกๆ เหรอคะ
ที่นั่นมีผีจับเด็กกินด้วยค่ะ
มันกวนใจผอ.เหมือนกันใช่ไหมคะ
อะไรกวนใจล่ะ
ก็ที่เขาลือกันไงคะ ตำนานห้องเก็บของ
โรงเรียนไหนไม่มีตำนานบ้างล่ะ
มีเด็กบอกว่าเคยเห็นนะคะ
ไร้สาระ
ตอนนั้น ผีตัวนั้น...
ถามว่าอยากได้ทิชชูสีฟ้าหรือสีแดง
ทีนี้ เธออยากได้น้ำสีฟ้า
หรือน้ำสีแดง
ใจหายหมดเลย เดี๋ยวแม่ฆ่าทิ้งซะเลย
- มีซุก หยุดนะ - ไม่เอา
จริงสิ จำรองผอ.โนอึนฮีได้ไหมคะ
น่าจะเคยเรียนที่นี่นะ
เคยเรียนที่นี่เหรอ
ค่ะ เธอบอกเด็กๆ ว่าเธอย้ายออกไป
ก็ไม่ได้มีย้ายออกแค่คนสองคนสักหน่อย
แล้วทำไมไม่เห็นพูดถึงเลยล่ะ
เธอไม่พูดเรื่องตัวเองหรอกค่ะ
เธอเข้ากับเด็กๆ ดี แต่ไม่สุงสิงกับครูด้วยกันเองเลยค่ะ
เราไม่เคยกินข้าวกลางวันด้วยกันเลย ชาสักถ้วยก็ยังไม่เคย
ก็นั่นแหละ คงอยู่ได้ไม่นาน
นวดแรงกว่านี้ดีไหมคะ
ไปได้แล้ว
ค่ะ
[มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตายที่นั่น เมื่อนานมาแล้ว]
ทุกปีก็เลยมีเลือดล้นออกจากโถส้วมเดิม
แม่แหก
เบาหน่อยสิ ย่าบอกว่าห้ามบอกใคร
นี่ ถ้าจะคุยกันก็ออกไปข้างนอกไป
นี่ ชีวิตมีแค่การเรียนหรือไง
เงียบหน่อย
ฮันเยจี เธอต้องการความเงียบด้วยเหรอ
เรารู้จักที่เงียบๆ ด้วยเนอะ โซยอน
ห้องเก็บของชั้นสามเงียบเป็นป่าช้าเลย
ปกติผีไม่ชอบเสียงดัง
โซยอน พายัยนั่นไปห้องเก็บของทีสิ
ดีไหมนะ
ยัยเด็กพวกนี้
ตามมา
หัวจะแหกไหมเนี่ย
ทำร้ายร่างกายชัดๆ
เดี๋ยวก่อน
ไม่ได้มาหาครูหรอกเหรอ
ที่เอวคืออะไรเหรอ
กระเป๋าเครื่องสำอางค่ะ
เธอชอบแต่งหน้าสินะ
ดูเหมือนมีอะไรจะพูดเลย
ลองเดาดูสิคะ
ครูคงให้คำปรึกษาเด็กมีปัญหาแบบหนูมาเยอะ
ครูแนะแนวไม่ใช่หมอดูหรอกนะ
ถ้าไม่พูดออกมาเอง ครูก็ทำอะไรไม่ได้
หนูถูกครูประจำชั้นพัคยอนมุกข่มขืนค่ะ
เธอหมกมุ่นกับผม เลยสร้างปัญหาอยู่บ่อยครั้งครับ
ผมเคยดุเธอที่ไม่ตั้งใจเรียนในคาบ
เธออาจจะโกหกเพื่อเอาคืนก็ได้
ตายจริง ทำได้ยังไง
แต่คิมฮายองเคยเป็นถึงหัวหน้าห้อง จะทำแบบนั้นไปทำไมคะ
ฮายองไม่ใช่เด็กแบบนี้นะคะ ตอนมัธยมสี่น่ะ
ถ้าพูดแบบนั้น ก็เหมือนกล่าวหาครูพัคน่ะสิ
- ฉันไม่ได้... - พอเถอะ
ตัวเองโดนปฏิเสธก็ใช่ว่าจะปล่อยข่าวลือได้ แบบนี้ยกโทษให้ไม่ได้หรอก
ใช่ค่ะ
ที่เป็นแบบนี้ ก็เพราะเลี้ยงลูกมาไม่ดีนั่นแหละ
อธิบายได้ไหมว่าทำไปทำไม
เป้าหมายคือไล่ครูประจำชั้นออกเหรอ
ค่ะ
เพราะเขาดุเธอเหรอ
ถึงจะชอบครูเขายังไง...
ใครบอกว่าหนูชอบคะ
นังผอ.บ้า
คิมฮายอง
ฮายอง คุยกันหน่อยเถอะ
ไม่จำเป็น
- เธอ... - น่ารังเกียจที่สุด
อะไรนะ
คุณมันไร้ประโยชน์ ทุกคนนั่นแหละ
ไปเอาอันนี้มาจากไหน
ไม่รู้ ปล่อยนะ
อยากไปหาตำรวจหรือจะยอมพูดออกมา
ฝันกลางวันอยู่หรือไงคะ
อะไรนะ ครูเป็นแบบนั้นเหรอ
ขนาดหนูเข้ามายังไม่ทันสังเกตเลย
มีเรื่องอะไรล่ะ
เยจี
ชื่อเพราะดีนะ
มีปริศนาที่ยังแก้ไม่ได้ค่ะ
ปริศนาเหรอ
คนที่ได้ที่ห้าตอนหนูได้ที่หนึ่ง กลายเป็นหัวหน้าและได้ที่หนึ่งตอนมัธยมหก
แถมไม่ได้เรียนพิเศษด้วย
มันแปลกไม่ใช่เหรอคะ
ครูลองสืบดูหน่อยได้ไหมคะ
ดูเหมือนเยจีจะทำไปแล้วนะ
มันถึงได้เป็นปริศนาไงคะ
แทนที่จะพูดถึงปริศนาของเพื่อน เราคุยเรื่องเยจีดีไหม
หนูไปนะคะ
โอเค อยากคุยเมื่อไรก็มาได้ตลอดนะ
[ซงแจยอน โนอึนฮี]
ผอ.เรียกพบค่ะ
จับคนที่ปล่อยข่าวลือมาให้หมด
ยึดโทรศัพท์แล้วตามหาก็ได้แล้ว
เรียกฉันเหรอคะ
ได้ข่าวไหมว่า มีเด็กมาจุ้นจ้านแถวห้องเก็บของ
ดูเหมือนจะเป็นเด็กที่ใส่ร้ายครูพัคด้วย
ยังไม่โดนไล่ออกอีกเหรอ
ไล่ออกดูจะรุนแรงเกินไปค่ะ
ครูพัคก็ไม่ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน
ใครต้องห่วงใครกันแน่เนี่ย
เด็กพวกนี้เหยียบครูจมดินได้เลยนะคะ
อีกไม่นานพวกแกก็เรียนจบแล้ว ฉันจะทำให้เป็นแบบนั้นค่ะ
ทำไมไม่เคยพูดถึงเลยล่ะ
คะ
เห็นว่าคุณเรียนที่นี่แล้วย้ายไป
นานแค่ไหนแล้วเหรอคะ
คงรู้สึกแปลกพิลึก
ปีไหนล่ะ
ฉันจำไม่ค่อยได้ค่ะ
มีบางอย่างน่าสงสัย
ดูมีลับลมคมในใช่ไหมคะ คงเพราะยังโสดละมั้ง
รองผอ. วันนี้ก็จะเดินอีกเหรอคะ
ใช่จ้ะ
แต่มันร้อนมากเลยนะ
กินคนเดียวเหรอ
วันนี้ร้อนใช่ไหมคะ
- รับไว้นะคะ - จ้ะ
ไว้เจอกันใหม่นะคะ
[พี่]
[มีเด็กคนหนึ่งตามฉันมาค่ะ]
เป็นเด็กผู้หญิงใส่รองเท้าแตะข้างเดียว
[จิตแพทย์]
ฉันต้องจำให้ได้ค่ะ
คุณอึนฮี
พี่ชายคุณเป็นห่วงมาก จนถึงขั้นโทรมาจากอเมริกา
ฉันต้องรู้ให้ได้ค่ะ
คุณกำลังลงลิฟต์ไปชั้นใต้ดินค่ะ
[คุณย้อนกลับไปสมัยมัธยมปลายนะคะ]
ซงแจยอน
มาทำอะไรตรงนี้ ฉันตามหาซะทั่วเลย
การบ้านวิชาพืชสวน ฉันทำให้เธอด้วย
มัธยมหกห้องหนึ่ง โนอึนฮี ส่วนนี่ของฉัน
มาพนันกันเถอะ
ของใครงอกก่อน จะขออะไรก็ได้
เอาสิ
อย่าดูชื่อจนกว่ามันจะงอกนะ
เธออยากขออะไรล่ะ
สอนฉันเล่นกีตาร์หน่อยสิ
เรียนก็เก่ง จะมาเอาดีทางกีตาร์อีกเหรอ
เดี๋ยวฉันติวเลขให้เป็นการแลกเปลี่ยน นะๆ
ก็ได้
แล้วเธออยากขออะไรล่ะ
จับคู่ฉันกับพี่ชายเธอให้หน่อยสิ
พี่ชายฉันเหรอ
ตานั่นไม่ไหวหรอก คิดอะไรอยู่
นี่ แค่หล่อก็กินขาดแล้ว
ตลกละ เธอนี่เหลือเกินจริงๆ
พี่ฉันเนี่ยนะ
[แจยอน แจยอน]
[แจยอน]
มานี่เถอะนะ
[เลือดไหลออกจากตา...]
[มองไม่เห็นเลย...]
[คนที่ทำแบบนี้กับฉัน...]
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
จริงเหรอ ทำไมถึงอยากฆ่าตัวตายล่ะ
เงียบน่า
ย่า ทำไมเธอถึงอยากตายล่ะ
ฉันจะไปรู้เหรอ
บอกหน่อยสิ
งั้นหนูจะจั๊กจี้จนกว่าจะยอมบอกนะ
จั๊กจี้ จั๊กจี้ บอกหน่อย บอกหน่อยสิ
คุณย่าคะ อยู่เมืองนี้มานานแค่ไหนแล้วเหรอคะ
อยู่มาตั้งแต่แต่งงาน ก็ 50 กว่าปีแล้วละ
สุดยอด งั้นคุณย่าเปิดร้าน มาตั้งแต่ตอนนั้นเหรอคะ
เปล่า ตอนนั้นฉันขายต๊อกบกกี
แล้วนี่จะเอาออกทีวีจริงเหรอ
จริงสิคะ
คุณย่าคะ เล่าเรื่องน่ากลัวให้ฟังหน่อยสิ
คนดูชอบเรื่องพวกนี้นะคะ
แกแต่งหน้าเหมือนผีแบบนั้น น่ากลัวกว่าอีก
คุณย่า เล่าเรื่องรองผอ.คนใหม่หน่อยสิคะ
เธอถูกผีสิงจริงๆ เหรอคะ
- ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้เลย - ยังคุยไม่จบเลย
ก็บอกแล้วไง ว่าย่าไม่เล่ามากกว่านี้
ทำไมชอบมาที่นี่นัก
แล้วครูล่ะคะ
ครูมาทำอะไรที่นี่
ชื่อโนอึนฮีบนกระถางนั่นคือครูใช่ไหมคะ
ซงแจยอนคือใครเหรอคะ
เพื่อนครูสมัยเรียนที่ตายไปแล้ว
ตายที่นี่เหรอคะ
หนูรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนอยู่ที่นี่
ฮายอง ไปกันเถอะ
อาจจะเป็นเพื่อนหนูก็ได้ค่ะ
เพื่อนหนูก็ตายที่นี่เหมือนกัน
หนูไม่ได้อยากมาเลย แต่แหวนเธอพามาที่นี่
เพื่อนเรียกหนูอยู่ค่ะ
ไปเถอะนะ ฮายอง
- ไม่ได้ มันอันตราย - ครูเป็นอะไรไปคะ
มีใครอยู่ด้วยเหรอคะ
[อยู่ไหนคะ ครูเห็นเหรอคะ]
ครูเป็นอะไรไปคะ
ฟังที่ครูพูดเถอะ
จำฉันไม่ได้เหรอ
ไม่นะ ไม่ได้
ไม่นะ แจยอน ไม่เอานะ
ไม่เอา แจยอน
ไม่เอานะ ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย
ทำไมล่ะ อย่าเลย
ดูมีอะไรใช่ไหมคะ
ครูคะ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ไม่สบายเหรอคะ หน้าดูซีดจัง
เยจี
เธอแอบถ่ายมุนจองบ่อยเหรอ
ทำไมต้องเป็นหัวหน้าห้องด้วยล่ะ เพราะจากที่ห้ามาเป็นที่หนึ่งเหรอ
หนูยอมรับไม่ได้หรอกค่ะ
หนูทั้งนอนทั้งกินข้าวกินปลาไม่ได้
เมื่อก่อนเธออยากตามหนูให้ทันแต่ก็ทำไม่ได้
แต่ตอนนี้ไปไหนมาไหนแต่กับพวกขี้แพ้
ปกติเธอไม่สนเด็กจนๆ เรียนไม่เก่งหรอกค่ะ
แต่พอได้เป็นหัวหน้าห้องก็เปลี่ยนไป
พอได้เป็นหัวหน้าห้อง ครูประจำชั้นก็จัดปาร์ตี้ให้
ดูเกรดหรือยัง
[แถมยังดูเกรดให้อีก]
ทำได้ดีมาก
ครูประจำชั้นเราหล่อใช่ไหมคะ
เขาเป็นความสุขเดียวของหนูที่โรงเรียนนี้
อยู่ที่นี่เสียดายหน้าตาเปล่าๆ
แถมเขายังเป็นหลานผอ.มูลนิธิอีก
ไม่สนหรอก น่ารำคาญชะมัด
อะไรนะ ออมมุนจองเหรอ
ฉันไม่ได้เป็นเพื่อนกับยัยนั่น
ใครบอก
ยัยนั่นมันจิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะตายไป
มีเรื่องเด็ดด้วยนะ
แม่ยัยนั่นทำงานที่ร้านอาหารจีนี่ละ
เด็ดไหมล่ะ
หนูถูกครูประจำชั้นพัคยอนมุก...
ข่มขืนค่ะ
[แต่คิมฮายองเคยเป็นถึงหัวหน้าห้อง จะทำแบบนั้นไปทำไมคะ]
[เครื่องช็อตไฟฟ้า]
ได้ยินว่าที่นี่มีผีด้วย เคยเห็นบ้างไหม
จะเอาไอ้นั่นไปทำอะไร
เพราะเรื่องนั้นเหรอ
แม่ออมมุนจองคงทำอาหารให้ครูประจำชั้น เพราะเห็นว่าอยู่คนเดียวแน่เลย
ได้ยินว่ายัยนั่น ไปส่งอาหารที่บ้านครูบ่อยด้วย
เธอคงไม่ได้หึงสองคนนั้นใช่ไหม
นี่ ชอบครูประจำชั้นก็ไม่ไหวไหม ครูเขา...
อะไรน่ะ
สุดยอดเลย
นี่ มีจริงๆ แน่เลย เธอก็ได้ยินใช่ไหม
[ใครอยู่ตรงนั้น]
บ้าเอ๊ย
- บอกว่าอย่ามาป้วนเปี้ยนแถวนี้ไง - เกือบได้แล้วเชียว
เด็กมัธยมหกใช่ไหมเรา ชื่ออะไร
ไม่บอกหรอก
[นี่มันโรงเรียนของลุงหรือไง]
ตกใจหมดเลย คิมฮายอง
อย่ายุ่งกับหัวหน้าห้อง
อย่ายุ่งเหรอ หมายความว่าไง
ตรงนี้ไม่มีใคร เลิกแสดงได้แล้ว
ครูจะฆ่าออมมุนจองด้วยเหรอ
นี่
ฉันไม่เคยเรียกร้องอะไรสักหน่อย
ทั้งตอนนั้นและตอนนี้
ไอ้สารเลว
ตั้งสติหน่อย คิมฮายอง
เธอทำตัวแบบนี้ คิดว่าซูกยองจะชอบเหรอ
คิดให้ดีนะ
เธอบอกให้อดทนไม่ใช่เหรอ
บอกว่าทุกอย่างจะหายไปไม่ใช่หรือไง
ยัยคนนิสัยไม่ดี
[ฮายอง]
[เธอเข้มแข็ง ต้องผ่านมันไปได้แน่]
[พัคยอนมุกมีรูปของเราอยู่]
[ฮายอง อย่าลืมล่ะ]
พอลูกเราเกิด ผมจะไปหาทุกอาทิตย์เลย
อือ
อะไรนะ
โอเค ผมจะทำของอร่อยๆ ให้กิน
ที่รัก วันนี้ผมเหนื่อยๆ ว่าจะเข้านอนเร็วหน่อย
คืนนี้ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ
อือ
มัวทำอะไรอยู่ ไม่ลงมาอีก
ถอดเสื้อผ้า
ผมไม่ทันคิดให้ถี่ถ้วนเองครับ
น่าจะส่งเธอกลับทันที
แต่...
ผมไม่ได้บังคับให้เธอเข้ามานะครับ
เก็บเงียบไว้ดีกว่าครับ เห็นแก่ตัวเด็กเอง
ไม่จำเป็นต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่หรอก
ครูคะ พอเถอะ
ครูคะ ไม่ได้นะคะ
ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ มุนจอง
เอาแท็บเล็ตมาด้วย
ฉันได้ข่าวแล้ว
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่แล้วปิดปากเอาไว้
ข่าวลือมีแต่จะทำให้โรงเรียนเสียชื่อเสียง
ยัยเด็กนั่นก็ไม่รู้จักกลัวบ้างเลย ไปบ้านครูผู้ชายทำไม
จะว่าไป
เขาลือกันว่าคุณไปหาจิตแพทย์ เรื่องจริงหรือเปล่า
ค่ะ ฉันเป็นโรคนอนไม่หลับ
สติดีหรือเปล่า
ไปหาจิตแพทย์เพราะนอนไม่หลับเนี่ยนะ
ถ้าข่าวหลุดไปถึงหูผู้ปกครอง คุณจะทำยังไง
ก็รู้อยู่ว่าผู้ปกครองเป็นยังไง
ฉันคงโดนประณามที่เลือกรองผอ.สติไม่ดีเข้ามา
ฉันจะระวังค่ะ
ที่โรงเรียนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไว้
ออกไปได้
อือ เธอเพิ่งออกไป
แท็บเล็ตสีดำนะ ระวังอย่าให้ถูกจับได้
[เป็นยังไงบ้าง]
[อะไรนะ]
[แค่นี้นะ]
[ฉันต้องตามล้างตามเช็ดให้ถึงเมื่อไร]
[ห้องผู้อำนวยการ]
[อีก 24 ชั่วโมงเจอกัน รอรับชมได้]
[โห ออมมุนจองเหรอ]
[ครูคะ อยู่ไหนคะ]
[รูปมุนจองกระจายไปทั่วเลย]
พัคยอนอุกให้รอที่นี่เหรอ
อะไรนะ
ไม่มีอะไรจะพูด เรื่องรูปของออมมุนจองหน่อยเหรอ
พูดอะไรของเธอ
ฉันแค่ถูกสั่งให้ปล่อยข่าวรองผอ.
ไม่รู้เรื่องรูปออมมุนจองอะไรนั่น
ก็บอกว่าไม่รู้ไง
พัคยอนมุกเป็นคนถ่ายรูปพวกนี้
แล้วเธอได้อะไรตอบแทน เกรดเหรอ
ฉันไม่เคยทำแบบนั้น
เธอมันเศษสวะ
ชอบพัคยอนมุกขนาดนั้นเลยเหรอ
มากถึงขั้นขายเพื่อนเลยน่ะนะ
ฉันจะฆ่าพัคยอนมุก แล้วค่อยฆ่าเธอทีหลัง
คอยดูแล้วกัน
บ้าเอ๊ย
หลังจากเป็นหัวหน้าห้อง เขาเรียกหนูไปหาที่บ้านแล้วมอมเหล้าค่ะ
เขาแก้ผ้าตอนที่หนูหลับไป และถ่ายคลิปเอาไว้
ถ้าหนูไม่เชื่อฟัง เขาบอกว่าจะเอาลงอินเทอร์เน็ต
[ครูคะ ปล่อยซูกยองไปเถอะค่ะ]
[หนูหมดประโยชน์แล้วอย่างที่ครูบอก]
[แต่ซูกยองยังมีโอกาสดีๆ รออยู่นะคะ]
ถ้าเป็นห่วงซูกยอง เธอก็ต้องทำให้ดีกว่านี้
ขอร้องนะคะ ซูกยองอาจตายจริงๆ ก็ได้นะคะ
[ยัยเด็กนี่ ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลย]
[ยิ่งทำให้ฉันมีอารมณ์กว่าเดิมอีก]
[ถอดเสื้อผ้าออกเดี๋ยวนี้]
[ไม่เอา]
[งั้นถอดให้ไหม]
[ยัยเด็กนี่...]
[ตอนที่ฉันบอกจะปล่อยรูปเธอ ซูกยองยังเชื่อฟังอย่างดีเลย]
[ถ้ารูปซูกยองหลุดออกไป ถือเป็นความผิดเธอนะ]
[ถ้าซูกยองตาย ก็เป็นความผิดเธอด้วย]
[ปล่อยซูกยองไปเถอะค่ะ ขอร้องนะคะ]
[เพราะแบบนี้ถึงต้องฟังครูพูดไง]
[มานี่]
[เร็วเข้า]
[ไม่นะคะ]
[มานี่]
[รองผอ.]
หาให้หน่อยว่าผอ.ออกไปตอนไหน
ครับ
[เมื่อวานไม่มีใครเห็นผอ. ออกจากโรงเรียนเลยครับ]
อะไรของเธอ
หนูลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องเก็บของค่ะ
หนูกลัวไม่กล้าไปเอา ไปด้วยกันหน่อยสิคะ
คิดจะเล่นตุกติกอะไร
โทรศัพท์หนูมีคำขู่ของครูด้วยนะคะ
ถ้าหายไป ครูก็น่าจะเจอปัญหาเหมือนกัน
สะเออะมาที่แบบนี้ทำไมเนี่ย
ทำหายที่ไหน
บ้าเอ๊ย ตกใจหมด
ที่นี่มีผีด้วยรู้ไหมคะ
อย่ามาเล่นลิ้น
พูดจริงนะ ซงแจยอน
อะไรนะ
เธอเป็นเพื่อนรองผอ.ที่ตายไปแล้วค่ะ แถมเธอแค้นมากด้วย
บางทีอาจจะมีซูกยองอยู่ด้วยก็ได้
นี่ เพ้อเจ้อพอแล้ว รีบออกไปเถอะ
ซูกยองไม่เคยชอบแกเลยสักครั้ง
ก็แค่กลัวแกมากกว่า
นังเด็กนี่
ยัยบ้าเอ๊ย
นี่ มานี่
ไอ้สารเลว ฉันจะฆ่าแก
มาทำอะไรตรงนี้
ผมมาเอาของครับ
ฮายองอยู่ไหน
ไม่รู้ครับ
ไม่รู้จริงเหรอ
ก็บอกว่าไม่รู้
ฮายอง
ฮายอง ฟื้นสิ ฮายอง
ฮายอง ฟื้นสิ
ฮายอง
บ้าเอ๊ย
พอแกโผล่มาก็ไม่มีอะไรเข้าทางสักอย่าง
ฮายอง ฮายอง
ฮายอง
ขอร้องละ
จะไปไหน
นังตัวดี
แท็บเล็ตฉันอยู่ไหน
บ้าเอ๊ย
[นี่ รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร]
[เปิดประตู]
[ถ้ายังอยากทำงานที่โรงเรียนต่อ ก็เปิดประตูซะ]
โธ่เว้ย
อะไรวะ
เฮ้ย
เปิดประตูสิวะ
บ้าเอ๊ย
นังตัวดี มานี่เลย
นี่ แกเป็นใครกันแน่
ตอบมาสิวะ
แกตัดหัวมันออกใช่ไหม
แกเป็นใครกันแน่
มาที่โรงเรียนนี้ทำไม
บอกมา
ต้องรีบพาเธอไปโรงพยาบาล ไม่งั้นเธอจะตาย
เหรอ กลัวฮายองตายเหรอ
งั้นฉันจะฆ่าให้ตายต่อหน้าแกแล้วกัน
ไม่ได้ เอาแท็บเล็ตไปซะ
ฉันบอกแล้ว ฉันยอมแล้ว
ครูขอโทษนะ
ครูขอโทษจริงๆ
ครูขอโทษที่ไม่เคยเชื่อเธอนะ
ฮายอง ไม่เป็นไรแล้วนะ
ไม่เป็นไร
[ถึงฉันตายไปแล้วก็ไม่อยากโดนดูถูก]
[ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาดว่าฉันตายเพราะอะไร]
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยนะคะ
ตอนนี้หนูอายุ 19 แล้ว
ชีวิตหนูจบเพราะเรื่องนี้ไม่ได้
[หลุมศพไร้ชื่อ]
[ทุกคนโปรดทราบ]
[นักเรียนจะได้กลับบ้าน เนื่องจากเหตุการณ์อันน่าเศร้า]
[กรุณากลับห้องโฮมรูม แล้วรอคำสั่งจากครูประจำชั้นค่ะ]
[ทุกคนโปรดทราบ]
[นักเรียนจะได้กลับบ้าน เนื่องจากเหตุการณ์อันน่าเศร้า]
[กรุณากลับห้องโฮมรูม แล้วรอคำสั่งจากครูประจำชั้นค่ะ]
นั่งที่เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
ครูประจำชั้น
ตายแล้วจริงๆ เหรอคะ
อย่าพูดอะไรไม่เข้าท่า
เรายังไม่รู้แน่ชัด
ผอ.ไม่ชอบให้ลือกันไปทั่วด้วย เข้าใจไหม
ผอ.ก็หายตัวไปไม่ใช่เหรอคะ
ใครบอก
เธอไปจัดการปัญหาที่บ้านต่างหาก
เลิกพูดจาเหลวไหลแล้วเก็บของกลับบ้านได้แล้ว
ระวังปากด้วยล่ะ
สมกับเป็นลูกน้องนังผอ.เลย
หรือว่าจะเป็นฮายอง
ฮายองซื้อเครื่องช็อตไฟฟ้าไม่ใช่เหรอ
ฝีมือผีห้องเก็บของต่างหาก
เอาอีกแล้วเหรอ
นี่ ลองฟังดู
อะไรล่ะ
อะไรเนี่ย
เสียงผี ฉันได้ยินเต็มสองหูเลย
เฮ้ย ฮันเยจีเป็นคนปล่อยรูปหัวหน้าห้องละ
ฉันเปล่านะ
ฉันบอกแค่คนเดียวเอง
ดูมันปฏิเสธหน้าด้านๆ สิ
- "ฉันเปล่านะ" - นังบ้าเอ๊ย
[อยู่ระหว่างการสืบสวน ห้ามเข้า]
ปล่อยนะ ปล่อย
ช่วยด้วย ช่วยฉันที
ช่วยฉันด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
อยู่นี่เองเหรอครับ เราตามหาไปทั่วเลย
ช่วยมากับเราได้ไหมครับ
คุณเหยียบดอกไม้ค่ะ
อะไรนะครับ
[ย่า รองผอ.โดนจับแล้วนะ]
[ย่ารู้อะไรไม่ใช่เหรอ รีบพูดสิ เร็วเข้า]
ถ้าฉันพูด พวกนั้นต้องมาเล่นงานฉันแน่
อันมีซุก
เธอติดฉัน 25,000 วอน จำได้ไหม
ไปให้พ้น
ฉันจะถือว่าหายกัน
แต่ไปกับฉันหน่อยนะ
ไปไหน
อันมีซุกเพื่อนฉันกลัวตัวสั่นไปหมด
ที่จริงฉันก็กลัวเหมือนกันค่ะ
เมื่อเช้านี้ มีคนเจอศพครูประจำชั้นของเรา
รองผอ.ถูกจับในฐานะผู้ต้องสงสัยก็จริง
แต่ฆาตกรเป็นคนอื่นค่ะ
นี่ ผีบอกว่าเธอเป็นนังบ้าด้วย
อย่าล้อเล่นดีกว่า
ฉันได้ยินเสียงผีร้องเพลงที่นี่
ฉันว่าผีที่นี่เป็นผีจิตใจดีค่ะ
เพราะครูของเราที่ตายไป โดนแฉว่าเป็นคนชั่วค่ะ
ไอ้ชั่วนั่น
ฉันไปแล้วนะ
มีซุก รอด้วยสิ
รีบมาสิ
เร็วเข้า
มาเร็ว
[สถานีตำรวจควังจู]
คุณโนอึนฮี
คุณเป็นรองผอ. ที่โรงเรียนมัธยมปลายแซบิตใช่ไหมครับ
ค่ะ
คุณฆ่าคุณพัคยอนมุกหรือเปล่าครับ
ค่ะ ฉันฆ่าเขาเอง
ฆ่าเขาทำไมครับ
เขาทำสิ่งที่เลวร้ายเกินบรรยายกับเด็กๆ ค่ะ
เราพบหัวที่ถูกตัดอยู่ในห้องเก็บของชั้นสาม
คุณฆ่าผู้ชายคนนั้นด้วยไหมครับ
เปล่าค่ะ
แล้วใครทำครับ
แจยอนค่ะ
แจยอนเหรอ แจยอนเป็นใครครับ
เพื่อนฉันที่ตายไปนานแล้วค่ะ
เด็กมัธยมหกโรงเรียนแซบิต
ซงแจยอน
[โนอึนฮี ซงแจยอน]
แจยอนมาหาฉันค่ะ
เพื่อปลุกความทรงจำที่หลงลืมไป
ทำไมมาช้าขนาดนี้
ฉันรออยู่ตั้งนาน
อึนฮี ฉันเองนะ
ขอโทษนะ
ฉันจำไม่ได้
มองฉันสิ แล้วเธอจะจำได้
ลืมตาสิ
จำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ
คุณโนอึนฮี ล้อเล่นหรือไงครับ
คิดว่าเราจะเชื่อเหรอ
ย่าคะ ยังรู้สึกไม่สบายอยู่เหรอ
หนูไปซื้อยาให้ไหม
ฉันต้องพูดทุกอย่างออกมาก่อนตาย
ย่า ผ่านมา 20 นาทีแล้วนะ
นี่ อย่าเร่งสิ
ฉันฝันเรื่องเดิมมานานแล้ว
แต่ช่วงนี้ไม่ฝันเลยค่ะ
ดีแล้วค่ะ
ถ้าอย่างนั้น เริ่มกันเลยไหมคะ
[วันนั้นโรงเรียนเลิกเร็ว]
ฉันรู้ว่าทำไมเราถึงเลิกเร็ว
ทำไมล่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ
เพื่อนทางจดหมายของฉันบอกว่า มีทหารอยู่เต็มเมืองเลย
ทหารมาทำไม จะมีสงครามเหรอ
น่ากลัวอะ รีบกลับบ้านกันเถอะ
ฉันไม่กลับบ้านหรอก ฉันจะไปประท้วง
จะไปไหน ฟังผู้ใหญ่พูดเถอะ
หิวจัง ขากลับกินอะไรกันดีล่ะ
ต๊อกกับโอเด้งด้วย
ลุงภารโรงมาแล้ว แกล้งทำเป็นซ้อมกันเถอะ
อึนฮี แจยอน
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
อยู่ที่นี่ไม่ได้นะ รีบเก็บของแล้วออกไปเถอะ
ขอซ้อมอีกหน่อยนะคะ
ที่บ้านจะเป็นห่วงเอานะ
ช่วงนี้ทำแบบนี้ไม่ได้ รีบออกมาเถอะ
แค่ 30 นาทีนะคะ ขอร้องละ
30 นาทีนะ
อีก 30 นาทีลุงจะกลับมาล็อกประตูนะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- รีบซ้อมเถอะ - ค่ะ
♫ เกิดวันเดียวกัน ♫
[♫ เราเป็นเพื่อนฝาแฝดกัน ♫]
[♫ เรามีพ่อแม่คนละคน ♫]
[♫ แต่เราเป็นเหมือนพี่น้องกัน ♫]
อะไรเนี่ย
ที่โรงเรียนไม่มีใครอยู่หรอก
♫ แต่เราเป็นเหมือนพี่น้องกัน ♫
ไม่นะ ขอร้องละ ไม่นะ
เด็กๆ หนีไป
- อะไรน่ะ - อะไรนะ
ออกไปดีไหม
30 นาทีแล้วเหรอ
- เกิดอะไรขึ้นนะ - ไม่หรอกน่า
ไม่หรอก เราอยู่มาสักพักแล้วนะ
- ผีหรือเปล่า - จริงๆ เลย
เขาจะไล่เราออกไปหรือเปล่า
ไม่หรอก งั้นคงมาบอกเราแล้วสิ
บอกให้หยุดไง
ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้ล่ะ
วิ่งเร็ว
เป็นอะไรไหม
- ทำอะไร - อยู่ข้างในนะ
แจยอน
มานี่เถอะนะ ขอร้องละ
รีบมาเร็ว
ช่วยด้วยค่ะ
มีใครอยู่ไหมคะ ช่วยด้วยค่ะ
มีใครอยู่ไหมคะ
ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ
ช่วยด้วยค่ะ ขอร้องละ
อย่าฆ่าฉันเลยนะคะ
ปล่อยฉันไปเถอะ
ขอร้องนะคะ
คุณอึนฮี
[กองทัพเริ่มปฏิบัติการ ยับยั้งเหตุจลาจลที่ควังจู]
[ทุกคนอาจเป็นอันตรายได้ กรุณาอย่าออกมาข้างนอกครับ]
[อย่าตกใจ อย่าออกมาที่ถนน]
[อย่าเปิดประตูเด็ดขาด]
ไม่ใช่ความผิดย่าหรอก
[เลือดไหลออกจากตา...]
[หนอนชอนไชหน้าฉัน...]
[ร่างกายฉันเน่าเปื่อย...]
[สถาบันนิติจิตเวชศาสตร์]
ไม่มีเด็กผู้หญิงคนไหนตามคุณหรอกค่ะ
คุณหมอ
ทำไมทำกับฉันแบบนี้ล่ะคะ
ฉันบอกว่าแจยอนไงคะ แจยอนน่ะ
ไม่หรอกค่ะ
เป็นคุณเองต่างหาก
ดูอีกทีสิคะ
[โนอึนฮี]
[เขตหวงห้าม]
เปิดประตูให้หน่อยค่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ
ฉันอยู่ตรงนี้ อย่าไป
ให้ช่วยไหมครับ
อย่าฆ่าฉันเลย
อย่าฆ่าฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะ
ขอร้องนะคะ
ทุกคน เฮ้ย
ไปจากที่นี่กันเถอะ มีผู้หญิงบ้าด้วย
บอกมาเถอะค่ะ
ทำร้ายผอ.ซอกกงนยอทำไมคะ
[ครูประจำชั้น ซอกกงนยอ]
สรุปว่าเกิดอะไรขึ้น
ครูบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
รถบัสมันไหลไปทางสนามใช่ไหม
พูดมาสิ หูหนวกหรือไง
ก็เลิกเรียนแล้วจะอยู่ที่นั่นทำไม
มันเป็นความผิดเธอทั้งนั้น ใช่ไหม
ที่โรงเรียนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไว้
ถ้าเธอปริปาก บ้านเธอตายหมดแน่
ครูอาจตายเพราะเธอก็ได้ รู้ไหม
ทำแบบนั้นทำไม
ไม่ใช่ ฉันไม่รู้ ไม่ใช่ฉัน
ทำไมไม่ปลอบเธอล่ะ
ทำไมไม่ร้องไห้ไปกับเธอ
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่แล้วปิดปากเอาไว้
ที่โรงเรียนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ค่ะ ที่โรงเรียนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ซูกยอง
พัคยอนมุกตายแล้วนะ
รองผอ.ฆ่าเขาแทนพวกเรา
[บ๊ายบาย]
สุขสันต์วันเกิดนะ อึนฮี
อึนฮีเพื่อนฉันที่เกิดวันเดียวกัน
ฉันกำลังแต่งเพลงที่เริ่มต้นแบบนี้ ให้เป็นของขวัญวันเกิดเธอ
แล้วก็จะสอนเธอเล่นกีตาร์ด้วย
แจยอน มาจัดงานวันเกิดที่บ้านฉันนะ
เธอดีเกินไปจนน่าเสียดาย
แต่ถ้าเธอแต่งงานกับพี่ชายฉัน เราก็จะได้เจอกันทุกวัน
ฉันจะได้ฟังเพลงของเธอคนแรกเสมอ
[กำกับโดย อีมียอง]